Original subtitles

‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez

‫مترجم: «محمدعلی sm» ‫در تلگرام: t.me/mmli_Subs

‫الو، رائول؟ ‫مامانم.

‫فکر می‌کردم خونه باشی.

‫خب، ‫می‌خواستم بهت بگم...

‫که بیمارستانم ‫و تا یه مدتی نمیام خونه،

‫برای همین دایی مارتین رو می‌فرستم بیاد.

‫۵ دقیقه طول می‌کشه ‫تا از کلانتری خودش رو برسونه.

‫همین. ‫دوستت دارم عزیزم.

‫فعلاً.

‫« لوپن » ‫" فصل سوم - قسمت هفتم "

خوب خوابیدی؟

‫این چیزا دیگه برای چیه؟

‫زندگی منه.

‫من همه‌چی‌ام.

‫اما در حال حاضر، ‫هیچکسی نیستم.

‫دوستم و خونوادم رو از دست دادم.

‫مروارید هم همینطور.

‫خوشحالم اینجایی.

‫چون تو رو دارم.

‫کلی هم سوال دارم.

‫راستش، ‫فقط یکی.

‫بهم بگو.

‫چرا ۲۵ سال پیش ندیدی‌مون؟

‫بعد این که شما دونفر رفتین فرانسه...

‫...فقط یه هدف داشتم.

‫که اونقدری پول در بیارم ‫تا بتونم شما و پدرتون رو پیدا کنم.

‫[سنگنال - ۱۹۹۵]

‫خیلی نزدیک شده بودم.

‫یکی دو هفته بعدش،

‫اونقدری پول جمع کردم ‫تا بتونم بلیط بخرم.

‫اما رئیسم یه دزد بود.

‫یه روز ‫بدون این که از قبل اطلاع داده باشه،

‫تصمیم گرفت ‫حقوق کارمندها رو نصف کنه.

‫جانم؟

‫نه، ‫پول رو بده ببینم!

‫جلوش وایسادم ‫و اخراج شدم.

‫برای همین تصمیم گرفتم ‫خودم پول رو بردارم.

‫اون پول مال ما بود.

‫اما گرفتنم.

‫وقتی تو زندان بهم زنگ زدی، ‫خیلی خجالت کشیدم.

‫ببخشید.

‫نمی‌دونستم کی قراره آزاد شم.

‫تو زندان هیچ‌کاری نمی‌تونستم برات بکنم.

‫وقتی آزاد شدم، ‫هیچی برام نمونده بود.

‫مجبور شدم دزد بشم.

‫یه دزد واقعی.

‫یکی از بهترین‌ها، ‫مثل خودت.

‫حرفم رو باور کن.

‫حتی یه روز هم نبود ‫که بهت فکر نکنم سانی.

‫به تو و پدرت.

‫کلر (مامان رائول) ‫[تغییر صدا]

‫- سلام کلر. ‫- اسان، خودت رو برسون اینجا.

‫باید بیای.

‫- اسان صدام زدی. ‫- می‌دونم تویی.

‫وقت تلف نکن ‫و خودت رو برسون اینجا!

‫باشه.

‫باشه. ‫رائول؟

‫چیزی نیست.

‫اومد.

‫می‌دونستم حالش خوبه.

‫امکان نداره!

‫وای!

‫از این سمت.

‫بی‌نظیره.

‫اوه!

‫وای!

‫اینجا کار می‌کنی؟

.سوزن توخالیمه

‫اینجا جای همه‌مون امنه.

‫وای، ‫چه کلکسیونی داری!

‫به گمونم بن تنها کسی بوده ‫که اومده اینجا، مگه نه؟

‫قبلاً آره.

‫سلام.

‫ایشون ماریاماس.

‫مامانم.

‫چقدر خوبه ‫که بالاخره می‌تونم ببینمت!

‫- تو رائولی؟ ‫- بله.

‫[۱۹۹۸]

‫با مسابقۀ فینال جام‌جهانی ‫و جدال‌ تیم‌های فرانسه و برزیل در خدمت‌تون هستیم.

‫کسی هنوز نیومده.

‫نمی‌دونم کلر. ‫نمی‌دونم.

‫حس خوبی ندارم. ‫جور در نمیاد.

‫- چی‌کار کردن؟ ‫- هیچی. چه اهمیتی داره؟ مایه‌دارن.

‫- ما که اصلاً پولش رو لازم نداریم. ‫- بذار یه چیزی رو روشن کنم.

‫هرکاری من میگم می‌کنین، ‫وگرنه دم‌تون رو می‌ذارین رو کول‌تون و میرین!

‫هروقت فوچارد اومد در خونه‌تون ‫با اشک و زاری نیا پیش من.

‫بارتز و لبوف ‫مشغول یه گفت و گوی پرشورن.

‫مسابقۀ فوق‌العاده‌ای رو در پیش خواهیم داشت. ‫بازی‌ای که در تاریخ ثبت خواهد شد، مطمئن باشین.

‫شما هم این احساس رو دارین، درسته؟ ‫این احساس رو دارین.

‫تماشاچی‌ها سر از پا نمی‌شناسن...

‫خیلی‌خب، بازی تا ۵ دقیقه دیگه شروع میشه. ‫آماده باشین.

‫کمکی از دستم ساختس قربان؟

‫نه، نه، نه. ‫اوضاع ردیفه.

‫- چی‌کار دارین می‌کنین؟ ‫- این رو نگاه.

‫همونیه که نوشتی؟

‫- همونه... بله، خودشه. همینجاس. ‫- خوبه. این رو هم نوشتی؟

‫- نه، این یکی رو ندارم. ‫- طرف حتی تلاش هم نمی‌کرده.

‫برچسبه. ‫یه شماره ساختگیه.

‫دزدیه.

‫- نمی‌فهمم. ‫- کلیدها رو می‌خوام.

‫شرمنده. ‫باید با مالک تماس بگیرم...

‫می‌خوای بهش زنگ بزنی و ‫بگی که فهمیدیم پلاکش تقلبیه؟

‫- خب... ‫- بیخیال. یکم فکر کن!

‫- اما من... ‫- نکنه طرف اونی؟

‫- طرف کی؟ ‫- یعنی میگی طرف دزدهایی؟

‫یا طرف پلیسی؟

‫- من می‌خوام به پلیس کمک کنم... ‫- کلیدها رو رد کن بیاد. همین حالا!

‫- باید طرف رو دستگیر کنم. دست بجنبون! ‫- درسته، صبر کن.

‫- بجنب دیگه! کلیدها رو بده! ‫- شرمنده. خدمت شما.

‫- مچکرم. این رو نگه دار. ‫- ممنون.

‫مرسی. ‫این هم از این.

‫- ببخشید. ببخشید. ‫- بله؟

‫میشه این رسید سلب مسئولیت رو ‫برام امضا کنین؟

‫- حتماً. اسمت چیه؟ فرانسوا؟ ‫- بله.

‫- فرانسوا. خوشم اومد. ‫- بله.

‫- خودکار. ‫- رعایت آیین‌نامه خیلی مهمه.

‫- مچکرم. ‫- خیلی‌خب فرانسوا...

‫- میشه طناب رو واسم باز کنی لطفاً؟ ‫- شرمنده. بله حتماً.

‫- ببخشید. بفرمایین. ‫- مواظب باش بهت نپاشه.

‫- خوبه. ‫- صبر کنین.

‫- درست شد. ‫- ردیفه؟

‫- آمادۀ آماده‌اس. ‫- ممنون.

‫اینجاس.

‫چیشده؟

‫هیچی. ‫حال‌تون خوبه؟

‫- دروغ میگی. ‫- معلومه. از اون دروغ‌های ضایع هم بود.

‫آها.

‫وزارت داخلی می‌تونه هرکسی رو دلش بخواد ‫از زندان در بیاره.

‫- مثل بن؟ ‫- چه مثال خوبی.

‫آدم فاسدیه.

‫اگه یه چیزی برعلیهش پیدا کنم، ‫چیزی که که می‌خوایم رو بهمون میده.

‫چی؟ ‫می‌خوای از یه وزیر دزدی کنی؟

‫- نه، وایسا... ‫- نه، صبر نمی‌کنیم.

‫من و کلر با هم حرف زدیم ‫و تصمیم‌مون رو گرفتیم.

‫می‌خوایم واسه بن ‫یه وکیل خوب پیدا کنیم.

‫چهار نفرمون می‌تونیم بریم یه جای امن، ‫به دور از پاریس.

‫آره. ‫یه خونه امن برامون پیدا کن.

‫از پسش برمیای دیگه؟

‫ایده‌آل نیست ‫ولی خب ما هم خونوادۀ ایده‌آلی نیستیم.

‫اینطوری می‌تونیم کنار همدیگه هم باشیم، ‫یه زندگی نو بسازیم.

‫اینطوری فراری میشی کلر.

‫اسمش رو هرچی می‌خوای بذار.

‫مطمئنم خودم قبلاً همچین پیشنهادی داده بودم. ‫همچین چیزی نمی‌خواستی.

‫آره، نمی‌خواستم ‫چون زنده بودی.

‫اما الان مُردی، یادت رفته؟ ‫تصمیم‌گیریش به عهده تو نیست.

‫خیلی‌خب، ‫متوجهم.

‫- حق حرف زدن ندارم، درسته؟ ‫- آره.

‫- آره. ‫- مثل همیشه.

‫حداقل چندتا کار نیمه‌تموم رو تموم کنم

‫یه وکیل واسه بن پیدا می‌کنیم،

‫دو روز بعدش هم میریم، ‫خوبه؟

‫خوبه. ‫چه خوب مخش رو می‌زنی.

‫خب دیگه، ‫گوش کن ببین چی میگم.

‫یه زن و بچه زندگی‌شون به تو بستگی داره،

‫پس دیگه خبری از دزدی و تغییر قیافه نیست.

‫قول؟

‫قول میدم مامان.

‫سرهنگ علی عبدالکریم.

‫از ارتش چاد.

.در خدمتم سرهنگ

‫شما رو می‌شناسم؟

‫با همدیگه توی چاد خدمت کردیم.

‫عملیات لیموزین. ‫۱۹۶۹.

‫داشتم از پاریس رد می‌شدم. ‫گفتم یه سلامی بکنم.

‫به یاد نمیارم.

‫تعجبی نداره. ‫وقتی ۱۳ سالم تحت فرماندگی شما خدمت می‌کردم.

‫تو اون سن ‫همه‌مون مثل همدیگه‌ایم.

‫خودتون این رو بهم گفتین قربان. ‫خوب به یاد دارمش.

‫نه؟ ‫علی؟

‫- علی کوچولو؟ ‫- خودشم.

‫الان یادم اومد.

‫- علی کوچولو! ‫- بله.

‫چه خوشحال شدم دیدمت. ‫بیا تو.

‫- بیا تو. ‫- ممنون سرهنگ.

‫باعث افتخاره.

‫- خوشحال شدم دیدم‌تون. ‫- من هم همینطور.

‫یه چیزی بگم؟

‫خوشحالم دیگه تو ارتش نیستم.

‫دیگه هیچ مرد واقعی‌ای باقی نمونده.

‫یه مشت گِی موندن فقط.

‫ببخشید. می‌دونم دیگه نباید ‫از این جور حرفا بزنیم.

‫دخترم میگه من تو این باغ‌ها نیستم.

‫نگران من نباشین.

‫شما همیشه حرف دل‌تون رو می‌زدین.

‫بله.

‫راستش، .شما دلیل سرباز شدن من بودین

‫- شوخی می‌کنی. ‫- بله.

‫هیچوقت درک نکردم چرا ارتشبد نشدین.

‫عجیبه. ‫می‌دونی چرا؟

‫کله‌گنده‌ها بالاخره عقل‌شون اومده سر جاشون.

‫قراره امروز توی بووو ‫بهم نشان لژیون دونور رو بدن.

‫چه خوب، ‫بالاخره!

‫- وقتش بود! ‫- خب...

‫سیاستمدارهای آشغال!

‫مثل گربه باهوش و چابک.

‫خدایا!

‫شعار نیروهای ششم پیاده‌نظام استعماری رو ‫یادت مونده.

‫- البته که یادم مونده. ‫- مثل گربه باهوش

‫و چابک!

‫وایسا.

‫امروز چی‌کار داری؟

‫- کار مهمی ندارم. ‫- امروز پیش خودمی.

‫- مثل گربه باهوش! ‫- و چابک!

‫خیلی‌خب، ‫برین!

‫کاپیتان دونگا به زمین خیره شده.

‫اینطوری شاید برزیل...

‫- بجنب. ‫- وایسا. بالا رو نگاه.

‫کسی نیست.

‫- مطمئنی؟ ‫- آره.

‫باورم نمیشه به بازی سال نرسیدیم!

‫شاید هم تحقیر سال.

‫- از کجا معلوم؟ ‫- همه میدونن که برزیل ۲-۰ جلوئه.

‫نزن این حرف رو!

‫- اوه... ‫-رسیدیم.

‫اونا هم ضد حمله می‌زنن.

‫لیلیان تورام حمله‌ای که ‫کارمبو شروع کرده بود رو ادامه میده.

‫طراوت تیم کامل از بین رفته.

‫فرانسوی‌ها حسابی ناامیدشون کردن.

‫امون‌شون رو بریدن ‫و حالا باید یه راه فرار پیدا کنن.

‫تا اون موقع تحت فشار باقی می‌مونن.

‫نکته مثبت اینه که با این نتیجه نزدیک ‫هنوز جای امید باقی مونده.

‫راحت باش پسرم.

‫اوه، ‫علی!

‫- حالت چطوره پسرم؟ ‫- خیلی خوبم، شما؟

‫خب.

‫بیا اینجا ببینم. ‫می‌خوام معرفیت کنم.

‫اوم...

‫علی، می‌خوام وزیر داخلی رو بهت معرفی کنم. ‫بالاترین مقام پلیس فرانسه.

‫جناب وزیر، ‫ایشون سرهنگ علی عبدالکریم هستن.

‫بچه خیلی خوبیه ‫و وقتی تو چاد بودیم، بهمون خدمت می‌کرد.

‫- از دیدن‌تون خوشحال شدم جناب وزیر. ‫- همچنین.

‫البته چهرت آشناس. ‫می‌شناسمت؟

‫راستش، ‫جناب وزیر،

‫هزاران چهره مثل من وجود داره.

‫چهرۀ کسانیه که برای فرانسه جنگیدند،

‫چهرۀ کسانی که برای پرچمی که ‫مال خودشون نبود، خون دادند.

‫البته ناراحت نیستم.

‫حکومت جمهوری خیلی از ما قدردانی کرده.

‫یه مدال زیبا هم بهم دادن.

‫البته.

‫ستودنیه.

‫جمهوری هم از شما ‫بابت فداکاری‌هاتون سپاسگزاره، آقای...

‫عبدالکریم.

‫پسر ماریاما و باباکار.

‫ستودنیه.

‫بهتره مراسم رو شروع کنیم، ‫نه؟

‫حسابی پوزۀ اون سیاستمدار آشغال رو ‫به خاک مالیدی!

‫بعد مراسم یه نوشیدنی مهمون منی.

‫نه، ‫دوتا.

‫مفهومه.

‫راحت باش.

‫فعلاً.

‫فعلاً.

‫کمکی از دستم ساختس، جناب وزیر؟

‫پسرم،

‫من وزیر نیستم.

‫- ایشون. این نشان سرهنگی دومه. ‫- ببخشید، جناب سرهنگ دوم.

‫- همم. ‫- اینجا دفتر جناب وزیره.

‫لطفاً برگردین پایین.

‫- احمق! ‫- ببخشید!

‫- چرا اینقدر دست و پا چلفتی‌ای؟ ‫- برین طبقه پایین.

‫- بله. ‫- به من دست نزن. بس کن!

‫داری بیشتر پخشش می‌کنی.

‫- چیشده؟ ‫- باورم نمیشه.

‫- لباسم خراب شد. ‫- نظرت چیه یکم احترامی بذاری؟

‫[اسناد محرمانۀ وزیر داخلی]

‫در رو باز کنین قربان!

‫یکی بی اجازه وارد دفتر وزیر شده.

‫هیچکس نباید ساختمون رو ترک کنه. ‫هیچکس!

‫خوبه. ‫برین، برین.

‫مجبور شدی در رو بشکون!

‫ببخشید، ‫یکی بی اجازه وارد شده.

‫باید همه رو بگردیم. ‫لطفاً ساختمان رو ترک نکنین.

‫- چیشده جناب سرهنگ؟ ‫- نمی‌دونم.

‫انگار یکی بی اجازه وارد شده.

‫- دستاتون رو باز کنین قربان. ‫- همه، کیف‌هاتون رو باز کنین.

‫خجالت بکش!

‫ما با هم توی چاد خدمت کردیم!

‫فقط داره دستوراتش رو انجام میده.

‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟ ‫به‌خاطر داشتن گوشی پزشکی دستگیرش کنی؟

‫ایشون یه سرهنگ پزشک هستن.

‫مُدرسم تو اولین ماموریتم ‫این رو بهم داد.

‫هرجا برم با خودم می‌برمش.

‫مرخصی.

‫مثل گربه باهوش

‫و چابک.

‫برش داشتی؟

‫معلومه. ‫شوخیت گرفته؟

‫یه زن و بچه زندگی‌شون به تو بستگی داره،

‫پس دیگه خبری از دزدی و تغییر قیافه نیست.

‫قول؟

‫قول میدم مامان.

‫می‌تونی به زنت دروغ بگی، ‫ولی نه به مامانت.

‫یه چیزایی تو سرته، ‫نه؟

‫نمی‌تونیم فرار کنیم مامان.

‫کلر ول‌‌مون نمی‌کنه. ‫من یه نقشه دارم.

‫خیلی‌خب. ‫پس بذار کمکت کنم.

‫نقشه‌ات چیه؟

‫می‌دونم می‌تونیم چیزی علیه وزیر پیدا کنیم.

‫اما یکی رو لازم دارم ‫که بتونه وارد دفترش شه.

‫- احمق! چرا اینقدر دست و پا چلفتی‌ای؟ ‫- ببخشید!

‫- برین طبقه پایین لطفاً. ‫- بله.

‫به من دست نزن. ‫داری بیشتر پخشش می‌کنی.

‫- چیشده؟ ‫- شما هم باید یه حواس‌پرتی درست کنی.

‫لباسم خراب شد!

‫نظرت چیه یکم احترام بذاری؟ ‫خانم، اینجا چی‌کار می‌کنین؟

‫فکر می‌کردم همه‌جا ‫باید به همه‌کس نوشیدنی تعارف کنم.

‫نه همه‌جا و همه‌کس. ‫برو پایین.

‫- متوجهم. ‫- آره، بجنب، راه بیفت.

‫- شما که هنوز اینجایین. ‫- دستشویی بودم.

‫برگردین پایین قربان!

‫تو همون لحظه، ‫من در گاوصندوق رو باز می‌کنم.

‫مشکل اینجاس که ممکنه دم خروجی ‫من رو بگردن.

‫قربان، فکر کنم یه آقا رو دیدم که وارد اونجا شد. ‫وارد دفتر وزیر.

‫قبلاً ندیده بودمش.

‫- لطفاً شما برین پایین. ‫- بله.

‫و بعد شما گاوصندوق رو خالی می‌کنی.

‫در رو باز کنین قربان!

‫وقتی من از راهرو فرار کردم، ‫شما وارد دفتر میشی.

‫یکی بی اجازه وارد دفتر وزیر شده. ‫هیچکس نباید ساختمون رو ترک کنه.

‫هیچکس!

‫اونقدری وقت داری ‫که بتونی گاوصندوق رو خالی کنی.

‫پس هرچی لازم داشتی رو بردار ‫و سریع بزن بیرون.

‫از کجا بدونم چی رو باید بردارم؟

‫یه راهنمایی کوچیک بهت می‌کنم.

‫همم.

‫وایسا. ‫خب چرا من رو نمی‌گردن؟

‫یه بار یکی از دوستام بهم چیزی گفت ‫که واقعاً درست بود.

‫وقتی زن باشی ‫و هم‌سن من باشی و ظاهرت مثل من باشه،

‫تصمیمش از قبل گرفته شده، ‫تو یه آشغالی.

‫فقط یه نفر هست که ‫از یه مرد سیاه‌پوست چهل‌ساله نامرئی‌تره.

‫یه زن سیاه‌پوست.

‫- و... ‫- مواظب حرف زدنت باش پسرجون.

‫با یه سن قابل توجهی.

‫به گمونم از این دوستت خوشم بیاد.

‫می‌تونم ببینمش؟

‫یکم دیر شده.

‫اما اگه این کارمون درست پیش بره، ‫بهمون افتخار می‌کنه.

‫بعدش تو حیاط همدیگه رو می‌بینیم.

‫ببخشید، یکی بی اجازه وارد شده. ‫باید همه رو بگردیم.

‫لطفاً ساختمان رو ترک نکنین.

‫مثل گربه باهوش

‫و چابک.

‫بعدش هم از توی تونل‌ها فرار می‌کنیم.

‫برش داشتی؟

‫معلومه. ‫شوخیت گرفته؟

‫دیدمون. ‫بریم.

‫برو، برو، برو!

‫وایسین!

‫دارن از توی تونل‌ها فرار می‌کنن!

‫حالت خوبه مامان؟

‫چیزیم نیست. ‫بجنب. نگران من نباش.

‫از اون سمت.

‫- اینجا کجاس؟ ‫- زیر کاخ الیزه.

‫اگه حمله‌ کنن، ‫رئیس‌جمهور رو از اینجا فراری میدن. داریم می‌رسیم!

‫محض اطلاعت ‫باید بگم که من شنا بلد نیستم!

‫نگران نباش، ‫نقشه اون هم کشیدم. سوار شو!

‫- بجنب! ‫- از این سمت!

‫دارن در میرن! ‫هی! وایسین!

‫خب دیگه، ‫برو!

‫هی! ‫وایسا!

‫- گندش بزنن! ‫- گه توش!

‫امکان نداره!

‫چطور یکی راحت تونسته وارد اینجا بشه؟

‫جناب وزیر، ‫فکر می‌کنیم از داخل تونل‌ها فرار کردن.

‫گه توش!

‫[خودم]

‫همه برن بیرون.

‫بیرون!

تو بودی که گوشیم رو دزدیدی؟

‫باریکلا! رئیس پلیس فرانسه ‫به چه نتیجه‌گیری هوشمندانه‌ای رسیده.

‫یه نگاه به فهرست مخاطبینت انداختم، ‫آدم‌های جالبی دیدم.

‫قاچاقچی‌ها، ‫اسلحه‌فروش‌ها، رهبران ملی‌گرا.

‫فکر می‌کردم فساد بهت قابل‌نفوذ نیست.

‫چقدر می‌خوای؟

‫نه، ‫پولت واسه خودت.

‫- باید یکی رو از زندان در بیاری. ‫- از زندان؟

‫شوخی می‌کنی!

‫متوجهم. ‫تصمیمت منطقیه.

‫گوشیت رو واسه مطبوعات می‌فرستم ‫تا ببینم چی‌کار می‌تونن بکنن. فعلاً.

‫- دیگه خودت می‌مونی و... ‫- نه، نه، وایسا.

‫کی رو می‌خوای در بیاری؟

‫[زندان بوا دارسی]

‫سلام.

‫سلام.

‫اگه جیغ بزنی...

‫جفت‌مون می‌افتیم زندان.

‫می‌تونم دستم رو بردارم؟

‫چی می‌خوای؟

‫کمکم کن کلر رو پیدا کنم.

‫اون تنها کسیه ‫که تاحالا کمکم کرده.

‫- اون‌وقت تو می‌خوای زیر آبش رو بزنم؟ ‫- اوهوم، آره.

‫چیزی از وفاداری حالیت نیست، ‫نه؟

‫۱۷ سالم بود.

‫تو بودی چی‌کار می‌کردی؟

‫به‌جای کلر می‌رفتی زندان؟

‫- تو به خونوادت خیانت کردی. ‫- کدوم خونواده؟

‫خونواده‌ای که بچه‌‌هاشون رو ‫مجبور می‌کنن دعوا کنن؟

‫خونواده‌ای که مجبورمون می‌کنن دزدی کنیم؟ ‫آدم بکشیم؟

‫آره، کلر هیچوقت بهت راستش رو نگفت ‫که سال ۹۸ چه اتفاقی افتاد.

‫چی برداشتی؟

‫- چی برداشتی؟ ‫- نمی‌‌دونم!

‫آروم برو. ‫گمش کردیم کلر.

‫زمردها کجان؟ ‫زمردها کوشن؟

‫زمردها کوشن؟ ‫گه توش!

‫گه توش!

‫گندش بزنن!

‫داشبود رو باز کن.

‫- چی؟ ‫- گفتم داشبورد رو باز کن!

‫بجنب دیگه!

‫- چی‌کار باید بکنم؟ ‫- بهش تیر بزن.

‫- نه! زده به سرت؟ ‫- بزنش!

‫- برونو! ‫- بزنش. همین حالا!

‫نه، ‫من اصلاً بلد نیستم باهاش کار کنم.

‫گوش کن، یا بهش تیر می‌زنی ‫یا خودم می‌کشمت.

‫فهمیدی؟ ‫بجنب، بزن!

‫- بهش دست نزن! ‫- بزن!

‫- بندازش! ‫- بزن!

‫- بزن! ‫- نزن برونو!

‫- بزن! ‫- برونو! برونو!

‫- بزن! ‫- برونو!

‫بزن! ‫بزن!

‫مواظب باش!

‫حالت خوبه؟

‫اون مجبورم کرد.

‫می‌دونم.

‫دست خودم نبود. ‫دست خودم نبود.

‫- ‫دست خودم نبود. ‫- بجنب. پلیس‌هان.

‫ما بچه بودیم ‫و اون هم سوءاستفاده کرد.

‫مجبورمون کرد باور کنیم که داره ‫ازمون محافظت می‌کنه اما داشت سوءاستفاده می‌کرد.

‫کلر همچین آدمیه.

‫هنوز هم می‌خوای سپر بلاش بمونی؟

‫مانون، ‫دلت نمی‌خواد برگردی زندان.

‫پس کاری که میگم رو بکن.

‫بهش زنگ بزن.

‫یه جا قرار بذار.

‫- الو؟ ‫- منم.‌ آزاد شدم.

‫به همین زودی؟

‫چطوری؟

‫- اشتباه اداری. ‫- همم.

‫باید از شر مروارید خلاص شیم ‫و گم و گور شیم.

‫یه خریدار پیدا کردم. ‫امشب تو طاق پیروزی قرار ملاقات داریم.

‫اونجا می‌بینمت.

‫خیلی‌خب. حله. ‫اونجا می‌بینمت.

‫بفرمایین.

‫یه خورش گوشت گوساله عالی.

‫همم!

‫چه بوی خوبی هم داره.

‫- این غذای موردعلاقۀ کیه؟ ‫- حتماً لوپن.

‫نه.

‫پدرم.

‫فردا راه می‌افتیم.

‫خطری هم تهدیدمون نمی‌کنه.

‫همم.

‫بالاخره.

‫این که نیست.

‫کجاس پس؟

‫همینه.

‫خودشه.

‫«گریمادان، «بازرس سابق واحد کارآگاه‌ها

‫[مروارید سیاه]

‫آره دیگه.

‫لعنت بهش.

‫- الو؟ ‫- سلام سوفیا.

‫- اسان بهم پیام داد. ‫- چی بهت گفت؟

‫تو میدون میدان شارل دو گله ‫و مروارید سیاه همراهشه.

‫آره بابا! ‫همین حالا بهت گفت؟

‫دقیق نه ‫اما می‌دونم میاد اونجا.

‫یه عکس از طاق پیروزی برام فرستاد ‫که گریمادان امضاش کرده بود، خب؟

‫گریمادان اسم مستعار لوپن...

‫توی «باز لوپن گانیمارد را فریب می‌دهد.» ‫درسته؟

‫سوفیا، بس کن لطفاً. ‫اسم مستعار لوپن توی «مروارید سیاه» هست.

‫اما یه اطلاعتی از مروارید سیاه ‫به دست‌مون رسیده.

‫ظاهراً دست یه نفر به اسم کلره.

‫یه نفر دیگه؟ معلومه! ‫باید هرچه زودتر مداخله کنیم.

‫- باور کن! ‫- تو چی مداخله کنیم؟

‫زده به سرت.

‫بهم گفتی هروقت اسان ‫باهام تماس گرفت، بهت بگم.

‫من هم همین کار رو دارم می‌کنم. ‫سوفیا، لطفاً بهم اعتماد کن، خب؟

‫اسان میاد اونجا، مطمئنم. ‫باید خودمون رو برسونیم اونجا.

‫خیلی‌خب. ‫باشه، میریم.

‫- اما به نفعته اشتباه نکرده باشی. ‫- اونجا می‌بینمت.

‫[اینجا یک سرباز فرانسوی خاک است ‫که برای کشورش از جانش گذشته است.]

‫- عکسه که گرفتم خیلی خوب شد. ‫- جدی؟ ببینمش.

‫نمیاد.

‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟

‫بهت خیانت کرده. ‫تمومه.

‫- منظورت چیه؟ ‫- مانون.

‫اومدی دنبال مامانم، ‫برای همین دخترت رو برعلیهت کردم.

‫الان دیگه تو تیم منه.

‫مطمئنی الان می‌خوای همچین کاری بکنی؟

‫به‌نظرت چی میشه؟

‫الان دیگه خیلی پیرتر شدی.

‫- چی می‌خوای؟ ‫- من انتقامم رو گرفتم. مروارید رو می‌خوام.

‫- حرفش هم نزن. ‫- می‌دونم پیشته.

‫هرکاری می‌خوای بکن ‫اما پلیس‌ها اینجان.

‫باز هم داری این کار رو می‌کنی.

‫- تصادفی بود. تصادفی بود. ‫- بجنب. پلیس‌هان.

‫پلیس! ‫تکون نخور. تفنگت رو بنداز.

‫گفتم تفنگت رو بنداز!

‫پلیس کشتی؟ ‫۲۵ سال باید آب خنک بخوری.

‫برو، برو، برو!

‫بابت کاری که کردی ‫۲۵ سال افتادم زندان!

‫خودت این کار رو با خودت کردی.

‫- من ماشه رو نکشیدم. برونو کشید! ‫- ما بچه بودیم. تو سوءاستفاده کردی.

‫حاضر بودیم هرکاری برات بکنیم. ‫خودت هم می‌دونستی.

‫برونو ماشه رو نکشید، ‫تو کشیدی. تو و طَمَعت.

‫داشتم به جفت‌تون کمک می‌کردم ‫و فقط وفاداری می‌خواستم.

‫به این میگی وفاداری؟ ‫تو می‌خواستی که ما عروسک‌هات باشیم.

‫برین، برین، برین! ‫بالان!

‫عوض نشدی.

‫اسان دیوپ، ‫ای آدم فروش عوضی.

‫مروارید رو بده به من.

‫هیچ مدرکی علیهت ندارن. ‫آزاد میشی.

‫خب؟ ‫مروارید آزادی؟

‫بجنب.

‫بجنبین! ‫برین بالا!

‫- بجنبین! ‫- بدوین!

‫- بدویین! ‫- برو!

‫عجله کنین!

‫اونجا یه در خروجی هست.

‫هی!

‫- پلیس! از سر راه برین کنار! ‫- خودشه! جان لوک کلر!

‫- بازداشتی. ‫- کار من نبود. اسان دیوپ بود.

‫- اون مروارید رو دزدید. ‫- اسان کجاس؟ کجاس؟

‫- همونجاس! ‫- بریم.

‫به‌علت تلاش برای قتل فردیناند مارشال بازداشتی.

‫ببرینش.

‫هی!

‫هی!

‫راه بیفتین. ‫برین! برین!

‫وقتش رسیده.

‫دارم دستگیر میشم.

‫معلوم شد از گانیمارد بهتری.

‫کارت به اندازه لوپن خوبه.

‫آره اما من لوپن نیستم.

‫دیگه تموم شد.

‫یالا.

‫خب دیگه، ‫راه بیفت.

‫اسان؟

‫- مروارید کجاس؟ ‫- نمی‌دونم.

‫توی «مروارید سیاه» لوپن برای گرفتن مروارید سیاه ‫یه جنایتکار رو به کار می‌گیره.

‫می‌دونم.

‫- تو هم همین کار رو با کلر کردی. ‫- آفرین.

‫- رمان‌های کلاسیک رو خوب می‌شناسی. ‫- چی؟

‫اونجا یه در خروجی هست.

‫بذار ببینم. ‫چه بامزه.

‫ببخشید. ‫امشب با کسی قرار داشتم اما قالم گذاشت.

‫ای بابا.

‫بله، با خودم گفتم ‫حیفه این گل بلااستفاده بمونه.

‫- درسته. ‫- شما قبولش می‌کنین؟

‫بله، حتماً.

‫- شب خوبی داشته باشین. ‫- شب‌بخیر.

‫بدویین بچه‌ها. ‫راه بیفتین!

‫بجنبین، ‫عجله کنین!

‫تکون بخورین!

‫خانم! ‫ببخشید اینطوری جلوتون رو می‌گیرم.

‫می‌دونم دارم فضولی می‌کنم ‫اما خیلی مهمه.

‫یه سوال داشتم. ‫یه آقای قدبلند و نسبتا بامزه این رُز رو بهتون دادن؟

‫- بله، بله. ‫- بله، بله.

‫لعنت بهش.

‫چرا؟ ‫چیشده؟

‫نه، باهاش قرار داشتم اما دیر کردم. ‫گفتم شاید فکر کرده پیچوندمش.

‫کاری از دست‌مون برمیاد؟

‫خب، اگه این رُز رو بهم بدین ‫که پیداش کنم،

‫شاید بتونم درستش کنم.

‫- باشه خب، حتماً. مال شما. ‫- جدی؟

‫- مال شماست. ‫- مچکرم. جونم رو نجات دادین.

‫- شب ‌خوش. ‫- موفق باشین!

‫الو کلر؟ ‫منم، اسان.

‫یه اشتباهی کردم.

‫نه، نمی‌تونم بهت بگم، ‫اما تمام اون مدت حق باهات بود. ببخشید.

‫اگه ازت بخوام بری چی‌کار می‌کنی؟ ‫تا جایی که بشه از کلر دور شیم.

‫باهام میای؟

‫خب؟ ‫باهام میای یا نه؟

‫کلر؟

‫[ایستگاه قطار همدیگه رو می‌بینیم. ‫حتماً ۴ تا بلیط بگیر.]

‫کلر، ‫محبوب من،

‫من رو ببخش.

‫یک بار دیگه، به سر قرار نمیام، ‫اما این بار دیگه دلیل خوبی داره.

‫لحظه‌ای که داری این نامه رو می‌خونی ‫من قبلش خودم رو به پلیس تحویل دادم.

‫وقتی وارد زندان بشم،

‫مردم فراموشم می‌کنن ‫اما اشکال نداره.

‫وقتش رسیده که دنیا ‫اسان دیوپ رو فراموش کنه،

‫و مهم‌تر از همه، وقتش رسیده ‫که تو و رائول به زندگی معمولی‌تون برگردین.

‫یکم زمان برد تا بفهمم ‫اما از اولش حق باهات بود.

‫طبق معمول.

‫واقعاً می‌خوای اوضاع رو درست کنی؟ ‫پس خودت رو تحویل بده.

‫تنها راه حله.

‫حق با تو بود. ‫تنها راه حل همین بود.

‫برای این که از شر کلر خلاص شم ‫اما مهم‌تر این که همه‌تون راحت شین.

‫وقتش رسیده بود ‫که مسئولیتش رو به عهده بیگیرم.

‫بابت کارهایی که کردم ‫و آسیب‌هایی که بهت وارد کردم تاوان بدم.

‫- حالا از کجا شروع می‌کنیم؟ ‫- از اول. همه‌چی رو بهت میگم.

‫اما سه تا شرط دارم.

‫می‌دونستم.

‫خب، ‫بگو ببینم.

‫بنجامین فرل رو آزاد کنین. ‫بی‌گناهه.

‫بعد این نامه رو بهش بدین.

‫[کلر]

‫تموم شد محبوب من.

‫این پایانی نبود که می‌خواستیم ‫اما آزاد شدی.

‫تا زمانی که تو رو تو دلم نگه دارم ‫من هم آزادم.

‫دوستت دارم.

‫اسان.

‫و سومی؟

‫چیزی برای خوندن.

‫دیوپ. ‫یه‌چی واست آوردم.

‫از طرف همسایته.

‫آقا، ‫پیغام‌تون تحویل داده شد.

‫[آرسن لوپن] ‫[انتقام کالیوسترو]

‫«معما درونت بود، ‫در اعماق روحت.»

‫«برای به دام انداختن ‫و جلب اعتمادت.»

‫«از عشقی که وانمود کردی بهم داری ‫استقبال کردم.»

‫«شاید باور کردی که خودم حسش کردم.»

‫«و به همین دلیل واقعاً عاشقم شدی.»

‫«و برای همین آگاهی کاملت رو از دست دادی.»

‫مترجم: «محمدعلی sm» ‫در تلگرام: t.me/mmli_Subs

‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez