Original subtitles

Leonardo, denk er eens over na. Ik wacht op je aan de voorkant.

Is goed.

En? Wat denk je?

De motor is kapot. De romp is ook niet beter.

Het is een wonder dat het blijft drijven.

Wat had je verwacht voor deze prijs? - Eerlijk gezegd, iets ergers.

Dus, zullen we het doen?

Bruno, dat zou heel veel werk zijn.

Maar dat is het beste deel.

Je bent echt een klootzak.

Piras, vertel het eens?

Oké.

Problemen.

Buiten!

Dus je viel een bewaker aan.

We hebben waarschijnlijk veel te verduidelijken.

Nee, alsjeblieft niet!

Drie dagen hier en je werkt nu al op mijn zenuwen.

Het kan me niets schelen wat ze daar beslissen.

Ik doe hier wat ik wil. Begrepen?

Wat ik wil. Dat was de eerste en laatste waarschuwing.

Trek hem omhoog.

Je moet voorzichtig zijn met Piras. Hij is een klootzak.

Wie is Piras?

De Sardijn. Hij is een klootzak.

Maar de Commandant is een fatsoenlijke kerel.

Als je een probleem hebt, ga dan naar hem toe.

Coppoli, die een levenslange gevangenisstraf uitzit, spreekt goed over u.

Bruno, de micro's moeten weg. Ze zijn illegaal.

Binnenkort krijgen we controle.

Wij hebben ze niet geïnstalleerd. Wij luisteren zo nu en dan mee.

Het is 21.00 uur. Eet jij bij ons?

Nee bedankt, ik heb al gegeten. Ik heb nog veel te doen.

Ik wilde je om een ​​gunst vragen.

Wil je Angela over de boot vertellen?

Waarom ben je bezorgd?

Angela houdt meer van luxe dan wij samen.

Dag.

Nicola?

Het is een droom. - Wat?

De boot. - Een nachtmerrie.

Ik weet al hoe het werkt.

Ik doe al het werk, we geven een hoop geld uit,

en als alles klaar is, zet je er geen voet meer op.

Dat weet je niet eens. - Ik weet dat.

Welterusten. - Welterusten.

Je kunt hier niets doen zonder dat hij erachter komt.

Hij weet alles.

Hij leest de brieven en luistert naar alle gesprekken.

Mag hij dat doen?

Het kan niemand iets schelen.

Zonder commandant laccarino zouden we echt genaaid zijn.

Vervloekt.

De Directeur kan een jaar als tien laten voelen.

Op een gegeven moment besef je dat de gevangenis alleen in je hoofd bestaat.

Directeur.

De commandant.

Wat is er?

Je praat met niemand.

En je meldt het niet.

Ik zie je over een kwartier boven.

Hou het binnenskamers.

Hier alstublieft.

Is de tour voorbij? - Ja, ik slaap niet zo lang als jij.

Kom mee, de cellen in.

Kijk eens.

Kom op, iedereen binnen!

Wat is er aan de hand?

Lackovic, mee komen.

Haast je!

Als iemand van jullie vermoedens heeft...

een redelijk vermoeden heeft, dan is nu het moment

Het waren die klootzakken. - Duidelijk.

We maken ze af, en dan praten ze.

Rustig.

Die varkens. - Klootzakken.

Kalmeer nu!

We mogen ons hoofd niet verliezen.

Ik wil geen wraak.

Om erachter te komen wie het heeft gedaan, hebben we ons hoofd nodig, niets anders.

Ik zal het Openbaar Ministerie op de hoogte stellen.

Keer alles ondersteboven en snel.

Kom op, vooruit.

Daar is niets.

Alsjeblieft, ze zijn gevoelig.

Eruit.

Wat is er gebeurd, Lackovic?

Wat bedoel je? - Je weet het niet?

Nee.

Ze hebben Nicola vermoord.

Vervloekt.

Wie was het?

Dat weet ik niet.

Dankzij mij heb je een bijzondere positie.

Als je iemand dekt, ga je terug naar de anderen.

Je weet toch wie de eerste verdachte zal zijn in een zaak als deze?

Ik hoop dat je hem vindt

want als ik hem vind...

Zijn er onregelmatigheden geweest?

Nee.

De verkoop?

Net als altijd.

Vanaf nu geen drugs meer. - We hebben nog 150 gram.

Je spoelt ze door het toilet. Misschien vinden we zo de dader.

Het geld.

Houd je oren open.

En niemand praat hier met de politie. Geef dit door.

We zullen hem vinden, Directeur.

We zullen hem vinden.

GEGEVENSOVERDRACHT IN UITVOERING

We zijn nu klaar. - Ik ook.

En?

Niets ongewoons, Directeur. - Geen wapens.

Schakel mobiele telefoons en harddrugs uit. De rest breng je terug.

Wat?

Wat denkt de politie als ze niets vinden?

Je hebt het gehoord.

Er ligt een gevangene in de ziekenboeg.

Ik werd geprovoceerd, Directeur.

De rest kan gaan.

Wat verdomme zet je uit?

Een beetje zenuwen en je flipt? Snap je het nog niet?

Ze komen ons binnenkort onderzoeken.

We kunnen het nu niet verpesten. Is dat duidelijk?

En ik zal het niet nog een keer zeggen.

Vooral aan jou niet.

Hallo?

Dit is Bruno Testori uit San Michele.

Ik moet een moord melden.

Nee.

De commandant.

Hallo, ik ben Directeur Bruno Testori.

Laura Lombardo, assistent-officier van justitie.

En Inspecteur Pellegrini.

Volg me alsjeblieft.

Het moet tussen 21.30 en 22.00 uur gebeurd zijn.

Hoe weet je dat?

Hij was om 21.30 uur bij mij en om 22.00 uur gingen de deuren op slot.

Alle kantoren en de cellen in de vleugels.

Heeft u niets gemerkt toen u vertrok?

Ik sliep op kantoor.

Doe jij dat vaak?

Vaak genoeg.

Moeten we misschien ergens anders praten?

Ja. Alsjeblieft.

Dit zijn de medewerkers die gisteren dienst

hadden op de administratieve vleugel,

ambtenaren en gevangenen.

Gevangenen?

Gevangenen zijn toch niet toegestaan ​​in de administratie?

Ja, maar dit geldt niet voor schoonmakers, conciërges en onderhoudspersoneel.

Waren jij en de Commandant vrienden?

Meer dan vrienden. - Het spijt me.

Bedankt. - Mag ik?

Alsjeblieft.

Directeur, ik ken je heel goed.

Ik weet ook dat je hier goed werk verricht...

Ik moet u onderbreken.

Ik heb geen idee wat je precies weet, maar ik hou niet van toespelingen.

Ik bedoelde alleen dat ik hier niet ben om je lastig te vallen.

Als ik weet wie het heeft gedaan, ben ik weg.

Of ik vermoedens heb? - Ja.

Natuurlijk, misschien zelfs een motief.

Weet je, zoals je zegt, we doen het hier heel goed.

We houden deze plek heel goed draaiende.

En dat vinden veel gevangenen niet leuk, zoals je je kunt voorstellen.

Het spijt me, maar ik moet je vragen:

Zijn er meningsverschillen?

Waren er meningsverschillen tussen

de officieren en de Commandant?

Nee.

Daar ben ik vrij zeker van.

Bruno, ciao. Wat is er?

Nicola.

Wat is er met hem?

Ze hebben hem vermoord. - Wat? Waar heb je het over?

Gisteravond in de gevangenis.

Gedood? Dat is onmogelijk.

Hoe is dat gebeurt? Wie was het?

Ik weet het niet. We hebben hem vanochtend gevonden.

Waar ben je nu?

Ik ben op weg naar Angela.

Moet ik met je meekomen?

Nee nee nee.

Waar is Adèle?

Boven in haar kamer.

Oké, ik kom later langs.

Of misschien morgen. - Ja, natuurlijk.

Dag. - Dag.

Hij was gek.

We waren een maand samen toen hij mij ten huwelijk vroeg.

Ik was zo bang. Je baan maakte me bang.

Weet je hoe hij mij overtuigde?

Hij beloofde nooit werk mee naar huis te nemen.

En hij heeft het nooit gedaan.

Ook al kwam hij op sommige avonden erg depressief thuis,

met een zware kop.

Toen deden we alsof het niets was.

Ik vroeg niets, hij zei niets.

En zo hebben wij het altijd gedaan.

Waarom werd hij vermoord? - Ik weet het niet.

Ik weet niet wat er is gebeurd en waarom.

Hij vond je erg leuk. Weet je wat hij mij altijd vertelde?

Dat hij alleen aan de rechterkant van de tralies zat,

omdat jij hem ervan weerhield om het te verpesten.

Nu zijn we klaar om mij te troosten.

Luister.

Hier is een beetje steun van ons allemaal bij San Michele.

Waar komt al het geld vandaan, Bruno?

Van al zijn collega's.

Een soort levensverzekering.

De staat maakt het niets uit, dus wij wel.

Nicola heeft mij hier nooit iets over verteld.

Hij wilde het werk niet mee naar huis nemen.

Hoe moet ik nu verder gaan zonder hem?

Je kunt het.

Natuurlijk kun je het doen.

Jij bent veel sterker.

En veel stouter.

Is er iets nieuws?

Nee niets.

Misschien heb je mij niet begrepen, Lacko.

Directeur, na het zoeken zijn de jongens nerveus.

Wil je weten hoe zenuwachtig mijn jongens zijn?

Of hoe zenuwachtig ik ben?

Ik wil echt niet dat iemand gewond raakt.

Ik probeer iets te weten te komen, maar niemand wil iets zeggen.

Misschien als je ze morgen ziet als je klaar bent,

Als je ze weer in de frisse lucht laat, worden ze rustiger.

Dan is het makkelijker om rond te vragen.

Dat wilde ik je vertellen.

Bedankt baas.

Zet een hoed op, anders word je verkouden.

Daar zijn ze, zijn volgelingen.

Ik was vrij genoeg om mijn contactpersoon bij de

gevangenisadministratie een paar vragen te stellen.

Er gaat een gerucht rond uit heel Italië, dat het de lastige gevangenen zijn

die in San Michele, belanden.

En hij zei niets over Testori? - Nee.

Blijkbaar vraagt ​​hij formeel om deze gevangenen.

Er is nog een gerucht:

Als een gevangene ergens problemen veroorzaakt, zegt

hij: 'Stuur hem maar naar mij, hij blijft hier goed. '

Daarop bouwde hij zijn carrière.

En nu is iedereen bang voor hem.

Binnen.

Directeur, mevrouw Lombardo is hier.

Stuur haar naar binnen.

Alsjeblieft.

Goedendag.

Heb jij vandaag weer op kantoor geslapen?

Zoals ik al zei, ik slaap niet veel. Gaat u alstublieft zitten.

De resultaten van het onderzoek zijn beschikbaar.

Ik verwachtte meer.

Als ik eerlijk mag zijn, ik ook.

Hier zijn de eerste vaststellingen.

DNA-sporen onder de vingernagels van de Commandant.

Er is waarschijnlijk een gevecht geweest,

Daarom zullen wij uitgebreid DNA-onderzoek uitvoeren.

Is goed.

Wat is dit?

De foto is op het dak genomen.

Dit is bloed waarvan we denken dat het van de Commandant komt,

met een voetafdruk waarschijnlijk van de moordenaar.

Op het dak?

Dus werd hij van bovenaf naar beneden gegooid?

Ik zal eens kijken of iemand daar iets heeft opgemerkt.

Goed. In de tussentijd verhoor ik al het dienstdoende personeel.

Geen probleem, je krijgt een kamer. Piras, het theater.

De kamer is niet de mooiste, maar wel functioneel.

Ik laat je werken.

Alsjeblieft.

Deze kant op.

Hartelijk dank.

Bilal?

Alles oké?

Alles oké.

Tot later.

Ik zie je later.

Kom je niet naar buiten? - Nee, ik ga rusten.

Waarom ga je niet naar buiten, Bilal?

Ik ben moe.

Ontwijk je iemand?

Nee, ik ben moe. Ik heb gewerkt.

Zoals de nacht dat Nicola stierf.

Juist?

Wie zag jij op het dak?

Niemand.

Weet je het zeker?

Is het een probleem als we samen gezien worden?

Ik kan hier de hele dag blijven, zodat iedereen ons samen kan zien.

En dan ben je genaaid.

De politie komt er sowieso achter dankzij het DNA.

Maar het zou voor iedereen beter zijn als ik het eerst wist.

Ik kan je helpen als je dat wilt.

Je krijgt een andere cel, andere ronde.

Vertel me wat je wilt. Je hoeft mij alleen maar te antwoorden.

Wie zat er in godsnaam op dat dak?

Een radio.

Wat?

Ik wil graag een radio hebben, zodat ik's avonds naar muziek kan luisteren.

In orde.

Vroeger was hier een theatergroep, mevrouw.

En hoe heette het laatste stuk? - Dat was 'Julius Caesar'.

Brutus was iets te gehecht aan zijn rol,

en Caesar vond hij nooit echt leuk.

Dus, knal.

Jij bent Sardijns, toch?

Ja.

Ik heb ooit gewerkt met een Sardijnse plaatsvervangend commandant.

Hij vertelde me dat zijn vader hem op 18-jarige

leeftijd een herdersstaf en een sleutel gaf.

Hij moet beslissen of hij herder of gevangenisbewaker wordt.

Hij zei dat het traditie was.

Ik ben nooit akkoord gegaan met schapen.

Op een dag werd de plaatsvervangend commandant daadwerkelijk weer herder.

Hij solde graag met de magistraten.

Wilt u mij alstublieft Massini sturen?

Natuurlijk.

Dan komt Testori en zegt: “Spoel het door het toilet.

Alles. En onmiddellijk. "

Wat heb je gedaan, baas?

Nou, heb ze weggespoeld.

Heb je 150 gram vernietigd?

Had ik me moeten verzetten?

Hij scheurt ons in stukken.

Hij is gek sinds Nicola stierf.

Hij laat voortdurend de cellen doorzoeken, maar hij vindt niets.

Dit zal vermoeiend zijn.

Het komt allemaal goed. Ik zal met hem praten.

Sonia Massini, toch? - Ja.

Waarom werk je hier?

Dat was het werk van mijn vader.

Je hebt niets gemerkt op de avond van de moord, toch?

Nee.

Zijn er recentelijk onregelmatigheden geweest in de dagelijkse routine

of conflicten plaatsgevonden tussen de commandant en gevangenen?

Of collega's?

Nee. Niets ongebruikelijks.

Zeker?

Wij hebben een moeilijke taak.

Het is niet eenvoudig om het goed te doen zonder vies te worden.

Wat moet dat betekenen?

Het kwaad is besmettelijk.

Bedoelt u dat commandant laccarino

op de een of andere manier mee besmet was?

Nee.

Niet dat ik weet.

Kan ik nu gaan?

Ja.

En mocht je iets horen...

Ja, natuurlijk.

Denk je dat dat de klootzak het materiaal heeft vernietigd?

Zeker weten!

Maar ik doe alsof ik het geloof,

anders ben ik de lul.

Ik weet waar het materiaal is. - Waar?

In de berging.

Met al zijn andere dingen.

Als de chaos voorbij is, haalt hij hem eruit.

Ik weet niet eens wie erger is.

Bij mij thuis zeggen ze dat een wolf geen wolf eet.

Directeur.

We hebben hem gevonden.

Wie is de rat?

Een smerig stuk afval.

Wie ik vertrouwde.

Weet je waarom ik jou heb gekozen? Het was Nicola's idee.

In het restaurant speelden we altijd een spelletje.

Ik zei: "Kijk eens of er hier een vogeltje is,

een ex-gevangene. "

Nikola keek de gasten slechts een paar seconden aan.

Hij stond op en liep naar een tafel, liet zijn

identiteitsbewijs zien en vroeg om de papieren.

In 35 jaar heeft hij niet één keer ongelijk gehad.

Wat een neus.

Ik vertrouwde hem toen hij zei dat Lackovic de juiste was.

Ik vertrouwde je.

Was dat een vergissing?

Absoluut niet, Directeur.

Het was geen vergissing.

Heeft hij het gedaan?

Ik weet het niet. Maar zeg tegen iedereen dat ze uit zijn buurt moeten blijven.

Directeur, excuseer, heeft u een vuurtje?

Drie jaar geleden ben ik gestopt.

Ik ben ook al eerder gestopt. Drie hele dagen lang.

Tot ziens.

Ach, gewoon uit nieuwsgierigheid.

Waarom duurde het meer dan een uur voordat het misdrijf werd gemeld?

De eerste dienst begint om zes uur.

Vond je hem pas twee uur later?

Als je ooit zoiets moet meemaken, zul je merken dat

de politie niet het eerste is waar je aan denkt.

Natuurlijk.

Tot morgenochtend.

Bruno.

Wat doe je hier?

Ik mis Adèle.

Papa?

Ja.

Wat doe je hier?

Helemaal niets. Ik wilde je gewoon zien.

Ga weer slapen.

Ik ga nu weg. - Oké.

Bru.

Je kunt niet zomaar langskomen.

Je hebt gelijk. Het spijt me.

Wil je iets eten?

Nee, dank u. - Zeker?

Dag.

Mijn vader zei altijd, als je met de dood wordt geconfronteerd

pauzeert je en blijft stil.

Hij had gelijk, want als de dood ons sprakeloos maakt,

geeft hij ons de tijd om na te denken.

Over ons, over anderen, over het leven.

Over de betekenis van alles.

In dit opzicht zijn gevangenis en dood vergelijkbaar.

Er is veel tijd om na te denken.

En dat zien wij, die in de gevangenis leven ook.

De dingen die voor ons buiten zo onbegrijpelijk lijken,

worden langzamerhand duidelijker.

Zelfs heel duidelijk.

Nicola was mijn vriend.

Hij was altijd trouw en rechtvaardig.

Hij was de goede ziel van San Michele.

Hij bood niet alleen steun aan zijn collega's, maar ook aan de gevangenen.

We brachten veel tijd samen door.

Veel verantwoordelijkheid gedragen.

En we lachten vaak samen.

Hij zei ooit tegen mij:

begrijpen betekent niet vergeven.

En vergeven betekent niet vergeten. ”

Ik zal je nooit vergeten, mijn vriend.

Nooit.

En ik vergeef die ene nooit

die je zo wreed van ons heeft weggenomen.

Vertaald door chien.