Original subtitles

Με λένε Σαρλ Μπαΐ.

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ, είναι η δική μου ιστορία.

Μια ιστορία αληθινή. Όχι του σινεμά.

Αν και θα μπορούσε κανείς να την κάνει ταινία.

Να η απόδειξη.

Ο ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ ΚΙ Η ΑΓΕΛΑΔΑ

Αυτό είναι! Δεν κάνω λάθος, παιδιά.

Είναι της Royal Air Force.

- Μηχανές της Gloucester Meteors. - Εγώ νομίζω ότι είναι της Luftwaff, γερμανικά, της Messerschmitts στα σίγουρα.

Ντεκλό, αγγλικά είναι. ’κου.

Made in England.

- Μα κουφός είσαι; Δεν τ' ακούς; - Γιατί; Έχουν οι μηχανές τους αγγλική προφορά;

Ναι λίγο. ’λλωστε οι μηχανές είναι ειδικότητά μου. Ήμουν οδηγός ταξί για πέντε χρόνια.

- Δεν είναι το ίδιο πράγμα. - Το ίδιο είναι.

Εσύ δεν λες τίποτα, Πομιέ. Είναι αγγλικά ή όχι;

Luftwaffe ή Royal Air Force... Θα προτιμούσα έναν όμορφο...κώλο.

Οι κώλοι δεν είναι το παν.

Εύκολο να το λες, εσύ μια χαρά τα περνάς, έχεις ό,τι χρειάζεσαι.

Εσύ κι οι έμμονες ιδέες σου! Αν μπορούμε να τις πούμε ιδέες.

Δεν έχω αγγίξει γυναίκα εδώ και δυό χρόνια. Ένας άντρας στην ηλικία μου!

Πάω στοίχημα πως δεν είχες πολλά τυχερά στο μαγαζί σου.

Είχα πάνω από 500 γυναίκες τη μέρα στο μαγαζί μου. Κι όμορφες!

Οικιακά είδη, τι περιμένεις;

Μπορώ να σας βοηθήσω, μαντάμ; Να σας το διπλώσω;

- Έτοιμο το δείπνο. - Ερχόμαστε.

Κι όμως είναι της Luftwaffe.

- Λοιπόν, Μπαΐ, μόνος σου τρως; - Η σούπα μ' αρέσει ζεστή.

- Είδαμε την RAF να πετάει τριγύρω. - Ήταν κι ο Τσώρτσιλ εκεί.

- Τον κατάλαβες από το πούρο του, κ. Μπουσιέρ; - Τι βλάκας!

Τι σημαίνει, 'τι βλάκας';

Μην του δίνετε σημασία κυρία. Είναι ένας αγενής.

- Ο Μπουσιέρ έχει δίκιο, είναι αγγλικά. - Μα πώς το ξέρεις; Δεν τα είδες.

Δεν χρειάζεται να τα δω για να το καταλάβω.

Η απόδειξη: δεν ακούς που παίζουν γκολφ;

Τ' ακούς, χαμένε; Η Luftwaffe...

Καλύτερα έτσι.Ο καθένας μπορεί να κάνει λάθος.

Λίγο αστακό, υποκόμη;

Τρελαίνομαι για σαλιγκάρια, ειδικά με ζελέ μούρων.

Και να 'χαμε σαλιγκάρια!

Σαν όνειρο μοιάζει!

Μα ακούγεται σοβαρό. Σαν κάτι να ετοιμάζουν.

- Θα ευχόμουνα να 'ριχναν πολλά κορίτσια. - Τι θα τα έκανες τόσα πολλά;

Α, δε με ξέρεις! Το '38, στο Μόναχο, είχα 4 γυναίκες ταυτόχρονα.

- Το ξέρουμε, μας το 'χεις πει. - Κι είχα και μια πέμπτη έτσι για ποικιλία!

Δεν με πιστεύετε; Ρωτήστε στο παζάρι του Hotel de Ville όταν τελειώσει ο πόλεμος.

- ’λλαξε το δίσκο! Όλο τα ίδια λες συνέχεια. - Για κοίτα ο Δον Ζουάν του παζαριού!

Ξαναπέστο αν τολμάς.

Μη μαλώνετε.

Αυτό είναι το τελευταίο δείπνο που παίρνω μαζί σας. Περιμένετε να φύγω πρώτα.

Αύριο βράδυ που θα' χω φύγει, μπορείτε να φαγωθείτε με την ησυχία σας.

Να πάρει, είναι περασμένες 8. Το BBC θα 'χει ήδη αρχίσει!

Προσοχή, όχι τόσο δυνατά.

Η Γαλλία θα δείξει και πάλι το αληθινό της πρόσωπο.Το πρόσωπο της Ζαν Ντ' Αρκ και του Ναπολέοντα.

Οι προδότες θα τιμωρηθούν.

Ούτε θέλαμε, ούτε ευχηθήκαμε αυτόν τον πόλεμο. Αλλά θα τον κερδίσουμε.

Θα τον κερδίσουμε, γιατί οι δυνάμεις τής ελευθερίας γνωρίζουν πως μάχονται για το δίκιο.

Συγγνώμη, αυτό είναι κλεμένο.

H Αγγλία του Τσώρτσιλ κι η Ιρλανδία θα εξαφανιστούν απ' τον χάρτη του κόσμου.

Κι ο απατεώνας Στρατηγός Ντε Γκωλ, που θυσιάζει τους Γάλλους για τους καπιταλιστές της Cite...

...θα λάβει την τιμωρία που του αξίζει.

Διάβολε, είναι ο ραδιοσταθμός του Παρισιού.

Όταν η δικαιοσύνη κι η ελευθερία θριαμβεύσουν...

...η Γαλλία θα δείξει ξανά το αληθινό της πρόσωπο.

Ακούτε την φωνή των Ελεύθερων Γάλλων.

Είχαμε αργήσει, έτσι κι αλλιώς.

Δεν έγινε και τίποτα.

- Καλό είναι ν' ακούμε πάλι αυτές τις φωνές. - Ακριβώς.

Το 1932, είχα μια φίλη.

Όχι, το 1931.

Ήθελε να της τηλεφωνώ, πρωί-βράδυ. Κι ας μην είχα τίποτε να πω.

Ήθελε απλά ν' ακούει τη φωνή μου. Της ανύψωνε το ηθικό.

- Θα ήταν τρελή. - Φανταστική γυναίκα.

Τι στήθη! Να σου φεύγει το μυαλό!

Αρκετά, καταλάβαμε.

Λοιπόν, το αποφάσισες;

- Θα φύγεις αύριο το πρωί; - Ναι, το ξημέρωμα.

- Είσαι σίγουρος; - Ε, ναι.

Χωρίς να θέλω να σ' επηρεάσω, νομίζω ότι κάνεις βλακεία.

Κοίτα, εγώ δεν έχω προσωπικούς λόγους να μείνω, όπως εσύ.

Ξέρεις, είτε εδώ, είτε στο Παρίσι οι Γερμανοί είναι παντού.

Εδώ, τουλάχιστον, είναι σπίτι τους. Μπορείς να τους ανεχθείς. Στην ανάγκη.

Εγώ όμως δεν νιώθω σαν στο σπίτι μου, εδώ.

Αν μου λέγανε πόσο θα κρατήσει αυτό, δυο χρόνια, πέντε χρόνια...

...ίσως να το άντεχα, μετρώντας τις μέρες.

Αλλά δεν ξέρουμε τίποτα. 1940, 1941, 1942.

Μας αφήνουν στο σκοτάδι. Κι οι φήμες τρέχουν...

Δεν θέλω να σπαταλήσω όλη μου τη ζωή εδώ.

Εγώ δεν έχω 100 γυναίκες να με περιμένουν σπίτι.

Έχω μόνο μία και θέλω να τη δω να γερνάει.

Όμορφα, ήσυχα, μέρα με τη μέρα, κοντά μου.

Και θέλεις να στο πω ξεκάθαρα;

- Βαρέθηκα τη Γερμανία. - Είναι κατανοητό αυτό.

- Σκέφτεσαι πολύ, Μπαΐ. - Δεν σκέφτομαι. Θυμάμαι.

Όταν μ' έπιασαν αιχμάλωτο, νόμιζα πως θα ήταν για 3 βδομάδες.

Ένα μήνα, το πολύ. Αλλιώς δεν θα μ' είχαν πιάσει ποτέ.

- Ακόμα θα έτρεχα. - Ωραία όλα αυτά. Κι αν σε συλλάβουν πάλι;

Αν με συλλάβουν πάλι;

Είμαστε καλά εδώ. Οι περισσότεροι είναι χειρότερα, ακόμα και στη Γαλλία. Είμαστε τυχεροί.

Αν σε ξαναπιάσουν, θα σε στείλουν σε στρατόπεδο εργασίας.

Μια πατρική συμβουλή. Μείνε εδώ που είσαι και μη κάνεις το χειρότερο.

Παραδέξου το. Δεν θέλεις πια και τόσο να φύγεις.

- Το λες γιατί φοβάσαι. - Φοβάμαι, εγώ;

Ναι φοβάσαι. Εξ αιτίας της Μαρλέν. Δεν τολμάς να της το ζητήσεις.

Τι 'ναι αυτά που λες! Θα τη ρωτήσω τώρα μιας κι έχεις αυτή τη γνώμη.

Θα έχεις την απάντηση σε μια ώρα.

- Νομίζεις πως θα συμφωνήσει; - Ποιός ξέρει! Ποτέ δεν ξέρεις με τις γυναίκες.

- Αληθινή μου Μαρλέν! - Όχι Μαρλέν. Ζοζέφα.

- Για μένα, είσαι η Μαρλέν. Η βαμπ των βαμπ! - Γαμώ τις βάμπ!

- Καλή τύχη. - Καληνύχτα κα Μαρλέν. - Καληνύχτα

Καληνύχτα, πιτσουνάκια.

Αν δεν είχα εσένα, θα ετοίμαζα τις βαλίτσες μου κι εγώ.

Είσαι πανέμορφη, Ζοζέφα αγάπη μου.

Θέλω να σου ζητήσω μια μεγάλη χάρη.

Πρέπει να με βοηθήσεις, για τον φίλο μου.

Τι λέτε εσείς; Θα το δεχτεί η Μαρλέν;

Η Μαρλέν είναι πρώτα απ' όλα αγρότισσα. Σκέφτεται τα λεφτά.

Ναι, όλοι οι αγρότες είναι φιλάργυροι.

- Όταν γυρίσω στη Γαλλία θα την αποζημιώσω για την αγελάδα της. - Αν σ' εμπιστευτεί.

Έχει τον Μπουσιέρ για εγγύηση.

Να πάρει, μου' σπασε ένα δόντι. Το καλύτερό μου.

Για ποιό πράγμα γελάς;

Σκέφτομαι το σχέδιο του Μπαΐ.

Αυτό το είδος της απόδρασης, να διασχίσει ολόκληρη τη Γερμανία με μιαν αγελάδα.

- Είναι ιδιοφυές. - Το τέλειο ζευγάρι.

Ακόμα καλύτερα. Δυο φίλοι, δυο σύντροφοι.

Η αγελάδα θα με τρέφει όταν πεινάω κι όταν θα βαριέται θα της λέω αστείες ιστορίες.

- Επιτέλους, θα βρεις κάποιον να μιλάς, ε; - Θα 'ναι μια αλλαγή στη συνύπαρξή μου με κάποια άλλα ζώα.

- Ευχαριστώ πολύ. - Απλά αστειευόμουν.

Λοιπόν Πομμιέ; Πώς πάει το μικρό σου κρυφό χαρέμι;

Η αγάπη μου ήταν γυμνή...

...και ξέροντας την καρδιά μου...

...δεν φορούσε παρά μόνο τα κοσμήματά της τα ηχηρά, μέσα στην πληθωρική έλξη...

Σκάσε.

Τις φριχτές νύχτες της αγρύπνιας...

...χωρίς την ευλογημένη παρουσία τού αγαπημένου σου κορμιού δίπλα μου....

...χωρίς το στόμα σου, τα φιλιά σου... - Είπα, σκάσε.

Λοιπόν αγαπητέ μου δεν σ' αρέσει; Αντί να νιώσει τον υπέροχο ερωτισμό αυτών των στίχων...

...το μόνο που τον εμπνέει αυτή η ομορφιά να πει, είναι 'σκάσε'.

- Δεν έχει αγελάδα. - Σκάσε.

Λοιπόν; Αρνήθηκε;

Απάντησέ μου. Πες κάτι. Αρνήθηκε;

Αν είπε όχι, θέλω να τ' ακούσω.

Κατάλαβα...είπε όχι.

Είπε όχι, έτσι;

Όχι, χαζέ, θα έχεις την αγελάδα σου.

Ανόητε.

Δέχτηκε αμέσως, χωρίς δισταγμό. Ήθελα να τη φιλήσω. Δηλαδή, αυτό έκανα.

Μ' έκανες πραγματικά να πάρω ένα φόβο!

- Μου λες αλήθεια, δέχτηκε, έτσι; - Ε, τι σου λέω! Να η απόδειξη!

Θα την ανταμείψει στο κρεβάτι.

Είναι βρώμικο αυτό που είπες, Πομιέ. Είναι εξαιρετική κοπέλα.

Τη δίνει χωρίς όρους.

- Πήρες όλα όσα χρειάζεσαι; - Ελπίζω να μην ξέχασα τίποτα.

Σοκολάτα.

Μπισκότα. Ευχαριστώ.

Το ξυράφι μου.

Οδοντόβουρτσα.

Ζάχαρη.

Η πυξίδα μου.

Σας αφήνω αυτά.

Τρία πουκάμισα και κάτι ασπρόρουχα.

Κι ακόμα, Αγγλικά χωρίς κόπο.

Ιταλικά χωρίς κόπο.

Και Γερμανικά χωρίς πόνο.

Αν ήθελα...

...αν ήθελα, θα είχα γίνει ο βασιλιάς των γλωσσομαθών.

Αλλά με τα παιχνίδια σας με τα χαρτιά κάθε βράδυ...

...δεν είχα χρόνο ούτε καν ν' ανοίξω ένα απ' αυτά τα βιβλία.

Εσύ μαθαίνεις τα γερμανικά χωρίς κόπο και μάλιστα με μεγάλη ευχαρίστηση.

Ζωντανή γλώσσα.

- Μελέτησες καλά τον χάρτη; - Τρεις μήνες τον μελετώ.

Αυτό είναι το δρομολόγιο. Εδώ κι εδώ.

250 χλμ. 10 την ημέρα. 5 το πρωί και 5 το απόγευμα.

Μετά από 25 μέρες πορείας, θα φτάσω στο σταθμό της Στουτγκάρδης.

Και την 26η μέρα...η Γαλλία. Αν όλα πάνε καλά.

Μπαΐ, μια και πας στο Παρίσι...

- Μπορείς να της το πας; - Μπορείς να βασιστείς πάνω μου.

Είναι η διεύθυνση της μητέρας μου. Μένει στην οδό Πασκάλ.

- Πες της πώς είναι τα πράγματα εδώ. - Μα βέβαια, στο υπόσχομαι.

Κι αν έχεις και κάποια άλλη παραγγελία...

Όχι, όχι... Η οδός Πασκάλ είναι στα Gobelins.

- Σου είναι δύσκολο; - Κάθε άλλο!

Δεν μπορώ να πιστέψω πως πέρασα δυο χρόνια εδώ.

- Λοιπόν, θα τη διαλέξουμε την αγελάδα; Εγώ δεν έχω ιδέα. - Θα το κάνω εγώ, έχε μου εμπιστοσύνη.

- Γιατί, πούλαγες αγελάδες στο παζάρι του Hotel de Ville; - Σου είπα να μου έχεις εμπιστοσύνη.

’στον να το κάνει, αφού το παίρνει επάνω του.

- Θα διαλέξω μιαν αγελάδα με καλό γάλα. - Και να θέλει να περπατάει.

Για να δούμε. Όχι!

- Γιατί όχι; - Η ζωηράδα του ματιού είναι πολύ σημαντική.

Η ζωηράδα του ματιού;

- ’ρα δεν πρέπει να δείχνει κοιμισμένη, είναι κακό σημάδι; - Πολύ κακό!

Η γλυκύτητα στο βλέμμα δείχνει έναν χαρακτήρα ήρεμο, κοινωνικό, φιλικό.

- Ανθρώπινο. - Ακριβώς.

- Ξέρεις τι θέλω. - Ναι, άστο σε μένα.

Μια υγρή μύτη.

Κανονική αναπνοή.

Ωραίο τρίχωμα. Είναι κυρίως θέμα των βλεννωδών μεμβρανών.

Το δέρμα.

Για να δούμε.

’σε με να δω.

Αυτή είναι.

Χωρίς αμφιβολία. Αυτή είναι η αγελάδα σου.

Όχι, δεν είναι καλή.

Να, αυτή είναι καλή.

Νέα, δυνατή.

Τι λες γι' αυτή; Εσύ που ήξερες!

Πώς να σας ευχαριστήσω; Πρώτη φορά μού δίνουν αγελάδα.

Αντίο.

Καλή τύχη. Merde!

Τι καταπληκτική γυναίκα!

- Τι να πω; - Απλά πες ευχαριστώ.

Eυχαριστώ, Μαρλέν.

Eυχαριστώ, Ζοζεφά.

Eυχαριστώ, κυρία.

Προσπάθησε να προχωρήσεις όσο πιο πολύ μπορείς τις πρώτες δυο μέρες.

Η Μαρλέν θ' αναφέρει την απουσία σου μετά από 48 ώρες.

- Ύστερα από 48 ώρες θα' μαι μακρυά. Αν περπατάει... - Θα περπατάει.

Έχει που να μοιάσει. Η πρόγονός της πέρασε τη θάλασσα κολυμπώντας, διέσχισε τα Βαλκάνια κι έφθασε στο Νείλο...

...όπου και γέννησε. Τ' όνομά της ήταν Ιώ κι είχε εραστή το Δία.

Αντίο, λοιπόν.

Ξέρεις τι εννοώ. Όπως θα έλεγε κι η Μαρλέν.

- Γεια σου γέρο μου! Θα πας στην οδό Πασκάλ, έτσι; - ’στο πάνω μου.

Και μην σκέφτεσαι τόσο πολύ...αυτό πού ξέρεις...Καζανόβα.

- Θα 'θελα να πω... - Μην πεις τίποτα.

Πήγαινε καλύτερα.

- Δεν μου κρατάτε κακία που σας αφήνω έτσι; - Φύγε λοιπόν.

Γειά σου, Μπαΐ. Πάτε βόλτα;

Ναι, βόλτα. Έλα, Μαργαρίτα.

Αντίο, Μποκμάν.

Ναι Μποκμάν τον έλεγαν. Ήταν γείτονάς μας.

Πίστευα πως δεν θα τον ξανάβλεπα, με το φορτηγό του.

Δεν το φανταζόμουνα...

Αλλά ας μην προτρέχω...

Για κοίτα εκεί!

Ούτε καν 2 χλμ. δεν είχα κάνει και να δυο ανησυχητικές σιλουέτες...

Η χωροφυλακή.

Τι να κάνω;

Αποφάσισα να πιάσω τον ταύρο απ' τα κέρατα.

Αυτή τη φορά, η περιπέτειά μου είχε πραγματικά αρχίσει.

Θα διεπίστωνα αν όντως το σχέδιό μου δούλευε.

Μόλις πέρασα μ' επιτυχία τις εξετάσεις τής απόδρασής μου!

Αλλά εδώ που τα λέμε μια συνάντηση με τους χωροφύλακες, δεν βγαίνει ποτέ σε καλό για τον τουρίστα.

Πρέπει να τους αποφεύγω.

Κατά το μεσημέρι, φτάσαμε σ' ένα μέρος που μου θύμιζε κάπως τη χώρα μου.

Εδώ που τα λέμε η Γαλλία είναι μια όμορφη χώρα. Ειδικά όταν είσαι μακριά.

Κάποιο λάθος κάνετε! Δεν είμαι μαζί σας!

Δεν είσαι άρρωστος. Στη δουλειά!

Να σας εξηγήσω. Εγώ δουλεύω σε μια φάρμα. Σε μια μεγάλη φάρμα...

- Είμαι αγρότης. - Σκασμός. Στη δουλειά! Εμπρός!

- Μη με σπρώχνετε έτσι δυνατά... - Κάνε ό,τι σου λέει, είναι τρελός.

Θα σας εξηγήσω.

Μην του αντιμιλάς. Είναι τρελός.

Έλα εδώ. Πιάσε τη λαβή.

- Και μετά; - Τράβα.

- Από πού είσαι; Δεν σ' έχω ξαναδεί. - Δεν μου κάνει εντύπωση.

Προσοχή.

Από πού είσαι; Από το νότο, δεν τ' ακούς;

- Μα δε σε ρωτάω αυτό! - Α, εδώ! Δουλεύω σε μια φάρμα, προς τα κει.

Περπατούσα ήσυχα με την αγελάδα μου κι αυτός εκεί έπεσε επάνω μου.

Θα εξηγηθείς με το γέρο.

- Το γέρο; - Ναι, τον διοικητή.

Θα δεις, δεν είναι κακός. Κάπου γύρω στα εξηνταοχτώ.

Και μιλάει άπταιστα γαλλικά.

Ήταν στην Πέμπτη Φάλαγγα, κι αγαπά τη Γαλλία.

- Θα 'ρθει προς το βράδυ. - Θα 'χω φύγει μέχρι τότε.

Μην είσαι χαζός. Αυτός ο τρελός είναι ικανός να σε σκοτώσει.

Για κοίτα, ένα νέο πρόσωπο! Ποιός είναι ο κύριος που πήρε τη θέση μου; Δεν θα μου τον συστήσετε;

- Σαρλ Μπαΐ. - Συνέχισε, φίλε μου, συνέχισε.

Θα το εκμεταλλευτώ για να κάνω ένα τσιγάρο στο 'ιδιαίτερο', όπως λένε οι κύριοι Εγγλέζοι μας.

Προσοχή.

- Για πες, τι 'ναι αυτά που κρέμονται απ' το παντελόνι του; - Κορδέλες.

- Κορδέλες; - Ναι, οι σύμμαχοι είχαν μια νίκη. - Και λοιπόν;

- Κι όταν υπάρχουν καλά νέα, βάζει κορδέλες. - Πρώτη φορά το βλέπω αυτό.

- Και τι σημαίνει; - Σημαίνει ότι τους γαμήσαμε.

- Και φαίνεται τόσο καθώς πρέπει! - Μα είναι μαρκήσιος.

Μιλάει στον πληθυντικό. Φαίνεται αντιδραστικός.

- Κι εσύ του μιλάς στον ενικό; - Στον ενικό, εγώ;

Μου φέρεται σα να 'μαι υπηρέτης του. Τι μου λες!

Πίσω στη δουλειά!

Μη βάζεις δύναμη. Απαλά, απαλά!

Μάντεψε πόσες μέρες δουλεύουμε αυτό τον κορμό ο μαρκήσιος κι εγώ.

Μια βδομάδα, κι ακόμα δεν τελείωσε.

Έχεις δίκιο. Δεν χρειάζεται ζήλος.

Τι μας νομίζουν αυτοί εκεί; Ακόμα κι αυτούς δεν τους νοιάζει!

Μαλακά, μαλακά!

- Πού είναι λοιπόν αυτός ο διοικητής; - Δεν τον βλέπω, δεν έρχεται κάθε βράδυ.

Αν είναι έτσι, τότε τι θα γίνει με μένα; Θα με πάρουν μαζί τους;

Κι όταν θα μας μετρήσουν, θα δουν ότι είναι ένας παραπάνω;

Σταθείτε στη γραμμή!

Προσοχή!

54 άντρες.

- 48 άντρες. - Θέλω 50, το καταλάβατε;

Ξαναμετρήστε τους!

54 άντρες.

- 49 άντρες. - Εγώ περισσεύω, σας το είπα ήδη.

Κάθε μέρα τα ίδια.

Ανεβάστε τους στο φορτηγό και μετρήστε τους έναν προς έναν.

Θέλω 50, ούτε έναν παραπάνω, βλάκες!

Είπα 50. Δυο φορές το 25! Καταλάβατε;

Αφήστε με να σας εξηγήσω.

- Στην πραγματικότητα, πόσοι είμαστε; - Με σένα, 51.

Σκατά τότε, κι αν κάνουν πάλι λάθος και βγούμε 50;

- Αν μετρήσουν σωστά το φορτηγό φεύγει. - Μα που στο διάβολο είναι ο διοικητής σου;

Μια φορά που θέλω κι εγώ να δω έναν Γερμανό διοικητή, δεν είναι εδώ.

Μην πανικοβάλλεσαι. Κάποιο κόλπο θα βρούμε.

- ’γιε Λεονάρδε, λυπήσου τον. - ’γιος Λεονάρδος; Ποιός είναι αυτός;

Είναι ο προστάτης άγιος των αιχμαλώτων.

- Αν υπήρχε τέτοιος άγιος, δεν θα υπήρχαν αιχμάλωτοι. - Ο γέρος.

Είναι όλα εντάξει;

- 50 άντρες.

Συγγνώμη, έχει γίνει ένα μικρό λάθος Διοικητά μου! Κατεβαίνω να σας πω.

- Ένα μικρό λάθος; - Ναι, Διοικητά μου, δεν ανήκω στο σύνταγμα.

Δουλεύω σε μια γειτονική φάρμα κι ο κύριος μ' έβαλε στη δουλειά με τη βία.

Τι ιστορία είναι αυτή;

Θέλησα να του εξηγήσω, αλλά δεν μ' άφηνε να μιλήσω. Κι η Μαργαρίτα με περιμένει εκεί πίσω.

- Η Μαργαρίτα; - Ναι, η αγελάδα μου. Την τραβούσα μαζί μου.

Γιατί βάζεις κι άλλους αιχμαλώτους; Αρκετά προβλήματα έχουμε μ' αυτούς.

- Εμπρός, πηγαίνετε! - Είδατε; Σας το έλεγα. Δεν θέλατε να μ' ακούσετε!

Στο τέλος της μέρας, η Μαργαρίτα κι εγώ συναποφασίσαμε να περάσουμε τη πρώτη μας νύχτα...

...κάτω απ' αυτά τα όμορφα δέντρα, δίπλα στη λίμνη Τεγκερνζέ...

...ή ίσως Βουρμζέ ή Αμερζέ, δεν θυμάμαι πια τόσο καλά.

Το πρώτο μας βράδυ.

Μαργαρίτα! Μαργαρίτα!

Ω! Ένα αληθινό λιβάδι με Μαργαρίτες!

Μαργαρίτα!

Μαργαρίτα!

Μαργαρίτα!

Μαργαρίτα!

Μαργαρίτα!

Α, να 'σαι!

Λοιπόν; Λοιπόν;

Τι 'ναι αυτά;

Λοιπόν συνάντησες τις φίλες σου; Ξέρω, μιλούσατε, φλυαρούσατε, κουτσομπολεύατε!

Κουτσομπόλα!

Πάμε λοιπόν!

Τι σας είπα;

Τον θυμάστε τον Μποκμάν;

Ο Μποκμάν και το φορτηγό του με τα ζώα, επέστρεφε.

- Γυρίζεις, στη φάρμα; - Ναι, γυρίζω.

Έπρεπε γρήγορα να βρω μια εξήγηση, για να δικαιολογήσω την παρουσία μου στο δρόμο.

- Ζέστη! - Ναι, ζέστη!

Εγώ...πήγα την αγελάδα στον ταύρο.

Την κυρία στον κύριο.

Και τώρα επιστρέφαμε ήσυχα, ε Μαργαρίτα;

Δεν θα θέλεις να περπατήσεις όλον αυτό το δρόμο....

Θα είσαι κουρασμένος!

- Όχι όχι! Δεν είμαι! - Έλα, έλα!

- Είδες; Οι Γερμανοί δεν είναι τόσο κακοί. - Όχι!

Ορίστε λοιπόν...διήνυσα περισσότερα από 20 χλμ. για το τίποτα.

Με ξανάφερνε εκεί απ' όπου ξεκίνησα.

Ωραία ανάμνηση γι' αργότερα. Αλλά η ωραία ανάμνηση για την ώρα...

- Ωραία μέρα! - Α, ναι ωραία μέρα.

Υπέροχη μέρα!

- Ευχαριστημένος; - Πολύ, πολύ ευχαριστημένος.

Δεν φαντάζεσαι πόσο!

Ευχαριστώ. Αντίο!

Καταλαβαίνει κανείς από σας τα γερμανικά;

Ο συνάδελφός μου λέει...

...πως αν ο αιχμάλωτος πράγματι δραπέτευσε σήμερα το πρωί...

...θα τον βρούμε.

Και θα πάρουμε εναντίον του αυστηρά μέτρα.

Ο συνάδελφός μου λέει...

...πως υπάρχουν στην Πολωνία στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους δραπέτες!

Εδώ είναι ο παράδεισος. Κι εκεί η κόλαση.

Να το θυμάστε αυτό!

Την περασμένη βδομάδα, 3 αιχμάλωτοι προσπάθησαν ν' αποδράσουν απ' το σταύλο του σιτοβολώνα!

Δεν έχουμε καλή διοίκηση εδώ;

Σας ρωτάω. Απαντήστε!

Εσύ.

Ναι, εγώ δεν έχω παράπονο.

Ωραία, οπότε μην επιχειρήσετε τα χειρότερα.

Ο συνάδελφός μου λέει πως αν είστε αιχμάλωτοι, ο Θεός το θέλησε.

Κι ο Φύρερ επίσης.

Οπότε θα πάτε ενάντια στο θέλημα του Θεού...

...αν προσπαθήσετε να ξεφύγετε το πεπρωμένο σας. Καταλάβατε;

Είστε στρατιώτες. Ποτέ μην το ξεχνάτε.

Η αγελάδα.

Πάει ο Μπαΐ.

Πρέπει να κρατήσετε ψηλά την υπόληψη και την τιμή του γαλλικού στρατού...

...υποτασσόμενοι στους όρους της ήττας σας.

Τι θα κάνουμε μ' αυτούς τώρα;

Θα πρέπει να επιστρέφουν στο στρατόπεδο κάθε βράδυ.

Για ν' αρχίσουμε, κύρωση πρώτη.

Από σήμερα και πέρα, θα κοιμάστε στο στρατόπεδο.

Θα σας παίρνουμε κάθε βράδυ και θα σας φέρνουμε πίσω κάθε πρωί.

Τον καϋμένο θα τον πυροβόλησε καμμιά περίπολος.

- Έπρεπε να με είχε ακούσει. - Τώρα, απέδρασε για πάντα.

Στην αιωνιότητα.

Κρίμα.

Τον αγαπούσα τον Μπαΐ, ήταν καλός άνθρωπος. Φιλικός, βολικός.

Όχι περίπλοκος.

Νάτος!

- Μα τι σου συνέβη; - Με απήγαγαν.

Ο γερο-Μποκμάν. Όταν έφευγα, έφευγε κι αυτός με το φορτηγό του κι επιστρέφοντας...

...για κακή μου τύχη, με βρήκε στο δρόμο και για να μην κουραστώ, αυτός ο βλάκας...

...επέμεινε να με φέρει πίσω με τ' αυτοκίνητό του. Αδύνατο ν' αρνηθώ...

- Μας κατατρόμαξες! - Και τώρα τι θα κάνεις; Θα φύγεις ξανά;

- Γιατί; - Σε ψάχνουν και δεν αστειεύονται.

Ψάχνουν έναν άντρα, όχι ένα ζευγάρι.

Θα πρέπει να πεινάς. Μείνε για βραδινό. -Όχι, προτιμώ να φύγω τώρα. Ξέρω τον εαυτό μου.

Αν καθυστερήσω θα συγκινηθώ, κι αν συγκινηθώ θα μείνω.

Αντίο. Ξέρετε πως σας αγαπώ πολύ. Αντίο!

Για πέντε μέρες έβρεχε συνέχεια.

Μια βροχή ραγδαία που σε περόνιαζε, που σε πάγωνε...

Για 5 μέρες τσαλαβουτούσαμε στη λάσπη.

Η Μαργαρίτα ήταν πολύ γενναία.

Χωρίς εκείνη, νομίζω πως θα τα είχα παρατήσει.

Την 6η μέρα, η βροχή σταμάτησε επιτέλους. Ο ουρανός παρέμενε σκυθρωπός και γκρίζος.

Εγώ τον έλεγα μαύρο σαν κοράκι, παρ' όλο που κοράκια δεν υπήρχαν.

Είχαμε αρχίσει να βαριόμαστε, εγώ κι η Μαργαρίτα.

Και σας βεβαιώνω, δεν είχα την παραμικρή διάθεση γι' αστεία.

Κι όμως...

Δεν ξέρω τι μου ήρθε, κάποιο ανόητο ένστικτο...

...και μηχανικά χωρίς να σκεφτώ...

Φαίνεται πως τα γερμανικά δάση είναι διάσημα για την ομορφιά τους. Οι Γερμανοί είναι πολύ περήφανοι γι' αυτά.

Ίσως αν τα διέσχιζες σαν τουρίστας, αλλά σας διαβεβαιώνω πως εγώ δεν ήμουν καθόλου περήφανος να είμαι μέσα.

Χιλιόμετρα, χιλιόμετρα δέντρων, που δεν τέλειωναν ποτέ.

Ήμουν εξαντλημένος από κούραση, απογοητευμένος, το ηθικό στο μηδέν.

Το δάσος που διέσχιζα ήταν ιδιαίτερα διάσημο. Ένα αριστούργημα δάσους.

Κι όμως, μόνο δυο πράγματα σκεφτόμουν.

Ένα αρνίσιο παϊδάκι με πράσινα φασόλια κι ένα ζεστό κρεβάτι.

Θα μου πείτε βέβαια πως αυτό δεν αποτελεί ιδανικό...

...αλλά υπάρχουν στιγμές που κανείς δεν νοιάζεται για το μεγαλείο και την ποίηση.

Ωραία, ωραία!

Α, θέλεις λίγο γάλα!

Ευχαριστώ!

Φίλε μου, δεν σε καταλαβαίνω.

Ρώσοι, σύντροφοι!

Α, Ρώσοι! Σύντροφοι! Ναι, ναι!

Πάμε.

Είμαι Γάλλος αιχμάλωτος πολέμου. Απέδρασα.

Εγώ, πάρω τραίνο για Παρίσι.

Πολιτικά ρούχα.

Έχετε τίποτα πολιτικά ρούχα;

Μια στιγμή.

Ακριβώς. Αλλά δεν μπορώ να πάρω το τραίνο με στρατιωτικά ρούχα...

...δραπέτη, αιχμαλώτου. Πολιτικά ρούχα.

Πολιτικά. Γραβάτα. Καπέλο.

Αυτό, εδώ.

Αυτό, εδώ.

Γραβάτα.

Δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Η αγελάδα.

Για μένα;

Μου δίνετε το κοστούμι κι εσείς θα φάτε την αγελάδα.

Η Μαργαρίτα για ένα κοστούμι είναι πάρα πολύ.

Α όχι. Η Μαργαρίτα για ένα κοστούμι πήγαινε πολύ. Πάρα πολύ.

Μαργαρίτα...

Μαργαρίτα!

Ε, έλα εδώ.

Εκεί. Κοίτα!

Βατόμουρα!

Καλό.

- Κόπηκα. - Θα σου περάσει.

- Ένα γράμμα από τη νύφη σας. - Μακάρι. Η Ντέτμερ μού έγραψε απ' το Παρίσι.

Ω λα λα, το Παρίσι! Ο παράδεισος των στρατιωτών.

Παρίσι, Μονμάρτρη, Φολί Μπερζέρ, Καζίνο ντε Παρί.

Έχετε πάει ποτέ στο εστιατόριο Λα Κουρ ντ' Αρζάν;

Φυσικά. Λα μπεκάς α λα Περιγκουρντίν.

- Μπεκάς; - A λα Περιγκουρντίν.

- Τι είναι η μπεκάς; - Η αγριόπαπια.

- Και φουα γκρα πάπιας. - Με τρούφα;

Με σαμπάνια.

Κι ένα ποτήρι κρασί Σατονέφ παπέ.

Είναι αλήθεια πως αυτές οι συγκινήσεις σού ανοίγουν την όρεξη.

Είχα μια πείνα.

Μια φοβερή πείνα.

Την πείνα του φτωχού.

Λίγα μέτρα μακρυά μου, αυτό το φορτηγό το γεμάτο τρόφιμα!

Τόσο το χειρότερο! Θα έπαιρνα το ρίσκο.

Η ζωή μου για μερικές κονσέρβες.

Είναι παράλογο, ναι, παράλογο.

Όπως ο πόλεμος.

Μαργαρίτα! Μαργαρίτα!

Για να γιορτάσω το εκατοστό μου χλμ. ξυρίστηκα, βούρτσισα τα δόντια μου κι έκανα την τουαλέτα μου.

Ένιωθα ελαφρύς, ευτυχισμένος, αεράτος.

Σαν καινούριος.

Καλά το λένε, η καθαριότητα είναι ήδη ελευθερία.

Μαργαρίτα! Μαργαρίτα!

Μα τι κάνεις;

Μαργαρίτα!

Μαργαρίτα!

Τι είναι αυτά;

Μαργαρίτα!

Μαργαρίτα!

Έλα εδώ αμέσως, μ' ακούς;

Μαργαρίτα, άσε αυτόν το νεαρό, δεν τον ξέρεις καν!

Τι απερίσκεπτη!

Αυτές οι γυναίκες!

Όλες ίδιες.

Περάστε.

- Καλημέρα. - Καλημέρα. Τι θέλετε;

- Γάλλος αιχμάλωτος. - Γάλλος;

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Είναι Γάλλος αιχμάλωτος. Δεν καταλαβαίνω τι θέλει.

Θέλετε κάτι;

- Μα είναι καταπληκτικό, μιλάτε γαλλικά! - Ναι, άσχημα γαλλικά.

- Τι συμβαίνει; - Δεν ξέρω αν μπορώ να σας το πω αυτό.

Εσείς...που είστε της εξοχής. Είστε συνηθισμένοι.

- Της εξοχής; - Δουλεύω σε μια φάρμα, όχι πολύ μακρυά από δω.

- Καταλαβαίνετε; - Πολύ καλά, ναι.

- Για πείτε μου, το λιβάδι εκεί πίσω, είναι δικό σας; - Του πατέρα μου, ναι.

- Κι ο ταύρος που είναι μέσα, επίσης; - Ναι, κι ο ταύρος βέβαια.

Ελάτε.

Είναι η φύση.

- Πρέπει να περιμένετε λίγο. - Πόση ώρα;

Όση χρειαστεί.

Τότε θα περιμένω, θα περιμένω μέχρι να τελειώσουν.

Η Μασσαλία.

Λοιπόν αυτό...

- Ο αρραβωνιαστικός σας; - Ο αδελφός μου.

- Είναι ο τόπος μου. - Ο τόπος σας;

Εκεί γεννήθηκα.

Είναι ωραία εκεί, ξέρετε.

Τι λέει;

- Λέει πως γεννήθηκε στη Μασσαλία. - Στη Μασσαλία;

Το παιδί μας είναι εκεί. Δεν είναι επικίνδυνο μέρος;

Mαμά, ο Χανς μάς έγραψε πως δεν υπάρχει κίνδυνος εκεί.

- Πιστεύει πως η Μασσαλία είναι επικίνδυνη ζώνη. - Η Μασσαλία επικίνδυνη ζώνη;

Όχι κυρία! Η Μασσαλία είναι η πόλη, που όλοι οι στρατιώτες του κόσμου θα ήθελαν να είναι εκεί, τώρα.

Αλλά δεν είναι πόλη για στρατιώτες.

Λέει πως η Μασσαλία είναι ήσυχη πόλη.

Το λέει για να με καθησυχάσει.

Λέει πως τα λέτε αυτά για να την καθησυχάσετε.

Ξέρετε, όταν είναι κανείς αιχμάλωτος πολέμου δεν έχει και τόση διάθεση να καθησυχάσει αυτούς που...

Πέστε της απλά, πως δεν μου πάει να πω ψέμματα.

Λέει, πως λέει την αλήθεια.

Θα προτιμούσα να ξέρω πως είναι εδώ.

Λέει πως θα προτιμούσε να ξέρει πως είναι εδώ.

Πέστε της πως η Μασσαλία είναι μια πόλη, που δεν θα υπάρξει άλλη σαν κι αυτή.

Μια πόλη που, ο καιρός, το κλίμα, ο ουρανός, ο ήλιος, που ποτέ δεν βρέχει.

- Πιστέψτε με, είναι καλύτερα εκεί, παρά στη Ρωσία. - Μη μιλάτε για τη Ρωσία.

Ο μικρότερος αδελφός μου πέθανε εκεί.

Υπάρχουν λέξεις που καταλαβαίνει πολύ καλά. Ονόματα πόλεων, για παράδειγμα.

- Ρώτησέ τον αν θέλει να μείνει για μεσημεριανό. - Πολύ καλή ιδέα, θα νιώσουμε πιο κοντά στη Μασσαλία.

Η μαμά ρωτάει αν θα θέλατε να μείνετε να φάμε το μεσημέρι μαζί.

Θα ήταν μεγάλη ευχαρίστηση για μένα, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει...

Ο πατέρας μου λέει πως θα νιώσουμε όλοι μας πιο κοντά στη Μασσαλία.

Αλήθεια, τι όμορφα λόγια! Δέχομαι.

- Θα θέλατε να σας βοηθήσω κυρία; - Δεν υπάρχει λόγος να φωνάζετε.

Δεν καταλαβαίνει τίποτα, αλλά ακούει μια χαρά.

Αν είχατε έρθει προχτές, δεν θα με βρίσκατε

Εργάζομαι στο Μόναχο, σ' έναν βιομήχανο, είμαι γραμματέας.

Γιατί για μένα...η εξοχή...

Αλλά μ' αυτούς τους βομβαρδισμούς, η μητέρα μου ήθελε να γυρίσω σπίτι.

- Τι ηλικία είχε ο αδελφός σας; - Εικοσιδύο χρόνων.

Τι κάνει;

- Μα πώς κόβετε τις πατάτες; - Συγγνώμη, το έκανα μηχανικά.

Τις έκοβα για τηγανητές χωρίς να το καταλάβω. Αλλά μια που τις έκοψα, να το εκμεταλλευτούμε.

Ακούστε, θα σας κάνω ένα πιάτο τηγανητές κι εσείς θα μου πείτε τα νέα. Μπορώ;

Βέβαια, μπορείτε.

Θα φάμε ό,τι τρώει ο γιος σας.

Τρώει κάθε μέρα τηγανητές πατάτες στη Μασσαλία.

Θα φάμε πατάτες όπως τις τρώει ο Χανς.

Όλες οι μητέρες είναι ίδιες. Κρίμα που οι πατεράδες είναι τόσο ζώα!

Να, η Μαργαρίτα που επιστρέφει στον εαυτό της.

Ήταν χαρά μου να φάω μαζί σας. Γύρω απ' το τραπέζι.

Αλλά τώρα, πρέπει να φύγω.

Καλή επάνοδο! Προσέξτε να μη χαθείτε.

Σας εύχεται καλή επάνοδο και λέει να προσέξετε να μην χαθείτε στο δρόμο.

Ω, μείνετε ήσυχη, ξέρω το δρόμο, ξέρω πολύ καλά που πάω.

- Αντίο. - Αντίο. - Kι ευχαριστώ.

Έλα Μαργαρίτα.

Είναι ένας Γάλλος αιχμάλωτος πολέμου...

...που δραπετεύει.

Ο Δούναβης.

Βλέπεις Μαργαρίτα; Εδώ που τα λέμε ο Δούναβης δεν αξίζει τίποτα.

Προτιμώ τον Ρήνο ή ακόμα και τον Σηκουάνα.

Έχει άλλη όψη ο Σηκουάνας.

Εγώ, ψάχνω γέφυρα για να περάσω τον Δούναβη.

- Γέφυρα. - Η γέφυρα είναι 6χλμ. μακρυά. 6χλμ.

Αλλά η γέφυρα, τέλος. Καπούτ.

Σκατά, λοιπόν!

Α, θα τον θυμάμαι αυτόν τον Δούναβη!

Γέφυρα καπούτ!

Μ' αυτές τις πληροφορίες, περπατήσαμε χωρίς να ξεκουραστούμε ούτε στιγμή, μέχρι πολύ αργά τη νύχτα...

...ψάχνοντας για μια υποθετική γέφυρα.

Καϋμένη μου Μαργαρίτα, πρέπει ν' αποχωριστούμε...

Θα' θελα να σε κρατήσω, αλλά αν σε πάρω μαζί, θα βουλιάξουμε.

Πολύ με λυπεί αυτό!

Αλλά από μια μεριά, ίσως είναι καλύτερα έτσι. Εδώ είσαι στο τόπο σου. Έχεις τις συνήθειες σου!

Κι ύστερα καταλαβαίνεις τη γλώσσα!

Εδώ που τα λέμε δεν θα μπορούσα να σε κρατήσω. Μένω στον 4ο όροφο και χωρίς ασανσέρ.

Με καταλαβαίνεις; Έτσι δεν είναι, Μαργαρίτα;

Αντίο, Μαργαρίτα.

Αντίο, παλιά μου φίλη!

Το επόμενο πρωί...μόλις ξύπνησα... αναρωτιόμουν αν κοιμόμουν ακόμη.

Σαν από θαύμα, κατά τη διάρκεια της νύχτας το μηχανικό έφτιαξε μια γέφυρα πάνω απ' το Δούναβη.

Και πάνω στη γέφυρα, ποιόν βλέπω; Μαργαρίτα!

Αγαπημένη μου Μαργαρίτα.

Μαργαρίτα, η άδεια διέλευσής μου.

Μαργαρίτα, το πασπαρτού μου.

Η αγελάδα είναι δική μου.

Μαργαρίτα! Είσαι ένα γενναίο ζώο!

Θα συνεχίσουμε την κοινή μας ζωή.

Έλα πάμε!

Μαργαρίτα, πίσω. Έρχεται κόσμος. Δεν είναι ώρα γι' αστεία.

Σταματήστε. Τι κάνει αυτός με την αγελάδα;

- Διώξτε τους!. - Πάρτε αυτό τον άντρα απ' τη γέφυρα!

Εσύ, έλα μαζί.

Ναι, μάλιστα. Ακούστε, κύριοι.

- Είσαι Γάλλος αιχμάλωτος πολέμου. - Ναι...αιχμάλωτος.

Αφήστε να σας εξηγήσω.

Καμμιά εξήγηση. Εξαφανίσου. Κατάλαβες;

Ναι το κατάλαβα, να εξαφανιστώ, αλλά πως, αφού το ζώο δεν θέλει να κουνηθεί;

Είναι ξεροκέφαλη. Δοκιμάστε εσείς.

Βλέπετε; Τι σας είπα;

Μαργαρίτα!

Είναι ανώφελο.

Ελάτε πίσω!

Χαζή αγελάδα.

- Χαζή γαλλική αγελάδα! - Συγγνώμη, εγώ είμαι Γάλλος, αλλά η αγελάδα είναι γερμανική!

Έρχονται. Κουνήσου.

Θα 'χουμε μπλεξίματα!.

Δοκίμασα τα πάντα, αλλά δεν θέλει ν' ακούσει.

Λιβάδια ανθισμένα. Χωριά.

Κι άλλα λιβάδια, βουνά, κοιλάδες.

Λιβάδια, βουνά, χωριά.

Είχα την εντύπωση πως διέσχιζα ένα ντοκυμαντέρ.

Ένα ντοκυμαντέρ απ' αυτά που δεν τελειώνουν ποτέ.

Όπως όλα τα ντοκυμαντέρ.

Δεν φαντάτηκα ποτέ ότι η Γερμανία ήταν τόσο μεγάλη.

Αν μ' είχε αιχμαλωτίσει η Ελβετική Φρουρά, θα 'μουνα στη Γαλλία εδώ και πολύ καιρό.

Η Ελβετία...με δυο πηδησιές...και ωπ!

Το Εσλινγκέν ήταν η μόνη πόλη που ήταν μέσα στο δρομολόγιό μου.

Σίγουρα, στο σταθμό Mονπαρνάς θα 'ταν πολύ καλύτερα!

Είναι αστείο, όταν σκέφτομαι όλους αυτούς τους σταθμούς του μετρό...

Ποτέ δεν έδωσα σημασία.

Porte des Lilas.

Notre-Dame-de-Lorette.

Filles du Calvaire.

Chateau Rouge.

La Motte-Picquet.

Grenelle.

La Motte-Picquet. Grenelle.

Για ύπνο είναι ιδανικά εδώ, αλλά δεν είναι μέρος για να περάσει κανείς τη ζωή του.

’λλα 20 χλμ. και θα' μαι στη Στουτγκάρδη.

Για μένα, αυτό το νεκροταφείο...

...είναι σαν στα περίχωρα της ελευθερίας.

Μαργαρίτα!

Καλό ζώο.

Σήκω!

Ω! Σκατά!

Ταυτότητα!

- Να σας εξηγήσω. - Τι κάνεις εδώ;

Απάντησέ μου! Τι κάνεις εδώ;

Α, Γάλλος! Αριθμό ταυτότητας.

- Ποιός είναι ο αριθμός σου; - 12.642.

- Πώς; - 12.642.

Μπάσταρδε!

Γαλλικό γουρούνι!

Αριθμός στρατοπέδου!

12C. Είμαι αποσπασμένος. Κομμάντο.

- Τι κομμάντο; - Κομμάντο, με ζώα, σε φάρμα.

Εγώ καλλιεργητής, αγελάδα, γερμανική.

Έχει αποδράσει.

Εσύ. Αιχμάλωτος.

Δεν μπορώ να τ' αρνηθώ. Εγώ, αιχμάλωτος.

Δραπέτης αιχμάλωτος.

- Όχι, δεν έχω δραπετεύσει. - Όχι, δεν δραπέτευσες;

Δεν δραπέτευσες;

Εντάξει, είμαι ένας δραπέτης αιχμάλωτος, ας τελειώνουμε.

Έλα μαζί μας.

Να υποθέσουμε πως το έχαψες, ε;

Δεν βλέπεις ότι είμαστε κι εμείς απ' το ίδιο μέρος;

Ξέρετε...εκ πρώτης όψεως....

- Δηλαδή, είστε πραγματικά Γάλλοι; - Ναι. Κάνουμε το ίδιο κόλπο με σένα.

Κι εμείς δραπετεύουμε. Κατεύθυνση: Πουθενά σαν το σπίτι, σωστά;

- Κατεύθυνση: Πουθενά σαν το σπίτι! - Μας συγχωρείς.

Θέλαμε να διαπιστώσουμε αν πραγματικά φαινόμαστε για Γερμανοί. Κάναμε ένα τεστ.

Ηλίθιο τεστ. Αν έπασχα από καρδιά, θα μπορούσα να πεθάνω.

Ναι ξέρω, θα μου λέγατε εδώ ταιριάζει. Αλλά και πάλι...

- Είναι καιρός που τριγυρνάτε έτσι; - Από σήμερα το πρωί.

- Είναι καλό μέρος εδώ για να περάσεις τη νύχτα. - Όλοι οι κάτω γείτονες δεν κάνουν θόρυβο!

Συνέχισε ν' αρμέγεις. Σε κόψαμε!

- Τη βγάζεις με γάλα, ε; - Θέλετε να δοκιμάσετε;

Έτσι για να τσουγκρίσουμε.

Καλό, έτσι;

- Ευχαριστώ, λατρεύω το γάλα. - Και δεν θα τ' ανταλλάξετε. Είναι αγνό.

Λίγο γάλα, για μια χούφτα ρύζι. Μπορείς να τα βγάλεις πέρα σ' αυτές τις συνθήκες.

- Είναι καλή, η αγελάδα σου. - Είναι πολύ περισσότερο απ' αυτό.

Η Μαργαρίτα είναι μια καλή φίλη.

Λοιπόν, έτσι δραπετεύεις εσύ; Με την ετικέτα σου στη πλάτη;

Η Μαργαρίτα είναι το πασπαρτού μου. Είναι δική μου επινόηση.

- Καλή ιδέα φαίνεται. - Έτσι φαίνεται.

Ταξιδέψαμε με τα πόδια σχεδόν 200 χλμ. μαζί, οι δυο μας, χωρίς ποτέ να μαλώσουμε.

- Ένα μεγάλο ταξίδι! - Ναι, αλλά βλέπεις, το δικό μας κόλπο είναι ακόμα καλύτερο. Κοίτα.

Α, Γάλλος! Μπάσταρδε! Γουρούνι!

- Ναι, αλλά πρέπει να ξέρετε να μιλάτε γερμανικά. - Είναι αλήθεια αυτό, είναι αλήθεια!

Λοιπόν κύριοι, για να περάσει η ώρα, ας παίξουμε μια μικρή παρτίδα χαρτιά.

Δεν έχω διάθεση να παίξω χαρτιά.

- Και προς τα πού πηγαίνετε; - Θα πάρουμε το τραίνο στον πρώτο σταθμό.

Εγώ πηγαίνω στο σταθμό της Στουτγκάρδης. Αλλά για μένα είναι πιο δύσκολο γιατί πρέπει να βρω πολιτικά ρούχα.

Αυτό είναι το αδύνατο σημείο του σχεδίου σου. Ενώ για μας, είναι παιχνιδάκι.

Διάλεξε μια κάρτα.

Να πάρει...μπαστούνι!

Κακό σημάδι. Στο τέλος θα σε πιάσουν.

- ’ντε, να πηγαίνουμε! - Ναι, πάμε.

Λοιπόν να πάμε εμείς μπροστά κι εσύ μας ακολουθείς.

- Γιατί αν πηγαίνουμε μαζί θα μας πιάσουν. - Σύμφωνοι! Δεν θα σας χάσω απ' τα μάτια μου.

- Ωρεβουάρ! - Ωρεβουάρ. Και καλή τύχη.

Και σε σένα. Θα τη χρειαστείς.

Έλα Μαργαρίτα.

Χάι Χίτλερ!

Με συγχωρείτε, κύριοι. Έλεγχος χαρτιών.

Μπορώ να δω τα φυλλάδιά σας;

Λοχαγός Mόller.

Λοχαγός Rupp.

Ελάτε Κύριοι... Είμαστε στον γερμανικό στρατό.

Είστε άτυχοι.

Το τάγμα σας είναι στη Ρωσία.

Την επόμενη φορά, θα πρέπει να διαλέξετε καλύτερα τα χαρτιά σας. Ελάτε μαζί μου.

Φρουροί!

- Αιχμάλωτος...δουλεύω σε φάρμα, κομμάντο. - Πήγαινε.

Αυτή τη φορά ήμουν στο σωστό δρόμο.

Εκεί στο βάθος, υψώνονταν το ομορφότερο για μένα κτίριο στον κόσμο...

...ο σταθμός της Στουτγκάρδης.

Aκόμα μερικά χιλιόμετρα, τα τελευταία, και θα 'χα σωθεί.

Ή σχεδόν.

Μαργαρίτα, εδώ θα χωρίσουμε. Κι αυτή τη φορά θα 'ναι για τα καλά!

Ποτέ δεν θα πίστευα πως θα δενόμουνα έτσι με μια αγελάδα.

Μια αγελάδα.

’κου Μαργαρίτα, θα σου υποσχεθώ κάτι. Μπορείς να με πιστέψεις. Σ' ορκίζομαι πως δεν θα ξαναφάω μοσχαρίσιο κρέας.

Ύστερα απ' όσα έκανες για μένα, είναι το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω.

Και τώρα...

...μπορείς να μου πεις "merde"!

Γιατί θα το χρειαστώ το καλή τύχη!

Αντίο. Αντίο.

ΓΑΛΛΙΑ. Στουτγκάρδη. Παρίσι. Στρασβούργο.

Ελέγξτε το. 2420 κλουβιά πυρομαχικών.

Αμαξοστοιχία 4754. 348 κλουβιά πυρομαχικών. Για Γαλλία.

Μέσω Στουτγκάρδης, Καρλσρούης, Luneville και Vitry-le-Francois.

Γρήγορα.

- Όλα εντάξει; - Ναι, μπορείς να το κλείσεις.

- Τι τρέχει; - Δεν ξέρω. Πρώτη φορά συμβαίνει.

Αυτή η βαλβίδα ήταν ανοιχτή.

Πάμε.

- Σκατά! Σκατά! - Η Γαλλία!

Luneville.

Επαναπατριζόμενοι! Η υποδοχή του Ερυθρού Σταυρού σας περιμένει στην πλατφόρμα 1.

- Ένα ποτήρι γάλα; - Όχι όχι, ευχαριστώ.

Οι ταξιδιώτες για Nancy, Bar-le-Duc, Chalons και Παρίσι, στην πλατφόρμα 3.

Προσοχή, το τραίνο αναχωρεί!

Τα 5 τελευταία βαγόνια προορίζονται για τον γερμανικό στρατό.

Προσοχή, το τραίνο αναχωρεί.

Τα χαρτιά σας παρακαλώ.

Τα χαρτιά μου;

Έρχομαι από εκεί πέρα. Δεν μου άφησαν βέβαια τα χαρτιά μου!

Αν δεν έχετε χαρτιά επάνω σας, λυπάμαι. Ακολουθήστε μας.

Εμπρός ελάτε. Θα δώσετε εξηγήσεις στο ειδικό αστυνομικό τμήμα του σταθμού.

KΕΛ - ΚΑΡΛΣΡΟΥΗ - ΣΤΟΥΤΓΚΑΡΔΗ.

ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ - ΠΑΡΙΣΙ.

Κι έτσι απελευθερώθηκα.

Όπως όλος ο κόσμος, δύο χρόνια μετά, στις 17 Μαρτίου 1945.

Μετάφραση εξ ακοής: MOUCCA. DVDRip: GAURAKOS