Original subtitles

Filmocom

Russisch federaal agentschap voor cultuur en filmindustrie

Ondersteund door: Hubert Bals Fund, IFF Rotterdam

Jelena Jatsoera

presenteren

Kijk, die achttien tons daar zijn zelfs van '65.

Voor mijn part zijn ze van '41!

En waar blijft hij? 't is al half drie!

- Valja, hou op met dat gelul. - Nosirev! Nosirev!

Ik heb ze een beetje gekookt.

Ze ruiken gewoon.

Morgen om negen uur, de hele partij. Jij zorgt voor het laden.

- En die achttien? Neem je die ook? - Voorlopig niet.

En het gehakt uit Kantemir? 't is min 28 daar.

Ik handel niet in gehakt. Dat heb ik je honderd keer gezegd.

Het is daar min 28, niets aan de hand.

- Alles nog verpakt in '92. - Ik handel niet in gehakt!

En Corned beef met poeder, in blikken?

- Zij betalen transport. - Ik handel niet in gehakt!

Hij zei: neem zes blikken...

giet er water op, prop er kranten in...

zet het erin, en je vochtprobleem is opgelost.

Gelul!

In de vouwen gaat 't meteen roesten.

Je moet de pinnen lakken, snap je?

Dan klinkt het meer als een kerkklok dan een piano.

Dat de ramen eruit vliegen, toch?

Hoe staat het trouwens met die Blutner?

Blutner? Half klote. De bassen werken niet.

Half... klote...

Half... klote...

- Hoeveel is dat? - Anderhalf duizend.

Ander... half... duiz... end

Is hij soms... gek... gewon . .den?

Miss... chien...

En waar... is... mijn... stemvork?

Wat kan mij dat verrotten?

Ah... daar is ie.

Klaar, klaar, klaar!

Doei.

- De metro rijdt niet meer. - We gaan nooit met de metro.

- Wat nou... ga je al? - Aha.

Waarom nou?

Daarom.

Zo maar.

Waar?

Waar is 't geld?

In de vaas.

Welke?

Welke dan?

Die met Gagarin.

- Marina... - Wat?

- Wat is er? - Niks.

Ik zeg't tegen Paravazik.

Rot op.

Wat mag 't zijn?

Wat is beter om drie uur 'snachts, vodka of bloed?

Ik drink 's nachts bier.

Wat wordt 't nu?

Doe maar vodka, daarna zien we wel.

- Absolut, of onze Smirnov? - Heb je Moskovskaya?

'Tuurlijk.

- Hoeveel? - 50 gram. En een tomatensap.

Voor mij een pilsje. Welke heeft u?

- Tuborg, Baltika. - Doe maar Baltika.

Welke lul rijdt 's nachts nu een hond overhoop?

Hoezo?

Wat hoezo?

Nou, 's nachts is toch logischer dan overdag?

De stad is leeg! En hij ziet niks! Idioot! Mensen zijn klootzakken!

Honden zijn ook klootzakken.

Zij gooien zichzelf onder auto's.

- Omdat ze een hondenleven hebben? - Nee, een mensenleven.

Een hondenleven is zo slecht nog niet.

- Wat mag het zijn? - White Russian.

- Ik heb geen slagroom meer. - Da's lekker.

Buiten wordt een hond platgereden en in de bar is de slagroom op.

- Iets anders dan? - Wat dan?

Heeft u Curaçao? Half om half met vodka. En extra ijs.

Met honden is 't niet zo simpel.

Een vriend van mij heeft er twee doodgereden.

En beide keren is hem daarna iets overkomen... iets ergs dus.

Zijn minnares ging er vandoor. En iets met zijn tanden.

Een andere keer reed hij een dronken man dood op Profsojuznaja.

Hierna tikte hij 'n appartement met mooie Europese meubelen op de kop.

- Goedkoop? - Héél goedkoop.

Honden staan dichter bij God.

Ben je gelovig?

Nee.

Heb lang geen Curaçao gedronken. Als alles zo eruit zag dan...

Dan waren we allemaal geile smurfen.

Daar barst het zo al van.

Heeft u wel eens Curaçao met tequila geprobeerd?

- Nee, is dat lekker? - Een mokerslag.

- Niks voor mij. - Waarom raad je 't dan aan?

- Vrouwen vinden 't lekker.

Echt waar?

Neem nou twee kennissen van me. Een van hen dronk nooit.

Nu pakt ze meteen citroen en zout als ik kom.

Een ander drinkt met haar man een fles tequila elke avond.

Gezinsalcoholisme.

Ik háát tequila.

- 't is van cactus gemaakt, toch? - Ja.

Doet me denken aan aloë!

Mijn oma gaf het mij als ik slijmvliesontsteking had. Smerig!

Ben je er vanaf? - Nee.

Elke februari krijg ik weer van dat witte slijm...

Wit als slagroom?

Alleen zoeter.

- Kut, m'n sigaretten vergeten. - Even kijken.

Heb je?

Ik had ze ergens hier.

Toch geen lights?

Nee.

Okay dan.

Sese.

Wat 'sese'?

Dat is Chinees voor 'dank je'.

Spreekt u Chinees?

Godzijdank niet!

Waarom niet?

- Dat trek ik niet. - Slimme Russen leren 't nu wel.

- Waarom dan? - China heeft de toekomst.

- Gelooft u dat? - Ik weet het zeker.

Weet u hoe groot de Chinese arbeidsmarkt is?

- Zes honderd miljoen mensen. - Zes honderd miljoen!

Niet te geloven. Weet u 't echt zeker?

Honderd procent.

Werkt u soms bij het Bureau voor Statistieken of zo?

Erger nog.

- Waar? - Bij 't presidentieel bureau.

En dus? Wat doet u daar dan?

Waar houdt een willekeurig bureau zich mee bezig? Administratie.

En dat... in het Kremlin zelf?

Onze afdeling is op Lubjanka. In het KGB-gebouw.

Gaaf.

En wat doet u daar precies? Bewaking?

Het presidentiële bureau doet geen bewaking.

Onze afdeling zorgt voor levering van mineraalwater aan het Kremlin.

Nu lust ik wel een grappa. Barman!

- Hopelijk is grappa niet op? - Heb ik.

Doe mij nog maar 'n biertje.

Wat voor water drinken ze in 't Kremlin?

Van alles. Van Evian tot Borzjomi.

En wat drinkt de president?

De president drinkt bronwater.

Waarvandaan?

Uit de bron van de Volga. Provincie Tver.

- Wat is daar dan? - Daar is het begin van Volga.

Er staat een put bij de bron. De grote Russische rivier.

- Is dat water echt zo lekker? - Ja. Het is een goed, zacht water.

- U levert het at? - Niet persoonlijk. Ik hou toezicht.

Ziet u de president vaak?

Een keer of twee per maand.

- Vertel, drinkt hij? - Bijna nooit.

Soms een glas Franse wijn. 'Chateau de Latour'

En op recepties een glas champagne.

- Maar zijn vrouw lust een borrel. - Echt? Wat dan?

- Champagne. - Franse?

Geen Russische, nee!

- Drinkt ze echt veel? - Ja.

Zo'n twee flessen wijn per dag!

Noem je dat veel? Twee flessen wijn! 't Is geen vodka!

Een Russische vrouw kan rustig een liter vodka drinken.

Tuurlijk! Mijn vriendin krijgt dat in haar eentje weg...

en vervolgens ...de catwalk op.

- Is ze een mannequin? - Ja.

Loopt u ook wel eens over de catwalk?

Nee, ik doe andere zaken.

- Interessant, wat voor? - Reclame.

- Wat maakt u reclame voor? - Verschillend.

Op dit moment voor een Japans apparaat.

Een huishoudelijk?

Nee... zo'n ding...

- Mag ik er nog een bietsen? - Alstublieft.

een apparaat van een compleet nieuwe generatie.

om...

Om je gezondheid te bevorderen tijdens 't werk.

- Zoiets als een luchtionisator? - Ongeveer.

Maar echt van de nieuwe generatie.

Als je 'm op kantoor in het stopcontact steekt dan...

komen er meteen van die stralen uit...

en er ontstaat zo'n veld. Het werkt meteen.

Mensen raken niet gestrest, die vreselijke moeheid verdwijnt...

Eerlijk gezegd, geloofde ik het eerst zelf niet.

Maar werk is werk.

Gisteren maakten we reclame voor airconditioners, vandaag hiervoor.

Ik heb er eentje naar huis meegenomen, om uit te proberen.

- En hoe was 't? - Een wereld van verschil, weet u?

Meestal werd ik wakker met een zwaar gevoel...

nergens zin in, de hele dag onderweg

werken, contracten tekenen...

En opeens was ik goedgestemd!

De Japanners weten hoe ze iets maken.

Hoe heet zo'n ding?

Op z'n Japans 'Chao van.'

'Chao van?'

Ja. Zo noemen ze ook zo'n Japanse vogel.

Een vogel die zij aanbidden.

- Een kraanvogel? - Nee.

Het is een andere, er staat er een afgebeeld op het apparaat.

Hij is blauw, met zo'n roodachtige start.

Hij woont daar in de bossen of in de bergen.

- Hij zingt 's nachts maar. - Als een uil?

Nee. En wanneer die zingt...

voelen alle Japanners zich meteen een stuk beter.

Wanneer ze slapen?

Nee, in 't algemeen. En ze huilen zelfs in hun slaap.

- In hun slaap? - 'Chao van.' Nooit van gehoord.

Heeft u er al veel van verkocht?

Nou, zo'n anderhalf duizend al.

- Wilt u ons er ook een verkopen? - Ja graag.

Geef uw telefoonnummer dan.

U kunt mij onmogelijk in Lubjanka telefonisch te bereiken.

U kunt beter uw nummer aan mij geven.

Wat u wilt.

Shit, ik heb mijn visitekaartjes op kantoor laten liggen.

Hier, ik schrijf mijn nummer wel op.

Marina Borisovna.

U kunt me tussen negen en zeven bereiken.

Als ik niet op reis ben, dan zit ik altijd op 't kantoor.

Of laat een boodschap bij de secretaresse achter.

Dank u.

Kan ik u nog iets aanbieden?

Goed dan, maar wel iets anders.

- Champagne? - Waarom niet?

Hé man, wakker worden!

Ik slaap niet, hoor.

- Proost dan! Marina Borisovna. - Proost.

- Hoe heet u? - Oleg Nikolajevitsj.

En U, jongeman?

Gewoon Vladimir.

Nou proost dan maar Oleg Nikolajevitsj en gewoon Vladimir!

Dat we met de goede stroom meevaren, zogezegd.

- Of in de juiste maat? - Niet als in het leger hopelijk.

Nee, in muzikale zin.

Bent u een musicus?

Zie ik er soms als één uit?

Jep.

Nee, ik doe heel iets anders. Ik ben organisch scheikundige.

Vreselijk!

Ik haatte scheikunde op school! Al die formules!

Ieder het zijne.

Werkt u in een chemisch instituut of in de industrie?

Ik werk op een geheime afdeling. Vroeger ook postbus genoemd.

- Voor het leger? - Nee, niet voor het leger.

Waarom is die postbus dan geheim?

Dat is een lang verhaal.

Gaat 't soms om uitvindingen?

Op dit terrein is alles al lang uitgevonden.

- In de organische scheikunde? - Nee. In de genetica.

- Een geneticus? Trendy beroep. - Zo trendy als maar kan.

Wat doen jullie daar, schapen fokken?

- Niet alleen. - Koeien? Vee?

Ja, en de rest.

- Wat nog? Ook mensen? - Natuurlijk.

Hé?!

Dat is toch verboden? Er was zo'n internationaal congres...

waar ze het klonen van mensen hebben verboden.

Mensen, jullie vergeten in wat voor land we wonen.

Wat bij hen verboden is, is bij ons toegestaan.

Ja.

- En... is het gelukt met mensen? - Ja. Lang geleden al.

Hoezo - lang geleden? Is er al een volwassen gekloond jongetje?

't Is geen jongetje meer. Zelfs geen puber.

Wat dan... een meneer soms? Volwassen dus?

Absoluut. De oudste is nu 44.

Gelul man! 44! Wanneer is is hij dan gekloond? Tijdens Chroesjtsjov?

De eerste testen met menselijke klonen dateren uit 1947.

De geleerden Bronstein, Loekin; Professor Nesmejanov...

Het eerste positieve resultaat.

De eerste Stalin-prijs binnen de genetica.

Stalin-prijs... in die tijd was genetica juist onwettig.

Officieel onwettig, officieus werd er geëxperimenteerd. Zoals altijd.

Er waren twee geheime projecten van staatsbelang:

de atoombom en klonen. Alleen was klonen een Westers woord.

Hier werd het dupliceren genoemd. En de objecten waren duplicaten.

Het woord kloon wordt in ons instituut niet gebruikt.

Waar ligt dat instituut? Ot is dat soms geheim?

Wat is tegenwoordig nog geheim? Ooit van Volginstraat gehoord?

- Waar is dat? - Beljaevo? Vast wel 'ns geweest.

Ja, daar is het Sjemjakin-instituut van organische scheikunde.

Er staat een geheim laboratorium. Daar werk ik.

Wat? Worden daar die mensen, duplicaten, gekweekt?

Nee, 't is gewoon een laboratorium.

- Duplicaten groeien in couveuses. - Waar staan die couveuses?

Hoezo waar? Er zijn er genoeg.

Hoeveel?

Ik weet 't niet precies. Toen ik begon in dit laboratorium...

zes jaar geleden, waren er ongeveer veertig.

- Veertig. - Alleen al in Moskou 12 couveuses.

Vier in het zuidwesten van de stad, en acht buiten de stad.

Ik begrijp hier iets niet! Worden daar soms mensen gekweekt?

Dat van ons is een laboratorium. Wij maken het genconstruct.

De samenleving kweekt de mensen.

Kleuterscholen, weeshuizen, internaten.

Gelul! Waar gaan die klonen daarna heen? Het leger in of zo?

Nee. Net als iedereen, gewoon naar verschillende plekken.

Hiervoor bestaan speciale programma's op speciale afdelingen.

- Welke afdelingen? - KGB, Ministerie van Defensie.

- Hoeveel klonen zijn er al? - In ons laboratorium?

Überhaupt, hoeveel zijn er al gekweekt?

Moeilijk te zeggen. Mijn wetenschappelijk projectleider...

is bij dit project betrokken sinds 1968.

Hij zei dat er destijds in de hele Sovjetunie...

ongeveer 6000 gezonde duplicaten en ongeveer 19000 zieke waren.

En nu... Joost mag 't weten...

Wacht even, jij beweert dat...

Wat een totale onzin! Zijn er duplicaten onder ons zijn?

Waarom praat of schrijft niemand daarover dan?

Ik heb er nooit van gehoord op het presidentieel bureau.

Er zijn publicaties geweest. Meer dan een.

Er werd heus wel over gesproken, maar jullie luisterden niet.

- Ik zou zeker geluisterd hebben! - Nee, dat is 't 'm nu: niet dus.

'n Half jaar geleden was er een groot artikel Dorp van tweelingen.

Het ging over een dorp ergens in Mordovië...

vol zieke tweelingen, drielingen, vierlingen.

Allemaal hadden ze verschillende ziektes aan inwendige organen.

- Dat gebeurt vaker bij tweelingen. - Is dat zo?

Er zijn genoeg zieke mensen.

Ja, maar vier kilometer van het dorp vandaan heb je...

Sojoez 4 - een van de eerste couveuses van de Sovjetunie.

Die tweelingen zijn productie afval, de eerste Sovjetduplicaten.

Volodja, na middernacht komen de sterke verhalen, dat weet ik...

Zal ik jullie vertellen hoe ik ooit een UFO gezien heb?

Bij Smolensk, op de militaire basis. We gingen zeiken, eh, plassen.

Het hing daar boven het bos. Groen-blauw van kleur.

Drie van ons hebben 't echt gezien, hoor. De jongens op wacht ook.

Ik heb ooit een spook gezien, in SLPetersburg, heel eng!

Kijk, ik wil niets forceren, we kunnen van thema veranderen.

Marina vroeg waar ik werk en ik heb 't eerlijk geantwoord.

Vergeten. Barman, heb je wat sterkers voor me?

Exact. Tot middernacht bouw je af, tegen de ochtend bouw je flink op!

Hoe weet je dat zo goed? Drinken jullie veel op 't kantoor?

We zorgen voor veel ontspanning. Ons werk is intensief.

Voor 'n drankje vinden we nog wel tijd.

- Ontspannen jullie gezamenlijk? - Ja. Jullie niet?

- Of is 't bij jullie verboden? - Nee, niet verboden.

Maar meestal niet gezamenlijk. Iedereen heeft eigen vrienden.

We gaan met z'n tweeën of drieën naar stamkroegen.

- Zoals? - Naar John's, of naar Kempinsky.

Soms naar Poesjkin.

Volodja, ik kan me geen kroegen in de buurt van Beljaevo herinneren.

- Of zuipen jullie in het lab? - Spiritus met klonen erin?

Ja, ik heb wat met ze gedronken. Niet in 't lab, in een achterbuurt.

- Waar? - Ergens in Krasnojarsk.

Het is zo'n plek waar...

moeilijk om uit te leggen. Het is een soort doorvoerkamp.

Ik dacht dat we het thema al afgesloten hadden?

Barman, geef me nog 50 gram Moskovskaya als afzakkertje.

- En voor mij ook. - Daarna ga ik naar huis.

- Volodya, kom op, vertel! - Vertel, de dame vraagt erom.

Jullie geloven me niet, en ik wil geen clown zijn.

Vertel meer over... dat doorvoerkamp.

Eerst even proosten. Op harmonie!

Welke harmonie?

Dat iedereen in harmonie leeft met zijn plek op aarde.

Een goede toast.

Er bestaan drie typen van klonen:

Een M-type, F-type en type-4, of gewoon 4.

De eerste is door de Duitsers uitgevonden in 1937.

Dat was het M-type. Vervolgens gestolen door de KGB.

Later heeft professor Bronstein hem gemoderniseerd...

door middel van 't domino effect, waarbij een gepaard chromosoom...

zich verbindt met een ongepaard, tijdens het proces.

Dat maakte 't mogelijk om een duplicaat te maken.

Duplicatie van het F-type dan.

In 1968, heeft wijlen Nikolai Petrovitsj Golosow.

Type-4 ontdekt.

Toen plaatsten ze in één cel 4 chromosoom-verbindingen.

In één keer groeiden er vier duplicaten, vier klonen.

Het meest verbijsterend daarvan is...

dat nummer 4 de minste fouten veroorzaakte...

en het optimale overlevingspercentage had.

Tot dan toe hadden ze gedupliceerd met 3, 7 of zelfs met 12.

Maar 4 leek het meest ideale nummer. Het interessante hieraan is...

dat in de geschiedenis 4 nooit eerder een magisch getal was.

Niet 3, 5, 7 of 12 maar 4! Op dat nummer rust de aarde!

Het is een hoeksteen met 4 hoeken.

- Zoals 4 poten van een tafel. - Ja.

Zo'n drie jaar geleden werd ik op zakenreis gestuurd...

naar die achterbuurt van Krasnojarsk. Een gave plek!

Wat je daar allemaal ziet! Het werd gebouwd onder Stalin...

en 't was de eerste sovjetcouveuse.

Ik kwam, deed mijn werk, en alles was klaar.

Ik werd daar opgevangen door een kerel van de Primaire Correctie...

die vroeg: Wat doe jij vanavond?

De stad is ver weg, laten we hier met de 'kwartetten' wat drinken.

Waarom niet? We namen twee liter vodka en wat eten mee.

De terrein is zo groot- half Moskou zou erop passen!

We kwamen er aan.

Je hebt de meest uiteenlopende afdelingen daar.

We liepen naar een enorm gebouw waar de vierlingen woonden.

- Je bedoelt vier- en tweelingen? - Precies, vierlingen.

Er zaten er zo'n driehonderd daar.

Er zaten scheuren in de muren, bakstenen die uitstaken.

En zij waren natuurlijk ook slecht gekleed, in vieze lompen.

Toen zei hij: Laten we naar afdeling 32 gaan.

Daar zijn 16-jarige meisjes, die allemaal vierlingen zijn.

Wij gingen er dus heen. We kwamen binnen...

en zij keken ons aan.

We schonken ze vodka in.

Ze kwamen naar ons toe, telkens met vier tegerlijk.

We dronken.

En toen scheurde die ene met de grootste tieten...

ook een van een Vierling, mijn hemd open en wierp zich op mij!

Opeens stapt de bewaker binnen en zegt:

Zijn jullie helemaal gestoord? Waar zijn jullie mee bezig?!

Zien jullie het al voor je?

Kortom, ze hebben ons eruit geflikkerd.

Ik was bijna mijn baan kwijt.

Dit is toch wel andere koek dan die UFO, hè? Da's het verhaal!

Dan was er een andere keer...

niet meer in de achterbuurt van Krasnojarsk maar van Poesjkin.

We gingen erheen met een kerel.

Niet om te borrelen of zo... gewoon voor het werk.

We kwamen aan bij zo'n groot gebouw...

waarin alleen maar negers woonden...

allemaal mannelijke vierlingen.

Als je vijf jaar in dat instituut gewerkt had...

moest je door dat leerproces heen.

Ze gooiden je helemaal alleen tussen die negers.

Alleen tweelingen en allemaal vierlingen en allemaal negers...

en die moesten je dan neuken...

En nu is 't genoeg, kop dicht!

Hoeveel krijgt u van mij?

Goed, hier dan.

Wat voor sukkels werken er in het presidentieel bureau!

Hebben jullie soms ruzie?

Nee, 't is gewoon laat. Iedereen wil slapen. Behalve ik dan.

Tweehonderd twintig roebel, en honderd vijftig.

Alstublieft.

Zullen we samen ergens heengaan?

- Waarheen? - Waar het gezellig is.

- Hoe gezellig? - Zoals dit.

- Morgen misschien. - Laten we nu gaan, kom op.

Morgen is beter. Ik kan nu niet.

En morgen kan ik niet.

Wacht even. Maak tenminste je verhaal af, Volodja.

Wat?

Wat hebben jullie daar met hen gedaan? Met die vierlingen?

Met de vierlingen?

Ik maakte maar een grapje.

Heb je 't allemaal verzonnen?

Ja.

- Alles?! - Alles. Van begin tot einde.

Ik ben pianostemmer.

- Tering! Hoorde je dat? - Wat?

Dat dom verhaal van hem?

Iets over Siberië? Is hij een jager?

Ik hoor het al. Slaap lekker verder.

Doe mij maar 'n mineraalwater en iets warms te eten.

We hebben een ruime keuze aan warme gerechten.

Doe de specialiteit van de zaak maar.

Onze specialiteit is een rond biggetje...

met appel en mierikswortel. Erg lekker.

- Wat voor biggetje? - Rond biggetje.

- Gehakt of zo? - Nee, 't is een soort.

- Wat voor soort? - Nou, eh, ronde biggetjes.

- Wat, zijn ze soms overvoerd? - Ze zijn helemaal rond.

Een biggetje kan niet rond zijn. Pompen jullie ze op of zo?

- Nee. Ze worden zo geboren. - Waar?

Op fokboerderij Kommunarka.

Ze leveren ons al twee jaar ronde biggetjes.

Ik handel al 7 jaar in vlees maar zoiets heb ik nog nooit gehoord.

Komt u mee naar de keuken, dan ziet u het zelf.

Sasha...

deze meneer wil graag de biggetjes zien.

Dit is de ruimte voor de musici.

Ik ben een musicus.

De musici zijn al weg.

Niet allemaal, zo te zien.

- Bent u drummer? - Ooit speelde ik piano.

- En ik was ooit een mens. - En wat bent u nu dan?

God mag 't weten...

Soms word ik wakker, kijk in de spiegelen denk:

Wie is dit? Wat is dit?

En, bevalt 't u niet?

Nee, het gaat er niet om of het niet bevalt.

Iedereen heeft iets wat 'm niet bevalt...

Het probleem is, dat het geen naam heeft.

Wie niet? De weerspiegeling?

De mens.

Dit is een schilpad.

En dit is glas.

En dit is de vloer.

En dat zullen ze altijd blijven...

een schilpad, het glas en de vloer.

En niets anders. Ze zijn af.

Helemaal.

Maar wij nog niet.

We kunnen heel makkelijk worden, wat en wie wij willen zijn.

Daarom heeft de mens nog steeds geen naam.

Mijn naam is Volodja, eigenlijk.

Nou en?

Binnen een half uur kun je een dakloze hond zijn.

Of een matje waarop een mooi meisje haar voeten afveegt.

Of zo maar een stuk levend vlees.

Niet waar. Je kunt ook géén matje worden...

of géén hond, noch een stuk vlees.

Je hebt altijd een keuze.

Zelfmoord?

Ja, maar 't is palliatief.

Wàt??

- Ofwel een verplichte zet. - En dus?

Een verplichte zet is ongeldig in dit spel.

Hoofdagent Nikonov. Mag ik uw legitimatie zien?

Alstublieft.

Wanneer is de winter nou afgelopen?

Zodra het voorjaar begint. U gaat mee naar het bureau.

- Waar gaat het over? - Daar hoort u op 't bureau wel.

- Wat is er dan? - Ga zitten.

Sulja en Marinka, luister goed:

Ga naar Leninskij 65, ingang 4, woning 72. Hij heet Valera.

Hij wacht vanaf negen uur 's avonds

Je hoeft morgen niet naar Bogdan, donderdag komt 'm beter uit.

En ook later, rond elf uur.

Hé meiden, neem eens op!

Ik krijg die kutdeur beneden niet open, 't slot is weer 'ns bevroren.

Marina Kravtsjenko ik ben conducteur van de trein nr.162...

ben nu op 't station, net aangekomen...

ze hebben me dringend gevraagd om u door te geven...

vanuit Malyj Okot... dat Zoja is overleden...

Hallo, ze wilden weten hoe u erop kwam om Lena in te huren...

Ze gaan je bellen want... we bellen je later weer terug...

Ze hebben ons hier totaal ingebouwd...

- Juffrouw, wilt u wat vodka? - Ik mag niet.

- Moet je ver? - Tot het schietterrein.

Ben je soldaat of zo?

Nee, de narcoloog heeft me aanbevolen om niks te spuiten...

Een granaatwerper geeft je een grotere kick dan heroïne.

Na een paar granaten geworpen te hebben kun je geen spuit meer zien...

Ze hebben ons hier totaal ingebouwd...

- Slokje vodka? - Dat mag ik niet.

- Moet je ver? - Tot het schietterrein.

Waarom?

Om met een granaatwerper te gaan schieten.

- Ben je soldaat of zo? - Nee.

'n Aanbeveling van mijn therapeut. Het kalmeert de zenuwen.

Ja en 't helpt ook tegen zelfmoord.

Zodra je een paar granaten afschiet krijg je weerzin in 't leven.

Misja, ik ben er weer.

Dag, mijn kind.

Misja, ik ben 't zat om te herhalen...

dat de vuilnisbak niet elke dag uitgesopt hoeft te worden.

Mijn kind, je hebt geen idee hoe sterk microben tegenwoordig zijn.

Alles staat klaar.

Vandaag...

hebben we jouw lievelings...

erwtensoep met croutons...

daarna koteletten...

met aardappelen in paddestoelensaus.

- Fruitgelei. - Gestoofde koteletten?

Plaag me niet zo.

Moet je horen, Misja, ik...

- Nee, het is... - Wat is er?

Het is iets lulligs.

Misja, ik bel een ambulance.

- Ik kan er niet meer tegen, Misja. - Plaag me niet zo, mijn kind.

Misja, ik stuur je weg.

Ik kan niet met je samenwonen, het gaat niet, Misja.

- Ik bel een ambulance, serieus! - Plaag me niet!

Dit is heel gezond voor je.

Ik heb geen geduld meer met je, Misja.

Echt niet meer, zeg ik je!

Je kunt je echt niet voorstellen...

je snapten weet 't niet...

- Alsjeblieft. - Ik kan niet, ik wil niet meer

Stil nou...

Ik kan niet zeven maanden lang jouw gestoofde vlees eten!

Vertrouw de grote mensen nou toch...

vertrouw ze eens, mijn vriend.

Ik heb 't je gevraagd, ik heb 't je duizend keer gezegd...

beste Misja, luister naar mij!

Misjaatje, alsjeblieft, geef me een gewone steak.

Stoven, mijn zoon, is een heel karwei.

Is 't zo moeilijk? Zoek je ruzie?! Zeg het dan.

- Wil je ruzie, dan krijg je ruzie! - Plaag me niet, m'n jongen.

Verzwakt van de honger at hij in 't geniep.

Het leek wel of hij voedsel stal.

Maar dat vond hij minder erg...

dan voedsel van de vijand aan te nemen.

Mijn jongen,

kun je je voorstellen...

hoeveel gekken er in deze wereld rondlopen?

De telefoon ging, het was Vitalij Ivanovitsj.

Hij vraagt, kun je me zeven honderd dollar lenen?

Zie je 't voor je?!

Je kunt me nog meer vertellen!

Zeven honderd dollar.

Niet te geloven!

Hij weet toch...

hij weet donders goed...

dat ik mijn bankbiljetten op nummer bewaar.

Ik zei tegen hem dat 't niet hoort.

Het gaat niet om 't geld, want...

dat is niet eens van mij, maar van Oleg. Maar...

jij geeft me niet dezelfde biljetten terug.

Je geeft er totaal andere voor terug.

En dan...

wat voor orde blijft er dan nog over?

Mijn kind, we zijn al lang...

niet meer bij mama geweest.

Het ziet er vreselijk uit daar.

Hekken en eiken.

Vogels poepen alles vol.

En zwervers.

Ga slapen, Misja.

Je kunt je de hel niet voorstellen.

Dus je was niet in Saratov op de 8ste of de 25-ste?

Ik ben nog nooit in Saratov geweest.

Interessant!

Wat is dit dan?

- Wat is dit? - Een beker, en een hamer.

Precies.

Waarom trekt u nu zo wit weg?

Ik ben echt nog nooit in Saratov geweest.

Hoezo, nog nooit?

U bent nooit in de Majakovski straat nummer 7, woning 68 geweest?

's Avonds tussen zeven en negen, met Vitja Rogozjin?

Jullie hebben niets geboord? Of stukgeslagen?

En die ene hoer...

liep niet haar balkon op?

En er kwam ook geen vrachtwagen aan?

En je bleef niet met je jas aan een spijker hangen?

Toen die buurvrouw begon te gillen? Die met die bochel?

En u heeft niet met Viktor in de garage staan zingen?

In de garage, ja, die bij de brug.

En wat: weet je 't weer?

Wil je de getuigenis van die gebochelde vrouw lezen?

Nee?

Ik wel, jij smiecht! wen musicus?

Nu zeg je alleen nooit, nooit!

RONDE BIGGETJES

VOORZICHTIG! HOOGSPANNING

Ik dacht dat je in Amerika was, Marina.

Ik heb in de trein gedroomd dat ik te laat was. En 't is nog waar ook.

Ach ja, niets aan te doen.

ZOJA KRAVTSJENKO

Ach, hoe moeten we zonder jou...

Het bittere moment is aangebroken.

Lieve moeder, vergeef...

jou zullen we nooit meer zien...

op dit levenspad.

De werkende handen zijn moe geworden...

Ze zijn voor altijd ingelegd.

En jij, onze liefste...

hebt ons voorgoed verlaten.

Je hebt dagenlang niets gegeten.

Nachtenlang kon je niet slapen.

Jouw laatste stuk brood...

heb je met ons gedeeld.

Goed meiden, laten we terug gaan. Het is koud.

Koud.

Manja, neem de stoelen mee.

Wat ben ik toch een trut dat ik te laat kwam!

Wat is er gebeurd? Is ze vermoord?

Nee. Ze ging dood.

- Hoe dan? - Gestikt.

Hoe?

Kruim.

Wat voor kruim?

Broodkruim.

Hoezo broodkruim?

- Het hele dorp maakt poppen. - Dat weet ik.

En de koppen van die poppen worden van broodkruim gemaakt.

De oudjes kauwden voor, en Zojka plakte en versierde ze.

Op een keer kwam ze dronken aanzetten.

De oudjes begonnen te kauwen.

Zoja zei: Zal ik jullie even mee helpen?

Ze begon te kauwen en toen stikte ze.

Echt kut met peren...

Ze boetseerde onze poppen en jij hebt haar vermoord! Kutwijf!

Niet waar!

Zoja wilde perse zelf kauwen.

Zoja had 't zelf gevraagd.

Wie gaat nu de koppen maken?

- Wat is hij aan 't doen? - Laat staan!

Niet doen, Marat.

- Jullie hebben haar kapotgemaakt! Kapot...

- En nu zijn jullie hier bij elkaar! - Waarom niet? We rouwen.

Dan nemen we maar een scheut nu we hier toch bij elkaar zijn.

Tuurlijk, doen we.

Kom, laten we rouwen.

Eet er ook wat bij want je drinkt maar en drinkt maar.

- Hier, neem een pannenkoek - Ik?

Wie moet nu de poppen boetseren? Zojaatje is er niet meer.

Dat deed Zojaatje altijd.

We hebben genoeg handen en benen, toch? We hebben geen...

Kom hier, Smeerlap...

Genoeg omhelsd, maar toch houd ik van je...

Marat, wat is dit? In plaats van 'n neus heb je een lul eraan genaaid!

Waar heb ik een lul in plaats van neus eraan genaaid?!

Laat zien, waar is die lul?

Hier, ballen! Waar heb ikdie lul dan aangenaaid!

Zwijg! Zoiets zou ik nooit doen! Vergeet het maar!

Geef hier!

Vergeet het maar!

Stelletje kutwijven, sletten.

Godver.

Hier heb je wat!

Godver, tering...

Hoe kunnen die locale lui die zelfgestookte troep drinken?

Alsof vodka beter is? Je had er wat bij moeten eten.

Een Russin moet makkelijk een liter vodka kunnen drinken.

Alsjeblieft, begin nu niet zo. Wat een gore troep.

Zullen we wat gaan wandelen, meisjes?

Zoja!

Jullie hebben haar vermoord!

Kijk, wat we voor jou gevonden hebben.

Lekker zacht.

En van dat lekkere zachte schaamhaar.

Heel uitnodigend, kijk.

Precies voor jou gemaakt, verdomme, kijk nou.

Hier, hou vast.

Mijn vriendje Vanjoesja kwam vandaag langs...

Ik zal ze bewaren, allemaal bewaren.

Voor Zojaatje zal ik ze bewaren.

Die oude kutwijven.

Oude kutwijven.

Hier, lieve kindjes...

Beetje licht...

zo dadelijk krijgen jullie 't nog een beetje warm.

Oude kutwijven...

Kutwijven.

Alles komt goed, Zoja.

Even een dutje doen.

Laten we even uitrusten.

Alles goed.

Mijn kindjes.

Alles wordt geweldig.

Alles wordt geweldig.

Zo dus, Zojaatje.

Zo leven we hier dus.

We leren alles netjes.

En verder komt alles goed.

Marinka, ben jij helemaal zo?

Wat bedoel je?

Nou, zo modern, in chocolade?

Wat voor chocolade in godsnaam? Zoja is dood.

Ik kan 't nog steeds niet geloven.

Wat geloof je niet, trut? Heb je haar niet in het graf zien liggen?

Dat wel. Maak niet uit, het is gewoon kut...

We stonden samen op de markt. Zij verkocht poppen, ik kristal.

We hadden de grootste lol bij 't grillen, zuipen, in de sauna...

Zoja, mijn Zojaatje...

Marina, jij heb haar nooit vergeven, toch?

Wanneer heb je haar eigenlijk voor 't laatst gezien?

Toen.

Nog op het platteland of zo?

Ja.

Ach, meisjes, ik voel me een beetje klote.

Jij neukt te weinig.

Had ze geen foto van haarzelf of zo?

Jawel, maar alleen die ene die nu op haar graf hangt.

Ze wilde nooit alleen op de foto. Altijd moest er iemand bij.

Goed, zusjes, op Zoja dan.

Gisteren heb ik me toch een klotedroom gehad.

Dat ik nog steeds bij mijn oma in Simferopol woonde.

Ik stond in de keuken ravioli te koken...

en opeens komt Zoja binnen en geeft me een pot met aarde.

Ik zeg: Zoja, ik vroeg om zure room.

Zij zegt: Hier, probeer 't gewoon, trut.

Het is hartstikke vers, ik hoefde er niet eens voor in de rij staan.

Opeens werd ik bang.

Ik begreep dat ze dood was.

Maar het kloterigste was dat, hoewel ze dood was...

ze nog zo vrolijk rondhuppelde en lachte.

Ze ging tegen de deurpost staan met de armen over elkaar.

Ik keek haar aan en wist dat ik nooit die keuken uit zou komen.

Nooit.

Toen werd ik wakker.

- Omdat je haar niet kon vergeven. - Waarschijnlijk.

Waar hebben jullie het over, godverdomme! Niet vergeven?

Vergeven dat ik drie maanden in het ziekenhuis moest liggen...

of vergeven dat ik bijna ben weggerot op 't station? Godverdomme!

Of vanwege mijn abortus, toen ze de baby in stukken uit mij wegsneden?

Stomme trutten!

Vergeef me, Zoja.

Wakker worden, meisje, er is iets ergs gebeurd.

Word wakker, meisje, er is iets gebeurd.

Nu is er niets herkenbaar meer.

Geen oogjes hier, geen neusjes.

Ze hebben jullie in stukken gescheurd...

Wat voor leed moesten jullie doorstaan...

Wat hadden jullie het zwaar! Heer, o jullie, mijn lieve...

Ach, kijk jullie nou toch... niets meer...

Konden ze maar zien hoe mooi jullie waren.

Zo dadelijk komen de kooplui, wat gaan we dan verkopen?

Waarvan moeten we nu leven? We hebben geen geld.

- Wie gaat de koppen boetseren? - Ik ga 't doen, heb ik gezegd.

Zoja heeft mij haar geheim verklapt!

Haar geheim hoe je de kopjes kneedt.

Jullie kauwen alleen kruim.

Kauwen, dat kunnen we wel, maar wie moet het dan kneden?

Wat kneden? Hij heeft alles kapotgeslagen, die rotzak!

Is er geen licht hier?

's Nachts schakelen ze de stroom uit, de klootzakken.

Zodat we gaan slapen.

Hier zijn ze, de poppetjes, de kindjes van Zoja.

Zijn dat de enige?

En deze, maar die zijn nog niet af.

We moeten ze afmaken en dan verkopen.

Voor hoeveel verkochten jullie ze?

Dat varieerde. Het was genoeg voor iedereen.

En de kleertjes?

Het is niet moeilijk om kleertjes te maken.

Zoja had allerlei soorten lappen...

en stukken stof verzameld.

De koppen zijn een probleem.

Zijn ze moeilijk te maken?

De koppen zijn echt een ramp.

Alleen Zoja wist hoe ze die koppen moest kneden.

En de oudjes?

Wat met de oudjes?

Die kunnen alleen maar armen en benen naaien...

en broodkruim kauwen...

Waarom broodkruim?

't Is goed materiaal, hardt goed uit en blijft keihard, altijd.

Voor altijd! Maar de honden hebben 't opgevreten.

De honden hebben 't opgevreten...

Zoja was gek op honden. Zij ook op haar.

Had Zoja geen mal?

Een wat?

Een mal van een kop.

't Is niet moeilijk, je moet één vorm maken...

en bijstaan totdat 't hard wordt als kruidkoek.

Kruidkoek?

Ja, dat is 't geheim.

Dat, hoewel ze al die koppen als een gezicht maakte...

elke nieuwe kop weer anders was en uniek.

Ze was dol op ze.

Alsof het haar eigen kinderen waren.

Maar eigen kinderen had ze niet.

Je zei dat ze je haar geheim heeft verklapt.

Ik dacht dat je een mal bedoelde.

Ingewikkelde toestand bij jullie hier

Ja, 't is hier ingewikkeld door die oude kutwijven, Marina.

Omdat alles met kwaad wordt beslecht.

Omdat ze niet weten hoe het aardig kan.

Als de kooplui straks komen...

begint het gekissebis weer opnieuw.

Gekissebis...

Weet je wat?

Haal ergens een jongen vandaan en maak 'n afdruk van zijn gezicht.

En dan kun je voortaan alle koppen kneden naar dat model.

Zoja deed 't niet zo.

Wat voor afdruk? Hoe moet ik 't dan maken?

En moet ik dan telkens gaan bewerken?

Ah, kom op! Een gezichtsafdruk, weet je wel?

Net zoals bij de doden.

Je smeert het gezicht in met olie...

dan leg je er witte klei op en je laat het drogen.

Na 't afnemen heb je een masker.

Nu zeg je wat, Marinka.

Alleen hebben we hier geen jongetjes. Alleen oude bessen.

Maar van klei hebben we hier meer dan genoeg.

Zowel witte als rode klei.

Ja, tering...

't Is hier ingewikkeld. Jullie kunnen alleen maar zuipen.

Eerst moeten we 't breken, kom...

Zo doe je dat niet.

Ik ken geen enkel land als dit.

Waar mensen zo vrij kunnen ademen als wij.

Van Moskou tot de verste uithoek...

van de bergen in het zuiden tot de zeeën in het noorden.

De mens loopt hier rond als eigenaar...

van zijn onmetelijke vaderland.

Overal is het leven net zo vrij en wijds...

als de rijkelijk vloeiende Volga.

Alles staat open voor ons jeugd.

De ouderen worden gerespecteerd.

Mooi speldje.

Hé klootzak, waarom val je stil?

Kom OP, Zingen!

De duiven vliegen boven onze gevangenis.

De duiven kennen geen hekken.

Oh, wat zou ik graag wegvliegen...

samen met de duiven...

naar mijn geboorteland.

Wakker worden, pop, de meiden zijn aan 't vechten!

Wakker worden, pop, de meiden zijn aan 't vechten!

Waar zijn jullie mee bezig?

Zijn jullie vergeten waar we zijn?

Wegwezen, jij kleine dief!

Zijn jullie vergeten wat is er gebeurd?

Meiden...

mijn varkentje Borka is vannacht gestorven!

Zo kan die wel weer!

Matrena, ze moeten in bad.

Gatver, wat een verschrikking hier!

Hoezo, ga je nooit naar een badhuis?

Ik ben de sauna gewend, en dat is niet zo gaaf als dit.

Kut, kijk uit met die klauwen van je, Vera!

- Wat hebben jullie twee nú weer? - Waar bemoei jij je mee?

Eerst vanwege een man. En later vanwege geld.

't Is hier al een gekkenhuis. Jullie doen er nog een schep bovenop.

Precies, een gekkenhuis. Ik snap niet hoe Zoja hier kon leven.

Ik zou die oudjes en poppen al lang de nek omgedraaid hebben.

En haar vriendje: echt een ramp.

Kom nou, meiden, hij is okay

Ja, dat kun je zien!

We moeten dit opeten en als de donder wegwezen.

Ja, inderdaad wegwezen.

Voordat we hier met een laag schimmel zijn bedekt.

- Hoe laat gaat de trein? - Half vier.

Marina, wat wil je meenemen van Zoja's spullen?

Hooguit een foto.

- Waar we met z'n allen op staan? - Ja, die.

Lekker.

Houd vast, ik zal een stukje voor je afsnijden.

Lekker. Eet maar.

Gewoon met je handen.

We lijken wel honden.

Maroesja, we hebben hier twee maagden.

Laten we op alle vier drinken!

Doorslikken die handel!

- Nu jij. - Goed dan.

We waren gelukkig, alles deelden we samen...

Maar jij ging weg en ging verdomme dood.

Ik wil daar nooit meer heen.

- Ik hou 't daar niet meer uit! - Laat ze toch allemaal oprollen!

Kom, we gaan naar buiten.

- Kom, meisje. - Blijf van me af!

't Is hier zo'n teringzooi. Ga naar binnen en kijk zelf.

Ik heb gezien dat je...

- Ik hou 't niet langer uit daar! - Dan gaan we 'n luchtje scheppen.

Even de schone, frisse lucht in.

Doe de deur open, godverdomme!

Wat, heb je echt nog nooit ronde biggetjes gezien?

- Nee, nog nooit. - Nou, wat een...

Ze liggen al 3 jaar in onze zesde vrieskist.

We krijgen ze regelmatig binnen.

Een delicatesse.

- Worden ze alleen daar gefokt? - Voor Moskou alleen daar.

Ze worden ook ergens rond Tambov gefokt maar...

Een hond is de beste vriend van de mens.

Morgen om twee uur.

- Mag ik u iets vragen? - Ik geef geen geld.

Ik hoef geen geld. Ik heb iets echt belangrijks. Wacht even.

- Waar gaat het over? - U heeft een knappe zoon.

Ik moet, weet u... Ik heb een afdruk van zijn gezicht nodig.

Ik betaal u ervoor. Kijk, ik heb het geld, ik heb 67 roebel.

- Wat voor afdruk? - Ik betaal u wel.

Zo leven we dan...

kijk naar ons...

Zojaaîje.

Was mijn varkentje lekke: meisje?

Ja.

Fuck!

En jullie vaderland geeft jullie de kans...

om je schuld af te kopen.

Jullie worden naar een oorlogsgebied gestuurd.

Daar wordt bloed van onschuldige mensen vergoten.

Daar lijden onze burgers.

Het leven heeft altijd plek voor 'n heldendaad, zogezegd.

Het is een plek om jullie gevechtskunsten te demonstreren...

Wat is er mis mee? Kolja, het is uitstekend gehakt.

Het is van de Kantemir divisie. In blik.

Negen jaar oud, nou en? Het is daar min 28.

De bezorging regelen zij, als 't moet morgen al.

Wie heeft je gezegd dat ik niet in gehakt handel?

Ik handel in alles wat naar vlees ruikt. En dit ruikt, ja, heel sterk!

Vertaling: Ydon Ossen en Ludmila Cvikova