Original subtitles

Nie rób mi tego! Pierdolić!

Stocznia! Ukryliśmy to w stoczni!

-No dalej, skurwielu! -To nie była moja wina, stary!

Padinie, to nie moja wina!

Padinie, przysięgam! Puść mnie!

Padin, proszę, puść mnie!

-Zamknij się, kurwa! -Padin...

NIE! Nie zostawiaj mnie tutaj! Pierdolić!

Ściśnij mocno.

Mocniej.

Więcej.

Przyciągnij mnie do siebie.

Trudniej.

Możesz już się ubrać.

Jeśli chcesz, możesz mu pomóc.

Wyszedł.

To Kike.

Gdzie jesteś?

Zaczerpnąć trochę powietrza, co do cholery...?

Słuchaj, mam tu pewną sprawę... Jak mogę ci powiedzieć?

Padin!

W końcu dostałem „kraba”, ale…

problem jest teraz...

co zrobić z „krabem pająkiem”. Czy rozumiesz sytuację?

-Rozumiem. -Prawidłowy. Więc...?

Jeśli noga „kraba pająka” zostanie złamana, co myślisz?

Widzę dokąd idziesz.

On nadchodzi.

Tato, spisałeś się cholernie świetnie.

Santiago mówi, że cię wyślą na pewno w domu.

-Nie idę do domu. -Tak, jesteś!

Oni już myślą jesteś bardziej martwy niż żywy.

O, skończyli robotę.

Włożyliśmy prysznic antypoślizgowy

w dużym pokoju na dole, z dostępem dla wózków inwalidzkich.

Będziesz żył jak król.

Jeśli wyjdę, Idę do domu.

Co mówisz, tato? Dlaczego dom?

Bo kurwa mam na to ochotę.

Padin! NIE!

NIE!

OKO ZA OKO

-Dobry? -Bardzo dobry.

-Jeśli coś jest, ty... -Powiem ci, jasne.

Masz dobre ręce.

Wiem, moi klienci mów mi codziennie.

Prawidłowy.

Możemy to robić dalej po ciąży, prawda?

Ale w domu i mniej publicznie.

-Przepraszam, przepraszam. -Proszę.

Zawsze delikatnie,

żadnych gwałtownych ruchów.

Właściwe ciśnienie, jakbyśmy smarowali masło.

Ale masło prosto z lodówki.

Stosuj nacisk bez strachu, dając jej to.

Proszę...

No dalej, wywieraj presję.

To wszystko.

Co?

-Wygląda na to, że to prawda. -Co?

Że kobiety w ciąży są wspaniałe.

Ciao, przyjadę po ciebie później.

-NIE. Załatwię to. -Dobra.

-Dzień dobry. -Dzień dobry.

Mario, jak brzmi Orlando?

Orlando? Podoba Ci się marka pomidorów?

Któregoś dnia Mariano, dziś Orlando… Możemy znaleźć lepszą nazwę, prawda?

Ciągle myślę, ale żaden z nich Ci się nie podoba.

Coś wymyślisz. Zrelaksować się.

Jeszcze jedno. Marcial, tylko jeden.

-Chcesz mnie zabić? Chlapa! -Marcial!

Marcial, chodź tutaj.

Chodź tutaj. Co jest nie tak?

-Ta dziwka chce mnie otruć! -Nie mów tak. To brzydkie.

A co powiesz na to, jeśli pozwolisz Raquel daje ci lunch,

Zabiorę cię później na papierosa?

Umowa?

Umowa.

-To wszystko. -No proszę.

Miło, co?

Z jego pamięcią, zanim skończy, zapomni o dymie.

Moja pamięć jest słaba, ale mój słuch jest w porządku!

Pierdolić!

-Dobra. -Kontynuować.

Mario, być może będziemy mieli wstęp.

-Cześć. -Cześć.

Mężczyzna jest pewien, ale rodzina nie jest zainteresowana.

-Dlaczego? Czy to pieniądze? -Nie, to nie jest problem.

-Mercedesie, proszę. -Tak?

Wolą mieć go w domu. To delikatna sprawa.

Delikatny?

To Antonio Padin.

- Narkoman? -Tak.

Nie był w więzieniu?

Tak. Choruje na chorobę zwyrodnieniową.

Wysyłają go do domu, ale on chce tu przyjechać.

Chyba pomoc lekarska daje mu spokój.

Ale może kupić całą opiekę, jakiej pragnie.

-On ma pieniądze. -Może nie chce, żeby mu to zabrano.

Nie byłby pierwszy wybrać dom

zanim dzieci doprowadzą go do szaleństwa próbując go zmusić do podpisania różnych rzeczy.

Czy nie będziemy mieli problemów z rodziny mieszkańców?

-Nie sądzę. -No cóż, ty wiesz najlepiej.

Kiedy zostaje przyjęty?

Mój tyłek, masz to załatwione.

Tato, Kike to widzi, ja to widzę, Kolumbijczycy to widzą.

-Cholera, może się mylisz. -Nie chcę żadnego Chińczyka.

Czy ci się to podoba, czy nie, oni tam są.

Jeśli nie będą z nami współpracować, będą z innymi ludźmi.

Kike ma rację, czasy się zmieniają. Teraz mają pieniądze.

Jeśli nie wykorzystamy tej szansy, jesteśmy dupkami.

Nie znają okolicy lub masz jakieś kontakty.

Po prostu dajemy Kolumbijczykom pieniądze z góry.

A jeśli Chińczycy to spieprzą, kto za to odpowiada? Kto?

-Odpowiadasz przed Kolumbijczykami. -Jak, kurwa, my!

Potrzebujemy odpowiedzi od Ciebie. Jesteś w środku czy na zewnątrz?

-Ani ani grosza. - Ani centa, co?

-Pieprzony stary! -Kike, uspokój się.

-Tak się denerwuję! -Co powiedziałem? Chłod!

Na co patrzysz? Pieprzony stary!

Zostałeś skazany za zakup domu z większą liczbą łazienek niż pałac.

Dlatego cię złapali. Więc nie wygłaszaj mi teraz kazań.

Cześć. Jak się masz?

Chciałem przedstawić Ci Mario, nasz szef pielęgniarstwa.

Miło mi cię poznać. Kto tu zamieszka?

On, ten w podłym nastroju.

Za twoim pozwoleniem, Oprowadzę go po „hotelu”.

Dobry.

„Żegnaj, tato.

Zobaczysz, Mario to zrobił świetny sposób na niego.

Tymczasem możemy porozmawiać o warunkach pracy.

Doskonały.

Zmieńmy ćwiczenie.

Obracamy, obracamy przedramiona i...

kciuk do środka, kciuk do zewnątrz.

Na zewnątrz.

Jakbyśmy grzebali w kieszeni. W ten sposób złodziejstwo.

Już lepiej się ruszasz, co, Antonio?

Nie złość się, żartuję. No dalej, z drugiej strony, jeszcze raz.

Kciuk do środka, kciuk do zewnątrz.

W.

Na zewnątrz.

Bardzo dobry! Widzisz to?

Twoja ręka jest znacznie bardziej elastyczna. I siedzimy nad tym już dwie minuty?

Nie mówię, że będziesz grać w baseball za tydzień, ale może się poprawić.

Czekaliśmy w biurze.

To jest nasza sala rehabilitacyjna,

będzie wszelkiego rodzaju sprzęt do ćwiczeń.

-Mercedesie, masz chwilę? -Jasne.

Zostań z nimi przez chwilę.

Zaraz wracam, Antonio.

Oto podgrzewane baseny dla psychomotoryki, jeśli chcesz...

Dobrze...

Tato, tym razem idziemy dalej z tobą czy bez ciebie, słyszysz?

Ale znasz drzwi do dom jest zawsze otwarty.

-Nie pozwól mi się dowiedzieć, co? -Co?

Jedno ostre słowo lub jego brak szacunku dla mojego ojca,

i przychodzę tutaj i rozpętam piekło.

Zrozumieć?

Tak?

- Widziałem dzisiaj Rosę. -Och, tak? Jak ona się ma?

Przejebane. Wiesz, że ją zwolnili od ubezpieczyciela?

-Jak to możliwe? -Dlaczego myślisz?

..galicyjski handel narkotykami...

Po co strajkować? To nielegalne.

Jasne, ale nie jest ona stała. Po prostu nie przedłużą jej kontraktu.

-Powinna ich zgłosić. -To właśnie powiedziałem.

Jeśli zatrudnią zastępcę, ona może wygrać.

Jasne, ale ona jest taka miła...

..byli sąsiadami tego człowieka,

znany jako szef z klanu Padinów.

Dostaliśmy te odpowiedzi

przy wyjściu z więzienia ze względów zdrowotnych

historycznego barona narkotykowego.

Nie ma mowy, z jego powodu wiele osób zginęło.

Powinien siedzieć w więzieniu na resztę swoich dni.

Jest źle, bo ludzie wykonać całe zdanie

czasami za drobne przestępstwa...

Moje nogi są jak u słonia.

-Czego Pan szuka? -Nic, jutrzejsza pogoda.

Dzień dobry, Antonio.

Czas na śniadanie. Pomogę ci się umyć i schodzimy na dół.

Nie teraz, odejdź.

-No dalej, Antonio, idziemy. -Wypierdalaj stąd!

Przepraszam. Ktoś jest śpiochem?

Cóż, w porządku. Zrobimy to powoli.

Każdy jest inny.

I widzisz to wszystko tutaj, Antonio.

Wiele osób tędy przechodzi, bardzo popierdoleni ludzie.

Podobnie jak ty i znacznie gorzej.

Znałem kilku którzy po prostu zostają w łóżku

aż w końcu...

Ale to nie jest łatwe stawiając stopy na ziemi

kiedy wiesz z każdym dniem będzie coraz gorzej.

Dlatego niektórzy wolą to: żyjąc tutaj, wśród obcych

z ludźmi, którym na Tobie nie zależy,

który nigdy cię nie znał kiedy wszystko szło dobrze,

kiedy byłeś królem wzgórza.

Lepiej trochę obojętności niż litości

albo smutek, prawda?

Ale to nie znaczy

nie możesz nadal cieszyć się niektórymi rzeczami.

Jak spacer po ogrodzie w ten słoneczny dzień.

Jak myślisz? Spróbujemy?

Nie można powiedzieć, że nie mamy piękny ogród.

Skąd jesteś, Antonio?

-A ty? -Ja? Z Cambados.

Więc skończ te bzdury, wiesz kim jestem.

Gówno! Nie jesteś burmistrzem?

Sprawdźmy dzisiejsze menu.

Pyszne puree z cukinii.

To przywróci nam energię po tym spacerze.

Pokażę ci sztuczkę?

Opieramy łokieć na stole...

i spokojnie przełamać...

zasady dobrych manier.

No dalej, tak.

Stopniowo, w środku.

Widzieć?

Nie ma więc mowy o wpadkach.

-Czy to dobrze? -Jest zimno.

Trochę zimno, tak.

Proszę bardzo.

Dziękuję.

Po to tu jesteśmy.

Julia.

Cześć, kochanie. Słuchaj, mamy tu bałagan.

Jak zwykle, starszy pan miał swoją kolej.

Spóźnię się. Czy możesz mnie zdobyć? i pójdziemy prosto tam?

Jasne, wielki pocałunek.

Kurwa, przestraszyłeś mnie, stary!

-Przepraszam. Masz coś? -Tylko dla siebie.

Nie, to jest dla ciebie. Mam swoje w barze.

Hej, znam cię, stary.

Tak, kolego. Pamiętam twoją twarz.

Ale ty byłeś martwy!

Byłeś martwy!

Wprowadzę lek do żyły

Żeby nie obciążać gardła, ok?

Dopóki nie poczujesz się lepiej.

Dobranoc, burmistrzu.

-Wreszcie! -Przepraszam, kochanie.

Związałam się z jednym ze starszych chłopaków, Nie mogłem wyjść wcześniej.

-Przyniosłeś mi ubrania? -Tak, z tyłu.

-Trzęsiesz się? -Tak. To nic.

Zacznijcie, twoi rodzice będzie w restauracji.

Nie zamierzasz powiedz mi, co jest nie tak?

To nic, kochanie, Otrząsnę się z tego.

-Prawidłowy. -No cóż... to praca.

Ten stary facet, z którym właśnie miałeś do czynienia?

Co o nim wiesz?

Nic, właśnie o nim wspomniałeś.

Czy on naprawdę jest chory?

Tak.

Tak, to tylko to...

myślimy, że możemy kontrolować wszystko i...

w końcu jesteśmy niczym.

Taka kupa płynów wyciekać wszędzie, po prostu gówno.

Chodź tutaj.

Chodź tutaj.

-Czujesz to? -Tak.

-Czujesz, jak się porusza? -Tak.

Czujesz się lepiej?

Znacznie lepiej.

Kurwa, przepraszam.

Zacząć robić.

Tak.

Tak, tak, idealnie.

Kurwa świetnie, stary.

Jasne, jasne. Tak, możemy, jasne.

Żadnego potu, żadnego potu.

-Nie dotykaj ich! -Przepraszam.

Tak.

Wielkie dzięki.

Ciao. Dziękuję. Ciao.

Tonio.

Mamy to w torbie. Ale to musi być teraz.

Idź po to.

W górę, w górę, w górę! Pospiesz się!

Kike.

Chodź, chodź!

W górę, w górę, w górę, w górę!

Amparito, nie oszukuj. Widzę cię, Amparo.

W górę, w górę, w górę!

Ramiona do góry! W górę!

-W górę, w górę, w górę! -Bramka!

Bramka!

Gol, gol, gol!

Więc, czy traktują cię właśnie tutaj? czy możemy je uporządkować?

-Czego chcesz? -Czego chcemy, mówi.

Co jeszcze, tato?

Aby zobaczyć, jak się masz.

Umierający.

Coś jeszcze?

Tak.

Jeśli zmieniłeś zdanie, masz jeszcze czas.

Jasne. Jasne.

Jasne. A potem?

Wchodzisz czy nie?

Kolumbijczycy nas finansują, żadnej płatności, dopóki Chińczycy nam nie zapłacą.

Rojas nas awansuje towar. Ufa nam.

-Czy on mi ufa? -Tak, tato.

Rojas ufa Tobie i nam, zna nas całe życie.

Jak myślisz, kim on był rozmawiałeś, gdy byłeś w środku?

Kto?

Rojas myśli, że jestem w to zamieszany.

Prawidłowy?

Nigdy by nie finansował towar ze sobą.

Spójrz na niego, załamuje się.

Martwimy się o ciebie i śmiejesz się nam w twarz.

Czy to jest to?

Więc pierdol się, ty pierdolony stary draniu!

- Kiki, Kiki... -Co?

Zamknij drzwi!

Cóż, przynajmniej jesteś bardziej żywy.

To dobrze.

Tato, wiem, że nie masz dużo wiary we mnie,

ale tym razem mam dobra ręka.

I miałem świetnego, pieprzonego nauczyciela.

Nie nauczyłeś się gówna.

Spójrz, to jest głowa.

Oto profil, czoło, nos, usta...

-Ma dużą głowę. -No cóż, on lub ona.

Chcesz poznać płeć?

-Tak, prawda? -Tak.

To chłopiec.

Świetnie.

-Jesteś pewien? -Absolutnie.

Podejdź do monitora, zobaczysz lepiej.

Spójrz, tu jest brzuch,

żyła pępowinowa, pęcherzyk żółciowy,

a tu, między nogami,

mosznę i penisa.

Oto serce. Czy chcesz to usłyszeć?

Mario!

Co jest nie tak? Rozdzieliłeś się.

-Jesteś znokautowany, co, Mario? -Tak.

Czy to jest to? Właśnie zdałeś sobie sprawę że to coś poważnego, co?

Tak.

Naprawdę jesteś znokautowany. Połóż się tutaj, wszystko w porządku.

OK, nie pękaj.

Nie słyszałeś? Wszystko w porządku.

Tak, słyszałem. Wszystko jest świetne.

15, 16,

17, 18, 19...

Teraz.

-Cześć. -Jak się mamy?

Kurwa świetnie.

-Tak, zgadza się. Masz „ryż”? -Tak, tak, nie ma problemu.

Przynieś to tu szybko, woda się gotuje.

Kiedy tam będę, zrobię wszystko z wami.

OWOCE OWOCA TABOADA

Ręce na głowie, w furgonetce. Nie przejmuj się. Stopy razem.

Co za smród. Sukinsynu.

-Masz tam trzonek? -Nie mam nic, stary.

Pani Kong.

Tak.

Potwierdzono, że obiekt jest w ruchu. Zacząć robić.

Masz autoryzację.

chodźmy!

Chodźmy, chodźmy.

Hej, stary!

-Trzymaj! -Policja!

Ręce na głowę!

Tonio, Tono!

OK, OK!

Tonio!

Chodź, pospiesz się!

Co jest nie tak?

Cholera!

Skurwielu!

Zatrzymywać się! Zatrzymywać się!

Więc Marcial na razie...?

Podtrzymujemy bodźce zmysłowe, kilka sesji w tygodniu.

Wydaje się, że to go uspokaja. Jest mniej agresywny.

OK, chodźmy do Antonio Padina.

Jak on sobie radzi?

Myślę, że jest więcej niż zaaklimatyzowany.

Wydaje się być wygodny, on ma swoje rutyny...

Nie wiem, długo tu będzie.

Czy jest aż tak zły?

Jest coraz mniej zrozumiały, trudno mu się poruszać, połykać...

Tak szybko?

Poznawczo jest w porządku, ale trudniej mu mówić.

Paraliż wpływa jego struny głosowe386

i uczymy go używać książka obrazkowa, w której można wyrazić siebie.

Rozmawiałem z lekarzem, którego miał wczoraj w szpitalu...

i przedstawił sprawę. Nie był specjalnie zaskoczony.

W zasadzie powiedział nie pozwól, żeby stary człowiek cierpiał.

Widzę, jak Antonio się rozwija

intensywna zależność od Mario.

Musisz być wyczerpany.

I teraz też. Julia musi mieć... 7 miesięcy?

-6 i pół. -Z tego co mówisz,

brzmi to mniej więcej w tym samym czasie.

Andrés, nie mów tak, jakby te dwie rzeczy były ze sobą powiązane.

chodźmy.

Proszę bardzo.

W porządku...

OPERACJA HANDLU NARKOTYKAMI

Najstarszy syn Antonio Padina aresztowany

WSZYSTKO WSKAZUJE MOŻLIWE POŁĄCZENIE Z KOLUMBIJSKIM KARTELEM

Antonio!

-Antonio, Antoni... -Antonio, wszystko w porządku?

Jest w porządku. Jesteśmy tutaj. Nie przejmuj się.

Tym razem naprawdę to zrobiłeś rozwalił mu jaja.

Ale oni nie mają nic takiego nie da się rozebrać w sądzie.

-To wszystko poszlaki. -Dobrze, cholernie świetnie.

-Masz coś na temat Chinki? -Nie, nie na nią.

Ale dostałem wieści o Kolumbijczyku.

Nie ma już dla niego niebezpieczeństwa i zostać przeniesiony do więzienia.

Cholera!

Spokojnie, wszystko, co musimy zrobić płaci kaucję.

Ale ostrzegam, będzie stromo.

Kiedy to ustalą, powiem ci, płacimy i Kike wypada.

Nie wiem, czy jesteśmy w stanie to zapłacić, Santiago.

Nie wiem. Postawiliśmy wiele na szali.

Znam twojego tatę od dawna.

Zawsze ma pieniądze.

Stary nie jest w to zamieszany.

-Co? - Nie brał w tym udziału.

Pieprzony Chińczyk.

Zabrali wszystko.

Wszystko, słyszysz? Towary, pieniądze, wszystko.425

Teraz Rojas chce swojej roli.

Ale najważniejsze jest to żeby wyciągnąć Kike'a, słyszysz?

Jeśli przeniosą Kolumbijczyka do tego samego więzienia, może mieć kłopoty.

Musimy zapłacić tę kaucję i to szybko.

Zgadzamy się co do tego.

To twój syn, do cholery. Kurwa, powiedz coś.

Pieprzyć cię.

-Czego słuchasz? -Nic.

Tylko moje rzeczy.

-Czego słuchasz? -Nic, nic.

Zostaw mnie on. NIE.

NIE.

-Złapałem cię. - Ani jednego żartu na temat Julio. Proszę.

-Zawsze powód do życia... -Co? Podoba Ci się?

..i walczyć.

Prace pozostają, ludzie odchodzą.

Inni, którzy przyjdą poniesie je dalej,

życie toczy się tak samo.

Zawsze powód do życia

i walczyć...

Jak się masz?

-Musisz mnie stąd wydostać. -Co się stało?

Musisz mnie stąd wydostać.

Jest tam pełno Kolumbijczyków i oni to mają reżyser je im z rąk.

Spokojnie, porozmawiam z tym skurwielem.

Porozmawiaj, Toho? Zapomnij o mówieniu!

Ten skurwiel chce tylko pieniędzy, nie rozumiesz tego?

Tonio, mam przejebane, stary.

-A Sanchez przyjedzie tu jutro. -Sancheza? Czy jesteś pewien?

Nie rozumiesz tego? Mamy przejebane!

Chyba, że ​​zapłacimy Rojasowi, odetną mi jaja.

I twoje.

Nie myśl, że jesteś tam bezpieczniejszy niż ja tutaj.

Masz mnie?

-Dobra. -Co?

Pozwól mi jeszcze raz z nim porozmawiać. W porządku?

-Porozmawiam z nim jeszcze raz... -"Ponownie"?

Rozmawiałeś z nim i powiedział nie?

Słuchaj, stary chce żeby dać nam nauczkę, słyszysz?

Ale można to naprawić.

Naprawdę.

Wczoraj się wkurzyłem.

Co?

Wkurzyłem się.

Myślałem, że przyjdą dla mnie, do mojej celi.

I straciłem to, stary.

Straciłem to.

Hej, Kike.

Nie możesz go dotykać, proszę pana.

-Co powiedziałeś? -Kontakt fizyczny jest zabroniony.

-Podałeś mu coś? -Żartujesz?

-Pokaż mi ręce, proszę. -Nic mi nie dał!

Chciałem mu coś dać.

-Usiąść. -Chciałam obdarzyć go uczuciem,

ale z jakiegoś powodu nie chcesz, żebym to zrobił.

Wszystko w porządku. Nie dostajesz wszelkie uczucia w domu,

Dobra, lubisz leczyć więźniów jak zwierzęta, prawda?

Potem obejrzyj to na zewnątrz, ktoś mógłby cię załatwić.

Wyciągnę cię, słyszysz?

Porozmawiam ze starcem i cię wydostać. Trzymaj się tam.

To wystarczy.

Dzień dobry. Czy mogę ci pomóc?

Przepraszam. Pan. Pan!

Idę zrobić zakupy.

CENTRUM DNIA

Czy zrobię zakupy lub przyjść po ciebie?

Ale będziesz musiał poczekać kilka minut...

OK, wielki buziak. Ciao.

Kurwa zmarzłem!

Nie wiem co o to chodzi, ale...

Spójrz prosto przed siebie, pielęgniarko.

Nie ma co wdawać się w szczegóły, ale mój ojciec musi wrócić do domu.

A ponieważ cię słucha, przekonasz go.

Rozumiesz, co mówię?

Jesteś cholernie świetną pielęgniarką.

Widziałem, jak starzy ludzie cię kochają.

Może zaczną kaszleć coś w ich testamentach.

Nie mylę się, prawda?

Nie obchodzi mnie, czy będą na zmianę wpisując cię do ich testamentów

podczas gdy oni cię wysysają.

Nie dostaniesz gówna od Padins, rozumiesz?

-Przysięgam, nie chcę niczego... -Spójrz, mądralo!

Przekonasz stary wraca.

Zrozumiany?

Rozumiesz, pielęgniarko?

Albo muszę to wyjaśniać twojej żonie też?

Ona jest w ciąży, prawda?

-Jest w ciąży czy nie? -Tak myślisz?

Jasne. Kurwa, odpowiedz mi, Zadaję ci pytanie!

Czy oni ci powiedzieli? jeśli to chłopiec czy dziewczynka?

Pod warunkiem, że jest zdrowy, prawda? To jest to, co się liczy.

Xepas, Wyjmij tego gówna z samochodu.

-Tono, znam tego gościa. -Jego? Skąd?

Przychodził do baru po „konia”. Wiele lat temu, ale to on.

-Nie wygląda na ćpuna. -Mówię ci, zwykł.

Cześć.

Mam nadzieję, że masz dobrą wymówkę za to, że zostawiłeś mnie samego.

Przynajmniej tyle mógłbyś zrobić jeśli nie możesz mnie odebrać,

to zadzwoń do mnie, a nie zostawiaj wiadomości głosowej.

Czy jest Ci wygodnie?

Świetnie, bo mam zamiar Opowiem ci trochę o moim życiu, Antonio.

Patrzeć...

To jest mój brat.

Nie mówiłem ci o nim, prawda?

Nazywał się Sergio.

Zmarł z powodu przedawkowania 25 lat temu.

Czy to spojrzenie pełne litości?

Nie jest Ci go żal?

Żal Ci ćpunów?

Myślałem, że handlarze narkotyków zostali na to zaszczepieni.

Miał 26 lat

kiedy wystrzelił te śmieci sprzedajesz po raz pierwszy.

Z pewnością minęło dużo czasu od tego czasu, Antonio.

Ale przysięgam...

że od tego dnia coś wewnątrz mnie przestało działać.

Dopiero... dopiero niedawno,

z synem w drodze,

Zacząłem myśleć, że może... może...

może tym razem...

Mógłbym zostawić to całe gówno za mną...

i zrób tak jak mówi Julia:

przewróć stronę...

i ruszaj dalej.

Robiłem to...

aż pewnego dnia się pojawiłeś przy tych drzwiach...

i bam!

Jak młot.

Na początku tak mówią to uczucie jest cholernie wspaniałe.

Ale wiesz o tym lepiej niż ja.

Musisz być ostrożny kwot, to prawda.

Ale nie martw się, Mam to pod kontrolą.

Wiesz, kto wstrzyknął w końcu mój brat

kiedy ledwo mógł stać?

Czy potrafisz zgadnąć?

Mój brat był bardzo ci wdzięczny.

Tobie i Twojej rodzinie.

„Nie zadzieraj ze kapitanem”.

Powiedziałby to każdemu kiedy pojawiło się twoje imię.

To był cholernie dobry interes:

dawkę, której potrzebował

i w zamian sprzedał swoje gówno innym biednym duszom.

Wszystko cholernie świetnie, dopóki stał się... szmatą.

I z AIDS.

Wtedy nie był dobry nawet do sprawunków.

Spójrz na jasną stronę, Antonio.

Dzięki mnie szybciej umrzesz...

i mniej cierpieć z powodu swojej choroby.

Ponieważ ci nie mówiłem, ale...

już od wieków odstaw leki.

I niemożność przełknięcia i bóle brzucha?

Wybielacz.

Te obrzydliwe rzeczy, które włożyłem w twoim jedzeniu jest wybielacz, Antonio.

Teraz zrelaksuj się i spróbuj się tym cieszyć.

Dzisiaj wrzuciłem trochę więcej aby świętować jego urodziny.

Dobranoc, burmistrzu.

Musimy omówić kiedy to dopasować, ok?

Witaj, Mario.

Porozmawiam z tobą później, dobrze?

Czy Andrés dzwonił, żeby ci powiedzieć? nie przyjeżdżał?

Nie, nic mi nie powiedział.

Mieliśmy się spotkać pół godziny temu aby przejrzeć niektóre raporty.

-Zadzwoniłeś do niego do domu? -Tak, ale bez odpowiedzi.

Jeśli go zobaczysz, przeciągnij za ucho do mojego biura.

O co w tym wszystkim chodzi?

Zamknij się... i słuchaj.

Nie jesteś lekarzem?

Kiedy byłem mały i tego nie robiłem chcę iść do lekarza,

moja mama mi powiedziała byłeś tam, żeby pomóc.

I po to przyszedłem, za twoją pomoc.

-Czego chcesz? -Chcę, żeby mój ojciec był w domu.

Chcę dokument, w którym wyraźnie dajesz mu do zrozumienia, że ​​jest wariatem.

Albo cokolwiek, wyjdę termin naukowy zależy od Ciebie.

-Odrobiłeś całą naukę z książek. -Wynoś się z mojego domu!

-Usiądź, kurwa! -Xepas, uspokój się, zrelaksuj się.

Czasem nie wyrażam się jasno, dlatego lubię dawać drugą szansę.

Ale na trzecim moja koleżanka ma kilka sposobów

sprawić, że dostrzeżesz powód, tym samym.

-Co? -Dzwonię na policję!

Jak myślisz, dokąd idziesz?

Kurwa, Xepas.

Kurwa piekło!

Nie mogę znieść więcej. Wyłącz muzykę, człowieku!

Przestań, kurwa...!

Co to jest, Kike?

Przywitałeś się ode mnie?

-Usta zamknięte. -Dobra.

-Zamknij się, skurwielu. -Nie, nie, nie!

Zamknij się, zrobimy to żebyś jadł gówno.

Chodź, chodźmy.

-No dalej. -Cholera! Dupek!

-Nie, nie, nie! -Jedz gówno.

-Wstawać. -Co się stało, Kikino?

- Zapłacimy ci, przysięgam! -Zamknij się, skurwielu.

Z szacunku do ojca,

Rojas daje ci tydzień oddać te pieniądze, Kiki.

Zapłacimy, stary! Zapłacimy, przysięgam!

Nie nauczyli cię się myć? masz dość tego gówna, o którym mówisz?

Nie uczyli cię?

Zapłać, skurwielu! Zapłać, kurwa!

-Dupek! -Zapłacisz?

Teraz ze mną rozmawiasz?

Czego chcesz?

Zobaczmy.

Nie rozumiem, Antonio. Czego chcesz?

Koc?

Dobrze...

W porządku...

Nie chciałeś koca?

Czego chcesz?

Będziemy tu godzinę.

Tutaj?

Tutaj?

OK, zatem...

Lampa? Gabinet?

-Gabinet... -Cześć.

- Mario już tu jest. -Co się stało?

Myślałam, że chce koc, ale on mówi „szafa”, „szafa”…

-Zamienię go na twojego przyjaciela Marciala. - Jasne, od złego do gorszego.

Powiedz mi, czego chciał.

Jasne, zostawię cię.

– Żegnaj, Antonio.

Czego chcesz? Czego chcesz?

Żebym przesadził ze środkiem uspokajającym? Czy to jest to?

Cześć.

-Julia. -Cześć.

-Wyglądasz ładnie. -Tak, piękna jak krowa.

Będzie duży. Szukasz Mario?

Mamy USG. Widziałeś go?

Zostawiłam go z Antonio. Czy mam mu powiedzieć?

Nie ma potrzeby. pójdę.

Cześć, jak się masz?

-Cześć. Czy wiesz, gdzie jest Mario? -Może w ogrodzie.

Antonio i Mario są zawsze razem, jak chłopcy.

-Wspomniał o nim. Czy jest aż tak zły? -To nie wygląda dobrze.

Ale on ma taką obsesję ze swoim mężem.

Dla mnie jest w porządku.

Im mniej mam do czynienia tymi ludźmi, tym lepiej.

W końcu stary nie sprawia tak wielu problemów.

Najgorsi są synowie. A teraz młodszy jest w więzieniu,

to jest oczywiste.

-Jest w więzieniu? -Tak, młodszy Padin.

Nie widziałeś, jak go złapali? Było w telewizji i w ogóle.

To Antonio Padin?

Julia! Czy czujesz się źle?

Mario! Pospiesz się, tu Julia!

Kike, co się stało? Co oni ci zrobili?

Kiki!

Kto ci to zrobił? Czy to było...? Kto ci to zrobił?

Czy to był Sanchez?

Pieprzyć tego pieprzonego Kolumbijczyka!

Przysięgam, że będę miał jego jaja! Zabiję go,

słyszysz? Zabiję go!

Tono, przynieś pieniądze. Proszę.

Zrelaksować się.

Spokojnie, kochanie, jesteśmy na miejscu. Jesteśmy tutaj.

Sala operacyjna jest prawie gotowa.

Musisz tu poczekać.

Pielęgniarka zaraz tu będzie aby cię osiedlić.

Mario, co robisz?

-Co robisz? -Nic nie robię, kochanie.

-Nie ma nic... -Nie okłamuj mnie.

Dzień dobry.

Witam, jak się masz?

Julia Otero Cebrian, prawda?

„Julia”. Hej, mój imienniku.

Jak się masz? Czy jest Ci bardzo gorąco?

Tak, tutaj.

Sprawdzę twoje parametry życiowe,

ciśnienie, temperatura...

-Mario? -Tak, to ja.

Cześć. Przepraszam, że Ci teraz przeszkadzam, ale musiałem coś sprawdzić.

Nazywam się Ana Gonzalez i zgłaszam się dla doktora Lozano w domu.

-Andrés się nie pojawił? -Nie, jeszcze nie.

Sprawdzałem wykres pacjenta, Antonio Padina,

i nie rozumiem kilka szczegółów.

Jest lekarstwo na ciśnienie krwi...

Tak, Enalpril.

Planowana kwota jest bardzo wysoka, ale jego ciśnienie gwałtownie rośnie.

To błąd, to prawda.

Andrés, doktor Lozano,

wycofał go tymczasowo bo myślę, że to przeszkadzało

konkretnego leku ustalone przez szpital.

Pewnie dlatego

jego ciśnienie wzrosło powyżej normy.

-Prawidłowy. -Tak, mój błąd.

Ponieważ czekaliśmy Wskazania doktora Lozano...

W każdym razie powinienem był zanotować

że odstawił ten lek na kilka dni. Mój błąd.

Nie martw się, zajmę się tym. Nie będę Ci już więcej przeszkadzać.

-Dobra. -Dziękuję bardzo.

Witaj, Antonio. Jestem Ana, jestem lekarzem

i zastępuję Andrésa. Jak się czujesz?

-Dobry. -Wygląda na to, że cię lubi.

NIE...

Nie, Antonio. Nie, nie... Nie rozumiem cię.

Mario twierdzi, że komunikuje się za pomocą tego.

Tak?

Zamierzamy to założyć. Dobra? Trochę.

Jak to jest, za ciasno?

NIE? To nie boli?

OK, tak jest lepiej.

-Jak się masz, Julio? -Dobry.

zasnąłem.

Tak, byłeś bardzo zmęczony musieliśmy ci coś dać.

Możesz to złożyć, ok?

Czy ci to przeszkadza?

-Gdzie jest mój mąż? -Wyszedł.

Pilna sprawa służbowa...

a skoro byłeś zrelaksowany...

A.

-R. -R,

Będziemy o tym rozmawiać...

Tak, słyszałem wczoraj wieczorem.

Mario.

Przepraszam.

Rozmawiałem z policją.

-Prawidłowy. -Przyszli w sprawie Andrésa.

To bardzo dziwne.

Nie wiem co mogło mu się przydarzyć.

A twoja żona?

Jej skurcze ustały i jeśli nie wrócą

wywołają to dziś wieczorem.

-Czy to ten lekarz...? -Och, racja. Przedstawię cię.

-Ana. -Tak?

-Przyjdź tu na chwilę, proszę. -Tak. Co to jest?

-Jestem Mario, rozmawialiśmy przez telefon. -Tak, zgadza się.

Ale nie musiałeś przychodzić.

Chciałem się upewnić Antonio był w porządku.

Antonio i Mario mają szczególny związek.

Już się stała całkiem blisko niego.

-Naprawdę? -Tak.

-Mercedes. -Przepraszam.

Dziękuję.

- Bardzo cierpiał... -Czy możemy porozmawiać w twoim biurze?

-Oczywiście, chodź ze mną. -Chciał porozmawiać.

-Rozmawiać? -Ana, proszę, możesz przyjść?

Oczywiście, że tak.

-Mam nadzieję, że poród przebiegnie pomyślnie. -Dzięki.

-Idź do szpitala. -Zrób to!

Kim był ten człowiek?

W garniturze, co on tu robił?

Chodzi o twojego syna?

Chcesz zobaczyć? twój gówniany syn?

A ty chcesz mnie przelecieć.

Chcesz mnie przelecieć?

Zobaczymy, kto kogo pieprzy.

Z tą kwotą jedziesz na „drugą stronę”. Ty decydujesz.

Powiesz mi? co powiedział ten mężczyzna?

Myślisz, że po prostu iść spać, kurwa?

Nie, Antonio, przesada to pieprzona agonia.

Pieprzona agonia.

Mario,

musisz wrócić. Teraz. Czy mnie słyszysz?

Mario, błagam. Proszę. Mario...

Słodkich snów, burmistrzu.

Jest wyczerpany.

Podjął ogromny wysiłek komunikować się.

Przypuszczam, że gdybyś tam był byłoby dużo łatwiej.

Tak, nowi ludzie go denerwowali.

-A kim był ten człowiek? -Kto?

-Ten z Antonio wcześniej. - Och, notariusz.

- Notariusz? -Jest teraz w Mercedesie.

Potrzebuje raportu, że pacjent jest przy zdrowych zmysłach.

Zapytał mnie, ale widziałem go tylko raz.

musiałbym... To nie moje miejsce.

Nie, to jest pewne.

Doktor Lozano zostawił raport. I przyszedł syn Antonia

-zły jak cholera. -Tak, to brzmi znajomo.793

Więc wszystko jest w porządku.

Teraz martwię się o starego człowieka.

Uważam, że powinien zostać przeniesiony do szpitala.

Jesteś tutaj? Czy urodził się mini-Mario?

Nie, wydaje się, że mini-Mario żeby nas drażnić.

-Myślę, że chce zostać w środku. -Gratulacje jeszcze raz, Mario.

Ana, próbki Antonio są gotowy do laboratorium.

Nie ma tam teraz nikogo, ale wychodzą jutro wcześnie.

Dziękuję, Sofio.

mercedes ma rację jesteś od tego uzależniony.

-Niby. uciekam. -Wielki pocałunek Julio.

-Wszystko, czego potrzebujesz, wiesz. -Tak, powiem jej.

Następnego dnia mieliśmy spotkanie...

..i się nie pojawił,

który to był dzień...

Jest coś, o czym ci nie powiedziałem.

Zabiłem go.

Zabiłem mojego brata.

Miał niecałe 30 kilogramów i prawie nie ma głosu.

Ciągle mnie błagał

żeby go wykończyć raz na zawsze.

I zrobiłem to.

„Naprawa” nas zabrała.

Oboje.

Zawsze tak myślałem, kiedy przyszedł czas, byłbym szczęśliwy.

Ale to nie tak.

Chcę po prostu mieć to już za sobą.

Dobranoc, burmistrzu.

Rojas... Rojas, przestań. Posłuchaj mnie.

Posłuchaj mnie, Rojasie.

Jestem blisko, przysięgam. Już prawie to mam.

Przestań się ze mną zadzierać, Rojas! Co ja do cholery będę robić w dwa dni?!

Jasne... prawda...

Słuchaj, jestem cholernie chory twoich pieprzonych gróźb, słyszysz?

Pieprz się, draniu. Tak, słyszałeś mnie. Pieprzyć cię.

Więc nas kurwa zabij i miej to już za sobą!

Pierdol się, skurwielu!

Pierdol się, skurwielu!

Bóg!

Sukinsynu.

Gdzie się dostałeś, ty sukinsynu?

Mam!

Brak odpowiedzi.

Chcesz zagrać? Zagrajmy, kurwa!

Pierdolić!

Zatrzymaj samochód, draniu!

Tonio.

Tonio.

Trochę więcej, trochę więcej.

No dalej, naciskaj mocno. Idź dalej, idź dalej...

Świetnie. Idź dalej, idź dalej...

Trochę więcej, trochę więcej.

Odpocznij, odpocznij trochę. Odpoczynek.

Odpoczynek.

Chodź, oddychaj.

Idź dalej, idź dalej...

Świetnie.

Daj spokój, bardzo dobrze. Kontynuować.

Idź dalej, idź dalej...

Weź kolejny głęboki oddech.

Jasne, zrelaksuj się. Bardzo dobry.

Chodź, chodź. Bardzo dobry.

Chodź, mamy go. Mamy go. On jest tutaj.

Jak go nazwiemy?

Sergio.

Pierdolić! Nie dotykaj mnie, kurwa!

Nie dotykaj mnie, kurwa! Nie dotykaj mnie, kurwa!

Kim ty kurwa jesteś patrzeć? Co?

Nie dotykaj mnie. idę. Idę, idę.

Idę, idę.

-Trzymać się. -Tak.

Widzieliśmy się w domu, ale nie przywitaliśmy się.

– Ach, notariusz. -Alfredo Matasa.

Przepraszam, że do ciebie podchodzę o tej porze, ale...

Pomyślałem, że to dobry czas nawiązać pierwszy kontakt osobiście.

Pierwszy kontakt? Ze mną?

-Dzień dobry, Enrique. -Co słychać?

-Co ten facet tu robi? -Potrzebujemy jego obecności.

Chcesz mnie przelecieć?

Pan Padin miał kłopoty wyrażanie siebie,

ale podczas mojego spotkania z nim jego przesłanie było jasne.

Więc mogę to potwierdzić dokument ten ma pełną ważność.

Ze względu na pana Padina szczególne okoliczności,

zasugerował, żebym nagrał moja z nim umowa.

Oto pendrive z nagraniem.

A w folderze znajdziesz świadectwo zdolności

podpisany przez dr Andrésa Lozano Botanę to deklaruje

że stan zdrowia pana Padina nie wpłynęło na jego zdolności umysłowe.

Z tych wszystkich powodów, testament ten ma pełną ważność.

BĘDZIE

Przystępujemy do lektury testament sporządzony przeze mnie, notariusza,

zgodnie z wyrażoną wolą i zatwierdzony na piśmie przez pana Padina,

jak zobaczysz na filmie.

„Stworzony w rezydencji Argentos w tym mieście o 20:26

w dniu 23 czerwca 2018 roku,

przede mną Antonio Padin Salgado, z numerem dowodu osobistego...

35418971P.”

Teraz kontynuuję tylko czytanie istotne postanowienia testamentu.

„Po pierwsze Antonio Padin Salgado wyraża swoje życzenie

to w momencie jego odejścia należy spełnić poniższe klauzule.

Stwierdza, że ​​jest ogólnym spadkobiercą wszystkich jego dóbr i praw

pierwszy potomek Mario Vilasa Pifeiro,

Kierownik pielęgniarstwa w domu Argentos.

Po drugie, pozostawia synom Antonio i Enrique Padin Hermida

tylko to, co odpowiada im zgodnie z prawem.”

Nie wiem, czy masz jakieś pytania.

Przysięgam, nic nie wiedziałem.

Mogę odmówić, prawda?

-Jesteś sukinsynem! -Jeśli byłbyś spadkobiercą, tak.

W tym przypadku tylko twój syn może to odrzucić.

Będziesz miał wiele do wyjaśnienia temu twojemu synowi.

Xepas.

Sam się o to prosiłeś, stary. Wszystko samemu.

Sukinsynu! Pieprzony skurwiel!

Żadnych wpadek.

Dobry. Ciao.

Człowieku, possij mojego fiuta.

Nie, nie, nie...!

Przejdź do www.titlovi.com