Original subtitles

The Rio Connection is gebaseerd op ware gebeurtenissen...

maar sommige personages en verhalen zijn fictie.

de grootste bankoverval in Rhode Island

James Waterfields drrom komt uit: Modigliani

Ik ben hier nu twee weken...

en ik heb hem nog geen enkele keer ontmoet.

Hij is dol op memo's. Geloof je dit?

'Regisseur Seymour Banville vermoedde corruptie...

onder de BNDD-agenten...

en vroeg in december de CIA om hulp bij het opsporen ervan.'

Je hoeft het niet voor te lezen. Wie heeft het getypt, denk je?

Ik ben niet corrupt. -Dat denkt ook niemand.

Kom op. Die belachelijke diplomaat? Een CIA-informant?

Geloof me, ik weet alles wat hier gebeurt.

Niemand neemt dit serieus.

Ben ik hier alleen voor wat politiek theater.

Welkom in DC.

Hallo. Agent Singleton, het is voor jou.

Met Singleton.

Ja, meneer. Mr Peters. Ja, meneer.

We hebben een afspraak met de Braziliaanse autoriteiten.

Buscetta wordt uitgeleverd aan de VS zodra we hem pakken.

Ja, meneer. Dat beloof ik. Bedankt, meneer.

Ik ben het. Oké.

De volgende keer neem je me mee naar Rio.

Afgesproken. Maar kun je eerst iets voor me doen?

Zeg het maar.

Traceer het adres van deze man en geef hem deze envelop.

Hij heeft een kantoor in Manhattan. Geen briefhoofd, geen afzender.

bewijs dat je een vervalsing hebt gekocht

Oké. Wat ga je doen? -Ik ga een walvis vangen.

Komen jullie net binnen? Sommige dingen veranderen nooit.

Verdomme, dat is erg. -Sommige dingen veranderen nooit.

Goed u te zien, agent.

Ana. Wacht.

Vind je het mooi?

Hoe gaat het vandaag met hem?

Veel beter. Ze hebben hem morfine gegeven.

Wat zei de dokter?

Hij zei dat de kogel tussen twee ribben vastzat.

Gelukkig was het een klein kaliber pistool. Het poeder was oud. Zwak.

Vijf millimeter in elke richting, zelfs met dit kleine pistool...

en hij zou nu op de Styx gesurft hebben.

Jezus. -Fernand, kun jij bij hem blijven?

Ik ga dat ding voor je regelen.

Ja. -Oké.

Ik heb een besluit genomen.

Laten we een nieuw leven beginnen.

Samen, jij en ik, weg van hier, weg van alles.

Dat meen je niet.

We zijn gezond. We hebben het geld.

We zijn verliefd. We zijn vrij.

Was m'n cadeau een succes? -Ja.

Maar je vecht smerig, Roberto Felice. Vijf Italiaanse componisten?

Is dat niet wat veel? -Wat kan ik zeggen?

Ik heb je zo gemist, amore mio.

Ik moest deze verpletterende stilte vullen met jouw geest.

Ik snap het.

Eén componist voor elke minuut die je elke dag in je hotelkamer doorbracht.

Hou op met die onzin en doe niet alsof ik van gisteren ben.

Jij bent degene die van New York houdt. Ik niet.

Ja. Niet genoeg om er een gezin te hebben.

Maar ik moest naar m'n zoon.

Ik snap het. Echt.

Maar luister...

ik weet dat veel mannen met twee of drie vrouwen tegelijk rotzooien.

Ik heb al genoeg problemen met eentje.

Denk je echt dat ik zo'n masochist zou zijn?

Ik zal eerlijk zijn.

Ik ben niet zoals zij. Ik pik het niet.

En weet je wat? Ik ben veel jonger dan jij, dus...

Je bent te lief.

Stop me maar eens in zo'n kooi, dan zul je zien hoe lief ik kan zijn.

Een kooivuur zal je alleen maar verbranden...

en dit is zo aanlokkelijk.

Ik moet gaan. -Nee.

Ik heb beloofd Paula voor te bereiden op een interview.

Kom op.

Dag.

Tot later.

Kun je iets voor me doen? Ik moet iets opnemen op een bandje.

In de club moet er toch een manier zijn?

Van wat naar wat? Patroon? Filmrol? -Cassette.

Ben je nu een aardige vent? -Nee.

Het is een goede dekmantel. Er zit veel heroïne in. Gratis ijs.

En de hoed? Is dat echt nodig? Want je ziet eruit als een sukkel.

Hallo.

Ik neem aan dat we 250 kilo zaagsel aan boord hebben.

Lucien. Niet op de boot slaan. Hij kan er niets aan doen.

Het kan toch niet dat iemand de tijd heeft genomen...

om zaagsel in de citroenkisten te doen toen de boot aankwam.

Nee, het is in de haven van Santos gebeurd.

Ze moesten wel. Toen de lading van het Thaise schip naar dit schip ging.

We brengen de ijscowagen naar jouw huis en dan bellen we Tommaso.

Dat rotbusje. -Rotijs.

Hoi, Durval. Hoe is het?

Prima. -Kun je me ergens mee helpen?

Ik wil dit op een cassette krijgen. Bedankt.

Agent Azevedo? Wat een verrassing. -Heb je me gemist?

Om iets te missen, moet je eerst merken dat het weg is.

Dus nee, ik heb je niet gemist.

En ik wilde een souvenir voor je meebrengen.

Heb je een voorkeur? Sati, Chopin, Franz Liszt?

Heb je Dolly Parton? -Sorry.

Dolly Parton. -Franz Liszt.

Hoe was DC, trouwens? -Niet m'n favoriete plek op aarde.

Bestaat die dumplingzaak er nog?

Waar?

Tegenover het Ministerie van Justitie. Dick is er dol op.

Wie? -Richard Peters, je baas.

Ze hebben de beste dumplings van de stad.

Bedankt voor de tip.

Nu is het mijn beurt om jou er een te geven.

Ik dacht dat je blij zou zijn om je Modigliani aan een muur te zien.

De beroemde advocaat uit New York, James Waterfield.

Hij ziet er blij uit. Toen wist hij nog niet dat het 'n vervalsing was.

Dat is jammer, toch?

Ze hebben dit en andere schilderijen getraceerd...

naar een galerie in de Upper East Side.

Binnenkort nemen ze de mensen...

die deze meesterwerken leverden, in hechtenis.

Hé. Waarom zo'n haast?

Heb je de tape? -Ja.

Is deze Camembert nog goed? Hij smaakt naar natte laarzen.

Jezus. Je stopt nooit met eten. Kom, we moeten opschieten.

Oké, we gaan.

De dader heeft onze tassen verwisseld met zakken zaagsel...

en de kratten op de boot laten liggen.

Ik ruik Legros' smerige parfum overal.

Hij wist niet waar of wanneer de lading zou aankomen.

Mischien heeft hij het ontdekt. -Dat is z'n stijl niet.

Natuurlijk wel.

Wat er ook tussen jullie speelt, los het op. We gaan verder.

Waarom luister je niet? Hij is een vuile...

We gaan verder, zei ik.

Dan blijft Bruno over.

Hij ging naar de stad Santos om het van het schip op te halen...

en op de vissersboot te laden, toch?

Dat slaat nergens op.

Hij belde me om te bevestigen dat de operatie klaar was.

Dus er is 250 kilo heroïne gestolen door Christus de Verlosser.

Ja, en bellen vanuit Santos bewijst niets.

Ik kan een taart van m'n oma stelen en haar bellen om het te ontkennen.

Oké. Dan bellen we je oma.

Hij had al terug moeten zijn. Ik bel hem wel.

Ik was bij hem thuis. Hij is weg.

En de club en z'n vriendin?

Ik heb gebeld. Niemand nam op.

Ze heeft een huis in Vargem Grande. -Ik vind dat we moeten gaan kijken.

Lucien, jij en ik gaan naar het huis. Michel, ga naar de club.

Kom op. -Heb je een cassettespeler?

Daar.

Ik laat dit hier. We praten in de auto.

Het incident bij de wegversperring. Dat was een valstrik.

Ik weet dat je het haat als een deal eindigt. Maar die van ons is voorbij.

Ik heb nooit toegezegd dat ik met de onderdrukkende machten zou praten.

Ik onderhandel niet met die mensen. Dat zou je moeten weten.

Als je dit doet, zal de CIA je niet langer steunen.

En jij, agent Azevedo? Steun jij me?

Rechercheur Batista denkt al...

dat jij en je gevolg banden hebben met de guerrilla's.

Dat is belachelijk en dat weet je.

Laat me weten wat er aan de hand is met Buscetta en Sarti.

Oké? -Je kunt de uitgang wel vinden.

Denk je dat die gangsters ooit iets zouden riskeren om jou te redden?

Goedemiddag, agent.

Ja, een BMW. Wat? Moet ik een fiets nemen?

En al die whisky dan? -Wat is er mis met whisky?

Maar 3000 dollar uitgeven aan whisky?

Dat is de laatste.

We hebben veel uitgaande oproepen naar internationale nummers...

waaronder Spaanstalige landen.

Niet veel, gezien z'n positie in het consulaat.

En die andere dingen? Zoals...

Hij heeft 65 badjassen en vijf kratten whisky gekocht.

In één keer.

Wil je hem arresteren omdat hij ons niet uitnodigde?

We hebben meer nodig dan een paar dronken feestjes, luitenant.

Er is nog iets. Misschien is het niets, maar...

Wat is er? -Hij praat met een Fransman.

Ze noemen geen namen of belastende dingen, maar...

Maar? -De manier waarop ze praten.

Het klinkt als een soort code.

Zoals 'hemden', 'ijscowagen'. Verwijzingen naar een lading.

Misschien smokkelt Martim wapens. -Dat dacht ik ook.

Op 'n gegeven moment zegt Martim:

Ik heb geen tijd meer om naar João te gaan.

Weinig huizen op João Road. Nog minder met Franse mannen erin.

Het wordt tijd dat ik eens ga praten met de bewaker van die straat.

Ik vond het zelf in Legros' kantoor. Luister ernaar en je zult het zien.

Ik hou niet van Corsicaanse muziek.

Handen omhoog.

Goedemorgen, Mr Nicoli.

We zijn hier dankzij wat de straatbewaker zei.

Hier.

Kom terug.

Ik kan het uitleggen. Wacht. Ik kan het uitleggen.

Verdomme. Wacht, man. Wacht.

Wacht, luister. Ik kan het uitleggen.

Eerst pak je onze spullen af. En nu dit? Ik hou niet van zwembaden.

Wacht.

Verdomme. Wacht. Niet doen.

Hé. Hou op.

Ze hebben haar meegenomen. -Laat hem even uitpraten.

Ze hebben haar meegenomen.

Ze gaan haar vermoorden. als ze de heroïne niet krijgen.

Wie heeft wie meegenomen?

Man...

Ze zijn naar de stad gekomen.

Nog een fijne avond, oké?

Dag. Sorry, heren, we gaan sluiten.

Mogen we nog een laatste rondje?

Nee, het spijt me. Bewaar dat maar voor later.

Nee. We houden het hier. Bel je vriendje.

Zeg dat hij moet komen. We moeten praten.

Ik wilde dit niet doen, Tommie.

Wat had ik voor keus?

Hé, schat. Wat is er zo belangrijk dat ik meteen moest komen?

Zo dringend. Wie ben jij?

Jij bent Bruno Legere, toch? -Ja.

Frank Galiano komt. Ga zitten.

Wat wil je? -Ga zitten. Alsjeblieft.

Ze hesen de rode vlag.

Als ik hem de heroïne niet geef.

Waarom heb je het hier gebracht?

Ik zie hem vanmiddag.

Ik kan niet rondrijden met 250 kilo in m'n kofferbak.

Verdomme. -We moeten naar Frank.

Kom op. Misschien bluft hij.

Jullie raken vrouwen en kinderen toch niet aan?

Kijk me aan. Heeft hij haar echt meegenomen?

Ja. Wacht.

Agent Walsh?

Ja. Bedankt.

Ze hebben Michel Nicoli.

Goedemiddag, rechercheurs.

Goedemiddag, rechercheurs.

We hadden niet genoeg tijd om de politiefoto's te laten ontwikkelen.

Deze kant op. Hij is hier.

Zeg maar. Waar zullen we beginnen?

Oké.

Je man geeft blijkbaar niet veel om je.

Hou op, Luigi.

Rustig. Vrienden. Je baas weet dat je loyaal bent.

Je hoeft het niet te bewijzen.

Ik kom alleen praten zodat we veilig naar huis kunnen.

Niet schieten. -Laat je rottweiler zitten.

Luigi?

Waar is m'n suiker?

In het busje. En het is niet van jou. Het is al verkocht.

Ik ging naar Fort Lauderdale om de Vineti's te zien.

Ze dachten dat ik erbij betrokken was. Wat?

Dacht je dat je de grootste drugsroute...

in Latijns-Amerika kon opzetten zonder m'n medeweten? Tommaso.

Het heeft tot nu toe goed uitgepakt.

Dit is mijn voorstel. Laat het meisje gaan...

en ik geef je wat je wilt. Hier is het. Pak aan. Lucien?

Heb je ook een rottweiler bij je?

Blijkbaar is alles er.

Ik had niet anders van je verwacht. Laten we het inladen.

We weten allebei dat jij nergens heen gaat.

Wat? Neem je 250 kilo mee in je handbagage?

Wat bedoel je?

Je kwam hier niet omdat je wist dat er een zending aankwam.

Het meisje, het zaagsel. Kom op.

Je wilde gewoon zelf zien wat er aan de hand was.

En nu heb je opeens een kwart ton bruine suiker...

om mee te nemen naar New York. Ik zie wat je doet, vriend.

Wat nu?

Oké. Je stuurt het voor me op. -Voor ons.

Tommie, je bent niet in staat om te onderhandelen.

Oké, prima. Jij liet het meisje gaan, ik gaf jou de heroïne.

We staan quitte. Succes met je nieuwe bedrijf.

Wacht. Kom op.

Vertel. Wat wil je?

Je hebt hier een man nodig en ik heb een bedrijf opgebouwd.

Ik wil partners zijn. Fiftyfifty.

Laat me hier blijven en de boel runnen.

Klinkt redelijk.

Ik heb een opslagplaats.

Daar bewaar ik de lading en verscheep 'm via m'n kanalen.

Prima.

Nog één ding.

Ik wil dat je de vendetta afblaast.

Ik heb niets te maken met Gio's verdwijning.

Als Gio weg is en je weet niet waarom, heb ik twee verklaringen.

Hij is er met m'n heroïne vandoor en ligt ergens dronken op een strand.

Of je moet met hem praten.

Zijn we nu allemaal vrienden?

Je beroemde Corsicaanse partner.

Nu snap ik waar de Vinetis het over hadden.

Waar hadden ze het over?

Lucien, niet nu. Wacht in de auto op me.

Vuile klootzak van de Cosa Nostra. Je lult uit je nek.

Ga met het busje naar de opslag en ik licht je later in. Kom op. Ga.

Dag. -Oké.

Als jij en ik zaken gaan doen, ligt die klootzak eruit.

Hij zorgt voor problemen en dat weet je.

Mijn operatie, mijn team. Zolang de klus maar wordt geklaard, toch?

Dit is mijn aanbod. Te nemen of te laten.

Maar doe het. Ik hoop dat je weet wat je doet.

Ga.

Kun je lopen?

Ja, maar langzaam, alsjeblieft.

Oké. Ja. -Hé. Bedankt voor je hulp.

Graag gedaan. Ik dacht dat we je zouden verliezen.

Nee, het is mijn tijd nog niet.

Gelukkig maar. -Ja.

Zelfs katten hebben maar negen levens.

Dat zou betekenen dat ik er nog acht heb. Oké?

Oké.

Nogmaals bedankt. Je bent de beste. -Oké.

Verdomde klootzak.

Gelukkig ging hij niet door het lint.

Dat was heel zen van me.

Ik ben heel kalm gebleven, toch?

Hebben ze je iets aangedaan?

Hebben ze je iets aangedaan? -Zoals wat?

Hebben ze je pijn gedaan?

Nee, maar ik ben nog nooit zo bang geweest.

Kijk eens wat ik voor je heb. -Bedankt.

Ik ben zo terug.

Goedenavond.

Hoi, ben je je koevoet vergeten?

Fernand is weg. Ik zal zeggen dat je er was.

Doe hem de groeten van z'n bevriende advocaat uit New York.

Mr Waterfield.

Die van het schandaal met de kunstgalerie.

Jammer dat hij er zelf niet is om het bericht te ontvangen.

Ik zal het hem laten weten, wat dat ook betekent.

Sorry, ik moet weer naar binnen.

Mooie nagellak.

Vind je hem mooi? -Ja.

Geweldig.

Goedenavond.

We gaven hem een kans.

Moet ik Waterfield en de FBI morgen informeren?

Nee, niet morgen. Nu.

Zolang je hier bent, ben je geen officiële gevangene.

Er zijn geen gegevens over je tijd hier.

Net als zo veel anderen ben je gewoon verdwenen.

En dat blijf je ook, tenzij...

je slimme beslissingen neemt.

Freddie.

Het is sinaasappelsap.

Het spijt me. -Breng de volgende keer popcorn.

Bedankt, Tuca.

Het minste wat ik kan doen na... Kom op, man.

Hoe kun je het goed vinden dat ik hier ben en voor Freddie zorg?

Wie van ons heeft niet iemand laten neerschieten met 'n piratenpistool...

tijdens een mislukte overval op een softpornostudio?

Laat hen de eerste steen werpen.

Oké. Ja, mooi.

Natuurlijk.

Weet je, Freddie... -Wat?

ik was zo blij dat je thuis was dat ik Vivaldi heb opgezet.

Maar jij bent gebiologeerd door die hysterische doos van circuits.

Ja, dat ben ik. -Hé, jongens.

Hoi, Lilith. De perfecte timing, zoals altijd.

Als ik Lilith ben, ben jij dan niet...

Lucifer. -Ja, Lucifer.

Maar vreemd genoeg heb ik Satan wel gezien.

Agent Singleton.

Ze kwam langs met code-onzin. Je zou een verdachte zijn.

Is dat waar?

Fernand, denk je dat de Amerikaanse autoriteiten...

de Braziliaanse politie om hulp zullen vragen?

Zouden ze hierheen komen?

Ja, het is waar.

Hij gaf een naam.

Gegeven of bevestigd? -Bevestigd.

Wacht. Ik moet het versnijden. Wacht even.

Verdomme.

Nu is het pas echt feest.

Daar is m'n favoriete agentje.

Wie heeft je hier laten komen?

Kom op, je hebt de dames bang gemaakt.

Ik hoop dat je een informant hebt...

want dit is de laatste keer dat je dit doet.

Oké, rustig.

Het had anders kunnen zijn.

Ik weet niet of ik dat kan.

Het zijn mijn schilderijen, mijn werk.

Hoor je de krekels? -Hoe kan ik anders? Ze zijn zo luid.

Net een symfonie.

Iemand is in een romantische bui. -Hoe kan het ook anders?

Daar komt de zoemer. Ze is de soliste.

Laten we bidden dat het orkest niet wordt verpletterd.

Roberto, ik moet je iets vertellen.

Wat? -Het stelt niets voor.

Waarom zeg je het dan niet gewoon?

Ik ben zwanger.

Zie je? Het stelt niets voor.

Meen je dat nou?

Mijn god.

Bambina.

Rechercheur.

Wat is dit? Een geheugenspelletje? -Misschien.

Misschien helpt het. Je geheugen lijkt een beetje vervaagd.

Niet zo vervaagd als ik zou willen.

Waarom hangt daar een foto van João Paulo Goulart?

Mr Martim, bent u wapensmokkelaar? -Mr Batista, bent u gek?

Rechercheur. -Sorry, wat?

Rechercheur. -Rechercheur.

Ik verkies 'onlogisch'.

Rechercheur, ik zal u zeggen wat ik zie.

U zet een stel mensen die elkaar misschien kennen...

samen op een prikbord. Een van hen neemt een foto...

met de ex-president in Uruguay. U weet dat ik daar heb gewerkt.

Bingo. We zijn allemaal terroristen.

Ga door. Blijf mijn werk doen.

Uw werk?

U weet dat ik in Montevideo was gestationeerd...

toen die Amerikaanse militaire attaché in '69 werd vermoord.

Ik weet er alles van. Ik weet alles over u.

Vertel eens, rechercheur. Is dat het?

Bent u geobsedeerd door Uruguay?

Of voelt u zich schuldig...

omdat u zo gefaald hebt?

Ik ben geen communist. Echt niet.

En eerlijk gezegd is dit meer dan belachelijk.

Als jullie me hebben geobserveerd, zagen jullie wat voor leven ik leid.

Ik ben best luidruchtig.

Dus vraag ik u, rechercheur. Lijkt dit u logisch?

Ik bedoel, echt?

Mr Martim.

U gelooft misschien dat u als diplomaat...

bepaalde privileges hebt die niet iedereen heeft.

Neem deze man, bijvoorbeeld, Michel Nicoli.

Toen we hem naar de verhoorkamer brachten...

werd hij opeens...

heel goed in ons geheugenspel.

Hopelijk hebt u niet dezelfde motivatie nodig.