Original subtitles

[ดนตรีประกอบวังเวง]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เสียงฟ้าผ่า]

[เสียงแจ้งเตือนข้อความ]

[เสียงพิมพ์ข้อความ]

[เสียงแจ้งเตือนข้อความ]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เสียงไฟช็อต]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เสียงหัวใจเต้นรัว]

กัสมาหาพ่อแล้วนะ

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[ติดขัด] เหมรย… แก้เหมรย

ต้องแก้เหมรย

เรือนลำปำ

เหมรย

น้อง น้องคะ

เป็นอะไรหรือเปล่าน้อง

เสียใจด้วยนะคะ เรื่องคุณพ่อ

[ดนตรีประกอบเศร้า]

[ออกัสร้องไห้]

[เสียงฝนตกฟ้าร้อง]

[เสียงพระสวด]

ต่อไปนี้ไอจะโฟกัสแค่ลูก

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในแพลนที่ไอวางไว้ก็เถอะ

ไอสัญญานะว่าจะทำตัวให้ดีขึ้น

ยูก็รู้ใช่ไหมว่า

ไออยากได้ลูกมากแค่ไหน

แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะ

ไม่แล้วละ

ไอเลิกติดต่อกับเขาไปแล้ว

เขาคงจะไม่มายุ่งกับเราสองคนแล้ว

หลังจากนี้

ไอจะมีแค่ยูกับลูกเท่านั้น

ถ้ายูไม่เชื่อไอ

ยูจะโกรธจะเกลียดไอแบบไม่เผาผีกันเลยก็ได้

[ดนตรีเศร้าบรรเลง]

[เสียงพระสวด]

[อลิส] โกรธแม่ปะเนี่ย

ที่แม่ไม่ได้ไปงานวันเผาศพพ่อเราน่ะ

[ออกัส] ก็ไม่แปลกหรอก ขนาดตอนเขายังอยู่ แม่ก็ไม่อยากไปเจออยู่แล้วนี่

กัส ไม่เอาลูก

แม่ แต่คืนนั้นน่ะ กัสเห็นพ่อจริงๆ นะ

[ออกัสถอนหายใจ]

พ่อน่ะ พยายามบอกบางอย่าง

เกี่ยวกับมโนราห์

พ่อแกนี่ก็แปลกเนอะ

ไม่ยอมให้แม่ตัดผมจุกเนี่ย

เชื่อบ้าอะไรก็ไม่รู้น่ะลูก

แม่จะตัดจริงๆ เหรอ

[เสียงประกอบพิศวง]

แม่ไม่เชื่อพ่อแล้วใช่ไหม

[เสียงประกอบระทึก]

[แม่ร้องเจ็บ]

[ออกัส] เป็นอะไรมากไหมเนี่ย

แค่กรรไกรบาดลูก แม่จัดการเอง

[แม่ร้องตกใจ]

[แม่ร้องแปลกใจ]

[หอบหายใจ]

[แม่ร้องประหลาดใจ]

โอเคไหมแม่

ไป

ไปกันเถอะ กัสสายแล้ว

[ออกัส] วันนี้กัสสอบเสร็จ แม่ไม่ต้องมารับนะ

กัสมีซ้อมดนตรีกับเพื่อน

เอ่อ กัส…

เอ่อ

เทอมสุดท้ายแล้ว ตั้งใจสอบนะลูกนะ

- โอเค - จ้ะ

ขับรถดีๆ ด้วยล่ะ

[เสียงเพลงประกอบชวนกังวลใจ]

[เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์]

- [ผู้หญิง] คุณอลิส - จ้ะ

[ผู้หญิง] นางแบบพร้อมแล้วค่ะ รีบมานะคะ

[อลิส] ไม่มีปัญหาจ้ะ พี่กำลังไป ซ้อมได้เลย

[สัญญาณเตือนดัง]

[เสียงกดชักโครก]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เสียงข้อแขนบิด]

กัสลูก ยังเจ็บอยู่ไหมลูก

นี่หมอบอกว่ากระดูกร้าวนะ

ใส่เฝือกสักเดือนก็คงจะดีขึ้น

หรือมันจะเกี่ยวกับการตัดผมจุก

ที่พ่อห้ามหรือเปล่าแม่

[ขึ้นเสียง] กัสลูก

ถ้าตัดผมแล้วแขนหักเนี่ย

คนก็เป็นกันทั้งประเทศแล้ว

งั้นแม่ดูนี่หน่อย

[ออกัส] ถ้าตัดผมจุกน่ะ มันต้องทำพิธีไม่ใช่เหรอแม่

[เสียงดนตรีมโนราห์ดังจากวิดีโอในโทรศัพท์]

วันนั้นที่พ่อกับแม่ทะเลาะกันหนักสุด

[ออกัส] ก็คงเกี่ยวกับการตัดผมจุกใช่ไหมแม่

กัสลูก ตอนนี้พ่อเขาตายไปแล้วนะ

ให้ไอ้ความเชื่อบ้าๆ นี่

มันตายไปกับพ่อเขาสักทีได้ไหม

งั้นเรากลับบ้านกันดีกว่าเนอะ

ไปลูก

มานี่

[ดนตรีประกอบลึกลับ]

[เสียงแจ้งเตือนข้อความ]

มีอะไรหรือเปล่าลูก

[ตะกุกตะกัก] ไม่… ไม่มีอะไรครับ

เรือนลำปำ… เหมรย

[เสียงคลิกเมาส์]

[เสียงชัตเตอร์]

[ดนตรีมโนราห์ดังต่อเนื่อง]

เทิง เทิง เทิง ป๊ะ ป๊ะ เทิง เทิง ป๊ะ ป๊ะ เทิง เทิง ป๊ะ ป๊ะ

เทิง เทิง ป๊ะ ป๊ะ เทิง เทิง ป๊ะ ป๊ะ

[เด็กพากันร้องเจ็บปวด]

[หอบหายใจ]

[เสียงเอี๊ยดอ๊าด]

[เสียงตึงตังดังรัว]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เสียงหัวใจเต้นดังต่อเนื่อง]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เสียงประกอบสยองขวัญดังต่อเนื่อง]

[เสียงเงียบลง]

[ดนตรีพิศวงดังต่อเนื่อง]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[นาฬิกาปลุกดังต่อเนื่อง]

[นาฬิกาปลุกหยุดดัง]

[อลิส] กัส

ทำไมยังไม่อาบน้ำไปโรงเรียนล่ะลูก

[กัสหายใจแรง]

แม่ว่ากัสเลิกงมงายกับเรื่องแบบนี้เถอะลูก

[อลิส] อาบน้ำไปโรงเรียนไป

[ผู้หญิง] ไม่ๆ เดี๋ยวจับผมให้น้องหน่อย

- [ผู้หญิง] คุณอลิส สวัสดีค่ะ - สวัสดีจ้ะ

- เด็กๆ ซ้อมกันเป็นไงบ้างล่ะ - [ผู้หญิง] ค่ะ เรียบร้อยดีค่ะ

อ้าว แล้วนางแบบโนราห์ล่ะจ๊ะ

อ๋อ เห็นน้องเดินขึ้นไปห้องน้ำเมื่อกี้นี้ค่ะ

- เดี๋ยวยังไงไหมไปตามให้นะคะ - [อลิส] เอ่อ…

- ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ไปดูเอง - [ไหม] ได้ค่ะ

สวัสดีจ้ะ

[ผี] มึง

[สำเนียงใต้] พรากอะไรของเขามา

มึงต้องชดใช้

สวัสดีค่ะ

[ดนตรีมโนราห์ดังแว่วต่อเนื่อง]

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง หนึ่ง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง สอง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง ตึง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง ตุง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง หนึ่ง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง สอง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง สาม

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง…

[สำเนียงใต้] ทับ ทับลูกมานี่มา

- ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง หนึ่ง - มา

- แม่ๆ - หือ

[สำเนียงใต้] ทำไมพ่อไม่สอนทับรำโนราห์

ทับเป็นลูกพ่อครู

พ่อครูก็จะสอนไว้เองนะลูกนะ

[เสียงดังจากไกลๆ] ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง ตุง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง ตุง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง ตุง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง ตุง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง ตุง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง ตุง

[พ่อครู] ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง สอง

ป๊ะ ติ๊ ป๊ะ ป๊ะ เท่ง เท่ง สาม

ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ เท่ง ตึง

[พ่อครู] ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ เท่ง ตึง

[ออกัส] ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ เท่ง ตึง

ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ เท่ง ตึง

[เสียงร้องเพลง] ♪ โอ้ว่าครูเอย ครูสอน ♪

♪ เสดื้องกรต่อง่า ♪

[ร้อนใจ] กัส

♪ ครูสอนให้ผูกผ้า ♪

♪ สอนข้าให้ทรงกำไหม ♪

[อลิส] ออกัส ออกัสลูก!

เปิดประตูให้แม่หน่อย ออกัส! ได้ยินแม่ไหมลูก

[ตะโกน] เปิดประตูให้แม่หน่อย

[อลิส] ออกัส

ออกัส

ออกัส! ออกัสลูก

ออกัส ออกัสได้ยินแม่ไหมลูก

[ตะโกน] ออกัส!

โดยรวมคนไข้ไม่ได้มีอะไรน่าเป็นห่วง

พรุ่งนี้ก็สามารถกลับบ้านได้แล้วครับ

- แต่ว่า… - แต่อะไรคะหมอ

หมอได้ทำการเอกซเรย์แผลคนไข้

พบว่าไม่มีรอยร้าวของกระดูกแล้วนะครับ

แปลกมากเลย หมอก็ไม่เคยเจอเคสแบบนี้เหมือนกัน

- ขอบคุณนะคะ - ครับ

มึง! พรากอะไรของเขามา

[ผี] มึงต้องชดใช้

[ดนตรีช้าบรรเลงต่อเนื่อง]

สิ่งที่ยูเข้มงวดกับลูกมันมากเกินไป

ทั้งห้ามเสียตัว ห้ามตัดผมจุก

ลูกเป็นคน ไม่ใช่ที่ระบายความเชื่อของยู

ก็ไอบอกอยู่แล้วไง

ว่าไอบนเรื่องลูกกับครูหมอโนราห์เอาไว้

แล้วถ้าไม่ทำตามแล้วเกิดอะไรขึ้นกับลูก ใครรับผิดชอบ

ยูเป็นคนบน ยูก็แก้เอาเอง

[อลิส] รับผิดชอบเอง

ลูกไอ ไอท้องมาเอง

ไม่เห็นมีครูหมอผีห่าซาตานที่ไหน มาช่วยเลี้ยงสักคน

ก็เนี่ย ก็ยูเป็นอย่างนี้

[พ่อ] เวลาพูดอะไรก็ไม่เคยฟังเลย

จะเอาแต่ตัวเองน่ะ ยูเห็นแก่ตัว

[แค่นหัวเราะ]

นี่ไอเห็นแก่ตัวเหรอ

การที่ไอท้องกับยูจนมีลูกหนึ่งคนนี่ ไอเห็นแก่ตัวใช่ไหม

[อลิส] ไอยอมทิ้งงาน ทิ้งเงิน ทิ้งความฝัน

เพื่อมาเป็นแม่ของลูกให้ยู

แบบนี้เรียกเห็นแก่ตัว

[อลิส] ถ้าอย่างนั้นช่วยทำหน้าที่ให้ไออย่างนึงนะ

ช่วยเซ็นใบหย่าให้ด้วยนะ

อยากหย่ามากใช่ไหม ได้

แล้วยูจำคำพูดของยูไว้ด้วยนะ ว่ายูเป็นคนเลือกเอง

อย่าให้เรื่องนี้มันเกิดขึ้นกับลูก เหมือนกับ 15 ปีที่แล้วก็แล้วกัน

ยูจะขุดคุ้ยเรื่องบ้าๆ นั่นมาพูดอีกทำไม

อย่าตัดผมจุกลูก

ถ้าวันนึงไอกับยูไม่อยู่แล้ว

ลูกจะได้มีที่พึ่ง

ยูอาจจะรู้จักคำว่าแม่ของผู้หญิงน้อยเกินไป

[อลิสร้องเพลง] แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู

แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู

หัวเราะอะไร

กัสรักแม่นะ

กัส!

เฮ้ย

[ออกัสหัวเราะ]

[ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]

[เสียงออกัสในความคิด] กัสรักแม่นะ

[ดนตรีหยุด]

[เสียงประกอบวังเวง]

[เสียงกุกกัก]

[เสียงประกอบชวนพิศวง]

[สำเนียงใต้] ไอ้ลูกเวร

มึงทำอะไรฮะ มึงทำอะไร

มึงรู้ไหมว่ามึงทำอะไรลงไป

มานี่

มึงนี่หลายครั้งหลายหนแล้ว ฮะ

มึงหลายครั้งแล้ว

- [เสียงร้องไห้] - [เสียงสบถ]

- ไอ้ลูกเวร - พอที พอได้แล้ว

[แม่] ตีลูกมันทำไม

- ลูกมันแค่อยากรำโนราห์ - [พ่อครู] มึงเห็นไหม

ว่ามันทำให้กูขายหน้ามากี่รอบแล้ว

ทับเกลียดพ่อ เกลียดโนราห์

- แล้วก็เกลียดพี่ทิว - [เสียงหวดไม้เรียว]

[แม่ร้องไห้] พอแล้ว

[เสียงประกอบลึกลับ]

แม่

กัส

อยากได้อะไรไหมลูก ระวัง

[กัสหายใจแรง]

แม่รู้จักที่นี่ไหม

กัสอยากไปที่นี่

[เสียงประกอบวังเวง]

กัส…

[ดนตรีประกอบพิศวง]

[เสียงไม้ลั่นเอี๊ยดอ๊าด]

[เสียงเท้ากระทบพื้นตึงตัง]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[ออกัสร้องกลัว]

[เสียงดังแว่วจากไกลๆ] กัส

กัส เป็นอะไร

กัส เป็นอะไรลูก

[เสียงประกอบลึกลับ]

แม่

ไม่มีอะไร

[เสียงอีการ้องและกระพือปีก]

[เสียงอีการ้อง]

[เสียงอีการ้อง]

[เสียงอลิสในความคิด] กัสแน่ใจใช่ไหม

ที่จะให้แม่ไปแก้บนให้พ่อที่เรือนลำปำ

[เสียงออกัสในความคิด] ครับ กัสอยากรู้

[เสียงอลิสในความคิด] กัสรู้ไหมว่า ตอนที่ลูกนอนหมดสติ

แม่ถามตัวเองตลอดว่า ถ้าไม่มีกัส

แม่จะอยู่ยังไง

ตลอดที่ผ่านมา

แม่ไม่เคยเชื่อเรื่องงมงาย

จนตอนนี้

แม่เริ่มไม่แน่ใจ

- [เสียงวัตถุกระแทก] - [อลิสร้องตกใจ]

[ออกัสตกใจ] แม่ชนอะไรอะ

[อลิส] ไม่รู้ลูก แป๊บนึง

[เสียงประกอบลึกลับ]

[อลิสร้องแปลกใจ]

มัน… มันตายไหมแม่

มันตายหรือยังเนี่ย

กัส อย่า!

[อลิส] กัส!

[เสียงประกอบลึกลับน่ากลัว]

แม่ เรารับผิดชอบความตายมันไม่ได้

อย่างน้อยเราเอาศพเขาไปทิ้งก็ยังดี

ไปขึ้นรถไป ขึ้นรถ

เร็ว!

[เสียงประกอบวังเวง]

- แม่ - [อลิสขานรับในลำคอ]

กัสเหนื่อย

กัส อดทนไว้นะลูก

ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น

[ดนตรีช้าบรรเลง]

[อลิส] มานี่มา

เจ็บไหม

ไป

[ผู้ชายพูดสำเนียงใต้] สวัสดีครับคุณ เชิญครับ

[เสียงเปลวไฟค่อยๆ ลุก]

ขอบใจนะ นาย…

เรียกผมว่าเชิดก็ได้ครับ

นายเชิด

ลูกคุณกำลังหลับอยู่

[เชิด] มีอะไรเรียกใช้ผมได้ตลอด

มันเกิดบ้าอะไรกับครอบครัวฉัน

หลังจากที่ฉันมาที่นี่เมื่อ 15 ปีก่อน

[เชิด] คุณลองคิดดูให้ดี

มาที่นี่ มาทำอะไร

แล้วมันเกิดอะไรขึ้น

ฉันก็แค่…

ทำไมต้องให้ไอใส่ชุดนี้ด้วยล่ะ

เนี่ย ยูแต่งแบบนี้สวยจะตาย

โอเคหันมา ยิ้มดีๆ สิคะ หนึ่ง สอง…

[พ่อออกัสบรรยาย] ข้าแต่ราชครูโนราห์

ลูกรู้ดีว่า

ลูกไม่ได้สืบสานการรำโนราห์

ตามที่ปู่โทนสั่งไว้

ลูกจึงอยากมาขอบนบาน

ขอบุญบารมีจากพ่อ

แม่ ตา ยาย

และครูหมอโนราห์

ให้ลูกได้มีลูกชายสักคน

แล้วลูกจะให้คำมั่นสัญญาว่า

จะให้ลูกสืบทอด

สืบสานการรำโนราห์

ได้ผูกผ้า ตัดจุก

ครอบเทริด และเป็นมโนราห์ใหญ่

และนี่คือสัจอธิษฐานของลูก

[เชิด] แล้วคุณเชื่อไหมครับ

ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะพิสูจน์ เรื่องที่มันเชื่อไม่ได้นี้ได้ยังไง

ขนาดคุณไม่เชื่อ

โชคชะตาที่บางคนเขาเรียกว่าเวรกรรม

พาคุณกับลูกกลับมาที่นี่

[เชิด] คุณว่าไหม

คนเรา

มักจะไม่กล้ามองดูความจริงที่เลวร้าย

แถวนี้ไฟดับบ่อย

พกติดตัวเอาไว้

แล้วห้องคุณก็เสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ

[เสียงกรีดร้อง]

- [พ่อครู] เป็นยังไงๆ - เขาเป็นอะไรอะ

คนติด "เหมรย" น่ะครับ

มาทำพิธีแก้เหมรย

น้าเชิด สวัสดีครับ

- ผมก็นึกว่าจะจำผมไม่ได้ซะแล้ว - [พ่อออกัสหัวเราะ]

กี่ปีแล้วเนี่ยครับที่ไม่ได้มาที่นี่

ก็หลายปีอยู่ครับ

ตั้งแต่ปู่โทนเสียก็ไม่ได้ลงมาเลยครับ

- น้าเชิดสบายดีนะ - [เชิด] สบายดีครับ

[เสียงประกอบลึกลับ]

[เสียงประกอบวังเวง]

[ดนตรีประกอบแสดงความยิ่งใหญ่บรรเลง]

[เสียงสวดและเสียงดนตรี]

[เสียงตะโกนจากไกลๆ] แม่!

แม่! แม่ปล่อยทับ

แม่!

[ทับ] แม่ แม่ปล่อยทับ

กูเกลียดพ่อ

เกลียดโนราห์

[ทับตะโกน] ปล่อยกู ปล่อยกู!

ปล่อย ปล่อยกู!

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]

[พ่อครู] สาธุ

ขอเดชะ ครูหมอตายายโนราห์ทุกๆ องค์ สามฝ่ายสี่ฝ่ายของข้าพเจ้า

วันนี้ได้ผูกผ้าตัดจุก

ครอบเทริดเป็นโนราห์ใหญ่ของไอ้ทิวแล้ว

และข้าพเจ้าพาไอ้ทิวมาสาบานตน

ว่าจะสืบทอดสืบสาย เชื้อสายโนราห์ของข้าพเจ้าสืบไป

สาธุ

เอ้อ ไอ้ทิว

พ่อภูมิใจมากลูก นะ

มึงจะเป็นผู้สืบสาน

เชื้อสายโนราห์ของเราสืบไปนะลูก

ไอ้โทนก็เหมือนกัน ถ้ามึงไม่สืบสานเชื้อสายโนราห์

กูจะแช่งมึง

ไอ้ฉัตร

ครับ

มึงรำโนราห์ไม่เป็นก็เป็นคนใช้ไป

ครับพ่อปู่ครับ ตายกี่หลุมๆ ผมก็เป็นคนรับใช้อยู่บ้านนี้ครับ

ทับ

[แม่ครู] ไปไหนน่ะ ทับมานี่ลูก กลับมา

[ทับตะโกนจากไกลๆ] แม่ปล่อยทับ ปล่อยทับ!

ปล่อยทับ ปล่อยทับ! ทับจะไปเข้าพิธี

ปล่อย! ปล่อยทับ

- ปล่อย - [แม่ครู] ไปลูก ไปเถอะ

[เสียงฮึดฮัดไม่พอใจ]

[ดนตรีประกอบตื่นเต้น]

[สำเนียงใต้] ปล่อยทับ ปล่อยทับ!

ทับจะไปเข้าพิธี ปล่อยทับ!

- ปล่อย ทับเกลียดพ่อ เกลียดโนราห์ - กัส!

- [อลิส] กัสลูก - ทับเกลียดพ่อ เกลียดโนราห์

- แล้วก็เกลียดพี่ทิว - [ตะโกน] นายเชิด

นายเชิดมาช่วยหน่อย!

กัส! กัส

กัส กัสตื่นลูก

นายเชิด นายเชิดอยู่ไหม

นายเชิด

เกิดอะไรขึ้นกับคุณ

ฉันอยากพาลูกกลับบ้าน

จะไม่ทำพิธีอะไรทั้งนั้น

ผมว่าให้ลูกคุณอยู่ที่นี่เถอะครับ

เขามีเรื่องที่ต้องชดใช้

คุณเองก็เหมือนกัน

พูดอะไรบ้าๆ ฉันไม่เห็นรู้เรื่อง

[เสียงอีการ้อง]

ไม่เป็นไรลูก ไม่เป็นไร

[อลิส] ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นใคร

แต่กัสเป็นลูกชายคนเดียวของฉัน

ฉันจะไม่ยอมให้พวกคุณหรือใครหน้าไหนก็ตาม

มาพรากแม่พรากลูกของฉันไป

ถ้าคุณคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่รักษาและยึดมั่นในคำสัตย์

ฉันก็เป็นแม่

ที่ยึดมั่นในสัจจะที่จะปกป้องลูกของฉันเหมือนกัน

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

แม่ว่าเราไปโรงพยาบาลให้หมอดูแลดีไหมลูก

ไม่ละ กัสดีขึ้นแล้ว

พ่อเคยบอกไว้ว่า

ถ้ากัสอายุ 15

กัสก็ต้องไปแก้เหมรยบนโนราห์

สิ่งที่เรากำลังเจอตอนนี้

มันจะเหมือนที่พ่อบอกไว้

แม่ไม่รู้

แม่รู้แค่ว่า

พ่อเขาเคยมาบนครูหมอโนราห์ที่นี่

เพื่อขอให้เรามีกัสน่ะลูก

แปลว่าถ้าเราทำตาม

เรื่องทุกอย่างก็จะจบ

[เชิด] คุณเชื่อเรื่องกรรมไหมครับ

ฉันต้องทำยังไงบ้าง

เพื่อให้ทุกอย่างมันจบ

การติดเหมรยบนบาน

ผมพอช่วยคุณได้

แต่กรรม

มันเป็นสิ่งที่คุณกับลูก

ต้องยอมรับด้วยตัวเอง

นายเชิดช่วยจัดการเรื่องแก้บนก็พอ

ส่วนเรื่องกรรม

[เสียงสั่น] ฉันจะรับไว้เอง

คุณเคยได้ยินเรื่องกลับชาติมาเกิดไหม

นอกจากที่เราจะกลับมามีชีวิตใหม่แล้ว

ก็คือการกลับมาใช้กรรมที่ทำไว้ในอดีต

[เชิด] แค่คำขอโทษ

มันลบล้างความผิด

และการกระทำที่ผ่านมาไม่ได้

แล้วฉันจะรู้ได้ยังไง

ว่าเรื่องไหนเป็นเรื่องจริง

เดี๋ยวคุณก็รู้

[ดนตรีมโนราห์บรรเลงต่อเนื่อง]

[สำเนียงภาคกลาง] ณ เวลาต่อจากนี้ไป

- ท่านจะได้พบและสัมผัส - [พ่อครู] นี่ไอ้ฉัตร

มึงไม่ต้องแหลงเสียงปลอมๆ เหมือนพระเทศน์

แหลงปกติ

ขอโทษๆ โยม เอ๊ย ขอโทษครับๆ พ่อครูครับ

[สำเนียงใต้] นับเวลาบัดนี้เป็นต้นไปนะครับ

ท่านพ่อแม่พี่น้องทุกคนทุกท่าน

จะได้พบและสัมผัสมโนราห์ทิว

ผู้ที่เป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

และศิษย์เอกมโนราห์หยกศิลป์

แห่งบ้านลำปำ

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ขอเสียงปรบมือให้กับมโนราห์ทิว!

[เสียงปรบมือและดนตรีเริ่มบรรเลง]

ลูก ลูกหัวปีของฉัน นี่คือใส่เทริดแล้ววันนี้

ใช่ เพิ่งผูกผ้าตัดจุกมาวันก่อน

อันนี้คือ… รำ เวลากรีดนิ้วกรีดอะไรนี่คือสุดยอด

รำไม่ต้องห่วง เหมือนฉัน พวกแกก็เคยเห็นแล้วว่าฉันรำสวยใช่ไหม

สายเลือดแท้ๆ ว่าห้าม

หัดมากับมือ

[ชาวบ้านหัวเราะ]

- [ชาวบ้าน] ไม่ใช่ๆ - [เสียงโห่]

[ขับร้อง] สิบนิ้วพนมบังคมย่อไหว้

[ลูกคู่] สิบนิ้วประนมจะบังคมย่อไหว้

พี่น้องเหนือใต้ที่มาชุมนุม

[ลูกคู่] เหนือใต้ที่ได้ชุมนุม

ข้าชื่อทับอับจนน่าดู

[ลูกคู่] โนราห์ชื่อทับอับจนน่าดู

เป็นลูกพ่อครูอัปยศนักหนา

ตัวกูเกลียดพี่ เกลียดพ่อ และเกลียดโนราห์

[ตะคอก] เฮ้ยไอ้ฉัตร เอามันออกไป!

- มานี่มา - มึงมัวทำอะไรเนี่ย หา

- มึงไม่ยอมดูลูก - [ทับ] ปล่อยกู!

พ่อรักแต่ไอ้ทิว

- [ฉัตร] มาสิ มานี่ - [ทับ] ปล่อย

ปล่อยกู!

[ดนตรีประกอบหนักหน่วง]

- [ทับ] ปล่อยกู - [ฉัตร] เข้าไปในห้อง ไป

นั่งไปก่อนเลย

- เอาโซ่มาล่ามมันไว้ - เอ่อ… มันจะแรงไปไหมพ่อครู

มึงขัดใจกูเหรอ!

[ทับ] ปล่อยกู ปล่อยกู!

ปล่อย! พ่อปล่อยทับ

[เสียงคนกรีดร้องจากไกลๆ]

[คนส่งเสียงโวยวาย]

[โหยหวน] ทิว

หนูก็รู้ว่าว่ายน้ำไม่เป็น แล้วหนูจะลงไปเล่นน้ำทำไมเล่าลูก

[แม่ครูสะอื้นไห้]

- [แม่ครู] ทำไมมันเป็นแบบนี้ - ทิว

[แม่ครูร้องไห้ต่อเนื่อง]

- [แม่ครู] ทิว - [พ่อครูสะอื้น]

ลูกกูว่ายน้ำไม่เป็น

ใครทำลูกกู

[โกรธ] ได้ยินไหม ใครทำลูกกู

ไอ้อ่ำ มึงเห็นไหม

[อ่ำพูดอึกอัก] กระผมเห็นคุณทับอยู่กับคุณทิว

เพียงคนเดียวขอรับ

[แม่ครู] มึงพูดจาเหลวไหล!

[อ่ำ] ผมแหลงจริงทุกคำขอรับ

[แม่ครู] ไม่จริงพี่

ทับ… ทับไม่ได้ทำพี่

[พ่อครู] ไอ้ฉัตร

ไปลากไอ้ทับมาให้กู

มึงทำพี่มึงตาย ไอ้ปัญญาอ่อน!

- [พ่อครู] มึงบอกกูมา - [แม่ครูเสียงสั่น] พอแล้ว อย่าตีลูก

- [พ่อครู] มึงบอกกูมา - [แม่ครูเสียงสั่น] พี่

มึงทำพี่มึงตาย ไอ้ปัญญาอ่อน ไอ้ปัญญาอ่อน!

- ไอ้ปัญญาอ่อน - [ทับร้องไห้]

[กรีดร้อง] พอแล้ว

ทับเกลียดพ่อ

เกลียดโนราห์ แล้วก็เกลียดพี่ทิว

[ตะโกน] ปล่อยกู กูจะไปหาลูก

- ไอ้ปัญญาอ่อน - [แม่ครูกรีดร้อง]

ตีฉันสิ ตีให้ตายไปเลย อย่าตีลูก

- ไอ้ฉัตร - ครับพ่อครู

[พ่อครู] เอามันไปขัง!

- [ดนตรีประกอบหนักหน่วง] - [แม่ครูสะอื้น]

เงียบนะลูกนะ แม่อยู่นี่นะ

[ดนตรีเศร้าบรรเลงช้าๆ]

[ทับ] ถ้าทับรำเก่ง

- พ่อจะรักทับไหม - เดี๋ยวน้องก็เก่ง

พี่ทิว สอนเด็กห้าขวบรำโนราห์

[เด็ก] ยังง่ายกว่าสอนพ่อทับรำโนราห์เลย

สอนไปพ่อครูก็ไม่ให้พ่อทับขึ้นรำแทนพี่หรอก

รำแบบนี้ขายหน้าเขาตาย

[เด็กหัวเราะคิกคัก]

[น้ำเสียงอัดอั้น] ทับ… ทับเกลียด…

[เสียงประกอบตื่นเต้นน่ากลัว]

[ร้องไห้]

กัส… กัสขอโทษ

[เสียงฟ้าผ่า]

[อลิส] ออกัส

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[อลิส] ออกัส

ออกัส

ออกัส

กัส!

นั่นใครน่ะ

กัส

[ดนตรีประกอบตื่นเต้น]

กัสรอแม่ด้วย!

กัส กัสลูก

กัส

คุณ!

คุณคะ คุณหยุดก่อน

คุณ!

คุณ!

กัส

กัส

[ดนตรีหยุด]

[อลิส] นั่นใครน่ะ

ฉันถามว่าใคร

- [เสียงประกอบน่าตกใจ] - [อลิสร้องกลัว]

[ดุดัน] มึงต้องแก้เหมรย

[อลิสกรีดร้อง]

[อลิสหอบลนลาน]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[อลิสร้องกลัว]

[เสียงประกอบวังเวงและน่าขนลุก]

[อลิสกรีดร้อง]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[อลิสกรีดร้อง]

- [เสียงประกอบน่าตกใจ] - [อลิสกรีดร้อง]

- [เชิด] เกิดอะไรขึ้นคุณ - [อลิส] ช่วยฉันด้วย

ลูกฉันหายไป ออกัส…

[พูดพลางหอบ] ออกัสไม่รู้อยู่ที่ไหน นายเชิด

ผมเห็นลูกคุณนอนอยู่ในห้องเก็บเหมรย

ห้องเก็บเหมรยเหรอ พาฉันไปที

พาฉันไปที นายเชิด

[ดนตรีประกอบน่าขนลุก]

[อลิส] กัส

กัส!

กัสลูก

แม่อยู่นี่

กัส

กัส

เรารีบกลับบ้านให้เร็วที่สุดลูก

แม่

เราจะได้กลับบ้านกันแล้วใช่ไหม

พรุ่งนี้หลังทำพิธีเสร็จ

เราจะกลับบ้านด้วยกันลูก

- แม่ - [ในสาย] ฮัลโหล

- ตอนนี้หนูแย่มาก - [ในสาย] ฮัลโหล ใครพูดน่ะ

- หนูกับลูกอยู่ที่เรือนลำปำ - [ในสาย] ฮัลโหล ได้ยินไหม

[ในสาย] โทรมาทำบ้าอะไร โทรแล้วไม่พูด

- แม่ แม่ - [เสียงสัญญาณถูกตัด]

โทรศัพท์เป็นอะไร

ของที่จะใช้ทำพิธีพรุ่งนี้ ผมเตรียมไว้หมดแล้วนะครับ คุณอลิส

ผมฝากให้คุณอลิสช่วยไปหยิบของเหมรย

ที่ใช้บนบานในห้องเก็บของเก่าให้ด้วยนะครับ

แล้วฉันจะรู้ได้ไงว่าเป็นอันไหนล่ะ

ของที่มันเป็นของคุณ

คุณก็จะเจอมันเองครับ

[ดนตรีระทึกขวัญ]

[เสียงเชิดในความคิด] ของที่มันเป็นของคุณ

คุณก็จะเจอมันเองครับ

[เสียงผู้หญิงดังแว่ว] สาธุพ่อครู ขอให้ลูกชายหายเจ็บหายป่วย

ถ้าหายแล้วจะเอาโนราห์มารำถวาย

[อลิสสะอื้นเบาๆ]

[เสียงผู้ชายดังแว่ว] พ่อครู ครูหมอโนราห์

ขอให้แม่หายป่วยด้วยเถิด

[อลิสร้องกลัว]

[อลิสหายใจแรง]

[เสียงผู้ชายดังแว่ว] ลูก… ลูกกลัวแล้ว

[เสียงพ่อออกัสในอดีต] ลูกจึงอยากจะขอบนบาน

ขอบุญบารมีของพ่อ

[เสียงอลิสในอดีต] สิ่งที่ยูเข้มงวดกับลูก มันมากเกินไป

[เสียงพ่อออกัสในอดีต] ก็ไอบอกยูแล้วไง ว่าไอบนเรื่องลูกกับครูหมอโนราห์เอาไว้

แล้วถ้าไม่ทำตามแล้วเกิดอะไรขึ้นกับลูก ใครรับผิดชอบ

[เสียงอลิสในอดีต] ยูเป็นคนบน ยูก็แก้เอาเอง

รับผิดชอบเอง

[เสียงฟ้าผ่า]

[เสียงเด็กหญิงดังแว่ว] สอนเด็กห้าขวบรำโนราห์

ยังง่ายกว่าสอนพ่อทับรำโนราห์เลย

- รำแบบนี้ขายหน้าเขาตาย - [เด็กร้องเจ็บปวด]

[ดนตรีประกอบหดหู่]

[แม่ครู] ทับ แม่เอาข้าวมาให้แล้วนะ

กินข้าวลูก

[ดนตรีหยุด]

[อลิส] กัส!

กัส กัสลูก

กัส กัส!

ไม่เป็นไรใช่ไหม

กัส!

กัส

[ออกัสและอลิสร้องไห้]

- กัสกลับไปไม่ได้แล้วนะ - ทำไมจะไม่ได้ลูก

เราต้องกลับบ้านไปด้วยกัน

แม่ได้ห่อเหมรยมาแล้ว

พรุ่งนี้เราจะทำพิธีแก้บนด้วยกัน

พุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา

ธูปเทียน ชวาลา บูชายันติ

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ

คุณพระอาทิตย์ คุณพระจันทร์ คุณพระอังคาร

คุณพระพุทธ คุณพระพฤหัสฯ คุณพระศุกร์ คุณพระเสาร์ สิ่งศักดิ์สิทธิ์เทวดา

วันนี้ข้าพเจ้าจะขออัญเชิญ

มาเป็นพยานให้ข้าพเจ้าด้วยว่า ข้าพเจ้า

สามราชครูขอทำพิธี

ให้กับลูกให้กับหลานที่ได้บนบานเอาไว้

วันนี้ขอให้ท่านได้รับรู้ด้วยว่า

ลูกหลานบนแล้ว สมความปรารถนาแล้ว วันนี้มาทำพิธี

แก้เหมรย แก้บนแล้ว ก็ขอให้เหมรยให้บนนี้

มันหลุดมันลุ่ย มันปลดมันปล่อยไปเสีย

อย่าให้เป็นเหมรยหน่ายติดค้างกัน

ให้หลุดลุ่ยปลดปล่อยกันไปตลอดกาล

[เสียงฟ้าผ่า]

[เสียงคนทำพิธีร้อง]

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต

สัมมาสัมพุทธัสสะ นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต

อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ

[ราชครูสวดต่อเนื่อง]

[เสียงเครื่องจับสัญญาณชีพดังต่อเนื่อง]

[เสียงสัญญาณดังยาวและหยุดลง]

[เสียงฟ้าผ่า]

[ดนตรีประกอบพิธีหยุดลง]

[เสียงเครื่องจับสัญญาณชีพดังต่อเนื่อง]

[ดนตรีเศร้าบรรเลง]

[เสียงวัตถุกระทบกระจก]

[อลิสกรีดร้อง]

[เสียงรถชนอย่างแรง]

[เสียงเครื่องจับสัญญาณชีพดังต่อเนื่อง]

[เสียงผู้หญิงกรีดร้อง]

[เสียงผู้หญิง] กลับมา! กลับมาก่อน กลับมา!

กลับมาช่วยลูกกูก่อน

กลับมาช่วยลูกฉันที

กลับมาช่วย… ช่วยลูก

[สะอื้น] ช่วยลูก…

[เสียงพ่อออกัสดังแว่ว] น้าเชิด ผมฝากดูแลเรือนลำปำด้วยนะครับ

[พ่อออกัส] อลิส ไอขอบคุณยูมากเลยนะ

ที่ยูอุตส่าห์ขับรถลงมาที่ใต้กับไอน่ะ

สบายอยู่แล้ว ไออยากขับให้ยูทั้งชีวิตเลยล่ะ

กลับกรุงเทพฯ ครั้งนี้ ไอมีความสุขมากเลยนะ

ตอนแรกไอก็ไม่อยากมาหรอก

แต่พอมันเป็นความสุขของยูไอก็โอเค

[อลิสร้องห้ามอย่างเขินอาย] ยู

[อลิสและพ่อออกัสร้องด้วยความตกใจ]

[เสียงรถชนกัน]

- [อลิสร้องลนลาน] - ยู!

ยูเป็นอะไรหรือเปล่า

[อลิสร้องตระหนก]

ยู เดี๋ยวไอลงไปดูเอง ใจเย็นก่อนนะ

[อลิสร้องห้าม] ยู… ยู!

[พ่อออกัสร้องตกใจ]

ยู เราชนคนนะ เฮ้ยยู!

[ผู้หญิงตะโกนไล่หลัง] กลับมาก่อน กลับมา!

กลับมาช่วยลูกกูก่อน กลับมาช่วยลูกฉันที

กลับมาช่วย… ช่วยลูก

ช่วยลูก… ช่วยลูก…

[อลิสสะอื้น]

[สะอื้น] กูขอใช้เหมรยแช่งมึง

[ดนตรีประกอบระทึก]

คนที่ทำให้ลูกกูต้องตาย

เหมือนหมาข้างถนน

กูขอให้

มึงใช้ช่วงเวลาลมหายใจในชีวิตของมึง

จดจำสิ่งที่มึงทำ

ขอให้มึงมีชีวิตอยู่

เพื่อจะเห็นวันที่ลูกของมึงต้องจากไป

เหมือนที่กูเห็น

กูขอให้มึง

มีชีวิตที่ยืดยาว!

เพื่อมึงจะจดจำสิ่งที่มึงทำ

ไปตลอดชีวิต

กูแช่งมึง กูขอแช่งมึง!

ขอโทษ

[เสียงเชิดในความคิด] คุณเคยได้ยิน เรื่องกลับชาติมาเกิดไหม

นอกจากที่เราจะกลับมามีชีวิตใหม่แล้ว

ก็คือการกลับมาใช้กรรมที่ทำไว้ในอดีต

แค่คำขอโทษ

มันลบล้างความผิด

และการกระทำที่ผ่านมาไม่ได้

[เสียงรถแล่นด้วยความเร็ว]

ขอให้มึงมีชีวิต

เพื่อที่จะเห็นลูกของมึงจากไป

เหมือนที่กูเห็น

[เสียงฟ้าผ่า]

รีบกลับมานะลูก

- [เด็ก] ไม่กลับแล้ว เบื่อพ่อ - [เชิดและภรรยา] เอ้า

[เสียงหยอกล้อ]

[อลิสสะอื้นเบาๆ]

[อลิส] ออกัส

[อลิสร้องอย่างไม่เชื่อสายตา]

[ดนตรีประกอบเศร้า]

ออกัส

ออกัส

[สะอื้น] ออกัส

ออกัส แม่ขอโทษ

[อลิสสะอื้น]

[อลิสบรรยาย] ฉันรู้แล้วว่าแรงบาป และคำสาปแช่ง

มันโหดร้ายแค่ไหน

แต่แรงรักของหัวอกคนเป็นแม่อย่างฉัน

มันไม่ยิ่งใหญ่มากพอที่จะปกป้องลูกเลยใช่ไหม

[เสียงขับร้อง]

[เสียงฟ้าผ่า]

[เสียงประกอบน่าตกใจ]

[เพลง "ใครกำหนด" บรรเลง]

♪ ถามว่าฉันจำได้ไหม ♪

♪ ความเจ็บนี้เริ่มต้นเมื่อไร ♪

♪ ฉันตอบไม่ได้ ♪

♪ ว่าเริ่มขึ้นเมื่อไร ♪

♪ มีแต่เจ็บซ้ำๆ ปวดย้ำๆ ♪

♪ อยู่อย่างนี้ ♪

♪ ยิ่งคิดยิ่งมีน้ำตา ♪

♪ ใจบอกให้พอแค่นั้น ♪

♪ มันยิ่งรั้นร้อนรนมากกว่า ♪

♪ ยิ่งเปิดรับมา ♪

♪ เหมือนจะโหยหา ให้เจอแต่ฝันร้าย ♪

♪ เกินรับไหว จะมีไหมสักคนให้รับฟัง ♪

♪ ด้วยเวร ♪

♪ หรือกรรม ♪

♪ บาปใดที่ได้ก่อไว้ ♪

♪ ได้โปรด ♪

♪ จงรับรู้และบอกมา ♪

♪ ว่าฉันจะต้องทำเช่นไร ♪

♪ ใครกันที่กำหนด ♪

♪ บทบาทนี้ ♪

♪ ฉันผิดหรือไร ทำไมต้องเจ็บอย่างทุกข์ทน ♪

♪ จนไม่อยากตื่นลืมตาขึ้นมาพบ ♪

♪ ความจริงว่าทุกสิ่งนั้น ♪

♪ มันเกินกว่าจะเข้าใจ ♪

♪ ความทรงจำที่ไม่อาจจะลบเลือน ♪

♪ หลอกหลอนจนฟั่นเฟือน เหมือนคนบ้าบอ ♪

♪ ทรมานอย่างนี้ไม่มีวันหมด ♪

♪ ใครที่กำหนด ♪

♪ ได้โปรดจบลงเสียที ♪

♪ ใครกันที่กำหนดบทบาทนี้ ♪

♪ ฉันผิดหรือไร ทำไมต้องเจ็บอย่างทุกข์ทน ♪

♪ จนไม่อยากตื่นลืมตาขึ้นมาพบ ♪

♪ ความจริงว่าทุกสิ่งนั้น ♪

♪ มันเกินกว่าจะเข้าใจ ♪

♪ ความทรงจำที่ไม่อาจจะลบเลือน ♪

♪ หลอกหลอนจนฟั่นเฟือนเหมือนคนบ้าบอ ♪

♪ ทรมานอย่างนี้ไม่มีวันหมด ♪

♪ ใครที่กำหนด ♪

♪ ได้โปรดจบลงเสียที ♪

[ดนตรีหยุด]