Original subtitles

Het is allemaal zo vredig.

Ja, het is extreem landelijk, hè? Er is hier niets.

We zijn hier vier jaar niet geweest.

Is het al zo lang geleden?

Zijn jullie geen enkele keer naar huis geweest?

Je kunt niet thuiskomen op een plek waar geen familie op je wacht.

Majoor, u heeft toch over onze algemene situatie gehoord?

Nou, dat is een verrassing. Winry.

Winry, we hebben vereerde gasten.

De mens kan niets verkrijgen, zonder eerst iets op te offeren.

Om iets te verkrijgen, moet er iets ingeleverd worden van dezelfde waarde.

Dat is de Wet van de Gelijkwaardige Uitwisseling van de alchemie.

In die tijd geloofden wij dat dat de wereldlijke waarheid was.

HUIS VAN DE WACHTENDE FAMILIE

Hoe is het met je, Den?

Oma Pinako.

Het is lang geleden. Ik heb je hulp weer nodig.

Jeetje.

Jullie hebben jezelf deze keer wel echt een loer gedraaid, hè?

Nou, er is veel gebeurd.

En toch ben je zo klein gebleven.

VERGELIJKINGSMATERIAAL

Wie noem jij klein, kleine feeks?

Wat brutaal, spruitje. -Mond dicht, muisje.

Micro-spruitje. -Minuscule heks.

Edward Elric.

Hoe durf je zo tegen een oudere te spreken?

Ik, Armstrong, zal dit verhelpen.

Wie ben jij?

Je snapt de lol er niet van, hè?

Alex Louis Armstrong.

Pinako Rockbell.

Broer.

Hallo zeg, Winry. Probeer je me te vermoorden?

En jij dan? Hoe ben jij zo verknoeid geraakt?

Hoe heb je m'n beste automaliën, waar ik hart en ziel in stopte, verpest?

Nou, hij viel zo makkelijk uit elkaar...

En Al is ook helemaal verknald.

Jullie waren iets gevaarlijks van plan, zeker.

Nou, zie je...

Hé, spruitje, je bent een beetje gegroeid. Toch?

Je hoeft geen spruitje te zeggen.

Dat betekent dat je been ook aangepast moet worden.

We moeten uit het niets een nieuwe arm bouwen.

Red je dat allemaal in ongeveer een week?

We hebben haast.

Je beledigt me. Over drie dagen is het af.

Sorry daarvoor, oma.

Maar waarom heb je zo'n haast?

We willen graag zo snel mogelijk terug naar Central.

We zoeken daar iets belangrijks.

Ik neem aan dat het niet gevaarlijk is? -Nee.

Zoiets is het helemaal niet.

Jezus, jullie maken alleen maar problemen voor me.

Winry klaagt wel, maar ze is er nog altijd voor ons, hè?

Ja.

Het is maar een reserveonderdeel, maar oma maakt ze echt speciaal.

Wil je iets weten?

Het is hier echt niet veranderd, hè?

Zeker niet.

Mr Armstrong, toch?

Wat voor leven hebben die jongens van dag tot dag?

Omdat hier zo landelijk is, krijgen we niet veel mee over de stad.

En die jongens hebben me geen enkele brief gestuurd.

Ik maak me zorgen over ze.

De gebroeders Elric, en vooral de Fullmetal Alchemist...

...zijn bekende gezichten in Central.

Als resultaat lijken ze soms problemen aan te trekken.

Maar ze maken het goed.

Die broers zijn sterk.

Sterk, ja?

Help mijn broer.

Hou vol.

Deze pijn is niks.

We moeten snel terug naar Central...

...en de documenten over die Steen der Wijzen vinden.

Dat is waar. Maar doe het voor nu maar even rustig aan.

Als we terug zijn, wordt het tenslotte moeilijk.

Dat is wel zo, maar ik vind het alsnog lastig om niks te doen.

Broer.

Ga mama's graf bezoeken.

Haar graf bezoeken?

We gaan zo gauw je automaliën is gerepareerd, toch?

Dus dit is het moment.

Ik zal hier blijven.

Je hebt gelijk.

Dan ga ik maar.

Ik ben klaar met brandhout hakken, mevrouw Pinako.

Dankjewel, hè.

Je mag het rustig aan doen nu je hier bent, hoor.

Nee, als soldaat is dagelijkse training van essentieel belang.

Trouwens, ik zie Edward nergens.

Hij zei dat hij het graf van zijn moeder ging bezoeken.

Ik heb hem gezegd dat het gevaarlijk is om alleen weg te gaan.

Het is al goed.

Hij heeft een prima begeleider bij zich.

Ed, ben je terug?

Ja, dat is lang geleden.

Vier of vijf jaar geleden, hè?

En nog altijd onvolgroeid.

Noem me niet onvolgroeid.

Zeg, werk je nog steeds als een staats-hoe-het-ook-heet?

Zeker weten.

Pas goed op jezelf.

Omdat je zo onvolgroeid bent.

Zeg niet steeds dat ik onvolgroeid ben.

Wat is er? Je zit met je hoofd heel ergens anders.

Winry, dat meisje daar...

Je bedoelt Nellie.

Toen we klein waren speelden we vaak samen.

Verstoppertje, en de rivier af varen...

Is er iets mis?

Ik kon me haar gezicht gewoon niet herinneren.

Maar ze is natuurlijk ook flink veranderd.

Dat is waar, denk ik.

Al.

Laten we mam terughalen.

Klaar om terug te gaan, Den?

Is dat zo'n horloge?

Ja, hij vergroot je kracht als je transmuteert...

Wat cool.

Het gedetailleerde vakmanschap...

Dit is echt het werk van een kenner.

Hoe stel je 'm in? Wind je hem met de hand op, of doet ie het zelf?

Of kan het zijn... -Geen idee. Ik sta er nooit bij stil.

Toe, laat me hem onderzoeken. -Grapje, zeker?

Als ik 'm aan jou geef, weet ik dat je hem tot het laatste schroefje loshaalt.

Dat is toch wel goed?

Nadat ik hem heb geanalyseerd, zet ik hem weer precies zo in elkaar.

Echt niet. Leen 'm maar van iemand anders.

Nou, ik ga maar eens een jaar aan hout hakken.

Jemig, wat zijn jullie gierig.

Al.

Oma zegt dat mijn arm morgen af moet zijn.

Als dat klaar is, is jou repareren het eerste wat ik doe.

Broer, heb ik ooit vrienden gehad?

Wat is dit opeens?

Mijn geheugen is zo wazig.

Ik kan me van geen enkele vriend het gezicht herinneren.

Weet je, het geheugen is een plek waar dingen zich opstapelen, één voor één.

Het is niet meer dan natuurlijk dat dingen van vroeger vervagen.

Ik vraag het me af...

Luister, Al...

Er is iets wat ik je al lange tijd wil zeggen...

...maar ik was te bang en heb het niet kunnen zeggen.

Wat?

Alleen dat... -Vertel.

Nee, laat maar.

Broer.

Jongemannen.

Kijk toch naar die prachtige sterrenhemel.

De virtuositeit van de hele lucht.

Het is een zegen van de hemel die in de stad niet te zien is.

Dit is een fijne plek, dit dorpje Resembool.

Om te compenseren voor het feit dat er niks is...

...zijn hier veel dingen die de stad niet heeft.

Lang geleden keken wij ook vaak zo naar de sterren.

En nu het moment waarop jullie gewacht hebben, het koppelmoment.

Het moment waarop de zenuwen aansluiten is me elke keer weer te veel.

Niet klagen. Je wilt toch opschieten en terug naar Central gaan?

Nou, zeker.

Ik wil m'n oorspronkelijke lijf terug en deze pijn achter me laten.

Dat is jammer. We kunnen tonnen aan jou verdienen.

Ze heeft gelijk. Je hoeft je niet te dwingen om weer de oude te worden.

De geur van olie, het gekraak van de kunstmatige spieren...

...het gebrom van de lagers...

Is een automaliën niet fantastisch?

Suffe machineverslaafde. -Wat zei je, transmutatieverslaafde?

Goed, kijk eens aan.

Eén... -Twee...

Drie.

Jullie twee, aan de kant. We gaan Ed daar neerleggen.

Ik had geen idee dat de pijn zo ernstig was bij het aansluiten.

Zelfs een volwassen man zou ervan gillen.

Het is niet niks.

Hoe voelt het? Ik heb het gewicht van het staal met 80 procent verminderd.

We kunnen niet hebben dat het zo zwaar is dat je niet verder groeit.

Hoor eens...

Praat niet over de lengte van mensen terwijl ze zoveel pijn hebben.

Als je nog zo pittig bent, valt het wel mee.

Werkt het allemaal goed? -Ja.

Omdat het minder zwaar is, is het ook zwakker...

...dus zorg dat je niet roekeloos doet.

Automaliën kun je altijd vervangen, maar je hebt maar één leven.

Juist.

Ik voel me een beetje onvast na die hele nacht werk.

Bedankt, Winry.

De prijs voor het haastwerk zal niet laag zijn.

Al.

Gaat het weer goed met je, broer?

Ja, perfect.

Dat is schitterend.

Ik zal jou ook meteen repareren.

Zijn dit alle fragmenten van de arm?

Ja, de majoor en de rest hebben alles met zorg opgeraapt.

Ben je dan meteen gerepareerd?

Je moet er vertrouwd mee raken.

Hier zit een zegel, zie je?

Die dient als schakel tussen Als ziel en het harnas.

Het was op het nippertje, hè?

Als ik net iets dieper was gestoken...

Wat er verder ook gebeurt, dat deel moet worden gewaarborgd.

Dat is tenslotte het cruciale deel dat Al hier houdt.

Het lijkt of het met bloed is getekend.

Ja, dat is mijn bloed.

Ik was vrij razend toen ik het tekende. Wat?

Wat een verbluffende broederliefde.

Wat een ongelooflijke band.

Kun je achteruit gaan? Je staat me in de weg.

Daar gaan we dan.

Dit voelt geweldig. Bedankt, broer.

Mooi. Goed, zullen we het gebruikelijke doen?

Het gebruikelijke? -Ja.

Onze sensei zei ons altijd dat, om je geest te trainen...

...je eerst het lichaam moet trainen.

Al en ik sparren altijd met elkaar.

Alleen heb ik hem nog nooit verslagen.

In dat geval zal ik je assisteren.

Toch bedankt.

Oké, daar gaan we.

Hé, maak het niet te gek. Straks maak je het weer stuk.

Lieve help, die zijn helemaal in zichzelf verdiept.

Wat een stel kinderen.

Nu ben ik.

Speciaal gemaakte items zijn geweldig.

Wat een verfijnde vorm.

Wat een bijzonder vakmanschap.

Van binnen is het vast ook ongelooflijk. Ik zou het echt willen zien.

Ik zou het echt uit elkaar willen halen. En echt weer in elkaar willen zetten.

Ed?

Hé, jij.

Je bent te zacht. Je zult nooit verder gaan dan dit.

Broer. -Verdomme.

Dit is...

Wat is er? Was dat alles?

We hebben hem.

We hebben 'm, zeker weten.

Winry?

Wat is er aan de hand?

Het spijt me.

Ik heb gekeken.

Luister, jij... -Het spijt me.

Het spijt me zo.

Allemachtig. Ik heb het niet eens aan Al laten zien.

Het spijt me.

Het is zo zwak van me.

Dat ik mijn waarschuwing aan mezelf...

...en mijn vastberadenheid zo met me moet meedragen.

Ed.

Maar alsnog, we hebben geen ouders, geen plek om thuis te komen.

We kunnen alleen maar verder gaan.

Waarom? Hoe kom je daarbij?

Jullie hebben toch een thuis?

Jullie hebben oma en mij toch?

Dat is gestoord. Waarom huil je?

Jullie twee willen niet huilen, dus huil ik voor jullie.

Waar kunnen Ed en de anderen heen zijn?

Hé, ze zijn binnen de kortste keren terug.

We wachten gewoon op ze, net als altijd.

Hier was de ingang.

En de woonkamer.

Op koude dagen deden we hout in de open haard.

Broer sloeg het houthakken altijd over.

Altijd als we te laat thuis waren...

...liet moeder bij het raam boven een zaklamp knipperen.

Het was fel, en waar we ook speelden, als we dat zagen...

...kwamen we snel naar huis.

Nu ik erover nadenk... Dat klopt.

Jullie twee hebben wel een huis, of niet?

Een thuis, waar een warm gezin op jullie wacht.

Broer, kijk daar.

Jongens, kom zo nu en dan langs om bij ons te eten.

Zeker. Doen we, binnenkort.

Oma, dank je.

Bedankt dat u voor ons hebt gezorgd.

Kom snel weer terug.

Oké.

Oma.

Ik heb in Eds horloge gekeken.

Hij heeft er de datum waarop ze hun huis afbrandden in gekrast...

...en het bleef erin.

Fullmetal Alchemist.

Aflevering 18: Marcoh's Aantekeningen.

Het hoofdfiliaal van de bibliotheek van Central.

Uit de gedoofde as stijgt een handvol waarheid op.

Vertaling: E. Brevink