Original subtitles

Ik kon de sterrenhemel pas waarderen toen ze weg was.

Maar na negen lange jaren was daar Nieuw Eden.

Toen besefte ik dat de sterren nooit weg geweest waren. Ik kon ze gewoon niet zien.

Dan had ik de Poolster gezien.

Het is fijn om te weten dat iedereen ze kan zien en zo het noorden kan vinden.

Goed, San. Kom maar. - Ze zijn met te veel.

Het komt goed. - Hoe erg is het?

Blijf rustig. Haal wat windels om het bloeden te stelpen.

Druk maar op de wonde. - Goed.

Zachariah, breng wat alcohol. - Ik ga al.

Het komt goed.

Stop ermee. - Ik heb hem.

Dag, vriend. Speel je graag verstoppertje? Ja?

Dan gaan we dat spelen. Jij verstopt je en ik kom je zoeken.

Ga maar. Ik begin te tellen. Een, twee, drie, vier, vijf.

Hier. - Ja.

Het lukt wel. - Dank je.

Is hij in orde? - Ja.

Hij overleeft het wel. - Zie je wel? Het komt goed.

Alsjeblieft.

Bedankt om Miles af te leiden.

Ik zou niet willen dat hij denkt dat dit zijn leven wordt.

Andre Layton, onze optimist.

Waren wij maar net zo'n constante als de sterrenhemel.

We weten intussen al dat ze ons niet mogen zien aankomen.

Dus we maken ons onzichtbaar en zullen 's nachts toeslaan.

We kunnen de koppeling verzwaren, zodat we niet opvallen.

Via het onderstel kunnen we ongemerkt Liana vinden

en stiekem weer terugkeren. De admiraal zal niks doorhebben.

Als alles volgens plan gaat. En wat als we ze niet kunnen verrassen?

Vechten, op onze trein? - Ze mogen het proberen.

We hebben het hier niet over de Kaplaarzen.

Je hebt Audrey gehoord. Het is een getraind leger met wapens.

We zijn met te weinig. - Misschien niet.

We hebben honderden bondgenoten. - We gaan de Locomotief niet terugnemen.

Maar de mensen...

Er is enkel tijd voor een directe aanval.

We gaan niet... Dit wordt een reddingsmissie, geen revolutie.

Dus we halen Liana terug. En wat met de anderen in de Snowpiercer?

Laten we informatie vergaren zodra we aan boord zijn.

Daarna beslissen we. - Goed plan.

Als iemand zijn Poolster kwijtraakt, raken ze niet gewoon de weg kwijt.

Ze vergeten wie ze zijn.

Op weg naar de 879 wagons lange Snowpiercer.

Jij, naar metaalbewerking. Als het weg kan vliegen, bind je het vast.

Help in de keuken om alles vast te maken.

Zet de dieren binnen. Wat is er gebeurd?

De stroom is uit in twee wagons van Agro. Die gewassen zijn we kwijt. Waar is Roche?

Op patrouille. Ik gebruik de reserves wel.

Heb je het weer gecontroleerd voor je aan de stroom begon te werken?

Dat had niks uitgemaakt. Het weer is hier te onstabiel.

Wees eerlijk: hoelang kunnen we overleven zonder de Big Alice?

In goede omstandigheden: 14 dagen. - En in deze omstandigheden?

Hopelijk komt Layton snel terug.

Wat was dat, verdomme?

Sykes, we moeten gaan.

Ga naar het stadhuis, snel.

Wat hebben de volwassenen beslist? - We doen het manueel.

Goed dan.

Het moeilijke deel eerst dan. Als je bij de uitlaatpoort komt,

steek je het verlengsnoer in en dan kan ik hem hier opstarten.

Zo kunnen we koppelen zonder dat ze gewaarschuwd worden.

En het volgende is makkelijk? - Enkel in vergelijking daarmee.

Ik breng ons dicht bij de Snowpiercer, en dan moet je erop springen.

Juist, ja. - Het is niet zo moeilijk als het lijkt.

Als je met wat vaart rent, zal het je wel lukken.

Als iemand het kan, ben jij het wel. - Dat is het niet.

Miles spookt door mijn hoofd. - Audrey zei toch dat hij in orde is?

Ik wil het zeker weten. - Ik denk dat hij in orde is.

Ben trouwens ook.

Denk je dat ze de Machinisten niets zouden aandoen?

Iemand moet de trein besturen. Ik hoop eigenlijk dat Miles dat nu doet.

Dan kunnen we ze makkelijker inhalen.

Nog steeds niks?

Ik weet al wat je gaat zeggen.

Je vindt dit plan niks en je denkt dat ik de mensen negeer die om me geven.

Ik kwam gewoon kijken of je oké bent.

Daar zijn ze.

Dan zien zij ons dus ook. - We gaan ons verstoppen.

Ik ben al bezig met ons te verstoppen. - Wat is onze afstand?

Ver genoeg uit het zicht, maar toch dicht genoeg.

We hebben maar tot zonsopgang.

Dit is onze beste kans. Iedereen in positie.

Is iedereen klaar? - Het is nu of nooit.

Staartjes. In formatie. Onmiddellijk. Schilden en wapens omhoog.

Snel.

Iedereen in positie.

Ik ga versnellen.

Snowpiercer aan Big Alice. Hoor je me?

Dit is admiraal Milius van de Vredeshandhaving.

Verklaar je nader of we zien je als vijand.

Ik heb het tegen jou, Andre Layton. Hoor je me?

Laatste kans, Andre Layton. Hoor je me?

Je hebt m'n dochter ontvoerd en haar moeder vermoord.

Innige deelneming, maar je bronnen kloppen niet.

Die kloppen volgens mij wel.

Ik vrees dat je deze trein wilt aanvallen.

Ik wil niet dat dit escaleert. - Zegt de kidnapper.

Laten we dit onder vier ogen bespreken.

Als je het simpel wilt houden, kom dan gezellig iets eten.

Anders moet het maar op de moeilijke manier.

Kies maar.

Hij wil dat we de treinen koppelen.

Ik hou me altijd aan mijn woord. We zijn niks slechts van plan. We zijn vrienden.

Vrienden, hè?

Wacht dan maar even.

Oké, heel stoer.

En nu?

Laat ze gissen tot we een plan B hebben. - Oké.

Niet iedereen tegelijk, alsjeblieft.

Waren het stormgeluiden? Het leek een explosie.

Dat moeten we eerst onderzoeken. - Wat als het een aanval was?

Wat als ze daarbuiten zijn? - Dat zou best kunnen.

Waarom beschermt de Raad ons niet? - Dat proberen we.

Luister: ons elektriciteitsnet houdt het amper uit.

Zelfs als we het repareren, houden we het geen 14 dagen uit zonder de Big Alice,

tenzij we stroom besparen. - Dus we kunnen hoe dan ook doodvriezen?

Nee, laten we nu... Eigenlijk... - Luister eens, iedereen. Oké?

Wat Javi daar zegt, gebeurt enkel in het slechtste geval.

Begrepen? Het goede nieuws is dat de Big Alice zal terugkeren.

Heb toch wat vertrouwen in Ruth en Layton.

De Raad is intussen hard aan het werk

om het stroomnet te herstellen en de stad veilig te houden.

We zijn constant op patrouille.

Maar zonder jullie hulp lukt het ons nooit.

Dus als je buiten bent, hou dan mee een oogje in het zeil.

Als we samenwerken, komen we hier samen door.

Goed?

Dat was alles. Iedereen naar buiten.

Eindelijk.

Sorry.

Mogen we komen ontbijten? - Ja.

Verdacht. - Maar niet ondoordacht.

Verwacht hij ons dan? - Hij wist dat we iets van plan waren.

Als we aan boord mogen... - Is het zeker een valstrik.

We blazen het af. - Dat gaat niet, we zijn er bijna.

Ja, we moeten de Snowpiercer op.

Maar niet op zijn manier.

Als het echt een explosie was,

is het dan slim om er mensen heen te sturen?

Geen idee. Laten we die schakelaar repareren voor we bevriezen.

Je hebt het juiste gedaan.

Ik meen het. Ze moeten de waarheid weten. - Maar dat willen ze niet.

Ze willen dat iemand zegt dat het goed komt.

Hebben ze ongelijk? - Nee.

Ik geloof bijna zelf wat Roche zei. Maar ik weet één ding:

als mijn leven in gevaar was, zou ik het ook willen weten.

Misschien kunnen jullie wel wat hulp gebruiken.

Vier van de zes leden van de Raad zijn weg.

Luister...

Begrijp het dan toch.

Ik ben geen hulpeloos kereltje meer dat gered moet worden.

Zo bedoel ik het niet. - Weet je,

jij hoefde me niet te beschermen tegen Layton. Ik kon het zelf wel aan.

Dat jij gestoord was, wist ik al. Maar Josie? Komaan...

Dit is te riskant.

We koppelen ons pas vast aan de Snowpiercer als we Liana hebben.

Maar net lang genoeg voor ons om terug te keren.

Ontkoppelen moet toch lukken? Hetzelfde, maar dan andersom.

Dat is moeilijker, omdat ze weten dan dat we er zijn.

Ze zullen ons niet laten gaan. Dan moet het manueel.

Dan zit de levenslijn van Nieuw Eden vast. - Ze krijgen de Big Alice niet.

Als jullie iets overkomt, weten we van niks.

Ik vertrouw erop dat jij en Alex het juiste zullen doen.

Laat hem niet wachten.

Big Alice voor Snowpiercer.

Ben je daar, admiraal?

Dit is de Snowpiercer.

Miles? Ik ben het.

Mama? - Ik kom je halen. We halen je daar weg.

Josie...

Milius. Met wie spreek ik?

Dit is Layton. Mogen we nog steeds langskomen?

Natuurlijk. Blij dat je je bedacht hebt. Big Alice, jullie mogen koppelen.

Liet je die jongen nu echt antwoorden?

Ik wil een team bij Agro. Verlies die deur niet uit het oog.

U heeft contact gehad met Layton.

Is hij onderweg? - Ja.

U weet wat er gebeurt als u Layton in die laatste wagon in de val lokt.

Ik noem het de Welkomstwagon. Dat klinkt mooi.

U mag de variant die jullie geplaatst hebben niet gebruiken. Hij is te giftig.

Als u Melanies mensen pijn doet, druist dat in tegen ons akkoord.

We zijn toch al 40 werkers kwijt. Een paar man meer maakt geen verschil.

Laat het strategische maar aan mij over.

Ik begrijp uw strategie niet helemaal.

U heeft Layton in uw kaarten laten kijken.

Tactisch gezien had u hem beter gewoon in de val laten lopen.

Layton is slim.

Maar hij is wanhopig.

Dus geef ik hem op tactische wijze hoop.

Hij kan zijn kind terugkrijgen.

Want we weten allebei wat hoop teweegbrengt bij wanhopige mensen.

Of niet, Nima?

Jij en je vrienden hebben deze problemen veroorzaakt.

Die kunnen we pas rechtzetten als jij je meerderen respecteert.

Doe er maar 20.

Push-ups?

Dat meen je niet. - Jawel.

Doe er 20.

Komaan, we hebben weinig tijd.

Eén.

Twee.

Was dat een goede houding? - Nee.

Dat dacht ik al. Die laatste telt niet. Borst helemaal tot op de grond.

Drie.

Drie.

Ik haal hier geen plezier uit.

Nu weet je weer hoe deze samenwerking verloopt.

Jouw beurt. Je favoriete film.

Komaan, Till. Favoriete film?

Dat heb je al gevraagd. Twee keer zelfs.

Het is nog altijd Robocop.

Ja, Robocop.

Je droomvakantie?

Oké.

Luister goed...

Nieuw Eden.

Jij wilt naar een halfbevroren kolonie? - Ja.

Omdat je een zekere zangeres uit de Nachtwagon mist?

Of ben je gewoon gek geworden?

Speel jij dan nooit 'wat als'? Bijvoorbeeld...

Wat als je van deze verdomde trein af zou kunnen

en opnieuw kon beginnen?

Wil jij het dan niet eens met je eigen ogen kunnen zien?

Natuurlijk wel.

Maar ik fantaseer niet over levenskeuzes. Ik hou het bij techniek.

Zoals: wat als ik op die knop duw?

En: wat als ik aan die hendel trek?

Van al de rest krijg je alleen spijt.

Ik heb je hulp nodig. - Rot op.

Hoe kan ik het gas in de laatste wagon snel uitzetten?

Wat kan het mij schelen of jij iets wilt weten?

Je vrienden van de andere trein komen eraan.

Layton? - Ja.

Door dat chemisch spul zullen ze niet gewoon het bewustzijn verliezen.

Snap je? - Doe dit niet.

De admiraal wil het doen. Ik kan wel helpen.

Vertel me snel hoe je de val onklaar maakt.

Je moet de stroom uitzetten. De stroomonderbreker zit in het onderstel.

Luister, doe ze alsjeblieft geen kwaad.

We komen in de buurt. - We zijn er bijna.

Hoe is het uitzicht? - Mooi.

Dit idee klonk toch beter toen we nog binnen zaten.

Nee, nee, nee.

Nee, nee, nee. Je weet niet waar je mee bezig bent.

Snowpiercer aan Big Alice. Waarom koppelen jullie niet?

Admiraal, we ondervinden technische problemen met het koppelingsmechanisme.

Wat dan precies?

Scheefstand, secundaire vering. Zeer ernstig.

Natuurlijk. Het gaat om scheefstand in de secundaire vering.

Dat kan een mechanische storing veroorzaken.

Draaiarm vervangen en herstarten.

Zodra de draaiarm vervangen is, zullen we alles herstarten. Goed?

Ja, dank je wel.

Slimmeriken. Remmen maar. Geef ze maar een stootje.

Zo weten ze dat het menens is. - Van zo dichtbij? Dan botsen we.

Big Alice in positie. Layton, Josie? - Ik ben ermee bezig.

Kun je dichterbij komen? - Nee, dan kunnen we botsen.

Als je wilt springen, moet het nu.

Ga, Josie.

Wat gebeurt er hier?

Layton? - Ik heb je. Hou vast.

Josie, hoor je me? - Hou je vast.

Dit is een verboden zone. Ga weg.

Dit is ons deel van de trein. Ga jij lekker weg.

Laatste kans: ga weg of ik zal je zelf verwijderen.

Al goed. Met je gezeur.

Big Alice, we zijn er.

Geweldig. Snel. Wij houden hen wel bezig. - Welkom terug in de Snowpiercer.

Wat doe je? Ga naar binnen.

Het lukt wel. Ik pak de markt in. - Haast je, snel.

Ik ben echt oké.

En jij? - Alles in orde.

Zeker? Ik heb je een week niet gezien. Je was altijd op patrouille.

Ik beloof dat ik oké ben. Dit eindigt niet zoals de vorige keer.

Je hebt gedaan wat je kon. - Dat weet ik.

Maar ze hebben Liana meegenomen. Als jij het was geweest...

Ik zorg dat iedereen veilig is. Tot de trein terug is, is dat mijn taak.

Papa, je doet al wat je kunt.

Wat je in het gemeentehuis hebt gedaan, was eigenlijk wel...

Cool? - Dat nu ook weer niet.

Geef maar toe dat je een coole pa hebt. Zeg het maar.

Zeg het nu maar snel.

Haast je. Ruim maar snel op. Het weer wordt slechter.

Papa?

Sorry voor het storen.

Ik heb iets gevonden. - Wat dan?

Dat kan ik hier niet tonen.

Ik moest toch een oogje in het zeil houden? Bij dezen.

Oké, dat roept vragen op. Zoals...

Een hand? Een hand, verdomme? Waar heb je die gevonden?

Die heb je toch niet afgesneden? - Nee, hoe zou ik...

Ik keek rond in de heuvels, zoals gevraagd,

en dit stak uit een hoop sneeuw. Alsof het zat te zwaaien.

Sorry dat ik het zeg, maar weten we zeker dat je...

Ik ben niet gestoord.

Dan help ik eens... - Het was maar een vraag. Dank je.

Dat heb je goed gedaan. High five.

Als er ergens een afgerukte hand ligt, dan is er doorgaans iets slechts gebeurd.

We moeten uitvissen wat. Goed?

Kun je me tonen waar je dit hebt gevonden? - Natuurlijk.

Als dat mag van Javier. - Jazeker.

Javi, ga jij die hand onderzoeken? - Echt? Ik ben technicus, geen dokter.

Wat moet ik er dan mee? - Doe een handlezing voor mijn part.

Zoek uit wat er gebeurd is en hoelang ze al bevroren is.

En de stroom dan? Wat als alles weer uitvalt?

Dit is belangrijk. We moeten weten of er gevaar is.

Luister: iedereen loopt al gespannen rond.

Laten we dit dus nog even stilhouden, oké?

Goed dan. - Dank je wel.

Kom, we gaan. - Breng toch geen rare dingen binnen.

Dag.

sluis geopend

Hoelang staat die koudesluis al open?

Dat betekent niks. Gewoon een foutmelding.

Snowpiercer aan Big Alice. Sorry van die dreun, blijkbaar hebben wij ook problemen.

Kan ik Layton even spreken?

Die werkt aan de kapotte koppeling. Kan ik u anders van dienst zijn?

Laat het weten als hij terug is.

Layton is hier. Ga naar de koudesluis en vind hem.

Haal hem hier weg. Breng Machinist Knox. We zullen hem dus toch nodig hebben.

Met jou reken ik later af.

Alles oké? Niet gewond? - Geen idee. Ik voel momenteel niks.

Niet stoppen, loop door. - Hoe heb je ons gevonden?

Ik zag jullie springen. Ze zijn naar jullie op zoek.

Ik heb jullie dus eerst gevonden. - Fijn. We zoeken Liana.

Op de trein? - Dat heb je goed gehoord.

Heeft de Snowpiercer onverwachte stops gemaakt?

De trein stopt sinds de verbouwing constant.

Als ze hier is, zit ze wellicht in de Jongerenwagon.

Hoezo?

Daar zitten alle kinderen.

Ze houden de kinderen gescheiden van hun ouders om rebellie te vermijden.

We moeten erheen. - Onmogelijk, ze zitten in Eerste Klas.

Misschien kan iemand aan de band helpen. Er is veel veranderd.

Je zult het wel zien. Kom maar.

Hij mag het niet weten. De admiraal maakt een tactische fout.

Hij brengt dit hele project in gevaar. - Loop door.

De symptomen worden erger, hè?

Ik kan het branderig gevoel in je longen zelfs horen.

Hoe zit het met je littekens? Mag ik eens kijken?

Terugtrekkend weefsel.

Ik weet dat je team niet dol op me is.

Die testen hadden jullie ademhaling niet mogen aantasten. Toch niet op die manier.

Maar ik kan het misschien verhelpen.

Nee...

Alles in orde.

Het is maar een supplement.

Ik kan het via je ademhalingsapparaat toedienen.

Het zal de pijn verzachten.

Dank je.

Javi?

Gaat dit om daarnet? - Nee.

Anders snap ik het wel, hoor. Ik laat je wel met rust.

Dat bedoel ik niet.

Wat daarnet betreft: ik had niet mogen uitvliegen.

Ik sta gewoon onder druk. - Ik hoef geen verontschuldigingen.

Ik wil meer verantwoordelijkheid.

Je verdient het. - Maar ik was een Wilford-aanhanger.

Toch? Daarom mag ik niet bij de Raad.

Nee, niemand denkt er zo over. - Ik zorg voor de voedselvoorraad.

En toch ben ik de laatste die hier van iets weet.

Is mijn naam tenminste genoemd?

Jazeker. - En?

Ik heb gezwegen.

In plaats van een goed woordje te doen.

Nu verwacht ik wel een verontschuldiging.

Die krijg je.

Het spijt me.

Ik heb het verpest, sorry.

En...

je verdient meer verantwoordelijkheid. Je moet weten wat er aan de hand is.

Echt? - Ja, echt.

Dus ik zal maar open kaart spelen.

Oké, dat was onverwacht.

Probeer niet op te vallen.

Het is erger dan ik dacht.

Hemel...

De Staart bestaat toch niet meer? - En dat voor een verbouwing.

Weet je wat ze hier doen? - Nee, ze houden alles gescheiden.

In de achterste wagon mogen we niet komen.

Vandaar die controlepost aan de andere kant.

Layton? - We moeten er nu vandoor.

Layton, kom je ons helpen?

We zullen vechten. We hebben op je gewacht.

We kunnen de trein niet overnemen. We komen Liana redden.

Zodra ze veilig is, komen we terug voor jullie.

De Schroeven draaien.

Pas op, Jo.

Breng hem naar het onderstel. Ik help Josie.

Josie, nu. Kom, we moeten gaan.

Deze kant op. - Nee.

Hierlangs. - Jezus...

Kom, Layton.

Welkom terug. Dat isolement heeft je zeker goed gedaan?

Blij dat te horen.

Ik moet weten hoe we vanop afstand hun koppelingsmechanisme kunnen aanzetten.

Op een trein kun je niks vanop afstand doen.

Zeker? Of zal die cel je geheugen opfrissen?

Ik wil gerust terug, hoor. - Oké.

Snowpiercer aan Big Alice. - De reparatie is helaas nog bezig.

Hou maar op.

Ik weet dat Layton aan boord is. Dit zeg ik uit beleefdheid.

Als je hem ooit nog wilt zien, hou ons dan maar bij.

Dubbel zo snel. Volle gas.

Nu.

De Snowpiercer versnelt. Wat doen we nu?

We kunnen hen niet achterlaten.

We volgen.

Bedankt, maar waarom gaan we naar achteren? Ik moet vooraan zijn.

Te veel beveiliging. Verderop is er een luik.

Via het onderstel kun je de controlepunten vermijden.

Snel.

Vooruit.

Deze kant op.

Ze zijn dus nog aan het vechten. Wat een mooie afleiding.

Ik zorg voor hinder, zodat je de Jongerenwagon kunt vinden.

Dank je, dokter.

Zeker dat het zal lukken? - Ja, hoor.

Wat heb je met Ben gedaan?

Bek dicht of je krijgt geen drinkpauze.

Het spijt me zo.

Sorry, verstoort mijn stem de sfeer?

Kom terug, jij.

Till?

Till?

Josie?

Josie? - Mijn god. Wat is dit voor plek?

Doe de deur open. Daarbeneden.

Trek aan de hendel. Trekken.

Shit. Alles in orde? - Ja.

Je bent er. Hoe zijn jullie aan de val ontkomen?

Layton en ik hebben een omweg genomen. Ik leg het later wel uit.

Ik moet eerst Liana vinden. - Is Liana hier?

Ze kan in de Jongerenwagon zijn. Weet je waar die is?

Ja, volg me maar.

Is Audrey in orde?

Ja, ze leeft nog.

Niet bewegen.

Scheer je weg.

Ik ken jou niet. - Ik ben maar een chemicus.

Wie ben jij? - Ik heet Layton.

Maar een chemicus? Wat is dat dan?

Ik heb hem vergiftigd.

Waarom? - Hij...

Hij...

Hij heeft me gevat toen ik een val voor jou onschadelijk wilde maken.

Je weet dus wie ik ben?

Ja. - Je weet waarom ik hier ben?

Ik kan je naar haar toe brengen.

Heb je haar gevonden?

Nee, hier zijn enkel bange kinderen.

Miles?

Mama?

Miles...

Mijn god. Ben je in orde? Hebben ze je pijn gedaan?

Ik ben in orde. Ze laten me niet gaan.

We halen je hier weg, kom.

Geen Liana. - Kom.

Liana? Volgens mij is die hier niet.

Haal Miles hier weg. - Josie...

Neem hem alsjeblieft mee.

Snel, snel. - Ren.

Snel, snel.

Jij wist hiervan? Liet je ze een kind stelen?

Dat was niet mijn idee. Dat heeft de admiraal opgedragen.

Je vertelt niet alles. - Natuurlijk niet. Zo blijf ik in leven.

Niet lang meer. - Je snapt het niet.

We zijn de wereld aan het redden. De plek waar jullie wonen...

De raket van mijn team heeft dat mogelijk gemaakt.

Nu we de Snowpiercer hebben, kunnen we hetzelfde doen voor de rest van de wereld.

Dat klinkt waanzinnig. Lopen.

Dus we gaan raketten afvuren over de hele wereld?

Nee, we zorgen ervoor dat de trein raketten kan afvoeren vanaf een wagon.

Zo kunnen we leefbare gebieden creëren over de hele wereld.

Vandaar al die materialen in het onderstel van Eerste Klas.

Ik zie hem. - Pak hem.

Stop. - Nee.

Ik breek zo zijn nek. Ik meen het.

Admiraal? Jij luistert vast mee. Weet dat ik eraan kom.

Ze draaien af. Waar komt dit spoor vandaan?

Een nieuw spoor? Audrey had al gezegd dat ze soms stops hadden gemaakt.

Ik weet het niet, Ruth. Dit lijkt me een slecht idee.

We hebben niet veel keus, denk ik.

We gaan het onbekende in.

Miss Wellstead.

Eindelijk zien we elkaar eens.

Ik had Layton willen spreken, maar hij werkt niet mee.

Misschien kun jij helpen? - Vergeet het.

Eerlijk? Ik heb Laytons dochter niet. Maar ik kan je wel naar haar toe brengen.

Het is simpel. Laten we ruilen: Liana voor de Big Alice.

Gezien de vriesletsels is deze nog maar recent bevroren.

Gezien de breuk is ze zo van de arm afgerukt.

En dat kun jij zo zien?

Ik zat vijf jaar op Wilfords trein. Ik heb genoeg afgerukte ledematen gezien.

Oké...

Wacht even.

Mag ik? - Ja.

Dank je.

Hoe wist je dat die erin zat? - Er zat ook een in mijn hand.

Zodat ik deuren kon openen in de Snowpiercer.

Deze hand is niet van een vreemde. Ze is van een van ons.

Waar is Roche?

Was je maar in je tent gebleven, hè?

Nee, dit doet me goed. Bedankt dat je voor me opkwam.

Geen probleem. Zijn we er nu? - Bijna.

Volgens mij heb ik ze hier gevonden.

Waar ben je?

Hoor je me?

Ik hoor haar.

Waar ben je?

Oz, heb je dat gezien?

Ze is terug.

Als je me hoort...

Ik kan haar horen.

Kun je me horen?

Waar je ook bent, kom dichterbij.

Roche?

Roche?