Original subtitles

‫سی‌نما تقدیم می‌کند ‫30nama.com

‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@

‫«کاری از بهادر و صاحب» ‫«Bahador_Sub & @SAHEB@»

‫اون کجاست؟

‫کجاست؟

‫وای، نه.

‫نه!

‫وای، نه!

‫- نه. ‫- طوری نیست.

‫باید پیداش کنیم.

‫نه، لازم نیست.

‫تو کی هستی؟

‫من همونی‌ام که ‫خود واقعی‌ت رو بهش نشون دادی.

‫همونی‌‌ام که ‫خود واقعیم رو بهت نشون دادم.

‫می‌دونم کی هستی.

‫می‌‌بینمت.

‫فکر می‌کنم جفت‌‌مون می‌دونیم ‫که این واقعیت نداره.

‫خوبی؟

‫آره.

‫اسمت روی اون‌ بنویس.

‫- چرا؟ ‫- بنویس.

‫کدوم اسمم؟

‫اسم واقعی‌‌ت.

‫اوایل قبل از اینکه یه مأموریت رو شروع کنم...

‫این کار رو انجام می‌دادم تا بهم کمک کنه ‫حواسم رو جمع نگه دارم.

‫آره، خیلی خب. ‫حالا بکنش تو لیوان.

‫آره، توی آب.

‫آره.

‫ببین، اسمت...

‫هنوز یه جایی تو لیوانه.

‫ولی واسه یه مدت باید ازت جدا بشه...

‫و تو هم باید ازش جدا بشی.

‫خب؟

‫وقتی از در بیرون می‌ری...

‫این اسم باهات نمیاد، متوجهی؟

‫و روزی که زمانش برسه...

‫یه راهی پیدا می‌‌کنی که دوباره سرهمش کنی.

‫من اون‌‌قدری اطلاعات ندارم که ‫بهت بگم چه‌‌جوری کارت رو انجام بدی...

‫ولی به‌‌‌‌نظر یه جای این تشبیه ایراد داره.

‫جدی؟

‫این که دیگه درست نمی‌‌شه.

‫هیچ‌جوره.

‫این هر چی که باشه، ‫دیگه امکان نداره مثل قبلش بشه.

‫اوه...

‫فهمیدم.

‫تو زمینۀ کاریِ تو ‫این بهاییه که باید پرداخت کرد.

‫ام... برای هر روز بیدار‌شدن ‫باید این بها رو پرداخت کرد.

‫مرسی، آقا.

‫همه‌‌چی همیشه در حال سقوط آزاده.

‫ما جوری برنامه‌‌ریزی نشدیم ‫که باهاش کنار بیایم...

‫پس همه‌‌مون موافقت کردیم که ‫وانمود کنیم همچین اتفاقی نمی‌افته.

‫ولی اتفاق می‌‌افته.

‫تو چطور؟

‫الان نسبت‌‌به با اون زمان چه‌‌‌قدر فرق کردی؟

‫اوه. یعنی الان که ‫زندگیت تو دست‌‌های منه...

‫کنجکاوی که بدونی ‫از پس چیزی که قراره پیدا کنیم...

‫برمیام یا نه؟

‫به گمونم چیزی نمونده تا بفهمیم.

‫من هیچ‌‌وقت شغلت رو زیر سؤال نبردم...

‫و الانم این کار رو نمی‌‌کنم.

‫ولی این اوضاع بده، هرولد.

‫چی شنیدی؟

‫که یه جاسوس فراری رو...

‫ترغیب به فرار کردی و بهش کمک رسوندی.

‫و اینکه ممکنه سعی کرده باشی ‫اون جاسوس رو به قتل برسونی...

‫که از دستگیریش جلوگیری کنی.

‫به‌‌چشم خودمون آدم‌‌هایی رو دیدیم ‫که واسه کمتر از این‌ها نابود شدن.

‫خب، آدم‌‌هایی رو هم دیدیم ‫که به بدتر از این‌‌ها غلبه کردن.

‫به قیمت بخشی از وجودشون.

‫ولی چیزی که ازشون می‌‌مونه، ‫خود واقعی‌شون نیست.

‫یه وکیل صبح تماس گرفت...

‫و در همون حین که داشت بهم می‌گفت ‫چه‌جوری می‌تونه بهمون کمک کنه...

‫متوجه شدم که این شخص ‫با کمال میل حاضره...

‫تا قرون آخر پول‌مون رو ‫ازمون بگیره تا ازت دفاع کنه.

‫مطمئناً قبلاً هم همچین چیزی رو دیدیم.

‫همیشه از این‌‌جور اتفاق‌‌ها می‌افته.

‫و من به هنری نگاه کردم.

‫تنها چیزی بود که می‌‌تونست ‫کمکم کنه کنترلم رو از دست ندم.

‫بهش چی گفتی؟

‫نمی‌دونستم چی بگم.

‫من... گوشی رو دادم به یکی دیگه.

‫به کی...

‫خواهرت پیشته؟

‫نه.

‫گوشی، می‌خواد باهات صحبت کنه.

‫کی؟

‫هرولد، تا شنیدم اومدم.

‫حالت خوبه؟

‫شریل گفت تو و آنجلا ‫پرواز سختی رو تجربه کردین.

‫همسرم تو اتاق پیشته؟

‫نه، رفت هنری رو بخوابونه.

‫خوبه.

‫خودت فکر می‌کنی چه اتفاقی افتاد؟

‫متوجهم.

‫یه جاسوس وارد دفتر من کردی.

‫اصلاً نمی‌‌تونم حساب کنم...

‫توی چند تا جرم منو شریک‌‌جرم کردی.

‫دختردارِت کردم.

‫نتیجه این بود. ‫می‌خوام بدونم قصدت چی بوده.

‫با همچین نتیجه‌‌ای دیگه ‫چه فرقی می‌‌کنه قصد چی‌‌ بوده؟

‫واسه من ‌فرق می‌کنه.

‫چون دن ازم خواست.

‫با وجود تمام کارهایی که کرده بود، ‫بازم... دوستش داشتم.

‫و ازم خواست...

‫بهش کمک کنم از تنها فرزندش محافظت کنه...

‫پس کاری که خواست رو کردم.

‫برای تو هم همین کار رو می‌‌کردم.

‫کاریه که می‌تونم برات بکنم...

‫الان.

‫حالا می‌‌خوای بهم کمک کنی؟

‫ازم بخواه اوضاع رو درست کنم، هرولد...

‫و درست می‌‌کنم.

‫چه‌جوری؟

‫همیشه حس می‌‌کردم با اون ‫جراح‌ها تو جبهه‌‌های جنگ داخلی...

‫ارتباط خاصی دارم.

‫وسط اون همه رنج و عذاب...

‫تنها سلاح‌‌شون ارۀ استخوون...

‫و دارو واسه درد بود...

‫و ازشون می‌‌خواستن...

‫کارهای غیر قابل تصور بکنن...

‫اعضای بدن رو قطع کنن ‫تا آدم زخمی زنده بمونه.

‫همیشه حس می‌کردم ‫شغل منم همین شکلیه.

‫نادیده گرفتن آه‌‌و‌ناله‌‌ها و ‌خون‌‌ریزی...

‫و تصمیم‌‌گیری درمورد اینکه...

‫صلاح و مصلحت اصلی در چیه.

‫کاریه که به تو هم یاد دادم...

‫پس فکر می‌‌کنم می‌‌دونی ‫منظورم از این حرف‌ها چیه.‌

‫اگه آنجلا آدامز ناپدید بشه...

‫می‌‌شه همه‌‌چی رو به پای آنجلا نوشت.

‫و تو هم می‌‌تونی از شر همه‌‌چیز خلاص بشی.

‫نه.

‫اون هویت ممکنه ثمرۀ عشق بوده باشه...

‫ولی دیگه زیان‌‌آور شده.

‫واسه چیزهایی که ‫باهاشون ارتباط داره خطرناک شده.

‫حتی ممکنه بشه خود ‫اون دختر رو هم نجات داد...

‫اگه بتونه اسم و رسمش رو بذاره کنار.

‫شاید بتونه خارج از اف‌بی‌آی و ‫دنیای ما یه راهی واسه زندگی پیدا کنه.

‫شریل داره برمی‌‌گرده.

‫بگو کجایی.

‫ازم کمک بخواه...

‫و بهت کمک می‌‌کنم.

‫تو خونه همه‌‌چی روبه‌راهه؟

‫آره.

‫وقتی برگردم خیلی بهترم می‌شه.

‫آره، درسته.

‫به‌‌نظرم ممکنه حق با تو باشه.

‫همیشه حق با منه.

‫باید دقیق‌‌تر بگی منظورت چیه.

‫بوت.

‫اینکه شاید داره عقلش رو از دست می‌‌ده.

‫مگه نگفتی وقتی دیدیش ‫به‌‌نظر روبه‌راه بوده؟

‫چرا.

‫به خودم گفتم به‌‌‌‌نظر حالش خوبه.

‫به تو گفتم به‌‌‌‌نظر حالش خوبه.

‫به خودم می‌‌گفتم به‌‌‌‌نظر حالش خوبه...

‫هی پشت‌‌سر‌هم تکرارش کردم، تا الان.

‫بعد فهمیدم چیزی که ‫مجبورم این‌ همه به خودم بگم...

‫شاید اون‌‌قدری که می‌خوام واقعیت داشته باشه، ‫واقعیت نداره.

‫ببین، درک می‌‌کنم.

‫بوت تو روزهای سختی کنارت بوده.

‫پس منطقیه که دلت نمی‌‌خواد ببینی...

‫ممکنه پایان اون روزها رسیده باشه.

‫فکر کنم مشکل همینه.

‫نمی‌شه این‌‌قدر راحت تموم بشه.

‫همه‌‌چی یه نقطۀ پایان داره.

‫آره...

‫ولی یکی باید به‌جاش کارش رو انجام بده.

‫بتونه‌ مثل بوت حواسش به دنیا باشه ‫و ازش مراقبت کنه.

‫بازی رو به‌‌ خوبی بوت بلد باشه.

‫اگه اون نباشه کی این کار رو می‌‌کنه؟

‫چیزی که ازمون می‌خواد...

‫خواستۀ بزرگیه.

‫و اگه یه ذره هم در این مورد اشتباه کنه...

‫تو مخمصۀ خیلی ناجوری می‌‌افتیم.

‫آقا. مرسی، آقا.

‫باید بفهمم این چیه.

‫آره، باشه.

‫خب، امروز عصر مهمونی پاولوویچه.

‫یه راه واسه ورود پیدا می‌کنیم.

‫باهاش صحبت می‌‌کنم و یه جورایی...

‫نمی‌دونم... راضیش می‌کنم که بهمون کمک کنه.

‫که فراز همزاد رو بکشه.

‫- آره. ‫- اینو می‌‌فهمم.

‫ولی منظورم این نبود.

‫می‌خوام بفهمم تو دنیای تو چه خبره ‫و طرز کارش چیه.

‫برام توضیحش می‌دی؟

‫درس شماره یک.

‫تمام صنایع‌‌دستی ثمرۀ استفاده از...

‫دو ابزاره که به طور هماهنگ ‫به کار گرفته می‌‌شن.

‫در دست چپت...

‫حسی همدلی‌ت قرار داره...

‫توانایی‌‌ت‌ تو خوندن آدم‌‌ها...

‫دونستن اینکه چی می‌خوان، ‫به چی نیاز دارن.

‫از چی می‌ترسن.

‫چی... ممکنه بهشون امید بده.

‫چی بهشون حس شرمساری می‌‌ده.

‫و بعد توی اون یکی دستت...

‫بی‌رحمی‌‌‌ت قرار داره.

‫و اینکه حاضر باشی از این اطلاعات ‫بر علیه‌‌شون استفاده کنی...

‫و وقتی هر جفت اون چاقوها تیز باشن...

‫باورت نمی‌‌شه که می‌‌تونن چه چیزهایی رو ببرن ‫و به داخل‌‌شون راه پیدا کنن.

‫و اینو بهت آموزش دادن؟

‫اوهوم.

‫خب، تا حدی.

‫ولی بیشترش رو با انجام دادن یاد گرفتم.

‫از نظر احساسی و با آزمون‌‌و‌‌خطا، افراد غریبه رو ‫تیکه‌‌تیکه کردن به‌نظر کار ناجوری میاد.

‫- تصورشم نمی‌‌تونی بکنی. ‫- نمی‌‌تونم؟

‫می‌‌تونی؟

‫- روزی که آشنا شدیم. ‫- اوهوم.

‫وقتی برام آشپزی کردی...

‫برام داستان گفتی و دلربایی کردی...

‫داشتی همین کار رو می‌‌کردی دیگه، مگه نه؟

‫داشتی قطعه‌های وجودم رو از هم جدا می‌‌کردی ‫که بفهمی طرز کارم چیه؟

‫به درزهای وجودم فشار میاوردی...

‫تا بذارم بمونی؟

‫سخت بود؟

‫جداسازی و دستکاری من سخت بود؟

‫این چیزی نیست که سخت یا آسون باشه.

‫هر کسی... شکل به خصوص خودش برنامه‌ریزی...

‫- یه سؤال ساد‌‌ه بیشتر نیست. ‫- آره، خیلی سخت نبود.

‫- واقعاً؟ ‫- آره.

‫باشه.

‫واقعاً می‌خوام ‫روش انجام دادن این کار رو یاد بگیرم.

‫ولی...

‫هنوز نگفتم ایرادش چیه.

‫ایرادش چیه؟

‫ایرادش اینه که...

‫وقتی این کار رو شروع کنی، ‫دیگه نمی‌‌تونی جلوش رو بگیری.

‫هیچ‌‌وقت.

‫هر دفعه که با کسی آشنا می‌‌شی...

‫به کسی نزدیک می‌شی، ‫وقتی نگاهت بهش می‌‌افته...

‫به این فکر می‌کنی که...

‫استفاده کردن ازشون چه‌‌قدر آسونه.

‫صدمه زدن بهشون، دور انداختن‌شون.

‫و شاید این فکر بیاد تو سرت که...

‫شاید اون طرف هم الان داره ‫باهات همین کار رو می‌‌کنه.

‫شاید دیگه‌ هیچ‌‌وقت نتونی ‫به کسی کاملاً اعتماد کنی.

‫هنوزم می‌‌خوای ادامه بدم؟

‫خب، دوست، خیلی وقته که من...

‫به هیچ‌‌کس کاملاً اعتماد نکردم...

‫پس چرا بخوام الان شروع کنم؟

‫درس شماره دو.

‫برای وقتی که راه‌‌‌های ارتباطی به خطر می‌افته...

‫همیشه یه راه جایگزین داشته باش.

‫من و امیلی، این حساب مشترک رو داریم.

‫اعداد اولِ دو رقمی‌ سمت چپ...

‫یعنی حالش خوبه.

‫عدد بعدی که 0 یا 1 نیست...

‫یعنی داره میاد جایی که من هستم.

‫داره میاد.

‫می‌دونی، احتمالش خیلی زیاده که...

‫از دیدن من خیلی ذوق نکنه.

‫خیلی کمتر از چیزی که امیدواری...

‫شبیه سه‌‌تفنگدار می‌شه.

‫داری دست‌‌کم می‌گیریش.

‫دوباره.

‫خب ارتباط از طریق حساب بانکی فکر کی بود؟

‫اون.

‫هوشمندانه‌‌ست.

‫فقط از همین راه با هم ارتباط دارین؟

‫- نه. ‫- چه راهی؟

‫این سؤال‌‌ها بازجویی‌ نیست.

‫- چرا، هست. ‫- باشه.

‫شایدم هست. ولی بازجویی واقعی نه.

‫بهم گفتی نصفه‌نیمه می‌شناسمت.

‫دارم تلاشم رو می‌کنم.

‫تلفنی حرف می‌زنیم.

‫- تلفن چند بار مصرف و موقتی؟ ‫- آره.

‫- کجا؟ ‫- بستگی داره چه ساعتی باشه...

‫وقتی دارم می‌رم سر کار، تو راه.

‫یه پارکینگ در تقاطع خیابون دهم و اف هست.

‫و شب‌‌ها...

‫یه زمین‌‌بازی تو محله‌مون.

‫- سفر چطور؟ ‫- سفر چی؟

‫آخرین بار کی دیدیش؟

‫پاییز 2012.

‫مراسم خاکسپاری مادرت چی پس؟

‫نرفتم.

‫نظر جفت‌‌مون این بود که خیلی خطرناکه.

‫چیزی که حس می‌‌کردم ‫باید بگم رو نوشتم...

‫و از بابام خواستم بذارتش توی تابوت.

‫پس این همه مدت...

‫تمام چیزی که براش بودی...

‫یه صدا پشت تلفن بوده.

‫یه صدا بدون جسم.

‫- بس کن. ‫- چی‌ رو بس کنم؟

‫کم‌ارزش کردن رابطه‌‌مون.

‫اون واسه من فداکاری کرده.

‫منم واسه اون‌ها فداکاری کردم.

‫واسه محافظت از همدیگه ضروری بود.

‫این چیزی از پدر بودنش کم نمی‌‌کنه.

‫وقتی همه‌چی...

‫به فداکاری خلاصه می‌شه، دیگه چی‌‌ می‌‌مونه؟

‫شفافیت.

‫چون می‌دونم حاضره ‫به‌‌خاطر من از هر چیزی بگذره.

‫منم براش از هرچیزی می‌‌گذرم.

‫عشق یعنی همین.

‫یه بار دیگه بگو یه همچین ‫آدمی رو از کجا می‌‌شناسی؟

‫تو رو یادش میاد دیگه، آره؟

‫قطعاً.

‫اون واسه چیه؟

‫در انتهای راهرو رو باز گذاشتم.‏

‫می‌رسه به مسیری که...‏

‫تو رو به خارج از روستا می‌رسونه.‏

‫گمونم بعد از اون دیگه ‫خودت بتونی راهت رو پیدا کنی.‏

‫اون تو رو فرستاده.‏

‫تا منو آزاد کنی.‏

‫پس چرا دست‌هام هنوز بسته‌ست؟

‫تو همونی هستی که همه می‌گن.‏

‫داستان‌ها رو شنیدم.‏

‫تو هیولای همزاد هستی.‏

‫می‌گن جوری که به تو اعتماد داره،‏ ‫به هیچ‌کس نداره.‏

‫واضحه که زنش هم بهت اعتماد داره.‏

‫حدس می‌‌زنم زنش ‫در این مورد چیزی بهش نگفته باشه.

‫فراز خبر نداره تو این‌جایی، درسته؟

‫اون زن تو رو وارد بد مخمصه‌‌ای کرده.

‫شاید خودت هم هنوز مطمئن نیستی ‫با اون چاقو چی‌کار کنی.‏

‫برو بیرون.‏

‫کاری از بهادر و صاحب

‫اسیر روسی رفته.‏

‫دیشب فرار کرده.‏

‫یه‌ جوری دست‌هاش رو باز کرده.‏

‫دیشب خوابی رو دیدم ‫که از زمان بچگی...‏

‫بارها دیدمش.‏

‫تو خواب تنها بودم.‏

‫و حضور کسی رو پشت سرم حس می‌کردم.‏

‫نفسش رو حس می‌کردم ولی می‌ترسیدم ‫برگردم و بهش نگاه کنم.‏

‫به زبونی چیزی رو زمزمه می‌‌کرد ‫که حس می‌کردم قبلاً بلد بودم...‏

‫ولی دیگه متوجهش نمی‌شدم.‏

‫با اینکه هیچی از حرف‌‌هاش نمی‌‌فهمیدم...‏

‫غرق وحشت شده بودم.‏

‫چون می‌دونستم...‏

‫داره حرف‌هایی رو راجع‌به من به زبون میاره ‫که خودم از گفتن‌شون وحشت دارم.‏

‫و می‌دونستم که همه‌ش حقیقت داره.‏

‫بعد مثل همیشه، با عرق سرد بیدار شدم.‏

‫و مثل همیشه برگشتم به سمت همسرم.‏

‫و اون کنارم نبود.‏

‫همسرم گاهی اوقات شب‌ها پرسه می‌زنه.‏

‫همیشه همین‌طور بوده.‏

‫دلیلش؟ دلیلش رو نمی‌دونم.‏

‫معماهایی درونش وجود داره ‫که با حل کردن‌شون...‏

‫سر از یه معمای دیگه در میاری.‏

‫با این وجود دوستش دارم.‏

‫گاهی فکر می‌کنم کلاً ‫دلیل عشقم بهش همینه.‏

‫ولی آزاد کردن اسیر...‏

‫این با اون فرق داره.‏

‫اون هرگز همچین کاری نمی‌کنه.‏

‫خودش می‌دونه که این کار مساوی با چیه.‏

‫می‌دونی کدومه؟

‫آره.‏

‫چون کلی پیرمرد سفیدپوست این‌جاست...‏

‫که یه‌ جورایی همه‌شون شبیه هم‌ان.‏

‫اوهوم.‏

‫میز سوم از طرف پله‌ها.‏

‫عذر می‌خوام، خودکار دارین؟

‫ممنون.‏

‫همین‌جا بمون.‏

‫اگه اتفاق عجیبی افتاد...‏

‫میام دنبالت...‏

‫و از همون راهی که اومدیم برمی‌گردیم.‏

‫تعریف عجیب رو بگو لطفاً.

‫خودت می‌فهمی.‏

‫همین‌جا بشین. تکون نخور.‏

‫متوجهی؟

‫صبر کن، باید یه‌ چیزی بگیرم.‏

‫چی شده؟

‫کنار در خروجی. اونی که ژاکت کرم پوشیده.‏

‫‏- خب.‏ ‫‏- مطمئنم از سازمان اطلاعات مراکشه.‏

‫آره.‏

‫راستش گمونم تو یه مراسمی...‏

‫تو رو بهش معرفی کردم.‏

‫عبداللطیف نمی‌دونم چی‌چی.‏

‫رحمانی.‏

‫من بهش زنگ زدم.‏

‫تو قطار وقتی رفتی دستشویی.

‫واسه چی؟

‫فقط به 2 نفر اطمینان کامل دارم.

‫بابام.‏

‫و نوۀ تو.‏

‫هنری بعضی‌وقتا موقع خواب بهم پیام می‌ده.‏

‫می‌دونستی؟

‫نه، نمی‌دونستم.‏

‫بهتره حواست بهش باشه.‏

‫مخصوصاً وقتی یه‌کم بزرگ‌تر می‌شه.‏

‫چند شب پیش بهم گفت ‫یه پیرمردی اومده خونه‌شون...‏

‫و شریل هم اونو برده طبقۀ بالا.‏

‫با یه ماشین سیاه گنده ‫و یه راننده اومده.‏

‫گفت ازش ترسیده.‏

‫نمی‌دونم اون کی ممکنه بوده باشه...‏

‫حدسم اینه اگه کسی از...‏

‫مقامات رده بالا می‌اومد اون‌جا ‫حتماً تو بهم می‌گفتی.‏

‫مگه اینکه...‏

‫حرفی که می‌خواسته بزنه ‫تو رو هم ترسونده باشه.‏

‫واسه همین به عبداللطیف رحمانی زنگ زدی...‏

‫تا کمکت کنه منو با یه هواپیما بفرستی خونه.‏

‫‏- آره.‏ ‫‏- نباید همچین کاری می‌کردی.‏

‫اون مأمور رده بالا چی گفت ‫که ازش ترسیدی؟

‫از دفتر ادارۀ کل نبود.‏

‫‏- کی بود؟ ‫‏- مورگان بوت.‏

‫گفت اگه تو رو جای خودم گیر بندازم...‏

‫می‌تونه منو از دردسر نجات بده.‏

‫گفت تو رو تنها ول کنم.‏

‫که ناپدید بشی...‏

‫و اونم منو از این منجلاب در بیاره.‏

‫تو چی گفتی؟

‫گفتم از خونه‌م گمشو بیرون.‏

‫تو برای من کی هستی؟

‫پیچیدگی‌ای تو زندگیم هستی ‫که نمی‌خواستمش.‏

‫یه عروسک چوبی هستی که ‫می‌خوای تبدیل به آدم بشی.‏

‫نمی‌تونم کمکت کنم.‏

‫تو یه مجرمی. ‫یه خائنی.‏

‫یه تهدیدی واسه خانواده‌م...‏

‫واسه شغلم، واسه میراثم، واسه زندگیم.‏

‫ولی وقتی بهم یه ‫چوب جادویی پیشنهاد شد...‏

‫که همۀ اینا رو ناپدید کنه،‏ ‫که تو رو...‏

‫ناپدید کنه...‏

‫خدا می‌دونه...‏

‫طاقت فکر کردن بهش هم نداشتم.‏

‫باید قبولش کنی.‏

‫چی؟

‫باید پیشنهادش رو قبول کنی.‏

‫من خودم رو فدا می‌کنم.‏

‫نه، همچین کاری نمی‌کنیم.‏

‫خودم رو فدا می‌کنم.‏

‫من و تو می‌تونیم همین‌طور ‫به این بازی ادامه بدیم...‏

‫ولی پای افراد دیگه‌ای هم وسطه.‏

‫کسایی که خودشون نخواستن وارد این بازی بشن.‏

‫و همین افرادن که تو خط مقدم آسیب می‌بینن.‏

‫پدرهام اینو بهم یاد دادن.‏

‫به‌خاطر اونا این دردسر رو تموم می‌کنم.‏

‫کمک تو هم اینه که این اجازه رو بهم بدی.‏

‫جواب نمی‌ده.‏

‫توی اون قسمت از دنیا،‏ ‫با منابعی که داره...‏

‫فراز همزاد یه روحه.‏

‫نزدیک شدن بهش ممکن نیست.‏ ‫دست زدن بهش ممکن نیست.‏

‫کشتنش ممکن نیست،‏ ‫بابات هرچی می‌خواد بگه.‏

‫باشه، دارم دست‌کم‌ می‌گیرمش.‏

‫دوباره.‏

‫فکر کنم هردو می‌دونیم این اتفاق باید بیفته.‏

‫داستانت به یه پایان خوش می‌رسه.‏

‫من هنوز مطمئن نیستم موضوع داستان خودم چیه.‏

‫باید برم اینو بفهمم.‏

‫هر پایانی که می‌خواد داشته باشه.‏

‫جناب معاون.

‫‏- بله.‏ ‫‏- از این‌طرف.‏

‫میل دارین یه نوشیدنی براتون بریزم، خانم؟

‫لطفاً.‏

‫‏- چه‌قدر باید بهتون بدم؟ ‫‏- لازم نیست، خانم.‏

‫متوجه شدم.‏

‫سرزنش کردن خودت به‌خاطر اون...‏

‫خیلی وسوسه‌انگیز می‌شه.‏

‫پیشنهاد می‌کنم در برابرش مقاومت کنی.‏

‫‏- متوجه شدی، ها؟ ‫‏- اوهوم.‏

‫نگران نباش، رازت پیش من محفوظه، زوئی.‏

‫تو کی هستی؟

‫بریم یه‌جایی که بتونیم خصوصی حرف بزنیم.‏

‫بفرما بشین.‏

‫سرگی، تو واسه دونستن این اسم، زیادی جوونی.‏

‫ولی اگه تو جنگ افغانستان خدمت کرده بودی...‏

‫می‌‌دونستی اسمی بود که مردم کابوسش رو می‌دیدن.‏

‫بابا گوگوری.‏ ‫(لولو خورخوره)

‫هیولای ساختگی بچه‌ها...‏

‫و کسی که یه بار جونم رو نجات داد.‏

‫مطمئن نبودم یادت باشه.‏

‫بین تمام بدهی‌‌هایی که تو زندگیم داشتم...‏

‫هیچ‌وقت شک نداشتم...

‫که این بدهی رو... ‫یه روزی باید صاف کنم.

‫با توجه به بهایی که ‫برای فراری دادن تو دادیم...‏

‫گمونم، چیزی که الان ازت می‌خوام...‏

‫کاملاً منطقیه.‏

‫عواقب کاری که کردی چه بود؟

‫پرس‌وجو کردم...‏

‫ولی هیچ‌وقت نفهمیدم ‫چه بلایی سر بلور اومد.‏

‫اوه، بلور، نه.‏ ‫نمی‌تونستی اونو پیدا کنی.‏

‫نه، وقتی که از افغانستان رفت...‏

‫دیگه آدمی با این اسم وجود خارجی نداشت.

‫و اون آدمی جدیدی که بهش ‫تبدیل شد رو هم می‌شناختی.‏

‫با یه اسم دیگه، آره.‏

‫با چه اسمی؟

‫همسر.‏

‫همسر؟

‫حدس می‌زنم شوهرش خیلی ‫از این موضوع خوشحال نشده باشه.‏

‫نه، خوشحال نبود. نه.‏

‫سی ساله که کینه به دل گرفته.

‫ولی بالاخره اهرم فشار پیدا کرده که تلافی کنه.

‫حالا می‌خواد منو بکشه.‏

‫پس اول من باید بهش برسم.‏

‫ربط این به من چیه؟

‫تو همسرش رو تو ‫سازمان اطلاعات شوروی استخدام کردی...‏

‫از هم پاشیدن دنیاش رو تو شروع کردی.

‫الان دنبال اینه که حسابش رو با من صاف کنه...‏

‫از کجا معلوم که...‏

‫بعد از من سراغ تسویه‌حساب با تو نیاد؟

‫همچین فکری می‌کرد؟

‫اینکه من استخدامش کردم؟

‫تو همچین فکری می‌کنی؟

‫وقتی باهاش آشنا شدم ‫تو مسکو دانشجو بودم.‏

‫فکر می‌کردم دارم سعی می‌کنم بهش برسم...

‫ولی همون موقع هم...‏

‫به‌نظرم می‌دونستم ‫به همین سادگی‌‌ها هم نیست.

‫می‌دونستم که اون...‏

‫ذاتاً متخصص جذب کردن...‏

‫بقیه به خودشه.‏

‫هرچی صمیمی‌تر می‌شدیم...‏

‫بیشتر حس می‌کردم دارم دو نصف می‌شم.‏

‫نصفم داشت عاشق اون می‌شد.‏

‫ولی نصف دیگه‌م...‏

‫مردد بود.‏

‫اونم همین عشق رو به من داره؟

‫یا همه‌ش واسه اینه که می‌دونه...‏

‫پدرم تو اطلاعات شورویه؟

‫شاید جفتش درست بود.‏

‫شاید فقط دومی.‏ ‫کی می‌دونه.‏

‫ولی سال‌ها بعد...‏

‫وقتی اولین پیشنهادش به دستم رسید...‏

‫درباره اینکه در ازای...‏

‫تضعیف رقبای شوهرش...‏

‫بهم اطلاعاتی بده...‏

‫فکر کنم مطمئن بودم...‏

‫هر خیالی که راجع‌بهش داشتم...‏

‫فقط خیال بود.‏

‫غیرواقعی بود.‏

‫هردو اونو «همسرم» صدا می‌کردین...‏

‫ولی از این قضایا خبر نداشتین.‏

‫درکش سخته.‏

‫ولی این باعث شد...‏

‫یه‌کم راحت‌‌تر از اتفاقات امروز سر دربیارم.

‫اتفاقات امروز؟

‫وکیل فراز همزاد امروز مهمون منه.‏

‫اومده تا بهم بگه...‏

‫اگه هرگونه اطلاعاتی...‏

‫از مکان احتمالی تو...‏

‫بهشون بدم،‏ ممکنه...‏

‫لطف فراز همزاد شامل حالم بشه.‏

‫تا اون لحظه...‏

‫نمی‌دونستم اصلاً به لطف همزاد...‏

‫نیازی دارم یا نه.

‫وقتی دیدیش...‏

‫سلام منم بهش برسون.‏

‫سرگی.‏

‫شد دو بار.‏

‫گفت‌وگومون سریع تموم می‌شه.‏

‫پاسخ سریع به نفع هردومونه.‏

‫تا جایی که می‌تونم بگم...‏

‫فقط و فقط دو تا سناریو وجود داره.‏

‫یا داوطلبانه این‌جایی ‫یا به اجبار این‌جایی.‏

‫می‌شه بهم بگی کدوم یکی درسته؟

‫چطور منو شناختی؟

‫عکست تو گزارشات پلیس بود...‏

‫به‌‌خاطر اتفاقی که تو خونه‌ات افتاد.‏

‫رابطۀ من با وکیلم ‫مستلزم اینه که من گاهی اوقات...‏

‫تو موقعیت‌های بسیار ناخوشایندی قرار بگیرم.‏

‫حتی تو اون لحظات،‏ ‫من نماینده‌ش هستم...‏

‫چون این کار رو خوب بلدم،‏ ‫چون سودمنده...‏

‫و چون به محض شونه خالی کردن من...‏

‫یکی دیگه رو جای من پیدا می‌کنه.‏

‫تو این لحظه...‏

‫سعی دارم از این فرصت استفاده کنم...‏

‫تا شاید بین تمام این کارها ‫یه کار شایسته کرده باشم.‏

‫شاید بهتر باشه این اجازه رو بهم بدی.‏

‫و موکلت...‏

‫تضمین می‌کنی که حرفت رو قبول می‌کنه؟

‫تو اولویتش نیستی.‏

‫اینو تضمین می‌کنم.‏

‫عذر می‌خوام، خانم دیکسون.‏

‫لطفاً همراه من بیاین.‏

‫گفتم همون‌جا بمون.‏

‫توی بار.‏

‫مگه همینو بهت نگفتم؟

‫من همون‌جا وایستاده بودم ‫تا اینکه وکیل فراز همزاد...‏

‫گفت می‌دونه من واقعاً کی‌ام...‏

‫و گفت همراهش برم.‏

‫‏- اسمت رو می‌دونست؟ ‫‏- آره.‏

‫خب، احتمالاً بهتر بود باهاش بری.‏

‫خودم هم همین فکر رو کردم.‏

‫چی گفت؟

‫گفت می‌تونه بدون اینکه تو خطر بیفتم ‫از شر همه‌چی خلاصم کنه.

‫بعدش؟

‫تو چی جواب دادی؟

‫الان این‌جام، نمی‌بینی؟

‫شما در محاصرۀ ما هستین!‏

‫تلاشی برای فرار نکنین‏!‏

‫«کاری از بهادر و صاحب» ‫«Bahador_Sub & @SAHEB@»

‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@

‫خب، میای یا به‌زور ببریمت؟

‫دخترم کجاست؟

‫می‌دونم با تو بود،‏ ‫الان کجاست؟

‫گرفتنش.‏

‫گرفتنش؟

‫کی گرفتش؟

‫پیرمرد(پدر).

‫و می‌‌ریم که برگردونیمش.

‫بزرگ‌ترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫30nama.com