Original subtitles

Eerder in X-Company

U moet Sabine's vader zijn.

Helene Bauer.

Hij is een Duitse agent. Waar is hij?

Ik vraag het nu nog vriendelijk.

We hebben je baas iets beloofd.

Hoe komen we naar Polen?

Er is ��n manier om de grens te passeren zonder papieren.

Ze zitten in een trein naar Polen.

Onderweg naar een concentratiekamp.

We moeten ontsnappen.

Mijn schuld dat ze in die trein zitten.

Ik bracht het team in gevaar omdat ik... - Ego�stisch was.

Harry.

Krystina, ik vertrouw op jou. Ik vertrouw je oordeel.

Bij de volgende veldoperatie doe je mee.

Ik stel u niet teleur.

We nemen jullie mee naar ons kamp. We moeten gaan.

We weten dat deze trein een lading wapens vervoert

en die willen we heel graag meenemen. Is dat je vrouw?

Nee.

De wapens kwamen met de trein van gisteren.

Dit zijn de namen van zes strijders in Duitse hechtenis.

Ik ruil Fritz voor hen.

Tenzij alle zes gevangenen er zijn, executeren we hem.

Ik bied je een baan aan.

Ik wil jou als m'n medewerkster.

Je kunt morgen om 9 uur beginnen.

We hebben een flinke buit.

Een Brigadef�hrer.

Vertaling: Nollus Hersynchronisatie: F@R

Pete?

Je instructies waren duidelijk.

De man die de kamer binnenkomt is een mol.

Je moest hem doodschieten. - Maar het was Peter.

Soms is je vriend een mol. Misschien moet je iemand doden die je kent.

Ik wist niet dat het een oefening was. Volgende keer...

Er is geen 'volgende keer' als je dood bent.

Ik stuur m'n verslag naar Sergeant Breeland.

Ga terug naar het Kamp.

Heb jij die test al gedaan?

Hoe ging het?

Ik schoot Janine neer.

Goeiemorgen, Helene.

Goed geslapen?

Ik ook niet.

Heeft hij iets gehoord? - Nog niets.

Hij zit in Fabers kantoor sinds vanmorgen. Maar...

hij kan niet veel doen tot Polizeif�hrer Goetchl er is.

Mijn baas.

Hij zal gauw hier zijn. Intussen...

Dames,

dit is onze nieuwe medewerkster, Helene. Marlene,

Lotte. - Aangenaam.

Ras en Herhuisvesting, dat zijn wij, in deze ruimte.

De politie is aan de andere kant van het gebouw,

voor de Gestapo zoeken we plek.

De Vrouwenbond is hier ook.

We zitten boven op elkaar. Het is een tijdelijke regeling.

We zijn nog maar aan het begin. - Het begin?

Polen is het front van onze Lebensraum.

Maar spoedig wordt al dit land opge�ist als dat van ons.

Waar beginnen we?

Jij gaat huizen toewijzen aan Duitse officieren die naar Polen komen.

Zijn de huizen leeg? - De eigenaren zijn weg.

Ik wil deze dossiers graag vandaag verwerken.

Dit zijn belangrijke mannen.

Iedereen in deze map krijgt een eersteklas woning.

Oh, dat is nog niks.

Moet je zien waar Obergruppenf�hrer Schmidt woont.

Alles in het groene gebied is klaar voor toewijzing.

Zijn ouders...

z'n broers denken dat hij op een kantoor werkt in Ottawa.

Ze krijgen een telegram.

Een verhaal.

Terwijl een andere klootzak doorgaat met ademen.

Hij kon ons niet redden in Pomoc. Hij werd gevangen genomen.

Hij had al bloed aan z'n handen voor we in die trein zaten.

Hij is onze enige connectie met de olieraffinaderijen.

We hebben geluk dat hij hier is. -Geluk?

Dan kunnen we hem beschermen.

Zal ik hem gaan bedanken voor de rit naar Polen?

Of voor het doden van Rigaud?

En de gastvrijheid voor jou in de Gestapo-gevangenis in Parijs?

Of ben je dat vergeten? - Denk aan het grotere geheel.

We moeten hem weer aan het werk krijgen.

Als ze ons pakken op helpen van een Nazi, zijn we zuur.

Die gevangenruil moet doorgaan.

Tot dan zeg ik, laat de Polen hun gang gaan.

Waar is Goetschl? Die gevangen moeten onmiddellijk worden vrijgelaten.

We hebben hem geprobeerd te waarschuwen.

Hij onderzoekt het andere incident. - Welk incident?

De goederentrein die gesaboteerd is. In brand gestoken.

Herr Obergruppenf�hrer.

Ga met Fra�lein Adler Goetschl zoeken en breng hem onmiddellijk hier.

Frau Bauer, excuseer mijn grove manieren.

Niet nodig, Herr Obergruppenf�hrer.

Het was fijn van Sabine te horen dat u bij ons kwam. Ik wist niet...

Fra�lein Adler bood me een baan aan, die ik graag aannam.

Welkom.

Wat een buitengewoon geluk. - Ja.

Dat dacht ik ook.

Waar ga je naartoe? - We moeten Aurora zoeken.

Heren.

Het was een drukke morgen, we zijn niet voorgesteld.

Dank je voor het onderdak.

Zij zijn de geallieerde agenten die de ontsnapping organiseerden,

de trein in brand staken.

Ze verloren iemand van hen.

Het spijt me dat te horen.

Gingen jullie al weg? - We moeten naar Pruszko.

Om het Nazi-hoofdkwartier te zoeken.

Het gemeentehuis? - Dat was van ons niet zo lang geleden.

Hoe komen we daar? - Ik zou het niet doen.

Jullie hebben veel overhoop gehaald door die trein in brand te steken.

Als je wel gaat, mag je niet terugkomen.

De Duitsers zoeken onze gevangene.

We weten wat we doen.

Vergeef me, maar ik riskeer ons kamp niet op jullie blauwe ogen.

We hebben een collega die infiltreerde in het Nazi-kantoor.

Me moeten contact met haar maken.

Onze collega wet niet of we leven en kan ons niet bereiken.

Wat raar, aangezien jullie een radio hebben.

Dat gaat je niet aan.

Ik zal je de weg wijzen naar Pruszko.

Maar ik wil je radio gebruiken.

Zosia moet een bericht verzenden aan onze regering in ballingschap.

Ik ben de enige die deze radio bedient.

Dan mag je hier blijven en hem gezelschap houden.

Jij kunt gaan.

Maar weet dat ons gebied bewaakt wordt,

onze wachten zijn gecamoufleerd.

Elke hint dat je de vijand mee terugneemt...

Ik wijs je de weg,

Vertel Kamp X over gisteren.

En onthoud waar we over praatten.

Waar bleef je zo lang. Je weet hoe belangrijk dit is.

Ik heb het te druk. Dit is teveel voor ��n man.

Ik kan geen twaalf dingen tegelijk. - Delegeer dan.

Kunnen we dit in mijn kantoor bespreken? - We bespreken het hier en nu.

Ik sta niet toe dat Faber vermoord wordt door die bandieten.

Ze geven wat ze willen zal ze nog meer aanmoedigen.

We zouden niet in deze positie zijn als je je district onder controle had.

U wilt dat ik die bossen inga?

Geef me dan minstens een bataljon en een tank.

Ik heb meer man nodig, meer steun. - Je hebt Brigadef�hrer Faber nodig.

Hij kan meer dat een trein nieuwe mannen onder jouw gezag.

Je hebt niet alleen Duitslands Ras en Herhuisvesting in problemen gebracht,

je brengt ook mijn eigen operatie in gevaar.

Ik kan geen operatie beschermen waar ik niets over weet.

Het is een geheim project.

Ik koos Polen omdat het veilig was. Blijkbaar is het dat niet.

Je brengt Faber terug en hij lost je probleem op.

Als je daarin faalt zal de F�hrer je daarover willen spreken...

Persoonlijk.

Praat met Gestapo. Vind de zes gevangenen.

Ze worden uitgewisseld voor Brigadef�hrer Faber.

Jij. Kom met me mee.

Wij organiseren het konvooi. De uitwisseling vindt plaats om 1600 uur.

Ik vertel het mijn dochter.

Waar werk je aan?

Ik moet een bericht verzenden.

Mag ik?

Voordat onze radio beschadigd werd, was ik de operator.

Mijn broer Eli leerde het me.

Hij zat in het leger.

Als je me de sleutel laat zien, kan ik aan de encryptie werken.

Als het een eenmalige code is, geef je geen geheimen prijs.

Ik begrijp het.

Ik laat het hem weten.

Polizeif�hrer?

Alle door het Verzet opge�iste gevangenen zijn naar de kampen gebracht.

Dan ga ik met een truck zelf naar de kampen...

Zo simpel is het niet.

We moeten praten.

Wat is er gebeurd?

Ze zijn ge�xecuteerd. Alle zes.

Er is niemand om uit te wisselen voor Brigadef�hrer Faber.

Dat moet het zijn.

Je broer leerde het je goed.

Hij is dood.

Gecondoleerd.

We verscholen ons op Janowski's boerderij.

Hij en Eli waren van kindsaf vrienden.

Er kwam een Duitse patrouille.

We vluchtten zodra we ze hoorden, maar een soldaat zag ons.

Eli werd geraakt in zijn schouder.

De wond genas nooit goed.

Hij stierf een week later aan een infectie.

En jij kwam hierheen?

Wij cre�erden het hier.

Denk je dat Janowski naar huis kan als hij Joden onderdak gaf?

Verdomme.

Ik blijf fouten maken. - Mag ik?

Bedankt.

Is het goed als ik de radio gebruik? - Ga je gang.

Ik dacht dat u misschien honger had.

Dank u. - Ik heb geen honger.

Je hebt de hele dag niet gegeten.

Ze is vermoeid.

Het is een moeilijke dag geweest.

De situatie is in goede handen.

De gevangenenruil gaat door volgens plan.

Dat is schitterend.

Als je niet gaat eten, ga dan thuis uitpakken.

Ga wat rusten.

Ik wil blijven. Ik hoor hier te zijn. - Hij is sterk, Sabine.

Hij vindt een manier om thuis te komen.

Misschien moet je zorgen dat alles klaar is voor hem.

Heb jij daar geen vrienden die Franz kunnen helpen?

Ze moesten gisteren per trein aankomen, maar ze waren er niet.

Uiteraard. Julie waren overal in Parijs,

maar nu, als we je nodig hebben? Nergens te vinden.

Untersturmf�hrer Edsel laat iemand je naar huis brengen, Sabine.

Dank u, Frau Bauer.

Het betekent veel voor me dat u hier bent.

Voor Sabine.

Een vriendin zoals u.

In een tijd als deze.

Het betekent voor mij ook veel. Om er voor u beiden te zijn.

Hij is voor Janowski.

Ze gaan praten. Alleen.

Een vriend van me stierf gisteren.

Hij zat opgesloten in een transport naar een dodenkamp.

Hij stierf, onschuldigen reddend uit die trein.

Neergemaaid door Nazi geweervuur.

Gecondoleerd met uw verlies.

Maar ik doodde hem niet. Het was niet mijn schuld.

Het was niet jouw schuld?

Niet jouw schuld?

De Nazi's overvielen mijn dorp toen ik krijgsgevangen was.

Ze namen mijn vrouw.

Schaamteloos, onder de ogen van mijn hele familie.

M'n moeder was te ziek om op te staan, ze schoten haar dood in bed.

Dat was ook niet mijn schuld.

Hij is slim, gemotiveerd.

Hij is ook impulsief en ontbeert discipline.

Hij zakte voor de moltest, maar deed het goed met de barmantruc.

Hij kan een rol spelen. - Dus wat denk je?

Hij heeft meer tijd nodig.

Janine, Peter en Imre gaan goed vooruit.

En Sergeant Breeland?

Ik vertelde m'n ouders dat mijn baas me de stad kan uitsturen om...

Wat is er?

We hebben Harry verloren.

Ik kan niets passends vinden voor Reichmann en Dahl.

Er zijn alleen nog huisjes over.

Er komt wel iets passends vrij na het volgende blok evacuaties.

Nog meer Joden. - Nee, nee.

De meesten zijn al weg. De inwoners worden geherhuisvest.

Geherhuisvest?

Er is een ruime keus voor Dahl en Reichmann als ze aankomen.

Jana?

Breng dit naar de postkamer.

Schrik maar niet.

We houden er een paar hier omdat ze enige opleiding hadden.

We komen veel personeel tekort. Niet alleen wij.

Het postkantoor, bibliotheek, station... - Fra�lein Adler.

Ik ben zo terug.

Ik ga even naar buiten.

Goedendag.

Ik hoorde over de brand.

Wat is er gebeurd? - Dat waren wij.

Om de trein te laten stoppen.

We konden uitbreken, maar... we lagen onder vuur van de Duitsers.

En Harry...

De Gestapo komt naar de ontmoetingsplek om 4 uur.

Zonder de gevangenen? - Meer kon ik niet opvangen.

Ik denk dat ze Faber met geweld willen bevrijden.

En als...

als het Verzet ziet dat ze bedrogen zijn,

zullen ze hem willen doden.

Ik doe wat ik kan om hem buiten gevaar te houden.

Alfred, de missie mag niet jou en Faber verliezen.

Heidi zegt dat de hele stad onderbezet is. Het Reich zit te springen om...

Goede morgen.

Opgeleide mensen die een beetje Duits spreken.

Het station?

Ik kan misschien olietransporten volgen.

Zo eenvoudig maken de Duitsers dat niet.

Maar het kan ons dichter bij de raffinaderijen brengen.

Je hebt wat Poolse papieren nodig.

Ik kijk wat ik kan vinden op kantoor.

Ik zie je hier later terug.

Ik ben te lang weg.

We hebben ons gesprek in de trein nooit afgemaakt.

Als je naar wapens gaat vragen, ik heb al gezegd...

Ik wil liever weten wat jou hier brengt, Fritz.

Iemand met jouw rang, dat moet belangrijk zijn.

Wat is het? Meer evacuaties?

Ik doe in inlichtingen. Pacificatie.

Ik zie nu waarom mijn superieuren me hier heenstuurden.

Je kamp is indrukwekkend. Het is goed verborgen.

En heel goed versterkt.

Zelfs al je hier levend wegkomt, vind je het nooit terug.

Als je van Duitse treinen en dorpen afblijft, hoeft dat ook niet.

Met je hand op je hart? - Een herenakkoord.

Als je me laat gaan en stopt met illegale acties,

stuur ik niemand om je aan te vallen.

Noem het een wapenstilstand.

Dit zijn geen Duitse dorpen. Je bent op Pools grondgebied.

Op onze grond.

We zijn allebei soldaten. Dit is oorlog.

Het is geen persoonlijke keus. - Nee.

Je zou een betere man kunnen zijn.

Maar je trekt een uniform aan en laat dat de keuzes maken.

Als de oorlog voorbij is, gewonnen of verloren,

vind je een manier om je daden te rechtvaardigen:

'Ik ben een soldaat.'

'Het was mijn plicht.'

'Het was niet persoonlijk'.

Maar we weten allebei dat het niet waar is.

Ik zal zorgen dat je nooit de keus vergeet die je maakte.

Dat uniform aantrekken en je rol te spelen.

Hoe dan ook, Fritz,

alles wordt anders als je nu in de spiegel kijkt.

Heb je je vriendin gevonden?

Ja. De gevangenenruil gaat door volgens plan.

Mooi. - Maar we moeten voorbereid zijn.

Geen zorgen, we hebben alles in de hand,

duidelijk zicht en sluipschutters in de bomen.

We zijn er klaar voor.

We gaan terug naar de wapens. Waar zijn ze?

Waar zijn ze?

Stop alsjeblieft. Stop, stop.

De man moet toonbaar zijn.

Hij moet kunnen lopen.

Ik weet hoe ze eruit ziet.

Dat klopt. je vrouw.

Het lijkt me niet heel moeilijk uit te vinden waar ze woont,

waar ze slaapt.

Zeg me waar de wapens zijn.

Of ik zal haar vinden

en met haar doen wat jouw mensen met de mijne deden.

Ik zal het vertellen.

Hier.

Ze hebben de gevangenen niet voor de ruil.

Ze zijn vermoord. Niemand hier weet het.

Ze denken dat de Duitsers doorgaan met de ruil.

We vinden een manier om je te bevrijden.

Let je even op ze terwijl ik die cadeautjes in de auto zet?

Natuurlijk.

Kom mee, dames.

Wil je deze naar de postkamer brengen?

Alle drie.

Onmiddellijk.

Het is het persoonlijke tintje als je op een nieuwe plek aankomt.

Dat maakt het verschil.

Dit heb je nodig bij de ruil. Hij moet levend ontsnappen.

Iedereen die we verloren zal voor niets zijn als onze missie nu in gevaar komt.

Rigaud, Harry. Ze hebben ��n ding gemeen. Franz Faber.

Denk je dat dat toeval is?

Hij moet bevrijd worden.

Haar directe orders.

Nog 10 minuten, dan doden we hem.

Neem je positie in.

Hoe zou je ons uit de trein krijgen? - Jullie waren gezochte voortvluchtigen.

Politieke dissidenten. Ik moest je dringend verhoren.

Denk je dat ik naar jullie kwam voor nog meer bloed aan mijn handen?

Dit betekent niet dat we quitte staan.

Laat de gevangene vrij.

De gevangene blijft waar hij is tot ik onze mannen zie.

Eruit.

Lopen.

Verwijder de zakken.

Ik zei, haal ze eraf.

Dit is niet goed.

Wat is er gebeurd?

Waar zijn de gevangenen? - Waarschijnlijk al dood.

Jouw bron zei toch dat ze er waren,

dat we ze terugkregen. - Dat is ons verteld.

Zosia, het is niet hun schuld.

We waren voorbereid op de hinderlaag.

We hadden meer verloren als we geen ogen in de bomen hadden.

Waar is de Duitser?

We zijn hem kwijt.

Stroik zoekt hem in het bos.

Jiri, Antonin, Teodor.

Ze zijn dood.

Wat nu? - We hebben weinig wapens.

Misschien krijgen we er meer.

Ik heb Londen bereikt, dankzij hun radio.

Franz.

Niet doen. - Wat is er met je gebeurd?

Ik wil een schoon hemd. - Waarom?

Waar zijn ze? Waar heb je ze gelaten?

Waar zijn ze?

Ik wil een hemd.

Hier.

Ik breng je een schoon uniform.

De badkamer is daar.

Weet je waar het station is? - Ja.

De operator kwam door. Ze gaan meer wapens en explosieven droppen.

Blij dat ik kon helpen. - Dan hebben we twee geweren de man.

Wat bedoel je?

Stroik weet van Fritz waar de wapens zijn.

Die van de trein. Hij en Jerzy zijn naar...

Waarom zei je dat niet? - Ik dacht dat je het wist.

Waar zijn ze heen? - De rand van Pruszko, het oude pakhuis.

Franz. - Herr Brigadef�hrer. U bent gewond.

Is dit mijn kantoor? - Ja.

Je moet een team samenstellen.

We gaan die Verzetsguerilla's uitroeien. - Waar beginnen we?

Het bos is kilometers in doorsnee. - Nee, niet het bos.

Ik weet precies waar ze zijn. Ik stuurde ze erheen.

Er mogen geen overlevenden zijn. - Begrepen, Herr Brigadef�hrer.

Nu, Edsel.

Ik hoop dat u de baan overweegt.

Het is moeilijk een Duits sprekende geletterde te vinden.

Maar we moeten die dingen doen.

Van m'n moeder moest ik het leren als kind.

Het was dat of de viool.

Persoonlijk zou ik liever meer violisten onder ons zien dan Duits sprekenden.

Alec, dit is mijn dochter Irena.

Zonder haar zou het hier een janboel zijn.

Aangenaam kennis te maken. - Wijs Alec de weg, wil je?

Wanneer kun je beginnen?

Nu? - Perfect.

We doen passagierskaartjes, maar het meeste werk is vracht.

Blijf staan.

Pak hun wapens. - Ze zijn er al.

Dichterbij.

Tegen de muur.

Opschieten.

Volg mij. Blijf laag.

Nee. Wacht.

Het zijn er teveel.

We krijgen die klootzakken en we laten ze boeten.

We dachten het verrassingselement te hebben voor de ruil.

We dachten de bandieten in de hinderlaag te hebben, niet andersom.

In plaats daarvan komt geen enkele soldaat levend terug.

Nu ziet u waar ik mee te maken heb. Het zijn wilden.

Hou op met excuses.

Met hoeveel zijn ze?

Het aantal maakte niet het verschil.

Zij stelden de voorwaarden, hadden tijd om te plannen.

Het gebeurde in hun gebied. Een wonder dat ik eruit kwam.

Waar is hun kamp? Hoe goed verdedigd?

Ik zag niets. Ik was steeds geblinddoekt.

We liepen in cirkels naar de ruilplek, dus ik kan het kamp niet vinden.

Ze zijn gemotiveerd. Meedogenloos. Maar ze snakken naar wapens.

Herr Brigadef�hrer, even? - Excuseer ons.

Untersturmf�hrer Edsel kan vrijuit spreken.

Alle Verzetsstrijders op de doellokatie zijn doodgeschoten.

Ik ben zo vrij geweest er ��n in leven te houden voor verhoor.

Ik geloof dat hij de leider was.

Ik verkreeg wat zeer waardevolle informatie van hem.

Er zijn geallieerde spionnen onder het Poolse Verzet.

Twee man in het bos.

En iemand die bij ons werkt.

Dank je, Edsel.

Ik wil de Brigadef�hrer alleen spreken.

Dit is nu je topprioriteit. Je moet die spionnen gevangen nemen.

Ik ontdoe me van hen. - Nee, ze moeten verhoord worden.

Ik moet weten of ze hier zijn om het Verzet te steunen

of dat ze op Marigold uit zijn.

Marigold? - Vind de spionnen en we bespreken het.

Ik weet dat u wilde dat ze allemaal gedood werden.

Maar de man die Frau Faber sloeg leeft nog. Hij zit beneden in een cel.

Ik dacht dat u hem misschien wilde spreken...

persoonlijk?

Goed gedaan, Matthias.

Maak hem los.

Buiten.

Sta op.

Leeg je zakken op de tafel.

Ga zitten.

Als je denkt achter de lokatie van ons kamp te komen,

heb je het helaas...

De ontmoetingsplek staat vast. Jullie contacten verwachten je.

We maken u trots, sir. De vlucht is om 3 uur. Heren.

Vlucht? U stuurt ze het veld in?

We hebben vervanging nodig voor Harry en Tom.

Peter en David?

Dat klopt. - Sir, u zei dat ik...

Mijn besluit staat vast, Krystina.

David is net gezakt voor zijn veldtest.

Er komt wel een andere gelegenheid.

Ik ben een geschikte radio-operator en spreek vloeiend Pools.

Maak hun papieren klaar, alsjeblieft.

We hebben een mol.

Vertaling: Nollus Hersynchronisatie: F@R