Original subtitles

movie info: H264 624x352 29.97fps 312.7 MB /SubEdit b.4066 (http://subedit.com.pl)/

T³umaczenie ze s³uchu: Bi$hop

Korekta i synchro: Sabat1970

>>> TAŒMY Z POUGHKEEPSIE

CZÊŒÆ 1: TAŒMY

Czeœæ. Nazywam siê...

Jesteœ gotowy?

/Tak, przepraszam.

Nazywam siê Alice Endrisart. Jestem w³aœcicielk¹ tego domu, tutaj...

i jeszcze kilku domów tutaj, w Poughkeepsie.

Mia³am lokatora, który mieszka³ w tym domu,

który jest bardzo strasznym cz³owiekiem.

To jest dom, w którym znaleziono taœmy z Poughkeepsie.

Zanim weszliœmy w posiadanie taœm z Poughkeepsie, myœleliœmy...

wiedzieliœmy, ¿e dosz³o do zabójstw i byliœmy œwiadomi,

¿e niektóre z nich zdawa³y siê byæ zaplanowane, ale...

dopóki nie znaleŸliœmy tych taœm,

nie mieliœmy pojêcia, z czym mamy do czynienia.

Zielonego pojêcia...

Moim zadaniem by³o ogl¹dniêcie i opisanie ca³ych 240 godzin taœm z Poughkeepsie.

Pamiêtam, ¿e pewnej nocy, przynios³em jedn¹ z taœm do domu i pracowa³em.

Bez mojej wiedzy, moja ¿ona ogl¹dnê³a... mo¿e pó³ godziny z jednej z taœm i...

...min¹³ rok, zanim znów pozwoli³a mi siebie dotkn¹æ.

To w³aœnie jest na tych taœmach.

Myœlê, ¿e tortury i morderstwa podnieca³y go.

Myœlê te¿, ¿e te taœmy s¹ czymœ w rodzaju domowej roboty filmu porno,

lub pami¹tk¹, któr¹ móg³by zachowaæ na d³ugo po morderstwach.

Zapewne, w trakcie dokonywania wielu z tych zabójstw,

przerywa³ tylko po to, ¿eby zmieniæ taœmy.

Gdy przeszukaliœmy podwórze, znaleŸliœmy cia³a dwóch kobiet.

Tam... i tam.

ZnaleŸliœmy g³êbok¹ dziurê tutaj,

gdzie zakopano m³ode ma³¿eñstwo i ich 10 miesiêczne dziecko.

ZnaleŸliœmy cia³o mê¿czyzny tam... prawdziwy dzier¿awca...

i kolejne cztery kobiety,

tam,

tam,

tam...

i tam.

Nawet po wstêpnych oglêdzinach, by³o wiadomo,

¿e wszyscy zostali zabici w okrutny sposób.

Taœmy znaleŸli w tej szafie.

A tutaj...

wiecie.

Gdy ludzie myœl¹ o seryjnych mordercach, przychodzi im do g³owy 4, 5 nazwisk...

Ted Bundy, Dammer, Gacy itd.

Ale wiêkszoœæ nie zdaje sobie sprawy, ¿e jest ich o wiele wiêcej.

Przez ca³y czas, dzia³a pomiêdzy 25 a 50 aktywnych seryjnych morderców,

w samej tylko Ameryce.

To naprawdê znacznie wiêkszy problem, ni¿ myœli wiêkszoœæ ludzi.

Taœmy s¹ obecnie przedmiotem obowi¹zkowym dla ka¿dego,

kto zajmuje siê profilami psychologicznymi...

i nieodzownym materia³em na kursach, które ucz¹ tego przedmiotu.

Prawdopodobnie s¹ ca³e godziny materia³u, którego nie ogl¹da³ nikt, poza mn¹.

Na przyk³ad, ponad 100 godzin nagrania, to jakieœ kompletne banialuki.

W ten sposób?

/Tak.

- W ten sposób? /- Tak.

/- Teraz go rozwal. - Co?

/Rozwal go!

CZÊŒÆ 2: PIERWSZA KREW

Wynios³em jedno z tych wyk³adów. Mianowicie:

Po tym, co tu dziœ zobaczymy,

troje z was wróci dziœ wieczorem do domu

i dojdzie do wniosku, ¿e to nie jest to, czym chce siê zajmowaæ.

Na tym œwiecie ¿yj¹ okropni ludzie,

którzy dopuszczaj¹ siê niewiarygodnie okropnych rzeczy.

Zatem, jest bardzo wa¿ne, ¿ebyœcie zadali sobie pytanie:

Czy naprawdê chcê mieæ do czynienia z takimi okropnoœciami...

do koñca mojego zawodowego ¿ycia?

W porz¹dku, jeœli nie chcecie.

Mogê siê domyœlaæ, ¿e coœ mog³o siê wydarzyæ w jego ¿yciu,

pok³óci³ siê z kimœ, straci³ pracê, opuœci³a go ¿ona, coœ takiego.

Wsiad³ do samochodu i w pewnym momencie stwierdzi³:

"Zabijê pierwsz¹ osobê, która mi siê napatoczy."

/CzeϾ.

/Podobaj¹ mi siê twoje lalki.

/Powiedzia³em, ¿e podobaj¹ mi siê /twoje lalki.

/- Jak ma na imiê ta? - Suzy.

Nie powinnam rozmawiaæ z obcymi.

/Nie powinnaœ te¿ byæ niegrzeczna.

/Wiesz, gdybym by³ wielkim, z³ym wilkiem, /nic nie mog³abyœ na to poradziæ.

/Chcia³abyœ powiedzieæ coœ /do kamery?

Co?

/Nie wiem... mo¿e... /mo¿e mog³abyœ powiedzieæ:

/"Jestem, szczêœliw¹, œliczn¹, /ma³¹ dziewczynk¹"?

Nie.

/- Chcesz popatrzyæ przez kamerê? - Nie.

/Popatrz.

/Jezu...

Na pierwszy rzut oka, wygl¹da³o,

jakby zosta³a uderzona w g³owê têpym przedmiotem.

Zaginion¹, oœmioletni¹ dziewczynkê, Jennifer Gorman,

z hrabstwa Pottnam, znaleŸliœmy 75 kilometrów dalej.

Ubranie pasowa³o do tego, w którym ostatnio j¹ widziano.

/Chyba coœ sta³o siê mojej córce! /Chyba ktoœ j¹ porwa³!

/- Kto? /- Sk¹d mam wiedzieæ kto?!

/PrzyjedŸcie tu! Proszê, zróbcie coœ! /Ktoœ j¹ porwa³!

/W przypadku zaginionych osób, /musimy czekaæ 24 godziny.

/Nie! PrzyjedŸcie tu! /Przyœlijcie policjê! Teraz!

Oczywiœcie, nie mo¿na siê z czymœ takim pogodziæ.

Myœlimy, ¿e ból musi ust¹piæ i...

¿e bêdzie lepiej.

- Ale tak siê nie dzieje. - Nie...

- Po tym wszystkim, chcia³em siê wyprowadziæ. - Ale ja nie chcia³am.

Bo jeœli sobie tylko gdzieœ posz³a, to potem nie mog³aby nas znaleŸæ.

Znaczy...

co za chory drañ gwa³ci ma³¹ dziewczynkê?

By³a tylko dzieckiem. Mia³a ledwo 8 lat...

Co za chory, pierdolony potwór robi coœ takiego?

To wszystko, dobrze? Wy³¹czcie ju¿ to...

To jest nic. Sam jeszcze nie wie, co robi.

CZÊŒÆ 3: STAJ¥C SIÊ LEPSZYM

Problem z samochodem?

/Tak. Czasem, po prostu, /nie chce jechaæ.

/Mo¿ecie podwieŸæ mnie /do najbli¿szego miasta?

Pewnie, nie ma sprawy. Wskakuj.

/Nie macie nic przeciwko, /¿e bêdê filmowa³?

/Robiê ma³y film o swojej podró¿y.

Nie krêpuj siê.

Kochanie, bêdziemy gwiazdami filmowymi.

- Jak ci na imiê? /- Ed.

Ed, ja jestem Frank, a to Jeanette.

/Jeœli skrêcisz tutaj, móg³byœ wysadziæ /mnie na ma³ej stacji benzynowej.

Dobra.

/Tutaj w prawo... /tylko kilka kilometrów od g³ównej drogi.

Dobra.

Pochodzisz st¹d?

/Niezupe³nie.

Sk¹d jesteœ?

/Ta stacja jest chyba /tu¿ za zakrêtem.

To morderstwo odkrywa przed nami zupe³nie nowy rodzaj zabójcy.

Nie pozosta³o w nim prawie nic z impulsywnoœci,

jak¹ objawi³ przy Jennifer Gorman.

Tu widzimy cz³owieka, który doszed³ do wniosku, ¿e jest w czymœ dobry.

WyobraŸcie sobie, jak to wykonaæ.

Siedz¹c na tylnym siedzeniu,

wyci¹gn¹³ praw¹ rêkê ze szmatk¹, nas¹czon¹ jakimœ œrodkiem chemicznym

i przytkn¹³ jej do ust.

Lew¹ rêkê, w której mia³ kamerê, wyci¹gn¹³ do przodu

i trzyma³ j¹ przed jej twarz¹, w ten sposób.

To nie jest coœ, co robi siê tak, po prostu...

Musia³ æwiczyæ ten manewr, ¿eby prawid³owo go wykonywaæ.

Zaparkowa³ samochód na poboczu.

Wie, gdzie jest nastêpna stacja benzynowa.

Wie, ¿e to tylko nieca³e dwa kilometry od g³ównej drogi.

Wie te¿, ¿e to ca³kowicie odludny teren.

W dodatku, stacja jest opuszczona.

Ale o tym tak¿e wie.

Oczywiœcie, ma gotowe wyt³umaczenie dla kamery.

Osobnika takiego nazywamy zabójc¹ mieszanym.

Planuje i organizuje koszmarne zbrodnie,

ale z cia³ami swoich ofiar... mo¿na powiedzieæ, ¿e postêpuje podobnie,

jak zabójca niezorganizowany.

/ObudŸ siê.

/ObudŸ siê. /No, dalej, obudŸ siê.

/Œmia³o, obudŸ siê. /Mam dla ciebie niespodziankê.

/ObudŸ siê... obudŸ siê...

/Spodoba ci siê to.

Tak... wiem.

Tu przechodzimy do kolejnej kwestii:

zostawiamy pracê w pracy.

Wiem, ¿e gdy widzi siê coœ takiego,

nie³atwo wyrzuciæ to z g³owy.

Ale musicie.

Gdy mia³em 7 lat, zniknê³a moja m³odsza siostra i nigdy nie zosta³a odnaleziona.

Zniszczy³o to bardzo szczêœliw¹ rodzinê, jak¹ byliœmy do tamtego czasu.

Przysi¹g³em, ¿e bêdê tropi³ drani, którzy uprowadzaj¹ ma³e dziewczynki.

A prowadzê te wyk³ady dlatego,

poniewa¿ nie potrafi³em pozostawiæ pracy w pracy.

Niektórzy uwa¿ali mnie za najlepszego specjalistê od profili psychologicznych,

a ja posun¹³em siê w tym odrobinê za daleko.

Dozna³em kompletnego za³amania psychicznego i emocjonalnego.

Musia³em leczyæ siê psychiatrycznie w zak³adzie zamkniêtym.

Nie mówiê tego po to, ¿ebyœcie mnie ¿a³owali.

Mówiê wam to, bo praca ta niesie ze sob¹ naprawdê wielkie ryzyko.

Nie wolno wam myœleæ o Jennifer Gorman,

kiedy wasza ma³a córeczka bawi siê na podwórku.

Musicie znaleŸæ sposób, ¿e zostawiæ pracê w pracy.

Dobrze...?

PrzywieŸli cia³o kobiety, które zosta³o strasznie okaleczone.

Zw³oki mia³y g³owê, umieszczon¹ w okolicy brzucha,

jakby w efekcie jakiegoœ przedziwnego obrz¹dku.

Przyjrza³em siê czaszce.

Górne krawêdzie oczodo³ów by³y g³adkie,

a sklepienie czaszki sztywne,

co znamionuje du¿¹ masê miêœniow¹.

Stwierdzi³em, ¿e to g³owa mê¿czyzny i cia³o kobiety.

To dwa zabójstwa, nie jedno.

Po rozmowach z rodzin¹ i przyjació³mi, byliœmy w stanie stwierdziæ,

¿e Andersonowie wracali z Pittsburgha do Poughkeepsie, gdzie mieszkali.

Dystans to oko³o 525 kilometrów.

Co by³o dla nas dobre, to ¿e mieli tylko kilka logicznych tras do wyboru.

W najlepszych warunkach, ta konkretna marka samochodu

jest w stanie przejechaæ 300 kilometrów na baku paliwa, a raczej 225,

zatem ruszyliœmy od tego miejsca 300 kilometrów w obu kierunkach,

odwiedziliœmy ka¿d¹ stacjê benzynow¹ na tej trasie

i poprosiliœmy o nagrania z kamer przemys³owych z tamtego dnia.

By³o to nieco pracoch³onne,

ale w ten sposób uzyskaliœmy pierwszy obraz video naszego mordercy.

Co robi z rêk¹?

- Miga. - Zgadza siê.

Ktoœ wie, co to znaczy?

Czerwony dom.

Dobrze.

Drugie cia³o znaleŸliœmy w lesie,

za miejscem, o nazwie: "Tawerna Czerwony Dom".

Oko³o 5 kilometrów stamt¹d.

Ale musicie zapamiêtaæ,

¿e miga³ to, zanim w ogóle spotka³ Andersonów.

Czynnik czasowy jest najwa¿niejszy w ka¿dym œledztwie,

szczególnie w sprawie morderstwa.

Jeœli trafimy na œwie¿e miejsce zbrodni,

mo¿emy uzyskaæ znacznie wiêcej informacji i... na przyk³ad,

szkielet.

Bardzo czêsto, mordercy, którzy unikaj¹ wykrycia i pojmania,

s¹ wyj¹tkowo dobrzy w pozbywaniu siê cia³.

Morderca, udokumentowany na taœmach z Poughkeepsie,

jest w tym bardzo, bardzo dobry.

Nie tylko wie, jak pozbywaæ siê cia³,

ale jak pozbywaæ siê ich na mnóstwo ró¿nych sposobów.

Dla przyk³adu, Elizabeth Jackson zosta³a porwana w hrabstwie Hanson,

oko³o 150 kilometrów od miejsca, w którym póŸniej znaleŸliœmy taœmy.

Morderca, u¿ywaj¹c pi³y ko³owej, odci¹³ ofierze g³owê i rêce.

Nastêpnie, porzuci³ jej tu³ów w hrabstwie Puttnam,

a g³owê i rêce w hrabstwie Broon.

Gdy ktoœ zostaje w ten sposób porzucony,

jest prawie niemo¿liwe, ¿eby posk³adaæ to w jedn¹ ca³oœæ,

poniewa¿, nawet gdyby poszczególne hrabstwa wymienia³y informacje,

czego nie robi¹, ale nawet gdyby tak by³o,

minê³oby piêæ lat miêdzy znalezieniem g³owy i tu³owia takiego cia³a.

Przygl¹dam siê temu i myœlê:

"W porz¹dku, oto zabójca, który rozumie biurokracjê."

Zabójca z Poughkeepsie, jest jedynym, o jakim kiedykolwiek s³ysza³em,

który nie ulepsza warsztatu. Chodzi mi o to,

¿e zazwyczaj zabójcy nie obmyœlaj¹ swojego pierwszego rozcz³onkowywania.

Maj¹ w domu cia³o, które trzeba poæwiartowaæ, wiêc id¹ do gara¿u po pi³ê i...

spêdzaj¹ kilka godzin, próbuj¹c odci¹æ g³owê.

Wiêc nastêpnym razem, kupuj¹ lepsz¹ pi³ê, zanim kogoœ zabij¹.

Idzie im trochê lepiej, ale jeœli naprawdê chc¹ zrobiæ to porz¹dnie,

zaopatruj¹ siê w konkretn¹... pi³ê, która tnie szybko i bez wysi³ku.

Potem nigdy ju¿ nie wracaj¹ do pi³y rêcznej,

zmieniaj¹ mnóstwo innych rzeczy, ¿eby zakamuflowaæ swoje zbrodnie,

ale nigdy nie wróc¹ do pi³y rêcznej.

Oprócz tego faceta. Robi³ to bez przerwy.

Czasem u¿ywa pi³y ko³owej, czasem pi³y rêcznej.

To absurdalne.

Pewnie dlatego nie mogliœmy powi¹zaæ ze sob¹ jego morderstw.

Byæ mo¿e dlatego tak postêpowa³.

Ale po tych wszystkich wysi³kach, by zamaskowaæ swoje morderstwa,

ka¿de æwiartowanie pokazuje nam na tych taœmach.

Myœlê, ¿e chcia³, ¿eby ktoœ doceni³, jaki jest w tym dobry, ¿e...

byæ mo¿e, w jakiœ dziwny sposób nam to zaimponuje.

/- A zaimponowa³o? - Nie.

Po tym, jak zobaczy³am, co zrobi³ Cheryl Dempsey,

nie czujê do niego nic, oprócz obrzydzenia.

CZÊŒÆ 4: CHERYL DEMPSEY

/...takie s³odkie...

/...zawsze jest tak¹ suk¹...

/...na ile wyjechali...?

/...na tydzieñ...

/- ...bêd¹ w œrodê, tak? /- Tak.

/Nie...

/...co masz na myœli?

/...wydaje mi siê, /¿e to siê ju¿ wydarzy³o...

/- Co...? /- ...to dziwne...

/...s¹ tacy dobrzy... /...zdaj¹ siê byæ szczêœliwi...

/...jest takie zbyt doskona³e... /wiesz...?

/Tak...

/Tak...

/...mówiê powa¿nie...

/...jesteœ zestresowana, /nie przejmuj siê tym...

/Halo?

/To ty?

/Tim!

/Halo?

/Halo? /To ty?

/- Mam zrobiæ coœ do jedzenia? /- Œmia³o.

/- Ogl¹dniemy coœ póŸniej? /- Pewnie.

/Jeszcze coœ?

/Wiem, ¿e wci¹¿ tu jesteœ.

/Daj spokój... /nie nastraszysz mnie.

/- Jakie chcesz lody? /- Obojêtnie... czekoladowe...?

/Dobra.

Przestraszy³eœ mnie. Nie wyskakuj tak.

Przepraszam.

- Przynios³em ci lody i piwko. - Dziêki.

- Czemu prze³o¿y³eœ moje rzeczy? - Nie prze³o¿y³em.

By³y na swoim miejscu.

- ChodŸ tu. - Po co?

Zobaczysz.

- ChodŸmy ogl¹dn¹æ jakiœ film. - Jaki?

Wypo¿yczy³am kilka.

Mo¿e zostaniemy przez chwilê tutaj?

Mo¿e przez chwilê...

Zaczê³am zasypiaæ.

- Idziemy do ³ó¿ka? - Tak... dobrze.

- Zostaniesz na nastêpn¹ noc? - Tak.

Fajnie... trochê siê bojê zostaæ tu sama.

Chyba te¿ bym siê ba³.

- Chcê tylko zrobiæ siusiu i umyæ zêby. - W porz¹dku...

Ten weekend zakoñczy³ siê tragicznie dla dwóch rodzin w Reading.

Victoria i James Dempsey wrócili do domu, po tym,

jak zostawili swoj¹ 19 letni¹ córkê, Cheryl, sam¹ na weekend.

Cheryl zaginê³a, a jej ch³opak, Tim Surrey, zosta³ brutalnie zamordowany.

Pamiêtam, mo¿e trzy dni przed porwaniem Cheryl,

zapyta³a mnie, czy nie mam wra¿enia, ¿e ktoœ mnie obserwuje.

Odpowiedzia³am, ¿e nie.

Powiedzia³a mi, ¿e czasem zdawa³o jej siê, ¿e chyba ktoœ j¹ œledzi.

Odpowiedzia³am, ¿e pewnie ma przywidzenia, a ona na to, ¿e chyba tak.

Wiecie, cz³owiek m¹dry po szkodzie.

Co siê dzieje? Gdzie jestem?

Nie zbli¿aj siê do mnie! Nie zbli¿aj siê!

Czemu mi to robisz?

Proszê, nie rób mi krzywdy!

Zrobiê wszystko, co zechcesz!

/Wiem, ¿e zrobisz.

/Stul pysk!

/Jak siê nazywasz?

- Cheryl Dempsey... /- le!

/Nazywasz siê: Niewolnica.

/- Jak siê nazywasz? - Cheryl...

/Nazywasz siê: Niewolnica!

/- Jak siê nazywasz? - Nazywam siê Niewolnica!

/- Jak siê nazywasz? - Niewolnica!

/- Jak... siê... nazywasz? - Niewolnica!

/Dobrze.

Poniewa¿ cia³o Tima znaleŸliœmy w tak makabrycznym stanie,

mieliœmy niewielkie nadzieje na odnalezienie Cheryl ¿ywej.

Myœleliœmy po prostu, ¿e morderca straci³ panowanie nad sob¹...

i, ponownie, bior¹c pod uwagê stan cia³a,

uznaliœmy, ¿e zabi³ j¹ tutaj i przypuszczalnie porzuci³ w lesie.

/Dlaczego wygl¹d cia³a sprawi³, /¿e tak pomyœleliœcie?

Jak obrazowo mam to opisaæ?

/- Tak obrazowo, jak pan uwa¿a. - Dobrze.

To doϾ makabryczne.

Jego g³owa zosta³a zmia¿d¿ona, w ten sposób i...

zosta³ rozciêty od odbytu po gard³o, a wnêtrznoœci zosta³y wyci¹gniête

i porozwieszane dooko³a jak lampki choinkowe.

Jego genitalia zosta³y usuniête i umieszczone w szufladzie komody,

w g³ównej sypialni.

Tak...

a w usta mia³ wepchniête zwierzêce odchody.

MIEJSCOWY MʯCZYZNA BRUTALNIE ZAMORDOWANY

MAKABRYCZNE MORDERSTWA

Przyjrzeliœmy siê miejscu zbrodni

i uznaliœmy to za dzie³o mordercy niezorganizowanego.

Prawda, jak¹ póŸniej poznaliœmy na taœmach z Poughkeepsie,

by³a taka, ¿e morderca bardzo starannie spreparowa³ miejsce zabójstwa,

¿eby nas zwieœæ.

I uda³o mu siê.

Co ciekawe, zdolnoœæ by dokonaæ morderstwa i zbezczeœciæ cia³o w taki sposób,

zachowuj¹c przy tym zimn¹ krew,

w po³¹czeniu z jego przedziwnym zmys³em ohydy,

wiecie, wszystkie te kostiumy i maski,

dowodzi, ¿e ten cz³owiek cierpi na powa¿n¹ chorobê psychiczn¹.

/Dlaczego p³aczesz?

/Nie mówi³em ci?

O czym?

/Zabi³em ich... /zabi³em ca³¹ twoj¹ rodzinê.

/Tylko ja ci zosta³em.

/Powiedz mi!

/Powiedz mi, ¿e jesteœ szczêœliwa, /¿e zabi³em twoj¹ rodzinê.

Nie!

Nie! Nie!

/Powiedz to!

/- Mów! - Co?! Co?!

/Jesteœ szczêœliwa, /¿e zabi³em twoich rodziców!

- Jestem... jestem... /- Co?

Jestem szczêœliwa, ¿e zabi³eœ moich rodziców.

/Powtórz!

Jestem szczêœliwa, ¿e zabi³eœ moich rodziców.

/Nie masz rodziców! /Jesteœ Niewolnic¹.

/Ci ludzie...

Wierzê ci...

/Co?

/Czemu?!

Bo ich nie lubiê...

/Kogo lubisz?

Ciebie.

/Kogo?

Tylko ciebie.

/Dlaczego?

Bo ty jesteœ panem... /Mam tylko ciebie...

/Chcia³aœ, ¿ebym zabi³ tych ludzi?

Tak... nie wiem... tak... nie wiem... tak!

/Dlatego ich zabi³em!

/Zrobi³em to dla ciebie.

Dziêkujê, panie! Dziêkujê!

/Powiedz to.

Jesteœ moim panem...

Ludzie przyjechali a¿ z hrabstwa Lancaster,

by pomóc w przeszukiwaniu lasu za domem Dempseyów,

maj¹c nadziejê odnaleŸæ cokolwiek, zwi¹zanego ze znikniêciem ich córki, Cheryl.

Rozmawia³am dzisiaj z matk¹ Cheryl.

Chcê tylko powiedzieæ coœ osobie, która to zrobi³a:

Proszê, pozwól mojej córce wróciæ do domu.

Cheryl to mi³a dziewczyna, która...

To dobra dziewczyna. Proszê, pozwól jej wróciæ do domu.

/Jeœli móg³bym w czymœ pomóc, /proszê mi powiedzieæ.

Dziêkujê.

Chwileczkê...

Zaczekaj...

O, mój Bo¿e...

O, mój Bo¿e.

Wci¹¿ widzê tamt¹ sytuacjê w mojej g³owie.

Wiedzia³am, ¿e to on i nie zatrzyma³am go, bo by³am przera¿ona.

/Jesteœ spragniona? /Chcesz wody?

/Jeœli wyjmê ci knebel, /zrobisz coœ dla mnie?

/Chcê, ¿ebyœ to za³o¿y³a.

Latem 1993 roku, zaczêto odczuwaæ prawdziwe efekty dzia³alnoœci tego cz³owieka.

Wiêkszoœæ morderców, znajduj¹c siê w centrum zainteresowania mediów,

zrobi³oby jedn¹ z trzech rzeczy:

po pierwsze, uznaliby, ¿e w danym mieœcie

zrobi³o siê zbyt niebezpiecznie dla seryjnego mordercy i odeszli.

Po drugie, daliby sobie spokój na jakiœ czas i zaczekali, a¿ sprawa przycichnie.

Po trzecie, robiliby nadal swoje, mo¿e nawet zwiêkszyliby iloœæ zabójstw,

a¿ zostaliby z³apani.

Ale ten morderca zrobi³ coœ ca³kiem niespotykanego.

Zabija³ dalej, ale zmieni³ swój "modus operandi".

CZÊŒÆ 5: NOWE "MODUS OPERANDI"

Dzisiaj znaleziono trzecie cia³o na zachodnim brzegu rzeki Hudson.

Równie¿ okaleczone.

Czy to nastêpna ofiara mordercy, którego niektórzy zaczêli nazywaæ...

RzeŸnikiem Znad Rzeki?

Po szczegó³owym badaniu, jesteœmy przekonani,

¿e ostatnie cia³o jest ofiar¹ RzeŸnika Znad Rzeki.

/Ile to ju¿ ofiar?

Uwa¿amy, ¿e to szóste morderstwo.

/Panie komisarzu, czy na brak postêpów /w œledztwie ma wp³yw fakt,

/¿e wszystkie ofiary /by³y prostytutkami?

/Co tu robisz?

/Czekam na kole¿ankê.

/Nie wiesz nic o facecie, /którego tu obrabowano, tej nocy?

/To nie by³am ja.

W tym samym czasie, zaczêliœmy otrzymywaæ informacje od prostytutek,

pracuj¹cych w tym rejonie.

Dziewczyny zostawa³y aresztowane i gin¹³ po nich wszelki s³uch.

/Zabieraj ³apy! /Puszczaj mnie!

- Pomó¿... pomó¿ mi. - Nie.

- Proszê... podejdŸ tu... - Nie, nie spodoba mu siê to.

- Proszê... nie powstrzyma ciê... - Nie spodoba mu siê to...

Nie!

Proszê... nie!

Proszê! Nie rób mi krzywdy!

/To bêdzie twoja kara.

Cia³a wszystkich ofiar zosta³y okaleczone i czêœciowo pokryte œladami ugryzieñ.

Wszystkie mia³y rozciête policzki, od ust do ucha...

i wszystkie zosta³y zgwa³cone... poœmiertnie.

Na czterech cia³ach znaleŸliœmy pasuj¹ce do siebie próbki spermy.

Wiele lat temu, przypad³ mi mroczny zaszczyt przeprowadzenia wywiadu...

z Theodorem Robertem Bundy'm... w zwi¹zku z innym dochodzeniem.

Ale informacje, jakie uzyska³em tam, znalaz³y zastosowanie tutaj.

Pamiêtam, ¿e pierwsze pytanie, jakie mi zada³, to...

Zgwa³ci³ j¹?

Tak.

Przed czy po?

Przed czy po... czym?

Wiesz... zabiciem jej.

Po.

Widzisz, Mike...

- myœlê, ¿e to zasadnicza ró¿nica. - Tak?

To mo¿e zabrzmieæ trochê dziwnie, ale...

zabójstwo i gwa³t ma za sob¹, ale nadal bêdzie uprawia³ seks z cia³em,

tak d³ugo, jak to bêdzie mo¿liwe.

Lekki rozk³ad, robaki i tak dalej... mog¹ nawet go podniecaæ.

Kiedy nastêpnym razem znajdziecie œwie¿e cia³o, zostawcie je,

nie mówcie o tym, nie zabierajcie go. On do niego wróci.

Niestety, nigdy nie znaleŸliœmy wystarczaj¹co œwie¿ego cia³a.

Ale istnia³ dowód, ¿e rzeczywiœcie wraca³ do tych cia³,

z pobudek seksualnych.

Czeœæ. Sprzedajemy ciasteczka. Chce pan kupiæ?

/Pewnie... pewnie. /Mo¿e wejdziecie do œrodka?

Nie powinnyœmy tego robiæ.

/Bardzo m¹drze. /Pe³no tu ró¿nych dziwaków.

/Ale ja jestem policjantem, /wiêc wszystko jest w porz¹dku.

Dobrze.

/- Chcecie napiæ siê coli? - Pewnie.

/Dobrze.

Dziêkujê.

/JeŸdzi³yœcie tu dziœ /na rowerach?

Nie. Mieszkam w Deer Point.

/- Wiêc mieszkasz w okolicy? - Tak.

Ja nie. Mieszkam ko³o Saint's Row.

/Zanim wyjdziecie z domu, /mówicie rodzicom, dok¹d idziecie?

- Czasami. - Tak.

- Co to? /- Co?

Zdawa³o mi siê, ¿e coœ us³ysza³am.

/Zostawi³em w³¹czony telewizor /w piwnicy.

/Obawiam siê, ¿e dzisiaj nie bêdê /móg³ kupiæ ciasteczek.

/Czasem do mojej piwnicy /w³azi szop.

Przecie¿ tutaj nie ma szopów.

/Ale¿ s¹.

/Chcecie zobaczyæ szopa, /którego z³apa³em w piwnicy?

Pewnie.

/Jest strasznie wredny.

Nie wierzê panu.

Chcê ju¿ iœæ.

/Kupiê od was ciasteczka innym razem. /Mo¿e wyjdziecie same?

/Chyba tam, na dole, /coœ siê uwolni³o...

Wybacz, panie. Myœla³am, ¿e ju¿ czas...

/Zrobi³o ci siê go ¿al. /Próbowa³aœ go wypuœciæ.

Nie, panie. Nigdy bym ciê nie zdradzi³a.

/- To twoja wina. - Nie...

Nagle mieliœmy dziesiêæ cia³.

Na szeœciu znajdowa³y siê pasuj¹ce œlady nasienia.

Wtedy nast¹pi³ prze³om.

W mieszkaniu jednej z ofiar, znaleŸliœmy nie umyt¹ szklankê wody.

Mieliœmy odcisk palca i DNA ze œliny.

Odcisk palca, znaleziony na szklance mia³ odpowiednik w bazie danych.

By³ to mój partner... Jim Foley.

Natychmiast aresztowaliœmy go i rozpoczêliœmy dochodzenie.

By³ w mieœcie podczas dokonania wszystkich zabójstw.

By³y trzy zabójstwa w Pensylwanii, dokonane w ten sam sposób...

a on by³ w Pensylwanii na rodzinnych wakacjach.

Nie mia³ wystarczaj¹cego alibi na ¿adne z zabójstw.

Przeszukaliœmy jego samochód i dom.

ZnaleŸliœmy bi¿uteriê i œlady krwi, pochodz¹ce od ofiar.

Wówczas wiedzieliœmy ju¿, ¿e mamy naszego sprawcê.

Dziœ rano aresztowaliœmy Jamesa Foleya, by³ego, lokalnego funkcjonariusza policji,

jako g³ównego podejrzanego w sprawie morderstw RzeŸnika Znad Rzeki.

EKSTRADYCJA FOLEYA DO PENSYLWANII STAN ¯¥DA KARY ŒMIERCI

By³am g³ównym prokuratorem podczas sprawy Pensylwania vs James Foley.

Dokonaliœmy ekstradycji do Pensylwanii, w nadziei na egzekucjê.

Przyszli i aresztowali mojego tatê jako RzeŸnika Znad Rzeki.

To by³ koszmar.

Ciê¿ko to nawet wyjaœniæ, nie mog³em spaæ, rzuci³em szko³ê,

sta³em siê dziwol¹giem nawet dla przyjació³.

Narzeczona mnie rzuci³a, bo nie chcia³a urodziæ wnuków seryjnego mordercy.

Wszystko zmieni³o siê w jednej sekundzie.

Foley nie mia³ alibi na czas morderstw, poniewa¿ by³ policjantem,

który przez wiêkszoœæ czasu patrolowa³ okolicê w nieoznaczonym radiowozie.

Mia³ wystarczaj¹co du¿o czasu, ¿eby pope³niæ te zbrodnie.

Oprócz tego, wiadomo by³o, ¿e zabiera³ prostytutki.

Prawdopodobnie, pan Foley by³ ich regularnym klientem.

Jedna z prostytutek, Cindy Jackson, wsta³a i potwierdzi³a,

¿e widzia³a go w okolicy w czasie trzech z uprowadzeñ.

Jako obroñca, mia³em naprawdê zwi¹zane rêce,

poniewa¿ odmawia³ jakiegokolwiek przyznania siê do winy.

Wci¹¿ mu powtarza³em, ¿e go zabij¹, jeœli siê nie przyzna.

Odpowiada³, ¿e mnie zwolni i bêdzie broni³ siê sam,

jeœli nie przestanê o tym gadaæ.

To by³o naprawdê frustruj¹ce.

"WINNY"

To mój ojciec...

Ju¿ po wszystkim... i musi zostaæ ukarany.

/Wierzy pan, ¿e to zrobi³?

Tak... wierzê.

Sala s¹dowa wype³niona jest dziœ rodzinami ofiar,

które chc¹ zostaæ wys³uchane podczas skazania RzeŸnika Znad Rzeki.

Nigdy nie wybaczê ci tego, co zrobi³eœ i mam nadziejê,

¿e sprawia ci to wiele bólu w twoich myœlach i w twoich koszmarach.

Ale uwa¿am, ¿e powinni darowaæ ci ¿ycie.

Bo my nie jesteœmy tacy, jak ty.

To jest z ca³¹ pewnoœci¹ sprawa o karê œmierci.

Proszê, oddajcie rodzinom sprawiedliwoœæ.

Poka¿cie temu potworowi, ¿e bycie policjantem nie stawia go ponad prawem.

Dziœ wieczór, relacjonujê "na ¿ywo" z Waynesburg w Pensylwanii,

gdzie James Foley, by³y funkcjonariusz policji stanu Nowy Jork,

znany równie¿ jako RzeŸnik Znad Rzeki,

zostanie za kilka godzin stracony.

Wielu przysz³o tutaj by protestowaæ lub popieraæ tê egzekucjê.

Dowiedzieliœmy siê, ¿e skazany, na swój ostatni posi³ek wybra³...

pieczony stek z ziemniakami.

ODTWORZENIE

ZAPIS AUDIO Z EGZEKUCJI

/Cz³onkowie grupy egzekucyjnej /przygotowuj¹ zestawy iniekcyjne.

/Jesteœmy gotowi.

/Skazany ma prawo do ostatniego s³owa.

/Czy skazany ¿yczy sobie wyg³osiæ /ostatnie oœwiadczenie?

/Czy skazany chce siê pomodliæ?

/Skazany równie¿ odmówi³.

/Wykonujemy pierwsz¹ fazê egzekucji.

/Wykonujemy drug¹ fazê egzekucji.

/Wykonujemy trzeci¹ i ostatnia /fazê egzekucji.

/Pierwszy z naszych lekarzy /przystêpuje do badania.

/Drugi przeprowadza badanie.

/Trzeci i ostatni lekarz /przeprowadza badanie.

/Badanie zosta³o ukoñczone.

/Superintendent pragnie /poinformowaæ œwiadków,

/¿e œmieræ nast¹pi³a o 12.24 /dnia dzisiejszego.

JAMES FOLEY UMAR£ PRZEZ ŒMIERTELNY ZASTRZYK

O 12.24 RANO

9 WRZEŒNIA 2001 ROKU

CZÊŒÆ 6: NIEODNALEZIONA

Gdy wróci³em do domu, w skrzynce znalaz³em mapê.

By³ na niej punkt, podpisany: "nieodnaleziona".

Potem zadzwoni³ telefon... powiedzieli: "Musisz przyjechaæ i to zobaczyæ."

By³o to kolejne cia³o. Od razu wiedzia³em...

Zaraz gdy przyszed³em do pracy, przyjecha³a policja i wrêczy³a mi próbkê DNA,

¿¹daj¹c, abym j¹ natychmiast zbada³. By³em bardzo zdenerwowany.

Okaza³o siê, ¿e to DNA RzeŸnika Znad Rzeki, Jamesa Foleya.

Wci¹¿ nie mamy pewnoœci...

Prawdopodobnie by³ w klinice p³odnoœci kilka lat wczeœniej.

Uwa¿amy, ¿e byæ mo¿e stamt¹d... ale nie jesteœmy pewni.

Naprawdê ³atwiej jest broniæ winnego, ni¿ niewinnego.

Nic nie jest takie samo.

Powód jest taki, ¿e osoba winna podejmuje logiczne decyzje.

Cz³owiek niewinny natomiast,

jest opêtany potrzeb¹ upewnienia siê, ¿e wszyscy wiedz¹, ¿e jest niewinny.

Jim Foley odmawia³ jakiejkolwiek formy przyznania siê do winy.

Utrzymywa³ o swojej niewinnoœci do samego koñca.

To wszystko bzdety.

Trzy dni po egzekucji mojego ojca, zdali sobie sprawê, ¿e by³ niewinny.

Mieli umieœciæ sprostowanie w gazecie i wtedy wydarzy³ siê 11 wrzeœnia.

Artyku³ o moim tacie wyl¹dowa³ na szóstej stronie.

By³y policjant oczyszczony z zarzutów po egzekucji...

Ludzie wci¹¿ ¿artuj¹, kiedy siê przedstawiê...

"RzeŸnik Znad Rzeki to twój krewny?"

Odpowiadam, ¿e Jim Foley nie by³ RzeŸnikiem Znad Rzeki.

Dowiedziono, ¿e by³ niewinny.

Wtedy rozumiej¹, ¿e to naprawdê mój krewny i powoli siê ode mnie odsuwaj¹.

Do dziœ nikt mi nie wierzy, ¿e dowiedziono jego niewinnoœci,

bo s³yszeli mnóstwo o rozprawie i egzekucji,

ale nikt nie s³ysza³, ¿e udowodniono, ¿e by³ niewinny.

Przez 11 wrzeœnia.

To stek bzdur.

Ka¿dy inny tydzieñ w amerykañskiej historii

i by³aby to narodowa sensacja.

Seryjny morderca zabija gliniarza, wykorzystuj¹c system sprawiedliwoœci.

Dajcie spokój...

Ale wydarzy³ siê 11 wrzeœnia i ka¿dy mia³ w dupie wszystko inne.

Po ponad 10 latach planowania i mordowania,

co ja uzna³bym za zbrodniê stulecia...

nikt nawet o tym nie wie.

Gdy ludzie przeczytaj¹, ¿e w mieœcie grasuje seryjny morderca,

staj¹ siê czujni. I tak siê sta³o.

Potem, gdy przeczytaj¹, ¿e morderca atakuje tylko prostytutki,

jeœli nie jesteœ prostytutk¹, twoja czujnoœæ znacznie opadnie.

Wiêc wykreowa³ postaæ RzeŸnika Znad Rzeki,

¿eby ludzie zapomnieli o strachu przed tym nieznanym morderc¹,

aby móc nadal ¿erowaæ na wszystkich.

/- CzeϾ. /- CzeϾ. Problem z samochodem?

/Tak, po prostu zgas³. /Nie wiem, co siê sta³o.

/Mam zadzwoniæ po pomoc drogow¹?

/Dziêkujê, panie oficerze. /By³oby wspaniale.

/Utknê³am tu od godziny.

/Nie powinnaœ byæ tu sama, /kiedy RzeŸnik Znad Rzeki jest na wolnoœci.

/Myœla³am, ¿e on atakuje /tylko prostytutki.

/Niedaleko st¹d jest stacja benzynowa, /gdzie bêdziesz bezpieczna.

/Podwiozê ciê tam, ¿ebyœ nie musia³a /czekaæ tu sama.

/- Móg³by pan to zrobiæ? /- Oczywiœcie.

/Dziêkujê.

/Mam tu trochê gratów. /Mo¿esz usi¹œæ z ty³u?

/Oczywiœcie. /Czemu nie?

Dziêkujê.

Wiêc tak to wygl¹da, jak siê zostanie aresztowanym?

/By³aœ ju¿ aresztowana?

Kiedyœ mnie aresztowali za jazdê po alkoholu, to wszystko.

To by³ d³ugi dzieñ.

Tam by³ chyba zjazd do stacji benzynowej.

Przepraszam.

Czy to nie by³ zjazd do stacji benzynowej?

/Có¿, chyba by³.

Mo¿e lepiej pan zawróci?

/- Mogê o coœ spytaæ? - O co?

- Mo¿e pan zawróciæ? /- Dlaczego nazwa³aœ mnie "oficerem"?

Przepraszam, nie rozumiem.

/Zanim wsiad³aœ do samochodu, /nazwa³aœ mnie "oficerem".

/Dlaczego tak mnie nazwa³aœ?

Myœla³am, ¿e tak siê zwraca do policjantów.

/Bo tak jest, ale... /ja nie jestem gliniarzem.

- Nie jest pan? /- Nie.

To nie jest œmieszne.

Nie ¿artujê.

Rozumiem. Wiêc kim pan jest?

/Jestem RzeŸnikiem.

- Zabawne. /- Wcale nie.

/Nie powinnaœ wsiadaæ /do samochodów nieznajomych.

/Trzeba mieæ na uwadze /przebierañców.

/Zrobi¹ wa³a z ciebie /i ze mnie.

Dok¹d jedziemy?

/Zobaczysz.

Proszê tego nie robiæ...

Proszê mnie nie krzywdziæ...

mam... mam rodzinê i...

bardzo przepraszam... proszê tego nie robiæ...

/Co ty na to? /Zaproponujê ci uk³ad.

/Zatrzymamy siê i zgwa³cê ciê,

/ale potem... potem, /je¿eli bêdziesz grzeczna,

/jeœli nie zrobisz nic g³upiego, /nie zabijê ciê.

Dobrze.

/Myœla³aœ, ¿e w to uwierzê? /Nie pozwolisz mi siê zwyczajnie zgwa³ciæ.

- Tak, pozwolê... /- Nie wierzê ci!

Dlaczego?

/Wiesz...

/jeœli mam byæ szczery,

/chyba oboje nie chcemy, ¿ebyœ ¿y³a, /kiedy zrobiê ci to, co zamierzam.

Przepraszam! WypuϾ mnie!

/Przykro mi, skarbie. /Wymontowa³em klamki z drzwi.

Ten morderca dok³adnie wie, jak odgrywaæ wymyœlon¹ przez siebie postaæ.

Tak jak bardzo dobry aktor,

który potrafi sprawiæ, ¿e myœlimy, ¿e naprawdê p³acze lub œmieje siê.

¯eby daæ pañstwu przyk³ad, przeczytam kilka z tych profili psychologicznych.

"Podejrzany to bia³y mê¿czyzna, w wieku od 18 do 25 lat."

"Bia³y mê¿czyzna, w wieku 25 - 35 lat."

"Czarny mê¿czyzna, w wieku 25 - 30 lat."

"Niezorganizowany."

"Wysoce zorganizowany."

"Seryjny morderca."

"Raczej na pewno jego pierwsze zabójstwo."

"Pierwsze zabójstwo."

"Zdecydowanie nie jego pierwsze zabójstwo."

"Mieszka sam, prawdopodobnie w bardzo brudnym domu."

"Jego dom jest czysty i schludny."

"Sadystyczny."

"Sadysta."

"Leczony w zak³adzie zamkniêtym przez wiêkszoœæ ¿ycia."

"Wysoce sprawny."

"Mo¿liwa ograniczona percepcja."

"Bardzo inteligentny. Mo¿liwe, ¿e dobrze wykszta³cony."

"Nigdy nie ukoñczy³ liceum."

"Mo¿e pracowaæ w wymiarze sprawiedliwoœci."

"Byæ mo¿e policjant albo ochroniarz."

"Mo¿liwe, ¿e w jakiœ sposób upoœledzony."

"Przypuszczalnie nie potrafi utrzymaæ posady."

"Zna siê na profilach psychologicznych. Mo¿liwe, ¿e zatrudniony przez FBI."

CZÊŒÆ 7: ZNALEZISKO

Skupi³em siê na mapie, któr¹ przys³a³ mi morderca.

Zosta³a wykonana na internecie, programem "Map Quest".

Skontaktowa³em siê ze specjalist¹, który mia³ coœ z tego wyci¹gn¹æ.

Uzyskali dostêp do danych "Map Quest".

Tê konkretn¹ mapê œci¹gniêto tylko raz, w czasie, który nas interesowa³.

PóŸniej namierzyliœmy adres IP.

Potem coœ z ISP... czy coœ takiego...

nie bardzo siê na tym znam.

Nazywam siê kapitan Harvey Scroggs.

Dowodzi³em wejœciem do domu, wiêc, jakby to powiedzieæ...

przywaliliœmy z grubej rury.

Helikoptery, S.W.A.T., psy, oddzia³ bombowy... wszystko.

Tak na wszelki wypadek.

ARCHIWALNE ZDJÊCIA POLICJI

Czysto!

Ludzie pytaj¹ mnie, jak go znaleŸliœmy,

a ja odpowiadam... po pierwsze: nie znaleŸliœmy go.

Tylko jego dom.

Po drugie: nie znaleŸliœmy go. On nam go odda³.

Chcia³, ¿ebyœmy go znaleŸli.

Wiemy o tym, poniewa¿ w ca³ym domu nie by³o ani jednego odcisku palca.

Tutaj, na œcianie, œlad krwi.

A tutaj... daj tu kamerê, to poka¿ê.

1, 2, 3, 4, 5 pude³ek z kasetami, z kolejnymi numerami...

/Ch³opaki...

/Ch³opaki, chodŸcie tutaj.

ChodŸ tutaj, Sean. PrzejdŸ tutaj.

Gotowi?

Mój Bo¿e...

¯yje?

O, mój Bo¿e... ¿yje. Dajcie lekarza. Dajcie tu lekarza!

ZAGINIONA KOBIETA Z PENSYLWANII PRZETRZYMYWANA W "LOCHU SEKSU"

Przez te wszystkie lata, ludzie próbowali uœwiadamiaæ mnie,

¿e Cheryl prawdopodobnie nie ¿y³a.

¯e powinnam zacz¹æ ¿yæ dalej.

Ale nie potrafi³am.

Powtarza³am wszystkim, ¿e muszê mieæ nadziejê, dopóki siê nie przekonam.

Kiedy zadzwoni³ telefon i policjant powiedzia³, ¿e znaleŸli moj¹ córkê,

pomyœla³am, ¿e mia³ na myœli cia³o.

Wtedy zda³am sobie sprawê, ¿e chyba nie mia³am wystarczaj¹co du¿o nadziei.

Nigdy nie widzia³am istoty ludzkiej, urodzonej i wychowanej w USA,

która zosta³aby poddana takim torturom.

By³a przypiekana, ciêta...

Piêæ zêbów usuniêto przy pomocy kombinerek lub m³otka.

Mia³a wiele z³amanych koœci.

Nie tylko nie pozwolono im siê zrosn¹æ,

niektóre zosta³y dodatkowo zniekszta³cone przy pomocy jakiegoœ krêpulca.

Zosta³a równie¿ ekstremalnie wycieñczona.

W rezultacie, jej organy wewnêtrzne by³y w bardzo z³ym stanie.

Zosta³a równie¿ poddana okrutnym torturom seksualnym.

W tym, ra¿enie pr¹dem genitaliów oraz rzeczy...

które s¹ zbyt drastyczne, ¿eby o nich mówiæ.

Gdy przebywa³a w szpitalu, wiêkszoœæ obra¿eñ zdawa³a siê pogarszaæ,

zamiast siê goiæ. Nie potrafiliœmy tego wyjaœniæ.

PóŸniej zda³am sobie sprawê, ¿e ból, nie zwyczajny, lecz brutalny ból,

by³ tak wa¿n¹ czêœci¹ jej ¿ycia, przez tak d³ugi czas,

¿e nie umia³a bez niego ¿yæ.

Nie wiedzia³a, jak egzystowaæ, jeœli nie przez straszliwy ból.

Torturowa³a siê, kiedy nikt nie patrzy³.

By³am taka zdenerwowana, kiedy przyjecha³am do szpitala.

WyobraŸcie sobie, nie widzia³am mojej córki od oœmiu lat.

Kiedy tam przyjecha³a, by³a przytomna.

Zakrywa³a oczy i szepta³a: "Proszê, zabierz mnie do domu...

proszê, zabierz mnie do domu... proszê zabierz mnie do domu..."

W³aœnie tak.

Tydzieñ póŸniej zabraliœmy j¹ i przywieŸliœmy do domu.

Ale ona wci¹¿ to powtarza³a.

Wtedy zrozumia³am, ¿e nie mia³a na myœli naszego domu...

Dziwnie by³o zobaczyæ Cheryl po tym ca³ym czasie.

Od czasu gdy zaginê³a,

z licealistki zmieni³am siê w matkê dwóch dziewczynek.

Ciê¿ko by³o widzieæ dziewczynê, któr¹ kocha³am i tê, która powróci³a.

PO MIESI¥CU PRZEKONYWANIA DEMPSEYÓW,

OTRZYMALIŒMY ZGODÊ NA WYWIAD Z ICH CÓRK¥

CHERYL

Nie wiem...

nie wiem, co chcecie, ¿ebym powiedzia³a.

/Jakie to uczucie, /znów byæ w domu?

Nie wiem...

Co mam mówiæ?

/Dobrze by³o znów zobaczyæ /mamê i tatê?

Tak.

Mo¿e...

nie wiem, co chcecie, ¿ebym mówi³a.

/Co sprawi³o ci najwiêksz¹ radoœæ?

Nie wiem... chyba nie chcê ju¿ dalej tego robiæ.

/Dlaczego?

Bo nie wiem, co chcecie, ¿ebym mówi³a.

/Mo¿esz mówiæ co tylko chcesz.

On mnie kocha³.

Nie pozwalaj¹ mi tego mówiæ, ale to prawda.

Kocha³ mnie.

Nie chcia³ mnie zostawiæ...

i pewnego dnia wróci do mnie...

i mnie zabierze.

DWA TYGODNIE PO TYM WYWIADZIE,

CHERYL DEMPSEY ODEBRA£A SOBIE ¯YCIE.

W LIŒCIE, KTÓRY ZOSTAWI£A,

WYZNA£A SWOJ¥ DOZGONN¥ MI£OŒÆ

DO SWOJEGO "PANA".

Tragedia znów dotknê³a ma³ej rodziny z Reading,

gdzie œwie¿o pogrzebane cia³o Cheryl Dempsey

zosta³o skradzione zesz³ej nocy z grobu na cmentarzu Woodland.

Nie pozosta³o nic, poza roztrzaskan¹ trumn¹.

Policja rozwa¿a mo¿liwy zwi¹zek pomiêdzy t¹ makabryczn¹ zbrodni¹,

a seryjnym morderc¹, nêkaj¹cym wschodnie wybrze¿e,

znanym jako RzeŸnik Znad Rzeki.

Mam przeczucie, ¿e przeniós³ siê gdzieœ indziej.

Bardzo mocno w¹tpiê, ¿e przesta³ zabijaæ.

Bardzo mocno w¹tpiê, ¿e ktoœ w ogóle zdaje sobie sprawê, ¿e on tam jest,

ale w jakimœ mieœcie, zaginiêcia i liczba morderstw rosn¹

i gdzieœ tam...

on jest za to odpowiedzialny.

Co wydaje siê interesuj¹ce, to ¿e taœmy by³y ponumerowane kolejno,

ale brakowa³o 27 taœm, kiedy je znaleŸliœmy.

Zastanawiam siê, co na nich by³o.

Byæ mo¿e by³y zbyt osobiste, ¿eby ktoœ móg³ je ogl¹daæ?

Mo¿e jego twarz by³a tam widoczna, albo zbyt wiele o nim ujawnia³y?

A mo¿e by³o na nich coœ gorszego, ni¿ to, co ju¿ widzieliœmy?

Na pewno bêdziemy obserwowaæ jedno miejsce.

Jeœli ten dokument, który krêcicie, kiedykolwiek trafi do kin,

nie bêdzie móg³ siê powstrzymaæ.

Bêdzie ogl¹da³ ten film tyle razy, ile siê da.

Bêdziemy mieæ na oku tyle kin, ile bêdziemy w stanie, poniewa¿...

on tam bêdzie.

DLA CHERYL DEMPSEY

TWÓRCY FILMU S¥ G£ÊBOKO WDZIÊCZNI RODZINOM

ZA PODZIELENIE SIÊ Z NAMI SWOIMI HISTORIAMI.

NASZE SERCA S¥ Z WAMI...

ORAZ Z TYMI, KTÓRYCH STRACILIŒCIE PRZEDWCZEŒNIE...

...NIECH NIGDY NIE ZOSTAN¥ ZAPOMNIENI.

T³umaczenie ze s³uchu: Bi$hop

Korekta i synchro: Sabat1970