Original subtitles

Dit is het tijdperk van de raketten, de jets...

...en atoomenergie.

Waarin de mens naar de sterren reikt.

Maar vooraleer hij het waagt de ruimte te verkennen,

moet hij een gewichtig antwoord vinden.

Wat gebeurt er met een levend iets in een omgekeerde atmosfeer?

Zal het ongehavend de ruimtereis overleven?

Of zal het veranderen, in wat?

Er was slechts een manier om er achter te komen.

En daar werkten wij aan.

Ga je gang, M. Morgan. -Dank je, Dr. Brady.

We hebben de aap, de wespen, de krabben, spinnen en cavia.

De dokter was vrijgevig vanmorgen. We brengen de passagiers aan boord.

Het is nu 10.14 uur. Om 10.15 uur sturen we de raketten.

Een vluchttijd van 40 seconden.

Hopelijk landen ze op de juiste plek.

10.15 uur min... 5, 4,

3, 2, 1.

Op weg naar de blauwe hemel.

Buiten de atmosfeer is het niet blauw, maar zwart.

Dank je, Dr. Brady. Dat heb je vast uit een boek.

Neen, bedankt.

335 km. recht naar omhoog.

Niets dan luchtledige ruimte en kosmische straling.

Nooit de drang gevoeld om zelf de ruimte in te gaan?

Ik niet, ik wacht op wat er gebeurt met de testdieren.

Van hetzelfde.

M. Morgan, de tweede raket.

Ze daalt niet neer.

Defecte trajectcontrole. -Ik verlies het contact.

Ze is buiten radar afstand.

Ze was te zwaar beladen. -Ik weet het.

De wrijvingsco�ffici�nt.

Quent, laat ons de computer enkele vragen stellen.

Ga even zitten.

Neem een sigaret. -Dank.

Traject, 319. Snelheid, 427-364.

Brandstof, 119. Effectiviteit, 5.32.

Wrijvingsco�ffici�nt, 0.79.

Mogelijk krijgen we een antwoord. -Ik hoop het.

En?

Ik hoop dat het lukt. -Ik ook.

Onvoldoende gegevens, het is een schatting.

Als die raket neerstort in bevolkt gebied,

zijn dat rampen.

De raket drong binnen met ontsnappingssnelheid.

We kijken op de wereldbol.

In een baan half de wereld rond, stort hij neer...

Waar?

Als de computer juist is, net voor de kust van Afrika.

Wat gebeurde er, Arobi?

Het is Makongo, dokter.

Hij liet zijn adem en ziel vrij. Bij zijn laatste zonsondergang.

Hoe kwam hij zo in deze staat?

We volgden het pad naar de Groene Hel.

Jij was zijn bloedbroeder, Arobi. Waar was jij toen hij stierf?

Op een steenworp vandaan,

maar hij was uit het zicht door een bocht in het pad.

Ik hoorde hem schreeuwen en liep naar hem toe.

Zag je wat hem aanviel?

Ik zag niets.

Vertel, wat zagen jullie.

Help hem naar binnen te dragen. We onderzoeken wat hem doodde.

Het zal een einde maken aan het bijgeloof in monsters.

Hij stierf aan een verlamming van het zenuwstelsel.

Slangengif?

Er is een gelijkenis, maar de dosis was veel te hoog.

Geen gekende slang kan zoveel gif afscheiden.

De samenstelling van het gif is compleet verschillend.

Het kon onmogelijk van een slang afkomstig zijn.

Dus weet je niet wat Makongo doodde?

Nog niet. -De mannen weten het.

Arobi, dat is bijgeloof.

Ze hadden verwacht monsters te zien in de Groene Hel.

En dus zagen ze die ook.

Dokter, de dieren ontvluchten de Groene Hel.

Ik zag het zelf.

De kleinere apen, de olifanten, alle beesten vluchten weg.

Zelfs de vogels in de lucht blijven er niet.

Sinds wanneer? -Een week of twee.

Dokter, mogelijk zijn we bijgelovig.

Maar krijgt een aap schrik vanwege bijgeloof?

Een olifant?

Verlaat een vogel een boom vanwege bijgeloof?

Dan is er iets. Iets...vreemd.

Misschien wel monsterlijk.

Maar een wezen uit de natuur, geen boze geest.

PANIEK IN CENTRAAL - AFRIKA

Wat is er zo interessant?

Kijk zelf maar.

Dit is ernstig.

Maar die rellen hebben het over monsters.

Wat gaat ons dat aan?

Volgens de computer stortte de raket die we zoek waren in Afrika.

Je denkt dat er een verband bestaat?

Ik kan me vergissen. Dat hoop ik althans.

We stuurden honderden testdieren...

...die werden blootgesteld aan kosmische straling.

Geen van ze keerde terug als een monster, of gigantisch.

Maar geen van ze werd langer blootgesteld dan 40 seconden.

Zijn dit de cavia's? -Ja.

Ze werden eergisteren gestuurd.

40 Seconden blootstelling op 206 mijl hoogte.

Ze lijken gezond. -Zeker, maar hun pels is wit.

Ja, en? -Ze waren bruin voor hun vertrek.

Deze twee stuurden we verleden week.

Ze verkeren sindsdien in een soort trance.

Verwondingen? -Onze instrumenten vinden niets.

Maar mogelijk hebben we de juiste instrumenten niet.

Is deze in orde? -Ze werd nog niet gelanceerd.

Spinkrabben.

Links is het jong.

Het jong is veel groter. -Ja.

De moeder kreeg straling binnen voor ze baarde.

Het resultaat is een mutatie van de genen in een generatie.

Het gevolg is een jong dat dubbel zo groot is.

Quent, ik begrijp wat je wil zeggen,

maar er is een verschil tussen een krab...

...die dubbel zo groot is, en een gigantisch monster.

Inderdaad, en er is een groot verschil...

...tussen 40 seconden blootstelling of 40 uren, Dan.

40 Uren blootstelling is wat de wesp in de laatste raket kreeg.

En? -En,

jij zag foto's van de overlevenden op Hiroshima, niet?

Ja -Het gevolg van straling.

Quent, wat jij voorstelt klinkt als een nachtmerrie.

Niemand was geneigd mijn theorie te geloven, zelfs Dan niet.

Anderzijds kon niemand die negeren.

Ik schreef een rapport aan het hoofdkwartier.

Het stond ze niet aan en ze stuurden het naar Washington.

Mijn verzoek om mij en Dan op onderzoek te gaan, werd goedgekeurd.

We kregen een brief voor de plaatselijke agent in Libreville...

...en ze wensten ons veel succes.

Als mijn vermoedens juist blijken, zullen we dat nodig hebben.

We boekten een vlucht met TWA voor onmiddellijk vertrek.

Bestemming : Afrika.

Ik bied graag al mijn hulp aan, Dr. Brady, M. Morgan.

Maar er zijn problemen. -Zoals?

De situatie in het gebied is erg onrustig, wellicht gevaarlijk.

We wagen onze kans.

Geloof je echt in jouw theorie van gemuteerde wespen, Dr. Brady ?

Ik geloof in de mogelijkheid.

Aanvankelijk dacht ik aan massahysterie.

Maar nu...

Men beweert dat de monsters uit Mont Virunga komen.

De stammen daar noemen het gebied de Groene Hel.

Hier bevinden wij ons.

Jullie eerste reisdoel is het dorp Mongwa.

Dat is een omweg.

Jullie ontmoeten er Dr. Lorentz en zijn dochter.

Hij richtte er een hospitaal en missiepost op.

Goed.

Hij is een heilige. Schonk 40 jaren van zijn leven aan de bevolking.

Hij verzorgt hun zieken en wil ze bevrijden van hun bijgeloof.

Hij zal jullie meer kunnen helpen dan eender wie.

Wij houden halt in Mongwa. -Prima.

Het duurt wel even om een safari te organiseren.

Zeker nu met de onrust in Hinterland.

Maar we zetten er vaart achter. -Dank je.

We verblijven nog steeds in Libreville.

De lokale agent werkt mee, maar schiet niet op....

...met het regelen van ons vertrek.

Terwijl we wachten in het hotel,

vraag ik me af hoe het er aan toe gaat binnenlands.

En met de inboorlingen en Dr. Lorentz.

Wat is er, Arobi?

Luister.

Een vreemd geluid. Ik hoorde het nooit eerder.

Ik wel. De dag waarop Makonga verdween.

We moeten verder stappen. -Wacht.

Ze waren bang. In paniek.

Zo zag ik ze nog nooit, behalve bij een bosbrand.

Er is geen brand. Het is dat geluid.

En we naderen de Groene Hel.

Demba. Wronga.

Dokter. Kijk.

De pootafdruk van het monster.

De talisman van Demba.

De berg Virunga. Een vulkaan in rust op dit moment.

Het geluid. Veel luider nu.

We komen dichterbij de oorzaak ervan, Arobi.

Ik daal alleen af.

Alstublieft, dokter. Laat mij gaan.

Ik ben veel jonger dan jou. -Jij blijft beter hier.

Bij moeilijkheden kun jij hulp bieden.

We moeten rechtsomkeer maken. -Maar we moeten het weten

Ik vrees voor jou leven. -Ik ook.

Mijn hele leven, Arobi, geloof ik al dat kennis angst overwint.

Dat geloof moet ik behouden.

Het duurt nu een week en drie dagen.

Je organiseert een safari niet met een vingerknip.

Je moet kralen, kristal en spiegels kopen voor de vijandige stammen.

Zelf zou ik kiezen voor een generaal Sherman tank.

We hebben het op ��n na beste.

Voorzichtig met die kleine bom.

Het nieuwste speeltje van het Amerikaans leger.

Krachtig, draagbaar en vernietigend.

Wil je zo een dodelijk wapen inzetten tegen insecten?

Geen idee, Dan. We doen wat moet gebeuren.

Soms wil ik al mijn kennis verkopen voor een cent...

...om maar niet betrokken te raken in jouw nachtmerries.

De wespen zijn echt. -Ja, maar die zijn zo klein.

Je vergeet de mutatie. -Ik herinner me de mutatie.

Stel dat jouw gemuteerde wesp 2 of 3 maal groter is...

...of zelfs 10 maal zo groot,

dat maakt nog lang geen gigantisch monster.

Zeker, mocht mutatie steeds hetzelfde resultaat hebben.

Kleine stappen, een tegelijk. Maar soms maakt het een sprong.

Ik weet het niet, Dan.

Ik kan me lelijk vergissen in dit alles.

Maar je denkt van niet. En dat is wat telt.

We vertrekken vroeg morgen. Wil je niet wat slapen?

Ga maar, ik volg zo.

Goed, welterusten, Quent. -Welterusten, Dan.

Dat was de nacht van de 24ste.

Op de ochtend van de 25ste ging onze safari van start.

De agent huurde de beste gids in van Centraal Afrika,

een Arabier genaamd Mahri.

Dan en ik, met de hulp van Mahri, stelden een schema op.

Om het hospitaal van Dr. Lorentz te bereiken in Mongwa...

...moesten we meer dan 400 mijlen lopen.

Ons schema vereiste een 15 mijlen per dag.

Op die manier hoopten we er binnen 27 dagen te arriveren.

Ik leerde al snel dat een Safari stap per stap verliep, steeds opnieuw.

De eerste dagen waren vermoeiend en bewezen dat...

...laboproeven uitvoeren niet de juiste training was...

...om het te redden in de wildernis van Afrika.

Een week passeerde. En een volgende.

We bleven op schema en toch was ik niet tevreden.

Er knaagde iets aan me.

Het begon als lichte twijfel en groeide uit tot een gevoel.

Ik probeerde het te duiden, maar dat lukte niet.

Instinctief wist ik dat er iets zou gebeuren.

Maar ik kon niet weten wat.

Hoor je iets?

Het klinkt als gedrum. -Ja.

Mahri.

Oorlogsdrums. De Ananga. -Hopelijk hebben ze ons niet gezien.

We konden enkel verder trekken en hopen dat we onopgemerkt bleven.

En indien wel, de stam ons probleemloos liet passeren.

Al vlug bleek dat we het volledig mis hadden.

Dan. Mahri. Rennen.

Het is gelukt, Quent.

Wegwezen hier.

Om verdere conflicten te vermijden, wijzigden we onze koers...

...en moesten we 75 mijlen meer afleggen door...

...heet, wijd open en waterloos land...

De zon brandde alsof ze ons haatte.

En toen raakte ons drinkbaar water op.

En in Afrika houdt dat in dat de tijd dringt.

Laat ze halt houden, Mahri. -Het spijt me, Quent.

Ik realiseerde me niet hoeveel een mens afhankelijk is...

...van water.

Neen, die is leeg.

Ik heb nog wat over. -Neen.

Drink op of ik giet het in het gras.

Dat is genoeg voor nu.

Voel je je beter? -Ja.

Weg hier. De buurt staat me niet aan.

Mahri, op pad.

Neen. Neen.

Neen. Niet van drinken.

Wat scheelt er, Mahri? -Aasgieren.

Zij komen alleen wanneer de dood nabij is.

Niemand drinkt tot ik terugkeer.

Het water is giftig. Niet drinken.

Ik vergiste me niet. Met de aasgieren is het steeds zo.

Wat heb je gevonden?

Bij de overkant ligt een leeuw, zopas gestorven. Vergiftigd.

De waterbron? -Giftig.

Probeer op dit blad te kauwen.

Het bevat een beetje vocht.

Probeer het.

Hou vol, Dan. Hou vol, zeg ik.

Goed zo.

Smaakt het? -Niet slecht, best goed.

Hoor eens aan, zeg.

Heerlijk, nat, welkom water.

Quent, dat ze de kraan niet dichtdraaien, akkoord.

De regen bleef vallen. Meer dan we nodig hadden.

Afrika is een waanzinnig oord.

Ze tracht je uit te drogen, of wil je verdrinken.

De regen kostte ons twee dagen.

Dan herstelde goed, maar ik werd rusteloos.

Hoe lang nog, Mahri ? -De lucht verandert niet, dokter.

Mogelijk houdt de regen nog dagen of weken aan.

Indien zo, wachten we niet langer.

Regen of zon, zeg de dragers zich gereed te maken.

Gaat het, Quent? -Ja, ja.

Ik help je rechtop.

Je ziet er niet best uit, kerel. -Ja.

Mahri, de draagberrie.

Hij raakte verzwakt tijdens de storm. -Het is een slechte weg.

Voorzichtig.

Hij is bij bewustzijn.

Misschien, maar ik denk dat hij nog niet helemaal bij is.

Zijn koorts is verdwenen.

Als niemand bezwaar maakt,

wil ik de conversatie over mij onderbreken...

...voor enkele vragen. -Zoals, waar ben ik?

We zijn in Dr. Lorentz missiepost.

Je was bewusteloos door de pijn. Het vergde een dag hierheen...

...en nog een halve dag eer je ontwaakte.

Wie ben jij? -Dit is Lorna, Dr. Lorentz zijn dochter.

Lorna, dokter Brady. -Hallo.

Lorna. -Hoe voel je je?

Best.

Waar is Dr. Lorentz ? -In de jungle.

Al een hele poos nu.

Waarom? -Om dezelfde reden als de onze.

Na een scheerbeurt en een douche, kwam ik weer tot mezelf.

Ik keek naar Lorna. Ze bespeelde de gebrekkige orgel.

Ik vroeg me af hoe lang we moesten wachten...

...op Lorentz om terug te keren van zijn expeditie.

Ik wilde zijn bevindingen horen...

...voor Dan en ik aan onze taak begonnen in Afrika.

Juffrouw Lorentz. -Arobi.

Waar is mijn vader?

Bij zijn Schepper.

Hoe is hij gestorven?

Hij daalde af in de vulkaan.

Daar heeft een monster hem gevonden.

En hem gedood. -Was jij niet bij hem?

Hij droeg me op niet te volgen.

Maar ik hoorde hem roepen. Ik rende op hem af.

Hij lag in het stof, zijn leven vloeide uit hem weg.

Ik begroef hem daar.

Hoe weet je dat een monster hem doodde?

Dit stak in zijn schouder.

Ik injecteerde wat van het spul uit de angel.

Het resultaat was positief. Het dier stierf ter plekke.

Gif? -Zonder twijfel.

Ik heb het creatuur hier.

Ik vergeleek ze onder de microscoop. Kijk zelf.

Levend weefsel binnen de harde buitenkant.

Weefsel van een insect.

Van een wesp.

Quent, besef je dat dit slechts een deel is van de angel,

kun je je inbeelden hoe enorm het beest moet zijn?

Ja, maar we moeten niet raden. We zullen het snel zelf zien.

Mahri. -Ja?

Draag persoonlijk zorg voor de granaten. -Ja, mijnheer.

Help me met de andere kisten. -Ja, mijnheer.

Voel je je beter? -Het gaat wel.

Ik heb geen tranen meer over.

Jullie gaan op pad?

Ja. -Dat wist ik.

Die wetenschap, die experimenten waar jullie voor leven.

Ik vraag me af welk nut ze hebben.

Lorna, luister.

Het dapper werk van je vader waar jij hem bij hielp.

De zieken genezen, ziektes en de dood bestrijden.

Het zou onmogelijk zijn zonder wetenschap en experimenten.

Experimenten falen wel eens. Vaak zelfs.

Maar het moet gebeuren.

Niets in de wetenschap kan mijn vader terug doen leven.

Arobi ? -Ja?

Heel dapper van je om met ze mee te gaan.

Ze willen het werk afmaken dat jouw vader opstartte.

Misschien sterven ze, net als vader.

Juf Lorentz, tot nog toe bleven de monsters in de Groene Hel.

Het is makkelijk om weg te vluchten uit een klein deel van Afrika.

Maar als de monsters jongen werpen, zoals alle levende wezens,

zal er snel te weinig voedsel zijn in de Groene Hel.

Moeten we dan Afrika helemaal ontvluchten?

Dr. Brady, M. Morgan...

Ze gaan op zoek en ze zullen sterven.

Iedereen sterft.

Een mensenetende leeuw besluipt het dorp.

Willen wij hem dan niet doden, al kunnen er slachtoffers vallen?

Afgelopen nacht spraken de mannen van de safari met die uit het dorp.

Niets mis mee.

Maar de mannen van de safari zijn allen verdwenen.

Op een man na.

Waar naartoe? -Terug naar de missiepost.

Waarom heb je ons niet gewekt? -Ze vertrokken terwijl iedereen sliep,

net voor zonsopgang.

Dan gebruiken we de mannen uit het dorp.

Als ze daartoe bereid zijn.

Mahri, help je mij met de koffers, alstublieft.

Dr. Brady ?

Niets kan je tegenhouden? -Neen.

De mannen uit het dorp staan paraat. Zoveel je er nodig hebt.

Lorna, je bent een engel.

Ik heb besloten om mee te gaan.

Maar, dit is niets voor een jongedame.

Ik ken de jungle beter dan jullie.

Bovendien komen de mannen zonder mij niet mee.

Waarom niet? -Ze vrezen de Groene Hel.

Maar toen ze hoorden dat een vrouw mee reisde,

schaamden ze zich.

Ze kunnen niet toegeven...

...dat hun angst groter is dan die van een vrouw.

Dus? -Dus, zijn we blij met jouw gezelschap.

We vertrekken morgen, Quent?

Al heel vroeg.

Iets vernietigde het dorp. Ze zijn doodsbang, rusteloos.

Kom je alstublieft mee? -Natuurlijk.

Lorna, misschien kun jij met ze praten.

Een stormloop van buffels...

...stop je niet met een pijl of woorden.

We hebben geen keus, we moeten verder.

Goed, op weg.

Dan. Mahri. Arobi.

Typische wesp sporen, maar de omvang is ongelooflijk.

Ze leiden naar de Groene Hel.

We lopen in de goede richting.

Virunga is rusteloos. Ze is kwaad vandaag.

Quent, ik ben bang.

We moeten rechtsomkeer maken. -Neen. Stap door, Arobi.

Sigaret, Dan? -Neen, bedankt.

Heb je een lucifer? -Hier.

Dank je.

Jullie weten best welke problemen ons te wachten staan.

Zelfs voor Dan en ik vertrokken, baarde een ding ons zorgen,

de wespen zijn insecten.

Ze vormen een kolonie met de koningin als leidster.

De koningin paart, legt eitjes en ze vermenigvuldigen zich.

In een hoger tempo dan welke levensvorm ook.

De creaturen die wij opsporen, zijn wespen.

Ongeacht hun vorm, hoe groot ze werden,

ze vermenigvuldigen zich even snel als de gewone wesp.

Ze zullen Afrika geheel omzwermen.

Tenzij we spoedig hun kolonie vernietigen,

en nog belangrijker, hun koningin.

Maar als geweren niets uithalen?

We brachten wapens uit ons land mee, Mahri.

Deze. Ze bevatten een explosief genaamd galignite.

Zag je wapens als deze al eerder?

Arobi? -Neen, maar...

...ik zag rotsen ontploffen toen ze de weg aanlegden.

Het is niet helemaal hetzelfde. Deze zijn veel krachtiger.

Wie is daar? -Quent.

Ik wilde je niet laten schrikken.

Ik ben voortdurend bang nu.

Was je maar ergens veilig, weg van hier.

Waren we dat allen maar.

Niemand zal veilig zijn tot we de koningin hebben gedood.

Jij komt uit een land zo ver weg van hier.

Waarom die bezorgdheid om ons?

Mijn gevoel voor verantwoordelijk, denk ik.

Nadat je de pin verwijdert, maak je je snel uit de voeten.

Ze zijn vrij zwaar, dus gooi je ze best...

...met je arm uitgestrekt, op deze manier.

Begrepen?

Wel, Quent?

We kunnen niets beginnen tot de zon opkomt en we zicht hebben.

We proberen beter wat te slapen.

Ik ben van wacht en wek straks een van jullie.

Goed, stop je dit weer weg. -Neem rust, Lorna.

Dan.

Wat? -Luister.

Arobi, we mogen ons niet vergissen.

Ik ken dit geluid.

Ze hebben ons omsingeld, maar vallen niet aan.

Wellicht houden ze niet van vuur. Laten we het proberen, hier.

Dan, waar is de kerosine?

Achteruit iedereen.

Ik trof geen sporen aan van de beesten...

...die bij ons kamp waren de nacht tevoren.

Gelukkig had ik gelijk.

Wat het ook was,

het hield niet van vuur en wij hielden het brandende tot de ochtend.

Ik staarde over de vlakte en rook de angst die ik had ervaren.

Angst niet enkel voor mezelf, maar voor iedereen in de groep.

Ik raakte overtuigd dat we...

...het ding zouden vinden dat Dr. Lorentz had gedood.

En of we het konden stoppen, wanneer het zover was.

Bij het opbreken van het kamp zei ik Arobi en de rest de munitie te controleren...

...en bleef ik mezelf die vraag stellen.

Als we het vinden, kunnen we het vernietigen?

Ik wist het antwoord niet.

Dus deed ik wat iedereen doet oog in oog met het onbekende.

In stilte bidden.

We staan bij de voet van de vulkaan. -Ze rookt heftig deze ochtend.

We stappen door.

Daar is het weer. -Ja.

Waar kan het vandaan komen? -Ik weet niet.

Wacht hier.

Goed, we gaan.

We nemen een korte pauze.

Gaat het nog, Lorna ? -Ja.

Laat de zakken achter en breng de munitie mee.

Dan, ik wil je spreken. Blijven jullie hier.

Dan. -Ja?

Controleer je munitie. En die van Lorna.

Het klinkt of de gehele zwerm in de buurt is.

Blijf bij hen, ik ga voorop.

Wees op je hoede. -Bewaar deze voor me, ja?

De koningin.

Niet te geloven.

Mogelijk onze enige kans nu ze bij elkaar zijn.

Ja, kom op.

Mahri, graaf je verderop in. Arobi, jij de linkerflank.

Lorna, naar de bergkam en blijf daar.

Dan, jij komt mee met mij. -Goed.

Wanneer ik dit signaal geef...

...gooi dan de eerste twee granaten en ren hard weg.

Keer terug naar hier en wacht op instructies.

Bidden dat het werkt. Pak de granaten.

Goed, komaan.

Het lukt niet.

Wegwezen.

Quent. -Ja.

Waar ben je? -Hier.

Blij je te zien. Ik vreesde voor je.

Waar is Lorna? is ze in orde? -Ja, ze is bij me.

De anderen? -Dooreengeschud, maar in leven.

Arobi? -Ja?

Wil je de fakkels aansteken?

Dank je.

We moeten een uitgang vinden.

Het is een enorme grot.

Laten we gewoon deze richting kiezen.

Neem jij de leiding, Quent.

Blijf dicht tegen de wand.

Het is hier vrij smal.

Ik twijfel, Dan.

Ik zie geen daglicht.

We lopen best verder. -Inderdaad.

De gang splits hier.

Dan, jij en Mahri verkennen dat stuk. Ik neem deze weg.

Lorna, jij en Arobi wachten hier.

Lorna. Arobi. We vonden mogelijk een uitgang.

Keerde Quent reeds terug? -Nog niet.

Quent.

Quent.

Alles goed? -En met jou?

Goed, ga voorop, Dan. -Goed.

Blijf in groep.

De vulkaan slaagde er in ons werk te doen.

De natuur zal altijd haar eigen fouten corrigeren.

Mijn vader moet tevreden zijn.

De dood van die beesten zal mijn volk vrijheid schenken.

De goden waren ons gunstig.

Ze leerden ons wat Dr. Lorentz ons leerde,

om te blijven geloven.

Vertaling door Gutte.