Original subtitles

Op deze desolate plek, in de hitte van de woestijn...

gaan 30 onbekende Nederlanders de strijd met elkaar aan.

Ditmaal geen onbewoond eiland, maar een gortdroge woestijn.

De komende maand gaan zij bepalen wie het gaat redden.

De middelen om het vol te houden in de hitte zijn beperkt.

Een waterpomp, een moestuin...

wat spullen om een onderkomen mee te bouwen...

en een zeer beperkte voedselvoorraad.

Te weinig om 30 man mee te voeden.

In dit spel moeten de woestijnbewoners...

onder barre omstandigheden zo veel mogelijk polsbandjes verzamelen.

Daar zijn er 100 van hier in de woestijn...

met een totale waarde van 1 miljoen euro.

Je verzamelt de polsbandjes door spellen te winnen...

en door het sluiten van vriendschappen.

Want wie opgeeft in de arena zal zijn of haar polsbandjes...

moeten geven aan een achterblijver.

Die wordt dan het dubbele waard. Of zelfs meer.

De spelers die op de allerlaatste dag nog in de woestijn zijn...

strijden in de finale om hun deel van het miljoen.

GERAAS VAN MOTOREN

Ik ben echt superzelfverzekerd. Ik weet ook echt zeker dat ik win.

Ik ben echt zo'n jongen van de straat.

Altijd sterk zijn, nooit zwakte tonen.

Zwakte op straat is niet goed.

Ik heb zelf negen jaar als portier gewerkt, dus ik ben discussie wel gewend.

En hoe heftiger de discussie, hoe beter het eigenlijk is.

Nee, nee, het is klaar, vriend. Het is gewoon afgelopen.

Wees stil man. Niemand wil je meer horen. Alsjeblieft, stil nou.

Opgeven als vechter zijnde staat niet in m'n boekje.

De enige manier wanneer opgegeven moet worden...

is als ik m'n beide benen breek en beide armen.

Schaduw, schaduw.

Ik heb liever dat iemand me uitscheldt in mijn gezicht...

dan aardig in mijn gezicht is en over mij praat met iemand anders.

Daar kan ik absoluut niet tegen.

Wat hier ligt is van ons. -Geen probleem, 't eten gewoon verdelen.

Dit gaan we niet delen. -Jawel.

In de woestijn heb ik daar geen geduld voor.

Dat gaat echt niet door.

De inzet: een plek in de finale...

waar alleen de allersterksten zullen mogen strijden...

voor hun deel van 1 miljoen euro.

Dit is Million Dollar Desert.

MUZIEK

MIDDEN-OOSTERSE MUZIEK

Welkom in de woestijn. GEJUICH EN APPLAUS

De komende weken is dit de plek waar uitgemaakt gaat worden...

wie van jullie de finale weet te halen van Million Dollar Desert.

Jullie krijgen allemaal van mij drie bandjes.

Een polsbandje is 10.000 euro waard.

De polsbandjes liggen daar.

Die mogen jullie nu gaan pakken.

De spelers krijgen allemaal drie bandjes.

Elk bandje is 10.000 euro waard.

Ze beginnen met een totale waarde van 30.000 euro om hun pols.

Het doel is om zo veel mogelijk bandjes te verdienen.

Hoe meer bandjes, hoe groter de kans op een plek in de finale.

O ja, ja. Dan moet je die pakken.

Hij gaat sjoemelen, valsspelen.

Roderick, als dit de voorbode is voor de komende tijd...

dan kunnen we nog lachen met jou. Nee nee.

Een keiharde strijd, waarbij je beste vriend...

je grootste vijand kan worden.

Rodney pakt de laatste drie polsbandjes.

Oke. Is er iemand die zijn geluksnummer heeft?

Ja. Nee. A-drie.

Eentje wel. A-drie? Ja.

En je hebt nummer 3? Ja. Ja.

Lekker man.

De wiskundigen onder jullie hebben ongetwijfeld al uitgerekend...

dat 30 deelnemers keer 3 polsbandjes keer 10.000...

900.000 is. Kortom: we missen 100.000 euro.

Maar wat ze nog niet te horen krijgen...

is dat deze 100.000 euro te vinden is op Snake Hill.

Een verlaten plek waar afgevallen spelers nog een kans maken...

om in de finale te spelen voor die 100.000 euro.

In deze arena spelen jullie spellen.

En daarmee strijden jullie om die felbegeerde bandjes.

Wie er speelt, wordt bepaald door het zonnewiel.

De polsbandjes hebben allemaal een nummer tussen de 1 en 100.

Elke speler heeft nu drie nummers om zijn of haar pols.

Stopt het wiel op jouw nummer, dan ben jij degene die gaat bepalen...

wie als eerste het arenaspel gaat spelen.

SPANNENDE KLANKEN

Het zonnewiel is gestopt op nummer 46.

Martine? Ja. Gelijk raak ook.

Het voelt een beetje dubbel.

Aan de ene kant geeft het je ook een bepaalde machtspositie.

Gefeliciteerd. Ja, dat denk ik inderdaad.

Ja, mensen gaan leuk tegen je doen. Mensen hebben zoiets van:

O, het ligt aan haar of ik morgen speel of niet.

Of ik morgen mijn bandjes verlies of niet.

Jij bent degene die gaat bepalen welke vier mensen...

het eerste arenaspel gaan spelen. Oke.

Ik ben Martine. Ik ben 24 jaar oud.

Ik ben foto- en videograaf. Daarnaast werk ik ook als hostess.

Dus ik zal mijn sociale skills zeker gebruiken.

Als je ze hebt, waarom gebruik je ze dan niet?

Ik ga jullie 1 tip geven.

Vriendschap is hier in de woestijn een verdienmodel.

Het avontuur gaat beginnen.

Yeah. GEJUICH EN APPLAUS

Succes.

INTRO-MUZIEK

Ondertiteling: Iyuno

De bandjes zijn verdeeld, het wiel is gedraaid.

Voor de 30 avonturiers gaat het spel nu echt beginnen.

Een maand lang moeten zij met elkaar zien te overleven...

op deze meedogenloze plek in de woestijn.

Ver weg van de bewoonde wereld.

Deze kloof is de komende maand hun thuis.

Ligt daar meer? Daar ligt ook nog.

O, daar ligt nog heel veel. Kijken wat we hebben.

Het zijn aasgieren.

Toen ik hier aankwam dacht ik: er is helemaal niks.

Er zullen wel hangmatjes klaar- liggen, een klamboetje eroverheen.

Maar we moesten echt alles zelf doen.

Er lag hout. Kisten met spullen. Pannen, potten, lampen.

Nee. Niet goed zo?

Nawras heeft als eerste door dat eten het belangrijkste is...

om in de woestijn te overleven. Hij pakt wat hij pakken kan.

MARTINE: Ik zie een pan, ik zie messen.

Ik zie kopjes voor thee, die we ook als bordjes kunnen gebruiken.

Ik denk: weet je, ik neem die hele krat mee.

Ik daar zeulen met die krat.

We zagen alles, behalve eten. Precies.

Maar eten is er wel. Nawras weet: het is eten of gegeten worden.

Dus pakt hij de enige doos met eieren die er is.

Toch? Ja.

Andere spelers willen eerst rustig overleggen.

Kickbokser Hatice doet een poging...

om democratisch tot een verdeling van de spullen te komen.

Weet je wat strategisch slim zou zijn? Dat we iedereen verzamelen.

Dat we de keuze maken voor 1 kamp, of gaan we zeggen:

Team groen en team rood, bij wijze van. Ja.

Vroeger was ik een heel rustig meisje.

Ik ben met vechtsport begonnen omdat ik gepest werd.

Toen was het niet zo leuk.

Dan kan je nu beter de knoop doorhakken.

Het was om zelfvertrouwen te krijgen.

Uiteindelijk is dat gelukt.

Daarna is het leuk gaan worden, omdat ik goed was in de sport.

Best. Anders krijg je allemaal kleine kampjes.

Even iedereen erbij halen. Ja, precies.

We gaan het nu voor iedereen invullen.

Iedereen loopt als een kip zonder kop alle kanten op. Altijd.

Al snel wordt duidelijk...

dat de spelers hele verschillende strategieen hebben.

Hatice probeert de groep op EEN lijn te krijgen.

We hebben het gevoel dat zij niet hierheen willen komen.

Ze nemen het toch weer mee.

Dat is lastig met zoveel verschillende karakters.

Nawras heeft een heel ander plan.

Met een kleine groep een eigen kamp beginnen.

Ik heb aardappels. Aha.

Ik heb rijst, ik heb pasta. Ik heb een uitje.

Lekker. Ja toch? Nice.

Ik heb een hele doos eieren.

De kampverdeling is eigenlijk heel snel ontstaan.

Ik kom eraan, jongens.

Ik heb een paar mensen in het vizier waarvan ik dacht:

Zij willen meewerken, zeg maar.

Maar ik kan ze ook zelf kneden, zeg maar.

Een soort van manipuleren zonder dat het opvalt.

Zonder dat ze zich bedreigd daardoor voelen of zo.

Lekker. Gelijk je spullen hiernaartoe dan.

Ja, goed plan. Habibi's? Habibi's.

Een harmonieuze familie hebben we gecreeerd, vind ik.

Papa. Het voelt echt als een familie. Mama, papa en mama.

Papa en mama habibi. We hebben een mooi gezinnetje gemaakt.

Dat wil ik alleen weten.

Joey heeft door dat er eten moet komen.

Hij gaat verhaal halen bij het nieuwe kamp Habibi's.

Maar jullie zijn compleet nu? Ja.

Jullie hebben al het eten of niet? Nee.

Wie horen erbij? Hoeveel man zijn jullie?

Dat is Fuji. Jij hoort ook hierbij?

Ja. Als het goed is. Jij ook?

Niet lullig bedoeld. Nee, geeft niks. Wat hier ligt is van ons.

Geen probleem. Het eten alleen delen. Ja.

Dit gaan we niet delen. Jawel. Echt niet.

Weg kans. GELACH

Niks persoonlijks, maar... Wij hebben ook niet veel.

Wij gaan niks delen. Er zijn twee van zulke zakken van 25 kilo.

Meel en rijst, waar zijn die dan? Dat hebben wij niet.

Wij hebben twee busjes van dit. Kijk maar.

Ik kan een handje geven. Ik snap dat je niet wil delen. Da's niks.

Kom op, we gaan verder. Yes.

Hebben we genoeg slaapzakken? Die is Jacqueline nog halen.

We hebben genoeg. Pannen, alles wat we nodig hebben.

Pannen. We moeten echt het eten gaan verstoppen.

Je moet heel onopvallend daar gaan pissen of zo.

En de eitjes daar verstoppen. Wat is de eindconclusie?

Eindconclusie is: zij hebben pech. Zij hebben echt zakken rijst.

Wij hebben die rijst gewoon nodig.

Er zijn geen grote zakken rijst. Dacht je dat echt?

Nee joh, dat heb ik gewoon bedacht. Dit is alles wat er is.

Er zijn nog een paar busjes, weet je. Dat komt van de week wel.

Dan moeten we gewoon weer de snelsten zijn.

Ik denk dat dat niet tactisch is, man.

Kijken hoe het gaat vandaag. Ja. Niemand heeft die eieren gezien.

Dus die gaan sowieso naar boven.

Met de rest dealen we wel weer. Want dit is het.

Nawras speelt het spel hard...

en gaat voor het belang van z'n eigen groep.

De andere groep reageert meteen.

We zijn een kamp. We zijn gekanteld. Een kamp.

Een gemeenschappelijke vijand kan mensen ook bij elkaar brengen.

Er zijn ineens twee groepen.

Wij mogen er niet bij? Ik weet het niet. Wat een mensen.

Heel lastig. Er zitten mensen bij waarmee ik de hele dag...

in de auto heb gezeten. Die horen ineens niet meer bij mij.

Hee, wat voor spel speel jij eigenlijk?

Ik dacht dat wij iets hadden met elkaar. Maar blijkbaar niet.

Joey, wat gaan we doen? We pakken alle spullen.

Lekker erbij liggen. Wij willen wel een groep toch? Oorlog voeren.

Soms moet je de kat niet op het spek binden, Joey.

Oke. Dus als jij begint en je zegt: wij gaan oorlog voeren...

wat gebeurt er dan? Oke, luister en huiver.

Dat is echt dom.

Zijn wij bereid in deze groep te gaan werken of niet? Wie wil hier?

Ja? Ik sta hier.

Oke. Dan gaan wij hier nu een plek uitzoeken.

Alles wat hier staat. Als zij niet willen delen, blijft dat van ons.

Ja. Toch heel simpel, of niet?

Lieve mensen, jullie beseffen wel...

Nee, ik hoor nog bij niemand. Bij ons of bij hen?

Ik wil vragen... Er worden geen spullen meegenomen.

Wacht even. Maak je verhaal af. Nee nee, ik heb geen huis nog.

Ik zie eigenlijk twee kampen ontstaan.

En ik was goed met Wouter.

Ik zie Wouter in dat ene kamp en ik loop naar Wouter toe.

'Hee maatje, kan ik je helpen?'

Hij zegt: Ja, kom. We gaan dit samen tillen.

Ik dacht: oke, dat wordt mijn groep.

Roderick? Dat ging gewoon zo vloeiend en vanzelf, joh.

Zulke dingen kun je niet afspreken.

Kom je ook die kant op?

Toen ben ik een beetje jullie kant op gaan lopen.

Roderick kan niet kiezen en laveert tussen beide kampen.

De Habibi's bestaan nu uit 10 mensen.

Zij hebben inmiddels hun plek voor het kamp gekozen.

De rest van de groep kiest voor een andere plek.

Het gedrag van de Habibi's zit vooral Hatice hoog.

Het doet wel iets. Wij komen aanlopen... -Alles weg.

Wij komen met die kist aanlopen en in één keer paf, paf, alles weg.

Had dan gewoon gewacht, wat netjes is.

Dat je even wacht van: mensen, wat gaan we doen?

Uiteindelijk is het een spel, maar als het op eten en drinken aankomt...

Ja, dat is het belangrijkst. -Dat is het menselijke.

Nadia en Wouter van de Habibi's willen graag weten...

hoeveel eten de anderen hebben.

Wat komen jullie doen? Is dit territoriaal gebied?

Jullie komen niet in vrede, dat heb je laten zien. Wegblijven.

Zijn jullie ook een team? Vrede.

Wat kom je doen? Even kijken.

Ik vertrouw jou niet meer. -Je hebt je keuze gemaakt.

Wegblijven.

Ja, wacht gewoon tot we ons kamp hebben.

Hebben jullie eten? -Nee. Echt niet.

Wij hebben wel eten. Jullie eten. Serieus? Liar liar, pants on fire.

Hij zegt net dat ze wel eten hebben. Haar niet geloven he?

We hebben spullen gepakt. Ik zei: het eten moeten we gewoon delen.

Spullen oke. Je hebt 't niet laten liggen. Je hebt het meegenomen.

He? Als je het meeneemt, ben je niet van plan te delen.

Dat kunnen we alsnog doen, toch?

De toon is gezet toen de mensen die daar stonden...

de keuze hebben gemaakt om te splitsen.

Waarom kwam jullie in eerste instantie hiernaartoe? Wat?

Ik ben benieuwd, waarom kwam je hiernaartoe? Even kijken.

Oke, goed. Ja. Goed.

Ik vertrouw jullie niet, sorry. Blijf gewoon lekker weg.

Kom straks maar. Maar Wouter, wij kunnen praten.

Ja. Ik kwam ook voor jou.

Maar jullie hebben eten en zeggen...

Jij liep met ons mee en nu sta je hier.

Dat verbaast mij dus ook. Ja ja ja.

Waarom was jij eerst daar dan? Nee, ik ben Zwitserland.

Waarom was jij eerst daar dan? Dat was een goede plek.

En eten was hier, toen kwam je hier.

Nee, het eten was daar. Aha.

Ik ben met beide groepen in contact.

Ik ben een beetje de bemiddelaar tussen de twee groepen.

Ik kan nog kiezen om bij die te gaan.

Ik weet gewoon niet wat ik moet doen.

De groep eist loyaliteit. Roderick moet een keuze maken.

Sluit hij zich toch aan bij de Habibi's?

Ik hoorde dat de thee klaar was. Yes. Thee.

Hoe gaat het hier, jongens? Hij mag hier blijven, hoor.

Ik dacht eerst: ik blijf hier.

Maar jij gaf mij zo: hee, no deal. Ikke?

Nee, nee, dat zei ik niet. Ik kan niet in mijn eentje beslissen.

Ik moet overleggen met mijn team, heb ik gezegd.

Fair enough. Je bent wat mij betreft hartstikke welkom.

Jij bent altijd welkom. Maar kijk, dit is nu een dilemma.

We gaan op hetzelfde level door.

Nee, dat is serieus allemaal samen. Oke.

Dat vind ik ook wel belangrijk.

Maar blijft dat samen? Dat blijft nooit samen.

Heb je gezien wie daarin zitten?

Een dik tranendal. Blijven jullie wel samen? Dit blijft samen.

Ik heb een voorstel. Nou.

Een weekje daar, een weekje hier. GELACH

Als je de weekenden hier komt... Ja. En door de week daar.

Gedeelde voogdij, ja.

Roderick, wat mij betreft ben je altijd welkom.

Mijn gevoel zegt die kant op. Dan moet je dat doen.

No hard feelings. Tuurlijk niet. Bedankt dat ik welkom ben.

Is dat jouw gevoel of jouw maag?

Nee, zij denken dat jullie het eten hebben. Nee.

Wat hebben jullie voor eten?

Het enige wat ik heb gezien is een pot bruine boonachtige...

Wij hebben het serieus echt niet. Je mag kijken. Oprecht.

Wil je het zien? Kan je het gelijk meepakken.

Wij hebben het serieus echt niet.

Mag jij bepalen of dat genoeg is voor 30 man.

Je mag wat lekkers van mij door elke...

Kijk, witte pasta. Moet je van ieder eentje?

Dat is wat we hebben. Wij hebben ook helemaal niks.

Zo hee. Mondjesmaat.

Ik ga de rust daar ook... Want zij zijn pissig, hoor.

Die groep is echt boos. Ja...

Het is goed om het te checken, het even open te gooien.

De Habibi's maken Roderick wijs dat dit al het eten is.

Maar ze laten hem niet de eieren zien...

die Nawras als eerste heeft gepakt en goed verstopt heeft.

Komen jullie onderhandelen?

We laten zien wat wij hebben. Kunnen wij zien wat jullie hebben.

Hoeveel eten is hier in totaal? Maar daar kom je nu mee?

Hij is meegelopen. Nee, snap ik. Weet je waar het mij om gaat?

Daar komen jullie nu mee. Terwijl iedereen, dat is mijn mening...

Iedereen wacht daar. Toch? Dat was wel zo netjes.

Jullie hebben de keuze gemaakt. Niet persoonlijk.

Jullie hebben materialen gepakt. Laat me uitpraten. Dan mag jij.

Jullie maken de keuze. Niet persoonlijk naar jou toe.

De keuze om die kant op te gaan toch? Ja.

Dan is de toon van de muziek al gezet.

Op voorhand heb ik iedereen gezegd:

Ik was niet van plan met 30 man te zitten. Veel te veel.

De mensen die het niet wisten. Wacht gewoon op ons.

Waarom op jullie tempo? Wij bouwen, wacht tot wij klaar zijn.

Er moet aan een kant initiatief getoond worden. Ja, straks.

We gaan niet op hun akkoord nu kijken wat we hebben.

Zit jij nu bij ons? Nee, ik ben hier.

Oke. Ik zat al te twijfelen. Ja, ik denk: wegwezen dan.

Ik wil nog een ding zeggen.

In het begin wilden wij heel graag weten wat voor eten zij hadden.

Dat hebben ze netjes aan ons laten zien.

En nu zeggen wij: dat gaan we niet doen.

IEDEREEN PRAAT DOOR ELKAAR

Ik weet zeker... kijk, nu is de emotie hoog. Ja.

Ze gaan hun ding doen, zitten nog een beetje te mompelen over ons.

We laten het gewoon rusten. Wie weet.

Desnoods moeten we morgen onderhandelen of later vanavond.

Zij hebben een grotere groep. Die is morgen uit elkaar, hoor.

Dat denk ik ook. 100 procent. Er komen dikke ruzies in die groep.

Goed gedaan, man. Echt goed gedaan.

Dan heb je een hele mooie chaos.

Heb ik al mijn doel bereikt in principe.

De andere 20 hebben besloten om samen te blijven.

Een grote groep met veel meningen en karakters.

Dat geeft ruimte voor chaos. En daar houdt Edith...

de oudste woestijnbewoner in dit spel niet van.

Goed. Hee, iedereen. Hup, stil.

Als iemand aan het woord is wil ik niemand anders horen kletsen.

Dat betekent dat jij geen waarde hecht...

aan wat diegene die praat zegt. Check. Check.

Weet je, ik hou van een soort structuur.

Van een georganiseerd geheel. En het was een soort kippenhok.

En spanningen en energieen die er niet toe doen.

Ik vond het belangrijk om daar harmonie in te brengen...

en ook rust in te brengen.

Ik kijk iedereen aan. Check. Ja. Snap je?

Dit is heel belangrijk, weet je. Kakelen kunnen we altijd nog doen.

De naam van de groep. De naam van de groep. Ja.

Ik wil voorstellen om niet gelijk te gaan lopen kakelen.

Maar dat we dat met elkaar even afstemmen.

Ik heb een hartje gezien, dat jij hebt gevonden. Ik pak 'm erbij.

Kijk dan, dat hartje. Love and Peace.

Zo heeft de grote groep nu ook een naam...

en een gemeenschappelijke gedachte: Love & Peace.

Maar van love en peace alleen kan je niet leven.

Dus ook zij zullen aan eten moeten komen.

Vlak naast hun gekozen plek in de woestijn is een moestuin...

die de groep nog niet ontdekt heeft.

Nawras wel. Hij heeft zijn kampgenoten opgetrommeld...

om ook hier voedsel te verzamelen.

Kijk hoeveel hier is. Nee, we gaan gewoon terug en zeggen:

We hebben de moestuin ontdekt en gaan straks verdelen...

welk stuk van wie is. Ik weet nu al: het wordt allemaal gejat.

Er hoeft maar eentje twee meter te lopen en ze zijn hier. Ja.

Goed op onszelf blijven letten dus.

Dit is munt. Jacqueline heeft ook.

Ja? Water met een smaakje.

Dus besluiten de Habibi's om zo veel mogelijk rijpe groentes...

ongezien in hun zakken te laten verdwijnen.

Veel moet nog groeien, dus zal de tuin verzorgd moeten worden.

Ook daar heeft Nawras al iets op bedacht.

Ik denk dat we Roderick als... Mediator. Roderick als mediator.

Roderick, heb je even?

Kijk, hierboven is de moestuin. Dat wist ik niet eens.

Weet je, wij hebben het gevonden. Er zijn tomaten, aubergines.

Hier kunnen we plukken? Ja, precies. Het moet nog groeien.

Nog groeien. En sowieso water geven als het donker is.

's Ochtends en 's avonds laat. O, maar dit is goed. Ja toch?

Paprika's, munt heb je nog. Ja ja ja.

Aubergine. Helemaal verdeeld en genoeg voor iedereen.

Dit moet verdeeld worden. Maar je moet het echt water geven.

Het verbrandt in EEN dag. Ja.

Jullie kunnen hier alleen komen door lang ons te komen? Ja.

Kijk, wij kunnen 't wel bijhouden. Wij een week, jullie een week.

Jullie moeten het vaker in de gaten houden. Ja.

Voor jullie is het een kleinere moeite. Ja.

Ik ben hovenier, dus dat scheelt. Echt niet.

Die hebben wij erbij. GEGRINNIK Inderdaad.

Ik zeg het tegen jou, dan neem je het in je op.

Jullie hebben 'n paar schreeuwers, die luisteren niet. Ja ja.

Oke, succes. Bedankt.

Roderick moet van Nawras zijn kamp overtuigen...

om voor de moestuin te gaan zorgen.

Ik wist niet dat er een moestuin zat. Een moestuin? Een moestuin.

Dan gaan we kijken. Maar zij waren daar.

Echt een moestuin? Ja, maat. Er is kapot veel.

Echt? Ja, we gaan even kijken.

Dat moet dus verzorgd worden. En daarvoor kwamen ze.

Ooh. Tomaten.

Toch? We plukken nog niks. Is dit munt?

Een beetje anders. Munt ziet er anders uit. Ruik jij?

Munt ziet er anders uit. Is dit munt?

Dit is munt. Ruik dit.

ZE LACHT Wat is dit?

Vanille volgens mij. Nee, dit is bosui.

BLUESMUZIEK

Habibi's. Zeker.

Terwijl de woestijnbewoners druk bezig zijn...

om hun onderkomen voor de nacht klaar te maken...

zijn Justin en Dasseja uit kamp Love & Peace op zoek naar voedsel.

In no time hebben ze de verstopte eieren van de Habibi's gevonden.

KRETEN Wow.

Hé, we kunnen nu nasi maken. -Ja, en we hebben zeepjes.

Ooh.

Verstop snel, want ze kijken mee.

Ik ben megablij. We hebben eten, we hebben eieren.

De eerste maaltijd die wordt opgeschept is voor Justin.

Eerst de eieren. Wow.

Nee, nee, kapot.

Nee, die is nog goed. -Hé, maar waar heb je ze vandaan?

Ja, bij hen.

Waar heb je dat gevonden? Daar bij die pot.

Ben je op excursie geweest? -Ja, de hele middag al.

We kunnen die kapotte gewoon koken.

Ik loop vervolgens terug met Das.

Om te kijken of we extra eten kunnen vinden.

Justin en Dasseja gaan snel terug om te kijken...

of er nog meer te halen valt op de verstopplek van de Habibi's.

Maar dat wordt gezien door Jeremy.

Ze gaan weer naar onze opslag toe, hè.

Goed. We moeten een keuze maken.

Er zitten daar dingen verstopt. En Justin loopt met iets onder z'n ding...

lachend weg. -Maar ik wil het tactisch spelen.

Ik kan het haar vragen he?

Zullen we even kijken? -Wat heb je gedaan dan?

Jij weet wat daar staat?

En dan Jeremy, die achtervolgt ons. Ik dacht:

Oke, prima. Een beetje ons aan het checken. Wij die dingen zoeken.

Mag ik de eieren terug alsjeblieft? Er is ook een boven.

Anders is het vuur tegen vuur. Dan kun je alles vergeten.

Kun je het eten vergeten, de moestuin vergeten. Alles.

Je hebt 1 kans om de eieren terug te geven. Anders is het oorlog.

Ja? Dan ben ik helemaal klaar. Ga je dat echt doen? Serieus.

Je vindt eieren, komt terug met 'n juten zak om meer te smokkelen.

Ik weet niet waar je het over hebt.

Je ziet waar de samenleving naartoe gaat.

Waarom hebben wij daar spullen gezet?

Echt in de eerste 5 minuten. We dachten:

We moeten dit even wegzetten. Ja.

Kutzooi. Het zijn eieren.

Weet je, jullie zijn verantwoordelijk.

Bij deze zijn jullie verantwoordelijk...

voor alles wat vanaf nu gaat gebeuren. Deel 't mee aan je team.

Duidelijk. Ja? Duidelijk? Duidelijk. Is goed.

Ga maar lopen. Yalla yalla. Huilen.

Hallo, moet je maar een betere verstopplek hebben. Ja.

Wat ik zei: Justin liep ermee onder z'n arm. Het is oorlog.

Het is gewoon afgelopen. Ook niet zeggen: verdeel het eten of zo.

Ja... Het gaat echt niet door.

Dit is wel het onderdeel van het spel dat ik heel naar vind.

Nu gaan we eten van elkaar stelen. Nu al, op dag 1 he?

We hebben nog niet eens honger.

Als je de eieren niet komt brengen praat dan niet met mij.

Donder op naar je eigen fokking kamp. Ja?

Jij beschuldigt mij ervan dat ik het heb gejat.

De enigen die die kant op gingen.

Hij keek zo schuldig. Wij zijn op expeditie.

Fuck you met je expeditie. Op expeditie uit...

Onzin. Waar zijn de eieren? Ik weet niet dat dat van jullie is.

Je hebt ze gepikt? Ik weet niet dat dat van jullie is. Ooh, ooh?

Heeft een haan ze gelegd? Had je me gezegd: ik heb eieren verstopt.

Ik weet niet dat die eieren van jullie zijn.

Als je eten verstopt, dan lekker bij je eigen kamp.

Niet waar andere mensen ook kunnen zoeken. Ik heb ze niet gejat.

Daar komen je teammaatjes ook nog. Kijk.

Wij wilden het oplossen, het eten verdelen en zo.

Zij lopen onze eieren te jatten. Ik heb ze niet gejat!

Bij deze, bij deze... Er is niks verdeeld.

Er wordt niks geholpen. Die moestuin wordt leeggeroofd.

Ik heb niks gejat. Niks gejat.

Het eten gaat met mij mee. Niemand komt eraan vanaf nu.

Je was gelijk aan het liegen. Ooh.

Ik weet nu dit gebeurt: we gaan niet in ons eigen vlees snijden.

We gaan gewoon 4 vrienden kiezen die lekker close zijn met elkaar.

Sowieso Justin, wat hij flikt met onze eieren.

Wat mij betreft is het oorlog met het andere team.

Nou, cheers guys. Cheerio. Lekkere shotjes.

Cheers. Cheers.

Er zijn in ieder geval vier aubergines.

De Habibi's hebben dan geen eieren meer.

Maar er is voldoende eten om de eerste maaltijd te maken...

en het kamp een echt thuis te laten worden.

Na het stelen van de eieren heeft Martine besloten...

om 4 spelers van kamp Love & Peace in het spel te zetten.

Hee jongens. Ha ha. Hallo.

Wat een gezelligheid. Leuk he?

Wat leuk, zeg. Een slaapfeestje.

Ja. Heel leuk met elkaar zo.

Wie is dat?

Edith, draai je om. -Nee joh. Ik ben blij dat ik zo lig.

Ik heb een mooi uitzicht. En goed nieuws?

Nee, ik heb even een dingetje. Jullie weten dat ik moet kiezen.

Kom je een mededeling doen aan ons?

Straks in Million Dollar Desert:

Ik weet dat als ik niet in deze situatie zat...

ik het misschien niet had gedaan. Ik heb er geen spijt van. Dus...

Heel veel succes.

Maar jullie spelen dit spel niet zelf.

Wat een gezelligheid. Leuk he? Wat leuk, zeg.

Een slaapfeestje. Ja. Heel leuk met elkaar zo. Wie is daar?

We komen daar aan. Zij liggen in een kringetje op de slaapzakken.

Iedereen kijkt ons aan, behalve EEN. Ja. Edith.

Draai je om, Edith. Draai je om. Nee joh. Haha.

Ik ben blij dat ik zo lig. Ik heb een mooi uitzicht.

Nee, ik heb even een dingetje. Jullie weten dat ik moet kiezen.

Kom je een mededeling doen aan ons? Ja, tuurlijk.

Dat heb ik ook bij mijn eigen groep daar gedaan.

Dat wil ik gewoon zo eerlijk houden. Oke, vertel.

Ehm... het zet mij niet in een makkelijke positie.

Je kan me gaan haten of heel leuk vinden. Waarom begin je daarmee?

Toen kwam Edith gelijk met een reactie:

'Waarom zeg je dat aan het begin?' Ja.

Ik dacht: jongens, dit is helemaal niet mijn bedoeling.

Omdat ik dat gelijk even vooraf wil zeggen. Anyhow.

Ik wil jullie wel de mogelijkheid geven: is er iemand...

die morgen wil spelen?

Mag ik een vraag stellen? Ja, tuurlijk.

Bedoel je daarmee dat er vier uit deze groep moeten opstaan?

Nee, dat hoeft niet per se. Ik vraag me af of je al mensen hebt.

Dat maakt voor nu even niet uit. Ze wil weten wie wil spelen.

Ik wil 't gewoon weten, that's it. Ik speel wel.

Wil jij spelen? Ik wil spelen. Hee schat.

Mara? Ik wil wel spelen. Jij wilt spelen?

Verder niemand?

Verder niemand? Ik heb nu al spijt.

Oke. Ik wil wel spelen.

Jij wil ook spelen? Lekker.

Iemand anders nog?

Heel fijn. Hebben mensen uit jouw groep gezegd te willen spelen?

Nee. Ga je zelf spelen? Ik ga zelf niet spelen.

Dat heeft niemand uit haar groep gezegd. Nee, alleen onze groep.

Geen antwoord dus. Nee, ik zei nee.

Dus... Je eigenlijke vraag had moeten zijn...?

Nee, mijn vraag is: wil je spelen of niet?

Zij twee zeggen dat ze willen spelen.

Dus dat is top. Ik geef je de keuze, jongens.

Het is niet een of andere... Nee, fijn schat.

Ik waardeer het, hoor. Top.

Nou, dan is dat gedaan.

Fijne logeerpartij. Dank je wel.

Toen kreeg toch een paar denigrerende reacties van Edith.

Dat vond ik niet zo tof, omdat ik met een goede bedoeling kwam.

Oke, top. Thanks. Doei. Doei.

Waha! Wat hebben jullie dit mooi gemaakt. Schattig he?

Martine maakt de keuze wie er speelt bekend bij het fotobord.

Op dit bord staan alle woestijnbewoners.

Degenen die het arenaspel moeten spelen...

worden op het spelersbord geplaatst.

Nou, de keuze was niet heel moeilijk met twee vrijwilligers.

Dat is Mara. Ja.

Goed. Ik leg dit hier neer. Joey.

Dan ga ik kiezen...

voor Edith. Omdat ik gelijk voor het blok werd gezet.

Terwijl ik met een goede bedoeling daar aankwam.

Dus Edith, ik wens je veel succes morgen.

De volgende... Ik denk dat ik weet wie je gaat kiezen.

Hij heeft twee gezichten. We hadden een akkefietje natuurlijk.

Ook een reden om iemand op het bord te zetten. Precies.

Dus Justin, ook jij een hele hoop succes.

Als ik niet in deze situatie zat...

had ik het misschien niet gedaan, maar ik heb er geen spijt van.

Heel veel succes.

DRAMATISCHE MUZIEK

RUSTIGE MUZIEK

We hebben een lekker naanbrood met bosui.

Kijk eens. Hee.

Pak een stukje. Heerlijk.

Merci.

Ooh. Pas op he?

Lekker he? Thank you.

Lekker. Lekker man. Vergeet vooral jezelf niet.

Het is dag 2. De bewoners van kamp Love & Peace...

hebben een kaart gevonden.

We hebben wat gevonden. Kijk, een kaart.

GEJUICH

GEGRINNIK

We weten nog niet of dat de plek is waar we het gevonden hebben.

Hier zie je een tentenkamp en hier een route die afloopt.

Ze weten nog niet precies wat deze kaart betekent.

Wat ze wel weten is dat ze 'm niet gaan delen met de Habibi's.

Want Martine heeft vier spelers van hen op het bord gezet.

Ik wist het. Staat Edith erop?

Edith staat erop. Kut. Echt lullig.

Ooh. Edith staat erop.

Oke. Allemaal mensen van ons team he?

Leuke foto's wel Nee, man. Jawel, leuk.

Een lelijke foto. Serieuze blikken en zo.

Ik zie er niet uit.

Gaan jullie het met z'n allen aankondigen?

Nee, dat wil ik best zelf doen. Wij staan erop.

Jij en ik? Jullie? Ik zei het toch? Jij ook, Justin?

Ja. Ik zei het.

SPANNENDE MUZIEK

Hee Dennis. Hoi.

Goeiemorgen. IN KOOR: Goeiemorgen.

De eerste nacht in de woestijn. Yes. Die zit erop.

Nou. Hopelijk voor jullie zullen er nog vele volgen.

Mara? Ja. Hoe heb je geslapen?

Eh... lekker. Top. Echt chill.

GELACH Zo'n houten plank.

Ja, lekker. Nee, niet zo goed.

Ik denk dat het even wennen is.

Martine? Ja.

Ik ben wel benieuwd naar je keuze. Welke vier namen?

Joey... Hm-mm.

Mara. Edith.

En Justin.

APPLAUS EN GEJOEL Het eerste arenaspel.

Woehoe.

Daar staan jullie. Ja.

Inzet zijn de drie polsbandjes van de verliezer.

Jullie zien daar een deur.

Bij die deur hoort een sleutel.

Die zit vast in een doolhof.

De sleutel opent de deur. Dan loop je naar de bel.

Ting.

Degene die dat als laatste voor elkaar krijgt...

verliest het spel en is ook zijn polsbandjes kwijt.

Maar jullie spelen dit spel niet zelf.

O?

Jullie gaan allemaal iemand aanwijzen...

en jullie spelen dan dus als duo.

Als je als duo verliest...

zijn jullie ook beiden je polsbandjes kwijt.

En die polsbandjes gaan naar een andere speler...

die het arenaspel gespeeld heeft.

Aan jullie de taak om allemaal EEN iemand uit te kiezen.

Joey? Yes.

Ik kies iemand waarop ik mijn pijlen had gericht.

Iemand die ik vertrouwde en die zijn spel ging spelen.

Nawras. Nawras.

Oh fuck, waarom doet hij dat nou?

Ik snap het van zijn kant natuurlijk.

Hij ziet mij als bedreiging of als maat, zeg maar...

die hem later gaat helpen.

Hoe dan ook, waarschijnlijk had ik hetzelfde gedaan.

Edith? Ja.

Aan jou de keuze. Wie gaat voor jou spelen?

Ik kies voor Martine.

Ik dacht: shit, nee. Oke.

Wie de bal kaatst, kan 'm terugverwachten.

En waarom Martine?

Ik waardeerde het enorm dat zij mij heeft genomineerd.

En ik heb die nominatie met liefde omarmd.

En ik wil daarom ook delen met haar in die liefde.

Ooh, zo lief. Zo lief van jou.

Justin, wie gaat voor jou spelen?

Ik ga voor Raphael.

APPLAUS

Mara?

Ik merk dat iedereen iemand kiest uit het andere team.

Maar ik wil iemand die ik echt vertrouw eigenlijk.

Waarmee ik echt win.

BEKAKT: Dus Roderick... GEGRINNIK, APPLAUS

Roderick. It's you, man.

Let's go. Ja toch?

Om te horen dat zij mij kiest vanwege een goed gevoel...

dat is superfijn. Let's go.

Dat is denk ik de beste strategie.

Ik vind dat een goede beslissing, ja.

Spelers, draai je om.

Zijn jullie er klaar voor?

Yes. Yes. Yes.

Drie, twee, een...

Go.

Een vierkantje. Ja, zo. Omhoog. Zo.

Omhoog. Op een gegeven moment naar boven.

Goed zo, omhoog. Naar beneden.

Wacht even. En nu? Helemaal naar links.

Ja, naar links. Naar boven. Naar beneden.

Links. Nee nee nee, wacht. Terug.

AANWIJZINGEN DOOR ELKAAR

Ik dacht op het moment dat ik bezig was met de sleutel:

Rustig blijven. Luister gewoon naar Justin. Niet eigenwijs zijn.

Dat schiet niet op. Ik zag het toch niet.

Die kant. Die kant, die kant.

Die. Dan zie je daar zo'n gaatje. Daar moet je doorheen.

Nee nee nee. Alleen luisteren naar wat hij zegt.

Naar hem kijken, je voor de rest afsluiten.

Nee nee, helemaal naar beneden.

Links, naar links. Goed zo.

Naar die kant, die kant. Die kant.

In mijn hoofd denk ik: dit doolhof is niet horizontaal of verticaal.

Het is meer diagonaal. Ik zie Edith handgebaren maken.

Zo, zo, zo.

Ik begreep het redelijk. Oke, ik snap waar je heen gaat.

Een klein beetje. Ja, oke.

En nu zo. Nu naar beneden.

Ik ben met weinig woorden haar gaan instrueren.

En waar het nodig was, sprak ik hardop.

Helemaal naar mij. Helemaal door. Door.

Door. Naar onderen. Naar onderen.

Naar onder. Naar onder.

Naar boven drukken. Ja, die. Omhoog.

Naar beneden. Wacht even. Nee nee nee.

Wacht, doe terug. Dan iets meer naar rechts. Terug.

Naar links. Even kijken. Nee, kom op.

Nee, terug, terug. Naar beneden.

Ik zie het niet. Je hand zit ervoor. Naar beneden.

Haal die grote hand eens weg. Je hand weg.

Ga helemaal naar links.

Naar beneden. Een beetje terug, naar rechts. Naar beneden.

Ik ben degene die hem moet leiden, maar zie niet waar hij heen moet.

Zeg het maar. Ik ben een ADHD'er.

Daar kom ik echt niet uit, hoor. Ha ha.

Naar boven. Links.

Ik denk: hoe dan? Ik zie het niet.

Naar rechts, naar beneden. Links.

Links. Naar beneden. Nee nee.

Ja, naar boven.

Daar moet je doorheen. Nee nee nee.

Daartussen. Naar boven.

Onder. Ja, links. Naar rechts.

Rechts. Onder onder onder. Helemaal omhoog. Rechts.

Wij blijven heel kalm. We letten niet op de rest.

En we praten ook niet. We doen alleen zeg maar zo.

Of zoiets.

Naar boven.

Terwijl ik dat deed had ik al door dat het geen goede tactiek was.

Naar boven. Oke, sneller.

Ja. Naar onderen.

Ja, hier. Nee, daar. Ja ja ja.

Naar beneden? Nu hier naar links.

Naar links Nee nee nee.

Daartussen. Ja. Naar beneden en gelijk die kant.

Ik hoorde hem alleen, niemand voor de rest.

Ik denk dat iedereen Justin heeft gehoord.

Ja, daar. Nee, iets omhoog. Ja, daar.

Dan helemaal omhoog. Links.

Maar ja, op die manier megaduidelijk.

Omhoog. Rechts? Met de weg mee.

Omhoog. Naar beneden? Ja, daar een tussenstuk.

Dan ben je er. Ja, omhoog, omhoog.

Ja ja, daar. Omhoog. Naar beneden? Omhoog.

Daar zit niks. Ja, ja, rechts. Naar beneden.

Ja ja, naar beneden, beneden.

Ja, de eerste sleutel is eruit.

Naar beneden. Naar boven.

Wacht, naar beneden. Het slot wordt opengemaakt door Raphael.

En dan klaar. Naar beneden. Ja.

Helemaal naar beneden. Naar beneden.

En nu daar naar onderen. Ik zie het heel slecht.

Naar boven, naar boven. Ik heb 'm.

Ik keek naast me en iedereen was nog gewoon bezig.

Dus op dat moment loop ik naar Justin toe.

Ja, het kon niet misgaan.

Over de lijn. Naar boven.

BEL RINKELT De eerste bel heeft geklonken...

voor Justin en Raphael.

Zo blij dat we als eerste... Ook bij het allereerste arenaspel.

Daar ben ik wel heel blij mee.

Nog drie duo's in het spel.

Ja, erin. Naar boven. Nu naar links. Naar links.

AANWIJZINGEN DOOR ELKAAR

Naar boven. Laat zien, waar ben je nu?

Boven. Onder, onder. Nee, laag.

Ga terug. Terug.

Laat kijken. Nee, terug, terug. Je zat goed.

Meer naar die kant. Terug, terug.

Naar boven. Terug. Die kant. Naar beneden.

Ga naar boven. Ik hoor je niet. Harder roepen.

Hoger, hoger. Je moet opstaan.

Let's go, let's go. Ik denk: let's go, let's go.

Kom op, we moeten dit halen. We zijn geen verliezers.

Het laatste stukje, voor Martine.

Ja, ja, meer. Naar boven.

Wacht even, hoor. Naar links.

KRETEN DOOR ELKAAR

Ja. Naar onderen? Ja!

Stop. Snel, stop. Ingehaald door Martine.

Kom maar, naar onder. Stop. Snel, stop, nee.

Het midden, erin, erin.

Erin. Je bent in het midden.

En de sleutel is ook los bij Roderick.

Rustig aan. Martine haalt het touw eraf.

Snel.

Sneller, je hebt... Ja.

Pas op, hij zit in de knoop.

Rustig aan, rustig aan.

Ik doe die poort open en ik ren. Ineens: shit, de sleutel.

De sleutel. Precies op hetzelfde moment komen ze uit die deuren.

Maar Martine laat haar sleutel liggen.

Dus zij moet terug. En Roderick geeft mij de sleutel.

Ik begin keihard op die bel vijf keer te slaan.

De sleutel. De sleutel, Martine.

Je vergeet de sleutel.

GEJOEL

Er hebben drie bellen geklonken.

Ik denk in mijn hoofd:

We laten alles wat er is gebeurd voorheen achterwege.

Zand erover.

Maat, klaar.

Goed gedaan. Nice.

Ik zag het niet. Ik zag het echt niet. Lekker man.

Tuurlijk wilde ik winnen. Maar misschien is dit wat ik nodig heb.

Even blut zijn. Ik zit nu op de bodem.

En dan rijzend naar de top. Zo zie ik het een beetje.

Zo voel ik het ook eigenlijk.

Tegenover mij staan zes winnaars.

Gefeliciteerd.

Je voelt je natuurlijk wel genaaid als iemand zoiets doet.

Goed, het is nog steeds een spelletje.

Als ik hem kan terugpakken, doe ik dat 100%.

Meteen, bij de eerste mogelijkheid natuurlijk.

Ja, Joey. Dit was je keuze.

Ja, weet je. Het was ook mijn schuld. Ik zag het niet.

Zijn dikke hand zat er steeds voor. GEGRINNIK

Op het laatst raakte ik in de war. Boem, kwam ineens Martine eraan.

Ik dacht: huh, nu al?

Dus ja, weet je, ik kan tegen mijn verlies.

Jullie kunnen nog lachen.

Maar het betekent wel: de polsbandjes zijn weg.

Dat betekent ook dat jullie op D-day moeten hopen...

dat iemand jullie een bandje gunt.

Dat wordt slijmen en likken. Slijmen en likken.

Ja, maar net hoe je het wil aanpakken.

Nawras, jouw drie polsbandjes. Waar gaan ze heen?

Nou, het is de bedoeling van mij dat het wel in ons team blijft.

Oke. Voor mij is de keuze tussen Martine en Raphael.

Dan kies ik voor Raphael.

Raphael, gefeliciteerd.

He's a rich man.

Dat je je bandjes kwijtraakt, voelt heel zwaar.

Ik denk: ik ben met een missie gekomen. Vooral voor m'n kinderen.

En ja, om nu al eraf te gaan, zeg maar.

Dan is het echt alsof je hebt gefaald, bij wijze van.

De eerste keer dat ie uitgedeeld wordt: een bandje van 50.000 euro.

APPLAUS

Ik heb drie extra bandjes. Dus 60.000 euro in totaal.

Op dit moment de rijkste hier in de woestijn: Raphael.

Dat moet wel. Wat is er, Edith?

Ik voel me niet lekker. Je voelt je niet lekker?

Ja, we staan in de zon. En ik dacht:

O nee he, ik moet nu echt...

Kom even zitten. Pak een paraplu. Ik moet daarheen.

Dat gevoel heb ik nooit gevoeld, zo intens.

Mijn lichaam zegt: jij moet nu gaan.

In combinatie met alles waar je in zit. De spanning. De warmte.

Ik denk: als ik nu niet wegga, dan lig ik daar.

Edith wordt op dit moment door onze arts onderzocht.

Laten we hopen dat het goedkomt. We moeten door.

Joey? Ja. Jouw drie bandjes.

Ja. Die ga ik aan Edith geven.

APPLAUS Ja.

Ja, ik vind haar een hele lieve vrouw.

Ze neemt de leiding in de groep. Dat gunnen we haar ook als oudste.

Ik kan niet anders dan haar kiezen voor mijn gevoel.

Heel mooi. Woehoe. Mooi gezegd.

En dat is fijn nieuws, als ze terugkomt.

Ik hou ze in bewaring voor de volgende arena.

Ik snap dat je zelf wil houden. Helaas, Joey. Je bent ze kwijt.

Alsjeblieft.

Dat betekent dat we nu twee mensen in het spel hebben...

met 60.000 euro. Yes. Gefeliciteerd.

Jongens! Jongens, ze hoeft niet te praten.

Het licht ging langzaam uit.

Dat moment heb ik als heel eng ervaren.

Wie eten heeft, heeft macht. We gaan uit elkaar binnenkort.

Ze hebben het echt totaal niet door. ZE LACHT