Original subtitles

NEW YORK PRODUCEERT GEMIDDELD EEN GELUID VAN 90 DECIBEL

DAT IS HETZELFDE VOLUME ALS VAN EEN AANHOUDENDE SCHREEUW

Sam?

Sam?

Ga je gang.

Ik ga een gedicht voorlezen waar ik mee bezig ben.

Dat wil ik helemaal niet, maar het moet van Reuben.

Dat heb ik niet gezegd. -Het heet: Het is hier klote.

Fijn.

'Het is hier klote.

Er hangt een klotegeur.

Betsy heeft een klotestem.

Kanker is klote.

Oscar loopt raar als hij wil verbergen dat hij in z'n klotebroek heeft gescheten.

En Milton luistert naar klotemuziek.'

Het is nog niet af.

Heel goed.

Heel goed. Dat verdient een applaus.

Niet doen. -Ik doe het toch.

Applaus.

Ik ruik rook. -Komt goed.

Hoe voel je je? -Super.

Nog bedankt voor je gedicht.

Wel wat grof en die opmerking over Oscars poeploopje was minder geslaagd.

Oscar vond het grappig.

Het was gemeen. -Ik ben ook gemeen.

Wat een zelfinzicht ineens. -Dat weet ik al een tijdje.

We gaan over een half uur naar een show.

Misschien ben ik dan al dood.

Maar zo niet, het is kort en het is in de stad.

Wanneer was je daar voor het laatst? -Dat zou al de laatste keer zijn.

Nu kun je nog een keer.

Als we pizza halen.

Hebben we dat gisteren niet gehad? -Heb jij dat gegeten?

Dat was geen pizza. -Dan halen we op de terugweg pizza.

In de stad. -Ja.

Ik ga me omkleden. -Goed zo.

Roep Katie als je hulp nodig hebt.

Niet zo mauwen.

Je wordt te dik.

Denk om het afstapje. Hou je goed vast als dat nodig is.

Denk erom, eerst het slechte been en dan het goede.

Het is een show met poppen. -Marionetten. Wij zijn de marionettenclub.

Je hebt gelogen. -Niet, je had het kunnen opzoeken.

Je hebt me erin geluisd. -Zeker weten.

Marionetten zijn fascinerend. Het woord verwijst naar de heilige maagd Maria.

Osa.

Sorry, hoor. -Geen probleem.

Dit is Frodo. -Hoi, Frodo.

Osa, draai je om.

Alleen die? -Ja.

Hoeveel krijg je van me?

Hoeveel?

Vier dollar. En katten zijn hier niet toegestaan.

Het is een hulpkat.

Ik begrijp het. We nemen zo snel mogelijk de bus terug.

Hallo?

Alles goed? -Ja.

Ja, alleen… Hoe gaat het met de pijn?

Een drie.

Hoor eens. We moeten terug. -Waarom?

Er is iets gebeurd en ze willen ons terug hebben.

Maar we gaan eerst nog pizza halen.

Dat doen we wel een andere keer. -Het duurt niet lang.

Een andere keer. -Maar we zijn al in de stad.

We bestellen wel. -Haal gewoon pizza in de stad.

We zouden pizza halen in de stad.

Dat gaat niet door. -Jawel.

Rustig blijven. -Hou toch je mond.

Ik wil geen ruzie maken. We zijn vrienden.

Dat zijn we niet. Je bent een verpleger.

Ik stap wel in de bus. -Ja, doe dat maar.

Bij instappen je goeie been eerst.

Kun je lopen?

Ik heb je.

Geen idee, er was een flits en toen…

Mevrouw, zoek dekking. Nu.

Ze zijn overal.

Rennen.

Blijf op uw plek en wees stil.

De aanvallers zijn levensgevaarlijk. Maak geen geluid.

Wacht verdere instructies af.

Wees stil.

Minus 73.949708 west.

Ik herhaal: minus 73.949708 west.

Evacueer het gebied.

Ik herhaal:

Wees zo stil mogelijk en evacueer het gebied.

blijf waar u bent wacht op bevelen

VAN DE BRUGGEN AF

Dit is geen oefening. Evacueer nu.

Om 2100 uur zijn alle burgers op bruggen in Manhattan…

Wat gebeurt er?

We zitten vast.

We gaan eraan.

Kijk dan wat ze doen.

Hou op.

Kijk wat ze doen. We gaan er allemaal aan.

Het spijt me.

Ik ga naar Harlem

Pizza halen

Nee.

Ik ga.

Blijf daar.

Bij South Street Seaport vertrekken boten.

Beweeg voorzichtig in die richting.

Kom met mij mee. Heel stil zijn. Kom.

Dit is een bevel tot evacuatie.

We worden aangevallen.

Zoek dekking op het water. De aanvallers kunnen niet zwemmen.

Bij South Street Seaport vertrekken boten.

Ga maar.

Alsjeblieft.

Alsjeblieft.

Help me. Help.

Help me.

Jonathan.

Hoe heet je?

Ze horen je niet door de regen. Hoe heet je?

Eric. -Eric?

Je moet naar South Street Seaport. Daar vertrekken boten. Oké?

Eric?

Je moet mij niet steeds volgen, oké?

Die kant op? -Ja.

Ik ben heel bang.

Ik wil hier niet doodgaan.

Oké. Luister.

We moeten eerst uit de regen.

Kom.

Woon jij hier? -Ja.

Trap maar in.

Trap de deur in met je voet.

Wacht.

Wat doe je? -Ik zoek m'n medicijnen.

Waarom? -Omdat al m'n spieren in brand staan.

Eric, heb jij familie hier?

Hoezo? -Kun je niet ergens heen?

Nee.

Mijn ouders wonen in Kent.

In Engeland.

Ik studeer hier rechten.

Dat was tenminste de bedoeling.

Je moet bij water zien te komen zodat je de stad uit kan.

Waar ga jij heen? -Ik ga pizza halen.

Waar? -Bij Patsy's in Harlem.

De wereld vergaat.

Bij Patsy's ligt vast nog wel een stuk, misschien wel het allerlaatste.

Dat wil ik.

Oké. -Wat is oké?

Oké, we gaan wel pizza halen.

Ik ga pizza halen.

Heb jij dit geschreven? -Ja.

Schrijf je gedichten? -Niet meer.

Wie is dat?

Dat is m'n vader.

Speelde die piano? -Hij kon prachtig pianospelen.

Dit was niet de bedoeling.

Mag ik alsjeblieft met je mee?

Lees dit eens.

'Slecht in rekenen.'

'Je zei één tot twee jaar.

En er zijn er al twee voorbij.

Je zei vier tot zes maanden en er zijn er al zes voorbij.

En Mrs Friedlander heeft me geleerd hoe ik moet aftrekken.

En in de buurtwinkel heb ik leren optellen.

Ik heb in m'n hele leven alleen eenvoudige rekensommen gemaakt.

Ik heb nooit meer nodig gehad dan meer of minder.

Naar vier, naar drie.

Naar kleiner en nog kleiner.

Tot maanden.

Naar dagen.

Naar uren.

Naar seconden.

Maar naar niet nu.'

Het gaat goed.

Het komt wel goed.

Komt het goed?

Het komt goed.

Het komt wel goed.

Het komt wel goed. Het komt goed.

WELKE MEDICIJNEN HEB JE NODIG?

Ik ben er nog.

Ik ben er nog.

Mijn vader kon prachtig piano spelen.

'Mijn vader kon prachtig pianospelen.'

Ik vond het geweldig…

…als ik mee mocht om te kijken.

Bij een jazzclub…

…vlak bij Patsy's.

En dan gingen we daarna pizza halen.

Pizza.

Wat is er met hem gebeurd?

Hij is doodgegaan.

En nu ga ik dood.

We moeten eerst nog pizza halen.

We moeten eerst nog pizza halen.

Waar speelde je vader piano?

Rustig ademen.

Rennen.

Leg de boot stil.

Je kunt het. Kom op.

Je bent veilig.

Veilig.

Eric.

Je moet wel goed voor m'n kat zorgen.

Niet over z'n buik aaien. Dat vindt hij niet fijn.

En geef hem niet te veel eten. Dan wordt hij dik.

En bedankt.

Bedankt dat je me naar huis hebt gebracht.

Dankzij jou kwam ik weer tot leven.

Ik was vergeten hoe de stad zingt.

Dat hoor je als je stil bent.

Het was fijn om even terug te zijn.

Ondertiteld door: Wietske van der Pol