Original subtitles

Watch Online Movies and Series for FREE www.osdb.link/lm

U hebt het RustPlus-arrangement geboekt. Zeven dagen, zes nachten,

inclusief twee massages en twee zeewierbehandelingen.

Uw kamernummer is 340.

Het is een luxe suite. Met uitzicht.

Horizon spirit.

Met prachtig zeezicht. Als ik iets...

persoonlijks mag toevoegen: ik ben vereerd u te mogen verwelkomen.

Ik bewonder uw films. -Dank u zeer.

Een prettig verblijf toegewenst.

LAAGSEIZOEN

ONS HOTEL IS VEREERD MET UW BEZOEK WIJ WENSEN U EEN AANGENAAM VERBLIJF

LIEVERD, GEEN TIJD OM JE TE BELLEN MAAK ER HET BESTE VAN

Ik geef u een handdoek zodat u het niet koud krijgt.

Staat u mij toe om een selfie te maken, alstublieft?

Ik hou van uw films. Ik heb ze allemaal gezien.

Het duurt maar even.

Hier en nu? -Graag, er komen zo nog andere masseurs.

Dus als u het niet erg vindt...

We kunnen het na de behandeling doen.

Nog één?

Hartelijk dank.

Ik zet de machine aan.

Ik wens u een prettige behandeling. -Bedankt.

Ik zeg u: tot straks.

Klote...

Verdorie...

Hallo? -Ja, schat.

Jij bent het. Alles goed?

Ja, we misten elkaar net.

Ik heb 't erg druk. -Stoor ik?

Nee, momentje...

Prima. -Eén ding, wacht even.

Wacht even... Niet te geloven...

Pierre, ik ben online. Wat is er?

Vraag het aan de afdeling Cultuur zelf.

Tot later. Sorry, hoe gaat het?

Wel goed. Ja, het gaat goed. Luister...

Nou, ik ben begonnen met een paar...

behandelingen, het is gaaf. -Wacht even, momentje...

Het is Morgane.

Ik heb nooit gezegd dat we dat onderwerp niet zouden doen.

We doen het, maar ik presenteer het acht uur journaal, geen ontbijtnieuws.

Wij openen er dus niet mee. Ik weet niet hoe ik het moet zeggen.

Ik heb het vier keer gezegd. Zeg hem dus wat ik je net gezegd heb.

Het zit in het tweede deel van het journaal.

Ga het hem zeggen. Hij begrijpt het uiteindelijk wel.

Bedankt. -Zal ik je terugbellen?

Wacht... Hallo? Ik ben online, ik bel je terug.

Verdorie...

Verdorie...

Potverdorie, shit...

Verdorie...

Verdorie.

Hoe stopt dit ding, verdorie?

Ik bel je om je gerust te stellen, niet om je te storen.

Ik heb al een paar keer gebeld.

Je wilt blijkbaar niet opnemen.

Ik ga het toch nog een keer...

proberen, misschien kan je je beslissing heroverwegen. Zelfs als het niet nodig is.

Ik had je in ieder geval...

willen zeggen dat het toneelstuk verlaten, zoals jij gedaan hebt,

vier weken...

voor de première,

vreselijk is.

Voorts is het voor iedereen erg heftig.

Voor het hele team. Het is heftig voor de andere acteurs...

die droomden en blij waren...

om...

voor de eerste keer met je te spelen.

Ze wilden daar zijn. Met jou.

Het is voor mij ook erg heftig, omdat...

ik dit toneelstuk voor jou bedacht hebt.

Om jou heen. Vanaf het begin was het voor jou.

Omdat ik in jou geloofde. Wij, iedereen geloofden in jou.

Dus ik zeg je: wat je gedaan hebt, is stijlloos.

Het is eerlijk gezegd klote.

Je gedraagt je als een klein jongetje.

We mogen bang zijn. We kunnen bang zijn.

Dat is normaal...

in dit soort situaties,

maar we mogen niet het schip verlaten zoals jij gedaan hebt. Zo...

Ik wens je veel succes.

Hallo. -Hallo.

Alles goed? -Ja, een beetje koud.

Het waait.

Sorry, ik heb geen horloge. Ik kwam iets geks tegen.

Ik kwam een kleine bontbekplevier tegen. Ken je die?

Het is dus een kleine plevier.

Iets tussen een meeuw en een houtsnip. Kleine inheemse vogels.

Het is een bedreigde soort. Als je er één ziet, stop je.

En je geniet, hè? Dus ik keek naar hem.

Hij zat op het strand en bewoog niet.

Normaal is hij nerveus.

En op een gegeven moment, denk ik,

kruisten onze blikken elkaar.

Ik kon in zijn ogen al zijn reizen lezen.

Deze soort migreert.

Kortom, ik was bij hem, daar. Ik ben nu bij jou. Alles in orde, iedereen blij.

Zullen we beginnen? -Ik ben er al anderhalf uur.

We hadden om 12.00 uur een afspraak. -Mooi.

Even snel: ik ben zeven jaar docent geweest.

Maar dat was niet echt mijn roeping. Ik heb na m'n baccalaureaat HTS gedaan.

Ik heb snel carrière gemaakt in het bedrijfsleven.

Ik heb mijn pad gevonden, me getransformeerd...

en mij op het oneindige gericht.

Zo heb ik een techniek ontwikkeld. Mijn mystieke sport.

Even snel: het is...

een verbinding tussen...

de binnen- en buitenwereld.

Zichtbaar versus verborgen. Gezegd versus ongezegd.

Snap je?

Als ik "specialist" zeg, moet je dat met een korreltje zout nemen.

Hoe leer je het als we het maar vluchtig bespreken. Begrijp je?

En bovenal: de hokjes.

Er zijn geen hokjes in het leven.

Het draait alleen om circulatie van energie.

Oké? Wat doe je?

Hoe bedoel je? -In het leven.

Ik ben acteur.

Oké, fantastisch.

Gaat het wel, is het niet te zwaar?

Het gaat wel. -Ik heb een vriendin die dat doet, Ramone.

Nou, het hangt ervan af.

Dat moet je dan aanspreken: zichtbaar, verborgen.

Ja, zeker. -Wat je wilt laten zien en niet,

hoe de mensen jou zien.

Nee? -Ja, zeker.

De spiegel van de mens. De ogen.

Kom, we gaan ademhalen.

Waar gaan we doen? -Ademhalen.

Elke sport begint met ademhalen, anders stik je.

Ga recht staan.

Haal je handen uit je zakken.

Met de wind in de rug. Mag ik mijn hand daar leggen?

Op je rug, om verbinding met je te maken,

zodat we samen kunnen ademhalen.

Ben je klaar? -Ja.

Wat moet ik doen? Ademen?

Laat zien dat je ademt. Je ademt niet.

Richt je op de buitenwereld, adem in...

en geef het terug.

DE DAPPERE

AANDACHTIG, NEDERIG EN PROFESSIONEEL

THEATER, ZIJN NIEUWE UITDAGING

IK GA OVERAL MET HEM MEE ZEGT DE STER VAN HET NIEUWS

Hallo? -Kunnen we praten?

Ja. Alles goed?

Heb je even tijd? -Ja, toe maar. Ik heb twee minuten.

Ik kan niet in twee minuten zeggen wat ik te zeggen heb.

Nee, maar kom op, zeg het.

Maar ik ben...

Ik kan niet stoppen, het spookt door mijn hoofd. Ik kan niet stoppen...

om daarover na te denken.

En waar denk je aan?

Aan het toneelstuk.

Aan zo weggaan,

zo snel, aan dat je iedereen in de steek gelaten hebt.

Dat vraag ik me af.

Maar wat vraag je je dan af?

Ik vraag me af of het de juiste beslissing was, want anders...

heb ik het goed verknald.

Maar...

Maar anders...

Zie je, de man heeft veel talent.

Het toneelstuk is aangekondigd.

En ik ben weggegaan.

Oké, en dus?

Dus niks. Ik deel mijn twijfels met je, meer niet.

Er bestaat geen twijfels. Waar twijfel je aan?

Goed...

Ik weet niet waar ik aan twijfel.

Daar gaat het niet om.

Het is niet zwart of wit.

Maar begrijp je...

Ik begrijp niet dat een gesloten boek...

je achteraf nog doet twijfelen.

Dus eigenlijk weet ik niet meer...

Het is gesloten, dus kan ik niet meer met je...

praten over wat mij geen goed gevoel geeft.

Ik weet niet wat ik moet zeggen om je er overheen te krijgen.

We geven elke dag projecten op, het is niet erg.

Daarna ga je verder en begint opnieuw.

Je bent daar, om weer in vorm te komen én om uit te rusten,

om scripts te lezen.

Je moet scripts lezen, producenten wachten op je reactie.

Voor mij is dat het doel.

Werken, mensen bellen en weer in vorm komen.

Sorry, maar jij hebt besloten om te stoppen.

Nogmaals, het is niet erg, maar jij wilde stoppen.

Het is allemaal jij, jij, jij.

Maar het betekende veel voor me. Ik vond het belangrijk.

Ik ben weggegaan.

Misschien was het toch niet zo belangrijk.

Nu is het zoals het is.

Je moet de kosten betalen.

Veel geld overigens.

Affiches, salarissen, inkomstenverlies voor het theater...

Je hebt je tegen niemand misdragen. Je laat geen sporen achter.

Nogmaals, niemand heeft je hiertoe gedwongen. Begrijp je?

Veel mensen wachten met hun films op jou en jij gaat ze maken.

Alleen al om het theater af te betalen.

En ik zal je wat zeggen:

het is geen drama om nooit toneel te spelen.

Wie heeft gezegd dat je toneel moet doen? Ik niet.

Je bent acteur en men houdt van je films.

Dat zeggen ze elke dag op straat tegen je.

Dan ga je niet het toneel op. Zo is het nou eenmaal.

Hallo. -Hallo.

Er is een bericht voor u achtergelaten bij de receptie.

Bedankt. -Fijne avond.

Hallo?

Hallo? Alice?

Met mij. -Ja, ciao.

Alles goed? -Prima. En jij?

Wat vreemd om je te horen. En wat leuk.

Ja, dat vind ik ook. -Ik heb je briefje gekregen.

Stoor ik? -Nee, helemaal niet.

Goed...

Nou, luister...

Het is...

Ik ben blij om je te horen. -Ja, ik ook.

Woon jij hier?

Ja, ik woon hier. -Aha.

Hoe wist je dat ik hier ben?

Iemand als jij,

op een plek als deze, hier,

dat weet iedereen meteen.

Ik wilde onopvallend zijn, dat is mislukt.

Hoelang blijf je hier?

Tot het einde van de week.

In het hotel, nadat ik je bericht gekregen had, toen we elkaar spraken,

zat ik te denken...

over wat we tegen elkaar zouden zeggen.

Ik heb hele slimme dingen bedacht.

Maar...

ik weet ze niet meer.

Eerlijk gezegd weet ik niet...

waar te beginnen, wat te vertellen.

Jij mag beginnen. -Ik heb geen idee.

Geen idee?

We hebben elkaar niets te zeggen. -Nou, het was geweldig. Ciao...

Ik wist niet zeker of ik je zou contacteren.

Hoezo? -Ik beeldde me in...

dat het je vast niets kon schelen.

Ik? -Wacht. Daarna zei ik:

ik ga het proberen. We zullen zien. -Hoezo, niets schelen?

Heb je dat echt tegen jezelf gezegd? Ik ben erg blij om je te zien.

Ben je hier voor een film?

Ik ben hier, omdat...

ik de keuze tussen naar Zwitserland gaan voor euthanasie...

of voor een thalassotherapie. Ik was eerder bij...

de tweede keuze. Maar eerst de thalassotherapie.

Na de thalassotherapie zullen we zien.

Nu jij, vertel... Woon je hier?

Wat doe je in je leven? Getrouwd? Kinderen? Werk je?

Ik woon hier al twaalf jaar.

Twaalf en een half jaar zelfs.

De twee jaar daarvoor, net na Parijs,

woonde ik min of meer in een zelfde stad. -Oké...

Niet ver van hier.

Daarna zijn we hier komen wonen.

Wij. -Ja, ik wachtte af.

Dat wil zeggen mijn man en ik.

Dus ik ben getrouwd.

Met Xavier, een dokter.

Ik ben 12 jaar getrouwd.

Geweldig. -En we zijn al 15 jaar samen.

Geen kinderen, maar één dochter.

Die nu bijna 15 is.

Oh ja. -Oh ja.

We hebben net een huis gekocht. -Fantastisch.

We hebben veel verbouwd.

Er is nog veel te doen, maar ik vind het mooi.

En...

zoals je kunt horen,

spreek ik nog steeds net zo slecht Frans.

Wat? Je spreekt het heel goed.

Je hebt echt helemaal geen accent.

Ik stel je gerust. -Ik doe mijn best.

Ah ja, dat merk ik, maar helaas geen verbetering.

In 15 jaar ben je minder goed gaan spreken.

Dat is niet waar.

Nee, ik plaag je.

En de piano? Je speelt toch nog wel piano.

Ja, ik speel nog altijd piano.

Niet zoals in Parijs, want dit is geen Parijs, maar...

het is nog steeds mijn werk, ja. -Wat goed.

Het leven hier is rustig.

Er zijn geen 12.000 dingen te doen,

Dat kan ik beamen. -...maar er is natuur.

De zee.

Ik ben heel gelukkig.

Dus... -Wat fijn.

Dat is geweldig.

Heb je een foto van je dochter?

Ik heb er 4.000 als je wilt.

O, wat gek.

De vader is roodharig, neem ik aan? Anders is er een probleem.

Ze is mooi.

Ze is heel mooi.

Wat prachtig.

Dank u wel. -Alstublieft.

Dank u wel.

Hartelijk dank.

Ik wil u om een gunst vragen.

Zou u geen jazz willen draaien?

Natuurlijk. -Bedankt, zet op wat u wilt,

zumba, als u wilt, maar geen...

Ik kan niet tegen jazz.

Ik ga ervoor zorgen. -Dank u wel.

Dat maakt me nerveus.

Hoor je, nu al.

Niets is al beter dan jazz.

Het is niet waar, dit is zumba.

Hij heeft het niet begrepen.

En ook nog heel hard.

Nee, sorry, zumba was bij wijze van spreken.

Zet op wat u wilt, maar geen jazz en geen zumba.

En geen R'n'B.

Prima. -En als u...

niets wilt opzetten, dan is dat ook goed. Voor ons hoeft het niet.

Ik zal kijken of dat kan. -Bedankt, sorry.

Ik ben weer de lastpak.

Perfect, dank u wel.

Zie je? Het werkt.

We komen er wel.

Waar waren we gebleven?

Waar hadden we het over? -Over jou.

Over mij? Ik...

Met mij gaat het ook goed.

Niet alles gaat goed, maar over het algemeen gaat het goed.

Globaal gezien.

Wat is er mis dan?

Wat is er mis dan?

Dit hier. Zie je de inhammen?

Grijs haar en dit. Dat wist je niet.

Dat is eigenlijk alles.

Als ik 's morgens in de spiegel kijk,

word ik er niet vrolijker op.

Afgezien van de klimaatverandering. Dit is niet erg, maar...

het is...

Nou... -Dus gaat het wel goed?

Ja, ik heb niets te klagen.

Het zou absurd zijn om te klagen, maar...

het knaagt.

Ik weet dat je een zoon hebt. -Ja.

En gaat het goed met je zoon?

Ja, het gaat goed met hem. Hij is...

elf jaar. Hij zit in groep acht.

Hij is wel een beetje een niksnut, maar dat was ik ook op zijn leeftijd.

Dus ik doe alsof ik me geen zorgen maak.

Maar het gaat goed met hem. -En verder:

je hebt geen ernstige ziekte.

Niet dat ik weet.

Je maakt me een beetje bang, maar nee.

Je bent onlangs getest. -Ja, je kent mij.

Dus ook op dat gebied is alles goed.

Je bent nog steeds met dezelfde vrouw.

Nog altijd. -Je doet dingen die je leuk vindt.

Je verdient goed.

Ga door, ik zie het aankomen.

Alles gaat goed.

Het is waar, je hebt gelijk.

En ik heb gehoord dat je toneel gaat spelen.

Toen ik dat las, was ik heel blij.

Ik zei tegen mijzelf: wauw, hij durft. Hij gaat het doen.

Je maakt films, dat gaat goed.

Je zou in je comfortzone kunnen blijven, maar nee...

Dus...

bevestig ik...

dat alles goed gaat.

Nu gaat het veel beter.

Na alles wat je gezegd hebt.

Dit zou een arrangement moeten zijn: thalasso en jij.

Wat goed, mijn verblijf hier levert ook wat op.

Het is een pakket.

De volgende keer, als de angst toeslaat,

bel je mij voor je naar Zwitserland gaat.

Goed, ik bel jou eerst. Dat is goed.

Als ik aan Zwitserland denk, denk ik aan jou.

Vóór Zwitserland denk ik aan Italië.

En dat verandert alles.

VEEL PLEZIER NOG MET JE VERBLIJF IK BEN BLIJ DAT IK JE TERUGGEZIEN HEB

HET WAS LEUK MAAR VEEL TE KORT

BRAVO, MAAK JE NOG STEEDS GRAPPIGE FOTOOTJES?

ALLEEN VOOR JOU NET ALS JE BOLOGNAISESAUS

MORGEN REGENT EEN HALF UUR NIET WIL JE DE OMGEVING ZIEN...

IS EEN HALF UUR NIET WAT VEEL OM ALLES TE ZIEN?

WE KUNNEN HEEL LANGZAAM LOPEN

Weet je man dat we iets gehad hebben?

Hij weet dat ik vóór hem met iemand was die mij als wrak achterliet. Maar...

of jij dat was of iemand anders, maakt niet uit.

Bovendien vindt hij jou geen goede acteur.

Stel je voor dat hij weet...

dat hij mij antidepressiva voorgeschreven heeft vanwege jou.

Wilde je me daarom ontmoeten? Om me dat te vertellen?

Zou kunnen, misschien.

Wat denk jij?

Wat ik denk? -Ja.

Eerlijk gezegd begrijp ik het niet echt. Eigenlijk...

weet ik het niet. Je hebt uiteindelijk...

de ware ontmoet, blijkbaar, die mij niet goed vindt, maar...

die lief is. -die lief is.

Je hebt een geweldige dochter.

Je bent blij met wat je doet. Je hebt een nieuw huis.

Je bent opgebloeid.

Ik weet eigenlijk niet, waar je heen wilt.

Door mij dat allemaal te vertellen.

Ik weet het niet. Misschien moest dit zo gebeuren.

Als je dat wilt denken...

Nee, dat wil ik niet, hou op.

Ik herhaal alleen wat je gezegd hebt.

Voor mij is het gebeurd omdat ik het graag wilde.

Voor jou moest het wellicht gebeuren.

Omdat je succesvol bent,

is het misschien makkelijker.

Maar het is nog sexyer...

om met een vrouw als jezelf te gaan.

Een vrouw die ook succesvol is, heel knap,

heel sterk.

In plaats van een arm meisje als ik die dat niet zal bereiken.

Een arm meisje zoals jij?

Denk je dat ik zo over je denk?

Toen we uit elkaar gingen?

We uit elkaar gingen? Jij bent...

Oké, goed, zoals je wilt.

Jij bent weggegaan. -Klopt, ik ben toen weggegaan.

Maar zeg geen dingen die ik nooit gezegd heb.

Een arm meisje?

Ik heb nooit zoiets gezegd. En nooit gedacht.

Dat jij dat denkt, is een ander verhaal.

Ten tweede: ja, ik heb je niet gezocht...

om te weten hoe het met je was, waar je was, wat je deed, met wie.

Nee, nooit. -Dan kan je me...

een klootzak of lafaard vinden. Ik verontschuldig me daarvoor.

Na 16 jaar is dat makkelijk. -Maar ik heb jou...

of je werk nooit geminacht, nooit.

Laat zien hoe je je zou verontschuldigen?

Ik bied mijn excuses aan.

Is dat alles?

Zijn dat je excuses?

Opnieuw.

Zeg maar...

de tweede take. Maar...

probeer het echt voor de ander te doen.

Met meer aandacht, oprechter.

Ga je gang.

Alice, mijn oprechte excuses. Echt waar.

Alsjeblieft...

Dank je wel.

Mag ik je een laatste vraag stellen?

Ja, ga je gang.

Als een klootzak...

je vanavond mee uit eten zou vragen, om zich te verontschuldigen,

zou je die uitnodiging accepteren?

Ik zou hem antwoorden: met genoegen, maar...

vanavond kan ik niet.

Als hij naast een klootzak ook een gladjakker is...

en voorstelde om morgenavond uit eten te gaan?

Ik zou hem weer antwoorden: met genoegen, maar...

dan kan ik ook niet.

Morgen ga ik naar de bruiloft van een vriendin van wie ik veel hou.

En die ook veel van jou houdt.

Omdat ik haar al over jou heb verteld. En...

is het belangrijk voor haar dat ik er ben.

Je praat niet over mij met je man, maar wel met je vrienden?

Ja, maar slechts één.

En ze is niet zomaar een vriendin.

Misschien...

na morgen?

Overmorgen ben ik hier niet meer.

Dan moet het zo zijn.

Proost...

Op het huis. -Je weet nu waar het is, kom.

We weten het adres.

Moeten we eerst bellen of niet?

Op je gezondheid.

Proost... -Op het huis.

En op ons.

Bedankt. -En op je dochter's verjaardag.

Het gaat snel. -Waar is ze?

Bij haar vriendje. -Nee, maar ik wilde...

van de gelegenheid gebruik maken... -Is ze bij haar vriend?

Ik weet niet of Emmy een vriendje heeft. Heeft ze die?

Wel nee. -Zie je?

Wel nee. -Je moet naar de moeder luisteren.

Even serieus... -Echt niet.

Ik wilde Claire's voorstel bespreken.

Ik wilde erover spreken voor ik het aan de burgemeester voorleg.

Ik zelf wil zeggen, ik heb er veel over nagedacht...

en ik vond het moeilijk, maar ik vind het een geweldig idee.

Zo, iedereen mag zeggen wat hij ervan vindt, maar...

ik vind het superinteressant. Ik deel de waarden volledig.

Ik vind de keuze voor de figuur Anne de Poudoulec...

die sinds de 15e eeuw heel belangrijk is,

en te zeggen: oké, voor het defilé stellen we voor...

dat het meisje die dat dit jaar belichaamt, zwart is,

dat vind ik heel krachtig.

Niet doen. -Pardon.

Ik vind dat heel krachtig.

En tegelijkertijd vraag ik me af of...

het niet riskant is.

Ik ben het met Xavier eens. Ik...

vind het riskant, het verdeelt.

Tegelijkertijd, sorry, maar...

ik wil nogmaals zeggen, Claire, dat ik je idee begrijp.

Dat is geen stijlfiguur. Ja. Ik heb er het hele weekend over nagedacht.

Dat is het interessante aan dit project.

Het moet juist een dialoog creëren...

Ik ben bang dat het niet... Dat is het 'm nou juist.

Ik ben bang dat we van provocatie beschuldigd worden...

Ja? -Ja? Alles goed, liefste?

Ja, momentje. -Stoor ik niet?

Wat ben je aan het doen? -Ik ben aan het lezen.

Lees je de scripts? En? -Ja.

Het is niet erg boeiend.

Hoezo niet?

Ik weet het niet. Tot nu toe is de sociale komedie...

niet echt grappig.

Ik snap niet wat er...

sociaal aan is, maar dat is niet belangrijk.

Dat maakt ons toch niet uit.

Met onmogelijke dialogen.

Met de thriller...

ben ik halverwege gestopt omdat...

ik halverwege al doorhad hoe het zou eindigen, heel vervelend.

Hoezo? Wat is het verhaal dan?

Niets, het gaat over een man met zijn...

die een gehandicapt kind heeft en die...

na een tijdje ontdekt dat...

dat zijn zoon een ongeluk gehad heeft, omdat...

Het was zijn ex-vrouw die iets...

Je ziet het aankomen. Het is saai.

Ik heb die niet gelezen... -Het is irritant.

Maak je geen zorgen.

Een man met een gehandicapt kind...

Ik weet wat je gaat zeggen: de regisseur is een sukkel.

Maar is hij een hele goede filmmaker.

Het wordt een serie. Ik weet zeker dat het zal scoren.

Als je dat eenmaal gedaan hebt,

verras je met sociale komedie, die,

voor zover ik begrepen heb, linkse waarden kent.

Het is stom, maar dat is ook goed voor de Caesars.

Ik denk dat we hierover moeten nadenken.

De juiste strategie is thriller en sociale komedie.

KIJK, DIT IS DE VRIENDIN WAAROVER IK HET HAD

Goed...

Ik zou graag met jou over jou willen praten.

Ik begin met een simpele vraag.

Hoe oud ben je?

78 jaar.

Kom, laten we beginnen.

Heb je hier altijd gewoond?

Nee, ik heb tot mijn 18e in Vannes gewoond.

Toen heb ik mijn man ontmoet.

Wij hadden al heel snel...

een kind. Een meisje.

We zijn toen in deze regio gaan wonen.

Ik werkte bij de post.

Wat deed je man?

Hij werkte bij de belastingen.

Na mijn dochter kregen we twee jaar later een zoon.

Daarom stopte ik met werken.

En twee jaar later kregen we nog een zoon.

Dus als ik het goed begrijp...

had je op je 22e al drie kinderen.

Hoe ging het met uw man?

Hij was aardig, dus het was oké.

Het ging wel, ja.

Hield je van hem?

Laten we zeggen dat ik me dat niet echt afvroeg.

Hij was vriendelijk en werkte hard. Dat was al belangrijk.

In mijn familie was mijn vader erg gewelddadig.

Dus het was best aangenaam.

Hij was best aardig. Bovendien...

vond mijn moeder hem leuk en dat vond ik fijn.

Op fysiek gebied...

was het zeker niet altijd...

ideaal, maar...

omdat het goed ging,

stelde ik daar geen vragen over.

Dat leek mij normaal. Net als iedereen, een beetje.

Ik ga je een vraag stellen, maar...

je mag zelf bepalen of je antwoord geeft of niet.

Het is een meer persoonlijke vraag.

Vond je het moeilijk om met je man in hetzelfde bed te liggen?

En dat hij je aanraakte bijvoorbeeld.

Ook die vraag heb ik mezelf eigenlijk niet gesteld.

Ik geloof niet dat...

dat ik er echt plezier aan beleefde, maar...

ik deed het ook omdat het...

een beetje bij de huwelijksplicht hoorde.

Maar wat...

ik ook zou willen zeggen is dat...

ik niet echt geïnteresseerd was in andere mannen.

Ik was nogal een beetje...

Ik keek eerder naar de andere kant.

En daarom was ik...

tevreden met de situatie, omdat...

in die tijd het niet normaal was...

om naar vrouwen te kijken.

Wat maakte dat op een dag mogelijk?

Wat er gebeurde was dat...

mijn man ernstig ziek werd. Ernstig, ja...

Hij is dood, ja. Hij is 58 jaar geworden.

En toen,

daarna,

was ik ook een tijdje ziek.

Ik dacht dat ik niet beter zou worden. Zo erg was het.

Op dat moment dacht ik...

Ik zei tegen mezelf dat...

ik niet eerlijk tegenover mezelf was...

om dit geheim bij me te houden.

Dat ik niet eerlijk was tegen bijvoorbeeld mijn kinderen of mijn familie.

Ik zei ook tegen mezelf dat...

ik het niet als iets...

abnormaals moest zien, dat er ook andere vrouwen zo waren,

dat het bij het leven van bepaalde mensen hoorde.

Nu durfde ik het een beetje aan mezelf toe te geven.

Toen ik in het huis kwam,

waar ik nu woon,

ontmoette ik Gilberte en toen zei ik tegen mezelf...

dat er iets was,

met haar.

Is Gilberte je ware liefde?

Dat denk ik wel. Dit is ware liefde,

ik zal kunnen zeggen dat ik de ware liefde...

gekend heb, ja.

Je bent heel mooi.

Wat zeg je? -Je bent heel mooi.

Ik kijk naar je... -Die uitspraak is voor jouw rekening.

Heel, heel mooi.

Je ziet eruit als...

een bloem.

Een bloem. -Een bloem.

Een bloem. -Welke dan?

Een roos. -Een roos.

Een roos.

Een roze roos. -Dat is heel lief.

Ik ben geraakt door wat je tegen me zegt.

En tegelijkertijd...

weet ik niet wat ik moet zeggen. Dus bedankt.

Graag gedaan.

En ons ding, vraagteken.

SUPER LEUK EN JIJ?

OOK HEEL LEUK

IK WIL JE AAN LUCETTE EN GILBERTE VOORSTELLEN

Ik vond het heel leuk, komma...

maar ik vertrek morgen.

Punt.

WAAROM NIET VANAVOND?

Wat ga je zeggen tegen je man die mij niet mag?

Vraagteken.

HIJ IS ER NIET... AVONDJE MET DE GEMEENTERAAD

Daar was ik al bang voor.

Ze zijn lief, ze zijn lief.

Fantastisch...

Arrivederci.

Kom hier.

Wat hij in de Alpen doet, hoeft van mij niet zo nodig.

Dat kan ik niet.

Ik heb zijn niveau niet.

Hij deed vroeger aan atletiek.

Als ik mee inschreef, maakte ik het nooit af.

Eerlijk gezegd leek ik wel een idioot.

Hij bleef versnellen. Elke ronde ging hij sneller.

Hij trainde altijd.

Op een gegeven moment zei ik tegen hem: ik vind het niet meer leuk.

Je bent sterker, het is goed zo.

Het zij zo. Het ruikt in ieder geval lekker.

Ik ga douchen.

Ik ga douchen. Daarna gaan we eten.

Pardon... -Ja?

Bij de vis staat "ikejime".

Wat betekent dat?

Wij krijgen de vis levend, wat zeldzaam is.

We doden ze ter plekke met een heel scherp hulpmiddel.

We vangen de vis en doorboren de kop boven de ogen.

De vis zal doodbloeden en sterven omdat de hersens doorboord zijn.

Dit is beter voor de vis in tegenstelling tot vissen die in netten...

op de boot sterven door verstikking.

Voor kleine vissen gebruiken we een andere techniek.

We schuiven een mes in de kieuwen van de vis.

Stel u voor: tussen de kieuwen gaan we met een ruk door het hoofd,

de hersens ontploffen. Hij verliest al zijn bloed en sterft. Hij lijdt niet.

Ongelooflijk...

De smaak is uitzonderlijk.

Dat hebt u nooit eerder geproefd.

Wat vindt u daarvan? -Wat wil je?

Vegetarische couscous.

Ik ben teleurgesteld, maar het is niet erg.

U hebt haar overtuigd, hoor.

Ik wil het proberen.

Bedankt, een goede keuze. -Bedankt.

Ik ben een grote fan van uw films.

Wat aardig, dank u. -U bent mijn idool, mijn favoriete acteur.

Heel aardig, dank u. -Ik hou van al uw films. Bijna allemaal.

De laatste wat minder.

De laatste twee. Het is een beetje dedain,

maar ik kreeg daarbij een déjà vu.

Een déjà vu? -Misschien.

Maar dat is aanmatigend van mij.

Het kon beter.

Ik ben erg trots u te mogen ontvangen. -Ik ben geraakt.

Ik zal u niet meer storen. -Dank u.

Kom, proost.

Op mijn laatste films.

Wat is dat? -Een deuntje.

Een deuntje. -Het is een heel...

klein ding.

Ik had de telefoon naast de piano gelegd.

Is het van jou? -Ja, maar...

Heb jij het gecomponeerd?

Geen geweldige kwaliteit. -Dat maakt niet uit.

Het is prachtig.

Het is maar iets kleins.

Dit is niet iets kleins. Het is prachtig.

Ik weet het niet, hoor. -Jawel, het is subliem.

Dankjewel.

Je bent lief.

Nee, ik ben niet lief.

Het gaat niet om lief zijn.

Ik zeg dat niet om lief te zijn. Ik vind het echt prachtig.

Wat is er?

Dit bestaat alleen maar in mijn telefoon.

In mijn hoofd ook, ja.

Op kleine papiertjes, maar...

het zit diep verborgen in mij.

Zo is het.

Waarom zeg je dat?

Ik weet het niet.

Maar het is voor niemand.

Het is mijn schuld dat het voor niemand is.

Ik heb mezelf in een put opgesloten. Helemaal alleen.

Het gaat er zelfs niet om...

dat ik spijt heb van hier komen wonen.

Het gaat niet om terugkeren.

Dat betreur ik.

Daarna kreeg ik mijn dochter en...

heb ik goed gedaan.

En ik krijg...

Ik krijg de dingen niet gezegd.

Begrijp je dat?

Ik had veel,

ik weet het niet,

ideeën.

Maar het bleef allemaal in mij verborgen.

Echt diep in mij verborgen.

Maar het is vast mijn schuld.

Daarom denk ik dat je ook niet bij iemand als ik blijft.

Zoiets mag je niet zeggen. Dat heeft er niets mee te maken.

Jawel, dat weet ik.

Er zijn mensen zoals jij en er zijn mensen zoals ik.

En zo ben ik.

Wat is er?

Waarom ben je niet naar huis gegaan?

Ik... -Waarom niet?

Ik kon niet weggaan.

Je moet ooit vertrekken.

Wat zit erachter?

Het is hoe dan ook niet belangrijk voor je.

Je gaat terug naar je mooie leventje. Je werk is geweldig.

Je hebt een makkelijk leventje.

Je neemt, je dumpt...

en vertrekt.

Wil je echt dat het zo eindigt?

Ik weet het niet.

Misschien wel.

Ben je je ervan bewust dat...

je heel naar doet?

Zo is het leven.

Soms is het naar.

Heel naar.

Ja, Alice, met mij.

Ik weet niet of je dit bericht wilt horen...

of niet, maar ik...

ik wist niet wat ik moest zeggen toen je vroeg waarom ik niet naar huis was gegaan.

Ik weet niet of ik nu een antwoord heb, maar...

het was duidelijk een slecht idee.

Een heel slecht idee zelfs. Om niet te vertrekken.

Deze keer ga ik niet 15 jaar wachten om je om vergeving te vragen.

Dus vraag ik je om vergeving.

Ook...

wil ik je vertellen...

dat ik het toneelstuk niet ga doen.

Ik heb het project als een verliezer verlaten, zou je kunnen zeggen.

En de enige reden is dat ik...

bang ben.

Bang om te falen.

Bang dat ik het niet kan waarmaken.

Bang om teleur te stellen.

Het is niet erg glorieus, maar zo is het.

Maar ik heb mijn succes met mijn films, mijn fanclub.

Ik ben eigenlijk maar een gewone jongen.

Goed.

Dat wilde ik je vertellen voor mijn vertrek.

Om net zo eerlijk te zijn als jij.

Tot ziens, Alice.

JEETJE, IK STA MET PECH VOOR JE HOTEL

Alles goed?

Ik zei tegen mezelf dat...

we deze keer...

op een goede manier uit elkaar moeten gaan.

Het was goed je weer te zien.

Ik ben blij dat ik niet bang was om dat te doen.

Alles was goed.

Het is niet makkelijk voor me hierna, maar zo heb ik er geen spijt van.

Het was een mooi toeval.

Maar...

het was helemaal geen toeval.

Het was volledig georkestreerd.

Ik wist dat je op een dag thalassotherapie nodig zou hebben, dus...

ben ik hier komen wonen.

Ik heb een man gevonden en een kind gekregen.

En ik heb een hotel laten bouwen.

Het was een hele organisatie om je weer te zien.

Maar beloof me dat je nooit meer terugkomt.

Beoordeel deze ondertitel op www.osdb.link/nzt3d Help andere gebruikers om te kiezen voor de beste ondertitels!