Original subtitles

CALLE EN POCHE Geen filter

Bedankt!

-Hoi. -Hallo.

Hoe gaat het met jullie?

We komen aan in Cartagena.

Hier werd ik verliefd op Calle

en ik ben opgewonden om hier te zijn met onze vrienden.

Wauw! Wat leuk!

Wat is dit? Wauw.

Wij hebben altijd al deze reis willen maken,

Ik weet niet waarom we dat niet deden... Cartagena is ongeveer een uur vliegen.

Het was 'The Trek', maar deze keer hebben we het gehaald.

Dus laten we een toost uitbrengen.

-Ja. -Bottoms omhoog!

Deze toast is omdat we heel veel van jullie houden.

Omdat we weggaan. De Villa-zussen ook.

Deze week zijn er geen excuses, niemand zal moe zijn

of ziek, niets.

-"Ik ben getrouwd, ik heb kinderen." -Niets.

Het is een beetje magisch om nu hier in Cartagena te zijn

Met alles wat er gaande is, weet ik het niet, is de timing perfect.

Kortom, Juancho!

We gaan vechten om de kamers.

Het huis is geweldig.

Ik ben weer bij Gonzi.

-Wij snurken. -Ik ga naar de volgende kamer.

Ik logeer bij Juancho en Alejo.

Ik ben bang dat mijn snurken ze zal aanhouden.

Dit is interessant.

Is het groot?

-Goddelijk. -En de badkamer is boven.

Ik hou van hoe de kamers zijn georganiseerd.

Er zijn geen problemen met wie bij wie logeert.

Het is wat het is.

Kim, je slaapt met mij.

En ik heb Kim.

- Kim? -Wat?

Je slaapt met mij.

Ik ben nogal zenuwachtig.

Ik lach van de zenuwen.

Kim en ik.

Is deze op slot?

Als je wilt, kunnen we overstappen.

Het is duidelijk dat ik niet bij Mari wil logeren.

Wanneer u met vrienden reist

je wilt altijd een kamer hebben met iemand die je leuk vindt.

Ik hoopte dat ik bij de Villa-zussen zou zijn.

Ze hebben jullie samengebracht.

-Wij zijn samen. -Veel plezier.

Ik denk dat het ze zal brengen...

dichter bij elkaar.

-Ik ga niet schreeuwen. - Hé, kom binnen.

-Waar heb je het over? -Laten we praten.

Ze zei: "Mari, laten we praten." En ik had zoiets van...

Al? We zijn hier net aangekomen. Waar is mijn koffer?

Waar wil je over praten?

Het is beter dat we niet praten.

Ze reageerde door te zeggen dat ze niet wilde praten, wat vervelend.

Ik zei net tegen Juancho: 'Ik wil ontsnappen.'

Maar serieus, ik kwam hier om te slapen, weet je?

Het is alleen dat... ik ben op een punt...

in mijn persoonlijke leven...

waar dingen nogal moeilijk zijn, maar...

Het is niets persoonlijks, dus neem het niet aan...

Ik wil niet met jou of wie dan ook vechten.

Ik heb geen problemen met jou. Laat onze meningsverschillen maar varen,

Omdat ik wil dat het goed met ons gaat.

En omdat ik wil dat Calle en Poché een geweldige week hebben.

Laten we allemaal genieten en vrienden zijn.

Ik wil een leuke tijd hebben.

Het goede is dat het ons geen van beiden interesseert om vrienden te zijn.

dus wetende dat we een kamer delen, en dat het goed met ons gaat,

dat is wat deze dynamiek doet werken.

Ik heb nog iets om over te praten met Calle en Poché

Omdat ik sommige dingen diep in mijn hart heb bewaard.

Ik denk dat die dingen mij beïnvloeden

en ik heb mezelf niet kunnen uiten.

Ik wilde weten hoe jullie je voelen

over het feit dat ze Emi's peetouders zijn.

Ik wil weten wat jij denkt dat dat betekent.

Oké.

Ik begrijp waar je vandaan komt.

Ik denk dat ons vertrek een groot verschil zou maken

omdat we niet in Emi's leven konden zijn zoals we wilden.

En ik heb ook het gevoel dat we echt uit elkaar zijn gegroeid.

Ik weet niet hoe ik het verband moet leggen dat ik dacht dat er zou zijn

als we daar met Emi waren geweest, en ook met jou.

En nu Emi ouder is,

nu is het moment waarop hij die band begint te herkennen en te maken.

Ik denk dat onze taak als peetouders zoiets is als...

Als er iets gebeurt, staan ​​we altijd voor Emi klaar.

Ik vind het jammer dat Emi ons niet echt kent.

Het gaat niet alleen om het sturen van cadeaus,

dat is wat er is gebeurd.

Maar dat is niet wat we wilden, en het maakt me verdrietig

dat we niet wisten hoe we aanwezig moesten zijn

en dat hij dicht bij ons is.

Emi's peetouder zijn betekent dat je er voor hem bent

als er iets gebeurt,

of wetende dat Kim en Sebas een stevige schouder hebben om op te leunen.

Ik weet dat je het druk hebt gehad

Want iedereen heeft een leven.

Ik bedoel... Ik heb ook een leven.

Ik weet dat er duizend dingen gebeuren op het werk,

maar Salva en Emi zijn belangrijk, toch.

Het komt door de tijd en omdat we niet weten wat we moeten doen.

Wij kunnen een manier vinden.

Ik denk dat erover praten helpt

en het enige wat ik weet is dat ik je echt mis

en het sterker maken van onze vriendschap is voor mij belangrijk.

Dit is kritiek op mezelf.

-Daar ben ik het mee eens. -Ik neem daar de verantwoordelijkheid voor.

Ik houd van je.

Ik houd ook van jou.

-Ik houd ook van jou. -Kun je alsjeblieft een goede high-five geven?

We bereiken Tierra Bomba,

en vandaag is onze dag om activiteiten te doen en plezier te hebben,

maar het ziet er weer bewolkt uit.

Ik bid van binnen dat het niet regent.

Tierra Bomba is een eiland in Cartagena,

met veel kleine bars, stranden en recreatiegebieden.

Ik denk dat we plezier gaan hebben.

Ik wil gewoon een beetje zon.

Alles gaat goed.

Ik denk dat het een goed moment is om Abi te vragen hoe ze zich voelt

sinds het gesprek.

Wat bedoel je met "Wat"?

-Hoe ging het de laatste dagen? -Je zweet.

-Hoe was het met je? -Sinds ons gesprek?

Ja.

Het was een noodzakelijk gesprek.

Een beetje, toch?

Het voelt alsof ik een last van mijn schouders laat vallen

Want er is niets erger dan je problemen negeren.

Het gesprek was heel eerlijk en ook zeer urgent.

Maar het liet nog veel dingen over om aan te werken.

-Helemaal. -En er is veel te doen.

Ik weet bijvoorbeeld niet zeker wat je denkt, maar ik zou het graag willen

op een soloreis gaan, om wat plezier te hebben, om na te denken,

om erachter te komen hoe ik me voel, en ik wil dat jij er ook over nadenkt,

omdat het iets is waarvan ik denk dat ik het nodig heb,

en ik denk dat we dat nu nodig hebben.

Wetende dat we hier allebei voor willen vechten,

dat we aan onze relatie willen werken.

-Ik denk dat het een goed idee is. -Ja?

Ik denk dat het ook goed is om dat te doen...

- Relatietherapie? - Relatietherapie.

Om gewoon alles eruit te halen

en het standpunt van een derde partij krijgen, niet dat van een vriend,

Omdat ze er te betrokken bij zouden zijn.

-Iemand buiten onze kring. -En iemand die het weet.

Iemand buiten onze kring, of ze nu van ons afweten of niet,

wie kan ons begeleiden. Ik denk dat dat belangrijk is.

Hoewel het mij verraste, moet ik toegeven:

dat soort ruimte kan soms beter zijn dan we denken.

We moeten ook kijken hoe het op het werk gaat.

Omdat we weten dat we willen dat Curioséame doorgaat,

maar we moeten zien hoe.

We spraken al met Juancho, die erg getalenteerd is.

maar ik heb het gevoel dat we wat veranderingen moeten aanbrengen,

grote veranderingen, en snel ook.

Als dit niet werkt, moeten we kijken welke weg we moeten volgen

voor Curioséame om te veranderen zoals wij dat willen.

-Laten we het zo laten en kijken of het werkt. -Precies.

Laten we eens kijken in welke richting de zaken nu gaan.

Cool, ik ben beneden.

Ik heb hoop op de dingen die komen gaan,

alles waar we aan moeten werken in onze relatie

en in het algemeen met onze dynamiek.

Daar ben ik het mee eens.

-Is deze hitte dodelijk voor jou? -Ja.

Wat is nu het plan?

De bananenboot daar.

-Die? -Ik ben nog nooit op een bananenboot geweest.

-Het is cool. -Je gaat eraf vallen.

Ja, of slechts een paar van ons zullen dat doen.

Nee, het is niet gevaarlijk.

Het is leuk.

Wij gaan dood!

Ze vielen al af.

Het leuke aan een bananenboot is dat je eraf valt.

Ik viel, precies zoals ik dacht dat ik zou doen, maar ik dacht niet dat het zoveel pijn zou doen.

Ik viel bovenop Kim. Ik weet niet wie, maar iemand heeft mij geschopt.

Nu doet mijn linkerbeen veel pijn.

Wees voorzichtig!

Aan de voorkant zoals gewoonlijk.

De kwaadaardige bananenboot deed me pijn.

Ik wist dat het geen goed idee was, maar wat nog erger is, is dat ik het leuk vond.

-Hoe was het water? -Lief. Erg warm.

Ik word zenuwachtig in het water, ik heb het gevoel dat er een haai zal verschijnen.

Jezus Christus!

Dat was goed.

Elke keer dat ik viel, dacht ik: "Waarom deed ik dit?"

Het water stroomde helemaal mijn neus in.

-Het was leuk. -Cool toch?

Willen jullie koffie?

-Jullie willen... -Lunchen?

...relaxen en lunchen?

Verkleed je voor vanavond.

We hadden een dag als vandaag nodig, om plezier te hebben en samen te zijn

en geniet van elkaars gezelschap.

Dit spel heet dus Hotspot.

Op onze Curioséame-podcast:

Wij deden dit altijd halverwege.

Juancho is het slachtoffer, ik zal een vraag stellen:

Ik zal het lezen en Juancho zal degene zijn die zal antwoorden.

Als Juancho niet wil antwoorden, zegt hij: 'Hotspot'

en zijn straf zal een schot zijn.

Wie 'Hotspot' zegt, geeft zijn beurt aan de persoon naast hem,

en wij zullen de straf bedenken.

Wie wil het eerste slachtoffer zijn?

-I! -Straat.

Abi, Juli, hotspot. Mijn God...

Wie heeft de slechtste smaak van de groep?

Abi draagt ​​soms verdachte dingen.

Ik denk dat er mensen zijn met een slechtere smaak in de groep, maar we hebben allemaal onze mening.

Zo dom.

Beken een seksueel verlangen dat je hebt.

Ik denk, omdat ik ze allemaal heb afgevinkt.

Wie zou meer dan één persoon op één nacht kussen?

-Dat is duidelijk. -Dat is eenvoudig.

Juancho.

Geen commentaar. Bel mijn advocaten. Een grapje.

Volgende.

Als je iemand uit de groep zou moeten schoppen, wie zou dat dan zijn?

Shit.

Het spel gaat over het zeggen van dingen, niet omdat ik wil...

Geef jezelf geen uitleg.

Nou, ik zou eruit trappen...

Gonzi.

Hij is degene die zich het meest buiten de groep voelt.

Dus zei ik snel en onverantwoord: 'Gonzi.'

Ik hou van hem, maar als het iemand moet zijn, dan is het Gonzi.

Geen excuses.

Als ik wist dat iemand zich al heel lang zo voelde en mij erover vertelde,

Ik zou er geen grapje over maken, want het kan triggeren

een explosie, zoals Juancho deed.

Wie zou je kussen behalve je partner? We weten allemaal.

-Ik niet. -Wat?

-Mij. -Rechts?

Objectief gezien zou het Poché zijn.

- Hebben jullie gekust? -Ja.

Rustig!

Poché, je hebt ons verraden.

We waren maar wat aan het rommelen, we waren al tien jaar vrienden,

we hebben vaak 'Spin the Bottle' gespeeld en zijn veel uitgegaan.

Tot jouw verbeelding.

Als je een van je wonderkinderen moest loslaten,

onder degenen die hier nu zijn...

Je bedoelt Curioséame of Las Villa?

Wiens contract zou je laten vallen?

Het antwoord is simpel, omdat we weten dat het Curioséame zou zijn

Omdat Mun's belangrijkste werkterrein de platenindustrie is.

Er zijn meningsverschillen binnen het bedrijf.

Om hem te horen zeggen dat hij ons zou laten vallen...

Was een onnodige opmerking.

Wie denk je dat er jaloers op je is?

-Dat is zwaar. -Nee, hotspot.

Hotspot. Ik ga daar geen antwoord op geven.

Wie is volgens jou de meest gecompliceerde persoon in de groep?

-Ik denk dat Mari dat is. -Dat weten we al.

Ik denk dat ik me kan vinden in hoe Mari zich voelt

over het feit dat je niet helemaal welkom bent in de groep.

Tot slot: wie in de groep heeft je teleurgesteld?

Zeg het, geen angst.

-Nee, ik bedoel... -Zeg 'Hotspot'.

Ja, hotspot.

-Straf. -Wat dacht je van het kussen van Poché?

-Leuk. -Voer je straf uit.

-Nee, wacht, hoe zit het met de hond? -De kat.

-Doe het al. -Dat zou grappig zijn.

Ref! Dit is ongemakkelijk!

Zo ongemakkelijk!

Het was niet zo van: "We hebben dit idee net bedacht."

Na al die weken waarin we zeiden hoe ongemakkelijk we ons voelden,

Ik denk dat het daar vandaan komt,

om te proberen met ons te rommelen.

-Doe het nu naakt. -Al genoeg!

Wat ongemakkelijk is, is dat je in deze cirkel zit.

"Sta op en geef haar een kus." Het voelt alsof ik op de kleuterschool zit.

Met wie kun je het minst goed opschieten in de groep?

Ik ben deze spelletjes beu. Ik wil niet dat er privézaken worden gevraagd.

Ik kan met iedereen goed overweg, maar met Mari voel ik mij het meest afstandelijk.

Zo voelt zij zich. Wat kan ik doen?

En jij wilde mij eruit schoppen. Kijk.

Gonzi en Mari waren het antwoord

op enkele gevoelige vragen.

Ik heb het gevoel dat het hen emotioneel raakt.

Wat is het ergste dat je over iemand hier hebt gezegd?

Ik zeg nooit iets slechts, dus hotspot.

Ik bedoel, eerlijk gezegd, het is noch hier noch daar...

Stop gewoon, ik wil dit niet doen. Geen gedoe meer, stop er gewoon mee.

Al genoeg.

Straf!

Kus! Kus!

-Het is jouw beurt. -Kies wie je wilt.

Ik wil niemand kussen.

Calle zou minder traumatiserend zijn, maar dat wil ik niet.

-Kom op! -Wie zou het minst traumatiserend zijn?

Misschien Abi.

-Ik weet niet welke. Welke? -Beide!

Beide! Beide!

Kus in drie richtingen!

Dit is morele steun.

Het zal niet slechts één persoon zijn, dus ik zal me niet direct op mijn gemak voelen bij iemand.

Ik weet bijvoorbeeld wat we gisteravond hebben gedaan.

-Laten we gaan. -Kom op, doe het!

Als Lucia dat niet doet...

Bravo!

Ik lach omdat Lucía zei: "Nee! Ik ben getraumatiseerd!"

en toen kuste ze twee mensen.

Mari, het beste voor het laatst.

Slechts een vraag.

Wie is de meest neppe persoon in de groep? En niet op sociale media.

Sommige dingen zijn voor sommige mensen gewoon best heftig

en dat deel ik niet.

-Straf. -Kus kus!

Wat dacht je van een duik?

-Geen kus. -Nooit van mijn leven.

Nou laten we gaan.

Groot! Groot!

Ik zie dat Mari hier echt door getroffen wordt

Ik denk niet dat ze het water in wil.

Ik denk niet dat ze het naar haar zin heeft

en ik wilde dat het voor iedereen een plezierige tijd zou zijn.

En voor sommigen was dat niet het geval.

-Zal ik het doen? -Ga ervoor.

-Maar zwem niet naar Cartagena. -Klootzak.

Ik voelde me niet erg op mijn gemak. Maar het is een proces.

Als ik meer vrede met mezelf heb,

in een proces van meer moeite doen en bewuster zijn,

Aan de ene kant zal ik dit soort dingen beter kunnen verwerken.

Aan de andere kant moet ik me meer op mijn gemak en verbonden voelen...

Niet met iedereen natuurlijk, maar wel iets rustiger

in deze gemeenschap.

Ik heb Juan uitgenodigd om een ​​paar dagen weg te komen uit Medellín, om ons hier te komen bezoeken.

sinds we hier zijn.

En ik had een geweldig idee.

Volg mij, een stukje verder.

Dat is het.

Dit moment maakt mij erg opgewonden en angstig.

Zoveel emoties. Mijn lege hart is gevuld

door wat gaat komen.

Geloof me.

Naar de zijkant.

We zijn er bijna.

Blijf daar maar.

Draai deze kant op.

Klaar? Blijf daar en volg de instructies.

Moet ik strippen?

Nee nog niet.

Eerst...

Laten we deze blinddoek afdoen.

-Kan ik mijn ogen openen? -Houd ze gesloten.

Je kunt ze nu openen.

Dit is allemaal zo mooi.

-Ik houd van je. -En ik houd van je.

-Dit is goddelijk. -Het is allemaal voor jou.

Weet je nog?

Toen je van huis ging, gaf je me iets.

-Wat heb je mij gegeven? -De ring.

Je vertelde me dat ik het je zou geven op de dag dat we het weer zouden dragen.

-Omdat jij... -Je moet hem weer aan mijn vinger leggen.

Ga jij hem voor mij opzetten?

Ik wil dat vandaag die dag is.

-Laten we proberen dingen te doen... -Juist.

...vanuit het hart, en ik beloof je dat ik alles zal geven

om de gelukkigste man aan uw zijde te blijven.

Zodat ik jou de gelukkigste man kan maken.

-Dit is mijn belofte aan jou. -Ik houd van je.

Mijn enige belofte zal zijn...

elke dag wakker worden...

in de hoop dat jij de gelukkigste man ter wereld wordt.

-Ring. -Dit is zo raar...

Zo raar. Ik houd zo veel van je.

Ik wilde het horen, ik wilde erbij zijn,

maar we waren zo ver dat je niets kon horen of zien.

Bravo!

-Bravo! -Gefeliciteerd, vrienden!

Nu een foto met de ring.

Het is fijn om hier met hen op deze plek te zijn.

Het is heel lief en emotioneel.

Moge dit nieuwe hoofdstuk een langdurig karakter hebben.

-Ik hou van jullie, bedankt. -Gefeliciteerd.

Ik hoop dat ik het ooit mag ervaren

zoiets.

Proost!

Proost. Bedankt.

Lang leve de homoliefde.

OMUURDE STAD - CARTAGENA

Vandaag gaan we een wandeling maken door de ommuurde stad

en eerlijk gezegd blijft Cartagena mij verrassen, het is spectaculair.

Eindelijk zijn we allemaal hier in Cartagena, rondlopend,

Hier hebben we ruim negen jaar op gewacht.

Het is zoiets als: "Wauw. Het is eindelijk zover."

-Cartagena! -Colombia!

Cartagena is magisch.

Het is een eer om door deze straten te mogen lopen,

hoor zijn geschiedenis, voel zijn energie en magie.

Voel zijn mensen.

In Cartagena beginnen mensen overal op straat feesten.

Er was een doedelzakspeler met een grote maraca en hij kreeg iedereen aan het dansen.

Cartagena is erg blij, erg kleurrijk.

Er gebeuren dingen. Dit is zo'n prachtig moment.

In het huis ernaast kusten Poché en ik elkaar voor het eerst.

Daar?

- Letterlijk, precies daar. -Wat lief.

CASA DEL TUNEL RESTAURANT EN BAR

Hallo.

Ik denk dat mensen zich gisteren, na de wedstrijd, beledigd voelden.

We maakten maar een grapje.

We spelen veel games en zo zijn we altijd geweest.

Soms zijn we niet voorzichtig met bepaalde dingen die we zeggen,

wat in het echte leven pijn kan doen.

Ik heb er ook aan deelgenomen en ik wil sorry zeggen

als ik iemand dat gevoel zou geven.

Vanuit mijn perspectief gaat het niet om eerlijkheid.

Het is niet zoiets als: "Ik ga eerlijk zijn en zeggen wat ik denk."

Het komt door het spel, en als dat niet zo was, zou niemand iets zeggen.

ik weet hoe je je voelt

en ik weet hoe Mari zich voelt, en ik wil de zaken goed maken.

Poché begon te vertellen waar ik aan dacht

en dat had ik niet verwacht.

Ik vind het een aardig gebaar omdat ze het besefte

hoe gehinderd ik was door de situatie gisteren.

-Het zijn een paar zware weken geweest. -Arm ding.

Tegen sommige mensen, en tegen Juancho, zal ik eerlijk zijn:

jij was een van de moeilijkste mensen om mee om te gaan.

Zonder het te beseffen overschrijd je zoveel grenzen met mensen

en zoveel dingen triggeren je gemakkelijk.

Waarom speelden we een vraag-en-antwoordspel?

Het idee van het spel was om eerlijk te zijn.

Ik zeg niet dat we het niet kunnen spelen.

Nog iets...

Een seconde...

Nee, wacht even.

-Laat me praten. - Hé, kom op.

We spreken allemaal tegelijkertijd.

Ik dacht: "Het kan niet erger worden." En toen deden ze dat.

Het begon te regenen.

Maar het was goed, het kalmeerde ons een beetje.

Ik ben erg kwetsbaar geweest tegenover jullie, ik heb jullie verteld over mijn afwijzing op school,

al het pesten, en dat voel ik hier ook.

We hebben deze wonden geopend, de pijn die we allemaal hebben,

en het is belangrijk om alles daar neer te zetten.

Ik wil me niet verontschuldigen, dat zou niet eerlijk zijn.

'Sorry voor hoe ik me de afgelopen weken heb gedragen.'

Sorry voor hoe je je voelde en voor mijn daden.

-Dat is het. -Het is niets tegen Juancho.

Niets tegen Juancho, voel dat niet zo.

Nee nee.

Ik begrijp dat er geen verband bestaat,

maar als je je grenzen niet openbaar maakt,

voor hen zal er ook niet bestaan. Grenzen zijn er voor jou en voor anderen.

Als je zegt: 'Laten we hier niet over praten, want het frustreert me, het is pijnlijk',

ze zouden het begrijpen.

Niemand hier heeft slechte bedoelingen, we houden van elkaar.

We bevinden ons op een heel goede plek in onze vriendschap.

Daarom proberen wij te leren

en wees het beste voor elkaar.

We zitten in een groep

waar we echt over dingen kunnen praten, dat is wat ik het liefste wil.

Dat iedereen zich goed voelt.

Andere mensen zullen altijd oude wonden oproepen,

maar het gaat erom dat je je ervan bewust bent

dat we ons in een veilige ruimte bevinden om over dingen te praten

en dat het niet van een slechte plek komt.

Vragen stellen. Communiceren.

We kunnen niet 15-jarige kinderen blijven,

nu is het tijd om te evolueren als vrienden. Dit is het perfecte moment om dat te doen.

-Dat is waar. -Ik hou van jullie allemaal.

Ik hou van je, en proost.

Proost, ik hou van je en het is zo fijn dat we kunnen communiceren.

Daar gaat het over.

Juancho wil praten.

En...

Ik vind het cool.

Jullie gaan binnenkort terug naar Miami

en ik wilde een klein vervolggesprek houden,

als een conclusie...

-Afscheid nemen. -Om afscheid te nemen.

Ik voelde me heel goed, alles was goed.

Ik heb het gevoel dat alles veel beter stroomt.

Voordat we hier kwamen, was het ongemakkelijk tussen ons.

We spraken er met Laura over...

En ik vertelde Laura dat dit ingewikkeld was,

de mix tussen werk en vriendschap.

Ik denk dat... zoals...

Er werd gezegd wat er gezegd werd.

-Overeengekomen. -En als het werkt, werkt het.

En als dat niet het geval is, oké.

-We hebben een jaar om te zien wat er gebeurt. -Rechts.

Een jaar om te zien of alles zal geleren,

als jij één visie hebt en wij een andere,

onze paden zullen uiteengaan om weer samen te komen.

Laura en ik zijn ongelooflijk hecht geworden.

Als Villa-zussen zijn we dichterbij dan ooit.

en dat is wat voor mij op dit moment belangrijk is.

Ik denk dat het cool was dat we dit gesprek hadden.

Omdat het ons dit jaar wat vrijheid geeft om professioneel te werken aan de dingen die komen gaan.

Het gaat hier niet om de eerste plaats in een race.

De uitdaging zit hem in het genieten van de reis.

We moeten hem nu in de turbo zetten, met de tijd die we nog hebben,

om van start te gaan en geweldige dingen te laten gebeuren.

Ik heb gemengde gevoelens.

Omdat, verdomd...

Ik heb het gevoel dat onze muziekcarrière nog niet echt van de grond is gekomen.

Mijn droom is muziek. Om de beste muzikant te zijn.

De beste zijn in de Latijns-Amerikaanse muziekindustrie.

Op wat gaat komen en omdat de zonsverduistering voorbij is.

Hef jullie glazen.

Ik denk hetzelfde. Dit is het beste dat we zijn geweest,

want er is niets beter dan iemand die weet wat hij wil

en wie bevoegd is.

Niet wachten tot er een wonder uit de lucht valt

of dat iemand anders je redt. Omdat die persoon alleen zichzelf redt.

Laten we geen tijd meer verspillen, laten we alles geven.

De tijd zal leren of deze relatie tussen manager en artiest zal bestaan

zal werken of niet.

HISTORISCH CENTRUM VAN CARTAGENA

Ik heb een afspraakje met Calle geregeld.

Ik wil haar bedanken dat ze bij mij is, in goede en slechte tijden.

Ik denk dat het nu een goed moment hiervoor is.

- Hallo, mijn liefste. -Hoe schattig!

-Het is zo mooi. -Kijk.

-Je ziet er zo mooi uit. -Ik vind deze jurk leuk.

-Je ziet er geweldig uit. -Dit is nat.

Je ziet er geweldig uit.

Het was erg leuk

dat ze in het huis in Cartagena, met al onze vrienden, een plekje maakte

voor ons tweeën, met decor.

Met kleine bloemen en zo, bij zonsondergang. Het is echt prachtig.

-Cartagena is zo mooi. -Het is mooier met jou.

Ik vind het echt prachtig dat alles hier begon

en dat er nieuwe hoofdstukken voor ons beginnen,

met alles wat er afgelopen jaar is gebeurd

en in januari en de staat waarin ik me bevond,

Ik heb je nooit echt bedankt,

zoals, formeel, voor het samen met mij navigeren door deze vreemde crisis.

Ik waardeer je liefde en de manier waarop je van mij houdt echt

en hoe je om mij geeft.

Ik ben elke dag verliefder op je en op de relatie die we vandaag hebben.

Ik had haar niet formeel bedankt

dat je bij mij was in goede en slechte tijden.

En met deze versie van mezelf was dat moeilijk in de omgang.

Maar ze was er toch.

Als ik bij jou ben, is dat omdat ik alle versies van jou wil,

niet alleen de gelukkige.

En het spijt me als je op enig moment het gevoel had dat ik het niet goed heb afgehandeld.

Het is een leerproces.

Ik denk dat... we ook onze eigen dingen willen doen

is soms beangstigend.

Ik bedoel, we zijn al zeven jaar samen

en we ontdekken nog steeds nieuwe dingen

die ons verrassen en ervoor zorgen dat we door willen gaan.

Nou, ik spreek voor mezelf...

Het zorgt ervoor dat ik bij je wil blijven en dit is wat ik het liefste wil,

-en waar ik het meest zeker van ben. -Daar ben ik het mee eens.

En vooral nu,

aangezien we naar Miami gaan en dan ga ik naar Bogota,

en deze keer ging het helemaal daarover,

jij raakt meer geïnteresseerd in je muziek, en ik met mijn kunst en zo.

Ik was een beetje bang

omdat ik niet wist hoe dit onze zevenjarige relatie zou beïnvloeden...

-Rechts. -...met deze heel andere dynamiek.

-Ik denk dat we ons nu op een goede plek bevinden. -Ik ook.

Ik ben dankbaar. En er kunnen rare momenten zijn,

zoals jouw crisis of mijn crisis, of wat dan ook,

maar ik denk dat we leren hoe we ermee om moeten gaan.

Alles in mijn leven zou uit elkaar kunnen vallen

en ik weet dat je er zou zijn.

-Ik voel me hetzelfde. -En ik wil je bedanken.

-Dit is niet gemakkelijk. -Jij ook bedankt.

-Ik houd van je. -En ik houd van je.

Ik draag deze zonsondergang aan jou op.

Calle heeft er een hekel aan om oubollig en romantisch te zijn,

maar we hebben een gesprek dat we ons voor altijd zullen herinneren.

Ik zal dit moment altijd onthouden.

-Proost. Aan jou en mij. -Naar een nieuw begin.

En om dingen uit het verleden achter te laten.

-Ik houd zo veel van je. -Ik houd van je.

Waar zie ik ons ​​heen gaan? Samen tot we oma's zijn.

Ik ben opgewonden.

Iedereen ziet er geweldig uit.

Ik wil een activiteit voorstellen,

iets kleins maar fijns.

Tijd voor een ander spel. Hoe raar.

Wat verrassend is, is dat Kim het suggereert.

Iedereen moet zeggen waar ze elkaar over een jaar zien.

Ik begin bijvoorbeeld met Gonzi.

Ik zie dat je heel succesvol bent.

Soms heb je geen vertrouwen in jezelf

en ik weet dat je niet zoveel in jezelf gelooft,

maar ik weet dat je het goed zult doen in de inhoudcreatie die je wilt doen.

Bedankt, Kim. Dat was leuk.

En over een jaar zie ik Laura een wereldtournee doen.

Het zal geweldig zijn.

Ik kies Alejo. Ik denk dat je een mode-icoon wordt.

Je ontwikkelt je eigen merk,

misschien nog niet in productie, maar je hebt alles klaar

zoals een online lancering en zo.

Ik kies Lu. Over een jaar zie ik dat je onafhankelijk bent.

In je eigen appartement, waar je maar wilt, heel gelukkig, levend.

Nou, ik kies voor Mari.

Ik zie je in Bogota, waar je begint uit te breken sinds je net bent afgestudeerd.

We konden niet bij je recital zijn, maar ik heb je horen zingen en je bent geweldig.

-Bedankt. -Het is waar.

Ik kies voor Calle. Ik zie je letterlijk...

zingen tijdens je eigen concert,

met veel liedjes en veel gastartiesten.

Bedankt. Dat vind ik leuk.

Ik zal zeggen...

Juliana.

Jules.

Ik zie je heel gelukkig en vredig.

Ik zie ons veel samen reizen.

Ik weet ook dat je ooit een soloreis wilt maken,

om jezelf wat meer te ontdekken.

Bedankt.

Ik kies voor Juancho.

Over een jaar zie ik je in het buitenland wonen, ik zie je in Miami.

Misschien als jurylid in een zangshow

of een talentenjacht of zoiets.

Ik kies voor Abi.

Ik zie dat je vrijgezel bent... Grapje.

Proost daar op.

Proost.

Nee ik maak maar een grapje.

Over een jaar zie ik je op jezelf wonen

en echt op de goede weg met Curioséame.

Nou, ik kies voor Poch.

Over een jaar denk ik dat ik je zie

ergens heel anders dan waar je nu bent, op persoonlijk vlak.

Je hebt veel meegemaakt.

Wat je niet doodt, maakt je sterker.

Ik denk dat jij dat bent. Je bent zo getalenteerd.

Het raken van de levens en harten van mensen met kunst.

Video's regisseren. Maar ik zie dat je het naar een heel nieuw niveau tilt.

En veel vertrouwen in jezelf hebben.

Dat was prachtig, hartelijk dank.

Kim.

Er is iets in jou waar ik altijd van heb gehouden.

En zo tevreden ben je altijd met het heden.

Het is prachtig, want ik heb het gevoel dat je vandaag je beste leven leidt.

Ik denk dat jij over een jaar hetzelfde zult zijn. Tevreden, blij, tevreden.

Emi en Salva zijn al op leeftijd

waar u meer tijd heeft om weer voor uzelf te zorgen.

Ik denk dat je over een jaar weer je eigen persoonlijke dromen zult najagen,

die je misschien in de wacht had gezet om je erop te concentreren.

Ik houd van je.

Ik wil twee dingen zeggen. Allereerst bedankt,

omdat iedereen hier een relatie heeft gehad

vanaf het begin, voordat er zelfs maar een relatie was.

We hebben zoveel dingen meegemaakt.

Je hebt ons individueel en samen zien groeien,

en je hebt ons door verschillende fases zien gaan.

Nu beleven we iets waar we heel blij van worden

en erg verliefd, en als we klaar zijn om te delen,

We zullen het doen op de manier die we kennen.

We houden heel veel van jullie en we zijn dankbaar voor de tijd die we samen hebben doorgebracht.

Wij bewonderen jullie echt.

En bedankt dat je ons steunt

in alles.

Wij houden van jou.

En voordat we daar een toost op uitbrengen,

Ik wilde jullie het nummer laten zien dat we met de Villa-zussen schreven,

wat nu een van mijn favorieten is.

Dus laten we eerst proosten, en dan...

Laten we dat nog eens doen.

Deze keer in Colombia was erg helend.

Hoewel er veel dingen zijn die mij nog steeds bijblijven,

Ik weet dat ik op een andere plek ben.

Vertel me waarom provoceer je me?

Je maakt me zoet en dan verbrand je me

Ik weet niet of ik mezelf weer voor de gek houd

Ik ben blij met alles wat er is gebeurd.

Ik vind het jammer dat ze weggaan.

Ik herinner me de laatste keer

Jou zien maakt me gek

Ik heb het gevoel dat ik vertrek met een overvolle liefde voor Colombia.

En ik vertrek met deze dromen in mijn tas

en met mijn voeten stevig op de grond, op zoek naar mijn dromen.

Misschien ben jij hetzelfde

Ik ben een beetje emotioneel, een beetje verdrietig,

omdat ik eraan gewend raakte

dat mijn beste vrienden er weer zijn.

Ik ga weg in de wetenschap dat ik meer zelfvertrouwen moet leren hebben.

Ik sluit dit hoofdstuk op een heel gelukkige plek af.

Ik vertrek met deze ongelooflijke mensen.

Dat vond ik het leukste aan deze keer dat we deelden.

Het was een mooi proces en het was mooi om iedereen te horen.

Ik besefte niet wat ik kreeg,

maar vandaag heb ik dat gedaan.

Het beste wat ik achterlaat is trouw zijn aan wie je bent,

Want dat is het beste wat je hebt.

Colombia, dit moment, en mijn vrienden zijn prachtig.

Ik ben opgewonden, nostalgisch, maar dankbaar.

Ik ga dat woord nu laten tatoeëren.

Voordat ik dit avontuur aanga, denk ik

Ik zag mezelf in veel opzichten als zwak.

En ik denk dat ik nu zelfs mijn kwetsbaarheid kan onderkennen

en het proces dat ik heb doorgemaakt, heeft mij sterk gemaakt.

Ik kijk om me heen en denk: 'Het komt wel goed met ons.'

Ik voel me net als voorheen, ik had een blinddoek voor mijn ogen.

En nu is het weg en kan ik het zien. Of beter gezegd, zie duidelijker.

In het begin voelden we ons niet als een groep.

Het voelde alsof we afzonderlijke deeltjes waren

dat viel samen toen Calle en ik op één plek waren.

Nu voelen we ons een groep.

Zo zou ik de voor en na beschrijven.

Wij voelen ons als familie.

-Ik hou van jullie! -Heel mooi.