Original subtitles

Dit is een waargebeurd verhaal

vrijdag 13 juni 1980

twee jaar eerder

Pat, je stemt klinkt steeds beter en beter. Zeker weten dat je niet op Juilliard zat?

Wel, ik had als kind een vriendinnetje genaamd Julie

en we speelden vaak in haar 'yard'.

Soms zongen we. - Mijn God, Patrick Montgomery.

Als domme grapjes maken een olympische sport was, won jij het goud.

Je stem klinkt echt beter. - En ik? Ik zing als een zwaluw.

Dit is geen competitie. - Het leven is een competitie, nietwaar?

U zegt dat toch altijd, predikant Jackie? - Nooit.

Ik heb dat zelfs nog nooit gedacht. - We zouden dat allemaal moeten denken

als we de volleybalcompetitie willen winnen.

En misschien moeten we de deuren openen voor de congregationalisten.

Don Awrey is 1 meter 95 en smasht als een beest.

Ik datete ooit een congregationalist en die wilde per se bidden voor het parkeren.

Wacht, nee. Hij is episcopaal.

Ga jij je ooit bij het team voegen, Don? - Volleybal is m'n ding niet.

Hij houdt meer van gewelddadigheid. Daarom studeerde hij rechten.

Speelde je niet professioneel football? - Voor de Washington Redskins.

Ik heb het team niet gehaald. - En dat doet hem nog steeds pijn.

Ik ga aardappelsla halen. - Om het snelst.

We moeten bijna gaan.

Mijn vruchtbaarheidspiek is rond 13u, vandaag.

O, oké.

Een beetje langzamer.

Zorg ervoor dat je ejaculeert als je voorwaarts beweegt, dat helpt.

O ja?

Probeer dieper te gaan. - Dieper kan ik niet, Betty.

Dat kan je wel.

Het helpt ook als je kunt spuiten in plaats van druppelen.

Langzamer. Dieper.

Spuiten.

Ga zo door, je doet het goed. - Moet ik zingen?

Wel als je dat lieve hartje van je met vreugde wilt blijven vullen.

Kom binnen.

Waaraan heb ik het genoegen te danken?

Een huisbezoek van mijn favoriete predikant.

Ik kan het helaas geen genoegen noemen.

Binnenkort ben ik niet meer je favoriete predikant.

Wat is er aan de hand? - Bill is weg.

Hij wil scheiden.

Het zat eraan te komen. - Ik weet dat je het moeilijk hebt.

Luider zingen, liefje.

Zo, ja.

Je komt hier wel doorheen. Ik sleur je erdoorheen.

Ik ben bang, dat geef ik toe. - Waarvoor?

Ten eerste, hoe moet ik de congregatie leiden?

Zoals je dat altijd gedaan hebt.

En alleen zijn na een huwelijk van 23 jaar?

Ik heb geen idee hoe ik verder moet.

Beschouw dit als een nieuw begin.

Een nieuw lot.

Het is oneerlijk. - Het is m'n werk, Betty.

Het punt van die nieuwe job is dat je niet hoeft te reizen.

Minder vaak. En dat is ook zo.

Een man en vrouw horen niet gescheiden te zijn.

Het zijn maar vier dagen.

Vier cruciale dagen tijdens mijn vruchtbaarheidspiek.

Zei de dokter niet dat je sneller zwanger zou worden als je minder stress had?

Dus het is mijn schuld. - Dat zei ik niet.

Toch wel. - Niet waar.

Misschien heb ik wel stress doordat jij veel weg bent.

Het zit zo. Jackie, onze predikant, is niet alleen voor zaken buiten de stad,

maar ze koos er ook voor om hier niet te zijn.

Omdat ik in het kerkbestuur zit, wilde ze dat ik het nieuws deelde met jullie.

Jackie en haar man Bill gaan scheiden.

Die dingen gebeuren. Laat het los.

Predikanten zijn ook gewoon maar mensen.

Ik zie sommigen al wriemelen in hun stoel alsof er dennenappels onder hun kont liggen.

Als dat zo was, zou je liggen schreeuwen als een varken.

En Jackie Ponder zou de eerste zijn die je kwam helpen.

Laten wij nu haar helpen.

Het is niet het moment om ons te gedragen als hoogdravende moraalridders.

Laten we beginnen met goede methodisten te zijn

door vanavond de lutheranen te verslaan in het volleybal.

Ik heb 'm.

Betty, hoi.

Ik dacht dat je zou spelen. - Dit keer niet.

Begrepen.

Dat is logisch.

Hoezo? - Wat?

Waarom is het logisch dat ik niet meedoe?

Omdat je zwanger bent.

Dan is het logisch dat je niet wilt meedoen met fysieke activiteiten.

Waarom denk je dat ik zwanger ben?

Nee, het spijt me. Ik hoorde dat jij en Allan aan het proberen waren.

Het spijt me, ik ging te ver.

Betty, het spijt... - Het is al goed.

Je zingt echt prachtig. - Dank je.

Dank je.

Ik heb 'm.

Gaat het? - Ja, hoor.

Zeker weten? - Ja.

Ben jij in orde? - Ja.

Goed. - Wil je even gaan zitten?

Nee, het gaat wel, Allan. Dank je. - Oké dan.

Ik moet beter communiceren.

Hoe bedoel je 'hij rook naar seks'?

Ik bedoel, hij rook naar seks.

Gaat dit over dezelfde Allan Gore? - Ik weet het.

Hoe een man eruitziet en hoe hij ruikt, zijn niet hetzelfde.

Plus... - Plus wat?

Ik kreeg soort van...

het gevoel dat hij mijn geur ook wel lekker vond, en dat het die kant op ging.

Welke kant?

Ik zou het nooit doen. - Candy.

Het komt door dat gedoe met Jackie.

Dat heeft een soort blik geopend of zo.

Wat voor blik?

Het blik dat zegt: Tevredenheid wordt overschat.

Mijn vader zei altijd: 'Candy, als je niet groeit,

dan ga je dood.' En hij zei ook:

'Als je niet zoekt...

dan ben je verloren.'

Allan Gore?

Op hem word je toch niet verliefd. Kijk naar 'm.

Hoe kun je daar nu op verliefd worden?

Gary, wil jij je gedicht voorlezen?

Oké. Het is kort.

Sommige van mijn favoriete gedichten zijn kort.

Haiku's zijn prachtig.

'Op mijn gloednieuwe toilet...

deed ik hetzelfde.'

Het gaat over de dwaasheid van materialisme.

Ik begrijp het.

We denken dat dingen ons leven kunnen veranderen.

Dat heb ik met schoenen.

Als ik dat of dat heb, zal alles veranderen.

Mijn gedicht gaat over verlangens.

Lees maar voor, Candy. - Oké.

Het heet 'Mijn hart vroeg'. - Prachtige titel.

'Mijn hart vroeg: Wat is het antwoord?

Ik vroeg: Het antwoord? Het zei: Dat weet je wel.

Ik zei: Dat weet ik niet. Ik geef het op. Wat is het antwoord?

En het hart zei: Het antwoord is dat je niet mag opgeven.'

Fijne avond, Sherry. - Ik zie je thuis.

Allan. Hoi.

Hé, Candy.

Ik wil eens met je praten over iets dat me een beetje dwarszit.

Nu dan?

Ik denk vaak aan je en dat zit me nogal dwars. Ik weet niet...

of ik wil dat je er iets aan doet of niet.

Ik voel me erg aangetrokken tot jou. Dat wilde ik je vertellen.

O...

oké.

Je bent in z'n auto gestapt? - Klopt.

Om te zeggen dat je aan hem denkt? - Klopt.

Wat zei hij? - Hij zei: O, oké.

Meer niet? - Nee.

Gaat dit om Allan Gore of om jij die roekeloos wilt zijn?

Allebei een beetje.

Maar mannen mogen naar hun werk gaan en kunnen carrière maken,

terwijl wij moeten thuisblijven.

En dat hoort genoeg te zijn.

Kijk onze kinderen spelen.

Het zit in de aard van de mens om risico's te nemen.

Om iets spannends te doen en het risico te lopen dat je valt.

Kijk naar hun gezicht. Ze leven meer dan wij.

Dat is ongepast.

Hoezo? - Het is gewoon zo.

Waar heb je dit eigenlijk allemaal gehaald?

Jenny's mam. - Trek iets anders aan.

Waarom? - Omdat het ongepast is,

zeker voor zo'n jong meisje. - Pap.

Laat dat. Ik laat jou niet langs de deuren gaan als een sloerie.

Daarom mocht ze die film niet zien.

Grease? Dat is een familiefilm.

Nee, hij gaat over meisjes die zich uitsloven.

Je veroordeelt me. - Helemaal niet.

Jouw stilte zegt heel veel.

Een van de redenen waarom ik stil ben,

is omdat ik niet weet wat te zeggen als jij zo doet.

Of wat je wilt dat ik zeg.

Op de eerste date wist ik al dat m'n vrouw dom was.

We gingen naar de drive-in en ik vroeg of ze naar de achterbank wou.

Maar zij ging liever naar het damestoilet.

M'n trouwdag was speciaal. Iedereen huilde.

Haar moeder huilde tijdens de ceremonie. M'n vrouw huilde op weg naar het hotel.

Toen ze zich uitkleedde, huilde ik.

Wil je m'n kort verhaal lezen?

Sorry?

Ik vroeg of je m'n kort verhaal van de schrijfles wil lezen.

Dat heb ik gedaan. Prachtig.

Ja? Waar ging het over? - Over zwanen.

Wat is er met zwanen?

Als ik wist dat er een toets kwam, had ik harder gestudeerd.

Doe dat dan, Pat. Je hebt een doctorstitel.

Niet in zwanen.

Ik zal het nog eens lezen.

Opknappen volstaat niet. We hebben een nieuw heiligdom nodig.

In een kerk gaat het meer om de parochianen dan om het gebouw, Jo Ann.

Ja, maar als we een congregatie willen, hebben we een nieuwe faciliteit nodig.

Het is niet alleen oud, maar ook waardeloos.

Niemand wil een huis van God dat waardeloos is.

Het moet indruk maken.

Zeker als we jonge koppels willen aantrekken.

Zijn wij dat niet? - Waar denk jij aan, Allan?

Sorry, wat? - Waar denk jij aan?

Vind jij een nieuw heiligdom noodzakelijk?

Wel... - Weet je wat het is?

In religie, het leven en de liefde zit vernieuwing.

Voor mij verkoopt niets vernieuwing beter dan...

iets nieuws. - Mee eens.

We moeten een groot gebouw zoeken. - Als we naar de financiën kijken,

tot op heden, zien we dat we nu al...

Je zou denken dat de teams moeten opkuisen, niet de scheidsrechters.

Maar dat is te voor de hand liggend, zeker?

Gaat onze koffiedate nog door? - Komt de zon nog op?

Ik bel je nog.

Voelt Betty zich weer niet goed? - Hoofdpijn en zo.

Vast door de stress.

Heb jij geen trucjes om je meisje te laten ontspannen, Allan?

Betty kent al mijn trucjes al.

Hier sta ik.

Wens haar beterschap en zeg dat Alisa altijd welkom is als ze wat rust wil.

Dat zal ik doen.

Kan ik jullie tweeën wel alleen laten?

Goed. Welterusten.

Candy.

Eerder, in de auto...

Wat had je juist in gedachten?

Stap in.

Zou je een affaire willen beginnen?

Het is iets waar ik vaak aan denk, dus ik wilde het gewoon zeggen.

Oké, ik weet genoeg. - Nee, het is gewoon...

Ik kan het niet. Ik hou van Betty.

Zij had een affaire in New Mexico. - Betty?

Ongelooflijk. - Ik kon het ook niet vatten.

Ik wil haar die pijn besparen. - Dat is oké, Allan.

Ik hou ook van Pat en ik zou hem ook geen pijn willen doen.

Pat is aardig.

Hij heeft de beste stem van het koor.

En Betty is opnieuw zwanger. - Ja?

Recentelijk.

Het zou oneerlijk zijn tegenover haar.

Vooral omdat ik niet voel voor jou wat ik voor haar voel.

Dus zoiets kan ik niet doen.

Oké. Ik bood de optie alleen maar aan vanwege hoe ik me voel.

Maar ik wil jou of je huwelijk niet schaden.

Ik wilde alleen maar...

naar bed gaan. Maar ik zeg er geen woord meer over.

Welterusten.

Ik voel me zo vernederd. - Het is beter zo, liefje.

Ik wil niet wat beter is. Ik wil iets buitengewoons.

En hij begon erover. Hij opende het gesprek.

Wat zei hij precies? - Hij vroeg wat ik in gedachten had.

Hij wist heel goed wat ik dacht.

En toen stapte hij bij me in de auto. Ik bedoel, kom op.

En waarom kuste hij me? Op de lippen?

Het was geen passionele kus, maar ook geen vriendschappelijke.

Mannen kussen zonder dat er iets achter zit.

Hij wil dat ik initiatief neem.

Hij wil Betty niet ontrouw zijn en zichzelf haten, dus legt hij de bal bij mij.

Hij mag het wel vergeten.

Ik ben al uitgespeeld. Goedemorgen.

Mijn hemel, ben jij een vogel? Of nee, je bent een vliegtuig, hè?

Ik ben Superman. - Dan ben je een man van staal,

en de meest supere die ik ken.

Dank je wel. - Graag gedaan. Hé, liefje.

Hé, mam. - Nu al terug?

Mijn pompoen zit al vol. - Ja, dat zie ik.

Ik maak hem leeg en dan kom ik terug.

Wat ga je met al dat snoep doen, dametje? - Ik ruil wel met Ian.

Bedankt dat je met ze meegaat. - Natuurlijk.

Pat en Ian ergens gezien? - Ik zag wel een enge Elvis.

Ja, dat is Pat.

Hij lijkt ook zo hard op Elvis.

Kom, pap. - Oké, dag.

Mijn hemel, kijk jou nu.

Wel gefeliciteerd

Mijn God. - Ik heb lekkers meegebracht.

Als we het voor 10 uur opeten, krijgen we geen dikke kont.

Of toch niet helemaal.

Zullen we dan maar? - Jazeker.

Daarom volgen de mensen je. - Omdat ik ze taart laat eten, ja.

Luister... - Dat klinkt serieus.

Weet je nog die jobaanbieding in Midwestern University?

Die je afwees?

Ja, maar ik heb het heroverwogen. - Hoezo?

Blijkbaar biedt de bisschop niet snel zoiets aan.

Maar het is in Wichita Falls. - Ik kom wel heen en weer.

Heen en weer? Het ligt 320 kilometer verderop.

Candy, dit is mijn volgende roeping.

En ik dan? Je bent m'n beste vriendin.

Dat verandert niet. - Maar jij bent hier niet.

Wie gaat je vervangen? - We vinden wel iemand.

Iemand die het nieuwe heiligdom kan bouwen.

O mijn God.

Jij bent de enige met wie ik hier kan praten, Jackie.

Niet waar, je hebt Sherry. En jij bent de ster in de kerk.

Sherry is Sherry. Maar jij bent mijn hele hart, lieverd.

Hallo?

Candy, met Allan Gore.

Ik moet morgen naar McKinney om mijn banden te laten nakijken.

Het is een eindje rijden, maar ik wilde vragen of je met me wilt gaan lunchen.

Dan kunnen we het nog eens hebben over waar we eerder over spraken.

Oké. Dat is goed.

Rond 12u? - Ik zie je daar.

Oké, tot dan. Dag.

Waar waren we? - Wie was dat?

Gewoon iemand. - Iemand?

Iemand met wie ik een affaire wil.

Dat zeg je zodat ik je kan ompraten.

Pat en ik...

zitten op een dieptepunt. - Dat gebeurt in elk huwelijk.

En jij hebt er niks aan gedaan.

Dus als ik een affaire had gehad, zette Bill nog steeds m'n afval buiten?

Ik heb het nu over mijn afval.

En ik wil daar geen genoegen mee nemen.

Dat klonk verkeerd. Pat is geen afval.

Candy, ik heb voordeur- en achterdeurvrienden.

Voordeurvrienden komen met een reden. Ze kloppen en zeggen het juiste.

Achterdeurvrienden stormen de keuken binnen en zeggen wat ze denken.

Jij bent m'n beste achterdeurvriendin. Dus ik zal eens zeggen wat ik denk.

Dit zal fout aflopen.

Jackie, ik doe alles wat een echtgenote hoort te doen.

Het huishouden, de kinderen, koken.

Wat krijg ik ervoor?

Liefje, dit is wat je ervoor krijgt.

Neem het aan van iemand die het kwijt is.

Je besluit staat al vast.

Nogmaals bedankt, Ronnie. Niet te hard werken.

Hé, je bent er. - Hoi.

Ik heb een kaartje voor je.

Wat lief.

Voor jou.

Dank je.

Ik maak me zorgen. Jackie is eigenlijk de kerk.

Hopelijk vervreemdt ze zich niet.

Dat zal wel een beetje gebeuren. Wichita Falls ligt op drie uur rijden.

En ik weet echt niet hoe we haar moeten vervangen.

Ik wil geen deel uitmaken van een suffe, ouderwetse kerk.

Dat zou vreselijk zijn. - Vreselijk.

Zullen we het over onze kinderen hebben? Of over Pat?

Hij was kampioen in trompet spelen op school. Wist je dat al?

Sorry, ik heb dit nog niet eerder gedaan. - Ik ook niet.

Ik zou mezelf nooit vergeven als Betty erachter kwam.

Dat zou haar kapotmaken. - Ik ben het eens.

We zouden zo voorzichtig moeten zijn dat niemand behalve wij het ooit weet.

Klopt.

Ik heb nagedacht over wat je zei

over gewoon naar bed gaan zonder dat er gevoelens bij komen kijken.

Dat vind ik belangrijk. - Ik ook, Allan.

Ik wil gewoon genieten.

Zonder dat ik mezelf of anderen kwets.

Misschien moeten we er nog wat verder over nadenken.

Over de gevaren, en dan beslissen of we het risico willen nemen.

Goed. Dat is een goed idee.

Dus het plan is om er nog wat over na te denken?

Ik denk van wel.

Ik ben die strategiesessies nu wel een beetje beu.

Ik weet het, maar we kunnen niet voorzichtig genoeg zijn.

Als je niet snel met me in bed duikt...

zul je nooit voldoen aan de verwachtingen die ik heb van jou in bed.

Daar heb ik ook al wel over nagedacht.

Nog één plansessie dan.

Dat kan hier. - In jouw huis?

Ja, we kunnen samen lunchen. Mensen moeten eten, toch?

Hoe was het op het werk?

Goed, een beetje van hetzelfde.

Heb je je lijst bekeken, Allan?

Sorry, wat? - De lijst.

Met potentiële namen voor de baby.

Dat zal ik doen. - Dat zal je doen?

Als een van ons het niet meer wil, dan stopt het.

Mee eens.

Als een van ons gevoelens krijgt, dan stopt het.

Dat zou de eerste regel moeten zijn. - Check.

En als we onnodige risico's nemen, stopt de affaire ook.

En we ontmoeten elkaar buiten de stad. - Akkoord.

De kosten van gas, motel en eten worden gelijk verdeeld.

We spreken enkel op weekdagen af en ik regel de lunch.

Dan hebben we meer tijd.

Ik zorg ook voor de motelkamer. Ook zodat we meer tijd hebben samen.

Zullen we...

een datum prikken voor de affaire?

12 december?

12 december? - Van dit jaar.

Oké.

12 december dan maar.

Wat doe je nu?

Hoe bedoel je?

Je favoriete personage was toch Knuffelpoes?

Dat heb je toch gezegd?

Snuffelpoes.

12 december 1978

Dag, engeltje.

Kom slimmer terug dan je bent. - Oké, mama.

En niet met de jongens praten. - Gekkerd.

Oké, maatje. Volgende halte: de kleuterklas.

Ik zit in het Continental Inn op de Central Expressway richting Dallas. Kamer 214.

Ik ben er over een aantal minuten.

Waar ben ik mee bezig?

Ik heb lunch gemaakt.

Je ziet er echt prachtig uit. - Dank je.

Laten we eten. - Perfect.

Dat ziet er heerlijk uit. - O, sorry.

Ik ben dit motel zo vaak voorbijgereden zonder dat ik wist dat het er was.

Grappig toch?

Het leven. En hoe het saaie en geesteloze...

plots een levendige kleur krijgen.

Ik volg schrijflessen. - Wel, dat was mooi.

Dank je.

Ik zou graag eens iets van je lezen.

O ja? Dan ben jij de enige, want Pat is totaal niet geïnteresseerd.

Maar ik lees wel over elektromagnetisme... - Gaat het nu serieus over Pat?

Nee, sorry. Helemaal niet.

Ga je daar gewoon blijven staan? - Ja.

Sorry. - Allan, heb jij nog nooit getongzoend?

Je hebt nog nooit de tong van een vrouw gevoeld?

Ik denk dat je het wel lekker zult vinden.

Gaat het met je? - Ja.

Het gaat heel goed.

En met jou? - O ja.

Dat was heerlijk, Candy.

Jij bent heerlijk.

We moeten douchen. Dat moet ik op de lijst zetten.

We moeten erna altijd douchen, dan ruiken we niet naar elkaar.

O en, Allan...

Dat was echt heerlijk.

Sommige gebeurtenissen zijn gedramatiseerd

vertaling: Febe Kempenaers