Original subtitles

FORMULE 1 begint weer, ga snel naar WWW.ALLESIN1BOX.COM

DE ONSCHULDIGE

Heel goed, mijnheer Hermil. - Dank u.

Gegroet.

Uw rijtuig is er, mijnheer Hermil.

Morgen verder. Het spijt me echt, maar ik moet nu gaan.

Accoord. Tot morgen. - Tot ziens.

Dat Engelse mannen zo koud zijn, is echt maar 'n sprookje...

..een verzinsel.

Zou vanavond la Sperati niet zingen?

Nee, aanstaande dinsdag.

Jammer, dan kan ik niet.

Ze moet heel bijzonder zijn. - Als zangeres of als vrouw?

van zang heb ik geen verstand.

Beseft de prinses wel hoe weinig gasten hier komen om de muziek?

Dat weet ze heel goed.

Het is de penitentie die ze ons oplegt om onze zonden.

Wil je Teresa Raffo 't hof maken? voor straf Mozart, Schubert en Liszt.

Jammer dat u zo laat bent.

Het is helemaal mijn schuld, prinses.

Dat geloof ik graag. Je hebt wel Mozart gemist en 'n mooi stuk van Liszt.

Kom bij mij zitten.

Ze speelt echt heel goed Chopin.

Ik wilde u bedanken, prinses. 't Spijt me dat ik niet kan blijven.

Gaat u al? Wat jammer.

Wat een buitengewone pianiste.

Dat vind ik ook.

Tot ziens.

Waar ga je heen?

Ik blijf hier niet als je met h��r bent.

Ik wist niet dat je zou komen.

Dat weet ik. Ik groet je. Amuseer je.

Teresa, alsjeblieft. - Ga je met mij mee?

Dat kan niet, dat snap je wel.

Of je komt nu met mij mee, of dit is de laatste keer dat je mij ziet.

En ik maak geen grapje.

Beste Tullio, je laat de mooiste gaste er toch niet vandoor gaan?

Dat ligt niet aan mij, prins.

Mijn avond is nog niet om.

Wilt u graaf Egano zeggen dat ik op hem wacht?

Daar is hij al.

Beste Stefano, zullen we gaan?

Kom.

Laten we teruggaan voor die ouwe een nieuw stuk begint.

Het stoort mijn vrouw als ze me niet in de zaal ziet.

Ze is met zo weinig al tevreden.

Ik kom je straks ophalen. - Maar wat...

Nee, ik stuur het rijtuig wel terug. Ik voel me niet zo goed.

Ik ga n� wel met je mee. - Nee, dat kan niet. Tot straks.

Binnen.

Zoals je ziet, ken ik je heel goed.

Ik wist zeker dat je zou komen.

Ik ben maar blijven wachten voor ik weer uitging...

..om te vermijden dat ik je later hier zou treffen bij mijn thuiskomst.

Geef me de sleutels van mijn huis terug.

Wees redelijk: ik kon niet met je weggaan.

Die ene keer dat ik met mijn vrouw naar 'n concert moet.

Waarom zei je niet dat je ook ging?

Ik ben juist gegaan omdat ik wist dat jij daar zou zijn.

We moeten de situatie 'ns onder ogen zien, vind je ook niet?

Al maanden weet je als een goochelaar te vermijden...

..dat ik doorkrijg hoe de zaken er werkelijk voorstaan.

Daarom heb �k nu het initiatief genomen.

Wat wilde je dan doorkrijgen? Dat ik getrouwd ben? Dat wist je.

Zeker. - Nou dan?

Maar hoe lang zeg je al niet, dat de relatie met je vrouw slechts formeel is?

Zo is het ook.

Niet waar. Je hoeft jullie maar samen te zien.

Je bent als al die burgermannetjes:

Hun minnares zweren ze dat 't met hun vrouw...

..niets voorstelt en hun vrouw zweren ze, dat ze geen minnares hebben.

Daar moet ik niets van hebben.

Je weet dat ik een vrije vrouw ben, zonder vooroordelen.

Niet alleen in woorden. Net als jij.

Ben je jaloers op haar?

Ik deel een man niet met een ander, zelfs al is zij zijn vrouw.

Je hoeft niets te delen, dat weet je.

Ik denk alleen aan jou. Ik voel je in mijn binnenste...

..als iets wat daar altijd koppig zit, ook als het mij soms vijandig is.

Ik ga nog uit, met Egano.

Jij gaat naar je vrouw. Laat me alleen.

Nee, ik laat je niet alleen.

Jij blijft bij mij.

Nog wakker?

Je zei dat je niet lekker was en daarom...

Ik ben ook zo dom.

Ik was ongerust.

Ik heb wel honderd keer uit het raam gekeken of je al kwam.

Weet je wat ik aan het doen was? Ik zat je te schrijven.

Maar nu je hier toch bent...

Morgen ga ik naar Florence. Ik weet nog niet voor hoelang.

Deze keer is het een serieuze zaak. Ik moet het je zeggen.

Ga je weg... voor altijd?

voor altijd? Wat 'n grote woorden.

Luister Giuliana. Ook al hebben we het er nooit over gehad...

..maar een of andere "goede vriendin" zal je vast verteld hebben van mijn ontrouw.

Ik heb je er zelf niets over gezegd, omdat 't niets voorstelde.

vooral omdat er 'n duidelijke overeenkomst was tussen ons...

..al vanaf 't moment, dat je erin toestemde met mij te trouwen.

Liefde duurt niet eeuwig. Er komt respect voor in de plaats, vriendschap...

..gemeenschappelijk belang, als dat mogelijk is tenminste.

Maar ik geloof van wel, gezien het feit...

..dat je onze huidige situatie, die toch al geruime tijd bestaat, hebt geaccepteerd.

Het waren, zoals jij al zei, onbetekenende praatjes.

Daarom heb ik geprobeerd ze te negeren.

Een huwelijk hoort, volgens mij...

Ja, ons huwelijk moest koste-wat-kost worden verdedigd...

..zelfs tegen onze eigen gevoelens. Bedoelde je dat?

Je had gelijk. Dat was heel bijzonder van je.

Want hoewel mijn liefde voor jou is verflauwd - dat is het lot-...

..toch zijn mijn affectie en achting voor jou alleen maar toegenomen.

Ik hou van je en ik respecteer je...

..als een lieve zus waar ik nooit zonder zou kunnen.

Natuurlijk heb je het recht mij te verlaten...

..maar ik zou het heel, heel erg vinden.

Wil je mijn leven blijven delen en mij helpen?

Helpen? Hoe bedoel je?

Door achter me te staan in een situatie...

..die in de ogen van de maatschappij zeker te bekritiseren is.

De vrouw waar ik nu van houd... - Teresa Raffo.

Ze is weduwe, vrij. Wat hindert je om met haar te gaan, als je dat wilt?

Ik zei dat ik van haar houd. Niet dat ik met haar wil trouwen.

Ze is een sensuele, mooie vrouw. Ik begeer haar.

Geen enkele vrouw heeft me ooit zo voor zich opge�ist als zij.

Wat krijgen we nou? Ik kom en zij gaan.

H�, iemand thuis?

Federico.

Tullio.

Wat is er? Ik heb drie dagen verlof en jullie gaan net weg?

Nee, alleen ik.

Des te beter dat je hier bent. - Waar ga je heen?

Hoeveel dagen blijf je?

Drie. Drie en een half om precies te zijn.

Luister, ik zit in de penarie. Of ik bof, hoe je 't maar wilt zien.

Ik moet weg en Giuliana blijft alleen.

Ik wil je nergens mee opzadelen.

Maar het stelt mij gerust als ik weet dat jij bij haar bent.

Wacht even: ik wilde m'n verlof doorbrengen in Rome...

..en niet bij mijn schoonzus, hoe aanbiddelijk ze ook is.

Maar je kunt doen wat je wilt. Als ik maar weet dat je er bent.

Ga 's avonds voor je uitgaat even bij haar langs op haar kamer...

..en vertel wat je op 't programma hebt. Giuliana zal het zo waarderen.

Het is een wat moeilijke tijd voor haar.

Zijn er nog meer bewoners in dit huis? van buiten lijkt het zo groot.

Leg onze vriendin eens uit hoe het zit. Anders is ze zo teleurgesteld.

Ik zou haar een van de mooiste huizen van Rome laten zien en...

Maar ik heb niet gezegd dat 't niet mooi was. Alleen dat...

Nee, het is ook niet mooi. Deze villa is voor mijn moeder gebouwd.

Ze wilde bomen en groen om zich heen, ook in de stad.

Mijn vader deed alles om 't haar naar de zin te maken...

..maar nauwelijks was hij dood of moeder ging weer op Badiola wonen...

..op het land, met veel meer bomen en groen dan hier.

lntussen was mijn oudere broer getrouwd en hier gaan wonen.

Ik heb deze drie kamers voor mij gehouden, om wat onafhankelijker te zijn.

O, dus dit is niet het echte huis?

Jawel hoor, dit is ook echt. Heus.

Giuliana, wat is er?

Wat heb je? Kom op, Giuliana.

Help me even.

Roep de gouvernante, of wie dan ook. - Meteen, mijnheer.

Ze is niet flauwgevallen. Ze heeft zeker wat geslikt.

Is er niemand in huis? Ben je alleen?

Nee, ze slapen al. Ik wilde ook...

Neem me niet kwalijk.

Ik was zo down en heb wat geslikt om te slapen.

Maar in plaats van kalm werd ik er zo angstig van, zo bang.

Ik wilde niet alleen blijven.

Ik ben hier. Hoe voel je je?

't is niets. Zo iets stoms.

Gaat 't beter? - Ja.

Het spijt me dat ik je gestoord heb.

Blijf nog even zitten zo.

Dit is mijn vriend Filippo d'Arborio, de schrijver.

Je wist niet dat ik zulke belangrijke vrienden heb, h�?

Ulderico Guinigi. Juffrouw Elviretta.

Mijn schoonzus Giuliana. - Goedenavond.

Neem mij niet kwalijk. Ik heb uw maaltijd bedorven. Ga toch weer aan tafel.

U moet niet de hele avond alleen blijven.

Kom.

Zeg 't maar als je naar bed wilt.

Of laat je hier door ons gepraat in slaap wiegen.

Toen ik met Filippo op het college zat... - Jullie zaten samen op school? Waar?

Ik was maar 'n arme jongen. Mijn ouders konden me niet laten studeren.

Ik mocht naar 't college in ruil voor wat lessen die ik aan de kleintjes gaf.

En Federico was daar ��n van. - Ik viel geregeld in slaap.

Zomaar.

Zogauw ik begon te praten, viel hij in slaap.

Hij zegt dat het geluid van mijn stem dat effect op hem heeft.

Het zou fijn zijn als u nu ook in slaap kon vallen.

Het ontbijt staat klaar.

Ah, wat een geur.

Zijn dat lelies?

In deze tijd van het jaar?

Hoe heb je die gevonden?

O, je bent zo aardig.

"lk ben hier en wacht op je. Stefano Egano."

Wat denkt die imbeciel wel niet?

Andermans brieven lezen is niet netjes, weet je dat?

Je bent ook zo onnozel. Als ik iemand tekort doe, is het hem, niet jou.

Ik had Egano beloofd zijn paarden te komen bekijken in Le Cacine.

Maar ik ben ik bij jou.

Wat klaag je nou?

Ik hoopte u gisteren te zien in Le Cascine.

Mijn paarden hebben het goed gedaan. - 't is daar zo druk. Ik was bang.

Morgen is er concours-hippique. Twee van mijn paarden doen mee.

Als u wilt, kan ik voor plaatsen op de beste tribune zorgen.

Ik ben bang dat ik niet kan.

Mocht u van gedachten veranderen...

Ik verzeker u dat gravin Raffo niet van gedachten verandert.

Dat hoor ik liever van de gravin zelf. - Ik zeg het u en daarmee basta.

Mocht ze van gedachten veranderen...

Ik sta tot uw beschikking.

Accoord.

Er zijn veel vrienden van Egano hier.

Ze zeggen dat hij terug is in Rome. En zij ook, naar het schijnt.

Ze heeft gebroken met Tullio. Goed dat je hier bent.

Laat ze maar roddelen. Ze hoeven je niet zielig te vinden.

Neem geen moment de rol aan van het arme bedrogen vrouwtje.

Je bent hier om het tegendeel te bewijzen.

Ik wilde je zeggen hier niet te komen, omdat z�j hier zeker ook komt.

Maar m'n trein had vertraging.

Terwijl ik duelleerde met die imbeciel, ging zij er zomaar vandoor.

Ik wil haar terugzien, ook al wordt het een schandaal.

Ze liegt, ze is niet te vertrouwen.

Net als je voelt dat ze helemaal van jou is, gaat ze er ineens vandoor.

Ze is bij jou, maar je voelt al dat ze achter andere verlangens aanzit.

Ik moet de kracht vinden met haar te breken.

En jij moet me helpen.

Wat kan ik dan doen? - Ik weet niet. Zoveel.

Herinner me aan mijn voornemen. Overtuig me.

Niemand kan jou overtuigen. Ik nog wel het minst van allen.

Dat is niet waar.

Wat voor mij zo gevaarlijk is, is dat ik me z� opwind...

..dat ik er ongelukkig van word, maar tegelijk ook zo vitaal.

Dit is voor 't eerst dat ik in zo'n toestand zit.

Het is dus waar dat je op een gegeven moment je ziel wilt ruilen voor je jeugd.

En dan blijk je weerloos te zijn tegen de liefde.

Je praat alsof ik nooit heb bestaan.

Je hebt gelijk, ik ben onheus.

Het spijt me. Je moet geduld met me hebben, zoals met een zieke.

Een zieke die zich koestert in zijn eigen ziekte.

Was jij daar aan 't zingen? - Ja.

Ga je uit? - Ja.

Waarheen? - Naar de veiling van Di Castro.

Ik krijg die voile niet vast. Wil je even helpen?

Heb je een nieuw parfum? Wat is het?

Crab-apple. Uit Engeland.

"De vlam".

voor Giuliana Hermil, Ivoren Toren, van de haar onwaardige Filippo d'Arborio.

Ga jij niet uit? - Ken je D'Arborio?

Dat wist ik niet. Sinds wanneer?

Bij je broer, toen die hier was. Heb je het gelezen?

Ik heb het doorgebladerd en hier en daar wat gelezen.

Een middelmatig schrijver, vind je ook niet?

Nee.

Zijn stijl is zo hoogdravend dat je er niet goed van wordt.

Hoe kun je dat zeggen?

Zijn stijl is buitengewoon. Ik word erdoor meegesleept, als door muziek.

Je kunt iemand als hem niet beoordelen door zijn boek een beetje door te bladeren.

Hij gaat je aan je hart. Hij zal wel die grote schrijver zijn die jij zegt...

..maar hij is ongemanierd, dat moet je me toegeven.

Die opdracht in je boek is niet alleen hoogdravend...

..maar ook ongepast als je bedenkt dat hij je slechts ��n keer gezien heeft.

Ik heb hem nog een paar keer getroffen na die avond bij Federico.

Neem je het rijtuig?

Nee, ik loop liever een stukje. Tot straks.

Niemand meer? 4.500 lire. Eenmaal, andermaal.

Gravin Raffo, gefeliciteerd.

Nu een prachtige speld, in de vorm van een duif...

..in briljanten en robijnen.

Geschatte waarde 5 � 6.000 lire.

Ik begin weer bij 1.000. 1.100, 1.400, 1.600.

1.800.

2.000. 2.200 voor mevrouw.

2.400, 2.600, 2.800.

3.000. 3.500 achterin.

4.000 daar voor de tafel. 4.500 voor mevrouw.

5.000 vooraan. De zaal loopt lekker warm.

Goedenmiddag meneer Hermil...

Goedenavond mevrouw. - Goedenavond Emilio.

Is mijnheer Tullio thuis? - Nee mevrouw, hij is weggegaan.

Zeg tegen de keuken dat ik al gegeten heb.

Ik heb twee hele nachten buiten doorgebracht, kijkend naar je raam.

Ik weet 't. Ik zag je een keer.

En je hebt me niet binnengeroepen?

Waarom ben je zo wreed?

Jij bent zo'n man die mensen laat lijden.

Je bent ego�stisch, trots...

..despotisch, een minnaar die de baas wil zijn.

Als je wist hoe moeilijk het was de wens te weerstaan je te roepen.

Maar het is me gelukt. En nu moest jij mij lopen zoeken, vandaag.

Maar ik heb je niet gezocht. Ik was daar bij toeval.

Dat is niet waar. - Ik zweer het je.

Ik was al dagen de deur niet uit geweest.

Mijn vrouw zei dat ze naar de veiling ging en om ook iets te doen te hebben...

Was je vrouw daar?

Nee hoor, dat verzeker ik je.

Ik had ook niets te doen en was daar al veel te vroeg.

Terwijl ik altijd overal te laat kom.

Ik zag iedereen binnenkomen.

O God, wat nou. Je vrouw spreekt dus niet de waarheid.

Ze bedriegt je. Ze heeft vast een minnaar.

Pardon, ik maak maar 'n grapje.

Ik zag alleen degenen die er al waren...

..en niet degenen die later kwamen.

Ik had jou ook niet gezien.

Goedenavond, mijnheer. - Is mijn vrouw al terug?

Ja, een uur geleden, maar ze is weer weg.

Ze heeft zich naar het station laten brengen voor de trein van half negen.

Ze wilde uw moeder opzoeken, op Badiola.

Er ligt een briefje op de studeerkamer.

Mijnheer Hermil, ik kom zo bij u. U bent de enige Romein die op tijd komt.

Mag ik u voorstellen: mijnheer Filippo d'Arborio.

Ik ben Tullio Hermil. - D'Arborio.

Zin in een partijtje? - Met genoegen.

Aligner.

Salut.

Maskers.

Heren, en garde.

Zeg me of het zo goed is.

Naast wie wil je aan tafel zitten?

Rechts zit prinses Di Fondi. Wie wil je links?

Ik weet niet. Zeg jij 't maar.

vind je dat 'n goed boek? - Nee.

Ik wel. Ook de schrijver vind ik heel sympathiek.

Ik had hem zelfs uitgenodigd, maar hij is niet in Rome.

D'Arborio?

Je zult zien: zogauw hij terug is, komt hij langs.

Dan geef ik weer een avondje. Ik wil je hem zo graag voorstellen.

Ik ken hem al, dank je. - Wat is er? Je hebt zo'n slecht humeur.

Niets.

Kun je dan de tafelschikking goedkeuren?

We moeten de Dampierres vanavond een antwoord geven.

Wat doen we? Gaan we naar Parijs of niet?

Ze hebben jou uitgenodigd.

Ik ga als jij meekomt.

Wat ben je wel niet van plan? Een diner voor D'Arborio, reizen...

Je bent als vrij man bij me teruggekomen.

Daar profiteer ik van.

Ik zit hier. De ambassadeur rechts van mij.

En Dampierre links. Goed?

Ja ja, 't is best.

Ik heb Dampierre naast me gezet...

..zodat ik hem kan zeggen dat we volgende week met hun naar Parijs gaan.

Dank je.

Tullio.

Hoe gaat 't, Giuseppe? - Goed, dank u.

Tullio, lieve Tullio.

Mama, hoe gaat 't?

Jullie komen ook allemaal onverwacht aanwaaien.

Hoe is 't met Giuliana? - Goed. Zij hoopte al je hier te treffen.

Elvira, waar is mevrouw Giuliana? - In de tuin.

Ga haar roepen. Zeg haar dat mijnheer Tullio er is.

Wat doet Giuliana zoal, overdag? - Gelukkig heeft ze vrienden.

vrienden?

Ja, vrienden uit Rome die te gast zijn bij de Torrigiani's.

Giuliana zegt dat ze heel aardig zijn. En zo gaat de tijd wat sneller.

Ik ga de deur niet uit. Ik zie niemand. Ik zei: nodig maar uit wie je wilt.

Maar om mij de drukte te besparen gaat ze liever zelf weg.

Wat een mooie verrassing voor haar dat je hier bent.

Daar is ze.

Je ziet er goed uit. - We verwachtten je niet.

Om eerlijk te zijn: ikzelf ook niet.

Ik was al op het station met een kaartje naar Parijs.

Toen zag ik een trein die hierheen ging en ben ik van route veranderd.

Dat Tullio een beetje gek is, wist ik. Maar z� erg...

Wacht.

vind je het niet vervelend als we ook de linker kamer gebruiken?

Tullio wil 's nachts nog lezen en ik sta alweer zo vroeg op.

Om elkaar niet te storen, slapen we liever in aparte kamers.

Zoals je wilt. Kamers genoeg.

Daarheen alstublieft.

Wil je? - Nee, dank je.

Dank je.

Ben je nog nooit in villalilla geweest? - Nee, nog nooit.

Hoe kan dat nou? - Ik ben er nooit geweest.

We moeten het hebben over villalilla. Een Engelsman, 'n ex-diplomaat...

..is er helemaal weg van en wil 't kopen.

Ze zeggen dat dat een heel goede deal kan zijn.

Maar ik ben tegen verkopen. verhuren zou kunnen.

Als ik bedenk hoeveel we hebben uitgegeven om het op te knappen...

..toen jullie, pas getrouwd, zeiden daar zes maanden per jaar te willen zijn.

Dat heb ik nooit geloofd.

Als we het verhuren, krijgen we tenminste de onderhoudskosten terug.

Lege huizen lijden. Ze gaan achteruit voor 't hun tijd is.

Denk er 'ns over na. Ik praat niet uit eigenbelang.

Dat blijft voor mij altijd jullie huis.

Moeder heeft gelijk. We zouden het op z'n minst moeten bekijken.

Laten we morgen naar villalilla gaan.

Welkom, mijnheer Tullio. Gegroet mevrouw.

Dag Callisto.

Geef het paard te drinken en ook wat haver.

Al twee weken doe ik de ramen open om het huis door te laten waaien.

Ik wist dat u op Badiola was.

Ik was 't die 't steeds uitstelde. Ik wachtte op dit mooie weer.

Doe wat je moeder zegt. verhuur het.

Dat zou inderdaad het verstandigste zijn.

Die Engelse diplomaat zou er goed voor zorgen...

Maar ik zou het jammer vinden.

Jij niet?

Je ziet er weer net zo bleu en timide uit als toen we hier voor 't eerst waren.

Er waren toen dezelfde bloemen, dezelfde geur.

Ja, 't was dezelfde tijd van het jaar.

Laten we proberen twee nieuwe mensen te zijn...

..die elkaar voor 't eerst ontmoeten.

We kunnen 't allicht proberen.

Als het niet lukt, keren we terug naar ons ongelukkig-zijn, onze ellende.

Het kan niet. Kwel mij niet.

Waarom niet?

Je was mijn vrouw, mijn zus.

Alleen nog niet mijn minnares.

Het zal anders zijn, heel anders.

Zonder te hoeven blozen, zonder schaamte...

..zonder elkaar iets te weigeren.

Zo kan liefde ook zijn.

En ik heb het je nooit geleerd.

Dat is mijn schuld geweest, mijn fout.

Zeg me dat je de liefde met me wilt bedrijven. Zeg't me.

vraag 't mij ook, mijn schat.

Ik was al ongerust. Ik wilde iemand sturen.

Hoe gaat 't?

Zal ik met je meekomen? - Nee, dank je.

Dag mama.

Giuliana voelde zich niet goed. Ik wilde in villalilla blijven slapen, maar zij niet.

Wat had ze?

Niets ernstigs. Ze was wat misselijk. Misschien heeft ze kou gevat.

Je hebt gelijk. Het is zonde om villalilla leeg te laten staan.

Maar geen Engelse diplomaten. Wij gaan er weer wonen.

Een paar maanden per jaar.

Ja, jij gelooft 't niet, maar je zult zien. Het was er vandaag zo mooi.

De geur van de seringen. Misschien had Giuliana d��r last van.

Die geur stijgt naar je hoofd.

Ik ga Giuliana zeggen dat ze in bed moet blijven.

De dokter moet komen. Ik wilde hem al laten komen, maar Giuliana niet.

Misschien heeft Giuseppe het paard nog niet uitgespannen.

Laat hem naar dokter Milani gaan. Zeg dat zijn komst zeer gewaardeerd wordt.

Rustig maar. Overdrijf je niet? Het gaat Giuliana al beter.

Zoveel stelde het niet voor.

Ik mocht er van Giuliana eigenlijk niet over praten.

Maar nu is er geen twijfel meer en vertel ik het je.

Ook omdat je anders weer van die stomme dingen doet als vandaag.

Haar over die weg vol met kuilen laten rijden...

Giuliana is zwanger.

Zwanger? - Ja.

Heeft ze dat gezegd? - Nee, dat heb ik begrepen.

Zulke misselijkheid als vandaag heeft ze al heel wat gehad.

Misselijkheid, duizelingen... Toen heb ik 't haar gevraagd.

Ze zei dat ze 't echt hoopte, maar ze wilde 't eerst zeker weten...

..voor ze 't jou zou vertellen. Om je niet teleur te stellen, natuurlijk.

Ik heb er zo op aangedrongen dat ze naar de dokter gaat.

Maar als �k zeg dat ze zich in acht moet nemen, gelooft ze 't niet.

Ze moet al in de derde maand zijn.

Maar verraad me niet, h�? Wacht tot ze het je zelf vertelt.

Ik ben zo blij. Jullie hebben me zo lang laten wachten.

Maar nu geen domme dingen meer doen. De eerste maanden zijn 't gevaarlijkst.

vooral voor haar. Ze is zo fijngebouwd, dat lieve schepseltje van ons.

Goedenacht, mama. Ik ga naar boven.

Als Giuliana dan wakker wordt, ben ik erbij.

Wacht jij op de dokter?

Als Giuseppe hem gevonden had, was ie hier al geweest.

Als je wat nodig hebt... - Nee, dank u. Goedenacht.

Ga niet weg. Ik ben bang alleen te zijn.

Wat heb je ingenomen? Een slaapmiddel?

Heb je hier geslapen? Wat is er gebeurd?

Je vroeg me om je niet alleen te laten.

lk? Wanneer dan?

Weet je dat niet meer?

Nee. Ik had 'n slaapmiddel genomen.

Misschien wat meer dan anders.

Weet de dokter wel dat je dat slikt? - Jawel.

Laat zien wat je slikt.

Waar heb ik 't gelaten?

Wacht.

Ik geloof dat ik 't heb opgemaakt...

..en 't flesje weggegooid.

Is het waar wat moeder zegt?

Dat je zwanger bent?

Ja, het is waar.

Ik wilde 't je zelf zeggen, gisteren nog in villalilla.

Ben je daarom uit Rome weggegaan? - Ja, maar toen wist ik 't nog niet.

En hij is je hierheen gevolgd, nietwaar? - Gevolgd? Wie?

Het was al uit toen ik hier kwam, voordat ik 't wist.

Ik had de kracht al gevonden dat ogenblik van verwarring te overwinnen.

Ik voelde me erg alleen, erg bedroefd.

Ik wil me niet rechtvaardigen of jou beschuldigen.

Maar ik ben wanhopig...

Maar jij komt op de eerste plaats.

Wat ik voor mezelf opeiste, gold ook voor jou.

Wij waren vrienden, twee vrije mensen.

Ook jij mocht...

Ik heb nooit dat recht voor mezelf willen opeisen.

Ik had voor God gezworen voor altijd jouw vrouw te zijn.

voor jou was het anders. Maar ik...

Er is ��n ding dat ik wil weten, het enige belangrijke.

Hoe we tot nu toe geleefd hebben, interesseert me niet meer.

Maar deze laatste dagen dat ik weer bij je ben, ben ik heel erg veranderd.

En gisteren, in villalilla... - Alsjeblieft.

Gisteren heb ik je teruggevonden.

En ik dacht dat jij ook helemaal opnieuw wilde beginnen.

Even leek het of alles wat ik geleden had en me overkomen was...

..slechts een nachtmerrie was.

We waren daar, jij en ik, net als toen we pas getrouwd waren.

Meen je dat?

Niemand mag iets vermoeden, begrijp je dat?

Hoezo? Wil je dat ik bij jou blijf?

Ja.

Omdat jullie toch wakker zijn...

..kom ik je hier helemaal zoeken.

Ik heb me opgegeven voor het kampioenschap. Jij moet me trainen.

Ik wil de familie geen schande brengen. Kom je mee?

Ik kom er zo aan.

Goedenmorgen, Giuliana. - Goedenmorgen, Federico.

Touch�. Jij kunt beter naar 't kampioenschap gaan dan ik.

Je uithoudingsvermogen is nog prima.

Nu zal ik mijn best doen. Let op.

Kalm aan jongens. Doe elkaar niets aan.

Hou op.

Ben je gek geworden?

Dat geldt niet. 't is buiten de mat. Ik wil revanche.

Nu niet. Ik ben moe. - Genoeg, jongens.

De dokter is bij Giuliana.

Als je hem wilt spreken, kun je beter naar boven gaan. Maar alles is goed.

Alleen moet Giuliana een tijdje in bed blijven.

Hij zal 't je wel uitleggen. Kom.

Nee, ik ben bezweet. Ik wil me verkleden.

Ik wil hem niet laten wachten. verexcuseer mij.

Het heeft geen zin te doen of ik van niets weet. Mama vertelde 't natuurlijk meteen.

Ik ben echt blij.

Ook al omdat ze mij niet meer zo zal pressen om ook te trouwen.

We hebben een stamhouder. Gefeliciteerd.

Mag ik Giuliana ook feliciteren? - Nee, beter nog van niet.

Moeder had beter kunnen zwijgen. Het gaat niet goed met Giuliana.

Waarschijnlijk wordt het een miskraam. - Maar de dokter... dat hoorde je toch?

De vorige keer, toen we net getrouwd waren...

..zei de dokter ook dat alles goed was.

Maar het was n�et goed.

Als je tegen de orders van de dokter weggaat, maakt moeder een sc�ne.

Jij blijft daarom nog 'n paar dagen.

Ik ga intussen in Rome met professor Magli praten en alles regelen.

Maar dan moet ik wel precieze gegevens hebben. Ik welke maand ben je nu?

De tweede is net 'n paar dagen om.

voor zover ik weet mag het in dit stadium geen probleem zijn.

Wel met de nodige voorzorgsmaatregelen natuurlijk.

Ik begrijp je niet.

Je wilt toch niet echt met deze zwangerschap doorgaan, wel?

De vorige keer ging het mis door natuurlijke oorzaken.

Niemand zal er de tweede keer van opkijken.

Ik bedoel mijn moeder, mijn broer, iedereen die al op de hoogte is.

Ik weet wat ik tegen de professor moet zeggen.

Maar dat kan ik niet.

W�t niet? - Ik kan dat niet.

Hoezo niet? Ben je bang of w�l je niet?

Ik kan 't niet, omdat 't een misdaad is.

Een misdaad?

Hoe kun je denken dat ik...

Terwijl jij wel mijn naam en de liefde van mijn familie kunt doorsluizen...

..naar een vreemde? Is dat dan geen misdaad?

Waarom geef je geen antwoord?

Ik zei toch dat ik je wil helpen?

Ik hou van je en ik voel geen rancune om wat je gedaan hebt.

Daar ben ik je dankbaar voor. Maar...

Maar wat?

Je zei dat het een afgedane zaak was, dat je er niet meer aan wilt denken.

Dat is dus niet waar. Want hoe kun je anders denken dat jij en ik...

Dat kan ook niet, ik geef het toe. Ik moet je verlaten. 't Is over.

De echte misdaad is dat wat jij van plan bent.

Eerst vreet je je op van berouw omdat je met een andere man was.

van deze schuld spreek je jezelf vrij.

Maar nu kwel je jezelf met de consequenties van die relatie.

Dat is een straf die je leven lang duurt. En niet alleen voor jezelf.

Zie je wel in hoe absurd je gedrag is?

Ik ben athe�st. Maar ik stel mijzelf heus wel morele vragen...

..in het volle bewustzijn van wat dat met zich meebrengt.

Want ik laat niet aan een godheid over te zeggen wat goed of fout is.

Ik neem heel bewust de verantwoordelijkheid op me.

Ik weet dat mijn schuld... - want die heb ik -

..niet afgekocht kan worden met berouw of door mezelf straf op te leggen.

Ik ben een vrij man, de aarde is mijn enige vaderland...

..want ik leef hier niet voorlopig.

Mijn geschiedenis begint en eindigt hier.

Ik heb geen hel om te vrezen, noch een hemel om op te hopen.

volgens mij kunnen we alleen op onszelf rekenen.

Het is geen gemakkelijke oplossing die ik je voorstel.

Het is een oplossing die de realiteit van het bestaan in de ogen kijkt...

..en die geen toevlucht zoekt in het geloof...

..in een God die we volgens onze eigen fantasie gemaakt hebben...

..en die in een volgend leven beloning of straf uitdeelt.

Kon ik maar denken zoals jij...

..met jouw zekerheid.

Dan zou je kunnen leven in alle vrijheid.

Zonder angst.

Denk goed na. De beslissing ligt bij jou.

Hoe dan ook, ik ga morgen naar Rome en regel alles.

Jij komt mij zo snel mogelijk achterna.

Je moet me een gunst doen.

Je moet me laten kennismaken met jouw vriend Filippo d'Arborio.

Moet ik daarvoor naar Rome? Ik schrijf hem wel een briefje.

Hij zal wat graag bij je langskomen. We zijn heel goede vrienden.

En hij hoopt natuurlijk Giuliana weer te treffen.

Die heeft ie bij mij ontmoet. Hij was ondersteboven van haar.

Ik heb hem er flink mee geplaagd.

Ik wil hem niet uitnodigen. Ik wil hem... toevallig ontmoeten.

Jij nodigt hem uit en dan kom ik toevallig langs. Onaangekondigd.

Het gaat om een delicate zaak. Ik kan het je niet uitleggen.

Het is mijn schuld. Bij deze hitte, dacht ik, komen ze zeker niet terug.

En omdat alles eens goed schoongemaakt moest worden...

..en de tapijten vol vlekken zaten...

..dacht ik...

Schiet op en breng het huis in orde. volgende week komt ook mevrouw terug.

Wie is er nu in huis? - De kokkin, virginia, Alfredo...

Heeft mijnheer een boodschap?

Wat is er?

O ja. Iemand moet in het centrum een brief afgeven.

Ik laat meteen de koetsier waarschuwen. Of ik kan zelf gaan, als u denkt...

Ga maar. Ik roep wel.

En?

Ik zou je achterna gereisd zijn, zoals ik getelegrafeerd heb.

Ik had geen moment gedacht dat je meteen terug zou komen.

Je spreekt jezelf tegen. Dat had je w�l gedacht.

Je stuurde je kamerheer naar mijn huis. Niet naar Parijs.

Ik had niets meer van je gehoord. voor ik op reis ging...

Wil je me wijsmaken dat je me echt in Parijs wilde opzoeken?

Nee.

Zie je wel. Maar goed dat ik hier ben. In tegenstelling tot wat men graag denkt...

..meen ik dat je de waarheid nooit onder vier ogen kunt zeggen.

Er zijn teveel factoren die in die intimiteit tussenbeide kunnen komen...

..waardoor we elkaar meestal helemaal niet meer begrijpen.

Wat valt er te begrijpen? - Wat je is overkomen, mijn liefje.

Wel wat vroeg voor de waarheid, h�?

Een vrouw wordt niet graag in de steek gelaten.

Er zijn er altijd die haar dan beklagen en daar houd ik niet van.

Er zijn er die haar aantrekkingskracht in twijfel trekken. En dat past me ook niet.

Jij laat me een briefje brengen als ik al in de trein zit: "ernstige familiezaken".

Kom op zeg. Zelfs geen klerk van het kadaster zou zo'n smoes gebruiken.

Ik geloofde echt dat er iets heel ernstigs was.

Ik wilde naar Parijs om me te vermaken.

Maar eenmaal daar, heb ik niet eens m'n koffers uitgepakt.

Ik ben meteen terug gegaan, omdat ik dacht dat jij in jouw nood...

..mij graag in je buurt zou weten.

Mijn vrienden zullen zeker lachen...

..als ik ze over mijn afgang vertel.

Wat zeg je ervan? Wil je nog eten?

Zeg 't maar, zonder plichtplegingen.

Alsjeblieft, Teresa. Jij bent de enige op de wereld...

..aan wie ik eens zal kunnen vertellen wat mij is overkomen.

Ik denk dat er voor ons niet meer zo'n dag zal zijn.

Goedenavond. Neem mij niet kwalijk.

Mijn broer Federico. Gravin Raffo.

Osvaldo zei al dat je hier was. Ik ben helemaal van streek.

Ik ging vandaag naar mijn vriend, je weet wel, maar ik vond hem niet.

Ik had hem niet teruggezien sinds ik op kamp was.

Ik wist niet eens dat hij naar Afrika was gegaan. Uitgerekend Afrika.

Hij ligt nu in het ziekenhuis, ge�soleerd.

Hij heeft daarginds een heel ernstige ziekte opgelopen.

Misschien kent u mijn vriend wel: de schrijver Filippo d'Arborio.

Hij is mij ooit voorgesteld. Ik ben een bewonderaarster.

Hij zweeft tussen leven en dood, zeggen ze.

Niemand snapt iets van die tropische ziekten.

Ze weten niet eens hoe ze hem moeten behandelen.

Wat een droevige berichten, vanavond. - Het spijt mij dat ik de brenger ben.

Kom bij me langs als je naar huis gaat. - Ik zie je morgen wel. Het wordt laat.

Ook al wordt het laat, ik wacht op je. - Goed. Goedenavond.

Weet je wat? Ik lijd minder dan je denkt.

Misschien luister ik nog wel 'ns naar wat je te vertellen hebt.

Wat is er?

Niets. - Echt?

De deur stond open. Je had gezegd dat ik laat mocht komen.

O ja, ik wilde weten in welk ziekenhuis D'Arborio is opgenomen.

In de Polikliniek, op de isolatie-afdeling. Niemand mag bij hem.

Leg me nu eens uit wat je van hem wilt.

Toen je over hem begon, dacht ik dat je iets tussen hem en Teresa vermoedde.

Een aannemelijk idee, want alle heren in Rome zijn verliefd op haar.

En jouw mooie Teresa, begrijp me goed...

..is ook niet wars van een avontuurtje.

Maar niets daarvan. Ik heb rondgevraagd: ze kennen elkaar nauwelijks.

Ze wist niet eens dat hij ziek was. Wat is er dan voor geheimzinnigs?

Ik kan je niets zeggen.

Het betreft een bevriend iemand.

Hoor 'ns, ik ga slapen. Het is al dag.

Kun je minstens zeggen wanneer D'Arborio naar Afrika is gegaan?

Ik zal het navragen. Maar jouw "vriend" kan hem beter met rust laten.

Hij is er slecht aan toe.

Hij verdient respect. Hij is niet alleen een groot schrijver, maar ook een engel.

Hij is de enige persoon bij wie ik schaamte voel.

Of bijna.

Waarom?

Misschien begrijp jij 't ook wel: wij zijn zo intelligent...

..wij hebben gestudeerd, gereisd, we vermaken ons zo goed.

We zijn zo rijk - maar vervolgens?

Wat bazel je nou? - Dat weet ik zelf niet eens. Welterusten.

O ja, hoe laat gaan we schermen? Ik heb nog 'n revanche tegoed.

Ik weet nog niet wat ik morgen doe.

Dat hangt ervan af. - Welterusten.

Goedenmorgen. Mevrouw Giuliana heeft lichtere kleding nodig.

Het is op Badiola nu ook zo warm. - Komt mevrouw niet naar Rome terug?

Nee, mijnheer.

Neem mij niet kwalijk, waar heb ik mijn hoofd?

Dit is van mevrouw.

Ik moet namens uw moeder ook wat boodschappen doen.

Ik hoop vanavond weer te vertrekken. Als u ook wat heeft...

Nee, niets. Ik zal er zelf eerder zijn.

Ik kan niet doen wat je gevraagd hebt. Dan verdwijn ik liever uit je leven.

Zo'n misdaad kan ik niet bedrijven. Ik heb er ook over gepraat...

Gepraat? Met wie? - Met mijn biechtvader.

Raadt h�j je aan weg te gaan?

Hij staat erachter. Maar ik heb 't zelf besloten.

Ik hoop dat mijn ouders me helpen het kind een naam te geven.

Waarom zijn vader niet? - Nee, hij mag het nooit weten.

Echt? Of zeg je dat zomaar?

Besef je wel wat er gebeurt als je mij verlaat?

Het schandaal maakt mij niet uit, laat dat duidelijk zijn.

Maar jouw positie van vrouw alleen...

..die zich verbeeldt haar kind te redden terwijl ze hem bewust 'n vader onthoudt...

Als ik zeker wist dat jouw beslissing wordt gedicteerd door je godsdienst...

..of hoe je het wilt noemen.

Als jij je de mijne voelde, alleen van mij...

..dan kon ik alles verdragen.

Kinderen zijn van wie ze opvoedt.

FILIPPO D'ARBORIO OVERLEDEN

Maria, heeft mevrouw geroepen?

Nee mijnheer. Maar gisteravond zei ze dat ik haar om negen uur moest roepen.

Wacht even.

Ga maar.

Mag ik? Goedemorgen, het is negen uur.

Kom maar. Ik ben al wakker.

Heb je het gezien?

Ik had in Rome al gehoord dat hij ernstig ziek was.

Dat had ik verteld, toch?

vreemd.

Ik zou zweren van wel.

'n Tropische ziekte, opgelopen in Afrika.

Waarom kijk je me niet aan?

Aan wie denk je?

Waarom kwel je jezelf zo?

De dokter.

Ik ga hem tegemoet.

Goedenavond. Is de vroedvrouw al boven?

Komt u mee?

Is de dokter er al? - Ik ben hier.

Pardon, dokter. Ik moet u wat zeggen.

Met mijn moeder erbij.

De laatste keer zei u...

..dat zich misschien een moeilijke keus kan voordoen.

Laat duidelijk zijn, en ik neem alle verantwoordelijkheid op me...

..dat wij in zo'n geval wensen, dat het leven van de moeder wordt gered.

Ik hoop dat we niet voor die keus komen te staan.

Maar ik waardeer het overnemen van de verantwoordelijkheid.

Het katholieke geloof eist...

Daar heb ik niets mee te maken. Het is 'n immoreel, misdadig standpunt.

Kom, dokter.

Mijnheer Tullio.

Kijk de jongeheer eens. Hij heeft de oogjes al open.

Met allebei gaat het prima. Gefeliciteerd.

Een prachtige baby. - Alles ging prima, mijnheer.

Ga maar naar mevrouw, maar laat niemand haar kamer in.

Ze heeft een crisis van voorbijgaande aard. Ze is erg zwak.

Het is niets, mijnheer Tullio. Maak u geen zorgen.

Ze heeft een vreemde psychische reactie.

Ze wil het kind niet zien. Ze huilt.

Wat is hij mooi. God zegene hem.

Raimondo, naar zijn grootvader.

Is dit niet het mooiste kind van de wereld?

Laat je oom je eens bekijken.

Niet huilen, schat. Wat is ie lief. Hij eet maar en slaapt maar.

Kijk die handjes eens. Wat vind jij ervan, lieverd?

Zoals alle pasgeboren baby's.

Aan veulens is veel meer te zien. Op Zara is er net een geboren.

Zilvergrijs. Schitterend. Maar kinderen...

Dat zeg je om me op de kast te jagen. Wat weet jij nou van kinderen?

Toen jij net geboren was, was je lelijk: vuurrood en rimpelig. Niet zoals hij.

Ga liever aan Tullio zeggen:

Tullio, je zoon is zo mooi als de zon.

Moet ik hem dat zeggen? - Ja.

voedster, het raam dicht graag. Het is zulk slecht weer vandaag.

Ben je bang dat ik Tullio en Giuliana zeg, dat een veulen mooier is?

Kom, moeder. Ik zal zeggen dat ik nog nooit zoiets moois heb gezien...

..en dat ik er trots op ben zijn peetom te zijn. Wat is er?

Jij maakt grapjes, maar ik ben wanhopig.

Wanhopig. - Wat zeg je nou?

Je hebt geen idee. Ik neem het Giuliana niet kwalijk.

De dokter zei ook dat het een reactie op al die spanning was.

Maar je broer: zo raar.

Eerst was hij heel bezorgd om haar, dat kan ik begrijpen.

Maar nu alles toch in orde is... Ze kijken nooit naar het kind.

Alsof het niet bestaat. Ze praten er zelfs niet over.

Het enige wat je broer kon zeggen, was...

..dat we zelf de doop moesten regelen, zonder receptie of niets.

Je maakte me bijna bang. Is dat alles?

Je weet dat Tullio niet godsdienstig is. Hij heeft zo zijn idee�n.

Er komt wel een andere gelegenheid voor een receptie.

Ben je daar kwaad om? - Ja, heel erg.

En dan de rest:

Altijd zo gesloten, op zichzelf, vijandig.

Welnee, dat is toch goed nieuws: tenminste niet zo'n vervelende receptie.

Tullio en Giuliana houden toch van elkaar. Daardoor vergeten ze hun kind.

Wees vrolijk, alles komt goed. Tullio zal ook braaf naar de kerk komen.

Hij is daar toch ook getrouwd.

En Raimondo... heet ie echt zo?

Die gekke man van je maakt moeder wanhopig.

Als je er zo uitziet als de duivel had je beter niet kunnen komen.

Moeder en de voedster drinken hier een glas champagne. Dan kan ze rusten.

Champagne, hoor. Geen wijwater.

Binnen.

Goed zo. Kom.

Nee, niet hier. Daarheen.

Giuliana mag zich niet vermoeien. Gaat u liever.

Kom, Federico.

vind je het echt niet leuk als wij bij je zijn? Waarom kom je dan niet?

De dokter zei dat je wat beweging mocht hebben. Dat zal je goed doen, kom.

Haast je, Federico. - voor mij.

Ga maar. Tot straks.

Laten we een mooi kerstfeest voor moeder maken. Kom op met je idee�n.

Reken niet op mij, ik ga weg.

Blijf je niet voor de feestdagen? Moeder zei...

Het spijt me dat ik haar ook teleurstel, maar ik ben van gedachten veranderd.

De sfeer hier bevalt me niet, het spijt me dat ik het zeg.

Ik hou van jullie allemaal, maar ik heb ook m'n eigen besognes.

En ik wil mijn weinige verlofdagen graag rustig doorbrengen.

Ik ga ergens anders een beetje vrolijkheid zoeken.

Heeft ie al gegeten?

Ik hoopte dat hij wakker was.

Is hij wel goed toegedekt? Zijn handjes lijken me zo koud.

Moet ie geen wantjes aan? - Nee mevrouw. Hij is lekker warm.

Hij wordt heus niet wakker. Trouwens, kinderen horen graag stemmen.

Ze voelen dan dat ze niet alleen zijn.

Gaat u ook maar slapen. Welterusten.

Elke nacht hou ik je in de gaten en zie ik je hem aanhalen.

Doe dat overdag. Laat de wereld weten hoeveel je van hem houdt.

Lieg niet. Durf op zijn minst de waarheid te zeggen.

Ik ben erheen gegaan, omdat ik dacht dat ik hem hoorde huilen.

Andere keren ook. Het leek of hem iets gebeurd was.

Niet waar. Ik zag je stilletjes 's nachts opstaan.

Is dat slecht? Jij gaat er 's nachts soms ook heen, vertelde de voedster.

Ja, maar dat is niet hetzelfde.

Als ik naar hem kijk, probeer ik jouw geheim te ontdekken.

Ik probeer mezelf te overwinnen, te vergeten. Maar 't lukt niet.

Ik vervloek de dag dat ik deze kwelling geaccepteerd heb.

En jij bent niet meer dezelfde sinds hij er is. Jij bent gelukkig.

Daarom krijg ik er niet genoeg van naar hem te kijken.

En jij merkt niet eens dat ik lijd. Jij houdt van hem.

En als je aan hem denkt denk je ook aan zijn vader.

Je weet dat dat niet waar is.

Ik wenste zelfs dat hij zou sterven voor de geboorte.

verschrikkelijk, maar waar.

Ik word ook bang van zijn aanwezigheid.

Ja, ik haat hem, om het lijden dat hij jou veroorzaakt.

Ik kan niet aanzien dat je zo bent. Waarom geloof je me niet?

Ik haat hem. Ik zweer 't.

Denk je er zo over?

Ja, omdat hij tussen ons in staat.

Ik zou willen dat jij en ik...

Breng me weg van hier. ver weg zullen we gelukkig zijn.

We gaan direct na kerstmis, dat beloof ik.

Moeder wacht beneden. We gaan naar de nachtmis.

Uw mantel, mevrouw. - Nee, die niet. Ga maar.

Trek je mijn cadeau niet aan?

Maar daar is 't te mooi voor.

Onzin. De boeren zien hun heren graag goed gekleed gaan.

De klok heeft al twee keer geluid. We moeten ons haasten.

Goed.

U kunt ook naar de mis, als u wilt. Ik blijf hier wel.

Dank u, mijnheer. Het kind slaapt al.

Goedenacht. En zalig kerstmis.

Goedenacht.

Giuseppe, laat meteen het eten opdienen.

En zo is er weer een kerstmis voorbij.

Wij gaan weg.

Dat heb je beloofd. Na kerstmis.

Wanneer gaan we?

Als je wilt morgen al.

Kom vlug, de baby ademt niet meer.

Hij ademt niet...

O God...

Ik wil het niet. Ga daar niet heen.

Waarom niet?

Blijf bij me. Ik ben zo bang.

Kom.

Mijnheer Hermil.

Nee. Het is niet waar.

Dood?

Ja.

Ga weg. Raak me niet aan. Ik ben jouw medeplichtige niet.

Hou je stil, alsjeblieft.

Jij was het. - Waarom zeg je dat? Je wist alles.

Het is jouw schuld. Ik haat je.

Nee. Jij zei steeds dat je h�m haatte.

Nee, ik wilde hem redden. Met al mijn krachten, tegen jou.

Ik heb alles gedaan om hem te redden. - Wat zeg je allemaal?

Ja, alles wat ik met jou deed, deed ik om hem te redden.

Nu moet ik voor de rest van m'n dagen leven met deze vlek op mijn ziel.

O mijn God, help mij.

Moge jij net zo ongelukkig worden als ik ben.

Je liegt tegen jezelf. Je wilde steeds dat ie zou sterven.

Geen moment wilde ik van hem af.

Want ik hield van hem, mijn arme schepsel...

..ook al haalde ik in woorden van hem af.

Begrijp dat goed. Dan snap je ook dat nu alles echt voorbij is.

Ik heb van zijn vader gehouden en zal dat altijd blijven doen.

Tot aan het eind van mijn dagen kan ik je alleen maar haten.

Haten, verachten...

Het is buitengewoon hoe goed vrouwen de realiteit kunnen aanpassen...

..aan de romantische idealen van de slechtste literatuur.

Het avontuur van mijn vrouw met D'Arborio duurde...

...l'espace d'un matln.

Niet meer of minder dan van zovele van jouw vriendinnen...

..die weg waren van dat modieuze schrijvertje.

Die had 't geluk in Afrika een ziekte op te lopen...

..die hem terugstuurde naar zijn schepper.

Het spijt mij alleen, dat ook ik heb bijgedragen aan dit slechte feuilleton.

Je denkt toch niet dat jij de dood van die onschuldige hebt veroorzaakt?

Pasgeboren baby's hebben, gek genoeg, heel veel weerstand.

Het kwam niet door de kou. Je hebt je dus niets te verwijten.

Zijn dood kwam vast door een...

Nee, dat is niet belangrijk. Wat telt, was de bedoeling erachter.

En over mijn bedoelingen kan geen twijfel bestaan, verzeker ik je.

Ik heb gehandeld met volmaakte helderheid van geest.

Ik heb geen berouw en wil me niet vrijpleiten.

Het recht van de mensen raakt mij niet.

Geen enkele rechtbank ter wereld kan mij veroordelen.

verveel ik je? Excuseer.

Het is nog vroeg. We kunnen nog wat bij elkaar blijven.

Dat zou me genoegen doen.

Je hebt een mooi huis.

Ik heb 't me vaak proberen voor te stellen...

..zonder dat 't ooit lukte.

vreemd, h�?

Het lijkt op jou.

Er is in jou ook zoveel moois...

En lelijks.

Wat is er lelijk? Zeg op.

Rustig, niet zo haastig. Ik moet goed kijken...

..en nadenken.

Schenk je me wat in? - Natuurlijk.

En, weet je het al?

Wat is er lelijk in mij?

Ik zeg het je zo.

Laten we drinken.

Eigenlijk niet goed. Ik heb aan tafel al zoveel gehad.

Maar je hebt bij mij zo'n melancholie losgemaakt.

Daar gaan we, op het rijtje af.

Net vroeg je wat ik dacht van wat je verteld hebt.

Dat zal ik je nu zeggen.

Ik geloof dat je steeds meer verliefd bent geworden op je vrouw.

verliefd op een manier die medelijden opwekt.

Dat is niet zo, mijn schat.

Ik geef toe dat mijn ervaringen met haar deze laatste maanden...

..enerverend waren, onfris, zo je wilt: ziekelijk.

Alleen de "zuiveren" zijn in staat tot bepaalde excessen.

Denk aan de boetekleden van de asceten.

Je bent verliefd op haar. En voor de eerste keer voel je je verslagen.

Jouw twee rivalen zijn niet te verslaan, omdat ze dood zijn.

Arme Tullio.

Wat praat je daar voor onzin?

Als er iemand verslagen is in deze lugubere geschiedenis...

..is het mijn vrouw.

Zij besloot te leven temidden van de spoken op het kerkhof...

..in plaats van een vrij leven te leiden.

Koppig weigert ze te geloven...

..dat onze problemen hier op aarde opgelost worden...

..en niet in een hypothetisch hiernamaals.

Daarentegen zit ik hier met mezelf.

Zonder illusies, zonder wroeging.

De dag dat je geen plezier meer hebt in het leven...

..dat je geen nieuwsgierigheid meer voelt...

..kun je er beter 'n eind aan maken.

Dat zeggen ze.

Maar er komt een moment, dat we ophouden met leven...

..en beginnen met alleen nog maar te bestaan.

Maar dat merken we niet. Als we dat, tot ons ongeluk, w�l beseffen...

..beginnen we op een eeuwig leven te hopen.

Dat is bij mij niet het geval, dat zweer ik.

Wat weet je ervan? Je doet altijd zo zeker van jezelf...

..maar we weten niets over wat de toekomst ons brengen zal.

Zelfs jij niet.

Minder dan een jaar geleden bracht je de nacht door onder mijn venster.

Gek van verlangen en jaloezie.

En ik beging iedere vorm van dwaasheid...

..om mijn liefde voor jou te smoren.

Waarom willen jullien mannen ons met ��n hand altijd naar de sterren tillen...

..en met de andere naar beneden sleuren?

Waarom laten jullie ons niet naast jullie lopen op de grond?

Schepsel naast schepsel, vrouw naast man.

Niets meer, niets minder.

Natuurlijk. Als ik zou beslissen naast jou te leven...

Naast mij leven?

Maar ik hou niet meer van jou, schat.

Jij bent een monster.

Niet vanwege dat wat je vanavond verteld hebt.

Dat was niet meer dan de natuurlijke afsluiting van alles.

Jij bent de aantrekkelijkste man die ik ooit in mijn armen heb gehouden.

Maar als je me zou overhalen een oordeel te vellen over m'n eigen leven...

..zou ik me niet beschaamd willen voelen.

Laat me nu alleen.

Wat gebeurt er als ik hier in slaap val?

Heb je slaap?

Ik heb misschien te veel gedronken.

Ga niet slapen, alsjeblieft.

Onmogelijk, ik heb zo'n slaap.

Niet slapen, alsjeblieft.

Ik wil je laten zien hoe ik de zaak weet af te ronden.

FORMULE 1 begint weer, ga snel naar WWW.ALLESIN1BOX.COM