Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranรฎ)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Adinda.
Saya dah nampak semuanya.
Kenapa awak nak buat begini?
Perbuatan awak ini...
bertentangan dengan peraturan alam.
Cinta saya pada awak...
sudah terlalu dalam.
Saya tak mahu kehilangan awak, Dharma.
Mungkin perbuatan saya ini tak boleh dimaafkan...
tapi...
tiada apa-apa yang boleh menghentikan saya dari menari.
Termasuk awak.
Mari sini, Adinda.
Saya akan bantu awak.
Saya tak mahu awak dihalau keluar daripada kampung ini...
kerana hal ini.
Sebab saya memang betul-betul cintakan awak.
Saya cintakan awak, Adinda.
Maafkan saya, Adinda.
Maafkan saya, Adinda.
Maafkan saya, Adinda.
Mak, Kinara pergi sekolah.
Kinara.
Kinara, cepat. Kita dah lambat.
Ya, tunggu.
Cepat. - Dah lambat berapa minit?
Dah lambat lima minit.
Cepat sikit.
Berapa harga telur ini?
Sebiji telur dua ribu. Tiga biji telur lima ribu saja.
Mahalnya.
Saya ke tempat lain saja. - Awak yakin awak tak mahu?
Ya, yakin. - Baiklah.
Terima kasih. - Okey.
Tumpang lalu. - Selamat pagi, Pak Cik Engkus.
Hati-hati, Kinara. - Okey.
Bagaimana ibu awak?
Cepat sikit. Pagar akan ditutup nanti.
Pak cik!
Pak cik! Tunggu sekejap!
Pak cik, tunggu sekejap. - Tolong jangan tutup pagar dulu.
Oh Tuhan, kamu semua ini. - Buka pagar ini, pak cik.
Sekarang dah pukul tujuh. - Tolong buka pagar ini, pak cik.
Pergi beratur di sana. - Tolong buka pagar ini, pak cik.
Cikgu Tedy akan datang sekejap lagi.
Pak cik, tolong kami. - Oh Tuhan, kamu semua.
Buka pagar ini. - Baiklah.
Beratur, semua.
Buat tiga baris di belakang.
Berapa kali cikgu nak cakap?
Jangan lambat lagi!
Susah betul nak uruskan kamu semua ini.
Tengok ini. Sekarang dah pukul berapa?
Tujuh lima minit, cikgu.
Cikgu nak kamu belajar disiplin.
Faham?
Faham, cikgu.
Lambat lima minit pun, dia nak marah-marah.
Kinara.
Awak dah lambat beberapa kali.
Apa alasan awak kali ini?
Macam biasa, cikgu.
Setiap pagi saya harus menguruskan ibu saya dulu.
Baiklah.
Tulis nama awak di sana.
Jumpa cikgu selepas sekolah.
Dengar sini!
Kamu semua yang lain, jangan masuk dulu.
Faham? - Faham, cikgu.
Menyusahkan saja.
Di belakang, tolong fokus.
Bukan hari ini baru bermula, tapi dah sebulan kita berlatih.
Pergerakan kamu salah.
Nina, bukan begitu.
Tengok kawan yang di depan awak.
Cikgu! Nampaknya tuan puteri dah sampai.
Tuan puteri?
Pasti baru habis jadi kuli di rumahnya tadi.
Dia itu pengasuh bayi.
Cukup.
Maaf cikgu, saya lambat.
Boleh saya masuk barisan?
Okey. Kali ini awak boleh masuk barisan...
tapi ingat...
lain kali saya tak nak tengok awak lambat lagi.
Pergi! - Terima kasih, cikgu.
Nasib baik saya ini masih seorang yang baik.
Okey, yang lain teruskan.
Cepat. Bertenaga.
Jangan sampai salah gerakan.
Minggu depan ada pertandingan tarian di peringkat daerah.
Saya mahu sekolah kita mengambil bahagian.
Cepat, yang di belakang.
Fokus ke depan.
Jangan tunduk. Kanan.
Kinara.
Kalau awak menari begitu...
bagaimana awak nak masuk pertandingan minggu depan?
Oh, cikgu. Kita tak perlu ajak dia, kan?
Dia cuma akan burukkan nama sekolah, sama macam ibunya dulu.
Cepat.
Buat gerakan yang betul.
Kenapa?
Tak suka yang saya cakap tadi?
Sedar diri, Kinara.
Awak tak pandai menari.
Jadi jangan harap nak masuk pertandingan itu nanti.
Awak boleh cakap tak?
Awak ada mulut, kan?
Atau mungkin awak bisu?
Cantiknya selendang ini.
Jangan, Lid.
Maaf.
Saya nak tengok selendang itu.
Oh, Tuhan.
Kain ini sangat buruk.
Sekarang awak tak boleh menari.
Cukup.
Kenapa nak pedulikan budak kampung ini?
Mari.
Selamat tinggal.
Awak okey?
Maaf, saya buat awak terkejut.
Sini, biar saya tolong.
Oh, ya. Kenalkan.
Panggil saya Marvin, okey.
Kinara, biar saya hantar ke kelas.
Kebetulan, saya pun nak cari Melodi di sana.
Selamat tengah hari, semua. - Selamat tengah hari, cikgu.
Apa khabar?
Baik.
Bagus.
Hari ini kita akan bincangkan tentang emosi manusia.
Okey.
Sebagai manusia, sudah jelas kita mempunyai emosi manusia.
Kadang-kadang emosi manusia datang dalam pelbagai bentuk.
Marah.
Tertekan.
Sedih.
Gembira.
Bahagia...
emosi manusia yang paling penting ialah...
cinta.
Seperti yang kamu lihat, saya dah buat dua kolum di sini.
Satu mewakili emosi negative dan...
yang satu lagi mewakili emosi positif.
Apabila kita mengalami emosi negative...
kita dapati fikiran kita agak susah untuk menerima...
maklumat.
Apabila kita berada dalam keadaan positif pula...
fikiran kita dapat menerima lebih banyak maklumat dengan mudah.
Lebih mudah untuk kita belajar.
Kinara.
Ada apa? Awak baik-baik saja?
Cikgu, saya tak berniat untuk tidur dalam kelas cikgu.
Awak tertidur dalam kelas saya?
Keluar!
Saya tak bermaksud untuk...
Tunggu di luar. Sekarang!
Maaf tentang hal itu, semua.
Mari kita teruskan. Lihat di bahagian positif sini.
Kinara. Mari ke bilik saya.
Ya, cikgu.
Kinara. Awak tahu hal ini, kan?
Sekolah kita ini mementingkan disiplin dan...
saya tak nampak itu di dalam diri awak.
Cikgu Djenar melaporkan yang agak sukar untuk awak...
mengikut kelas tarian.
Dah sekian kalinya awak lambat ke sekolah dan...
hari ini awak tertidur di dalam kelas Cikgu Smith pula.
Kalau awak terus begini, cikgu tak boleh toleransi lagi.
Ya, cikgu.
Sejak ayah saya meninggal...
mak saya mengalami penyakit delusional, cikgu.
Dia nak saya yang jaga dia.
Mak saya juga agak susah nak percayakan orang.
Saya kasihan pada ibu awak...
kerana dulu dia pernah...
membuat sekolah ini bangga dengan tariannya...
tapi saya tak akan teragak-agak untuk buang awak...
daripada sekolah ini kalau awak masih mengulanginya.
Awak faham?
Faham, cikgu.
Balik ke kelas awak sekarang.
Terima kasih, cikgu.
Okey, sekian untuk hari ini. Terima kasih atas perhatian kamu.
Jumpa esok, okey.
Selamat tengah hari. - Selamat tengah hari, cikgu.
Padan muka awak.
Kinara.
Awak baik-baik saja?
Ya, saya okey.
Oh, ya. Tunggu sekejap.
Nah, saya ada buku baharu. Awak baca, ya.
Apa ini? - Awak baca saja dulu.
Mungkin awak perlukan rujukan untuk menari.
Mari saya tengok.
Tarian Pengarep.
Kinara. Ini tarian yang terkenal itu.
Setahu saya, hanya orang tertentu saja...
yang boleh buat tarian ini.
Ada orang percaya yang tarian ini memerlukan korban.
Itu semua kepercayaan karut saja.
Saya rasa kalau kita pelajari, kita pun pasti akan pandai menari.
Apabila saya dah tua nanti, saya nak belajar tarian ini.
Kenapa? Supaya saya boleh terus cantik dan awet muda.
Cantik?
Kalau dari muda dah hodoh, awak fikir awak boleh jadi cantik?
Dengki.
Sini, biar saya lihat buku itu.
Di sini penulisnya kata...
jangan pernah cuba tarian ini...
kalau kamu tiada apa-apa keinginan.
Kalau tak boleh dicuba, kenapa dia tulis buku ini? Pelik.
Nah, Kin. Ambil buku ini.
Terima kasih. Saya betul-betul perlukan buku ini.
Ya, sama-sama.
Mari kita balik. Dah lambat ini.
Mari.
Mari, gemuk.
Mari.
Hai, Kinara.
Awak belum balik lagi?
Belum lagi. Kenapa?
Nak balik bersama-sama?
Sebenarnya saya belum nak balik lagi. Kamu balik dulu.
Kami balik dulu. - Selamat jalan.
Cikgu, maaf.
Ada apa?
Tak ada apa-apa, cikgu. Saya cuma melihat semua ini.
Dulu ibu awak seorang murid yang bagus di sekolah ini.
Dia selalu bawa pulang piala untuk sekolah ini.
Tak apa, Kinara.
Pasti awak tahu...
semangat awak sama seperti ibu awak.
Betul-betul sama.
Oh ya, cikgu lupa.
Dari tadi cikgu cari awak.
Oh, ya. Maaf, cikgu.
Saya lupa.
Tak apa, Kinara.
Lupakan hal pagi tadi.
Lusa sekolah kita akan...
mengadakan rombongan sekolah...
ke Pulau Wari.
Ada taklimat tarian juga...
untuk minggu depan.
Jadi...
cikgu harap awak dapat ikut sekali, Kinara.
Okey? - Baik, cikgu.
Cikgu akan minta Cikgu Djenar masukkan nama awak.
Terima kasih, cikgu.
Baiklah. Hati-hati. - Okey.
Terima kasih, cikgu. - Ya, sama-sama.
Mak kata jangan ganggu dia kalau dia sedang menyanyi.
Dia marah nanti.
Terkejut kami.
Apa yang kamu berdua buat ini?
Tak ada apa-apa. Kalau pintu itu tertutup...
itu maknanya ibu kamu tidak mahu diganggu.
Anak cantik, awak dah balik.
Tukar baju dulu, sayang.
Adam.
Sekejap lagi nak pergi mengaji.
Pergi mandi dulu.
Ya, pak cik hantar saya, kan? - Ya, okey.
Pak cik.
Kenapa dengan mak itu?
Pak cik pun tak tahu.
Dari pagi tadi mak awak tak cakap apa-apa pun.
Dia berkurung di dalam biliknya.
Apabila pak cik balik daripada pasar tadi...
mak awak masih di dalam bilik juga.
Mungkin penyakitnya datang lagi.
Mak.
Mak dah makan?
Mak.
Kinara masuk, ya.
Apa lagi yang awak nak?
Awak nak menari?
Mak dah cakap, kan?
Awak tak perlu menari.
Apa yang boleh awak buat?
Mak.
Kinara nak belajar menari.
Supaya boleh jadi macam mak.
Lagipun, kenapa mak...
sembunyikan semua ini daripada saya?
Sepandai mana pun awak menari...
itu semua sia-sia saja.
Tiada sesiapa pun yang peduli tentang awak.
Sudahlah. Simpan saja mimpi-mimpi awak tu.
Mak.
Tiada sesiapa yang peduli tentang pencapaian awak.
Lebih baik awak keluar dari bilik mak sekarang.
Tapi, mak. Mak! - Mak mahu bersendirian.
Tapi mak, dengar cakap saya.
Mak.
Mak.
Mak, terima kasih kerana jahitkan selendang saya.
Ini bermakna, saya boleh menari, kan?
Dah banyak kali mak cakap.
Awak tak boleh masuk pasukan tarian.
Awak tak tahu apa akan terjadi kalau awak masuk pasukan tarian.
Kenapa mak selalu melarang saya?
Padahal mak pun seorang penari juga, kan?
Saya letih, mak.
Sebagai pelajar di sekolah, saya tak boleh nak buat apa-apa.
Saya nak buat mak bangga.
Ini?
Ini yang awak mahu?
Ini!
Ini yang awak perlukan?
Awak nak jadi terkenal?
Terus dilupakan...
dan tidak dihargai?
Ayah awak menghilang kerana mak menari.
Awak tak perlu...
Awak...
tak perlu buat apa-apa.
Disebabkan awak...
mak sakit!
Mak sakit kerana tarian itu!
Kakak.
Jangan berkasar dengan Kinara.
Dia masih kecil lagi.
Berapa lama lagi kakak nak berkurung seperti ini?
Ini bukan salah kakak.
Abang Ardi meninggal dalam kemalangan, kakak.
Kita tak tahu bila Tuhan akan mengambil nyawa kita.
Apa yang awak tahu, Engkus?
Dia meninggal kerana...
saya terlalu bercita-cita nak jadi penari!
Baik.
Saya tak sepatutnya ikut tarian kematian itu.
Satu, dua, tiga, empat, lima, enam, tujuh, lapan.
Satu, dua, tiga, empat, lima, enam, tujuh, lapan.
Satu, dua, tiga, empat, lima, enam, tujuh, lapan.
Baiklah, semua. Sesuai dengan nama saya...
saya akan mengetuai aktiviti di studio tarian sekolah kita.
Lembut.
Hai, semua.
Senior sedang bercakap di sini.
Apabila senior sedang bercakap, tolong dengar.
Baik, senior.
Awak juga.
Dengar sini.
Cikgu Djenar telah memberikan saya mandate untuk membimbing...
dan mengajar kamu semua dalam seni tari.
Baiklah, Cikgu Djenar akan beritahu kamu semua.
Silakan, Cikgu Djenar.
Selamat pagi, semua.
Selamat pagi, cikgu.
Okey.
Cikgu akan kongsikan sesuatu dengan kamu semua.
Pertama tentang pelajar tari yang akan pergi ke Pulau Wari.
Bukan semua antara kamu yang akan ikut ke Pulau Wari.
Hanya beberapa orang saja yang akan turut serta.
Cikgu. - Ya, apa dia?
Boleh kami semua ikut?
Tak boleh.
Kita bukan nak pergi bercuti...
tapi pergi belajar menari.
Jadi murid-murid yang bukan pelajar tari, tak boleh pergi.
Faham?
Faham, cikgu. - Okey, terima kasih.
Kinara.
Awak ikut, kan?
Kenapa awak tak gembira?
Apa lagi yang tak kena?
Melody buat hal lagi?
Tak, saya okey.
Saya tidak dibenarkan pergi.
Mungkin ibunya tak izinkan.
Bagaimana kalau kita tolong Kinara?
Ya! Saya ada satu idea.
Okey, tapi jangan bising-bising.
Wah, main lalu saja.
Kalau nak lalu sini, awak mesti ucapkan helo dulu.
Jadi awak ini...
pelajar baharu yang rasa awak boleh menari?
Saya dengar Cikgu Djenar benarkan awak ke Pulau Wari.
Betul?
Melody.
Dia tak layak masuk dalam pasukan tarian kita.
Dia langsung tak berbakat.
Awak tak boleh turut serta.
Awak nak ke mana?
Apa yang patut...
kita lakukan pada dia?
Lepaskan saya, Salsa. - Awak diam!
Melody, hentikan.
Kasihan. - Cantik sekali, kan?
Oh, Tuhan.
Sakit, Lidya.
Padan muka awak.
Lidya.
Marvin. Tengok.
Itu Melody, kan?
Apa dia buat itu?
Nampaknya macam dia sedang membuli seseorang.
Mari kita ke sana. - Melody! Hentikan.
Melody.
Apa yang awak buat ini?
Kalau awak terus begini...
tiada lelaki yang mahukan awak.
Kinara, awak okey?
Mulai dari sekarang, dan mulai dari saat ini...
hubungan kita putus.
Saya tak buat salah apa-apa.
Tenang dulu, Melody.
Mari. - Semua ini salah awak, Kinara!
Saya benci awak!
Kinara, awak baik-baik saja?
Kinara.
Kinara.
Kinara.
Kinara.
Kinara.
Kinara.
Mak, kenapa ini?
Mana kakak awak?
Mak nak ke mana itu?
Mak!
Mana anak saya Kinara?
Anak saya.
Kinara! - Kakak, kenapa ini?
Tenang dulu, kak. - Mak.
Kinara tak ke mana-mana, kak. - Tenang dulu, mak.
Kinara tak ke mana-mana, kak.
Cukup.
Kinara tak ke mana-mana.
Awak nak cari siapa?
Saya nak jumpa Sekar.
Kinara, maafkan kami.
Disebabkan kami, awak lari ke sini.
Tak apa. - Sekali-sekala boleh tumpang, kan?
Ini teh awak.
Kalau tak, pasti Kinara tak dibenarkan pergi esok.
Sekar, idea-idea awak ini tak pernah yang betul.
Kinara.
Esok biar saya minta izin daripada Pak Cik Engkus.
Awak dah sediakan persiapan untuk pergi esok?
Ya, tapi maaf kalau saya menyusahkan.
Kalau ayah saya masih hidup, pasti saya tak akan...
menyusahkan begini.
Mana?
Awak patut berenang, Sekar.
Tengok.
Selamat datang ke Pulau Wari.
Akhirnya kita sampai juga ke Pulau Wari.
Cantik betul pantainya. Mari kita ke sana sekejap.
Kenapa setiap pokok dibalut dengan kain merah di pulau ini?
Kenapa begitu?
Sekar, jangan cakap bukan-bukan. Kita di sebuah pulau asing ini.
Pantang.
Awak mengikuti saya dari tadi?
Ya. Tak apa, Kinara.
Saya cuma nak pastikan awak selamat.
Lagipun, awak berpecah dari kumpulan kita tadi.
Oh, ya.
Apa yang awak cari, Kinara?
Tadi ada seorang nenek sedang menari di sana...
tapi apabila saya mendekat, dia hilang.
Di sana? - Ya.
Jangan risau. Orang di sini memang suka menari.
Ya.
Oh, ya. Awak tahu tak?
Setiap kali saya ke pantai, saya pasti teringat mak saya.
Mak saya betul-betul suka pergi ke pantai.
Murid-murid, tolong berbaris.
Cikgu nak ambil kedatangan.
Sekar. - Ada, cikgu.
Daniar. - Ada, cikgu.
Jasper. - Ada.
Kinara. Mana Kinara?
Itu dia. Kinara! Cepat sikit, Kinara.
Budak ini selalu lambat. - Saya berdiri di mana?
Sini. Awak ke mana saja tadi?
Saya di sana.
Marvin mana? - Dia masih di kem.
Murid-murid, sekarang dengar kata-kata aluan..
Daripada wakil orang tempatan yang akan disampaikan oleh...
Datuk Waringin.
Silakan.
Kenalkan.
Nama saya Datuk Waringin.
Ini tempat kami.
Tolong jaga kebersihan di sini.
Jangan tinggalkan sampah merata-rata seperti itu.
Jangan buat begitu.
Faham? - Ya, kami faham.
Kita jumpa lagi malam nanti.
Kami akan ajarkan tarian Pulau Wari nanti.
Kamu mahu belajar? - Ya, sudah tentu.
Okey.
Cepat sikit. Lincah.
Cepat buat satu barisan.
Cepat sikit.
Cepat sikit.
Datuk, silakan.
Baiklah, murid-murid.
Malam ini saya akan tunjukkan...
beberapa gerakan tari khas...
Pulau Wari.
Saya akan buat dulu, dan kemudian kamu semua ikut.
Lima, enam, tujuh, lapan.
Satu, dua, tiga, empat, lima, enam, tujuh, lapan.
Satu, dua, tiga, empat, lima, enam, tujuh, lapan.
Bagaimana, semua?
Dapat tak? - Ya, dapat.
Baiklah.
Saya akan ulang sekali lagi.
Kita buat sama-sama. Mari.
Satu, dua, tiga, empat, lima, enam, tujuh, lapan.
Kinara.
Menari betul-betul.
Cikgu bawa awak ke sini kerana awak ada potensi dan minat.
Kalau awak menari begitu...
tolong keluar dari barisan dan tunggu saja di bilik awak.
Tapi, cikgu. - Keluar!
Memalukan saja!
Awak siapa?
Dah lama saya ingin menjemput awak ke sini, Kinara.
Jiwa awak ada semangat yang kuat.
Apa maksud awak?
Hanya orang yang ada niat dan hati yang ikhlas boleh jumpa saya.
Saya boleh ajar awak menari.
Awak mahu, Kinara?
Tapi...
awak mesti faham akibatnya.
Saya boleh ajar satu tarian...
yang akan membuat semua orang tunduk pada awak.
Satu hal yang awak perlu tahu.
Sesiapa yang melihat awak menari...
akan mati.
Itu saja syaratnya?
Ya.
Sekarang masuk melalui pintu itu.
Di sana awak akan jumpa saya.
Nyai Dewi Batari...
seorang penari yang cantik.
Dia berasal dari keturunan bangsawan.
Dia dikhianati kekasihnya..
Selepas dia tahu yang Batari mempunyai satu...
tarian yang boleh membunuh.
Itulah Tarian Pengarep.
Baiklah.
Mari, ikut saya.
Duduk!
Buka mulut awak!
Minum ini.
Maaf, Dewi Batari.
Saya persembahkan...
jiwa Kinara...
dan saya persembahkan jiwanya kepada awak.
Ini ialah tarian kematian.
Ya, jasad saya sudah tiada...
tapi jiwa saya tidak mati.
Kasmirah telah menyelamatkan saya.
Sekarang giliran saya untuk menyelamatkan awak pula.
Kinara!
Awak di mana, Kinara?
Kinara! - Itu dia. Kinara!
Kinara! - Marvin? Itu dia. Kinara!
Kinara!
Kinara!
Kinara, tolong bangun.
Kinara.
Tolong!
Cepat, kita angkat dia.
Assalamualaikum.
Maaf.
Assalamualaikum.
Waalaikumusalam.
Kinara?
Masuk.
Bawa dia masuk. Kinara.
Kenapa ini?
Sebenarnya...
kami jumpa Kinara di pantai.
Diah.
Tolong maafkan saya.
Terima kasih kerana membawa Kinara balik ke rumah.
Sama-sama.
Keluar dari rumah saya!
Sudah, kak. - Keluar!
Kamu semua keluar dari rumah saya!
Kakak, Kinara baik-baik saja.
Kamu semua bawa anak saya ke pulau itu...
dan kamu tak tahu apa yang telah kamu semua lakukan!
Mak. - Lebih baik kamu semua balik!
Tak apa, kak. Kinara okey. - Mak.
Keluar!
Mak. - Tenang dulu, kak.
Kami minta maaf, puan.
Ini semua salah kami.
Kami balik sekarang.
Tenang, kak.
Kinara baik-baik saja. - Kinara okey, mak.
Baik, berikan tepukan gemuruh pada kumpulan ini.
Okey, kamu boleh duduk.
Kumpulan seterusnya.
Kenapa?
Bukankah dia dengan awak? - Mana Kinara?
Itu Kinara? - Dia sangat cantik.
Ya, dia dah berubah.
Lambat lagi?
Atau tak datang?
Cepat. Mulakan.
Maaf, cikgu. Saya lambat.
Enam, tujuh, lapan.
Satu, dua, tiga, empat, lima, enam, tujuh, lapan.
Kinara?
Nampaknya pergerakan awak dah semakin bagus sejak...
awak balik dari pulau itu kelmarin.
Cikgu pasti awak dah belajar dengan penuh minat.
Cikgu bangga dengan awak, Kinara.
Okey, berikan tepukan gemuruh.
Silakan.
Kumpulan seterusnya?
Silakan.
Baiklah.
Sudah tiba masanya untuk saya mengumumkan...
nama-nama mereka yang terpilih mewakili sekolah kita...
di peringkat daerah nanti.
Pertama, Melody.
Lidya.
Daniar.
Joan.
Kinara.
Revy.
Maretha. Thalia.
Tahniah kepada semua yang telah layak dan akan mewakili...
sekolah kita di peringkat daerah nanti.
Untuk yang belum terpilih, jangan berputus asa.
Hai, Kinara.
Kenapa? Sakit?
Melody? - Padan muka awak.
Melody, sakit! Lepaskan saya!
Melody.
Kenapa berhenti? Melody.
Melody!
Tak apa.
Mari, Lidya. Mari kita pergi.
Melody.
Kenapa terburu-buru?
Semuanya baik-baik saja, kan?
Saya okey.
Melody.
Saya dah dijemput balik.
Saya balik dulu, ya. - Okey.
Awak okey, kan? - Ya.
Hati-hati, Lidya.
Lidya.
Lidya.
Itu awak, kan?
Tolong jangan bergurau.
Lidya.
Lidya!
Kenapa pintu ini dikunci?
Lidya!
Sayang. - Ya.
Awak kenal Kinara, kan?
Ya. Kenapa dengan Kinara?
Semalam selepas kami balik dari Pulau Wari...
tiba-tiba dia boleh menari, dan dia juga semakin cantik.
Pelik, kan?
Melody pun sama.
Dia jadi takut dengan Kinara.
Nanti kalau awak datang ke sekolah saya...
jangan jatuh cinta dengan Kinara pula, ya.
Kenapa ini, sayang?
Hati-hati kalau memandu.
Sayang.
Sayang.
Awak marah, ya?
Saya minta maaf, sayang.
Sayang.
Saya minta maaf.
Siapa itu?
Kenapa nampak seram sangat?
Tunggu sekejap, saya tengok.
Hati-hati, okey.
Sayang.
Sayang.
Adam.
Helo? - Helo, Kinara.
Awak orang terakhir pulang dari sekolah, kan?
Awak tahu sesuatu?
Ya, saya orang terakhir keluar dari sekolah.
Kenapa awak tanya?
Melody.
Melody. Dia meninggal dunia...
dan dia dijumpai dalam keadaan yang mengerikan...
dan mayatnya dah mulai busuk.
Siapa yang meninggal?
Mak nak tanya sesuatu.
Apa awak buat di pulau itu?
Jawab!
Ini. Dari mana awak dapat buku ini?
Jawab!
Jawab.
Jawab!
Cukup, mak.
Adam.
Adam.
Mak tahu tak? Kinara ini dibuli di sekolah.
Kinara letih, mak!
Kinara tak boleh buat apa-apa.
Kinara selalu dihina.
Kinara perlukan ini, mak.
Awak yang minta buku Tarian Pengarep ini, kan?
Buku Tarian Pengarep ini.
Kinara perlukannya, mak.
Sekali lagi, mak tak perlu masuk campur!
Mak selalu mementingkan diri mak sendiri saja.
Pentingkan diri sendiri! Mak cuma peduli tentang diri mak.
Mak tak pernah fikirkan tentang Kinara, mak.
Kinara cuma nak buat mak bangga, mak.
Kinara cuma nak buat mak bangga, mak.
Sebab Kinara sayangkan mak.
Ya.
Tolong faham Kinara sekali saja.
Okey, mak?
Adam!
Adam.
Adam!
Adam!
Adam!
Adam.
Adam!
Adam.
Tolong bangun, Adam!
Adam!
Adam.
Adam!
Adam!
Adam!
Kakak.
Untuk sementara ini, biar saya yang menjaga Adam.
Helo, Kinara?
Maaf mengganggu awak pagi ini.
Kinara.
Saya nak beritahu awak yang Lidya dan teman lelakinya...
ditemui mati oleh para penduduk hari ini.
Lebih mengejutkan lagi...
Kami pergi dulu, kakak.
Kematian mereka itu tidak wajar.
Jenazah mereka dan mula membusuk.
Helo, Kinara!
Kinara! Awak masih di talian, kan?
Mak kehilangan ayah awak semasa awak...
berumur lapan tahun, dan Adam berumur satu tahun.
Tak mudah bagi mak tinggal seorang diri dengan dua anak.
Dulu mak pun macam awak juga...
dan akhirnya, mak tersesat.
Mak terlalu bersemangat untuk menjadi seorang penari...
dan mak mengabdikan diri dengan cara yang salah.
Ayah awak meninggal dalam kemalangan itu kerana mak...
dan ayah awak terpaksa mengorbankan dirinya kerana mak.
Awak patut faham kenapa sampai sekarang mak melarang awak menari.
Kadang-kadang kita melepaskan seseorang walau untuk selamanya.
Dan ada masanya kita akan berjumpa semula...
di tempat yang sama.
Cuma kali ini, agak berbeza.
Sabar.
Terima kasih.
Puan Kasmirah!
Puan Kasmirah!
Puan Kasmirah!
Puan Kasmirah!
Puan Kasmirah, cukup!
Saya tak sangka kesannya sebegini teruk.
Puan Kasmirah!
Awak tak akan boleh menghapuskan tarian ini.
Kecuali kalau awak korbankan orang yang awak sayang.
Kinara!
Kinara!
Kinara, hentikan tarian ini.
Tarian ini bahaya untuk awak.
Saya yakin awak pasti akan datang ke sini semula.
Hei!
Ini saya Marvin, Kinara.
Saya merayu.
Hentikan tarian tu, Kinara.
Kasmirah!
Kasmirah! Buka pintu ini!
Buka!
Mana anak saya?
Serahkan Kinara kepada saya.
Kenapa awak selalu mengganggu keluarga saya?
Kenapa?
Saya tak boleh bantu awak.
Nyai Dewi Batari...
inginkan jiwa Kinara.
Dalam tarian ini, Nyai Dewi Batari...
ingin terus hidup...
di dalam jiwa Kinara.
Kalau awak mahu Kinara selamat...
awak harus menyerah diri.
Cepat, Diah.
Buat tarian itu.
Saya...
akan...
selamatkan anak saya.
Jadi Kinara boleh menari, kan?
Awak nak jadi terkenal?
Nak terus dilupakan...
dan tak dihargai?
Awak tak perlu lakukan apa-apa...
untuk buat mak bangga.
Berapa kali saya nak cakap?
Tiada sesiapa boleh membuat saya berhenti menari.
Termasuk awak.
Kinara.
Kinara.
Terima kasih, cikgu.
Terima kasih kerana datang. - Ya.
Kinara.
Sabar, okey.
Ya.
Takziah atas kematian kawan-kawan awak.
Melody dan Lidya.
Cikgu juga nak mengambil kesempatan ucapkan selamat tinggal.
Oh, ya. Ada guru baharu di sekolah kita...
yang akan menggantikan cikgu dalam kelas tarian.
Dia seorang guru dan juga penulis buku.
Mungkin ada antara kamu yang dah kenal beliau.
Puan Ni Kasmi Rahayu.
Jemput masuk.
Selamat pagi, Kinara.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.