Original subtitles

SubTiel & Zn presenteren: Belgravia S01E01: Episode 1

De stad was zeker het centrum van gebeurtenissen...

tjokvol toeristen, bruisend van activiteiten.

Niemand kon vermoeden dat keizer Napoleon erheen marcheerde...

en elk moment aan de rand van de stad kon verschijnen.

Maar het verleden, zoals ons zo vaak wordt verteld, is een vreemd gebied.

Kom, schiet op. -Ik loop zo snel al ik kan, juffrouw.

Wees niet zo traag. Schiet op.

Kan ik wat voor u dames doen? -Ik kom voor m'n vader, Mr Trenchard.

Blijf maar hier.

Wie stoort me in hemelsnaam...

Kapitein Cooper, excuseer me even. -Wacht even, Trenchard...

Trenchard? -Mr Trenchard.

We moeten het meel vanavond hebben. -Ik beloof m'n uiterste best te doen.

Als u buiten even zou willen wachten.

Heb je ze? -Drie. Eentje voor u, moeder en mij.

Lord Bellasis zal daar dineren, voor het bal neem ik aan?

Ze is zijn tante. -Natuurlijk.

Edmund zei dat er een souper na middernacht is.

Noem hem alleen Edmund tegen mij.

Ga naar je moeder, ze moet zich voorbereiden.

Het is te laat iets te laten maken. -Maar niet om iets passend te maken.

Ze zal niet willen gaan. -Jawel, ze zal wel moeten.

Wanneer vertellen we haar de rest? -Nog niet.

Het moet correct geregeld worden. We moeten ons door hem laten leiden.

Ga nu.

En stuur die idioot weer naar binnen.

We kennen er niemand. -Vader kent die mensen.

Hij kent de officieren die bij hem komen om bevelen te geven.

Zij zullen verrast zijn de balzaal te delen...

met een man die hun troepen brood en bier levert.

Hopelijk slaat u niet zo'n toon tegen Lord Bellasis aan.

Pas op voor luchtkastelen, lieverd.

Natuurlijk gelooft u niet dat hij eerbare bedoelingen heeft.

Hij is de oudste zoon van een graaf. Hij kan niet trouwen met wie hij wil.

Jullie vermaakten je met een flirt, die jullie nog niet heeft geschaad...

maar het moet ophouden, voordat er roddels komen, Sophia...

anders ben jij degene die eronder zal lijden.

Het zegt u niets dat hij uitnodigingen voor zijn tantes bal heeft geregeld?

Het zegt me dat je een mooi meisje bent dat hij wil plezieren.

In Londen zou het niet kunnen, maar in Brussel is alles anders door oorlog.

Dus gelden de normale regels niet. -U bedoelt...

dat wij geen gepast gezelschap zijn voor de vrienden van de hertogin?

Precies, en je weet dat het de waarheid is.

Vader is het daar niet mee eens.

Hij is van ver gekomen en ziet de natuurlijke barri�res niet...

die hem weerhouden veel verder te komen.

Wees tevreden met wie we zijn.

Je vader heeft goed geboerd. Kijk niet op ons neer.

U kijkt op ons neer.

De schoolmeestersdochter die te goed voor haar marktkoopman echtgenoot was.

Ik kijk op niemand neer. En zeker niet op je vader.

Ik kom liever niet in ongemakkelijke situaties

Dat vind ik een vorm van snobisme.

Ben ik te vroeg, mevrouw? - Nee, Ellis. Kom binnen.

Wij zijn toch klaar? - Als u het zegt, moeder.

We zijn uitgenodigd voor de hertogin van Richmonds bal.

Niet waar.

Ik bedoel, we moeten een jurk gaan uitkiezen, mevrouw.

Ik heb wat tijd nodig, als het doorgaat.

Miss Sophie lijkt opgewonden.

Lord Bellasis heeft vast de kaarten voor het bal geregeld?

Het kan de hertog van Wellington zijn geweest.

Mr Trenchard is bijzonder geliefd door hem...

en het bal is ter ere van de hertog. -Ja, dat zal het zijn, mevrouw.

Ze heeft het verteld? 't Is hem gelukt.

Dank je, Ellis. Kom later maar terug.

Wat een kans. De hertog zal er zelf ook zijn.

Twee zelfs. Mijn bevelhebber en de man van onze gastvrouw.

En ook regerende prinsen.

James Trenchard, die begon op de markt in Covent Garden...

moet zich gereedmaken om met een prinses te gaan dansen.

Dat ga je niet doen. Je zou ons beiden voor schut zetten.

We zien wel. -Ik meen het.

Het is al erg genoeg dat je Sophia aanmoedigt.

Anna, ik geloof dat de jongen oprecht is. Ik weet het zelfs zeker.

Dat weet je niet. Misschien denkt Lord Bellasis dat hij oprecht is.

Hij is niet zijn eigen meester, er kan niets goeds uit voortkomen.

Vreemd dat we over een bal praten...

terwijl we op de rand van oorlog staan. Hoe belachelijk.

Ik ben het niet met je eens. En ook niet over Lord Bellasis.

Onthoud dit, mocht deze nonsens Sophia schaden...

dan houd ik jou verantwoordelijk. -Prima.

Hem te chanteren om bij z'n tante te bedelen voor uitnodigingen...

ik voel me zo vernederd. -Verpest dit niet, Anne.

Dat sta ik niet toe. -Dat hoef ik niet te doen.

Het zal zichzelf verpesten.

Hopelijk is dit geen vergissing. -Daar is het nu te laat voor.

Wat is er zo grappig?

We kwamen hier om de hoge kringen te ontvluchten...

en nu geven we het bal van het seizoen.

De hertog stond erop.

Hij zei dat we moesten tonen dat wat Bonie ook doet...

het de Britten geen angst aanjaagt.

Edmund. Je bent de allereerste. Wat fijn.

Ik wilde vroeg komen om u steun te geven.

Tante, u hebt deze sombere kamers er schitterend uit laten zien.

Niemand zou zeggen dat mensen hier een paar maanden geleden hun koets kocht.

Mr en Mrs James Trenchard. Miss Sophia Trenchard.

Heb je de Ritselaar uitgenodigd? -Wat bedoel je?

Hij is Wellingtons hoofdleverancier. Wat doet hij hier?

De foerier van de hertog van Wellington?

Heb ik een foerier uitgenodigd?

Lieve tante, u hebt een van de Hertogs trouwste helpers uitgenodigd...

in z'n gevecht voor de overwinning. -Je hebt me misleid.

Ik hou er niet van om voor schut te worden gezet.

Hopelijk wordt je moeder niet kwaad op me.

Dit was er aardig van u, hertogin. -Nee hoor, Mrs Trenchard.

U bent erg aardig voor mijn neef geweest, hoorde ik.

Het is altijd een genoegen Lord Bellasis te zien.

Al die jonge mannen, zo ver van huis, arme zielen.

Kijk eens aan, daar hebben we onze Ritselaar.

Goedenavond...

Uwe...

Hertog.

Mag ik u voorstellen aan mijn dochter, Sophia?

Miss Trenchard, mag ik u begeleiden naar de balzaal?

Ik dacht dat je nooit zou komen. -Doe niet zo mal. We erg zijn vroeg.

Een uur zonder jou voelt als eeuwig. -Dat las je in een boek.

Is Edmund echt serieus?

De moeder kan ermee door, maar de vader is gewoon grotesk.

Ik praat later wel met Edmund.

Wacht tot het bal voorbij is en het meisje weg is.

Hopelijk komt Caroline er nooit achter dat ik haar heb uitgenodigd.

Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins van Oranje.

Waarom zeg je niet Uwe Genade? -Dat zeggen dienaren en ambtenaren.

Dat zeg je niet op een besloten feest.

De hertog van Wellington noem ik altijd Uwe Genade.

Omdat je z'n foerier bent. -Dus ik moet het nu niet doen?

Had je de uitnodigingen niet geregeld, zat je niet in dit lastig parket.

Wat brengt de Ritselaar hier vanavond?

De hertogin heeft ons uitgenodigd. -O, is dat zo?

En geniet u tot dusver van de avond? -Ja, Uwe Genade.

Maar er wordt veel gesproken over de opmars van Bonaparte.

Daarom zijn we zo laat. Het lijkt erop dat we morgen vertrekken.

Begrijp ik het goed dat deze charmante dame Mrs Trenchard is?

Uw kalmte is geruststellend, hertog. - Ponsonby.

Ken je de Ritselaar?

Ik bracht veel tijd buiten zijn kantoor door...

wachtend om de zaak van m'n mannen te bepleiten.

Mrs Trenchard, mag ik u voorstellen, Sir William Ponsonby?

Ponsonby, dit is de vrouw van de Ritselaar.

Hopelijk behandelt hij u beter dan mij.

Een mooi detail, hertogin.

Mijn vader heeft tenslotte de Gordon Highlanders gevormd...

dus hoe kon hun bevelhebber weigeren? -Inderdaad.

Neem er een paar, als je dat wilt.

M'n moeder komt om ons uit elkaar te halen.

Waarom is ze zo tegen me?

Ze is overtuigd dat er alleen ellende van komt.

Dan gaan wij het tegendeel bewijzen.

Laat Sophia u niet voor zichzelf houden, Lord Bellasis.

U heeft hier vast veel vrienden die graag met u willen spreken.

Geen zorgen, Mrs Trenchard. Ik ben waar ik wil zijn.

Dat is fijn, milord. Maar Sophia moet haar reputatie beschermen...

en uw hoffelijke aandacht kan dat in gevaar brengen.

Ik wou dat u zou denken dat ik een beetje verstand heb.

Ik wou dat ik dat kon. -Milords, dames en heren...

het souper is geserveerd.

Ritselaar. Kom met ons mee.

Koninklijke Hoogheden, hertogen, Milords, dames en heren...

hoe spijtig ik het vind het vermaak van de hertogin te onderbreken...

zij in uniform moeten zich gereedmaken om te vertrekken.

Het is bijna zo ver.

Mogen we even alleen zijn?

Ponsonby, heb je de kaart? -Ja, die heb ik.

Oranje kreeg bericht van baron Rebecque.

Bonaparte marcheert van Charleroi naar Brussel en komt dichterbij.

Ik beval het leger bij Quatre Bras te concentreren.

Maar houden hem daar niet tegen.

Misschien lukt het. U hebt nog een paar uur voor zonsopgang.

Lukt dat niet dan moet ik hier slag leveren.

Bij Waterloo. Ik zal je hulp nodig hebben Ritselaar.

We zullen niet falen door gebrek aan voorraden.

Je bent slim, Trenchard.

Gebruik van je talent als de oorlog voorbij is.

Je hebt de potentie om ver te komen. -Uwe Genade is erg vriendelijk.

Laat je niet afleiden door de praal van de hogere klasse.

Daar ben je te slim voor, of zou dat moeten zijn.

Genoeg. Laten we ons gereedmaken.

Ik moet naar het depot. Ik zet jou en Sophia in een koets en ik ga lopen.

Is dit het laatste gevecht? -Ik denk het.

Bij elk gevecht denken we dat het de laatste is...

maar dit keer denk ik echt dat het zo is. Waar is Sophia?

Niemand zal in elk geval hun dwaze indiscretie herinneren.

Neem haar mee naar de deur, lieve, terwijl ik de omslagdoeken haal.

Doen niet zo mal, liefste, er kan niets gebeuren...

we zijn het gelukkigste paar. -We zijn het verliefdst.

Als ik terug ben lachen we om je angst en maken we plezier. Dat beloof ik.

En een heer breekt zijn belofte niet. -Precies.

Zorg goed voor haar.

Wat is er? Je wist dat hij moest gaan. -Dat is het niet.

Lieverd, beheers je. Kom met me mee. Snel.

Ga nu. Ik kom terug wanneer ik kan.

Hoelang kan het nog duren? -Totdat een kant wint.

Maar het kan niet veel langer duren, denk ik.

Als er nieuws van vader was zou u het me toch zeggen?

Natuurlijk, maar hij heeft het veel te druk om aan ons te denken.

Wint Napoleon, moeten we dan vluchten voor z'n leger de stad gaat plunderen?

Oliver, wil je mama's omslagdoek even halen?

Je moet hem niet bang maken.

Hoe kunt u zo kalm zijn? -Wat voor keus heb ik?

Ik wil de straat op rennen en schreeuwen.

Ga je gang. Ik betwijfel dat iemand het zou opvallen.

Maar als je er toch bent, bid dan dat ze veilig thuiskomen.

Ik begon me af te vragen of ik je ooit weer zou zien.

Het is ons gelukt. Bonie is op de vlucht geslagen.

Ik zeg het nogmaals: Godzijdank.

Er is meer nieuws.

Niet iedereen heeft het overleefd. - Dat was te verwachten, arme zielen.

De hertog van Brunswick is dood. En Lord Hay, Sir William Ponsonby...

We moeten voor hen bidden.

Onze aanwezigheid die avond verbindt ons met hen.

Inderdaad...

Er is een andere gesneuvelde...

waarmee je geen verbondenheid hoeft voor te stellen.

Burggraaf Bellasis.

Zeg dat het niet zo is.

Weten ze het zeker? -Ik was op het slagveld.

Nadat de veldslag eindelijk voorbij was.

En het was een gruwelijk gezicht.

Overal lichamen, gekerm van de gewonden...

aaseters die aan de lijken zaten te eten...

Waarom ben je erheen gegaan?

Zaken.

Dat is toch altijd de reden dat ik iets doe?

Ik moest vaststellen wat er verloren is gegaan.

Ik hoorde dat Bellasis op de lijst van doden stond. Ik vroeg hem te zien...

dus ja, ik weet het zeker.

Hoe gaat het met Sophia?

Ze is zichzelf niet meer sinds het bal.

Ze vreest ongetwijfeld het nieuws dat wij haar nu moeten brengen.

Ik vertel het haar wel.

Ik moet het doen. Ik ben haar moeder. -Nee. Ik vertel het haar.

Daarna kan jij naar haar toe.

Waar is ze? -In de tuin.

Belgravia, Londen

Zesentwintig jaar later

Mrs Trenchard. De hertogin van Bedford verwacht me.

Mrs James Trenchard.

Mrs Trenchard, wat fijn dat u bent gekomen.

De hertog zei dat Mr Trenchard graag wilde dat u zou komen.

De hertog is altijd goed voor Mr Trenchard geweest, hertogin.

Kent u hier iemand? -Maak u geen zorgen. Ik red me wel.

Ik ben ge�nteresseerd in uw idee: de afternoontea.

Het lijkt erg populair te worden.

Uwe Genade. -Excuseer me.

Dank u.

Een mooie redding.

Echt, wat is deze nieuwerwetse thee toch?

Niet dat ik niet wat wil eten om het diner te halen...

maar waarom niet aan een tafel? -Om niet vast te zitten, denk ik.

We kunnen rondlopen en praten met wie willen.

Nou, ik wil graag met u praten.

Mrs Trenchard, laat mij u aan Mrs Carver en Mrs Shute voorstellen.

Ze willen u graag leren kennen. -Gaat u mij niet voorstellen?

Dit is de douairi�re-hertogin van Richmond.

Mag ik u voorstellen aan Mrs James Trenchard?

Laat me u nu voorstellen aan Mrs Carver en Mrs Shute.

Ruk haar nou niet bij me weg. Ik ken Mrs Trenchard, denk ik.

U hebt een goed geheugen, hertogin.

Ik dacht dat ik onherkenbaar was veranderd.

Maar u hebt gelijk, we hebben elkaar ontmoet.

Ik was op uw bal in Brussel, voor Waterloo.

U was op het beroemde bal? -Ja.

Maar ik dacht u pas onlangs...

Ik moet even gaan kijken of iedereen voorzien is.

Ik kan me u goed herinneren. -Ik ben onder de indruk als dat zo is.

We kenden elkaar natuurlijk niet echt, of wel?

Mijn man en ik waren u opgedrongen. - Dat weet ik nog.

Wijlen mijn neef was verliefd op uw dochter.

Misschien. Ze was zeker verliefd op hem.

Hoe gaat het met uw dochter? Ik kan me herinneren dat ze een schoonheid was.

Wat is er van haar geworden?

Net als Lord Bellasis, leeft Sophia niet meer.

Niet veel maanden na het bal.

Zij trouwde dus nooit? - Nee, zij trouwde nooit.

Het spijt me. Echt.

Gek genoeg herinner ik mij haar heel goed.

Een echte schoonheid.

Heb je nog meer kinderen? - Ja.

Een zoon, Oliver, maar... - Maar Sophie was uw grote lieveling.

We worden verondersteld van al onze kinderen in gelijke mate te houden.

Ik probeer dat zelfs niet.

Ik ben dol op sommige van mijn kinderen...

sta op redelijk goede voet met de meesten, maar...

maar ik heb er twee waar ik echt een hekel aan heb.

Hoeveel heeft u er? -14.

Hemeltje.

Het Richmond hertogdom is dus veilig. -Dat denk ik ook.

Eigenlijk ben ik te lang gebleven en zal daar voor moeten boeten.

Het was fijn om met u te praten...

als een prettige herinnering van meer opwindende tijden.

Ik veronderstel dat dit het voordeel is van een informele afternoontea.

We kunnen weggaan wanneer we willen. Ik wens u en uw familie het beste...

ongeacht aan welke zijde we ooit stonden.

Hetzelfde, hertogin.

U had tegen mijn zuster veel te zeggen.

Onze gastvrouw vertelde me dat u op het beroemde bal in Brussel was.

Dat was ik, Lady Brockenhurst. -Ja. Ik ben Lady Brockenhurst.

En u bent Mrs Trenchard, meen ik. -Ik ben vereerd dat u mij kent.

Dat doe ik zeker.

Die zijn te lekker om te weerstaan.

Het voelt vreemd aan om op deze tijd te eten...

maar ik veronderstel dat we tegen etenstijd wel weer trek hebben.

Vertel me, waarom was u op het bal? Kende u mijn zuster en haar man?

Nee, niet echt.

Ik heb altijd van u beiden gehoord als...

de legerfourier van de hertog van Wellington en z'n vrouw.

Toen ik u hier zag vroeg ik mij af of ik verkeerd was ingelicht.

Nee. De informatie was juist.

Levert Mr Trenchard nog steeds aan zijn klanten levensmiddelen?

Hij moet daar erg goed in zijn.

Hij is gaan samenwerken met Mr Cubitt en zijn broer...

toen we terugkwamen van Brussel. Hij leidt hun projecten.

Wel, wel, Thomas Cubitt? Hemeltje.

Ik neem aan dat hij toen geen scheepstimmerman meer was.

Dat is juist. Hij begon als een timmerman, maar...

bedacht een nieuwe manier om te bouwen.

Hij regelde alle bouwtechnische zaken, zoals metselaars, stukadoors.

De mensen voor wie hij werkte... -Gaven alleen de opdracht.

Hij en zijn broer regelden alles. -Indrukwekkend.

Zij bouwden het Londen Instituut in Finsbury Circus...

toen ze elkaar ontmoetten.

Ik herinner me dat het gebouw werd geopend.

We vinden het prachtig.

Daarna realiseerden ze Tavistock Square...

en verschillende andere projecten. -Totdat zij Belgravia bouwden.

Deze schilderachtige stad voor de rijken, waar we nu allemaal wonen.

Goh, wat een verhaal..

U bent een vrouw van de nieuwe tijd, Mrs Trenchard.

Ik hoop dat ik u daarmee niet beledig -Niet in het minst.

Waarom waren wij op het bal?

Wij waren bevriend met een favoriet van uw zuster...

en hij zorgde voor een uitnodiging. -Wie was die favoriet?

Kan ik hem hebben gekend?

Kom op, Mrs Trenchard, wees niet beschroomd.

U kende hem erg goed. Het was Lord Bellasis.

En u? Kende u mijn zoon goed?

Mrs Trenchard, kunt u meekomen en willen ontmoeten...

Vergeef me, lieve, Mrs Trenchard en ik zijn in gesprek.

Wat wilde u zeggen?

Alleen dat mijn dochter Lord Bellasis beter kende dan wij.

Brussel was in die tijd chaotisch.

Niemand van ons wist wat ons te wachten stond.

De onderwerping van Engeland of een Britse overwinning.

Die onzekerheid cre�erde een zwoele, wilde en opwindende atmosfeer.

Men moest zich toen zeker hebben gerealiseerd dat sommige...

van die lachende jongemannen niet naar huis zouden terugkeren.

Zij moeten van de glamour en het gevaar hebben genoten...

omdat gevaar glamoureus is wanneer je jong bent.

Waar is zij nu?

Sophia stierf.

Dat wist ik niet.

Het was vrij snel na de veldslag, nu alweer zo lang geleden.

Het spijt me erg.

Iedereen zegt te begrijpen wat u doormaakte, maar ik doe dat echt.

En ik weet dat je er nooit overheen raakt.

Vreemd genoeg vind ik dat troostend.

Ze zeggen dat gezamenlijk lijden troost biedt. Misschien is dat zo.

U herinnert zich dus Edmund?

Zelfs heel goed.

Hij kwam naar het huis met de andere jonge mensen.

Hij was erg gezien, heel charmant.

Zag er goed uit en grappig als geen ander.

Ja, inderdaad en nog veel meer.

Heeft u nog andere kinderen? Het spijt me.

Ik herinner me nu dat u die niet heeft. Vergeef me.

Nee. Na ons is er niemand van ons meer over.

Geen enkel spoor.

We zijn nog steeds trots op Edmund. -Natuurlijk bent u dat.

Ik moet nu gaan, Mrs Trenchard.

Ik vond het fijn om met u te praten, meer dan dat ik verwachtte.

Wie vertelde je dat ik hier zou zijn?

Niemand, ik...

Ik vroeg aan onze gastvrouw wie het was die met mijn zuster sprak, en...

zij gaf me uw naam. Ik was nieuwsgierig.

Ik heb het zo vaak over u en uw dochter gehad dat...

het zonde zou zijn geweest elkaar niet te ontmoeten.

Ik hoop dat u er geen spijt van heeft.

Ik ben er blij om.

U heeft mij het gevoel gegeven alsof ik hem weer heb gezien...

dansend en flirtend en plezier hebbend in zijn laatste uren.

Ik denk dat graag dat het zo was.

Ik zal dat blijven denken.

Dus, dank u.

Hoe was Mr Wilkie? -Heel beschaafd.

Een jaar nadat hij mijn portret schilderde...

schilderde hij de koningin bij haar eerste Raadszitting.

Je moet hem nu tweemaal zoveel betalen als ik toen.

Je moedigt haar aan om te bedelen.

Mama, weet je dat ik de hele middag alleen was?

Er waren toch wel dingen die je aandacht vroegen.

Daar gaat het niet om.

Ik had je kunnen vergezellen als je had verteld waar je naartoe ging.

Maar je was niet uitgenodigd. -Welk verschil maakt dat?

De meeste vrouwen zouden antwoorden dat zij graag hun dochter meebrachten.

Jij bent mijn dochter niet.

Zij is je schoondochter, moeder...

dat is dochter in elk ander huis.

Het is niet correct om wie dan ook mee te nemen...

naar het huis van een vrouw die ik nauwelijks ken.

Een hertogin die je nauwelijks kent en die ik helemaal niet ken.

Wie waren daar? Iemand interessant?

Ik sprak met de oude hertogin van Richmond.

Wij haalden herinneringen op uit onze tijd in Brussel bij het bal.

Haar zuster was daar ook.

Je bedoelt de moeder van... -Ja.

Heb je met haar gesproken? -Ja.

En...? -Ik vertel het je later.

We moeten Oliver en Susan niet vervelen.

Ik ben alleen verveeld omdat ik daar niet was.

Ik heb je vandaag niet op kantoor gezien, Oliver.

Ik was er niet. -Waarom niet?

Ik heb Chapel Street ge�nspecteerd.

Waarom zijn die huizen zo klein? Be�nvloed dat niet de winst?

Wanneer je een gebied ontwikkelt moet je voor iedereen bouwen.

Niet alleen paleizen.

Je moet ook het personeel van de prinses onderbrengen...

haar bedienden die in het paleis werken.

Ook voor de koetsen en de koetsiers.

Zij nemen allemaal ruimte in, goed bestede ruimte.

Heeft u nog nagedacht over waar wij zouden kunnen wonen?

Wel, ik bied je graag iets, dat leeg staat aan in Chester Row.

Zijn die niet erg klein?

Inderdaad, te klein voor feestjes...

en ik meen, als je zoon, mijn stand te moeten ophouden.

Ze zijn minder klein dan het eerste huis dat ik met je moeder deelde.

Ik ben anders grootgebracht dan jullie.

Als ik grotere verwachtingen heb dan hebben jullie die mij gegeven.

We schijnen vanavond op alle fronten tekort te schieten.

We zijn volgende maand in Glanville. Ik hoop dat jullie komen...

en een week of twee blijven?

Als we kunnen doen we dat.

Het is alleen zo ver weg. -Wat denk jij ervan, Oliver?

Je hield altijd van Glanville. -Dat is waar.

Maar ik ben bang dat Susan niet goed tegen reizen kan.

Ik schaam me ervoor, maar hij heeft gelijk.

Twee dagen in een koets kost een dag om bij te komen.

Dus, drie dagen in een koets is een ware kwelling.

Ik vind het vervelend jullie zo teleur te stellen.

Ik bracht het huis weer tot leven.

En het bracht mij ook weer tot leven.

Na Sophia's overlijden, bedoel je?

Ik ga naar boven.

Doe niet te lang over je port. De bedienden moeten opruimen.

Kun je haar niet in de hand houden?

Naar het schijnt niet.

"Niet Chester Row," zei zij, alsof hij haar had bedreigd met cholera.

"Het is veel te miezerig voor mensen zoals wij".

Je had de blik van mijnheer moeten zien...

toen hij suggereerde dat Mr Oliver wat werk zou doen.

Ik hoop dat er hier niets onwelvoeglijk wordt besproken.

Nee, Mr Turton.

Mr en Mrs Trenchard betalen ons salaris...

en daarvoor dienen we ze met respect te behandelen, Morris.

Ja, Mr Turton.

Natuurlijk zijn ze niet wat zij denken dat ze zijn...

het is alleen duidelijker als ze alleen zijn.

De omgang met Mr Trenchard is vriendelijk en eerlijk, Mr Turton.

Mr Myles is de lakei van mijnheer, hij weet het het best.

Ik heb het slechter meegemaakt in koninklijke huishoudens.

Ik ben het niet graag met u oneens...

maar mijn sympathie gaat uit naar Mr Oliver.

Zij voedde hem op als een heer...

maar nemen het hem kwalijk er een te willen zijn.

Waarom wil Mr Oliver een huis en landgoed...

grootser dan z'n ouders? Waarom zou hij dat verdienen?

Dat is wat ik graag zou willen weten. -Heren verdienen hun huizen niet.

Zij erven die. -Mee eens.

Waarom zou Mrs Oliver niet een huis voor feestjes hebben?

Zij bracht genoeg geld met zich mee.

Het is onlogisch voor mijnheer om hen te dwingen...

in een konijnenhol te wonen.

Het spijt me te moeten zeggen, Miss Speer...

en ik ben blij te horen dat u haar een goede werkgeefster vindt...

maar ik vind Mrs Oliver heel moeilijk te behagen.

Zij heeft een punt.

Je zou denken dat zij de Infanta van Spanje was...

door zo hoog van de toren te blazen.

Ik hem nooit problemen gehad met mevrouw.

Zij is recht door zee en ik heb geen reden om te klagen.

Ik ben blij dat te horen.

We moeten sympathie voelen voor mijnheer.

Het is moeilijk om het voor elkaar te krijgen in ��n generatie.

Mee eens, Miss Ellis.

We zien de dingen niet hetzelfde, Mr Turton...

we zullen het eens moeten zijn dat we verschillen.

Je kunt het haar niet vertellen. Waar praat je over?

Toen ze zei: "Zal er niets meer na ons zijn".

Jij zou net zo geroerd zijn geweest als ik.

Dus jij zou het prefereren dat Sophia herinnert zou worden als een slet.

Ik zou haar vragen het geheim te houden.

Natuurlijk kan ik haar daar niet toe dwingen, maar...

Hebben wij het recht om voor haar te verbergen dat ze een kleinzoon heeft?

We hebben het meer dan 25 jaar verborgen gehouden.

Ik verbied het.

Ik wil dat de herinnering aan mijn dochter niet wordt bezoedeld.

Zeker niet door haar eigen moeder. En haal de hond van het bed.

Wat is er aan de hand?

Ik ben in verwachting.

Wat?

Sinds wanneer?

Eind februari, denk ik.

Weet je het niet? -Eind februari.

Moet ik Lord Bellasis daarvoor bedanken?

Jij domme, stomme gans.

Hoe kon dat gebeuren? Hoe kon je dat laten gebeuren?

Ik dacht dat we getrouwd waren.

Wist je niet dat je daarvoor je vaders toestemming nodig had.

Je bent pas 18. -Papa gaf zijn toestemming.

Je vader wist het?

Hij wist dat Edmund mij wilde trouwen voordat hij naar het front terugging.

En gaf zijn toestemming.

Edmund vond een pastoor om ons te trouwen in een kleine kapel.

Ik verklaar jullie nu tot man en vrouw.

Mogen we elkaar kussen? -U heeft mijn zegen.

Zijn we echt getrouwd? -Wel degelijk.

Toen gingen we weg en gingen terug naar zijn onderdak.

Daar is het gebeurd.

Ik neem aan dat de plechtigheid niet echt was.

Ik vermoedde dat nooit, geen moment.

Edmund sprak over zijn liefde en onze toekomst...

tot het moment dat we z'n tantes bal verlieten...

in de avond voor de veldslag. -Wanneer ontdekte jij het?

Toen we naar buiten gingen was daar een groep bereden officieren...

in de uniformen van de 52e lichte infanterie...

Edmund's regiment...

En?

E�n van hen was de pastoor die ons had getrouwd.

Hij was een militair.

Vriend van Edmund die zijn boord omdraaide om mij te misleiden.

Nu begrijp ik wat je die avond zo van streek bracht.

Ik dacht dat het het vertrek van Lord Bellasis was.

Op het moment dat ik de man zag wist ik dat ik bedrogen was.

Dat ik niet op weg was naar een gouden toekomst.

Ik was een stomme meid die gebruikt was als een hoertje.

Ik veronderstel dat ik dacht dat Edmund het zou uitleggen...

maar hij sneuvelde voordat hij daarvoor de kans kreeg.

Wanneer wist je dat je van hem in verwachting was?

Ik wilde het in het begin niet toegeven.

Ik was een idioot. Ik nam dwaze middelen in.

Ik gaf een zigeuner een sovereign voor iets dat suikerwater bleek.

Maar niets hielp. Ik ben nog steeds zwanger.

Wat heb je je vader verteld?

Hij weet dat ik beduveld was.

Ik vertelde het hem die morgen dat hij het nieuws bracht van Edmunds dood.

Maar hij denkt dat ik ermee wegkwam.

We gaan naar het noorden, uit ieders zicht...

terwijl James regelingen treft voor het kind.

Ik heb morgen een verhaal klaar, maar...

vanavond spreek ik met je vader.

Wees niet te hard voor hem. Het was zowel zijn droom als de mijne.

Jij bent een jonge vrouw. Jij wordt verondersteld dromen te hebben.

Hij is je vader, verdomme.

Hij zou je hebben moeten beschermen om ze te geloven.

Mrs Casson, u bent terug. De baby kwam erg snel...

niet lang nadat u was vertrokken. -Is het gezond?

Daar lijkt het op.

Maar, Mrs Casson...

we kunnen het bloeden niet stoppen.

Ik ben hier. Zeg me wat ik kan doen. -Heb je hem gezien?

De dokter zegt dat hij heel gezond en monter is, lieverd...

maar nu is onze aandacht gericht op jou.

Zorg voor hem, wil je?

We zullen samen voor hem zorgen. -Beloof het me, mama.

Wie hem ook aanneemt, zorg dat ze van hem houden.

Laten we het daar over hebben wanneer je weer in orde bent en uitgerust.

Doe de groeten aan papa val hem niet te hard.

Nergens voor, alsjeblieft.

En herinner mij.

Mijn lieveling...

als ik al niet elke dag van mijn leven aan je denk.

Maar nu moet je rusten en wanneer je wakker wordt...

Sophia...

mijn lieveling.

Sophia. -Het is voorbij, Mrs Casson.

Ik ben bang dat het is afgelopen.

Vertaling: SubTiel & Zn