Original subtitles

Hoe kleiner je bent, hoe onvoorspelbaarder het leven is.

Zo klein als de nagel van je pink.

Een eenhoorn-bidsprinkhaan van twee weken oud...

heeft een kleine kans om volwassen te worden.

Ze weet niet waar het leven haar zal brengen.

Haar toekomst ligt in de handen van mensen.

Ze is net verhuisd...

en is in een verwaarloosde tuin in Zuid-Texas terechtgekomen.

Voor haar is het het Wilde Westen...

vol lokale bandieten en nieuwe grenzen.

Er is wel wat werk aan de winkel.

Er gaat hier veel veranderen.

De kleine bidsprinkhaan is niet de enige die zich moet aanpassen.

Een hele meute tuininsecten wacht een onzekere toekomst.

De mensen beginnen aan een grote make-over.

Zullen de kleine wezens nog een thuis kunnen vinden?

In dorpen en steden over de hele wereld...

zijn onze achtertuinen soms de enige groene plekken die er nog zijn.

Wat we daar doen, heeft grote gevolgen voor kleine diertjes.

In de lente worden tuinen opgeruimd.

Niet alleen onkruid heeft de boel overgenomen.

Deze plek is ingenomen...

door een van de meest ongewenste insecten in Texas.

De vuurmier.

Ze bijt niet alleen, maar neemt ook onze gebieden in.

Haar voorouders komen uit Zuid-Amerika.

Zo'n 100 jaar geleden kwamen ze per ongeluk in de VS terecht.

Sindsdien hebben ze zich over de zuidelijke staten verspreid.

Tuin voor tuin.

Wij mogen ze niet, maar zij ons wel.

Ze houden vooral van ons eten.

Met vijf keer zoveel geurreceptoren als de meeste insecten...

is ze goed in snuffelen.

Maar om haar gezin te voeden moet ze ons reuzen trotseren.

Hup. Beet.

Genoeg voor een gezin van 10.000.

Er is wel wat hulp nodig.

Gauw naar huis om het goede nieuws te vertellen.

Haar kolonie heeft zich gevestigd in dit ongebruikte waterornament.

Voedsel vinden viel niet mee...

maar nu de mensen er wonen, lijkt het erop dat het tij zal keren.

Een verbetering, of juist niet.

De nieuwe eigenaars zijn druk met het opknappen van de tuin.

De kleine bidsprinkhaan heeft ook genoeg te doen.

Ze heeft maar vier maanden om volwassen te worden...

en baby's te krijgen.

Ze moet nog flink groeien.

Het is dus tijd om te gaan jagen.

Pas op, kleine bidsprinkhaan.

Een springspin.

Twee keer zo groot als zij en erg hongerig.

Ze heeft uitstekend zicht, maar niet zo goed als dat van hem.

Met vier middelste ogen die als telelenzen fungeren...

kan hij z'n doelwit lokaliseren.

Ontsnappen valt nog niet mee.

Springspinnen zijn roofdieren die hun prooi achtervolgen.

Z'n ogen aan de zijkant merken elke beweging op.

Gelukkig is heel stil zitten...

iets waar bidsprinkhanen goed in zijn.

Elk gevaar dat ze ontwijkt...

vergroot haar kans om volwassen te worden.

Maar ze heeft nog een lange weg te gaan.

Een ander insect heeft er al een hele reis op zitten.

Deze monarchvlinder is bezig met een migratie van 5000 km...

van Mexico naar Canada.

Nu moet ze rusten en bijtanken.

Onze achtertuin heeft precies wat ze zoekt.

Zoete nectar.

Deze plant is een uitkomst voor de monarchvlinders.

Maar voor velen van ons is het gewoon onkruid dat weg moet.

Maar als je beter kijkt, zie je...

dat de zijdeplant belangrijk is in onze achtertuin.

Nu hij in het wild steeds minder voorkomt...

zijn miljoenen monarchen afhankelijk van tuinen waar hij nog wel groeit.

In de lente komt de migratie van de monarchen tot stilstand.

Ze zijn met andere dingen bezig.

Het duurt niet lang totdat... Je snapt het wel.

Maar nieuwe monarchen maken kost veel energie.

Het lijkt erop dat ze hier nog wat langer blijft uitrusten.

De ijverige vuurmier werkt hard om haar kolonie te helpen.

Ze zorgt voor de kinderen, houdt het huis schoon...

en haar gezin breidt zich snel uit.

Ondertussen is dit plekje aan het meer enorm chic geworden.

Tijd om als kers op de taart dat waterornament aan te zetten.

Snel. Alle hens aan dek.

Pak een baby.

Breng ze naar hoger gelegen grond.

Maar binnenkort staat dit helemaal onder water.

Ze moeten bij elkaar blijven.

Dit zijn instinctieve overlevingstechnieken...

uit hun oude thuis, het regenwoud.

Ze vormen een levend reddingsvlot.

Elke dag vinden er drama's plaats in de insectenwereld.

En ze ontgaan ons volledig.

Wonderbaarlijk genoeg zijn ze nog samen.

Ze drijven op de luchtbellen in hun vettige, waterdichte lijven.

Maar sommige raken de rest kwijt en drijven weg in de grote oceaan.

De mieren moeten naar het vasteland, maar dat is kilometers ver weg.

Nou ja, mierenkilometers.

Rustig met die handen.

Misschien was dat wel precies een duwtje in de goede richting.

Dat Elvis-kapsel wordt een beetje topzwaar.

O, nee. Ons meisje is overboord geslagen.

Zwem voor je leven.

Nog iets dichterbij.

Oké, een nieuw mierenvlot.

Allemaal dezelfde kant op peddelen.

Nog heel even samen doorzetten.

Land in zicht.

Eindelijk veilig en droog.

Door de ander prioriteit te geven, heeft de kolonie het overleefd.

Tijd voor deze mierenhelden om te doen waar ze goed in zijn.

Verandering omarmen en een nieuw thuis zoeken.

Na de lente komt de zomer...

en de achtertuin schiet al op.

De kleine bidsprinkhaan is ook veranderd.

In de zes weken sinds haar aankomst is ze ruim twee centimeter gegroeid.

Maar als ze volwassen wil worden, moet ze beter worden in jagen.

Gelukkig kan ze beweging van 20 meter ver zien.

De groentetuin.

Het lijkt misschien niet de beste plek voor een verstokte vleester...

maar waar salade is, is ook een hoofdgerecht.

Met haar geweldige ogen...

kan ze diepte zien en bewegende doelen lokaliseren.

Een onrustige schildwants. Dat is mooi.

Bereken z'n locatie en...

Kijk uit, dame.

O, wacht.

Hier komt het van pas om een schattig insect te zijn.

Ze is op haar pootjes geland.

Dit wordt als vis vangen in een aquarium.

Maar dan met bladluizen op een plant.

Ze kan ook snel aanvallen.

Sneller dan jij kunt knipogen.

Door de stekels op haar poten heeft ze er altijd een op voorraad.

En ze helpt niet alleen zichzelf.

Door ongedierte te bestrijden, houdt ze de planten ook gezond.

O, nee. Niet jij weer.

Aan deze superslimme spin valt niet te ontsnappen.

Hij kan uitvogelen waar ze heen gaat...

plant vooruit...

en neemt een kortere weg.

De kleine bidsprinkhaan is recht in z'n val gelopen.

Tot later, sukkel.

Deze onvoorspelbare mensenwereld kan wreed zijn voor insecten.

Maar met de kleine bidsprinkhaan gaat het prima.

De toekomst ziet er niet zo goed uit voor de monarch.

Haar migratie vanuit Mexico heeft z'n tol geëist.

Hier houdt het op.

Maar de reis is nog niet voorbij.

Het stokje is doorgegeven aan de volgende generatie.

Zodra ze kunnen vliegen, gaan ze verder met de estafette.

Deze baby moet dus gauw gaan groeien.

Ze is op de perfecte plek uitgekomen.

De zijdeplant die haar moeder op de been hield...

is het enige wat ze eet.

In slechts twee weken tijd...

is ze 2000 keer zo groot geworden.

Zijdeplanten zijn giftig voor veel dieren.

Maar zij gebruikt de gifstoffen om zelf vies te gaan smaken.

Roofdieren zien aan haar kleuren dat ze niet zo lekker is.

Ze bereidt zich voor op een geweldige transformatie.

Na een enorme groeispurt...

is de kleine bidsprinkhaan ook toe aan een ander kostuum.

Dit exoskelet is nu echt uit de mode.

Ze moet snel zijn. Ze kan niet ademen tijdens het vervellen.

Dat is beter.

Ze vervelt acht keer in haar leven.

Om haar hoop op het moederschap te behouden...

moet ze zo vaak mogelijk eten.

Maar dat is niet zo makkelijk.

Als het donker wordt...

ziet ze niet zo goed.

Dat is beter.

Nu het harde werk erop zit, kunnen de eigenaars gasten ontvangen.

Er zijn gasten, drankjes en hapjes.

Zolang het licht aan is, is het insectenbuffet geopend.

Tijd voor haar superkracht.

Wauw. Dramatische draai met haar kop.

Voor ons heel gewoon, maar insecten kunnen hem vaak alleen recht houden.

Het geeft haar een voordeel met jagen.

Plotseling lijken de kansen om volwassen te worden veel groter.

Ook anderen worden aangetrokken door onze elektriciteit.

De vuurmieren hebben zich ook dichter bij huis gevestigd.

Het lijkt een veilige plek.

Maar nu vangt de kleine arbeider noodsignalen op.

Mier neer.

Een noodoproep die ze niet kan negeren.

Ze deelt cruciale informatie met andere arbeiders...

en ze schieten te hulp.

Maar het is te laat.

Gedood door een onzichtbare vijand, verborgen in de kabels.

Niemand weet waarom vuurmieren op elektriciteit afkomen.

Maar vaak loopt het niet goed af.

Hoe meer mieren te hulp schieten, hoe meer er een schok krijgen...

en feromonen afgeven.

Zo blijft de vicieuze cirkel van de dood doorgaan.

Al snel zitten er zo veel beestjes in het systeem...

dat er kortsluiting ontstaat.

Voor huiseigenaren kan het irritant zijn.

Maar voor onze kleine arbeiderskolonie kan het licht definitief uitgaan.

Het is even wennen om in de buurt van mensen te wonen.

Maar in de zomer voelen de meeste insecten zich hier thuis.

De kleine bidsprinkhaan is blijven groeien.

Elke twee weken vervelt ze.

En nu is ze volwassen geworden.

Ze ziet er goed uit...

en is klaar om de ware te vinden.

Nee, niet hij weer. Serieus?

Hij ziet er gemener uit dan ooit.

Maar nu is ze vijf keer groter dan hij.

Tijd voor wraak.

Je bent te grazen genomen.

Oké. Weer op zoek naar de liefde.

Er komt niet veel voorbij.

Maar ze kent manieren om zichzelf aantrekkelijker te maken.

Vrouwelijke feromonen.

Iemand heeft ze al opgevangen.

Een mannetje met lange, dikke voelsprieten.

Haar geur is zeker verleidelijk.

Maar wees voorzichtig.

Vrouwtjesbidsprinkhanen bijten graag hoofden af.

Het komt vast goed.

De meeste tuininsecten zijn er nog.

Zelfs onze kleine vuurmier heeft het overleefd.

Eerlijk is eerlijk, de eerste maanden waren zwaar.

Maar zoals altijd zal deze overlever zich herpakken...

en blijven proberen hier een thuis te maken.

Voor anderen is het tijd om verder te gaan.

De laatste vlinder is nu ook getransformeerd.

Een klein migratiewonder dat moeders werk voortzet.

Er zijn nog twee generaties nodig om de afstand te overbruggen.

De erfenis van de monarchen die in deze achtertuin aankwamen...

zal door hun achterkleinkinderen naar Canada gebracht worden.

Zolang er hier zijdeplanten zijn, zullen ze volgend jaar terugkomen.

Nu we steeds meer van de natuurlijke wereld innemen...

wordt ruimte creëren voor de natuur belangrijker dan ooit.

Als je alle achtertuinen in de VS samenvoegt...

heb je een gebied dat bijna zo groot is als Florida.

De kleine dingen die wij wel en niet doen...

kunnen grote gevolgen hebben voor kleine levens.

Een gezond thuis herken je aan een tuin vol zoemende insecten.

De bidsprinkhaan heeft nog maar een paar weken te leven...

maar haar leven is compleet.

Ze is moeder geworden...

van een nieuwe generatie piepkleine eenhoorntjes.

Dit wordt hoe dan ook haar eeuwige thuis.

Vertaling: Lianne van Dijk