Original subtitles

"Μια νύχτα οργίων"

Μετάφραση - απόδοση:corto64 Μάρτης 2022

- Είσαι ελεύθερη; - Για να'μαι εδώ, εσύ τι λες;

- Ζήτω η ελευθερία! - Φέρε και την αδελφή σου εδώ!

- Έλα δω! - Τι θέλεις;/- Έλα δω!

Γύρνα στο ράφι σου!

Καλώς την! Πες μου κάτι, Φιλομένα!

Τι έκανες χθες βράδυ; Ποιόν ακολουθούσες; Που ήσουν;

Με ποιόν ήσουν;

Ωραίο αυτό. Με ποιόν ήμουν; Μ'όποιον μ'αρέσει!

Εσύ, με ποιόν ήσουν;

Το βρήκες τώρα! Μας κλέβεις τους πελάτες!

Αν δεν έκλεβες πελάτες θα'χες πεθάνει της πείνας.

Είσαι αξιολύπητη! Ένα χρόνο τώρα δε σε συντηρεί κανείς!

Νόμιζες που δε θα μαθαινόταν;

Πες και τα υπόλοιπα! Εμπρός, τι περιμένεις;

Ξεδιάντροπη τσούλα! Στο τέλος θα πεθάνεις απ'την πείνα!

Όλα τα μαθαίνω. Οι πελάτες δε θέλουν να σε δουν, κακάσχημη!

Κι εσύ ποιά είσαι, η βασίλισσα; Μόνο με σένα θα πηγαίνουν;

Εγώ δε φοράω κολάρο στο λαιμό.

Θα μείνω δω και θα πηγαίνω με όποιον γουστάρω, όπως πάντα.

Για πες μου,

τώρα που πήρε φόρα το στόμα σου...

Τι τους λες; Για πες μου.

Ότι σουφρώνω πορτοφόλια

και κάνω εκβιασμούς; Πες ότι δε το'πες! Αρνήσου το!

Για ποιά με πέρασες;

- Θα σε ξεμαλλιάσω, κανόνισε! - Σ'έπιασε τρέμουλο τώρα...

Από απόψε, αν θέλεις να δουλέψεις,

βρες άλλη πιάτσα, γιατί εδώ δε θα ξαναπατήσεις. Το'πιασες;

Είχα σκοπό να μείνω 2 ώρες, τώρα θα μείνω 4!

Τι θα κάνεις;!

Πάρε, ένα λουλούδι! ’φησε με, μη μ'αγγίζεις!

Μεγάλη αγάπη έχουν η μια για την άλλη! Λες να'ναι αδελφές;

Στα μάτια, κορίτσια!

Πάμε να βρούμε δύο άλλες.

Σπίθα(Σιντιλόρε), θα πάρουμε αυτές. Ας μη χασομεράμε.

Τέλος πρώτου γύρου! Διάλειμμα ενός λεπτού.

Σκοτώνεστε, αλλά είστε φιλενάδες!

Γιατί ανακατεύεστε; Αφήστε μας να το ξεκαθαρίσουμε!

Θα την σκοτώσεις για 1.000 λίρες; Στα δίνω εγώ.

Τι με νοιάζουν τα λεφτά σου; Θα την τσακίσω!

- Θα την κόψω φέτες! Βούλωσ'το! - Προχώρα! Πάμε!

Κουνήσου!

Μην αρχίσεις τα ίδια, γιατί θα σε κλείσουμε μέσα!

- Και μετά, τι θα κάνεις; - Ναι, ναι, να με κλείσετε!

Δεν ήθελα στα αλήθεια να λερώσω τα χέρια μου με δαύτη.

Παρακατιανή!

Της ξηγήθηκες ζόρικα! Θα ηρεμήσεις όμως τώρα;

- Μόνο του θα πάει το αμάξι; - Έλα, μη φάμε όλη τη μέρα δω.

- Δε μπαίνω μέσα μ'αυτήν! - Μην αρχίζεις πάλι!

- Δε θέλω καμία σχέση μαζί της! - Κάτσε φρόνιμη!

Θέλω να βγω! Θέλω να βγω!

Βγες έξω και θα δεις τι θα πάθεις!

Ακόμα εδώ είσαι; Δεν κατέβηκες;

Πρόσεξε, γιατί άμα βάλω τις φωνές, θα'ρθει όλη η αστυνομία εδώ πέρα!

Κάθισε ήσυχη, γιατί θα σε τραβολογάνε καμιά βδομάδα.

Τι είναι αυτό; Πέθανε κάποιος;

Που πηγαίνουμε; Σε κηδεία;

Θα'χουμε βεγγαλικά σε λίγο, περιμένετε και φρόνιμα.

Δε θα αργήσουμε.

- Τζιάκομο, για ποιόν χτυπάνε οι καμπάνες;/- Ποιός πέθανε;

Κάποιος που κάπνιζε πολύ.

Πάρε τσιγάρο.

Τους έχεις ξαναδεί;

Όχι. Ποιός να τους ξέρει;

Μας πήρανε για να καλύψουν κάτι.

Το αμάξι θα'ναι σίγουρα γεμάτο με κλοπιμαία!

Μπορεί να'κλεψαν και το αμάξι. Θα δούμε.

Τους συλλαμβάνουν όλους εδώ. Φοβάμαι!

Εμένα η συνείδηση μου είναι καθαρή!

Θα'πρεπε να μας αποζημιώσουν για το ρίσκο.

Ναι, γιατί κάτι βρωμάει εδώ!

- Του μίλησα την Κυριακή. - Τόση ατυχία, αρρώστιες,

κλεψιές, εγκλήματα, βάσανα, θάνατος.

Πρωτοσέλιδα: "Σύζυγος σκοτώνει τη γυναίκα του."

- "Ο κόμης πετάει μια μπάλα." - "Πατέρας λιμοκτονεί."

- Και για ποιό λόγο; - Γιατί; Έτσι είναι η ζωή.

Μια μέρα θα'ρθω και θα σε ψάχνω: "Είναι ο Σπίθας εδώ;"

- Η μάνα σου θα πει: "Πέθανε!" - Ποιός θα κλάψει για μένα;

Νομίζω ότι όταν πεθάνω,

θα με βάλουν σ'ένα κάρο και θα με παρατήσουν στο νεκροταφείο!

Θέλω να τους τσαντίσω όλους, ακόμα και πεθαμένος!

Πάρε δύο κομμάτια ξύλο, φτιάξε ένα σταυρό και έτοιμος.

- Δε θ'ανησυχούμε και για τα λεφτά που χρωστάμε./- Θα'πρεπε,

να τα ξεφορτωθούμε όλα αυτά. Δεν έχω ούτε λίρα!

Στο διάολο να πάνε όλα!

- Εδώ δε μένει ο Μοσκιαρέλα; - Έτσι νομίζω.

- Ίσως είναι νεκρός! - Ωραία μέρα διάλεξε!

Η γιαγιά.

Η ζωή είναι ωραία!

Που είναι ο Μοσκιαρέλα;

Ο καημένος. Τσιμπάει κάτι στην κουζίνα.

Έχει να φάει δύο μέρες.

Πεινούσα. Ποιός σας το'πε;

- Θέλεις; - Ευχαριστώ, έχω φάει.

Δεν πρέπει να γίνονται αυτά τα πράγματα.

Είχαμε τόσα προβλήματα. Το ένα μετά το άλλο.

Και τώρα, τούτο!

- Τι να κάνεις;/- Ναι. Μπορούμε να μιλήσουμε λίγο;

- Για τι πράγμα;/- Ξέρω ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή,

- αλλά θα μας πάρει 2 λεπτά μόνο. - Ωραία, σ'ακούω.

Κάτω,

είναι ένα μάξι με εμπορεύματα.

- Τι είδους εμπορεύματα; - Οπλοστάσιο ολόκληρο.

- Ήρθε ο παπάς. - Έρχομαι.

Τα λέμε αύριο.

- Είναι ευκαιρία, Μοσκιάρε. - Αύριο το πρωί.

Έμμα μου...

Και λένε ότι οι νεκροί δεν παρεμβαίνουν!

Ήρεμα.

Πόσο όμορφη είναι!

Μοσκιαρέλο, έλα να τελειώνουμε! Θέλεις να μας καταστρέψεις;

Τη βλέπεις; Τη βλέπεις;

Θα τα ξαναπούμε μόλις γυρίσεις απ'το νεκροταφείο.

- Δε καταλαβαίνετε; Αφού σας είπα αύριο!/- Παρακαλώ...

Παρακαλώ, πρέπει να πηγαίνουμε. Έφτασε η ώρα.

- Χρειαζόμαστε τα λεφτά! - Να στο τραγουδήσω; Αύριο.

- Δε βλέπεις εδώ τι γίνεται; - Τα λέμε, γεια!

Εσείς εκεί!

Τι θέλεις;

Ένα λεπτό, θέλω να σας μιλήσω.

Δε τα καταφέρατε; Δε πειράζει.

- Τι θέλεις;/- Είμαι φίλος του Μοσκιαρέλα, μιλήστε ελεύθερα.

Έλα εδώ.

’μα βγάλω κι εγώ, σας τα πουλάω, ότι κι αν είναι.

- Σε έμπιστους; - Έτσι νομίζω!

Ωραία, πρόσεχε όμως που θα μας πας.

Θα τα πάρουν όλα και θα σας ξεχάσουν.

Είναι απ'το νόμο, το'πιασες;

Πάμε τότε, δεν έχουμε χρόνο.

- Το πράγμα είναι "καυτό". - Κατάλαβα, χαλάρωσε.

Για να γνωριστούμε. Είμαι ο Τζίνο, με φωνάζουν Όμορφο.

Ρουτζέρο.

- Σπίθας. - Χάρηκα.

Θα'ρθετε μαζί μας τελικά;

Γιατί όχι; Ποιός θέλει να πάει σε κηδεία;

- Αποφάσισες; - Καλά, πάμε.

Φεύγουν! Τρέχα!

Τι, ήρθε κιόλας η αστυνομία;

- Τι να κάνεις... - Τι, φεύγετε, έτσι;

- Με το μήνα μας νοικιάσατε; - Να λέγατε ένα γεια, τουλάχιστον!

- Από που ξεφύτρωσαν αυτοί; - Κοιτάτε ένας γλυκούλης!

- Να στον αγοράσω; - Θα σ'αγοράσω εγώ, ηλίθιε!

’μα δε χαθείς από μπρος μου, θα τις φας! Το'πιασες; Στρίβε!

Δε φοβίζεις κανέναν. Το'πιασες;

Λυπάμαι που δε μπόρεσα να'ρθω στην κηδεία.

Δε πειράζει, θα'ρθω την άλλη φορά.

- Κάνε γρήγορα, Όμορφε! - Ένα λεπτό, εντάξει;

- Κουνήσου!/- Ηρέμησε! Να πεθάνω θα πάω;

- Ποιός; - Οι κυρίες του φιλανθρωπικού.

- Έχετε αίθουσα για χορό; - Ναι.

- Ο ασθενής είναι εδώ; - Εκεί πέρα.

Τουλάχιστον αερίζεται εδώ μέσα!

Τι κάνεις εκεί; Παίζεις το φακίρη;

Κοιμάσαι;

Τι τρέχει;

Σου'χω καλό πράγμα να πουλήσεις.

Ξέχνα το, ούτε να τ'ακούσω!

’νοιξε τα μάτια σου. Δε βλέπεις σε τι κατάσταση είμαι;

Δε σηκώνομαι για δεν έχω ούτε για τσιγάρα.

- Δε γίνεται τίποτα δηλαδή; - Ναι, παράτα με.

- Κατάλαβα. Γεια! - Γεια!

Σκεφτόμουν ότι σε λίγο, θα'χουμε κι άλλο πόλεμο.

Λοιπόν;

Πως πήγε;

Έπρεπε να το κόψω το λαιμό! Είναι γεμάτος "εμπόρευμα".

Μόλις ξεφόρτωσε ένα φορτηγό και θέλει πρώτα να τα πουλήσει...

Κρίμα, πληρώνει καλά.

Ωραία! Αφού δε μπορούσες, γιατί ανακατεύτηκες;

Φάγαμε όλη τη μέρα μας. Που θα πάμε τώρα; Που;

Έπρεπε να σε σκοτώσω γι'αυτό!

Νομίζετε ότι ο κόσμος σας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες;

Πέρασαν εκείνες οι μέρες! Τώρα πιο εύκολα κλέβεις, παρά πουλάς!

- Να χρεώνουμε με την ώρα; - Καλά είστε εκεί!/- Ήρεμα!

Τα καλοκάνανε και μας φωνάζουν εμάς τώρα.

Θα τα πουλήσουν του χρόνου, τα Χριστούγεννα!

Αν δε τα πουλήσουν, που θα βρουν λεφτά; Θα σηκώσουν τις πέτρες;

Και μας, ποιός θα μας πληρώσει, η κυβέρνηση;

Δε πάω πουθενά, άμα δε πληρώσουν μπροστά!

Φυσικά.

- Δε τους πάμε στον κουφό; - Σε κείνο στο Φιουμιτσίνο;

Γιατί όχι; Αμάξι έχουμε!

Πρόσφυγες, κοπιάστε να σας πούμε κάτι.

- Θα της τσακίσω το κεφάλι... - Κόφ'το!

Ακούστε πως θα γίνει: θέλετε να πουλήσετε τα κλοπιμαία;

Ποιά κλοπιμαία; Τι είναι αυτά που λες;

Μη μου το παίζεις χαζός, νομίζεις που δε πήραμε χαμπάρι;

Μας έχουν χρησιμοποιήσει ξανά, για να τη φέρουν στην αστυνομία!

- Να μιλάς όταν σου μιλάνε. - Κάφ'το, αλήτη!

Το ευχαριστώ που θες να βοηθήσεις! ’σ'τους να βρούνε άκρη μόνοι τους!

Το καλό που τους θέλω να πληρώσουν, αλλιώς θα τους δείξω εγώ.

Ούτε για την πρόνοια δουλεύω, ούτε μ'αρέσουν οι πολλές βόλτες!

Αν θέλεις να τα πουλήσεις, θα σε πάμε εμείς.

Κι εμείς δεν κοροϊδεύουμε, όπως αυτός!

Τι εννοείς;

- Που είναι αυτό; - Στο Φιουμιτσίνο.

Καληνύχτα! Και δεν πάω στην Αμερική καλύτερα;!

Πάμε τότε, ρε παιδιά! Στο Φιουμιτσίνο.

10 λεπτά από δω, είναι το Φιουμιτσίνο!

Θα οδηγήσω εγώ. Μπείτε στο αμάξι!

- Ελάτε, μπείτε μέσα. - Ας το δοκιμάσουμε κι αυτό.

Αν δε τα καταφέρουμε κι εκεί, πάμε να πνιγούμε.

- Τουλάχιστον θα κάνουμε μπάνιο! - Ναι, σου χρειάζεται!

Επειδή δε παντρεύτηκες ακόμη κάνεις έτσι; Χαμογέλα, δε πειράζει!

Απ'όλες πήγαμε και διαλέξαμε τούτες;

Τι κάνεις εσύ εκεί; Πας στην κηδεία;

Κάθε φορά που περνάω από δω με πιάνουν τα γέλια!

Ένας πλούσιος χωριάτης κατέβηκε απ'το βουνό. Δεν ήξερε τι είχε.

Το πορτοφόλι του ήταν βαρύ σα σεντούκι, απ'τα νομίσματα!

Πήγα να του σουφρώσω μερικά, αλλά μου'φυγαν απ'τα χέρια!

Δεν έχεις τύψεις καθόλου, άκαρδη;

Η καρδιά μου δε φταίει! Με τα χέρια το'καμα!

Είσαι τσούλα!

Θα πέθανε κι αυτός, πάω στοίχημα! Με γκάζι θα αυτοκτόνησε!

Μη φρικάρεις, περίμενε και ήρεμα.

- Τι φωνάζεις; Δε σ'ακούει. - Στο σπίτι του μάγου μας πάτε;

Σε ξενοδοχείο, για διακοπές!

- Είναι κανένας μέσα; - Έχει πεθάνει.

- Κάποιος θα'ναι μέσα, δε μπορεί. - Είναι κανένας μέσα;

- Μπορεί να την ανοίξει κάποιος; - ’στο σε μένα, τρυπώνω παντού.

- Κάποιος θα'ναι μέσα! - Είναι κανένας μέσα;

Είναι κανένας μέσα;

Μπορώ να μπω;

Είναι κανένας στο σπίτι;

Συγνώμη!

Τουφέκια, αστυνομικά, κατάλαβες;

Δεν κατάλαβε τίποτα!

Από που το κονόμησες αυτό;

Ωραίο ντύσιμο, αγαπούλα!

Καλώς τον Μαρκ ’ντονι! Έχω και γλώσσα και αυτιά!

- Τι γυρεύεις εδώ; - Μου επιτρέπεις; Όμορφος.

Χάρηκα, Νικολέτα.

’κου, Νικολέτα, πες του κουφού ότι ήρθαν δύο φίλες.

Το βάσανο και μια μισότρελη.

Έχουνε κάτι καλό για πούλημα, είναι στα αμάξι.

Όμορφε! Τι διάολο κάνει μέσα;

Περίμενε!

Ήθελες να τη σκοτώσεις και τώρα είσαστε πάλι μαζί;

Τι να πω; Τα λεφτά τ'αλλάζουν όλα!

Έλα, γλυκέ μου. Πέρασε.

Πρέπει να πάω στη Ρώμη μετά. Έχετε χώρο στο αμάξι;

Αν έχουμε;! Δεν αφήνουμε τέτοιες "αποσκευές" απ'έξω.

Δε μ'ακούει. Είναι κουφός σα καμπάνα.

Ινδιάνικα μιλάνε; Θα κάνουμε δουλειά, ή όχι;

Ηρέμησε. Θέλει πρώτα να δει το εμπόρευμα.

Είναι πιο κάτω στο δρόμο, ένα λεπτό.

15, 20, 25, 30...

Τόσα λεφτά Θεέ μου ο κουφός,

κι εγώ τίποτα, ο Όμορφος!

100.

Σπίθα, περίμενε.

Πάρτε με πίσω στην Καρακάλα. Γρήγορα, πάμε!

Έλα, Νικολέτα!

Θέλεις να φύγεις, ή όχι;

Είπε ο κότσυφας στον κοκκινολαίμη: "ο κουφός, δεν ακούει τίποτα!"

Γεια σου, κουφή πάπια!

Κουνηθείτε, χελώνες!

Ευλογημένη η ζωή ότα σου χαμογελάει. Το λέει κι ο Φρανκ Σινάτρα!

- Σταμάτα! - Τι έγινε;

Που πηγαίνεις;

- Που πηγαίνεις! - Ρουτζέρο!

- Λίγο άρωμα γιατί βρωμάει μέσα! - Δεν έχει άδικο!

Τα'χεις ξαναδεί; Ωραία είναι!

Του αρέσουν και του κουφού, Νικολέτα;

- Φάτα για βραδινό απόψε. - Κάπου θα χρειαστούν κι αυτά.

- Μυρίζουν ωραία. - Δεν ήρθα για τα λουλούδια!

- Ορίστε, τα'κλεψα για πάρτη σου. - Με κακομαθαίνεις, αγάπη!

μα, τι κάνουμε; Γυρνάμε χωρίς ούτε ένα φιλί;

Ποιός στο'πε αυτό; Μπορούμε να σταματήσουμε για πικ νικ, έτσι;

Όμορφε, σταμάτα εδώ.

Γρήγορα! Πάμε στο βάλτο.

Περίμενε!

Να συμφωνήσουμε πρώτα.

Χάσαμε όλη τη μέρα, θέλουμε 10.000 η καθεμία.

- Σας βοηθήσαμε να πουλήσετε. - Μη φοβάσαι, είμαστε καλά παιδιά.

- Να μας δώσεις το λόγο σου. - Κουνηθείτε!

Δεν έχω λεφτά. Θα περάσουμε καλά και μετά...

- Πάμε! - Πάλι τα ίδια, ε;

Προχώρα, Νικολέτα!

Θέλουν να μας τη φέρουν!

- Θα τους δείξουμε εμείς. - Έρχονται!

Τι όμορφες αγελάδες!

Έλα δω ομορφιά μου, να σου πει ο Σπίθας!

- Δε γυρνάμε; Που πάμε εδώ πέρα; - Να πάρουμε καθαρό αέρα.

Νιώσε τι ωραία που είναι.

- Τι ωραίες που'ναι οι μαργαρίτες... - Που πάμε;

Κατέβα!

Τι θα κάνω με σένα, Νικολέ;

Τι ωραία!

- Τι σ'έπιασε; - Έλα να κάνουμε ντους!

- Θα γίνω μούσκεμα! - Ε και;

- Είναι παλαβομάρα. - Έλα!

Ο αέρας είναι καθαρός!

Τι ωραία που είναι εδώ!

Έλα να ξαπλώσουμε στο γρασίδι.

Γιατί όχι;

Ξαπλώνω συχνά στο γρασίδι.

Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω δασκάλα! Για σκέψου;

Αντί γι'αυτό, είναι 20 χλμ έξω απ'τη Ρώμη, μ'ένα κλέφτη!

Αν ξαναζήσω, θα παίρνω ένα κουβά

και θα πηγαίνω κάθε μέρα στις καλόγριες για να φάω σούπα.

Αλλά ποτέ ξανά στο πεζοδρόμιο!

Δωμάτια με κρεβάτι μόνο! Το πεζοδρόμιο είναι άβολο, ε;

Έλα.

Χαζός είσαι; Εδώ είναι γεμάτο τσουκνίδες!

Εγώ τις τσουκνίδες τις έχω για πρωινό!

Θα τις φας; Πάμε.

Από δω.

Είσαι υγιής σαν φοράδα, Νικολέ!

- Εσύ θα πας 100 χρονών! - Με τη δουλειά που κάνω, σίγουρα!

Τι όμορφα μαλλιά, έτσι όπως μ'αρέσουν.

Δείξε μου τα δόντια σου... Να σε πάρει!

- Τρελάθηκες; - Κόψε τις χαζομάρες, τελείωνε!

- Με πόνεσε. Φεύγω. Γεια! - Έλα, προχώρα!

Πλάκα έκανα, δε με πόνεσε.

Τι όμορφη μέρα!

Κι αύριο έτσι θα'ναι, βλέπω τον ουρανό.

Πόσο ήσυχα είναι εδώ!

Το τραγούδι των βατράχων...

Σ'αρέσουν οι βάτραχοι τηγανητοί;

Πάρε, λίγο έμεινε.

- Μπορώ να σε πάρω απ'αυτή τη ζωή!/- Ναι, σίγουρα...

Στο ορκίζομαι στον πατέρα μου!

Σταμάτα, κόφ'το!

Μπαίνεις στο αίμα μου...

Είσαι διαφορετική απ'τις άλλες.

Δε γεννήθηκες γι'αυτό που κάνεις, φαίνεται.

Δώσε μου ένα φιλί.

Ένα μόνο.

’ντε πνίξου!

Ακόμη πιστεύεις αυτά που σου λένε;

- Το'χαψες, έτσι; - Μ'αρέσουν οι αυταπάτες!

Κάθε που ξεφουρνίζουν μια, την πιστεύω.

Είμαι ηλίθια!

Πήγαινε βούτα στη λίμνη!

- Καληνύχτα! - Γεια σου, Νικολέτα!

Βούλωσ'το!

- Κι αν το'κανε κάποιος αυτό στην αδελφή σου;/- Έχεις δίκιο.

Δε θα μου κάνεις κι εμένα το ίδιο, έτσι;

Θα δούμε όταν σ'αφήσω.

- Ποιός νομίζει που είναι; Τι λες;/- Δε ξέρω.

Περάσαμε καλά όλη μέρα μαζί σήμερα.

Αν δεν ήμουν εγώ, δε θα'χε γίνει τίποτα.

Με κάνατε να μπουκάρω απ'το παράθυρο. Δώστε μου 10.000.

Έχεις θράσος. Να λες κι ευχαριστώ, άμα σου δώσουμε για το λεωφορείο!

Για το λεωφορείο;! Εγώ πάω μόνο με ταξί!

Εξαιτίας δε πήγα στην κηδεία της θείας μου.

Ούτε τα συλλυπητήρια μου, δεν έδωσα!

Εντάξει, πήγαινε στου θείου σου.

Τι; Μην ανακατεύεις την οικογένεια μου!

Δεν είμαι σαν κι εσάς εγώ. Ανατράφηκα σωστά.

Πήγα σχολείο.

Ναι, σε μεγαλώσανε σα λουλούδι.

Αν ήταν από μένα, δε θα παρατούσα έτσι εκείνες τις πόρνες.

Θέλεις να πας να τους ζητήσεις συγνώμη;

Θα με λιντσάρουνε. ’μα θες να πεις αστείο, πες το καλά!

Δε πήρατε 50.000 λίρες καθένας;

Αν μου δώσετε από 5.000, δε θα βγάλω τσιμουδιά.

Από τα δικά μου, σου δίνω 1.000.

- Απ'τα δικά σου 50.000; Πλάκα κάνεις!/- Μίλα Ιταλικά!

Εγώ ρισκάρισα για να γίνει η δουλειά.

- Θα σου δώσω 20.000, αν είσαι καλός./- Εγώ έχω τα λεφτά!

Μας τα'κλεψαν!

Είδες τις 3 γυναίκες που ήταν μαζί μας;

Εγώ κοιτάζω τις αγελάδες, όχι τους περαστικούς!

Κάπου εδώ κοντά θα'ναι. Θα τις βρούμε.

- Δε θα κάθονται σε καμιά σκεπή! - Περπατάνε όλη μέρα.

Πρέπει να'μαστε όλοι μαζί; Να χωριστούμε για να ψάξουμε!

Ηρέμησε!

- Είσαι σίγουρος που δε τις είδες; - Δε ξέρω τίποτα!

- Πάμε να κλωτσήσουμε τις αγελάδες! - Δε ξέρω τίποτα!

- Είδες την ’ννα και τη Σουπλίτσια; - Όχι, δεν είναι πάντα εδώ.

Που μπορούμε να τις βρούμε;

Κοιμούνται σε κάποιο καταγώγι σταθμό, ή εκκλησία. Δε ξέρω.

Νίνα, τα παιδιά θέλουν να σε ρωτήσουν κάτι!

Ξέρεις που είναι η ’ννα και η Σουπλίτσια;

Δουλεύω! Δεν είμαι γραφείο πληροφοριών!

Μη νευριάζεις, μια χάρη σου ζήτησα.

Τέρμα οι χάρες και μόνο όσοι κοιτάζουν τη δουλειά τους τρώνε!

- Ξέρεις που είναι η Σουπλίτσια; - Ποιά είναι αυτή;

Κοίτα!

- Ωραίο αμάξι! - Θα κάνει ίσα με 100.000 λίρες!

- Να το κλέψουμε. - Πρόσεχε, έρχεται κόσμος!

- Σ'αρέσει; - Ποιό;

- Το αμάξι πίσω σου. - Έχει αμάξι πίσω μου;

Βλέπεις, Σπίθα; Έχει και κάμερα.

Ανήκει στους κυρίους.

Τι ψάχνεις; Τι κάνετε εκεί;

- Τίποτα./- Τι θέλετε να κάνετε στο αμάξι;

Πιπί.

Φύγετε! Αστυνομία!

Σταματήστε! Αστυνομία!

Δε θα μας αφήσεις εδώ, έτσι;

- Καθίστε πίσω. - Γρήγορα, μπείτε!

- Θα το ξεκαθαρίσουμε αργότερα. - Ωραία, αλλά ας του δίνουμε!

Τυχεροί ήσαστε. Αν δεν ερχόταν η αστυνομία, θα τις τρώγατε.

Μην είσαι τόσο σίγουρος.

Δε έχουμε τελειώσει μαζί σας ακόμη.

Μπλάκι, βρείτε κανένα στα μέτρα σας, άμα γουστάρετε καβγά!

Προτιμάμε τους δυνατούς σαν και λόγου σας.

- Αλλιώς δεν έχει γούστο. - Σας αρέσει να τις τρώτε;

Σταματήστε πιο κάτω, δε θα μας δει κανείς, άμα θέλετε τσαμπουκά.

- Θα σε κανονίσω εγώ!/- Αν δεν τον σταματήσουμε, αλίμονο σας.

- Λοιπόν; - Έχει δρόμο η νύχτα, ηρεμήστε!

- Θέλουμε να τους δείρουμε αλήθεια; - ’μα κάνεις πλάκα, κάν'την σωστά.

- Γιατί ήρθαμε εδώ, τότε; - Τι έφαγες σήμερα; Λιοντάρι;

Δεν έχω ανάγκη από τέτοια.

Τους βαράω και τους τρεις, όσο θα κλέβετε το αμάξι.

Εντάξει, αλλά θα μπορούσαμε να τους καλέσουμε στους γάμους μας!

Δε τους βλέπεις; Σα πτώματα είναι!

Ναι, πτώματα. Θα ξέρουμε σε 10 λεπτά.

Είσαστε έτοιμοι; Εμπρός, πάμε!

Σταματήστε. Τι είναι αυτό;

Μεθυσμένος είσαι;

- Είναι από βομβαρδιστικό. - Ζήτω ο πόλεμος!

Αν ήταν από τότε, φανταστείτε πόσος καιρός έχει περάσει.

Που το πάνε, στο αεροδρόμιο;

- Τράβα κι εσύ! - Τραβάω!

- Που το βρήκατε; - Και σένα τι σε νοιάζει;

- Έτσι απαντάνε; - Απ'το υπόστεγο εκεί κάτω.

Έχει πεταμένα πολλά. Σήμερα δύο άλλοι πήρανε μπόλικα.

- Τι τα κάνετε; - Τα πουλάμε στον παλιατζή.

- Θα βάλετε ένα χεράκι; - Ελάτε να βοηθήσουμε!

Τι σας έλεγα;

- Είναι λαπάδες κι οι τρεις! - Βαρύ, ε;

- Τι θα τα κάνεις τα λεφτά; - Θα τα δώσω στη μαμά μου.

Όλο ζητάει λεφτά. Μόνο όταν της φέρνω το βουλώνει.

Τα χρειάζεται γιατί έχει πολλά στόματα να θρέψει.

Όποιος δε δουλεύει, δε τρώει!

Θα μας δώσει μερικές λίρες γι'αυτό. Τι άλλο να κάνουμε;

Έχει κι άλλο, αλλά είναι βαρύ.

- Έτσι;/- Κι είναι ωραίο κομμάτι εκείνο. Που να πάρει!

Θα μου δανείσεις 1.000 λίρες; Θα στις δώσω αύριο!

Γιατί όχι; Θα σε πληρώσω για τον κόπο σου.

Ορίστε.

Και για τους φίλους μου;

1.000 καθένας!

Ορίστε. Ευχαριστημένοι;

Σ'ευχαριστούμε, Μπλάκι! Τραβάτε!

Γεια σου, Μπλάκι!

Τα λέμε!

- Με τον καβγά, τι θα γίνει; - Είμαστε έτοιμοι.

Γιατί να τσακωθούμε τώρα, κι όχι όταν γεράσουμε;!

- Ότι έγινε-έγινε! - Εντάξει./- Συμφωνώ.

- Αχιλλέας./- Χάρηκα. Τζίνο, ή Όμορφος.

- Θα μας πάρετε με τ'αμάξι; - Ευχαρίστως.

- Που να σας πάμε; - Σε μια περιπέτεια!

Ζωντανέψτε μας! Να το μάθουν όλοι!

Δεν έχουμε δεκάρα, είμαστε ταπί!

Αν μας αναποδογυρίσετε, θα πέσουν 5 λιρέτες.

- Που πάμε;/- Όπου να'ναι! Μας θέλουν όλοι!

Δρόμο! Δρόμο!

- Σταματήστε! - Γράψτε την πινακίδα!

Ναι, παίξε την στο λόττο!

- Γιατί δεν τους έδειρες; - Δε μ'άρεσαν οι φάτσες τους!

Νάτην, μια από δαύτες!

- Πόσο πάει; - Αυτή θα σ'αρέσει!

- Σ'αρέσει; Θα στον αγοράσω. - Σ'αυτό συμφωνούμε.

Έλα δω, αγάπη!

Πηγαίνετε να ενοχλήσετε κανέναν άλλο! Αλήτες!

Κοιτάτε που πέσαμε!

Μη την αφήσει να ξεφύγει!

- Είσαι η Νικολέτα;/- Ναι. - Μας θυμάσαι;/- Αφήστε με!

- Φέρ'τα τα λεφτά μη σε σκοτώσουμε. - Είμαι εδώ απ'το πρωί.

Αν χρωστάνε σε κάποιον, είναι σε μένα! Κατάλαβες;

Θέλεις κι άλλα; 100.000 δε σου φτάσανε;

- Ποιές 100.000;! - Πέσε τα λεφτά!

Είμαι κουρασμένη, αφήστε με!

’κου: αν δε μας πας στις φίλες σου, θα σου σπάσουμε τα πόδια!

Κλέφτες, βρωμιάρηδες!

Θα σας κλείσω μέσα! Πουλάτε μαγκιά επειδή είμαι γυναίκα!

Εκείνες οι σκύλες μου τη φέρανε και με παράτησαν στο Φιουμιτσίνο!

Τότε, σ'αφήσανε καημενούλα μου χωρίς μια.

Χειρότερα από μας. Έφαγες, τουλάχιστον; Αν είναι έτσι,

θα κάνουμε κάτι και για σένα. Έτσι, παιδιά;

Θα σου κάνουμε ένα δώρο, ένα όμορφο βάζο με λουλούδια.

Τι λες, Αχιλλέα;

Ν'αφήσουμε μια ωραία ανάμνηση σ'αυτό το φτωχό ορφανό.

- Δίνε του!/- Φάε αυτό! - Μη φεύγεις, έλα δω!

- Μη ξεχάσεις την ασπιρίνη σου! - Γουρούνια!

Στο καλό, Νικολέτα!

- Σ'αυτή την πλατεία γνωριστήκαμε... - Τι δίνουν; Σούπα;

Απαλύνετε τα αδέλφια σας από τα βάσανα τους.

Με το αίμα σας μπορείτε να σώσετε ανθρώπινες ζωές...

Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε και έξη.

- Να σώσουμε 6 ζωές, τι λέτε; - Γιατί όχι!

Πάμε να ρίξουμε στους ηλίθιους στην ουρά, από ένα χαστούκι!

Ελάτε! Πάμε!

Ευλογημένοι όσοι θα πάρουν αυτό το αίμα!

- Πόσο θα μας πάρουν; - Μια μπανιέρα καθένας! Τι λες;

- Όνομα, παρακαλώ. - Ρουτζερέτο, αγνώστων γονέων.

Θέλω τα λεφτά απόψε. Μόνο αυτό με νοιάζει.

Το ξέρω, γι'αυτό είμαστε εδώ.

Θα απογοητευτούν όλοι, αν αποτύχουμε!

Πεπίτο! Αρκετά μ'αυτή τη βαρετή βλακεία!

Τι θέλεις ν'ακούσεις; Αλμπιόνι;

’κου αυτό το δίσκο. Θα σε επαναφέρει στον πλανήτη!

Γουρούνια! Με μεθύσατε!

Δε το περίμενα ποτέ αυτό από εσάς.

Φουκαριάρα θεία, είναι στο λάκκο τώρα!

Κι εγώ διασκεδάζω σα μπάσταρδος!

Θα'πρεπε να με φτύσω κατάμουτρα!

Γουρούνια! Γουρούνια!

Όμορφε, κόφ'το!

Ναι;

Εσύ είσαι, Πάολα;

Μην είσαι χαζή.

Ναι, εδώ είναι η Λάουρα.

Μέσα, στο δωμάτιο της.

Έλα από δω.

Αγόρια.

Μόνο αγόρια.

Κυνήγι βραδινό!

Ένα λιοντάρι.

Μια ύαινα.

Μια τίγρης.

Ποιοί άλλοι είναι εκεί;

Είναι κι η Κατερίνα;

Κι ο Χάρι;

Ωραία, ελάτε όλοι. Γρήγορα.

Έρχεται κόσμος.

- Να σου πω κάτι; - Ναι, τρέχει κάτι;

Δε ξέρω πως να στο πω... ίσως δεν το καταλάβεις.

Πίνω, γελάω, κάνω κουταμάρες. Δε σκέφτομαι καν.

- Αλλά έχω ένα δηλητήριο εδώ. - Γιατί; Τι έκανες;

Μίλησε μου.

Δε ξέρω αν σου'χει τύχει ποτέ.

Μια πιτσιρίκα, ορφανή.

Φέρθηκα σα γουρούνι, αλλά ξέρεις πως είναι. Τώρα νιώθω άσχημα.

Με λίγα λόγια, έγινε το χειρότερο.

- Όχι! - Ναι...

Είναι αλήθεια.

Ήταν καλή τουλάχιστον; ’ξιζε τον κόπο;

Όχι! Πιο άσχημη κι απ'την πείνα.

Αλλά την αγαπούσα. Πως μπόρεσα να την αφήσω έτσι, με το παιδί;

Σκέφτηκα να δουλέψω. Ποιός, εγώ; Λίγο ακόμη και θα το'κανα.

Την επόμενη μέρα πήγα κι έβαλα ενέχυρο την χρυσή μου αλυσίδα.

Αν το μάθει ο πατέρας μου...

Μπορείς να μου δώσεις δανεικά;

Για το γιατρό.

Είσαι φίλος.

"Αγάπη,"

"νεανικό μου έμβλημα,"

"Επιστροφή στο χρυσό..."

"στη γη ξανά,"

"διάχυτη στη βαριά τη μέρα..."

"Θάνατος, αγνοημένη αδελφή,"

"Το φιλί σου αντανακλά σαν όνειρο."

Εσύ είσαι, Αχιλλέα;

Εσύ είσαι;

Ναι.

Σα στο σπίτι σου!

Τι είσαι; Οπτασία;

- Ηλίθιε! - Ναι, πες με ηλίθιο.

Δώσ'τη μου.

Δώσ'τη μου, φέρε μου τη ρόμπα.

Είσαι καλύτερη χωρίς.

Μη τη φορέσεις, θέλω να σε ξαναδώ.

Παράτα με.

- Να φωνάξω τον αδελφό μου; - Ποιόν, τον, Αχιλλέα;

- Θέλεις να τον φωνάξω; - Όχι, θα'μαι φρόνιμος.

- Σε κάλεσε ο Αχιλλέας; - Ναι.

- Από που σε μάζεψε; - Απ'το δρόμο.

Πήγαμε σε φαγοπότι.

- Χωρίς εμένα! - Φεύγεις;

Γιατί δε μένεις; Βλέπεις, είμαι φρόνιμος.

Δε σ'αρέσει να κάνεις έρωτα;

- Πως σε λένε; - Ρουτζέρο, εσένα;

Εμένα... Λάουρα.

Ψιψίνες! Που κρύβεστε;

Καημενούλια μου...

Γλυκά μου! Τόσο απαλά...

Θέλετε να κατέβετε;

Οπαλάκια.

- Εμπρός, πηγαίνετε! - Γλυκούλια.

- Χαριτωμένα! - Είσαι τυχερή που'χεις λεφτά!

Θα'ναι ωραίο να'σαι πλούσιος!

Ποιός ξέρει πόσα εκατομμύρια έχεις!

Το λιγότερο θα'χεις δύο αμάξια, ή, μάλλον τρία.

Τέσσερα!

Πέντε, σωστά;

Για τα λεφτά, που λέγαμε...

Νόμιζα ότι μου μιλούσες για έρωτα.

- Χρειάζεσαι σοφέρ; - Τι;

Σοφέρ;

’κου Σοφέρ!

Καλύτερα να ντυθώ, γιατί αν έρθει η κυρία θα'χουμε φωνές!

Θ'αρχίσει να με κυνηγάει χωρίς να μ'αφήσει να της εξηγήσω!

Πες μου, ποιά είσαι;! Ποιά είναι αυτή η κυρία;

’ντε χάσου!

Θα σε κανονίσει και σένα, άμα δει τη φάτσα σου. Δίνε του!

- Κάνε στην άκρη. - Δε μ'αρέσει να με κοροϊδεύουν.

- ’φησε με! - Θέλω να μάθω ποιά είσαι.

Τι σου είναι;

Είμαι κορίτσι, εντάξει;

Ποιά είσαι;

Δεν είσαι η υπηρέτρια...

Τι σου είναι;

- Που ήσουν; - Εδώ!/- Πάμε να φύγουμε!

- Τι έγινε; - Έκλεψα ένα πορτοφόλι!

Μου'φτασε η καρδιά στο στόμα.

- Λοιπόν;/- Πόσα έχει; - Για στάσου...

Ορίστε. Βλέπετε;

Γεμάτο λεφτά. Δε τα πήγαμε κι άσχημα.

Θα'ναι 100.000, 30 καθένας. Είμαστε παρέα, εντάξει;

30.000; Εγώ κάνω κουμάντο τώρα, κανείς άλλος!

Θα τα μοιράσω όπως μ'αρέσει.

Εγώ το'παιξα μεθυσμένος. Και μετά μου θέλετε από 30.000;

Είσαι καλά; Το ουίσκι σε χάλασε.

Μη μου πουλάς αγριάδα εμένα, δε φοβάμαι μ'αυτά.

Το παραδάκι είναι δικό μου και θα κάνω ότι γουστάρω.

- Αυτό θα το δούμε. - Ένα λεπτό, είμαι κι εγώ εδώ.

Ξέρεις τι λέω: να επιστρέψουμε το πορτοφόλι.

Τρελάθηκες! Ασπάστηκες τον Χριστιανισμό;

’κου, Όμορφε, δε κάνω πλάκα!

Όσο εσείς πίνατε, γνώρισα ένα κορίτσι.

Ένας κόμματος, που μου πήρε το μυαλό.

Θα την παρατήσω για μερικές βρωμολίρες νομίζεις, ηλίθιε;

- Δώσε πίσω τα λεφτά, είπα. - Δε θα με ξαναρίξεις άλλο.

Τι μας λες; Ρωμαίος και Ιουλιέτα; Έκλαψα απ'τη συγκίνηση, τα λέμε!

- Αν κουνηθείς, θα σε κόψω στα δύο!/- Ναι, σίγουρα! Γεια!

’κου καλά...

Μ'άρεσε πολύ το κορίτσι εκείνο και θέλω να την ξαναδώ.

Εκείνος που θα μας κλέψει, δε γεννήθηκε ακόμα!

Έτσι, Σπίθα;

Στην Τορ Πιντατάρα, γρήγορα!

Περίμενε με!

Καλησπέρα. Μήπως είδες τη, Ροζάνα;

Βγήκε πριν μισή ώρα, παρφουμαρισμένη!

Πήγε στο "Χρυσό Σαφύλι" με τον Ελιζέο.

- Την πήγε για παγωτό. - Ευχαριστώ. Γεια.

- Σπίθα! Είναι αλήθεια για τη Ροζάνα;/- Τι εννοείς;

’κουσα ότι τον είδε στον Τίβερη.

Κι αυτή, στάθηκε πολύ τυχερή!

- Καλό για κείνον!/- Οι πιο καθαροί είναι που'χουνε ψώρα.

Με τόση ζήλεια απ'το αγόρι της, όποιος την κοιτούσε είχε πρόβλημα!

Θέλει να της βάλει βέλο, για να μη πηγαίνουν μύγες,

κι αν θέλεις να την δεις, πρέπει να βουτήξεις στον Τίβερη.

Τι να κάνουμε; Έτσι είναι η ζωή!

Σα το λύκο είσαι: περιμένεις το αχλάδι να πέσει απ'το δέντρο!

- Έρχεται ο Σπίθας. - Του έδωσαν αμνηστία;

Θα ζητήσει λεφτά για να πληρώσει το ταξί.

- Είδατε τον Ελιζέο και τη Ροζάνα; - Πήγανε για χορό, χορεύουν καλά.

Ποιός σε ντύνει; Το Υγειονομικό;

Μ'αυτό μετάλαβε, μ'αυτό θα παντρευτεί και θα τον θάψουν!

Αύριο, θα με δείτε μ'ένα κουστούμι που θα πέσετε ξεροί!

Μικρόψυχοι, γεμάτοι σοφίες, μπείτε να σας κεράσω.

- Τι θα πάρεις; - Δύο βόμβες.

- Κι εγώ. - Τέσσερις.

- Κι εσύ, τι θέλεις; - Ένα κονιάκ.

Έχεις να φας δύο μέρες, θέλεις να πεθάνεις;

- Ένα κονιάκ... κι εσύ; - Εκκλησία έκλεψες;

- Με ψιλά θα πληρώσεις; - Το ξέρετε αυτό το άρωμα;

Από δω και πέρα θα με αποκαλείτε, "κύριο"! Παρακαλώ.

Πάρε, σκλάβε, απόλαυσε τη ζωή!

Μπορεί να τα χάσεις!

Τι κάνεις εκεί, Σπίθα; Έλα να πιεις μαζί μας!

Κερνάω εγώ. Τρεις μπύρες!

- Τι γυρεύεις εδώ μόνος; - Έλεγα μήπως συναντήσω κανένα φίλο.

- Περνάτε καλά; - Μια χαρά. Ο Ρουτζέρο, τι κάνει;

Κοιμάται!

- Κράτα! - Έπιασες δουλειά;

Εγώ να δουλέψω; Αυτά είναι για τους άλλους!

- Να την χορέψω; - Χόρεψε!

Τα κονόμησες και τώρα δε θα σε βλέπω άλλο!

Συγνώμη, αλλά ξέρω ότι είσαι με τον Ελιζέο!

Τι να κάνω;

Ο Ελιζέο! Από πότε τον υπολογίζεις;

- Σε ξέρω απ'έξω κι ανακατωτά. - Είσαστε ένα χρόνο μαζί.

Τι με νοιάζει ο Ελιζέο;

- Δε τον ξέρεις πως είναι. - Γιατί; Τι κάνει;

Ζηλεύει όταν τον βολεύει.

Νομίζει ότι μ'έχει του χεριού του. Πόσο λίγο με ξέρει!

Έτσι θα γίνεται: στην υπηρεσία σου!

Θέλεις να φύγουμε;

- Που να πάμε; - Να ζήσουμε!

Η Ρώμη είναι γεμάτη ζωή.

Θα σκεφτώ κάτι. Εσύ περίμενε με έξω απ'το σπίτι μου.

Απόψε θέλω να περάσω καλά.

Φοβάσαι μήπως πεθάνεις; Πάτα το γκάζι!

Πιο γρήγορα κι απ'αυτό;

- Την κυρία Φερνάντα! - Ποιός είναι;

- Ο Σπίθας. - Πέρασε. Τι κάνεις;

- Περιμένω τη Ροζάνα. - Κάθισε.

Ευχαριστώ. Ο άντρας σου;

Τι να κάνει κι αυτός, αγόρι μου;

Πόνοι, έχει τρυπημένη τραχεία.

- Τι λέει ο γιατρός;/- Θα την έχει κανένα χρόνο και μετά...

- Εσύ, τι κάνεις; Δουλεύεις; - Λίγο.

Θα'θελα ένα καλό παιδί σαν κι εσένα για τη Ροζανέλα μου!

Που πάει και χαραμίζεται για τον φυλακόβιο, τον Ελιζέο!

- Που είναι η Ροζάνα; - Έρχεται.

- Του'δωσες να πιεί; - Μ'έκαμες και το ξέχασα!

Της αρέσει να με βλέπει έτσι.

Θα πας στο νεκροταφείο πριν από μένα!

- Πιες, στην υγειά σου! - Στην υγειά σου.

- Στη δική σου! - Ευχαριστώ.

Κοίτα τι αλητάκια έχω!

Δε μπορείτε να πείτε καλησπέρα, στον ξένο άνθρωπο;

- Όχι./- Τι να κάνεις; - Πηγαίνετε για ύπνο!

Σας τρόμαξα; Πείτε που είμαι μια φέτα ψωμί!

Πρέπει να τον ακούσεις να τραγουδάει, κάνει σαν αηδόνι!

Θα μας τραγουδήσεις;

Σου δίνω 1.000 λίρες για να τραγουδήσεις!

Εμπρός, τραγούδα. Ντρέπεσαι;

- Τραγούδα! - Όχι.

Πολύ ωραία, πάρε!

- Ροζάνα! - Ένα λεπτό.

- Σ'αρέσει; - Ναι. Πάμε!

Φύγαμε. Καλό βράδυ, Φερνάντα, καλό βράδυ, Πιέτρο.

Να περάσετε καλά.

Εκεί που πάμε πηγαίνουν οι πλούσιοι.

Καλά είμαι ντυμένη για τέτοιο μέρος;

Αν είχα ένα χρυσό βραχιόλι, ένα δαχτυλίδι, ένα κολιέ...

Είχα ένα σωρό, αλλά το κάθαρμα ο Ελιζέο μ'έκανε να τα βάλω ενέχυρο!

- Πως μιλάς! - Γιατί είμαι χαρούμενη.

Πόσο ωραία περνούσαμε.

Στο δωμάτιο σου... μισόγυμνη.

Σταμάτα, Σπίθα! Κιόλας το ψητό;

Στην πρώτη στροφή αριστερά.

- Τι να κάνω, θέλεις να περιμένω; - Μέτρα τ'αστέρια, οδηγέ!

Μα, είναι αργά... Σπίθα, φρόνιμα!

Έλα, δε θ'αργήσουμε. Δύο φιλιά και φύγαμε.

- Όπως κάναμε παιδιά; - Τι μας εμποδίζει;

Έλα.

Έλα.

- Που πάμε; Τι είναι εδώ; - Μη φοβάσαι, το ξέρω καλά.

Θα χαλάσω το φόρεμα μου!

Ερχόμουν μικρός. Έκανα πολλούς καβγάδες εδώ πέρα!

Έλα να καθίσουμε στο γρασίδι.

Κοίτα τι όμορφο που είναι το φεγγάρι απόψε!

Σ'αρέσει το φεγγάρι;

Φοβάσαι να πεθάνεις; Πάτα γκάζι!

Κι άλλο;

- Γεια. - Ευχαριστώ.

- Είδες μήπως τον Σπίθα; - Πιο νωρίς. Με πολλά λεφτά!

- Που πήγε; - Να πάρει την Ροζάνα.

- Μου δανείζεις 2.000 λίρες; - Γιατί;

Δε μ'εμπιστεύεσαι;

Καρχαρία, έχεις να δανείσεις 2.000 στον τύπο από δω;

Εντάξει.

- Αύριο θα τα πάρεις πίσω! - Γεια.

Να την πάρουμε μαζί μας για χορό;

- Για σένα. - Ευχαριστώ.

- Εμένα θα ψάχνουν. - Ποιοί;

Οι φίλοι μου. Με τρόμαξαν!

’κου τη μουσική! Πάμε!

- Με συγχωρείτε ένα λεπτό. - Τι τρέχει;

- Έρχεστε, παρακαλώ... - Γιατί;

- Τι συμβαίνει;/- Συγνώμη, αλλά τα τραπέζια είναι όλα ρεζερβέ.

- Εκείνο εκεί; - Δεν γίνεται, δυστυχώς.

- Φέρτε ένα άλλο! - Όχι.

Γιατί; Τα λεφτά μου δε σας κάνουν;

Μη φέρεσαι σαν νταής. Σε διώξαμε ήδη μια φορά από δω.

Μη μας αναγκάσεις να φωνάξουμε την αστυνομία.

Μη μ'αναγκάσεις να κάνω αυτό που θέλω: να σας χτυπήσω όλους!

Πάρτε τα χέρια σας από πάνω μου!

Αυτή τη φορά έχω λεφτά! Αυτά δεν είναι λεφτά;

Τα γνωρίζεις; Αν ήθελα, τ'αγόραζα το αχούρι σου!

Δεν είναι το ίδιο καλά με των απολιθωμάτων που'ρχονται εδώ;

- Πετάξτε τον έξω! - Τολμήστε! Κάτω τα χέρια σας!

- Θα σας σκοτώσω όλους! - Έξω!

Τηλεφωνώ στην αστυνομία! Έξω!

- Μη μ'αγγίζετε! - Τι συμβαίνει εδώ;

- Παράτα με!/- Σταματήστε! - Λακέδες, καθάρματα!/- Έξω!

- Προχώρα!/- ’φησε με! Ξέρω να περπατάω και μόνος μου!

Πάρ'τον από δω!

Θα τα ξαναπούμε! Είναι δημόσιος χώρος, δε μπορείτε να με διώξετε!

Θα μετανιώσατε που γεννηθήκατε! Όλοι σας θα μετανιώσετε!

Πάμε, φτάνει η φασαρία. Ξέρουμε ποιός είσαι!

Είμαι τίμιος εγώ, όχι σα κείνα τα καθάρματα μέσα!

Βρωμιάρηδες, θα μου το πληρώσετε! Καθάρματα! Κερατάδες!

Ήρεμα, προχώρα.

Εκείνους έπρεπε να συλλάβεις, όχι εμένα!

Ποιό είναι αυτό το σκουπίδι; Πάρ'τον μέσα!

- ’ντε πηδήξου! - Και του παππού σου!

- Τα λεφτά αυτά είναι δικά μου. - Και που το ξέρω εγώ;

- Γιατί στο είπα. Δώσ'τα μου. - Όχι!/- Δώσ'τα μου!

Καταραμένε μπάσταρδε!

Εκείνους έπρεπε να συλλάβετε, όχι εμένα!

Και τώρα, τα λεφτά είναι στην τσέπη μου.

Σου χάλασε τη βραδιά;

Τι θα κάνεις τώρα; Θα πας σπίτι, ή θα μείνεις μαζί μου;

Βγήκα έξω για να διασκεδάσω.

- Τι να κάνω σπίτι; - Έλα, τότε.

- Που με πας; - Να ζήσουμε!

Πάμε!

Έλα!

Γρήγορα!

- Το ξέρεις ότι είσαι όμορφη; - Δε μ'έχεις ξαναδεί;

Ναι, αλλά όχι από κοντά. Σερβιτόρος!

- Πουρμπουάρ! - Ευχαριστώ.

Θυμάσαι πότε παντρεύτηκε ο θείος σου;

Ήμασταν το πρωί εκεί, παιδιά.

12 ή 13 χρονών...

Σου είχα κλέψει καραμέλες. Αλλά έφευγες.

Ήθελα να στις δώσω πίσω, αλλά είπες,

"Όχι, φάτες εσύ!"

Τι; Δεν το θυμάμαι.

Ρουτζέρε, το κεφάλι μου γυρίζει!

- Είμαι μεθυσμένη. - Πάμε να φύγουμε από δω!

- Πάμε να φάμε κάτι. Λογαριασμό, παρακαλώ!/- 3.500 λίρες.

- Ορίστε. Τα ρέστα δικά σου. - Ευχαριστώ.

Πάμε, το πάρτι συνεχίζεται.

Είναι κανείς μέσα;

Φαλιρίσατε;

Μη φύγεις!

- Που με πας; - Μην ανησυχείς.

Έλα, πάμε μέσα.

Δεν είναι κανείς εδώ;

- Καλησπέρα, μπορώ να σας βοηθήσω; - Μπορούμε να φάμε;

- Είναι λίγο αργά.../- Ε και; Θα φάμε κι ας είναι αργά.

Ευχαριστώ... Από εδώ, παρακαλώ.

Που είμαστε; Στο νεκροταφείο;

Ούτε στα όνειρα σου δε βρίσκεις τέτοιο μέρος.

Παρακαλώ, μις.

Παρακαλώ, κύριε.

- Που πήγαν όλοι; - Ξέρετε, τέτοια ώρα...

Ήρθαμε εδώ για τη μουσική!

Τι κάνετε εκεί, τα μαζεύετε;

Δικαιούμαστε λίγη ξεκούραση, δεν είμαστε ζώα!

Αυτό θα το δούμε!

Αυτό είναι για σένα.

Παίξε! Ανοίξτε τα φώτα, ανάψτε τα κεριά!

Τι θα θέλατε;

Ποιός είναι ο πιο πλούσιος πελάτης που ήρθε ποτέ;

Είναι πολλοί, ο Αγά χαν, για παράδειγμα.

- Φέρε μας ότι έφαγε κι εκείνος. - Όπως επιθυμείτε.

Θα σου προσφέρω ένα γεύμα, σαν να'ταν στο γάμο σου!

- Γιατί, θα με παντρευτείς; - Δε θα το σκεφτείς;

Τρελέ, αυτό παραπάει! Πρώτα με άρπαξες και τώρα θέλεις γάμο;

- Και που είναι ο παππάς; - Οπότε δε θέλεις;

Δε θέλει βιασύνες η καρδιά. Υπομονή.

Ρουτζέρο, δε με ξέρεις ακόμη.

Σκέψου όσους δεν έχουν φάει απόψε!

Πιάσε! Νομίζω που θα εκραγώ!

Πόσο χυδαίος είσαι, Ρουτζέρε!

- Λες να ξέρουν ότι είμαστε φτωχοί;/- Γιατί να το σκεφτούν;

Δώσε στους σερβιτόρους 5.000 λίρες και είσαι πρίγκιπας!

Νομίζεις ότι όσοι έχουν λεφτά είναι ευτυχισμένοι;

Έχεις δίκιο. Εξάλλου, τι μας λείπει;

Είμαστε νέοι, υγιείς και μπορούμε να διασκεδάσουμε.

Μια νύχτα το χρόνο είναι αρκετή.

Αύριο, ίσως χρειαστεί να περάσουμε από στεφάνια βαρελιών για να φάμε.

Απόψε όμως, ας διασκεδάσουμε, για αύριο, έχει ο Θεός.

- Ναι!/- Και πολλές φορές που θα πεινάσουμε...

- Κρυώνεις; - Λίγο.

Σταμάτα εδώ!

Περίμενε ένα λεπτό!

Θέλω να σε καλύψω όλη με τριαντάφυλλα!

- Αντίο, Ρουτζέρε. Σ'ευχαριστώ - Γεια./- Γεια.

Γεια σου!

Εμένα άφησε με λίγο πιο κάτω, στη γέφυρα.

Εδώ είναι εντάξει.

- Τι σου χρωστάω; - 10.000.

- Πάρε, δεν έχω άλλα. - Καλημέρα.

ΤΕΛΟΣ

Μετάφραση - απόδοση:corto64 Μάρτης 2022