Original subtitles

σαν νεουορκέζος σκηνοθέτης θα σοκάρισε που...

κάνει ταινίες στην Αγγλία ή στην Ισπανία, αλλά η αλήθεια είναι...

παραμένει ο ίδιος σκηνοθέτης εννοώ, ότι από τοπικός σκηνοθέτης...

έγινε ένας κοσμοπολίτης σκηνοθέτης.

Είναι ακόμα ο Γούντυ ’λλεν που απλώς άλλαξε τοποθεσία.

Ίνσντορφ: Το Λονδίνο τον ενέπνευσε για το "MATCH POINT"...

η Βαρκελώνη για το "Vicky Cristina Barcelona"...

το Παρίσι για το "MIDNIGHT IN THE PARIS"...

και η Ρώμη την επόμενη ταινία του.

Νομίζω ότι αυτός ήταν ένας θαυμάσιος τρόπος...

για τον Γούντυ ’λλεν να επαναφορτίσει τις μπαταρίες του...

π- χ, νομίζαμε ότι ξέραμε το Παρίσι μέσα απ'το σινεμά...

όμως με το "MIDNIGHT IN PARIS" ανακαλύψαμε την νυχτερινή ζωή της...

όχι μόνο λόγω του χαρακτήρα του Γκιλ αλλά και της φαντασίας του Γούντυ ’λλεν.

Είναι όλοι αυτοί οι σκοτεινοί δρόμοι...

που η γεωγραφική ή τοπική διαμόρφωση...

εμπνέει για την δίνη του Χρόνου.

Με άλλα λόγια προέρχεται από τον τόπο που ξαφνικά σε μεταφέρει στα 1920.

Γεια σας κε Χέμινγουαίη...

Αποστολή μας ήταν να καταλάβουμε το λόφο. Ήμασταν 4...

5 με το Βινσέντε, αλλά είχε χάσει το χέρι του από μια χειροβομβίδα...

και δεν μπορούσε να πολεμήσει καλά, όταν τον πρωτοσυνάντησα...

κι ο λόφος είχε βουλιάξει απ'τη βροχή, κι απ'εκεί κατηφόριζε στο δρόμο.

Υπήρχαν πολλοί Γερμανοί στρατιώτες εκεί, κι η ιδέα ήταν να στοχεύσουμε στην πρώτη ομάδα.

Κι αν ο στόχος πετύχαινε, θα τους καθυστερούσαμε.

- Φοβόσασταν; - Για τι;

Να σκοτωθείτε...

Ποτέ δε θα γράψεις καλά, αν φοβάσαι το θάνατο. Εσύ;

Ναι, γιατί αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου...

Είναι κάτι που το έχουν βιώσει πολλοί πριν από σένα, κι όλοι θα το βιώσουν.

Ξέρω, ξέρω.

Έχεις κάνει ποτέ έρωτα με κάποια πραγματικά σπουδαία γυναίκα;

Για την ακρίβεια, η μνηστή μου είναι πολύ σέξι.

Και, όταν κάνετε έρωτα, νιώθεις τόσο αληθινό και όμορφο πάθος που...

τουλάχιστον, εκείνη τη στιγμή σου φεύγει ο φόβος του θανάτου;

Όχι, αυτό δε συνέβει.

Ίνσντορφ: Οι τοποθεσίες εμπνέουν τον Γούντυ ’λλεν σε αυτή τη φάση της καριέρας του...

όπως η Νέα Υόρκη στα πρώτα του, 25 με 30 χρόνια.

Ένα απ'τα σωστά που είπε ήταν ότι στην Νέα Υόρκη, γύρισε τα πάντα...

Λαξ: Δεν μπορούσε να τραβήξει πια, στη Νέα Υόρκη...

επειδή έγινε πολύ ακριβό κάτι τέτοιο.

και αν ήθελε χρήματα, έπρεπε να πάει στο εξωτερικό να το κάνει.

Αλλά τελικά νομίζω ότι, οι ταινίες είναι ταινίες κι οι ιστορίες, ιστορίες.

Έτσι, αντί να πάει στο Λόνγκ ’ιλαντ όπως άλλοι, πήγε στο Λονδίνο.

’ρονσον: Ξέχασα να σας πω ότι ο Σίντνεϊ Ζάιον, πέθανε.

- Ποιός; - Ο Σίντνεϊ Ζάιον... - Ο Σίντνεϊ Ζάιον πέθανε;

- Και ο Γουάθμι. - Ο Τσάρλι Γουάθμι, πέθανε;

Ναι, από καρκίνο του οισοφάγου.

- Τι μου λες; - Ναι, αυτά είναι τα νεότερα...

Ω, Θεέ μου. Αλήθεια;

Οι θάνατοι μάς έχουν περικυκλώσει. Είναι τρομερό.

Πάντα πεθαίνει κόσμος, απλώς τυχαίνει αυτούς να τους γνωρίζατε...

και ποτέ δεν υπήρξε καμια εξαίρεση.

Τους γνώριζα όλους...

’λλεν: Δεν κάνω οποιαδήποτε προετοιμασία, ούτε πρόβες.

Τις περισσότερες φορές, δεν ξέρω καν τι πρόκειται να τραβήξουμε...

όταν φτάνω μου δίνουν τις σημειώσεις...

το πρόγραμμα της ημέρας...

και εκεί βλέπω τι πρέπει να κάνω...

επειδή δεν ξέρω τις σκηνές και μετά το ξαναγράφω.

Μετά δεν το ξαναδιαβάζω, επειδή θα αρχίσω να το μισώ...

Έχει μεγάλο ένστικτο στο στήσιμο της κάμερας...

και αυτό χρειάζεται μεγάλη γνώση για να αποδώσεις τις σκηνές σωστά...

και αυτός ξέρει που πρέπει να στηθούν οι κάμερες...

και το αποτέλεσμα που θα βγει.

Δεν του αρέσουν τα κολπάκια με τα εφφέ κλπ...

απλά θέλει να δουλεύει με τους γύρω του.

Μόνο μια λέξη τον περιγράφει. Απλότητα...

Είναι ο σκηνοθέτεις που πιστεύει στον γραπτό λόγο...

ΔΕΝ είναι Διαστημική επιστήμη... ΔΕΝ είναι Κβαντική Φυσική...

Εάν είσαι εσύ ο συγγραφέας...

ξέρεις τι θέλει ο θεατής γιατί εσύ το έγραψες.

Είναι ένα παραμύθι και εσύ ο παραμυθάς.

Δεν υπάρχει τίποτα μεγαλειώδες σ'αυτό.

Η Ζωή του Γούντυ ’λλεν, νο2 μτφ εξ ακοής-nancymiami

Κάββετ: Μια νύχτα στο Τρέιντερ αρχίσαμε να μιλάμε για το μέλλον...

και είπε, Έχω ατελείωτες ιδέες για να κάνω αμέτρητες ταινίες.

Και θυμάμαι ότι ένιωσα την Γη να φεύγει κάτω απ'τα πόδια μου, καθώς σκέφτηκα...

Εγώ χρειάζομαι για να βρώ την ιδέα για μια ταινία...

και αυτός έχει ιδέες για μία, δύο, τρεις, ή ατελείωτες;!

Και σκεπτόμενος κάπως συγκαταβατικά είπα...

Στο τέλος θα ανακαλύψει ότι δεν είναι όλα τόσο εύκολα.

Αυτή είναι... η συλλογή μου...

Κάπως έτσι ξεκινάω...

με τα σκουπίδια που έχω σημειώσει σε χαρτιά των ξενοδοχείων...

και μετά τα βγάζω και τα συγκεντρώνω κάπως έτσι...

και το κάνω συνέχεια...

κάθε φορά που ξεκινάω ένα έργο...

κάθομαι εδώ και τα διαβάζω...

δεν μου αρέσει αυτό...

Όχι...

Δάβασέ μου μια σημείωση τυχαία...

Εδώ γράφει...

Ένας άνθρωπος κληρονομεί...

όλα τα μαγικά κόλπα ενός μεγάλου μάγου.

Αυτό μόνο έγραψα σ'αυτό, αλλά θα μπορούσα να φανταστώ...

μια ιστορία που ένας μικρόσωμος ηλίθιος, όπως εγώ θέλει...

να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και να χρησιμοποιήσει την ψευδαίσθηση...

με τα μαγικά κουτιά, με λαιμητόμους και τέτοια...

που θα τον οδηγήσει σε κάποια ενδιαφέρουσα περιπέτεια...

μπαίνοντας σε ένα κουτί και ξαφνικά να εμφανίζεται...

σε διαφορετικό Χρόνο... ή σε άλλη Χώρα...

ή όλα αυτά μαζί, κάπως έτσι...

και περνάω μια ώρα σκεπτόμενος τις εκδοχές...

και αν δεν καταλήξω περνάω στο επόμενο χαρτάκι.

Αν έχει μια ιδέα, και έχει πολλές ιδέες...

αρχίζει να την γράφει με πάθος, μέχρι τέλους...

και πιστέψτε με, δεν του παίρνει πολύ καιρό.

Ποτέ δεν έχω δει κανέναν να γράφει τόσο γρήγορα...

και αυτό ίσως εξηγεί σε μεγάλο βαθμό, γιατί έκανε τόσες πολλές ταινίες.

Αν θέλεις να συγκρίνεις τον Γούντυ ’λλεν, με βάση την παραγωγικότητα...

πρέπει να πας πίσω, στη δεκαετία του 1930...

όταν ο Τζον Φόρντ, ο Χάουαρντ Χοκς και ο Ραούλ Γουόλς...

και άλλοι, δημιουργούσαν περισσότερες από μια ταινία το χρόνο.

Αυτοί τις έκαναν σε στούντιος με το κατάλληλο προσωπικό...

ενώ ο Γούντυ ’λλεν κάνει μια ταινία το χρόνο και γράφει μία τον χρόνο...

εδώ και 40 ΧΡΟΝΙΑ! Αυτό είναι ανήκουστο!

Χωρίς προηγούμενο, εκτός του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

Ποιος στο διάολο είναι καλός μετά από 20 χρόνια;

Αυτός ο τύπος είναι καλός εδώ και 40 χρόνια!

Ποιος είναι καλός για 10 χρόνια;

5 χρόνια;

Είναι ασταμάτητος!

Το πλησιέστερο στον Γούντυ ’λλεν είναι ο Μπέιμπ Ρούθ.

Ο Μπέιμπ Ρούθ... (παίχτης φαινόμενο, του μπέζμπολ)

με 54 πόντους ετησίως, με τον επόμενο να΄χει, 13!

Δεν έχουν όλοι τέτοια υπομονή και επιμονή...

και κανείς δεν έχει να πει τόσα για την ζωή, συνεχόμενα.

Από άποψη αντοχής, άποψης, διάρκειας και ποσότητας...

σίγουρα είναι ένα επίτευγμα, αλλά δεν είναι τόσο σπουδαίο όσο...

το να προσπαθήσω να κάνω μια πραγματικά μεγάλη ταινία...

που θα με θυμούνται για δεκαετίες.

Μάλτιν: Μετά από μια καταπληκτική 10ετία...

όπου τον λατρέψαν, κριτικοί και κοινό...

βίωσε την αποτυχία ποικιλοτρόπως καθώς...

με το "Stardust Memories"...

έγινε προφανές ότι δεν θα πήγαινε πουθενά...

απλά έκανε αυτό που ένιωθε...

Έτσι όλοι σκεφτόντουσαν, Ποιός θα είναι ο διάδοχος;

Ήθελα να συνεχίσω να κάνω κωμωδίες...

εννοώ, δε θέλω να τις σταματήσω, και πιθανώς η επόμενη να είναι τέτοια...

γιατί επιθύμησα τις κωμωδίες.

Αν το "Stardust Memories" ήταν αποτυχία...

τότε το "A MIDSUMMER NIGHT'S SEX COMEDY" ήταν η επιστροφή στη δύναμη.

επέστρεψε σε αυτό που ήξερε καλά να κάνει, την αμιγώς κωμωδία.

Αυτή ήταν η πρώτη φαρσοκωμωδία, μετά το "LOVE AND DEATH".

Διαφημίστηκε σαν καλοκαιρινή ταινία και όλοι είπαν, Να ο Γούντυ που ξέραμε...

και νομίζω ότι και οι χρηματοδότες...

ανακουφίστηκαν...

Σκέφτηκα ότι ήθελα να κάνω κάτι στην εξοχή, έτσι για πλάκα...

να την παρουσιάσω σαν ένα όμορφο πράγμα, διασκεδαστική όπως οι πόλεις.

Γουίλις: Κάποιος είδε την ταινία και είπε, Ήταν η 1η φορά που βγήκα από ταινία...

ενθουσιασμένος με τη φωτογραφία...

Μου φάνηκε πολύ αστείο.

Η άλλη ιδιαιτερότητα αυτής της ταινίας...

είναι ότι παρουσιάζει την Μία Φάροου σαν πρωταγωνίστρια...

- Ναι, έχουμε ξανασυναντηθεί. - Η ’ριελ μου μίλησε για σένα.

Ήταν αστεία σύμπτωση όταν είπε ο Λέοπολντ ότι ήσαστε σύζυγος της ξαδέλφης του...

και του είπα ότι ήμασταν παλιοί φίλοι...

Γνωστοί... είμαστε σαν...

’λλεν: Η Μία μου έγραψε μερικά αστεία γράμματα κατά καιρούς...

Μια φορά που είχα ένα Πρωτοχρονιάτικο πάρτυ...

της είπα, Τι λες, βγαίνουμε για φαγητό;

και μου είπε, Φυσικά...

Αν είχα προχωρήσει τότε...

όταν ήμασταν στο Μπρούκ εκείνη τη νύχτα!

- Ναι. - Με στοιχειώνει αυτό. - Ναι, κι εμένα.

Εδώ και μια εβδομάδα, σε ονειρεύομαι...

Βγήκαμε έξω για φαγητό, και μετά συνεχίσαμε...

Είσαι καλά;

’λλεν: Τελικά αρχίσαμε να το βλέπουμε πιο σοβαρά, και τότε...

θέλησα να την μάθω και σαν ηθοποιό.

Για μια γυναίκα, τα χρόνια περνούν γρήγορα.

- Μη μου πεις ότι άρχισες να φοβάσαι; - Ίσως.

Μα γιατί; Είσαι τόσο όμορφη και γοητευτική.

Θα μπορούσες να έχεις όποιον θέλεις.

- Όχι εσένα. - Εμένα;

Νομίζω ότι απ' όλες τις ερωτικές μου σχέσεις τότε...

ήσουν η μόνη που θα μπορούσε να γίνει μόνιμη.

’λλεν: Ήταν πολύ νευρική όταν ξεκινήσαμε την συνεργασία...

και δεν χρειαζόταν γιατί ήταν καλή...

ήταν πολύ συνεργάσιμη και ευχάριστη.

Αν με ποθούσες τόσο, γιατί δεν ήσουν και ερωτευμένος μαζί μου;

Μπορούν πράγματι να διαχωριστούν αυτά τα δύο;

Φίνι: Η Μία έγινε η μούσα του και άρχισε να μας δείχνει μια άλλη Μία Φάροου...

που την ξέραμε απ'το "Το μωρό της Ρόζμαρι" ή το "Hurricane"...

μια πλευρά της που ο Γούντυ ’λλεν μας την παρουσίασε φαντασμαγορικά.

Και αυτός μέσω αυτής, εξερεύνησε νέους δρόμους στο να κάνει ταινίες...

εξερευνώντας τα όρια του...

και ξεδιπλώνοντας όλο το ταλέντο του στην δεκαετία του '80...

με σύντροφο την Μία Φάροου.

Ήταν μια εξαιρετική ηθοποιός με μεγάλη ερμηνευτική γκάμα.

Μπορούσε να παίξει κάθε είδους κωμωδία...

μπορούσε να παίξει και σοβαρά, και ένιωσα...

ότι κανείς δεν την είχε εκμεταλλευθεί σωστά...

και έτσι έγραψα ρόλους γι'αυτήν...

και ποτέ δεν με απογοήτευσε τα κατάφερε και...

έκανε μια καταπληκτική δουλειά για μένα.

Αυτό σημαίνει "Μούσα"...

το κατάλληλο πρόσωπο...

που μπορεί να εμπνεύσει κάποιον...

και αυτό συνέβει με την Μία, για πολλά χρόνια...

ποιός περίμενε ότι η Μία θα μπορούσε να παίξει σε τέτοιες ταινίες;

Όπως στο "BROADWAY DANNY ROSE"...

ποιος πραγματικά θα το πίστευε ότι θα μπορούσε να παίξει...

τόσους διαφορετικούς χαρακτήρες με τόσες διαφορετικές προφορές;

Κανείς δεν το περίμενε αλλά εκείνος ήξερε.

Ποτέ δεν αισθάνθηκα ένοχη.

Απλά έπρεπε να κάνω ότι έπρεπε να κάνω.

Η ζωή είναι μικρή...

δεν πρόκειται να πάρεις παράσημο αν είσαι πρόσκοπος.

’λλεν: Τρώγαμε πάντα στο Ράο...

ένα ιταλικό εστιατόριο ενός ζεύγους κι η ’νι Ράο...

ερχόταν και καθόταν στο τραπέζι μας και μιλάγαμε.

κι είχε πάντα ψηλά τα ξανθά μαλλιά της και κάπνιζε πάντα ένα τσιγάρο...

και πάντα φορούσε τα γυαλιά ηλίου της...

ήταν πολύ ωραίος χαρακτήρας, μια υπέροχη γυναίκα...

και η... Μία μου είπε...

θα ήθελα να παίξω μια γυναίκα όπως αυτή, θα ήταν υπέροχο...

και στο "BROADWAY DANNY ROSE" ήταν τέλεια.

Ο Τζόννυ είναι καλό παιδί. Μου φέρθηκε πολύ καλά όταν χώρισα.

Κι ο άντρας σου με τι ασχολιόταν;

Λίγο με στοιχήματα, τοκογλυφίες, εκβιασμούς, τέτοια πράγματα.

Επαγγελματίας ο άνθρωπος.

Τι έκανες, τον χώρισες ή είστε σε διάσταση;

Κάποιος του φύτεψε μια σφαίρα στα μάτια.

- Σοβαρά; Κι είναι τυφλός; - Είναι νεκρός.

Νεκρός φυσικά, αφού οι σφαίρες του ανοίξαν τρύπες.

Μάλτιν: Εκείνη την εποχή δεν μπορούσες να προβλέψεις τι θα έκανε...

ούτε το είδος ούτε το θέμα...

και ποιος θα πίστευε ότι ο ίδιος άνθρωπος που έκανε...

το "BROADWAY DANNY ROSE" θα έκανε επίσης το "ZELIG";

Η Σχέση του Ιδιώτη με την Διασημότητα...

που διαπραγματεύτηκε στο "STARDUST MEMORIES"...

και εν συνεχεία με το "ZELIG".

Ο Λέοναρντ Ζέλιγκ συνεχίζει να εκπλήσει τους επιστήμονες...

στο νοσοκομείο Μανχάταν της Ν. Υόρκης...

όπου πολυάριθμα τέστ δεν έχουν ακόμα οδηγήσει πουθενά...

αναφορικά με τον ορισμό της αιτίας αυτών των καταπληκικών συμπτωμάτων.

Και έγινε με πρωτότυπο τρόπο για κωμωδία...

με μια στυλίστικη άποψη και μια οπτική που εφάρμοσε...

αναβιώνοντας την εποχή του προέδρου Γούντροου Γουίλσον...

Ήθελα να το κάνω σαν ένα πραγματικό ντοκιμαντέρ...

που δεν θα φαινόταν η διαφορά...

Η μεταμόρφωσή του σε ραββίνο είναι τόσο ρεαλιστική...

που ορισμένοι Γάλλοι προτείνουν την εξορία του στο Νησί του Διαβόλου.

Και σκέφτηκα το θέμα της προσωπικότητας...

ενός που πάντα προσπαθεί να μοιάζει...

με όποιον είναι δίπλα του, είναι ένα παγκόσμιο θέμα.

Καθώς οι δύο άντρες συζητούν για την παχυσαρκία τους...

ένας αρχικά ανόρεκτος Ζέλιγκ, αρχίζει να συμμετέχει στην κουβέντα...

και ταυτόχρονα αρχίζει να πρήζεται φτάνοντας τα 250 κιλά.

Μετά, με την παρουσία δύο νέγρων...

ο Ζέλιγκ τάχιστα γίνεται σαν κι αυτούς.

Μα. τι άλλο θα σκεφτούν;

Ένιωθα ότι έτσι οδηγούμαστε σε εκφασισμό...

γιατί μαθαίνεις να κάνεις αυτό που θέλει η πλειοψηφία...

εγκαταλείποντας τα πιστεύω σου.

Μάλτιν: Εδώ ο Λέοναρντ Ζέλιγκ, δίπλα στον Αδόλφο Χίτλερ...

και η Μία Φάροου αναμιγνύεται, ως συνήθως...

που τον βλέπει και τον χαιρετάει...

και τον βγάζει απ'αυτό το τέλμα...

Έτσι τελικά η αγάπη τον προσγειώνει...

Λώντερ: Μου αρέσει πάρα πολύ το "PURPLE ROSE OF CAIRO"...

η Μία Φάροου παίζει έναν τρομερό χαρακτήρα.

Ο σύζυγός της Ντάνι Αιέλο, είναι βίαιος.

Η μόνη ανακούφιση της είναι οι ταινίες και βλέπει την ίδια ταινία ξανά και ξανά.

Δεν μπορεί να βρει κανένα νόημα στην ζωή της...

αλλά αποδρά μέσω των ταινιών.

Εντάξει, δεν είναι αρκετό, αλλά μόνο αυτό έχει...

κάτι που της δίνει την ελπίδα ότι όλα στο τέλος θα πάνε καλά.

Νομίζω ότι είναι ένα πανέξυπνο φιλμ.

Είχα την πρόθεση...

να εμβαθύνω...

στην ζωή των ανθρώπων που πρέπει να επιλέξουν...

μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας...

και είναι πολύ ευχάριστη η φαντασία...

αλλά έτσι διαλέγεις και την τρέλα...

και έτσι αναγκάζεσαι στο τέλος, να διαλέξεις την πραγματικότητα...

η οποία πάντα σε απογοητεύει και σε πληγώνει.

Ήταν αυτό που με έκανε να φτιάξω την ταινία και φυσικά...

η ιδέα ότι κάποιος βγαίνει και σου μιλάει από την οθόνη, αυτό ήταν το τέχνασμα.

Ακόμα δεν μπορώ να ξεπεράσω το γεγονός ότι 24 ώρες πριν, ήμουν σ'ένα αιγυπτιακό τάφο...

και δεν σας ήξερα ακόμα...

και να'μαι εδώ τώρα, στο Μανχάταν για ένα τρελό Σαββ/κο...

Θεέ μου, πρέπει πραγματικά να σ'αρέσει αυτό που βλέπεις...

Εγώ;

Ήσουν εδώ όλη μέρα και σε ξαναδεί 2 φορές πριν...

- Εμένα λες; - Ναι, εσένα!

Είναι η 5η φορά που το βλέπεις!

Χένρι έλα εδώ, γρήγορα.

- Πρέπει να σε γνωρίσω. - Ω, Θεέ μου!

’κου φιλαράκι, είσαι στη λάθος πλευρά.

Τομ! Γύρνα πίσω! Είμαστε στη μέση της ιστορίας!

’σε με ήσυχο, πάω να ρίξω μια ματιά. Συνεχίστε χωρίς εμένα.

- Πώς σε λένε; - Σεσίλια.

- Πάμε κάπου να μιλήσουμε. - Αλλά είσαι στην ταινία.

Όχι Σεσίλια, μετά από 2.000 μονότονες προβολές, είμαι ελεύθερος!

- Φωνάξτε τον πατήρ Ντόνελι! - Τομ!

Ω, δικέ μου! Έτσι λοιπόν μοιάζει το ποπκόρν...

γι'αυτό τους βλέπω να το τρώνε με μανία στο σινεμά.

Λαξ: Στο ρόλο του όμορφου ήταν ο Τζεφ Ντάνιελς...

ο οποίος ήταν θαυμάσιος στον ρόλο.

Ο Γούντι δεν φοβόταν ν'αλλάξει τους ηθοποιούς αν κάτι δεν έβγαινε...

με κορυφαίο παράδειγμα τον Μάικλ Κίτον στο "PURPLE ROSE OF CAIRO".

Τέιλορ: Πάντα θαύμαζε και θαυμάζει τον Μάικλ Κίτον...

αλλά ποτέ δεν συναντήθηκαν και όταν τελικά...

συναντήθηκαν ήταν μόνο για μια ταινία...

εποχής, της δεκαετίας του 1930, που τελικά δεν ταίριαζε.

Υπήρξαν και άλλες φορές όπου για κάποιο λόγο, ένας ηθοποιός δεν ταίριαξε.

Δεν θα έλεγα ότι συνέβαινε συχνά...

αλλά όταν συνέβαινε δεν δίσταζε να πει...

Πρέπει να το ξαναγυρίσουμε...

Γύρισε το "SEPTEMBER", δύο φορές...

με διαφορετικούς ηθοποιούς... και αυτό...

νομίζω ότι έλεγε ότι ήταν πρόβλημα εικόνας...

και από λάθος του δεν έβγαινε αυτό που ήθελε.

Λαξ: Έτσι άλλαζε τους ηθοποιούς μιας ταινίας, σε μεγάλο βαθμό...

και μετακινούσε τους ηθοποιούς, λες και έκανε θεατρικό...

Το κάστινγκ ήταν...

μια διαδικασία στην οποία δεν είχε και πολύ υπομονή.

Όταν πρωτοξεκίνησα δεν συναντούσα καν τους ηθοποιούς...

τους έβλεπε ο βοηθός μου και εγώ τους παρακολουθούσα από μια γωνία...

και με την πάροδο του χρόνου άρχισα σταδιακά να τους μιλάω...

αλλά δεν είχα και πολλά να τους πω.

Τον έβλεπαν 3 άτομα, κάθε πέντε λεπτά...

επειδή δεν ήθελε να μιλάει και πολύ...

γιατί ερχόταν σε δύσκολη θέση...

Για τους μικρότερους ρόλους, οι συναντήσεις ήταν πάρα πολύ σύντομες.

Πάντα ένιωθα άσχημα γι'αυτούς τους ηθοποιούς που ερχόντουσαν στο γραφείο...

για να δοκιμάσουν κάποιο ρόλο.

Χτυπούσαν το κουδούνι, τους άνοιγα, περίμεναν λίγο και μετά μπαίναμε μέσα...

τους παρουσίαζα και έλεγε, Αυτό είναι έτσι κι έτσι.

Ερχόταν στο γραφείο, περιμένοντας ότι θα μιλήσουν μισή ώρα με τον κ. ’λλεν.

Ο Γούντυ σηκωνόταν όρθιος και τους έλεγε...

Γεια σου, απλά να σου ρίξω μια ματιά...

και η Τζούλιετ κάτι θα σας βρει. Εντάξει τελειώσαμε.

Είναι δύσκολα. Δεν έχουν τίποτα να πουν. Δεν έχω τίποτα να πω.

Απλά κοιτάνε...

αισθάνονται άβολα... Είναι φοβερό.

Ήταν σύντομος, τους έσφιγγε το χέρι και έλεγε, Σας ευχαριστήσω που ήρθατε...

και πριν καθίσουν, τελείωνε.

Βγαίναν έξω και μου έλεγαν, Πλάκα μου κάνεις; Αυτό ήταν;

και εγώ έλεγα, Αυτό ήταν...

κρατούσε μόνο 10'', μερικές φορές.

Ο Γούντι έλεγε, Χάρη τους κάνω για να μην χάσουν όλη τη μέρα τους εδώ...

σίγουρα δεν το θέλουν, και εγώ του έλεγα, Αυτό θέλουν...

και πολύ μάλιστα.

Μερικές φορές, τους μεγάλους ηθοποιούς τους καλούσε για ένα ρόλο...

Μπαντέρας: Το γραφείο του επικοινώνησε με τους ανθρώπους μου στο Λος ’ντζελες...

και μου ζητήσαν να συμμετέχω.

Δέχτηκα ένα τηλεφώνημα απ'τον ατζέντη μου, ρωτώντας με αν ήθελα...

να συμμετάσχω σε μια ταινία του Γούντυ ’λλεν, και είπα...

Ναι, φυσικά και θέλω...

Έχουμε ένα ιδιαίτερο σύστημα επικοινωνίας...

δεν επικοινωνούμε μέσω ατζέντηδων, αλλά άμεσα με τον ηθοποιό.

Ήταν πολύ μυστικοπαθής και το σενάριο το έφερνε...

κάποιος απ'την Νέα Υόρκη που ερχόταν στο σπίτι μου στη Β. Καλιφόρνια.

Τότε μου είπε, Θα σου στείλω το σενάριο, ιδιοχείρως...

θα το πάρεις στις 10:30 και θα το παραδώσεις στις 4:30.

Απάντησα, Οκ...

Κάποιος κυριολεκτικά περίμενε στο κατώφλι του σπιτιού τους...

περιμένοντας να το διαβάσουν...

και σπανιότατα τους το άφηνε για μια νύχτα.

Θυμάμαι ότι το σενάριο έφθανε ιδιοχείρως και μέσα σε άκρα μυστικότητα...

Έβαζε πάντα ένα σημείωμα μέσα στο σενάριο για τον ηθοποιό.

Την επόμενη μέρα, έφθασε στο γραφείο μου το σενάριο...

και υπήρχε και μια συνοδευτική επιστολή.

και υπήρχε μια επιστολή από τον Γούντι.

και μου έστειλε ένα e-mail.

- Πήρα μια επιστολή. - Ένα σημείωμα απ'αυτόν...

Ήταν προφανώς γραμμένο σε γραφομηχανή...

με το χέρι...

- και διεγραμμένα τα λάθη... - Το έβαλα στον τοίχο μου.

Θα το κορνιζάρω...

Πρέπει να το έχω σε κάποιο συρτάρι.

έγραφε, Μπορεί να με θυμάσαι απ'την ταινία "MELINDA AND MELINDA"...

ήμουν ο σκηνοθέτης...

σκοπεύω να γυρίσω στο Λονδίνο τη ταινία "MATCH POINT", αυτό το καλοκαίρι.

έγραψα αυτήν την ταινία...

Νομίζω ότι θα ήθελες...

να παίξεις τον ρόλο του Μπόρις.

Θα ήθελα να παίξεις την Νόλα Ράις...

Θα με ενδιέφερε να το κάνεις, μπορεί να σ'αρέσει, μπορεί και όχι...

κι αν δεν σ'αρέσει, οκ...

Ελπίζω να συνεργαστούμε σε αυτή τη ζωή.

Αν αισθάνεσαι ότι υπάρχει κάτι να παίξεις θα είναι σπουδαία.

Νιώσε ελεύθερος να αυτοσχεδιάσεις αν θες...

Αν θες ν'αλλάξεις κάτι, κανένα πρόβλημα...

Παρακαλώ διάβασέ το και αν νομίζεις ότι κάτι δεν είναι σωστό στον ρόλο...

Δεν ξέρω, ίσως το παράκανα...

Ως οπαδός των ταινιών του, κάθε φορά που τις βλέπω...

βλέπω ότι το κάστ είναι σωστό για τον κάθε χαρακτήρα.

και το αποφασίζει μέσα σε 5''...

απλά λέγοντας, Γεια σου, Χαίρω πολύ...

εκείνη την στγμή ξέρει αν κάνει για τον ρόλο.

Λοιπόν, αυτό είναι το μυστικό, αν προσλαμβάνεις τους σωστούς...

και δεν τους τρελαίνεις με πολλές αναλύσεις και με ένα κάρο ανοησίες...

και παραμερίζεις και το βουλώνεις...

τότε θα σου δώσουν την καλύτερη ερμηνεία τους, αυτή που τους έκανε...

μεγάλους ηθοποιούς.

- Θύμωσες μαζί μου; - Όχι!

Μήπως αισθάνεσαι...

- απογοητευμένος με τον γάμο μας; - Δεν είπα κάτι τέτοιο.

- Είσαι ερωτευμένος με άλλην; - Θεέ μου! Η Γκεστάπο είσαι;

- Όχι! - Τότε γιατί δεν μιλάς;

Τι είδους ανάκρισης είναι...

έπρεπε να έλεγα, Ναι, είμαι απογοητευμένος...

- είμαι ερωτευμένος με κάποια άλλη; - Αλήθεια;

ΟΧΙ!

’λλεν: Έγραφα πάντα με την οπτική του αρσενικού...

ενός αστείου και χαζούλη αρσενικού...

και όταν συνάντησα την Ντάιαν Κίτον...

άλλαξα οπτική και είδα πολλά πράγματα με τα δικά της μάτια...

και άρχισα να γράφω για τις γυναίκες.

Ένα από τα πράγματα που απέκτησα ήταν η θηλυκή οπτική...

που τελικά, μου φάνηκε πιο ενδιαφέρουσα...

απ'την αρσενική, και αυτό το οφείλω σε αυτήν.

Μια σαλάτα θα πάρω μόνο. Πιστεύεις πως είμαι αποτυχημένη.

- Γίνεσαι γελοία. - Είσαι. Πάψε.

- Μα μου φαίρεσαι σαν να είμαι. - Πως;

Δεν πιστεύεις στα σχέδια μου, τσακίζεις τον ενθουσιασμό μου...

Δεν είναι έτσι. Σε στηρίζω αρκετά.

Προσπαθώ να σου δώσω ειλικρινείς, δημιουργικές συμβουλές.

Και δεν έχω πρόβλημα να σε βοηθήσω οικονομικά.

Ξεπέρασα τον εαυτό μου, γνωρίζοντας σου ελεύθερους άντρες...

- Όλοι τους χαμένα κορμιά. - Είσαι πολύ απαιτητική.

Μπορώ να πω τι σκεφτόσουν για εμένα από τους τύπους που μου γνώριζες.

- Δεν είναι αλήθεια! - Ξέρω Χάννα, πως είμαι μετριόφρων.

Θα σταματήσεις να επιτίθεσαι στην Χάνα; Περνά μια δύσκολη φάση.

- Και τι σε πειράζει εσένα; - Της φωνάζεις από τότε που ήρθαμε

’στην ήσυχη. Πνίγομαι...

Φίνι: Το "HANNAH AND HER SISTERS" ήταν αναμενόμενο μετά το "MANHATTAN"...

και όταν πέτυχε, γύρισε πίσω στα βαθειά νοήματα, όπως ποτέ πριν...

με το στυλ του Μπέργκμαν, κυριολεκτικά, αφού...

παίρνοντας τον Μαξ Φον Σίντοου, αλλά λίγο πιο χαλαρά...

χωρίς να μιμηθεί όμως τον Μπέργκμαν...

αν και είχε στοιχεία του Μπέργκμαν, αλλά τελικά ήταν του Γούντυ ’λλεν...

η ευαισθησία που κυριάρχησε.

Αλλά οι χειρότεροι είναι οι θεολόγοι και οι παπάδες, κομπιναδόροι...

που λένε στους φτωχομπινέδες ότι εκφράζουν το λόγο του Κυρίου.

Και τους παρακαλούν για χρήματα. Χρήματα, χρήματα, χρήματα!

Αν ο Χριστός ερχότανε στη γη και έβλεπε τι κάνουν στο όνομα Του...

δεν θα σταματούσε να ξερνά.

Γκρίνχατ: Η αγαπημένη μου είναι το "HANNAH AND HER SISTERS"...

γιατί έχει αυτή την ευαισθησία που λατρεύω, στον Γούντι όταν την χρησιμοποιεί.

’λλεν: Είναι αισιόδοξο φίλμ μόνο στα σημεία που απέτυχα...

εννοώ, ότι ήθελα να είναι ένα μελαγχολικό φίλμ, όμως λόγο...

σκηνοθετικής ανεπάρκειας ή σεναρίου ή κάτι τέτοιο...

δόθηκε λάθος έμφαση και οι θεατές...

εισέπραξαν περισσότερη αισιοδοξία απ'όσο σκόπευα.

Στην αρχή της ταινίας, υπάρχει κάποια υποψία για όγκο στον εγκέφαλο...

Ήρθε το τέλος.

Πρόσωπο με πρόσωπο με την αιωνιότητα.

Τώρα, όχι αργότερα.

Είμαι τόσο φοβισμένος, δεν μπορώ να κινηθώ, να μιλήσω, ν'αναπνεύσω...

Λοιπόν, είστε μια χαρά. Δεν βλέπω απολύτως τίποτα εδώ.

Και στο τέλος ανακαλύπτει ότι είναι καλά...

και φεύγει από το νοσοκομείο χοροπηδώντας στον δρόμο...

και τότε σταματά και σκέφτεται, Δεν θα πεθάνω από όγκο στον εγκέφαλο, τώρα...

αλλά θα πεθάνω κάποια μέρα και ξαναπέφτει σε κατάθλιψη...

και τότε αρχίζει να ψάχνει τις θρησκείες, σκεπτόμενος να γίνει καθολικός...

έτσι πηγαίνει να δει έναν ιερέα, και αυτός του δίνει κάποια βιβλία...

και τότε έχουμε μια σκηνή, όπου βρίσκεται σε ακροατήριο...

στο πίσω μέρος, σαν ξένος παρατηρητής, σαν ένας άπιστος που παρατηρεί...

θέλοντας να πιστέψει, αλλά όμως δεν μπορεί.

Μαμά, βγες έξω!

Φυσικά και υπάρχει Θεός ηλίθιε, δεν το πιστεύεις;

Αν υπάρχει, γιατί έχουμε τόσο κακό στον κόσμο;

Ένα απλό παράδειγμα: γιατί υπήρξαν οι Ναζί;

- Πες του Μαξ. - Και που στο διάολο θες να το ξέρω...

ούτε το ανοιχτήρι δεν ξέρω πως δουλεύει.

Νομίζω ότι το σκέφτεται...

τον απασχολεί το θέμα και έτσι γίνεσαι όταν είσαι εξαιρετικά ευαίσθητος...

όταν ψάχνεις το νόημα της ζωής...

και τελικά γίνεσαι πολύ σκληρός...

και νομίζω ότι αυτό τον στοιχειώνει.

Πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει στις ταινίες του...

γιατί τον απασχολεί πολύ.

Λόντερ(Θεολόγος-καθ. Σκην/σίας) Τον Γούντι τον απασχολούσε η ταινία...

τόσο που δεν είχε χρόνο να ψάχνει το νόημα της ύπαρξης αλλά...

ξόδευε τον χρόνο του για να γυρίσει την ταινία ψάχνοντας το νόημα της ύπαρξης.

Έτσι δεν έχανε χρόνο παίζοντας γκολφ ή τένις...

έτσι έψαχνε αυτά τα θέματα κάνοντας τις ταινίες του.

Αυτή η γυναίκα θα καταστρέψει όλα όσα έχω φτιάξει.

Γι αυτό μιλάω. Αν δεν παίρνει από λόγια, κάνε το επόμενο βήμα.

Απειλές, βία, τι ακριβώς εννοούμε;

Μπορούμε να την ξεφορτωθούμε. Ξέρω κόσμο. Τα λεφτά θα το κάνουν.

Δεν θα το σχολιάσω καν. Με φέρνει σε αμηχανία.

Μάρτιν Λαντάου: Ο Τζούντας Ρόζενταλ, ο ήρωας που έπαιξα...

στο "CRIMES AND MISDEMEANORS", είναι ο πυλώνας της κοινότητας...

έχει οικογένεια, είναι αξιοσέβαστος, αλλά...

έχει και μια σχέση με μια αεροσυνοδό, που έπαιξε η Αντζέλικα Χιούστον...

που θα ανατινάξει τη ζωή του.

Μου είπες ότι θα άφηνες την Μίριαμ! Κάναμε τόσα σχέδια!

- Δεν το είπα! - Το είπες!

- Παράτησα τόσες ευκαιρίες! - Ονειροπολείς.

Δεν ήξερε πώς να το χειριστεί και φώναξε τον αδελφό του, που...

είναι κάπως μπλεγμένος για να το λύσει...

με τρομακτικό τρόπο.

Όταν την κοιτάω όμως...

δεν μπορώ να ζήσω με τέτοιες ενοχές...

και θυμάμαι ένα παλιό Πασχαλινό δείπνο...

όπου συζητήσαμε διάφορα θρησκευτικά και φιλοσοφικά θέματα.

Τι λες Μέι; Δεν υπάρχει ανηθικότητα παντού στον κόσμο;

Για όσους θέλουν να έχουν ηθική, έχουν. Τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Η πίστη του Σολ είναι σαν χάρισμα. Όπως το μουσικό αυτί ή της ζωγραφικής.

Πιστεύει όσο και να τον πιέζεις με την λογική...

Πρέπει τα πάντα να είναι λογικά;

Και αν κάποιος κάνει κάποιο έγκλημα...

αν σκοτώσει;

Τότε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα τιμωρηθεί.

- Αν πιαστεί μόνο, Σολ... - 'Οχι, όχι!

Είτε λέγεται Παλαιά Διαθήκη είτε Σέξπηρ, ο φόνος είναι φόνος!

- Ποιός μίλησε για φόνο; - Εσύ!

Αλήθεια;

Ο Γούντι βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί μ'αυτήν την ταινία...

επειδή το το θέμα είναι πολύ σοβαρό...

όμως το αντισταθμίζει με μια πιο ανάλαφρη ιστορία, του ίδιου με...

την Μία Φάροου και το ’λαν Όλντα...

είναι ένας έξυπνος συνδυασμός που σώζει την ταινία.

Είναι εκπληκτικό, δεν μπορούσα να αποφοιτήσω, αλλά τώρα η σχολή μου...

παραδίδει μαθήματα για υπαρξιακά μοτίβα σε φαρσοκωμωδίες.

- Αλήθεια; - Ναι.

Θα μπορούσα να έχω κάνει την ταινία μόνο γύρω απ'τον φόνο...

και πολύ συχνά μετάνοιωνα που δεν το'κανα...

γιατί ο Μάρτι Λαντάου ήταν τόσο υπέροχος, εν αντιθέσει με μένα...

και τότε σκέφτηκα ότι αν ο χαρακτήρας μου...

μπλεκόταν κάνοντας μια ταινία για τον ’λαν Όλντα...

θα πήγαινε καλά γιατί ήταν αστεία η ιδέα...

ότι αναγκάστηκα να κάνω αυτό το ντοκιμαντέρ...

για έναν τύπο που δεν άντεχα.

Στην κωμωδία, όταν κάτι παρεκτρέπεται, είναι αστείο!

Αν σπάει δεν είναι αστείο.

Γιατί πονάει, κατάλαβες τι εννοώ;

Θέματα όπως το νόημα της ζωής, γιατί ήμαστε εδώ και γιατί είναι τόσο οδυνηρό...

η σχέση, ανάμεσα στον άνθρωπο την ύπαρξη και την μοναξιά...

ποτέ δεν λύθηκε και έτσι έχει ενδιαφέρον για μένα.

- Γειά σου Κλιφ... - Κλιφ! Γεια σου!

’λλεν: Όταν κοιτάζω βλέπω ότι κάποια απ'αυτά τα θέματα παρεισφρήουν στις ταινίες.

Ήθελα να σου επιστρέψω αυτό το γράμμα.

Το μοναδικό μου ερωτικό γράμμα.

Είμαι καταδικασμένος να τα προσεγγίζω όλα με κωμικό τρόπο.

Έκλεψα τα περισσότερα από τον Τζέιμς Τζόις...

Αν αναρωτήθηκες, γιατί όλες αυτές οι αναφορές στο Δουβλίνο.

Μακάρι να ήμουν προικισμένος να γράφω τραγωδίες...

αλλά δεν είμαι.

Ποιές είναι οι απόψεις σου για τα πνευματικά θέματα;

- Με συγχωρείτε. Εγώ; - Σε ρωτώ αν πιστεύεις στο Θεό.

Είναι απίστευτο, είναι η 3η φορά απόψε που κάποιος μου κάνει την ίδια ερώτηση.

Θα μου άρεσε, πίστεψέ με. Ξέρω ότι θα ήμουν πιό ευτυχής.

- Ναι, μα δεν μπορείς. - Δεν μπορώ. Όχι.

Αμφιβάλλεις για την ύπαρξή του και δεν κάνεις το άλμα της πίστης.

Δεν μπορώ να κάνω το άλμα πίστης για να πιστέψω στη δική μου ύπαρξη.

- Να το ποτό σου, Κλάινμαν. - Συνεχίζεις να κάνεις αστεία...

μέχρι που έρχεται η στιγμή που πρέπει να αντιμετωπίσεις το θάνατο.

Γιατί έχουμε ανοίξει τόσο μακάβριο θέμα;

Αυτό είναι στο μέλλον..

Αν νόμιζα ότι δεν υπάρχει τίποτε εκτός από αυτό, θα αυτοκτονούσα.

Το σκέφτηκα. Πίστεψέ με, υπήρξαν πολλές φορές...

που το μυαλό μου είπε ''Γιατί όχι;''

Εννοώ, δεν υπάρχει κανένα νόημα σε τίποτα.

Μα κάπως το αίμα μου πάντα έλεγε ''Ζήσε! Ζήσε!''

Και πάντα ακούω το αίμα μου.

Κιούζακ: Ο Γούντυ ’λλεν πάντα τριγυρνάει γύρω...

απ'τα ίδια φιλοσοφικά ζητήματα.

Οι ταινίες του πάντα σε βάζουν σε σκέψεις και τις κουβεντιάζεις...

και σου δίνουν ερείσματα, είναι καλό αυτό.

Ο Γούντυ ’λλεν βάζει σημαντικά ζητήματα, όπως, Υπάρχει Θεός;

Υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο;

Αυτό τον καθιστά μοναδικό μεταξύ των κινηματογραφιστών...

αλλά και στην ιστορία του αμερικανικού σινεμά.

Αυτά τα δύο βασικά ερωτήματα τα θέτει συνεχώς...

Ξέρεις ποιός έχει αυτές τις σκέψεις; Ο Σούλτζ ο ράφτης.

Πιστεύει ότι τίποτε δεν είναι πραγματικό...

και ότι όλα αυτά υπάρχουν μόνο στο όνειρο ενός σκύλου.

Μα αυτό είναι πραγματικό, έτσι δεν είναι; Και όμορφο.

Λαξ: Ο Γούντι και η Μία είχαν μια ειδυλλιακή ζωή, για το κόσμο...

ήταν δύο καταξιωμένοι καλλιτέχνες, με μια παράξενη σχέση...

όπου ο καθένας ζούσε σπίτι του, αλλά...

ήταν συνέχεια, καθημερινά, υιοθετήσαν μια κόρη και μετά έναν γιο...

το τέλειο ζευγάρι έλεγαν, είτε ήταν στο παράθυρο είτε στο μπαλκόνι τους...

είτε στο πάρκο...

και αυτό κατέρρευσε στα γυρίσματα της ταινίας...

"HUSBANDS AND WIVES".

Η σχέση κατέρρευσε στο τέλος των γυρισμάτων.

Πρέπει να είχαν μείνει μόνο 2-3 ημέρες, γυρισμάτων...

Τον πήρε τηλέφωνο...

και το ξέρω επειδή ήμασταν δίπλα περιμένοντας...

να τραβήξουμε κάποια πλάνα, και...

κατάλαβα ότι κάτι ανησυχητικό συνέβαινε μ'αυτό το τηλεφώνημα.

ότι η Μία ανακάλυψε ότι ο Γούντυ είχε σχέση με την...

υιοθετημένη τους κόρη...

Η Μία είχε περάσει απ'του Γούντι το διαμέρισμα και βρήκε...

κάποιες γυμνές φωτογραφίες της υιοθετημένης κόρη τους, της Σουν-Γι...

Μου πήρε 2-3 ημέρες να πείσω την Μία...

να επανέλθει για να τελειώσουμε την ταινία.

Στην αρχή είπε, Με τίποτα, δεν θέλω να τον ξαναδώ!

Κι όμως, έπρεπε παρ'όλα αυτά τα συναισθηματικά προβλήματα...

να συμπεριφερθούν επαγγελματικά, για να τελειώσει η ταινία.

Έτσι ήρθε, σαν ανεμοστρόβιλλος...

και τελείωσε την δουλειά της.

Ήταν να πάμε για το δείπνο της σχολής...

και δεν μας ξεχνώ στην 5η Λεωφόρο, μια κρύα νύχτα, που πηγαίναμε προς το κέντρο...

θυμάσαι που ξαφνικά αποφασίσαμε να μην πάμε και είπαμε...

Στο διάολο να πάει μια τέτοια όμορφη βραδιά και πήγαμε στο Σέντραλ Πάρκ...

εκείνη την έναστρη χιονισμένη και κρύα νύχτα.

Ήσουν πανέμορφη με το μαύρο φόρεμα. Αλήθεια...

- Μη... - Γιατί;

Γιατί τελειώσαμε και το ξέρουμε...

Μπρίκμαν: Όταν το θέμα μαθεύτηκε...

ο Γούντι ήταν Ο Αντίχριστος στο πρωτοσέλιδο της NEW YORK POST...

- Ο ΓΟΥΝΤΥ ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΜΙΑ. - Η ΜΙΑ ΒΡΗΚΕ ΓΥΜΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ.

Λαξ: Το θέμα έδωσε τροφή στα κουτσομπολίστικα περιοδικά...

στην τηλεόραση και τις εφημερίδες.

Πήρε τεράστια δημοσιότητα.

Η 12χρονη σχέση του Γούντυ ’λλεν και της Μία Φάροου είχε πικρό τέλος.

Ο Γούντυ ’λλεν επιβεβαίωσε ότι είναι ερωτευμένος με την υιοθετημένη κόρη.

Ο απρόσμενος χωρισμός επήλθε λόγω της σχέσης του με την Σουν-Γι...

Λαξ: Και όταν ξεκίνησε η μάχη για την κηδεμονία ήταν άθλια...

όπως έγινε, γιατί έγινε καταστροφικά...

Ο Γούντι ’λεν και η Μία Φάροου έχουν ραντεβού αύριο... στο Δικαστήριο.

Όλοι μιλάνε για την άσχημη μάχη κηδεμονίας του παιδιού.

Η λασπολογία είχε την τιμητική της σήμερα...

μεταξύ του Γούντυ ’λλεν και της Μία Φάροου.

Η σκληρή μάχη μεταξύ τους για την επιμέλεια των παιδιών τους...

χτύπησε κόκκινα, σήμερα!

Η διάλυση του πολύχρονου δεσμού τους και η διαμάχη για την επιμέλεια...

μετέτρεψε την ζωή του σε σαπουνόπερα.

Δεν νομίζω ότι ήμουν τόσο διάσημος, για να δικαιολογήσω τέτοια κάλυψη.

Ήμουν σε εξώφυλλα πολλών περιοδικών και σκέφτηκα...

Πλάκα μου κάνουν; Δεν είμαι τόσο σημαντικός, για να ενδιαφερθούν τόσο!

Αλλά προφανώς, ήταν μια καλή και πολύ πικάντικη ιστορία...

και έχασα λίγη απ'την ψυχραιμία μου...

Καταλαβαίνεις γιατί αυτή η υπόθεση...

πήρε τόσο μεγάλη έκταση, επειδή δεν υπήρχε κάτι άλλο πιο σημαντικό...

και θα διαρκέσει μέχρι να έρθει το επόμενο σκάνδαλο.

Ο Δικαστής αρνήθηκε στον Γούντυ ’λλεν την επιμέλεια των τριών παιδιών του...

ένος βιολογικού και δύο υιοθετημένων.

’ρονσον(αδερφή του Γούντυ): Η μάχη της επιμέλειας ήταν τρομερή...

δεν τον ένοιαζε για το τι γράφουν γι 'αυτόν οι εφημερίδες...

ούτε τι έλεγαν οι δικοί του άνθρωποι...

δεν τον ένοιαζε και δεν τον επηρέαζε.

Αλλά το να μην βλέπει τα παιδιά του ήταν φοβερό γι 'αυτόν.

Τέιλορ(κάστινγκ): Παρ'όλο αυτό το μπέρδεμα με την Μία και το σκάνδαλο...

ποτέ δεν άργησε σε μια συνάντηση που είχαμε για κάστινγκ...

ακόμα και στην ανάπαυλα του Δικαστηρίου.

Ποτέ δεν έχασε τίποτα.

Ο Γούντι φοβόταν για πολλά κακά μήπως του συμβούν στην ζωή του...

και όταν τελικά του συνέβη κάτι πολύ κακό...

ήταν απολύτως έτοιμος.

Όλοι είχαν γνώμη για την προσωπική μου ζωή...

και όλοι είναι ελεύθεροι να έχουν...

και να λένε αυτό που αισθάνονται σαν σωστό.

Να με συμπονέσουν ή όχι!

Να με συμπαθήσουν ή όχι!

Θα μπορούσε...

να μην έχει αντίκτυπο στις ταινίες μου...

ή να μην τις ξαναδούν... τίποτα από αυτά δεν με νοιάζει.

Και τότε σκέφτηκα, Θεέ μου, είναι το τέλος του Γούντι;

Αλλά, αυτός μπόρεσε και συνέχισε την καριέρα του...

που για μένα, ήταν το σπουδαιότερο.

Ζηλεύω την ικανότητά του να διαχωρίζει την δουλειά απ'τα προσωπικά...

Ο Γούντι είχε την ικανότητα τού διαχωρισμού...

Ήταν σε θέση να ταξινομεί τα πράγματα...

Ο Γούντι είχε την ικανότητα τού διαχωρισμού...

Είχε την ικανότητα τού διαχωρισμού...

Είμαι καλός στον διαχωρισμό, είτε είναι καλό αυτό είτε όχι.

Όταν γράφαμε το "BULLETS OVER BROADWAY"...

η απόφαση έβγαινε από στιγμή σε στιγμή...

και έτσι είχαμε πολλές διακοπές στην εργασία μας...

και καθώς δουλεύαμε τις σκηνές και συζητάγαμε...

χτυπούσε το τηλέφωνο και έλεγε, Με συγχωρείς, πρέπει να το σηκώσω, και μετά...

άκουγες αραιές απαντήσεις όπως, Γεια σας...

Ντετέκτιβ, και Δηλαδή...

’κουγες περίεργες φράσεις...

και μετά το'κλεινε κι ερχόταν χτυπώντας τα δάχτυλα, λέγοντας, Συνεχίζουμε!

Θυμάμαι μια μέρα μετά την 3η διακοπή...

και μετά από μια έντονη συνομιλία στο τηλέφωνο...

γύρισε πίσω με κοίταξε και είπε...

Ας γυρίσουμε πίσω στην αστεία μας φούσκα!

Έχουμε τα χρήματα! Μπορούμε να το ανεβάσουμε.

Τι; Πότε; Πως;

Ένας χρηματοδότης το πληρώνει ολόκληρο.

- Τόσο απλά; - Καλά, εεε...

Θα συναντηθούμε αύριο να το συζητήσουμε, εντάξει;

Πίστευα ότι ήταν αστεία ιδέα, κάποιος να θέλει να ανεβάσει ένα έργο...

και ένας γκάνγκστερ, να βάζει τα λεφτά για να γίνει η φίλη του σταρ...

- Ντεϊβιντ το βρίσκει υπέροχο.. - Ναι, το διάβασα...

είναι συναρπαστικό, ταραχώδες, συγκλονιστικό. Γοητευμένη...

Είναι μεγάλη, νέα ηθοποιός. Απλά χρειάζεται λίγη ξεκούραση.

- Και που έχετε παίξει δεσποινίς... εμ... - Όλιβ, Όλιβ, Όλιβ.

- Λέγε με Όλιβ, γλύκα. - Όλιβ, από εμπειρία πως τα πας;

- Έχω μια μικρή εμπειρία. - Δεν έχει καθόλου εμπειρία.

- Έχω, έχω, έχω. - Είναι φυσικό ταλέντο.

- Είπα έχω εμπειρία. - Μα Όλιβ, δεν μιλάμε για χορό

- Δεν ξέρει τι λέει, δεν ξέρει τι λέει. - Δεν εννοούσατε χορό, έτσι;

Κουνίστρα ήταν σ'ένα καμπαρέ και μάζευε δεκάρικα από τα τραπέζια.

- Ε! Δεν το βουλώνεις; Σε εμένα μιλούν. - Προσπαθώ να σπάσω τον πάγο.

- Ποιός θέλει ποτό; - Ένα διπλό ότι να'ναι...

Το "BULLETS OVER BROADWAY" είναι μια υπέροχη ταινία...

Ξέρετε τι λένε, Γράφεις καλύτερα γι'αυτά που ξέρεις...

Πρέπει να είναι δύσκολο να δουλεύεις με τέτοιες συνθήκες.

Η θλιβερή πραγματικότητα της αγοράς.

Ποτέ δεν είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε.

- Τι θα πάρετε παιδιά; - Δύο μαρτίνι.

Πως ήξερες τι πίνω;

Α, θες κι εσύ; Κάν'τα τρία!

ΜακΓκράθ: Όταν γύρναγε την ταινία τον ρώτησα πώς πάει...

και μου είπε, Όλα πάνε καλά.

Αλλά κατ'αρχάς ήταν η Ντάιαν Γουίστ...

για την οποία απ'την αρχή είχα αμφιβολίες και του το έλεγα...

Η Ντάιαν Γουίστ θα παίξει αυτήν την ατάλαντη χαζή ηθοποιό;

Γιατί αυτή είναι τόσο γλυκιά και ντελικάτη και...

και δεν της ταιριάζει ο ρόλος.

Μου απάντησε, Όχι, πρέπει και μπορεί να κάνει τα πάντα.

Έτσι σκέφτηκα, Οκ, προχώρα την ταινία σου, τι λόγος μου πέφτει;

Ντάιαν Γουίστ: Θα σας πω τι συνέβη. Μετά απ'τις δύο πρώτες ημέρες...

μου είπε, Απόψε έλα να δούμε μαζί, τι τραβήξαμε...

Καθόμουν εκεί και...

αυτή την μάταια απόπειρα να παίξω τον ρόλο...

ήμουν αξιολύπητη.

Μου είπε: Βλέπεις; Και είπα, Ναι, το βλέπω...

και είπε, Λοιπόν, τι κάνουμε; Και είπα, Βρες κάποια που μπορεί να κάνει αυτό.

Δεν κάνω, πρέπει να αντικασταθώ. Μου απάντησε, Όχι, αποκλείεται...

κάτι θα κάνουμε.

Όταν μιλούσα με αυτήν, ήταν σίγουρη ότι θα απολυθεί...

και μόλις ξανατραβήξαμε τις πρώτες σκηνές...

δεν είχε πια βαθιά βαρύτονη φωνή και σκέφτηκα ότι τα κατάφερε μόνη της...

ή την βοήθησε.

Χωρίς τη χαρακτηριστική μου φωνή, ήμουν ελεύθερη...

να παίξω αυτή την τρελλή, ψυχωτική γυναίκα.

Έλεν, σκέφτηκες αυτά που σου είπα...

για το πως νιώθω; - Μη μιλάς!

- Μα θέλω να εκφράσω... - Μη μιλάς. Μη.

- να σου πω κάποια πράγματα. - Μη μιλάς.

- Όταν σε πρωτογνώρισα... - Όχι, όχι, μη μιλάς.

Μη μιλάς. Όχι! Όχι!

Πήγαινε ευγενικέ σκορπιέ, φύγε!

Το ψαράκι σου, σού εύχεται το καλύτερο.

- Ένα πράγμα μόνο... - Μη μιλάς!

Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ήθελα να παίξει τόσο χυδαία...

και την ήθελα να παίξει την Νόρμα Ντέσμοντ, όσο πιο χυδαία μπορούσε.

και τα κατάφερε...

και πήρε το 2ο βραβείο.

Λαξ: Και είναι περίεργο ότι είναι ο σκηνοθέτης που οι καλλιτέχνες του...

σαρώσαν τα βραβεία ή τις υποψηφιότητες για βραβεία...

αλλά αν τον δείτε στην πράξη...

είναι ο λιγότερο σκηνοθέτης που μπορείς να φανταστείς.

Μίρα Σορβίνο: Λατρεύω το σκηνοθετικό του στυλ του, ειλικρινά...

γιατί έχει εμπιστοσύνη στους καλλιτέχνες και δεν τους καταπιέζει...

τους αφήνει να ανθίσουν και τους καθιστά υπεύθυνους για την απόδοσή τους...

γιατί όταν κάποιος σου λέει, Παρ'το πάνω σου, εμπρός!

σου πετάει το μπαλάκι και πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου.

Να σε ρωτήσω κάτι, δεν φοβήθηκες ποτέ όταν έρχεται κάποιος τύπος σπίτι σου...

και σε πληρώνει, μήπως σε δέσει και σε σκοτώσει;

Ω, όχι, εγώ πάντα πληρώνομαι προκαταβολικά.

Πάμε!

Έλεγε ότι δεν του άρεσαν οι πρόβες...

εκτός αν ήθελα, και εγώ φώναξα, Όχι, Οκ, γιατί ούτε σε μένα αρέσουν.

Μου είπε, Αν δεν σ'αρέσουν οι λέξεις που έχω γράψει, μην τις πεις.

Και σοκαρίστηκα γιατί...

αυτός είναι ο καλύτερος, έξυπνος κωμικός συγγραφέας που έχουμε.

Το κείμενο, του είπα, είναι φανταστικό, γιατί να έχω πρόβλημα;

Και είπε, Όχι το σενάριο είναι ένας οδηγός. Κάνε αυτό που σου ταιριάζει...

έτσι, αν σου'ρθει να πείς κάτι πες το!

Δεν σκέφτηκες ποτέ να βρεις μια κανονική δουλειά;

Ναι, βέβαια. Δούλεψα. Ως σερβιτόρα, μασέζ... Έκανα τηλεφωνικό σεξ.

Μια στο τόσο έπαιρνα πελάτες για να βγάλω χρήματα...

και μια μέρα η φίλη μου η Σούζι με παίρνει τηλέφωνο και με ρωτάει...

αν ήθελα να παίξω σε μια ταινία, το "Χαρούμενο Μ...ί".

Είπα ασφαλώς, και θυμάμαι ότι ήμουν πολύ νευρική γιατί...

δεν το είχα ξανακάνει μπροστά σε ανθρώπους με κάμερα.

Είμαι στο πλατό την 1η μέρα, και είναι ένας τύπος που με παίρνει από πίσω...

και δυο τεράστιοι τύποι, ντυμένοι μπάτσοι, είναι στο στόμα μου...

και θυμάμαι ότι έλεγα στον εαυτό μου Μ' αρέσει η ηθοποιία. Θέλω να σπουδάσω.

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα κερδίσω ένα Όσκαρ, ποτέ!

Καθώς περίμενα χαρούμενη να ακούσω το όνομα κάποιου...

ακούστηκε το δικό μου!

Νομίζω ότι το μυστικό είναι...

ότι όλοι θέλουν τόσο πολύ να παίξουν στις ταινίες του...

και γνωρίζουν ότι πρέπει να τα δώσουν όλα...

και νομίζω ότι τα δίνουν όλα κάθε μέρα σε μια ταινία του Γούντυ ’λλεν.

Δεν θέλουν να αποτύχουν!

’λλεν: Κάναμε στο Σον μαθήματα κιθάρας για 6 μήνες, πριν την ταινία.

Αγοράσαμε μια κιθάρα και του στείλαμε και έναν δάσκαλο στην Ευρώπη να μείνει μαζί του.

Έτσι, δεν χρειάστηκε να κάνουμε αυτά τα κόλπα...

που βάζεις το χέρι κάποιου άλλου, αυτό είναι του Σον.

Πεν: Δεν μου ζήτησε τίποτα μέχρι που ξεκίνησαν τα γυρίσματα...

πίστευε ότι αν ήθελες να πάρεις το καλύτερο...

εμπιστεύσου το ένστικτο του ηθοποιού...

και αν είχε δίκιο, φαινόταν απ'την πρώτη ημέρα.

Δεν τρελαίνομαι κάθε φορά που βλέπω ωραία γυναίκα...

και είχα πολλές ωραίες. Και τις είχα στη θέση που έπρεπε.

"Αγάπα τις κι άφηνέ τις", λέω πάντα.

Αγάπα τις και μην κοιτάζεις πίσω.

Ποτέ δε μετάνιωσα που έδιωξα μια ωραία γυναίκα.

Αν δεν προσέξεις, οι ωραίες μπορούν να σε κουμαντάρουν. Και τότε τέρμα.

Ξόφλησες, ιδίως αν είσαι καλλιτέχνης.

Εχω δει πολλούς άντρες να κλαίνε τη μοίρα τους πάνω σε μπύρες.

Εγώ;... Εγώ θα γίνω σταρ.

Πεν: Με το "Στοπ", τον άκουσα να λέει...

Πρέπει να διαλέξω παράθυρο ή διάδρομο και να πάω σπίτι μου...

ή να συνεχίσω να χαζεύω εδώ γύρω;

και άρχισε να ετοιμάζεται για την επόμενη λήψη...

και δεν έκανε κανένα σχόλιο για την δική μου λήψη.

Μέχρι σήμερα...

δεν τον άκουσα να κάνει κάποιο σχόλιο για το πώς έπαιξα.

Αλλά όταν σκηνοθετεί έναν ηθοποιό...

γίνεται ξεκάθαρο το πώς πρέπει να ερμηνεύσεις.

Δεν γίνεται να γράφω όλη νύχτα, και το πρωί να οδηγάω.

- Κοιμήθηκα, στο τιμόνι! - Θεέ μου! Είσαι καλά; Χτύπησε κανείς;

Θέλω χρόνο για να τελειώσω το βιβλίο μου.

Πότε το τελειώσεις;

- Καλά είναι έτσι; - Ναι, μια χαρά...

αλλά του λείπει...

η επιχειρηματολογία.

Γουότς: Κατάλαβα ότι είναι ο καλύτερος σκηνοθέτης που έχω συνεργαστεί...

και έχω δουλέψει με πολλούς, και έτσι είμαι σίγουρη.

Ενώ μας δίνει ελευθερία κινήσεων...

παράλληλα θέλει κάτι πολύ συγκεκριμένο, έτσι όπως το ψάχνει συνέχεια...

αλλά κάνει και πίσω λέγοντας...

Αν δεν σ'αρέσει τότε ξέχασέ το, σαν να μην το είπα ποτέ...

γιατί έτσι είναι η ζωή.

Εννοώ, πόσες φορές θα γράφεις, θα σκίζεις και θα ξαναγράφεις τα ίδια κεφάλαια;

- Λες και φοβάσαι να το τελειώσεις. - Έχεις δίκιο, είμαι δειλός.

Δεν θα αντέξω, να συμβεί ξανά...

κι ότι όσα προέβλεψαν ήταν λάθος και τελικά ήμουν ένα πυροτέχνημα!

Η αδράνεια, δεν είναι λύση. Όλες μου οι φίλες, έκαναν οικογένεια!

- Μπορώ να το κάνω αυτό; - Ναι, μια χαρά...

- Συγγνώμη, δεν ήθελα να σε τρομάξω. - Να με προειδοποιείς...

Κλείσε και την πόρτα γιατί σταματάμε εδώ.

Σίγουρα αισθάνομαι πολύ άνετα εδώ.

Τζόστι Μπρόλιν: Έκανα μιάμισι εβδομάδα προετοιμασία...

μια βασανιστική εβδομάδα και μισή απ'την ζωή μου γιατί...

είναι απ'αυτούς που θες να τους ευχαριστείς...

και νοιώθεις ότι πας πάλι στην Δραματική Σχολή.

Νιώθω σαν να μην ξέρω τίποτα και ότι απλά θέλω να υπηρετήσω το όραμά του.

Αυτή πίνει και χαζολογάει...

- Κάθομαι εδώ... - Κάθεσαι εδώ μαζί της...

και την ρωτάς, Γιατί;

- Δεν είπες... - Δεν ρώτησα Γιατί, αλλά Πού.

Το Γιατί είναι το ερώτημα, Γιατί να ήμαστε μόνοι μας;

Γιατί δεν ξέρω την απάντηση. Πώς αισθάνεσαι εδώ;

- ’βολα... - Εντάξει...

- Τι θα μπορούσα να κάνω;... - Μπορείς να μπεις και...

να πάρεις τα τσιγάρα σου...

ή να μπεις και να καθίσεις περιμένοντας τη σαλάτα...

Αν μου λένε, Θα'θέλες να το κάνω έτσι; ή Μήπως είναι υπερβολικό;

Δεν μπορώ να μην τους απαντήσω και πρέπει να πω ένα Ναι ή ένα Όχι...

έχουν ανάγκη για κάποιες απαντήσεις όταν σε ρωτούν...

και τους δίνω πάντα μια σύντομη απάντηση, όπως...

Ήταν υπέροχο, συνέχισε, ήταν πολύ καλό...

Ας το κάνουμε έτσι και βλέπουμε, ήταν αρκετά καλό.

Αν θέλετε να το κάνετε πιο ρεαλιστικό, κάντε το...

αλλά αν το δείτε αυτό δεν θα πείτε ότι...

δεν ήταν ρεαλιστικό ή κακό.

- Δεν το εννούσα έτσι... - Φαίνεται απόλυτα φυσικό.

Μπρόλιν: Τον ρώταγα συνέχεια!

Μου έλεγε, Μην ανησυχείς πήγαινε για ύπνο και τα λεμε αύριο...

μάθε το κείμενο και εγώ θα φροντίσω να πάνε όλα μια χαρά.

Τζούλι Κάβνερ: Δεν σε ζάλιζε με πράγματα, όπως...

Ξέρετε ποιο είναι το νόημα της ιστορίας;

δεν έκανε τίποτα από αυτά. Και αν θυμάμαι καλά...

είπε κάποτε μόνο,γενικά, Ας βιαστούμε!

Τον συνάντησα μόνο 3 μέρες πριν το γύρισμα στο Παρίσι...

με χαιρέτησε και με ρώτησε πώς ήταν πτήση μου...

του απάντησα ότι ήταν μια πολύ ήσυχη πτήση...

και μου είπε, Ωραία, δεν θα ξαναπασχολήσω...

Οι φράσεις που άκουγες πιο συχνά στα γυρίσματα, ήταν...

Φτιάξ'το, νιώσε το, βάλε και τα δικά σου αν θες...

Ακόμη και αν έλεγα, Γούντι, κανείς δεν λέει Χειραποσκευή...

μου έλεγε, - Πώς θα το πεις; - Βαλίτσα, και μου έλεγε, Οκ, δεν πειράζει...

πες ότι θες αρκεί να ταιράζει με το κείμενο.

Μερικές οδηγίες ήταν του στυλ...

Το κάνεις πολύ καλά, αλλά παίζουν οι Νικς γι αυτό...

βιάσου!

Θα συνεχίσεις μόνη σου γιατί πρέπει να φύγω. Παίζει η ομάδα μου.

Δεν έχω και πολλή υπομονή γενικά, έτσι...

δεν έχω την υπομονή να το ξαναγυρίσω, αν έχω πάρει αυτό που θέλω.

Απλά θέλω να προχωρήσω, και να τελειώνω.

Δεν έχω την αυτοσυγκέντρωση ή την αφοσίωση που χρειάζεται για να γίνω...

ένας μεγάλος καλλιτέχνης. Προτιμώ να είμαι σπίτι, βλέποντας μπάλα.

Σιθ Γκρίν: Είναι πολύ αποτελεσματικός και στα γυρίσματα...

όλοι εργάζονται σκληρά, αλλά κανέναν δεν πιέζει...

με φράσεις όπως, Ω, Θεέ μου, δεν πιστεύω ότι πάλι θα φάμε 18 ώρες!

Κάνεις λίγες λήψεις κι αυτός τις μαζεύει στο κοντρόλ...

και μετά τραβάει ένα 4σέλδο κείμενο, με μιας...

Θέλω να προειδοποιώ, Οκ, μια σελίδα ακόμα...

έτοιμος για την ατάκα σου, έρχεται! Γιατί δεν θες να γίνει λάθος και...

να το ξανατραβήξεις απ'την αρχή, είναι τρομακτικό!

Σχεδόν 100 χρόνια μετά την κατάργηση της δουλείας...

δεν μπορούσες να παίζεις μπέιζμπολ σε μεγάλες ομάδες αν ήσουν μαύρος, σωστά;

Όλο αυτό λες.

Ωραία, ξεχάστε τους μαύρους. Πάρτε τους Εβραίους!

- Τι; - ’ντε πάλι...

Για χρόνια περιόριζαν τον αριθμό των Εβραίων σε σχολεία και ιατρικές σχολές.

Στην Αμερική, όσο μισούσαν τους μαύρους, άλλο τόσο μισούν τους Εβραίους...

- ίσως και περισσότερο. - Γιατί;

Τους μαύρους γιατί είχαν μεγάλο πέος. Τους Εβραίους ακόμα και με μικρά πέη.

Για όνομα του Θεού! Τρώω!

Μετά την 1η σκηνή, ήρθε και μου είπε, Δεν ήσουν και τόσο χάλια...

εννοώ ότι δεν ήταν σκηνοθετικό σχόλιο, αλλά πλάκα.

Τελικά παίρνει πάντα αυτό που θέλει.

Ο Γούντι, σαν σκηνοθέτης λέει, Ξεκίνα και κάνε ότι θες...

ρίξε μια ματιά στο σενάριο και Πάμε!

Πρέπει να ξαναπάς στον τρελογιατρό, τον δρ Μπάλαρντ.

- Λάρυ, πήγαινα δύο χρόνια. - Ναι, το ξέρω.

Ξέρεις πώς η Τζένεραλ Μότορς ανακαλεί αυτοκίνητα; Πρέπει να πας για ρεκτιφιέ.

- Θα είμαστε έξω σε πέντε λεπτά. - Όχι!

Είμαι ο σύζυγός σου. Σε διατάζω να κοιμηθείς!

Σε διατάζω. Κοιμήσου!

Ήταν τόσο εύκολο, απλό, χαλαρό και είχε πλάκα...

και χωρίς να σε πιέζουν για το αποτέλεσμα...

και ποτέ δεν έχω εργαστεί έτσι στο παρελθόν...

Στο μιούσικαλ που κάναμε, το "EVERYONE SAYS I LOVE YOU"...

είχαμε μια πολύ δύσκολη σκηνή με την Γκόλντι Χόουν...

που χόρευε κρεμασμένη από καλώδια, στο Παρίσι.

Ο Γούντι είπε, Θα το κάνουμε την ημέρα...

και του είπα, Με όλα αυτά τα μηχανήματα, τις χορογραφίες...

δεν μπορούν να γίνουν το πρωί...

και με εκατό ανθρώπους να κυκλοφορούν στην αποβάθρα.

και με το ζόρι κατάφερα να κάνουμε τα γυρίσματα...

Μόνο εσύ...

και εγώ...

ας βρούμε ένα ωραίο μέρος...

όπου κανείς δεν θα μας βρει...

’λλεν: Ήθελα να κάνω ένα παραδοσιακό Μιούζικαλ...

με παραδοσιακά τραγούδια και χωρίς τίποτα...

καινοτόμο ή σύγχρονο, αλλά μόνο...

με ανθρώπους που απλά τραγουδάνε όπως στο ντους ή όχι...

δεν με ενδιέφερε αυτό το κομμάτι.

για τι είναι τα χέρια μου;

χρησιμοποίησε την φαντασία σου...

- μόνο εμείς... - μόνο οι δυο μας...

’λλεν: Αυτή η ταινία άρεσε σε αρκετούς...

αλλά δεν είχε τεράστια επιτυχία.

Την έκανα, όπως όλες μου τις ταινίες, για τους λίγους που θα τους αρέσει.

Φίνι: Έχει ενδιαφέρον, λόγω της κριτικής αντίληψης ότι...

πολλοί σκηνοθέτες αισθάνονται ότι πρέπει να κάνουν Την Ταινία...

και να βρεθούν στην κορυφή.

Ο Γούντυ ’λλεν δεν ήταν έτσι, απλά ένοιωθε ότι...

να κάνει αυτό που τον ενδιαφέρει, με απόλυτη συνέπεια...

και όταν το πετύχει αυτό, πάει παρακάτω.

’λλεν: Το "DECONSTRUCTING HARRY" βασίζεται στην γνώση...

που έχεις για τον χαρακτήρα του, την ζωή του κι απ'αυτά που έγραψε...

Έτσι ο Χάρι ήταν ένας μπλοκαρισμένος συγγραφέας...

που περνούσε δύσκολα με την επιμέλεια του παιδιού και με την πρώην γυναίκα του.

’ρρωστε,άρρωστε,άρρωστε... γαμημένε,μπάσταρδε!

Και σκέφτηκα ότι θα είχε πολύ ενδιαφέρον, αν ότι έγραφε ή έλεγε...

στο τέλος γινόταν πραγματικότητα.

Μου αρέσει να είναι...

ένας που είναι πολύ νευρωτικός για να λειτουργήσει στην ζωή...

και δεν μπορεί να λειτουργήσει παρά μόνο μέσα απ'την τέχνη.

’λλεν: Ο Χάρι δεν είναι σαν κι εμένα. Δεν είχα ποτέ πρόβλημα να γράψω...

ποτέ δεν θα παραβίαζα την επιμέλεια του παιδιού...

δεν είμαι έτσι.

Πως θα είναι αυτός ο τύπος;

Σαν και μένα, ελάχιστα καμουφλαρισμένος.

Η αλήθεια είναι, δεν νομίζω πως πρέπει να τον καμουφλάρω πια.

Είναι, ξέρεις, αυτός είναι εγώ.

Στα τέλη του '90 και στην αλλαγή του αιώνα...

μερικοί άρχισαν να τον ξεγράφουν λέγοντας ότι στέρεψε.

Υπήρξε ένα διάστημα μετά το "DECONSTRUCTING HARRY"...

που σκέφτηκα ότι ο Γούντι παραπαίει, γιατί ενώ έκανε μια ταινία το χρόνο...

σταθερά, αλλά έλειπε αυτό το κάτι...

ενώ πάντα υπήρχε αυτό το κάτι σε όλες του τις ταινίες...

έτσι πήγαινες στην κάθε νέα του ταινία απλά ελπίζοντας για το κάτι.

Κάποτε του πρότεινα...

Τι θα πείραζε να κάνεις μία ταινία κάθε δύο χρόνια;

Έτσι ο κόσμος δεν θα τις περίμενε με περισσότερη χαρά;

Μου είπε, Όχι, δεν μ'ενδιαφέρει.

Ήθελε απλά να κάνει ταινίες...

Έκανε πάντα το δικό του...

πηγαίνοντας απ'τις "BANANAS" στην "ANNIE HALL" κι από εκεί στο "INTERIORS".

Η καριέρα του πάντα εξαρτιόταν από το ποιο ήταν το σωστό γι'αυτόν...

να κάνει και όχι από το τι θέλει το κοινό να κάνει.

Και το κυριότερο, δεν φοβόταν την αποτυχία...

ήταν κάπως σαν παίκτης του μπέιζμπολ που έλεγε...

Οκ! Θα κερδίσω την επόμενη φορά!

Είμαι πρόθυμος να αποτύχω χωρίς ενδοιασμούς...

και μόλις το αποφασίσω, οδηγούμαι στην αυτοκτονία.

Δεν ενδιαφέρομαι για την εμπορική επιτυχία...

και σπανίως το πετυχαίνω.

Ρίτσαρντ Σίκελ(κριτικός): Το μεγαλείο του Γούντι είναι ότι...

δεν τον νοιάζει τι λένε γι 'αυτόν...

το οποία νομίζω ότι είναι το σήμα κατατεθέν...

της καλλιτεχνικής ευαισθησίας, σε αντίθεση με...

την εμπορεύσιμη "ευαισθησία".

Ξέρεις πώς η κριτική επηρρεάζει την επόμενη ταινία σου...

πολύ περισσότερο αν την έχεις ήδη ξεκινήσει;

Μερικές φορές ίσως σε προστατεύουν...

Πώς το'κανε; ή Τι λένε οι αριθμοί;

Είναι ένας καλλιτέχνης...

που ζωγραφίζει και θέλει να δούνε το έργο του...

και ίσως δεν είμαι σίγουρος...

για να νιώθεις ζωντανός...

και να το μάθουν όλοι και να δουν ότι είσαι ακόμα δυνατός.

Μπορεί να είναι αυτό.

Μας έδωσε τόσες υπέροχες ταινίες!

Ακόμα και στις αποτυχημένες του πάντα υπήρχε αυτό το κάτι...

Αυτό είναι ΤΕΧΝΗ.

Δουλεύω με την ποσοτική θεωρία.

Που λέει ότι αν κάνω πολλές ταινίες στο τέλος θα μου κάτσει.

Και έτσι τελικά συμβαίνει.

Δεν θα ξεχάσω, ότι μετά τα "CURSE OF THE JADE SCORPION" και "ANYTHING ELSE"

μετά από όλες αυτές τις ταινίες...

μπαίνεις σε ένα σινεμά και βλέπεις μια ταινία που γυρίστηκε στην Βρετανία...

Είναι ένα θρίλερ δράσης και με καλούς ηθοποιούς.

Και όλοι λένε, Ας το δούμε!

Με απειλείς ότι αν δεν κάνω αυτό που θες, θα μιλήσεις στην γυναίκα μου;

Εμπρός; Ποιός είναι;

Μου είπες ψέματα. Είσαι ψεύτης!

Πρέπει να κρύβεις τις ενοχές σου και να συνεχίζεις...

διαφορετικά θα σε καταστρέψει!

Φίνι: Και τότε ξαφνικά, Μπούμ! Μια ταινία του Γούντυ ’λλεν!

"MATCH POINT" Τι είναι αυτό;

Σκάρλετ Γιόχανσον: Μεγάλωσα με ταινίες του Γούντι ’λεν...

έτσι το να δουλέψω μαζί του, ήταν επιτυχία.

Σκύβεις μπροστά...

και χτυπάς το μπαλάκι.

Τα πήγαινα μια χαρά μέχρι που ήρθες.

Η ιστορία της ζωής μου...

Πες μου λοιπόν...

Τι δουλειά έχει μια Αμερικανίδα, όμορφη παίκτρια πινγκ-πονγκ...

με τη ανώτερη βρετανική τάξη;

Σου έχει πει κανείς ότι παίζεις πολύ επιθετικά;

Σου έχει πει κανείς ότι έχεις πολύ αισθησιακά χείλη;

Εξαιρετικά επιθετικός...

Το "MATCH POINT" είναι σέξι.

Μια σέξι, σέξι ταινία!

Καταλαβαίνετε;

Είναι πιο σεξουαλικός κι από πολύ νεώτερούς του.

Δε θα τα καταφέρουμε.

Γιόχανσον: Είναι αστείο, επειδή γυρίζαμε αυτή την σκηνή σε ένα χωράφι με σιτάρι...

έβρεχε και ήμουν και αλλεργική στο σιτάρι.

Ο Γούντι το ήξερε και είμαι σίγουρη ότι το χαιρόταν...

πέθαινα, υπέφερα, είχα φαγούρα και δεν αισθανόμουν καθόλου σέξι...

να μην αναφέρω το γεγονός που ο Τζόναθαν Ρις Μάγιερς...

μου'σχισε τα χείλη μου, με το δόντι του.

Ο Γούντι θα έλεγε, είδα τις λήψεις και ήταν καλοί.

Πολύ... Μ'άρεσε... Μια χαρά... Το κρατάμε...

Εντάξει, Γούντι, όπως νομίζεις...

οπότε δεν ξανατραβάμε την τελευταία σκηνή.

Ήταν ένα απ'τα καλύτερα καλοκαίρια της ζωής μου. Πέρασα υπέροχα...

και επίσης ότι έγινα φίλη με τον Γούντυ.

Ταιριάξαμε απόλυτα!

Αισθάνομαι πολύ τυχερή που κάθομαι σ'αυτόν τον καναπέ με...

μια αποδεδειγμένη Μεγαλοφυία.

Είμαι υποχρεωμένος να παριστάνω τον ταπεινό...

γιατί στην κορυφή υπάρχει μοναξιά όπως είπε και κάποιος γνωστός μου.

Ίσως αν αυτή ήταν λίγο πιο... ή εγώ λιγότερο ευφυής...

- ή αυτή λίγο πιο έξυπνη... - ή αν δεν είχες γκρίζα μαλλιά...

Ναι, αν ίσως είχα πιο σκούρα μαλλιά...

ποιος ξέρει τι θα είχε συμβεί;

Η Σκάρλετ δεν είναι τέλεια...

αλλά ο καλλιτέχνης δεν είναι μόνο τεχνική...

και η Σκάρλετ όπως και η Πενέλοπε, έχουν αυτό το κάτι...

Λέω να πάμε μια βόλτα στην εξοχή μετά, ο καιρός είναι καλός...

Είσαι ένας μπάσταρδος...

- Στα αγγλικά. - Δεν πειράζει...

- Δεν μιλάς ισπανικά; - Όχι, μόνο κινέζικα...

Κινέζικα;

Γιατί;

Όταν ήμασταν στη Βαρκελώνη, και είχαμε την Πενέλοπε και τον Χαβιέρ...

ανησυχούσαν συνέχεια ότι θα απολυθούν...

και συνέχεια τους έλεγα, μην ανησυχείτε, είστε θαυμάσιοι.

Αυτός ήταν ο φόβος τους, λόγω της φήμης του Γούντι.

Αφιέρωσα όλο τον χρόνο μου για να απαλύνω τις φοβίες σου...

- και άφησα την δουλειά μου! - Δεν σου φταίω εγώ που...

η δουλειά σου πάει κατά διαόλου και εσύ δεν ωριμάζεις!

Και εκνευρίζομαι που ποτέ δεν θα δεις τις δυνατότητές σου!

Κρουζ: Μας εμπιστεύοταν απόλυτα για τη μετάφραση απ'τα αγγλικά στα ισπανικά...

γιατί μόνοι μας κάναμε την μετάφραση, στα γρήγορα...

και έλεγε την ώρα του γυρίσματος...

Δεν έχω ιδέα τι λένε αυτοί οι δύο αλλά τους εμπιστεύομαι.

Δεν ήξερα τι έλεγαν, θα μπορούσαν να μιλάνε για μια ατομική βόμβα ή κάτι τέτοιο.

Η ταινία πήγαινε καλά, άρα θα πρέπει να ήταν σωστοί.

Θα ήταν λογικό να σας ρωτήσω αν θέλετε να με συνοδέψετε στο δωμάτιό μου;

Είμαι αρραβωνιασμένη και θα παντρευτώ έναν όμορφο τύπο...

που κάνουμε όμορφο έρωτα και τον αγαπώ πραγματικά...

και για να είμαι απολύτως ειλικρινής, Χουάν Αντόνιο...

δεν είσαι ο τύπος που θα κάναμε κάτι μαζί του.

Εσύ τι λες;

Θα έρθω, αλλά...

πρώτα πρέπει να με ξελογιάσεις.

Αγαπά τις γυναίκες και τις εκτιμάει, και...

έχει γράψει τους καλύτερους γυναικείους χαρακτήρες όλων των εποχών.

Μ'αρέσει που ξέρει τόσο καλά τις νευρωτικές γυναίκες.

Δεν θα μείνω αν δεν βρω αυτό που ψάχνω...

Τι είναι αυτό;

Κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό, κάτι περισσότερο...

κάποιο είδος ολοκληρωτικής αγάπης...

Δηλαδή;

Δηλαδή...

Δεν ξέρω...

το μόνο που ξέρω είναι τι Δεν θέλω...

κι αν δεν αρχίσεις να με γδύνεις σύντομα, θα γίνει πολύ βαρετό...

Φίνι: Παίξαν τόσο τέλεια την σκηνή που αισθανόσουν την κάψα...

αλλά και για τα έξυπνα λογοπαίγνιά τους...

Αισθανόταν πολύ νεότερος σαν σκηνοθέτης λόγω της αμεσότητας τους...

αλλά και σαν άνθρωπος του '70 ήξερε από αγάπη...

και απ'την έλξη και έτσι το έκανε πολύ καλά.

Δεν φταίει η ηλικία... εκτός αν εσύ το αποφασίσεις...

και μπορείς ακόμα να κάνεις τέτοια πράγματα, και ξέρετε τι λέγεται...

για το πόσο αμείλικτος είναι ο χρόνος...

δεν είμαι ακόμα στην ηλικία που όλα αυτά είναι παρελθόν...

αλλά θα έρθει και εκείνη η μέρα που θα μας λένε...

Τι; Τι; Μπορείς να μιλήσεις; Τι;

και τότε δεν θα μπορώ να γράφω τέτοιες σκηνές...

και σίγουρα όχι τόσο καλά.

Υπάρχουν πολλές εκπλήξεις μέχρι να φτάσει ένα έργο στην οθόνη.

Οι περισσότερες είναι αρνητικές...

όπως κάποια που σου φαινόταν αστεία στην αρχή, και στο τέλος δεν είναι.

Έκανα περίπου 40 ταινίες στη ζωή μου και...

λίγες αξίζουν πραγματικά...

Δεν είναι εύκολο... Αν ήταν εύκολο...

δεν θα ήταν διασκεδαστικό, ούτε πολύτιμο.

ΜακΓκράθ: Μου έμαθε κάτι πολύ σπουδαίο όταν μου είπε...

Κάθε ταινία έχει περιορισμένο χρονικό εύρος επιρροής στον θεατή...

έτσι είναι υπερβολικό και μάταιο να κοιτάς τις λεπτομέρειες και να λες...

Είναι καλό, αλλά όχι αρκετά, ας το βγάλω έξω.

- ’σ'το να τρέξει λίγο... - Οκ...

- Είδα τους δοκιμαστικούς σωλήνες. - Να το ξαναπάμε και να δούμε;

Ναι, ας πάμε πίσω.

Ας το μαζέψουμε αυτό.

Θα κρατήσουμε αυτό και τέλος.

Τίποτε μετά από αυτό.

Θα αφήσουμε τα υπόλοιπα...

’λλεν: Την πρώτη φορά έκανα το μοντάζ με μια αρχαία Μουβιόλα...

κάποιο μοντέλο Τ...

κόβαμε, κολλάγαμε και κοιτάγαμε συνέχεια...

και όλες γινόντουσαν με την Μουβιόλα και την Στίνμπεκ για δεκαετίες...

και ήταν μια χαρά, χωρίς προβήματα...

ήταν λίγο πιο κουραστικό, και κρατούσε εβδομάδες.

Τώρα μπορώ να επεξεργαστώ μια ταινία σε 4-5 ημέρες άνετα...

γιατί ο μονταδόρος μου πατάει κουμπιά και έτσι πάει πολύ, πολύ γρήγορα.

Αλλά, υπάρχει μεγάλη διαφορά από αυτό που θες και απ'αυτό που τελικά βγαίνει...

Ο πρώην άντρας της, ’λφι Σέριντζ, ξυπνούσε νυχτιάτικα...

ιδρωμένος απ'τον φόβο του θανάτου...

και απο τότε ξεκίνησε το τζόκινγκ για να μείνει υγιής.

Αυτό είναι το καλύτερο του;...

- ή το έχουμε κια απ'άλλες... - γωνίες...

Ας δούμε αν έχουμε ένα πιο θυμωμένο...

Ένα, Αυτό είναι αρκετό, θα ήταν πολύ βιαστικό γι'αυτόν...

...φτάνει... ...σταμάτα...

Εντάξει... αυτό είναι λίγο καλύτερο.

Όταν μαζεύεις όλο το υλικό, τρελαίνεσαι...

και τριγυρνάς στο μονταζ...

και κάνεις συμβιβασμούς λέγοντας...

Θεέ μου, αν βάλω την τελευταία σκηνή 1η...

και την μεσαία... στο τέλος...

και να βάλω και έναν αφηγητή...

και να το δω σε αργή κίνηση...

και να βάλω τους τίτλους εδώ... και να το σώσω...

και ακόμα συνεχίζω να τα κάνω μαντάρα...

και όπως λέω συνέχεια και πολύ σοβαρά είναι ότι...

Αυτό που με χωρίζει απ'το μεγαλείο, είμαι μόνο εγώ...

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.

Η ερώτησή μου απευθύνεται στον κ. Γούντυ ’λλεν.

Η ταινία σας ασχολείται αρκετά με τον θάνατο...

έτσι θα ήθελα να ρωτήσω, πώς είναι η σχέση σας με τον θάνατο, τώρα;

Η σχέση μου με τον Θάνατο παραμένει η ίδια.

Είμαι εναντίον του!

’ρονσον: Του Γούντι δεν του αρέσει η προώθηση των ταινιών του...

ούτε οι συνεντεύξεις, και πιστεύει ότι ούτε η δημοσιότητα βοηθάει...

ούτε τα κόκκινα χαλιά στις Κάννες ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος.

Κρατάνε όμως τόσο λίγο που δεν νομίζω ότι είναι τόσο τραγικά όσο νομίζει.

Το όλο θέμα είναι ένας εφιάλτης για μένα, αλλά...

στην γυναίκα μου και στα παιδιά μου, αρέσουν οι Κάννες...

και στους διανομείς της ταινίας γιατί τις θεωρούν πολύ σημαντικές...

και έτσι τελικά, το κάνω.

Είναι σουρεαλιστικό και παράλογο, επειδή πουθενά στην ζωή...

δεν περπατάς με ένα σμόκιν πάνω σε ένα κόκκινο χαλί...

με εκατοντάδες άτομα να ουρλιάζουν τ'όνομά σου και τα φλας ν'αστράφτουν.

Αυτό δεν συμβαίνει στους δασκάλους ή στους καθηγητές παν/μίου ή στους γιατρούς.

Δεν είναι η πραγματικότητα.

Γούντι!

Πρέπει να τους ρίξουμε ωμό κρέας αν θέλουμε να τους διασχίσουμε...

Λόγω της δουλειάς μου δεν μου είναι δύσκολο να αντιμετωπίσω...

100 ή 200 άτομα ή να καθίσω σε στρογγυλά τραπέζια και...

να δώσω συνεντεύξεις γιατί είμαι εξοικειωμένος μ'αυτά...

γιατί έδινα 2-3 παραστάσεις κάθε νύχτα σε νυχτερινά κέντρα οπότε...

δεν είναι και τόσο δύσκολο για μένα.

Ο Γούντυ ’λλεν!

’λλεν: Όταν πας σε μέρη σαν τις Κάννες, όλοι είναι φιλικοί, και σε αγαπούν...

υπάρχει μια εορταστική διάθεση, γιατί έχουν έρθει να δουν τις ταινίες...

και να χειροκροτήσουν τους σταρς που μόλις είδαν...

να στέκονται όρθιοι, ζωντανοί μπροστά τους...

και βέβαια το κάνουν και από απλή ευγένεια...

γι'αυτό και πρέπει να μην το παίρνεις και τόσο σοβαρά.

Οι αντιδράσεις του κοινού δεν έιναι και τόσο αληθινές.

- Εννοείτε ότι είναι στημένες... - Ναι...

- απ'τους διοργανωτές; - είναι καλοί σ'αυτά.

Έτσι κρατάνε ζωντανό το φεστιβάλ.

’λλεν: Κανείς δεν έρχεται να σου πει τίποτα αρνητικό, έτσι πρέπει...

να μάθεις να αγνοείς τις φιλοφρονήσεις γιατί δεν βοηθάνε σε τίποτα.

- Ναι, η Γερμανία σ'αγαπάει. - Θεέ μου!

- Ποια, η Τζέμα(Τζέρμαν); - Η Γερμανία!

- Α! Η Γερμανία! Ολόκληρη; - Ναι!

- Υπέροχα! Και είναι πολλοί! - Ναι, πολλοί...

Το "TALL DARK STRANGER" Δεν έκοψε εισιτήρια.

Θα μου άρεσε μια ταινία όπου...

ευτυχισμένα πλήθη, πολλοί άνθρωποι που πηγαίνουν...

και βλέπουν την ταινία από 2-3 φορές και τελικά έτσι σπάει τα ταμεία...

αλλά δεν νομίζω ότι θα συμβεί ποτέ αυτό στην ζωή μου.

Ένα Χρόνο Αργότερα

Τενενμπάουμ(παραγωγός): Το "MIDNIGHT IN PARIS" ίσως γίνει...

η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του Γούντυ ’λλεν παντού.

Μέχρι τώρα στην Αμερική έκανε $50 εκατ...

και παγκοσμίως περίπου $106, έτσι...

υπολογίζω ότι θα φτάσει τα $120-125 εκατ.

Ουίλσον: Επιτυχία σαν το SMASH...

σαν να έγινε ξαφνικά, μεγάλος παραγωγός.

Δεν νομίζω ότι περίμενε τόσα πολλά από...

τις ταινίες του και ότι θα έκαναν πολλά χρήματα εδώ.

Νομίζω ότι βοήθησε πολύ και ο τίτλος.

Είπε ότι του ήρθε πρώτα ο τίτλος και μετά η ιστορία.

Ξέρετε ότι οι άνθρωποι αγαπούν αυτή την πόλη...

που τους εξάπτει την φαντασία και...

πήρε και καλές κριτικές, και έτσι ο κόσμος ανταποκρίθηκε.

Τι κάνεις;

Δεν ξέρω.

Για ένα λεπτό, ενώ το έκανα, αισθάνθηκα...

σαν να ήμουν αθάνατος.

- Φαίνεσαι όμως λυπημένος. - Επειδή η ζωή είναι αίνιγμα...

Ζούμε το τώρα...

γιατί όλα αλλάζουν τόσο γρήγορα...

κι η ζωή είναι ταραχώδης και περίπλοκη.

’λλεν: Ήταν καλότυχη, γιατί ενώ πάντα προσπαθούμε να κάνουμε καλές ταινίες...

και για κάποιο λόγο, έρχεται το "MIDNIGHT IN PARIS"...

και αγκαλιάζεται από τους ανθρώπους.

Νομίζω ότι έτσι έγινε.

’ρονσον: Πιστεύω ότι είναι η πιο ευτυχισμένη περίοδο του Γούντι.

Έχει μια καλή σχέση και δυο υπέροχα παιδιά...

και τους είναι αφοσιωμένος...

απολαμβάνει τη ζωή του...

και κάνει την δουλειά που του αρέσει.

Σίγουρα είναι πιο ευτυχισμένος από ποτέ.

Μ'αρέσει που ο πατέρας του έζησε μέχρι τα 100 και η μητέρα του μέχρι τα 96...

και επειδή προσέχει τον εαυτό του και με τα γονίδια αυτά...

στα 105 του, θα φτιάχνει ακόμα μια ταινία το χρόνο.

Όσον αφορά το θέμα της αθανασίας...

νομίζω πως έχει σοβαρές πιθανότητες...

μαζί με μερικούς άλλους κινηματογραφιστές...

να πάρει μια ωραία μικρή θέση στην Ιστορία.

Έχω αναφερθεί στον Γούντυ ’λλεν στο παρελθόν, σαν ο Αλμπέρ Καμί...

της κωμωδίας.

Ο Καμί είπε, Δεν θέλω να πεθάνω ούτε εγώ ούτε οι άνθρωποι που αγαπώ.

Αλλά όλοι πεθαίνουμε και αυτό κάνει τη ζωή παράλογη.

Και ο Γούντι, αυτό λέει αλλά με χιούμορ...

κι έτσι το κάνει λίγο πιο ανεκτό.

Θα ήθελα όμως να τον ρωτήσω, Αν η ζωή είναι τόσο παράλογη...

φρικτή και βάναυση, Γιατί γελάμε;

Μήπως πρέπει να σταματήσω να κάνω ταινίες και να κάνω κάτι χρήσιμο...

να βοηθώ τους τυφλούς ή να γίνω ιεραπόστολος;

Δεν σου πάει για ιεραπόστολος και δεν θα τα καταφέρεις...

και παρεμπιπτόντως, δεν είσαι ο Σούπερμαν αλλά ένας κωμικός.

Θες να κάνεις κάτι για την Ανθρωπότητα; Λέγε πιο αστεία ανέκδοτα!

Ναι, αλλά μου διαφεύγει το νόημα!

’λλεν: Είμαι πολύ τυχερός που υλοποίησα όλα τα παιδικά μου όνειρα.

Ήθελα να γίνω ηθοποιός και έγινα.

Ήθελα να γίνω σκηνοθέτης και κωμικός, και έγινα.

Ήθελα να παίξω Τζαζ στη Νέα Ορλεάνη και έπαιξα στις Παρελάσεις...

και σε όπερες και σε συναυλίες σ'όλον τον κόσμο.

Δεν υπήρξε τίποτε στη ζωή μου που να επεδίωξα...

αν δεν έβγαινε από μέσα μου.

Παρ'όλα αυτά όμως...

γιατί αισθάνομαι ότι τα έκανα μαντάρα, κάπως;