Original subtitles

[Lars] Wie wisten dat hij zou komen getuigen?

Er is een aantal doden gevallen

en daar gonst jouw naam omheen. We stappen eruit.

[Sylvia] Ik moet weten van wie die tip over Heezink kwam.

- Pardon? - Dat jij met de pers gepraat hebt.

[Julius] Ik blijf liever anoniem.

Ed Koppers en ik zijn dit.

Er moet heel wat geks gebeuren willen hij en ik uit elkaar vallen.

C.V. Edelweiss op Guernsey heeft een adres in Nederland.

- [Rutger] Het aanbod staat nog steeds. - [Nina] Oké, ik ga erover nadenken.

[Ed] Wat doe je? Zat je door m'n spullen te gaan?

[Lars] Wat ook kan, is dat Koppers

door Marcus is ingelicht dat Rob vandaag zou gaan getuigen.

[Sylvia] Als het Marcus niet is...

- Z'n schoonvader was er ook. - Oscar, dat is een mooie vent.

Hoe denk jij dat Marcus aan die baan is gekomen?

[voetstappen]

[ondervrager] Hoi, Sylvia. Fijn dat je er bent.

Ja.

Dit gesprek is natuurlijk gevoelig van aard,

maar we willen het vooral hebben over de relatie tussen u en Ed Koppers.

- Jullie hebben een kind samen. - Ja.

Maar hadden jullie ook nog een relatie?

[Sylvia] Nee.

[Sylvia] Ik woon alleen.

[ondervrager] En heeft u op het moment ook geen andere relatie?

[Sylvia] Nee.

[Sylvia] Ja, met m'n werk. Ik heb met Ed Koppers niets te maken.

[Ed] Soms noemen mensen mij een crimefighter.

Maar mijn crime scenes zijn bonnetjes en belastingaangiftes.

In plaats van moord en doodslag.

[Martin, in Engels] Ik zal u uitleggen waarom dit de beste plek is

om nu zaken te doen.

Om te beginnen, het Luxemburgse paspoort is naast dat van Ierland

momenteel het meest waardevolle ter wereld.

Waarom? We hebben non-dom, de EU en vergeet niet

dat er nog een zaak loopt tegen de UBO.

Het is het werk zelf dat het bijzonder maakt.

Dat je deel uitmaakt van een organisatie die bepaalt wat wij

met z'n allen goed vinden en wat verkeerd.

Dat is precies de essentie van wat hier aan studenten wordt geleerd.

[in Engels] Stel dat u 's nachts contant geld moet hebben en u gaat bellen.

Denkt u dan dat ze in Belize of Panama de telefoon opnemen?

Dat doen ze niet. Wij wel.

Wij geven u eersteklas bankieren en veiligheid.

En u kunt in een uur per helikopter in Parijs of Frankfurt zijn. Dus...

[Ed] Maar ik sta hier niet alleen.

Ik sta op de schouders van mijn vader en moeder.

Hardwerkende tuinders.

Die dit land na de oorlog vanaf de grond hebben opgebouwd.

[in Engels] Nou, voor mij is het om het even.

[gegadigde] Het maakt me niet uit waar, zolang m'n geld maar veilig is.

Bij mij is het veilig, dat garandeer ik.

[Ed] Daarom ben ik vandaag extra verheugd dat ik dit eredoctoraat

van deze prachtige universiteit in ontvangst mag nemen. Ik dank u wel.

Meneer Koppers? [applaus verstomt]

Klopt het dat Nederland, en dus jullie,

in afwachting van de Europese rechtszaak van privacygroeperingen eigenlijk

helemaal niets doet met fraudetips?

[Nina] Met name rondom de zaak Martin Heezink.

[grinnikt]

- Ja, dat is een goede vraag. - [Nina] Dank u.

[Ed] Uh. Van de podcast, leuk. Die luisteren wij thuis.

[Ed grinnikt] Zou jij niet voor ons willen komen werken? Voor de good guys?

Ik ben altijd op zoek naar mensen die me aan m'n hoofd kunnen zeiken.

[publiek lacht]

[Ed schraapt de keel] Maar zonder gekheid. Ja, daar doen we nu te weinig mee.

Maar ik denk dat we in de toekomst gaan zien dat de participatie

van de burgers belangrijker zal worden, zeker ook door sociale media.

[Ed] En daarmee de steeds verdere democratisering

van de onderzoeksjournalistiek.

[geroezemoes en pianomuziek]

- [gast] Ik heb zelf in Nijkerk gewoond. - [Ed] Ja, wat leuk.

Nou, dan gaan we elkaar daar zien natuurlijk. Veel succes.

Zo, Ed. Denk je nou nooit eens: Ik neem er een mee naar huis.

Hé, Sylvia. Wat is dat nou voor rare vraag.

Sorry. Maar je bent toch altijd op zoek naar mensen die je aan je kop zeiken?

Ik vind het niet leuk dat je dat zegt. Dat is iets ergs.

Hé, Ed, ik zeg toch sorry.

[Ed zucht]

- Julianus Africanus. - Hé.

Hebben ze je hier nou helemaal naartoe gesleept?

Ja, maar dat geeft niet, hoor.

- Het is niet erg. - Hm.

- Ga je nou studeren volgend jaar? - Ja, waarschijnlijk wel.

Moet je even een borrel komen doen. Dan laat ik je de stad zien.

- Leuk. - Hm.

En zeg tegen je vader dat ik z'n winterjas nog heb.

[Sylvia] Ik kan me dit nog zo goed herinneren. Dat uitzicht.

Ik zat altijd daar, op dat randje. Na jouw college.

- Wat is iedereen jong ineens. - We zijn zelf oud.

Ja, dat was je toen ook al, hoor.

- Heb jij iets nodig? - We zijn eruit.

- Waaruit? - Uit Heezink.

Er zit een lek aan onze kant en dat hebben we zo goed als boven.

- O. - Ja, het is een kwestie van tijd.

Ja, ik dacht: Dat wil jij vast van mij horen.

Absoluut. Kan je de volgende keer ook gewoon mailen, hoor.

Je bent nog steeds heel knap. Voor die zaal dan.

[ondervrager] En als u die verdenking had, waarom heeft u dan eerder niks gezegd?

- [Julius] Hij wordt er veel blijer van. - [Sylvia] Ja.

[Sylvia, verhoor] Omdat ik het nog niet zeker wist.

[onheilspellende muziek]

[Kim] Dit komt uit de tas van dat mannetje van Heezink.

[Kim] Het is een goede buit. Er zijn veel boetes

- en abonnementen, die worden gescand. - [Lars] Frankrijk, België.

De meeste van de laatste maanden komen uit Luxemburg.

Net als telefoonrekeningen. Er zijn heel veel zakelijke afrekeningen

uit Luxemburg-stad. Een holding daar.

En naar een stichting in Heffingen, genaamd Hippodrome United.

[Kim] En zij organiseren ook de nieuwe Europese derby.

[Kim] En kijk wie de sponsor is. Savebetting.

[Kim] Er schijnt wat weerstand te zijn bij de lokale bevolking.

Oké.

Maak een afspraak met iemand van het gemeentebestuur in Heffingen.

[klopt op het bureau]

Oké.

Wie? En waar is hij gevonden?

[Ed] Godverdomme.

Neem nou gewoon een keer op, idioot.

Hé, is hij helemaal achterlijk geworden of wat? Zeg dat ik hem wil spreken.

Dat kan mij niet schelen dat het slecht uitkomt.

Het is klaar, begrepen? Ik hang op en hij heeft vijf minuten om terug te bellen.

[telefoon rinkelt]

[Sylvia] Hé, lieverd. Heb je al ontbeten? [Julius gromt]

Hé, ik ben dit weekend een paar dagen weg.

- Vind je het goed om bij papa te slapen? - Maar ik kan toch prima hier alleen zijn?

Ja, tuurlijk, maar ik vind het wel fijn als iemand je wat anders geeft dan friet.

Hé, ik hoorde dat jij een dingetje hebt gehad met papa.

Je moet ook niet betrapt worden, gek. [grinnikt]

Hier.

Ik ben zondag weer terug en zeg maar niet tegen papa dat ik weg ben, oké?

Dag, schatje.

[Ed] Hé, Juul, met papa. Ik ben even een paar dagen weg voor werk.

Er ligt geld voor jou op tafel.

Zeg maar niet tegen mama dat ik weg ben, oké? Joe.

[Julius] Het spijt me. Het is gewoon een beetje uit de hand gelopen.

- Nu worden er vragen gesteld aan m'n pa. - [Nina] Ghost, rustig.

[Nina] Je bent gewoon in paniek. Zo ken ik je niet.

Ik weet niet of ik nog meer informatie kan vinden.

[Nina] Dat is goed. Het is niet erg. Het geeft helemaal niks.

[stotterend] Ik kan het nog wel proberen, ik weet alleen niet of het lukt.

[Nina] Weet je wat we moeten doen? We moeten afspreken, dan leg ik alles uit.

[Nina, radio] Dit was het nogal hallucinante antwoord van Ed Koppers

op de vraag wat we in Nederland doen met fraudetips.

Best wel een opgeblazen kwal, die man. [lacht]

Namelijk dat de trustkantoren het eerst zelf moeten oplossen.

En hiermee vragen wij dus de grootste overtreders

zichzelf te controleren en fraude aan te kaarten.

Goed, en is er twijfel? Dan bel je toch gewoon met de fiscus,

doen we niet moeilijk over.

Zeker in Nederland niet. We rollen de rode loper voor je uit.

[Nina, radio] Maar dat is niet overal zo.

Er is nu een interessante zaak in Luxemburg, bijvoorbeeld.

En daar is een zeer fel protest gaande tegen de komst van duister geld.

[spannende muziek]

[Henri, in Engels] In 2017, vijf jaar geleden,

hebben we een zaak aangespannen en gewonnen.

We wonnen in Luxemburg, maar ook in Duitsland.

Er was een geweldige aanklager toen, Hilda Bannmeier.

Helaas is ze overleden.

Opeens wordt het door de lokale overheid doorgedrukt met speciale macht.

[Nico] Ze zijn omgekocht.

[Henri] Dat weten we niet zeker.

Het zijn investeerders uit de hele wereld.

Dat betekent dat ze met hun geld hierheen komen.

En zodra het hier opengaat, komen ze hun geld halen

omdat ze eerste aandeelhouders zijn en dan gaan ze naar huis.

Ze geven niks om de gemeenschap. Het zijn net kakkerlakken.

Ze zijn slecht voor het milieu en slecht voor de economie.

Waarom worden ze gearresteerd, dit is toch een openbare weg?

Niet lang meer.

Volgende zomer moet je omrijden of tol betalen.

[Henri] Met dank aan de banken en woningcorporaties.

- Hoe kom je hieraan? - Nico. Hij heeft hier jaren aan gewerkt.

Hij is zelfs met z'n juridische stage gestopt om te komen helpen.

Wat heb je aan een diploma als je er niks goeds mee kunt doen?

[Lars lacht]

- Kunnen we dit meenemen? - Je hebt alles al.

We hebben het vorig jaar al opgestuurd.

Maar we hebben nooit wat teruggehoord.

Even bellen. Pardon.

- Met Kim. - [Lars] Hé, Kim.

[Lars] Je moet even iets voor me opzoeken.

[belletje piept]

- [Daniel] Hoi, Marcus? - Ja.

Er komt spul binnen en we hebben een extra paar ogen nodig.

Vraag Sylvia. Die neemt het toch over?

Nou, deze vraag komt eigenlijk van Sylvia.

O.

Uh. Nou, geef maar dan. Ik kijk wel even mee.

[Daniel] Er komt nog veel meer.

Ik dacht dat ik gezegd had dat jij dit met Sylvia moest oplossen.

Ja, maar ik dacht...

Ik weet niet of jij beseft dat we net zo'n grote datadump binnenkregen.

[Marcus] Ik bedoel, dit is echt veel.

Dat heb ik allemaal al gezien. Er zit niks tussen.

[stotterend] Maar ik zie dit voor het eerst.

[Ed] Nou, ga er lekker doorheen.

Het is oud nieuws. Is al lang weer opgeruimd.

[stotterend] Ja, maar... Zeg, waar ben jij op dit moment?

[telefoon klettert neer]

Ja, met Koppers nog een keer. Wil je tegen Martin zeggen dat ik er ben?

En dat hij mij meteen belt als hij er is.

Ja, hij kan wel het grote enigma uithangen maar het is hier een groot alarm.

Code rood, zeg maar.

- Heb je Koppers al gesproken? - Nee, nog niet.

- We weten nog niks zeker, hè. - Ja.

Je hebt zelf gezegd 'geen tunnelvisie', dus ook niet bij hem.

Hm.

[spannende muziek]

- Ik ga even plassen. - Ja.

- Goedenavond. Welkom. - Hoi.

[in Engels] Bedankt, goedenavond. Ik ben Van Maele, ik heb gereserveerd.

U mag uw koffer daar laten, dan brengen we hem boven.

Oké, dank je.

[mysterieuze muziek begint]

- Hé, we moeten hier weg. - Hé.

- Wat is er met jou? - Het zit vol.

We moeten echt ergens anders heen.

[ondervrager] Maar wacht, want er staat hier een reservering voor die nacht.

[ondervrager] Maar jullie zijn toen toch ergens anders gaan slapen. Waarom was dat?

Zoals ik al zei, het hotel zat vol.

[ondervrager] Oké, want die collega Lars van Deurne heeft wat anders gezegd.

O, ja? Wat dan?

Hallo?

[in Duits] Goedenavond. Zijn er twee kamers vrij?

[kreunt van inspanning]

Zo.

- Nou. - Het spijt me. Ze hadden echt niks anders.

Hopen dat we er niet doorheen zakken. [ze zuchten]

Nou, anders slaap ik wel op de bank.

[geroezemoes en pianomuziek]

[eetgeluiden]

[grinnikt]

Vroeger was het nog erger, hoor.

- Toen waren het een soort paniekaanvallen. - Hm.

Zeker toen ik begin 20 was, toen kon ik soms out gaan.

[snelle ademhaling]

En dan?

Ja, de enige die me echt kon kalmeren was Ed.

- [Ed] Sylvia, gaat het? - [hijgend] Ja. Ik kom eraan.

[Sylvia] Je kunt zeggen van die man wat je wilt.

Maar hij kan, als hij wil, een magische uitwerking op mensen hebben.

- Gefeliciteerd. - Dank je. Leuk je te zien.

Ja. Ik vroeg het me al af.

- Wat? - Waarom je hem nog steeds draagt.

Ja, ik soms ook.

[aarzelend] Ik... kan gewoon nog niet zonder, denk ik.

[Lars] Hm.

[haan kraait]

[telefoon rinkelt]

- Hallo? - Sylvia, Martin Heezink.

- Hallo, Martin. - Je zit in de buurt heb ik begrepen.

Ja, dat klopt, ja.

Laten we even afspreken. Ik stuur een auto.

- Wacht, wij kunnen prima zelf-- - Nee, kom alleen, Sylvia.

- Waarom zou ik alleen komen? - Ik kan me voorstellen

dat je hebt uitgedokterd dat Ed Koppers hierbij betrokken is.

Hallo?

Ja, ik ben er nog.

En daar wil ik het graag met jou over hebben.

En ik zeg er gelijk bij: Dit is de enige kans die je krijgt.

Laten we vanaf nu echt samenwerken.

Ik snap serieus niet dat jij dit overweegt, Syl.

Natuurlijk wel. Je had al in de auto gezeten.

Dat is helemaal niet waar. Syl.

De vorige die in die auto stapte, is nu dood. Denk even na.

Ja, ik denk ook na.

Ik moet het weten.

- Wat moet je weten? - Niks.

Wat moet je weten?

[telefoon trilt]

- Ed. - Hé, Sylvia. Ben je op kantoor?

Nee, ik kom niet meer naar kantoor. Ik ben nog even bezig.

- En jij? - Nee, niks. Gewoon heel druk.

- Nou, zijn we allebei alleen thuis. - Nou, wie zegt dat ik alleen ben?

[lachend] Ik heb jou op de kast gekregen.

- Wat? - [lachend] Niet?

- Nee, helemaal niet. - Nee?

Helemaal niet, nee. Als je dat wilt, moet je beter je best doen.

Nou, misschien ga ik dat maar eens doen dan, Ed.

O, vergeet jij niet die handtekening te zetten voor de Rome-reis?

- Ja, doe ik. - Oké, super. Ja.

[ondervrager] Dit was uw eerste ontmoeting met Martin Heezink?

Kunt u iets vertellen over uw indruk van hem?

[Sylvia, verhoor] Mijn indruk van de man. Uh.

Alles wat hij doet, dat is een...

ja, combinatie van dingen die hij op de televisie heeft gezien.

Jongensfantasieën over hoe een miljardair zich gedraagt,

of een, nou, slechterik. Of een filantroop.

[helikoptergeluid]

Sylvia. Wat fijn dat je kon komen. Wat vind je ervan?

Ik moest er een titel bij nemen om het te kunnen kopen.

Ik dacht dat ik het erbij zou kunnen krijgen,

maar de kunst, het wapen, zo'n titel, is een compleet ander verhaal.

Verdienen ze ontzettend veel geld mee, die oude adel.

- Baron Martin Heezink. - Ja, Sylvia van Maele.

Ik was onderweg naar de baan. Ga je mee? Dan laat ik het je even zien.

[ze lacht]

[Ed, opname] En daarmee de verdere democratisering--

- Ja, ik snap waar je mee zit. - Toch?

Persoonlijk zou ik geen medelijden hebben met Ed Koppers.

Nee, heb ik ook niet. Maar die jongen is 17, hij kan er niks aan doen.

Ik zeg: Empathie is goed. Het is een mooie eigenschap. Het siert je

- dat je zo'n jongen niet onder druk zet. - Hm.

Maar ik hoor op verschillende plekken

de naam van Ed Koppers rondzingen als de nieuwe minister van Justitie, en ja.

Als je daar als onderzoeksjournalist iets over kan onthullen...

Ik bedoel, als je zo'n kop kan laten rollen... Kijk.

Ja, dan is empathie misschien weer wat minder belangrijk.

[Rutger] Hm. O. [telefoon trilt]

Ik moet deze even nemen, sorry.

Hé. Ja, 12.00 uur was uw afspraak.

[kantoorgeluiden]

[in Engels] Deze is ook interessant. Het zijn rapporten van vier jaar geleden.

Oké.

NEDERLANDER VERDRONKEN: ONGELUK OF ZELFMOORD?

VERMOEDELIJK ZAKENMAN DOOD AANGETROFFEN

Oké, dank je.

[spannende muziek]

- [in Engels] Hallo. - Hoi.

Zijn er nog kamers beschikbaar?

Ja, wilt u er een met een bad of douche?

Oké, ik moet het even zeker weten.

Gisteren, waren er toen kamers beschikbaar?

We hebben meer dan genoeg kamers. Gisteren, vandaag en morgen.

[Lars zucht]

Hm. Oké, bedankt.

[in Engels] Hoi, mag ik--

[Martin] Alles hier gaat tegen de vlakte. Behalve de renbaan, die blijft.

Dat is iets wat je dan al hebt. Ook een stukje sentiment, natuurlijk.

En hier komen dan stallen, weides, hotels natuurlijk, een resort.

En alles 100 procent renewable.

Dus zonne-energie, alles in samenwerking met...

- uh, natuur. - Ja.

Je wilde mij spreken. Was dit het of komt er nog iets?

Ja. Er komt nog iets.

[spuit twee keer]

[zucht]

[klakt tong en zucht]

Hé, Julius.

Uh.

[Ed, in Engels] Rode wijn, alstublieft.

[Ed zucht]

Dank je.

Hé.

Jij bent die collega van Sylvia.

Is Sylvia ook hier?

[Lars] Nee.

- Wat doe jij dan hier? - Ik ben een paardenliefhebber.

En jij? Aan het crimefighten?

- [ober] Uw tafel is klaar. - Dank je.

- [ober] Wilt u de kaart zien? - Voor twee, graag.

[ober] Goed.

Ik heb sinds een jaar of vijf een deal met Ed Koppers.

Ik geef hem af en toe een tip over een witwasser en in ruil daarvoor

laat justitie mij met rust.

Dat is behoorlijk bevorderlijk geweest voor Eds carrière zul je wel begrijpen.

Je lijkt aangedaan.

En dit is jouw huis?

Uh.

[stotterend] Nee, mijn vader die woont hier ook.

Hij is eigenlijk een beetje m'n huisgenoot.

- O, je vader is je huisgenoot? - Ja, we wonen hier samen.

Julius. Ik moet je wat vertellen over je vader.

[Ed] Lars. Dat is eigenlijk wel een aparte naam voor een vrouw.

Grappig. Ik vind Ed Koppers een heel gekke naam.

- En heeft Sylvia je hiernaartoe gestuurd? - Sylvia stuurt mij nergens naartoe.

Ik ga ergens heen en dan vraag ik of het mocht.

- Ja, die ken ik, ja. - Ja, dat heb ik begrepen.

Dit zijn mensen die anders nooit gepakt zouden worden.

En nu door Ed en mij achter slot en grendel zitten.

Wat wij hier doen, is met geld

dat anders naar de Kaaimaneilanden zou gaan.

Je moet niet boos op Ed zijn. Het is een victimless crime.

Ik ken anders wel mensen die dood zijn.

Ja? Moet ik meehuilen over twee Zuidas-types

met extreem late gewetensbezwaren? Het zijn mensen die met miljarden werken

van staatshoofden van over de hele wereld, wapenhandelaars,

en die nu dood zijn nadat ze hebben gepraat met een OvJ. Met jou.

Sorry, ik heb er verder niks mee te maken, maar ik ben ook niet heel verbaasd.

Je werkt met die mensen.

We werken allemaal met die mensen.

[Martin] De banken, jouw bank.

[Martin] Jouw belastingdienst, jouw pensioenfonds.

[Sylvia kreunt en kucht]

Hé, kunnen we wat water krijgen?

Ga maar zitten. [Sylvia ademt zwaar]

- [hijgend] Het gaat. Het gaat wel. - Hé.

- Hoe krijgt Sylvia het altijd voor elkaar? - Wat?

Dat er weer een andere macho zich over haar ontfermt.

Die vrouw is bijna 50, dat is niet een of ander hulpeloos vogeltje.

Ja, jij denkt misschien dat je haar emancipeert,

maar jij wilt haar gewoon voor jezelf.

Oké. Even serieus nu, Ed. Waarom ben je hier?

[Lars] Hm?

Vanwege de Nederlander die ze uit het water hebben gevist?

Klopt. Ja, klopt helemaal.

Die man wordt verdacht van fraude bij een pensioenfonds,

dus toen hebben ze mij erbij geroepen.

[Nina] Dus nu weet je alles.

Het zal vast een lieve vader zijn, maar iemand moet hem stoppen.

Ik had gezegd dat je m'n vader erbuiten moest laten.

Weet ik, maar dit gaat ook over je moeder.

Dus ik vrees dat we allebei zullen moeten kiezen.

Waar bewaart je vader z'n administratie?

Daar.

[spannende muziek]

[Nina] O.

- Weet jij de code? - Nee.

Wat is je vaders geboortedatum?

[in Engels] Dank je.

Ik ben even naar het toilet.

Kim, kijk even of je iets kan vinden over een pensioenfonds

dat in de jaren sinds Heezink actief was.

[toetsen van de kluis piepen]

[snel gepiep]

[Julius] Shit. Ja.

[Julius zucht]

[toetsen piepen, snel gepiep]

[toetsen piepen, snel gepiep]

[Julius zucht]

[toetsen piepen, kort gepiep]

[Julius grinnikt]

[Julius] Het was m'n eigen geboortedatum.

Hé, Lars. Met Kim.

Er is veel geld uit een pensioenfonds naar Luxemburg overgemaakt.

Naar C.V. Edelweiss, een paar jaar geleden.

[Kim] En nu komt het.

[Kim] Dat geld kunnen we linken aan die verdronken man bij jullie.

Als het zo goed gaat met Ed, waarom wil jij er dan van af?

Omdat Ed een beetje aan m'n hoofd begint te zeiken.

En Ed een beetje vergeten lijkt dat de deal ons allebei goed heeft gedaan.

En omdat ik jou de hele tijd in m'n nek heb zitten.

Laat ik het zo zeggen: Waarom zou Ed met alle spoils naar huis gaan?

De beroemde crimefighter worden. Ed. De minister.

[Sylvia spot]

Wat heb jij dan? 'Bedankt voor de moeite'?

Niks.

[telefoon trilt]

[Martin] Hm.

- Het is m'n zoon. - Julius.

Neem maar op. Kinderen zijn het belangrijkste dat er is.

[telefoon blijft trillen]

Lieverd, ik bel je over een halfuurtje terug, ja?

Oké. Ja, doei.

[trillende zucht]

Ik heb zo een gesprek met Ed.

Denk er maar even over na.

[Sylvia, verhoor] Ik moest er toch soms erg om lachen.

Maar het was niet helemaal duidelijk of hij het dan grappig bedoelde.

Hij is soms zo ongelooflijk potsierlijk, ja...

Maar dat maakt het eigenlijk alleen maar enger.

[ze lacht]

[telefoon rinkelt]

Ja. Eindelijk. Ik kom naar buiten.

[onverstaanbaar overleg]

- Moeten we Koppers niet even-- - Fuck Koppers. Die kan mooi de boom in.

- Ja? - Ja.

[spannende muziek]

[Lars] Kom.

[telefoon trilt]

Hé, Marcus.

[Lars zucht]

O.

[Lars] Goed, goed, oké. [telefoon rinkelt]

Hé, schatje. Je had mij gebeld, hè?

Ja, ik wilde alleen even zeggen: Papa is ook weg.

Ja, schat, dat weet ik. We zijn hier samen.

Sorry, dat hadden we even tegen jou moeten zeggen.

Morgen ben ik weer thuis en papa ook, denk ik.

- O, oké. - Ja?

- Dag, schat. - [Lars] Syl.

- Dag. - [Lars] Syl, Syl.

We hebben ook al een go van de Luxemburgse autoriteiten.

[ze lachen]

We vallen gewoon binnen.

[Lars imiteert schietgeluiden]

[spannende muziek]

[geen sirenes]

[telefoon rinkelt]

Sylvia, kan het wachten? Ik heb zo een afspraak.

- Ed, je moet naar huis komen. - Pardon?

Je moet daar weg, nu.

[rumoer over portofoon]

[portofoon] Oké, go.

- [Sylvia] Kom naar huis. - Hoe bedoel je 'daar'? Ik ben--

Je bent op weg naar Martin Heezink. Als je uitstapt,

word je gearresteerd.

[ze zucht]

- [portofoon, in Luxemburgs] In positie. - Go, go, go.

- [portofoon] De agenten staan klaar. - Naar binnen.

Go, go, go, go.

- Politie. - Blijf in de buurt.

- Politie, handen omhoog. - Politie.

[portofoon] Let op de dekking.

Ga achterom. Laat me je handen zien. Uitgeschakeld.

[portofoon] Zet hem achterin. [ze praten door elkaar]

[in Engels] Instappen. Pas op je hoofd.

- [in Luxemburgs] Er komt een auto aan. - Pas op, een auto.

[portofoon] Politie.

Hou hem tegen. Stop. Blijven staan.

[in Engels] Kom langzaam naar buiten. Rustig. Handen op de auto.

- [portofoon] Wellicht is er achterin meer. - Kom nu naar buiten.

Handen omhoog. Leeg.

- [portofoon] Check de kofferbak. - Hij is open. Er is niks.

- Dat was alles. - Op de plaats rust.

[portofoonverkeer]

[radio] In Luxemburg is vandaag zakenman Martin H. opgepakt

na een tip van de Nederlandse autoriteiten.

H. is al langer onderdeel van een groter fraudeonderzoek in Nederland,

Luxemburg en Duitsland. Officier van justitie Sylvia van Maele

spreekt van een waarschuwing voor andere fraudeurs

die nog op vrije voeten zijn.

Uiteindelijk komen ze allemaal aan de beurt.

Dat liet zij weten vanuit Heffingen, Luxemburg.

[Julius zucht]

[deur slaat dicht]

[voetstappen beneden]

Juul.

Was jij niet bij mama?

- Nee, ik, uh, was hier. - O.

- Pap. - Ja?

- Kunnen we even praten? - Ja, tuurlijk.

Maar kan dat later? Ik moet nu echt even door.

[Ed, met volle mond] Doei.

[Sylvia] Hé. [Kim joelt]

[Sylvia] O, fingers crossed.

- [Kim] Gefeliciteerd. - [Sylvia] Jij ook.

- [Marcus] Gefeliciteerd. - Jij ook.

- [Marcus] Dat is om vier. - [Sylvia] Zal ik ervoor de rechter bellen?

- Daniel, kunnen wij drie koffie krijgen? - Sylvia, kun je even met mij meekomen?

[onheilspellende muziek]

Ik zal met de deur in huis vallen. Ik heb twee getuigen gevraagd om erbij te zijn.

Ik vraag niet naar het hoe en waarom, maar ik wilde je mededelen, Sylvia,

dat we je officieel op non-actief stellen zolang het onderzoek loopt.

En dat geldt voor jou, Lars, eigenlijk precies hetzelfde vanuit de FIOD.

- Sorry, wat is dit? - Ik heb het hier op papier,

maar jullie hebben gevoelige informatie gedeeld met de pers,

jullie hebben gelekt uit onderzoeken en jullie ambtsgeheim geschonden.

Uiteraard zal er gelegenheid zijn om je te verdedigen tegen de klacht.

Maar voor nu wil ik jullie vragen om je pasjes,

je werktelefoons en laptops in te leveren en dit pand rustig te verlaten.

Ik begreep ook niet helemaal

hoe ik dat telefoontje van jou moest interpreteren, Sylvia.

[ondervrager] Dus...

En hier verschillen uw collega Lars van Deurne en u van verklaring.

O, jee.

[ondervrager] Ja, want zij beweert,

of zegt bijna zeker te weten, dat u uw ex-man gewaarschuwd heeft.

Ja?

[ondervrager] Dat hij gearresteerd zou worden.

Nou, dat is echt onzin. Dat is aperte onzin.

Daar is echt geen woord van waar.

Ondertiteld door: Laura Koeman