Original subtitles

Naar voren.

Hou de deur tegen.

Boki.

Van de Staart naar de Laden, en dan helemaal naar het roer.

Het is moeilijk om niet aan het verleden te denken.

Aan de gevechten, en aan wat we verloren hebben.

De compromissen waarmee we zo veel mogelijk mensen gered hebben.

Zijn ze echt vertrokken?

Waarom zouden ze? - Eens kijken.

Pas op, er zullen misschien soldaten zijn.

We kunnen iets zwaars zoeken waarmee we kunnen slaan.

Van Oude Ivan tot Mama Grandé.

Van de laatste Australiër tot Pike.

De ene dode na de andere.

De ene deur na de andere. We gaan steeds vooruit,

in de hoop dat wat voor ons ligt beter is dan wat achter ons ligt.

Komaan, mensen. Na al dat harde werk kunnen we hier niet stoppen.

Hoe zit het beneden? - Javi is ermee bezig.

De deur kan niet open. - Kunnen we niet naar de Big Alice?

Kun je deze deur openen? - Ja.

Dat wagonhoppen doet me aan vroeger denken.

Toen was ik niet zo bang. - Andre Layton, bang?

Dat geloof ik niet. - Geloof het maar.

Ik had nog nooit zo veel te verliezen.

Wat je niet doorhebt, terwijl dat alles door je hoofd spookt...

is dat het niet gaat om waar je bent...

Er is niemand.

...maar om wie aan je zijde staat.

Eén trein.

Eén trein.

Niks werkt nog. Dit stond niet in de plannen. Hij heeft dit verzwegen.

De Big Alice is enkel nog een server. - En de Snowpiercer heeft de controle.

We zijn de Locomotief dus kwijt.

Eén trein.

Willen of niet: we kunnen alleen op onszelf rekenen.

De overlevenden die hier nog zijn

komen samen voor een laatste gevecht...

op de Snowpiercer.

Eén trein.

Snel, hou ze tegen.

Vooruit. - Ruth, pas op.

Gas. Wegwezen.

Weg. - Achteruit, allemaal.

Alex, het moet anders. Laten we Layton zoeken en ons op de raket richten.

Ik krijg ons wel weer online.

Nima kan dat ding niet lanceren als hij niet op de lanceerplek kan komen.

Alex, daar is geen tijd voor.

Ik ken deze Locomotief als mijn broekzak. Elke vijs weet ik zitten.

Daar twijfel ik niet over.

Als we hem opgeven, draait Wilford zich nog om in zijn graf.

Is hij dood?

Ja.

Dacht je dat hij nog in de Silo zat?

Waarom heb je dat niet verteld?

Geen idee.

Misschien omdat mijn biologische vader de wereld wil vernietigen?

Kunnen we hierover praten? - Liever niet, eigenlijk.

Je zegt zelf dat we geen tijd hebben. Help je me de Locomotief te herstarten?

Laten we alle systemen eens rebooten.

Wat is er? - Het zit op slot.

Ze hebben het afgedicht.

Alleen zo kunnen we door de trein, dus het moet los.

Nee, we hebben een hefboom nodig. - Laten we dat regelen.

We kunnen beginnen.

Is iedereen er klaar voor? - Ja.

Eén, twee, drie, trekken.

Trekken.

Ze zijn gevlucht, of het is een valstrik. - Ze bewaken vast de raket.

Till, Javi, Josie, laten we Melanie gaan halen.

Als iemand ze kan ontmantelen, is zij het. De rest moet het pad vrijmaken.

Duim voor ons. - Gaan we Ruth niet proberen te vinden?

Zij kan haar mannetje staan. De raket heeft prioriteit.

Ik ga vooraan helpen. Daar moet er gevochten worden.

Kom, we gaan.

Goed dan.

Wat is dit?

Nee, iedereen moet hier weg. Alleen ik mag hier nu binnen.

Je hebt hem gehoord. - Volg de orders. Eruit.

Is Layton dichtbij?

Niet echt. Hij zit zo'n 45 wagons verder.

Hij zal niet voor problemen zorgen. En anders gebruiken we de gijzelaars.

Ik wil de kinderen niet gebruiken. - Hen niet.

De leider van Nieuw Eden. - Dat kan nuttig zijn.

We gaan naar de Locomotief. Ik wil zien hoe we geschiedenis schrijven.

Dus we kunnen remmen en alles manueel uitzetten.

We zijn bijna aan de kust. Straks begint de trein te tollen.

Jullie zijn er.

Ja, hallo. - Dag, Javi.

Hier staat helemaal geen bewaking. Wat is er aan de hand?

Kijk zelf maar.

Is de gashendel weg? - Dat is nogal extreem.

Dus de Snowpiercer heeft de controle? - Dit is maar een roer.

Hebben ze ze allebei meegenomen? - Ja.

Kun je die raket ontmantelen? - Ik weet hoe ze eruitziet,

maar dan moet ik daarbinnen zien te komen. - We zijn de weg al aan het vrijmaken.

We hebben een dienst gehouden. Ruth heeft heel mooie dingen gezegd.

We zijn aan de rand van het continent. We gaan de wielen uitklappen.

Breng ons naar de zee.

Slecht spoor?

Geen spoor.

Rijden we over de oceaan? Hoe kan dat?

Dit is het resultaat van dat rollende gevangenenkamp.

We moeten de controle overnemen.

Hoeveel tijd hebben we nog? - Aan deze snelheid? Zo'n drie uur.

3 uur om ons een weg te banen door zo'n 40 wagons en een raket te ontmantelen?

Dat lukt nooit. - Kunnen we ze vertragen?

Ja, de afstandsbediening zit in een aktetas.

Nima kan verbinding maken via de controlekamer naast de raket

of via de Locomotief van de Snowpiercer.

Ik vermoed dat hij het vooraan zal doen. Daar heeft hij er zicht op.

Dat is nog verder. - Ja.

Er is een elektriciteitskast in Derde Klas.

Die verbindt de Locomotief met de achterste wagons.

Precies. Als we de verbinding verbreken, kan hij niet lanceren.

Dan moet hij naar ons komen. Dan heb je tijd om erheen te gaan.

Als dat lukt tenminste. - We zijn al eens door 40 wagons gegaan.

Jij toch. - Ja.

Tilly, pak je bijl. We brengen Javi erheen.

Kom je?

We komen zo.

Ik besef dat jullie dorp vergassen een slechte indruk heeft gemaakt.

Ik hoop dat we dit samen kunnen oplossen.

Dat zou fijn zijn. Roep je mannen dan maar terug.

Ik weet iets beters: jullie mogen de Big Alice hebben.

Breng hem naar Nieuw Eden, dan kunnen jullie daar verder leven.

Nadat ik de Gemini gelanceerd heb.

Het mengsel dat de aarde zal vernietigen?

Geloof Melanie toch niet. - Ik geloof jou nog minder.

O ja? Heeft Melanie dan nog nooit gelogen?

Of nog nooit een fout gemaakt? Volgens Wilford heeft ze er heel wat gemaakt.

Wilford zou ik ook niet zomaar geloven.

Gemini moet zich enkele maanden kunnen verspreiden voor de planeet opwarmt.

In de tussentijd is er iemand nodig die de orde herstelt.

Iemand naar wie ze luisteren. De leider van Nieuw Eden.

Als je marionet? - Nee, zo zit het niet.

Ik ben echt geen leider.

Ik ben maar een chemicus.

Maar jij kunt nu een omroep doen,

de controle nemen en de mensen kalmeren.

Jij kunt dit stoppen. Laat hen ophouden. - En wij krijgen de Big Alice?

En de Snowpiercer? - Alle passagiers mogen gaan.

En de Locomotief? - Die wil ik houden.

En misschien nog wat wagons voor extra testen.

Daar moet ik even over nadenken. - Snel dan, mensen zijn aan het sterven.

Josie, het is al goed. Hij is al bewusteloos.

Alles oké? - Ja.

Ze waren gasflessen aan het plaatsen.

In de volgende wagons staan er ook nog. - Daar ga je wel van neer.

Wellicht wilden ze de wagons hierboven vergassen.

We kunnen niet verder zonder ze onschadelijk te maken.

35 wagons verderop zijn er mensen. - Meer soldaten die ons opwachten.

Laten we ze tegemoetkomen. - Nee, wat als ze het gas activeren?

Als ze de deuren sluiten, kunnen ze ons zo bedwelmen.

Dat is geen slecht idee.

Sorry, ik heb geen tijd voor afleidingen.

De mensen van Layton zitten in het onderstel, dus...

We zijn bijna op de lanceerplek. - Daarom wilde ik u ook spreken.

Ik heb iets wat wellicht kan helpen.

Ik begrijp het niet.

Hoe?

Dat is het mooie aan de wetenschap, doctor.

Sykes?

Ruth.

Wij ontsnappen net. Wat doe jij hier?

Ik kom knokken. - Dan zit je hier goed.

Er is geen tijd. - Als ik de bedrading opnieuw kan doen...

Als dit de Snowpiercer was,

en het jouw plekje was en niet dat van Wilford,

zou jij het dan zo snel opgeven? - Het is te veel werk.

Luister toch.

Ik weet dat het verwarrend kon zijn.

Hij was briljant en charismatisch, maar ook wreed. Ik haatte hem deels.

Enkel deels, omdat hij je wel had gered. - Bedankt voor dat verhaal.

Als je niet meehelpt, vertrek dan maar.

Ga die raket ontmantelen. - Kom mee.

Weet je wat deze Locomotief voor mij betekent?

Ik heb Nieuw Eden hiermee in leven gehouden.

Ik ben hier zowat opgegroeid. - Dat weet ik.

Toch niet. Misschien kun je maar beter vertrekken.

Niet zonder jou.

Wist je al op voorhand dat dit een verloren zaak was?

Ik had al zo'n vermoeden.

Waarom ben je dan gebleven?

Omdat je zo slim bent. Jij had misschien wel iets kunnen bedenken.

En...

ik heb je al te vaak achtergelaten.

Dat doe ik niet meer.

Dus je wilde toekijken hoe ik aan de Big Alice zat te prutsen,

ook al brengt dat de wereld in gevaar?

Nee.

Ik wist dat je dat nooit zou toestaan.

Kom, we gaan.

Blijf anders bij mij.

Dat hoeft niet. - Luister...

Je gedrag zint me niet. Je bent veranderd sinds de Silo.

Goed opgemerkt, meneer de rechercheur.

Het spijt me dat dit gebeurd is en dat ik er niet was.

Stop, dit is niet jouw schuld.

Headwood is niet het doelwit.

Dat weet ik. 'Eén trein', hè?

Zodra Javi het geklaard heeft,

gaan we passagiers optrommelen en de Raketwagon overnemen.

Dan moeten we ze wel overtuigen. - Was Ruth er maar.

We vinden haar wel. - We laten iets weten als het gelukt is.

Dan mag iedereen komen.

Ga maar naar boven. - Succes.

Ze komen eraan.

We zijn er. We maken de weg vrij.

Begrepen, we zien jullie straks.

We mogen niet opvallen. - Eindelijk weer een uniform.

Let jij op die deur? - Ruth, ben jij dat?

Grijp je wapen. We gaan een raket stoppen. - Die raket zou toch de wereld redden?

Luister eens.

Ik heb de leider persoonlijk gesproken.

Ik heb hem gevraagd wat hij van plan is met de Snowpiercer.

Hij wil hem niet teruggeven,

want hij weet niet zeker of zijn experiment zal lukken.

Iemands ogen liegen niet en ik zag enkel twijfel in de zijne.

Als hij al twijfelt, willen jullie het dan wel riskeren?

Vergeet het.

De raket zal ons doden als we ze niet stoppen.

We hebben strijders nodig. En wapens, maakt niet uit wat.

We gaan nu naar achteren. Komen jullie mee?

We gaan.

Als iemand ernaar vraagt: we brengen ze naar de Markt. Hou je gedeisd.

Alles goed?

Wat zei ik nu net?

Wat nu weer?

Hier is het. Dit zal even duren.

Ze kunnen ons hier makkelijk vatten.

Goed, ik kijk wel even achteraan. - Ik ga vooraan kijken.

Zorg dat ze niet meer kunnen bewegen.

Geen zorgen. Als ze dat proberen, zal het pijn doen.

Ik neem de rest mee. We zullen de anderen tegemoetkomen. Komaan.

Vooruit.

Ik werd al ongerust. - Sorry.

Net op tijd, we wilden net naar boven klimmen.

Heeft nog iemand het koud?

Iemand zal een breuk veroorzaakt hebben. - Een val. Gelukkig hebben we een Fikser.

Er komen een tiental soldaten aan. - Ik ben nog bezig.

Vechten dan maar. - Nee, ze zijn met te veel en jij valt op.

Kom, de couchette in.

Erin, jij.

Wat gebeurt hier nu weer? - Het communicatiepaneel is kapot.

Daar weet ik niks van. - Logisch, als dit kapot is.

Er is kortsluiting geweest in de router, dus ik probeer de toevoer om te leiden.

Het zal wel. Jullie, meekomen. - Wij?

Ze zijn aan het rebelleren op de Markt. We moeten de raket bewaken. Kom mee.

Begrepen.

Hoelang nog voor we de lanceerplek bereiken?

Nog dertig minuten.

geen verbinding

geen verbinding

De controlekamer reageert niet. Wat gebeurt er?

Josie, we gaan.

We moeten naar de raket. De lancering mag niet uitgesteld worden.

Ik heb bescherming nodig, mochten we elkaar kwijtraken.

Geef me je pistool.

Het wordt hier al warmer. Kom maar.

Boki, alles oké?

Wacht even.

O, shit.

Layton?

Als je nog kogels had, was mijn vriend allang dood.

Nu.

Doe jij de branddeur dicht? - Ja.

Ik moet de anderen gaan helpen.

Bewaak die deur. Zorg dat niemand binnenkomt.

Fikser Bojan Boscovic, tot uw dienst.

Waar ga jij heen, blauwe?

Mooi gedaan. - Dank je.

Bind hem vast en leg hem in een couchette.

Wat doe jij hier, Javi? - Hallo.

Waar is de rest? - Lang verhaal.

Goed. Ik had al gehoopt dat ze me vroeg zouden komen halen.

Vandaag is zo'n historische dag.

Dit is te belangrijk om alleen maar aan de zijlijn toe te kijken.

We moeten op de plek zijn waar het allemaal zal gebeuren.

Daar ben je al, dokter.

Josie? Hoe heb je me gevonden? - Dat was niet moeilijk.

Josie, luister. Ik wilde alleen maar je leven redden.

En de levens van al mijn patiënten. - Je hebt met mijn leven gespeeld.

Ik heb Liana teruggegeven. - Snap je het niet? Ik ben gevoelloos.

Ik ben immuun door jou. Het boeit me geen hol meer.

Josie, alsjeblieft. Je kunt wel voelen. Dit wil je echt niet doen.

Ik denk van wel, dokter.

Ze komen eraan.

Niemand mag die deuren door, begrepen? Doe daar alles aan.

Moet dit echt één voor één?

Kan het niet in één keer? - Eenmaal erin gaat dat niet meer.

Dat is een veiligheidsmechanisme, zodat niets kan losschieten.

Wat gebeurt er als er eentje kapotgaat?

Wat is die sensor? - Die is van het klepje van de lading.

Dat moet een glitch zijn. Die klep is al uren dicht.

Waarom zijn de deuren dicht?

Dat was pas over vijf minuten gepland.

Zit iemand daarbinnen? - Alleen de Rat, zoals u gevraagd had.

U heeft ze vast zelf gesloten.

Doe dit dicht. Verstop je.

Dacht je echt dat ik niet binnen kon komen?

Ga weg van die raket. - Dit is je laatste kans, Nima.

Laat je ego varen en kijk naar de cijfers. - Kom tevoorschijn, Alex.

Alex, ik weet dat je er bent. Kom hier of ik schiet op je moeder.

Je gaat niet schieten. - Jawel. Begrepen? Wel als dat moet.

Goed. En nu...

Doe open.

Jullie hebben vijf minuten om alle flesjes terug te plaatsen.

Stop. Geef je over, dan zullen we jullie sparen.

Wat een toeval. Ik wilde net hetzelfde zeggen.

Dit is onze trein. - Onze trein.

Sorry dat ik laat ben.

Geen zorgen, we beginnen net. - Daar gaan we.

Dat zou ik niet doen.

Ik heb jullie vriendin gevonden.

Layton, doe me een plezier en maak die vent af.

Weet jij wat ik nu denk? Jullie hadden dus een team

met de beste chemici, klimatologen en geo-ingenieurs ter wereld,

geleid door het grootste genie,

en dan nog liep het fout. - Ik weet wat je probeert te doen.

Volgens mij lag het niet aan hen. - Maak voort.

Volgens mij lag het aan jou. - Sneller, en doe die klep dicht.

Op je gemak. - Je wist dat CW-7 nog niet op punt stond,

maar je wilde niet toegeven dat je achterliep of fout zat.

Zelfs als het kleinste foutje rampzalige gevolgen zou hebben.

Hoe fout zat hij, Alex? - Zeven miljard plus de fauna en flora...

Genoeg.

Jullie snappen er helemaal niks van.

Jullie waren er niet bij. Het had moeten werken.

Het had moeten werken, verdomme.

Maar het heeft niet gewerkt.

En dit zal ook niet werken.

Wat er ook gebeurt: het is goed zo. - Nee, Till. Niet voor mij.

Val ze gewoon aan.

Lancering over twee minuten. - Stop de lancering, Nima.

Alsjeblieft.

Dit had nooit mogen gebeuren. - Laten we ermee stoppen.

Dat gaat niet meer.

Begrijp je het? Dat gaat niet.

Het proces verloopt automatisch na de activatie. Sorry.

Melanie, het spijt me. Het is te laat.

Er moet een manier zijn. - Die is er niet. Jullie moeten hier weg.

Zo snel mogelijk. Weg van de trein en weg van Afrika.

Ik ben blij je gekend te hebben.

Lancering over dertig seconden.

Rennen.

Ga naar binnen en bewaak de deur.

Laat jullie wapens vallen.

Net als vroeger, hè? - Dat was wel geen goede periode.

Naar de volgende wagon. - Wij volgen.

Hemel...

Rustig maar. - Hoe stoppen we de raket?

Jullie mogen hier niet zijn. - Hoe? Komaan.

Er moet hier iets zijn. Een stopknop of een activatiecode.

Nee, Nima liet dat niet toe. Alles verloopt zoals geprogrammeerd.

Dus dit is het einde?

Gemini is niet in de stratosfeer geraakt. We zijn veilig.

Zo'n klep blijft niet zitten als ze niet is vastgevezen.

Is het voorbij? - Het is voorbij.

Apocalyps vermeden. Dat is al de tweede keer.

Josie?

Alles in orde?

Ze begon te huilen.

Niet omdat ze zou sterven, maar omdat ik de schoenen had afgepakt.

Ze wil vasthouden aan de herinneringen van haar geliefde.

Ik liet je achter toen je me nodig had. - Je hoeft je niet te verantwoorden.

De trein is van jou.

Blij dat het zo simpel is.

Wil jij het doen? - Graag.

Hoe stuur ik?

Uw aandacht, alstublieft.

Goedemorgen.

De temperatuur in Nieuw Eden is een lekkere min zes graden Celsius.

Nu we de rupsbanden weer zullen inklappen en naar de sporen terugkeren,

willen we u graag vragen, voor uw eigen veiligheid,

om u schrap te zetten.

Ze zijn terug.

Dat heeft lang geduurd.

Kijk toch eens. - Daar is ze. Hé.

Wat heb je met haar uitgespookt? Bedankt dat je op haar gelet hebt.

Blij je weer te zien. Gaan we iets eten?

Javi en ik kunnen de Big Alice op één dag weer aan de praat krijgen.

De vraag is of we de Snowpiercer kunnen stilleggen, of dat hij klaar moet staan.

We weten nog niet alles.

We weten niet hoelang deze plek leefbaar blijft.

Of wel?

De data zijn onduidelijk. Het kan vandaag of over 50 jaar gebeuren.

Maar ik denk...

dat we nooit garanties hebben.

Carpe diem dan maar.

We kunnen wel kiezen hoe we leven.

Ik ben blij dat je bent gebleven.

Ik zou nergens liever willen zijn.

Ik had jullie hier niet verwacht. Geen Liana?

Miles past op, zodat wij op stap kunnen. - Leuk.

Zie ik je binnen? - Ik kom zo.

Alles oké?

Toen die raket gelanceerd werd...

dacht ik dat het afgelopen was.

Ja, hè?

Dat gaf me zelfs even... rust.

Geen gevechten, geen kou lijden. - Geen vergaderingen met de Raad.

Zo makkelijk kom je er niet onderuit. - Het was het proberen waard.

Zullen we dan maar, voorzitster Wardell?

Dat zullen we doen, medevoorzitter Layton. Kom.

Rustig, meid.

Komaan, hier is eigenlijk geen minimumleeftijd.

Dan moeten we dat maar eens bespreken tijdens de Raad.

Kijk eens wie terug is van de berg en zich onder de mensen begeeft.

Ik kom niet gewoon langs, maar ik kom hier weer wonen.

Tussen de mensen. - Dat noemen ze vrienden.

Sykes, kan ik je spreken? - Ja.

De Snowpiercer kan niet zo lang stil blijven staan.

Dus ik moet ermee gaan rondrijden tot Alex iets heeft besloten.

Wacht even.

Je gaat dus weg? - Ja.

Maar misschien wil jij wel mee?

Dan heb ik gezelschap. Ik kan je leren de trein te besturen.

Als dat je aanspreekt.

Ja, dat spreekt me wel aan.

Proost. - Proost.

Wie is zij? - Dat is Buffalo.

Blijkbaar een Machinist die geen fan was van Milius.

Goed zo.

Ik geloof in tweede kansen. Dat heb jij me geleerd.

Waar ga je heen?

Hé, charmeur. Wil je voor mij even piano spelen?

Ga maar spelen. Komaan.

Kom, ze gaan zingen.

Alles moet veranderen

Niks blijft hetzelfde

Iedereen moet veranderen

Niemand of niets blijft ooit hetzelfde

Jong wordt oud

Mysteries worden onthuld

Zo gaat dat met de tijd

Ze kan het nog. - Na alles wat ze heeft meegemaakt.

Wij allemaal.

Kan Nieuw Eden ons allemaal voorzien?

We vinden er wel iets op.

Iedereen is welkom.

Zo had het altijd moeten zijn. - Uiteindelijk is het gelukt.

En op tijd om Liana te zien opgroeien. - Pas op.

Dat zal snel gaan. - Ze heeft een nieuw woordje geleerd.

Trein.

Behouden reis.

Er is zo

Weinig in het leven

Waar je echt zeker van kunt zijn

Behalve dat regen uit de wolken valt

Het zonnelicht uit de lucht

En dat kolibries vliegen

Alles

Moet veranderen

Alles

Alles moet

Veranderen