Original subtitles

[ดัดแปลงจากนิยายเรื่องปีศาจรุกรานโลกชางหยวน ของนักเขียน "ฉันกินมะเขือเทศ"]

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน] [นักเขียน "ฉันกินมะเขือเทศ" ]

♪เหม่อมองแสงจันทร์ส่องลงมา♪

♪ผีเสื้อแสงสีน้ำเงินปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ♪

♪ในช่วงเวลาแห่งไฟนองเลือด♪

♪จู่ ๆ เจ้าก็หายไปจากข้างกายข้า♪

♪วันและคืนของการฝึกฝนเคล็ดวิชาลับ♪

♪ฝ่าสายหมอกอยู่ใกล้แค่เอื้อม♪

♪ใบหน้ายิ้มที่สะท้อนจากดวงจันทร์ในน้ำ♪

♪แม้ว่าจะเต็มไปด้วยแผลถลอก ซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ตาม♪

♪หยุดแบ่งแยกท้องฟ้าไว้ชั่วขณะ♪

♪โลกเปลี่ยนแปลงทุกขณะ♪

♪ใบไม้ร่วงโรยเริ่มจุดประกาย♪

♪หัวใจที่เงียบงันกระสับกระส่าย♪

♪มองลงมาเห็นการเปลี่ยนแปลงที่พลิกผัน♪

♪มีเจ้าอยู่เคียงข้างข้า♪

♪ความรักทำให้ความกลัวหายไป♪

♪ลมสารทจะทำให้ชางหยวนสั่นสะเทือน♪

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

[ความเดิมตอนที่แล้ว] เจ้าควบคุมพลังดาบได้อย่างชำนาญแล้วหรือ

ใช่ขอรับ ท่านย่า

คราวนี้ไม่เพียงแค่จะผ่านการทดสอบของเขาหยวนชู

ไม่แน่ว่าอาจจะได้ลำดับที่ดีด้วย

เจ้ารู้หรือไม่ว่าครั้งนี้เจ้าทำผิดพลาดใหญ่หลวงนัก

อย่าว่าแต่เขาหยวนชูเลย

แม้แต่ตัวเจ้าเองก็ยากจะรักษาเอาไว้ได้

สามเดือนมานี้

เจ้าไม่ได้รับบทเรียนเลยสักนิด

หรือว่า ตอนนี้ท่านจะหลับตาข้างลืมตาข้าง

แล้วให้ข้าออกจากคุกไป

อี้จือเหมย

เจ้าอยู่ที่สำนักอวี้หยางอย่างสงบเถิด

ตามข้าไปที่ด่านชายแดนมีแต่จะลำบาก

ศิษย์พี่เหมย

หมิงเยว่

ศิษย์พี่เหมยคิดจะไปโดยไม่สนสิ่งใดเช่นนี้เลยหรือ

มีคนสนใจว่าข้าจะอยู่หรือไปด้วยหรือ

ความจริงเจ้าสำนัก

ยังคงใส่ใจท่านอยู่นะ

มันไม่สำคัญแล้ว

ศิษย์พี่เหมย

ช่างไม่เข้าใจความลำบากใจของเจ้าสำนักเลย

หากไม่ใช่เพราะท่านใจอ่อนปล่อยปีศาจแมงมุมไป

เดิมทีผู้ที่กระโดดก้าวเดียวถึงฟ้ามันควรเป็นท่านนะ

พอแล้ว

ข้าไม่อยากพูดเรื่องนี้อีกแล้ว

ศิษย์พี่เหมยอย่ามีน้ำโหสิ

เช่นนั้นเรามาคุยกันเรื่อง

จะฟื้นฟูมือเท้าอย่างไรดีกว่า

เจ้าว่า

อะไรนะ

เขาบอกว่า

เจ้าอยากฟื้นฟูมือเท้าไม่ใช่หรือ

ข้ามอบกายเนื้อที่แข็งแกร่งกว่านี้ให้เจ้าได้นะ

แต่ว่า

เจ้าต้องเล่นละครเป็นตัวร้ายสักครั้ง

และตัวเอก

ก็คือสหายสนิทของเจ้า

เมิ่งชวน

ให้ข้าต้องเจอการทดสอบมหาเทพอีกแล้วหรือ

นั่นคือ

มังกร

ตอนนี้

ทำไมแม้แต่เด็กน้อยระดับลอกคราบ

ถึงเข้ามาในแดนถ่ายทอดวิชาของข้าได้

ยืนอยู่บนหัวมังกร

เท่จริง ๆ

การถ่ายทอดวิชามหาเทพของข้า

ต้องเป็นระดับผู้สร้าง

อย่างน้อยก็ต้องเป็นมหาเทพที่รวมดวงจิตเทพได้

ช้าก่อน

ในตัวเจ้า

เป็นไปได้อย่างไร

ทำไมเจ้าถึงมีดวงจิตเทพได้

ผีเสื้อพวกนี้คือ

เหอซา

นึกไม่ถึงว่าจะมีคนทำมาถึงขั้นนั้นได้

ในเมื่อเป็นเช่นนี้

เจ้าหนุ่ม

ข้าจะให้โอกาสเจ้า

ท้าประลองกับการทดสอบมหาเทพของข้า

ข้าอยากจะดูหน่อยสิ

ว่าเจ้ามีความสามารถมากแค่ไหน

ช้าก่อน

พูดให้ชัดเจนก่อนค่อยเริ่มสิ

ดวงจิตเทพที่พวกท่านพูดถึง

คืออะไรกันแน่

อยากรู้

เจ้าก็ขอร้องข้าสิ

ขอร้องเช่นนี้ได้หรือไม่

เจ้าหนุ่ม

มีความสามารถจริง ๆ นะ

ฟาดสายฟ้าของข้าให้ขาดสิ

สายฟ้า ชักดาบ

อัญเชิญสายฟ้าจากสวรรค์เบื้องบน

แค่นี้เองหรือ

แค่นี้เองหรือ

เพิ่งฟันขาดไปเพียงสายเดียว

เบื้องหลังยังมีแปดสายเชียวนะ

(เจ็บจริง ๆ)

(มหาเทพทำไมมีท่าทางเช่นนี้ได้)

(เก้าสายหรือ)

(ฟาดข้าให้ตายไปเถิด)

(ต่อให้หลอมรวมโอสถพลังได้แล้ว)

(ก็ไม่แน่ว่าข้าจะผ่านการทดสอบไปได้)

(นี่คือการถ่ายทอดวิชาของมหาเทพชั้นสูงหรือ)

(คำตอบก็อยู่ข้างหน้านี้แล้ว)

(แต่กลับคว้าไว้ไม่ได้)

(น่าหงุดหงิดจริง ๆ)

(ช่างเถิด)

(จัดการเรื่องสำนักปีศาจสวรรค์ก่อนแล้วกัน)

สำนักปีศาจสวรรค์

สำนักปีศาจสวรรค์ให้มา

เจอกันที่ไหน

ในหมู่บ้านร้างที่เนินเขาทางตะวันออกของเมือง

เนินเขาทางตะวันออกของเมือง

โอสถเล่า

โอสถของข้าเล่า

ท่านเจ้าสำนักอย่าเพิ่งโมโหไป

โอสถวิเศษ เซี่ยวเซี่ยวได้นำมาให้ท่านแล้ว

ทำไมเจ้าเป็นคนเอามาให้

เจ้าสามเล่า

ผู้ช่วยผู้ดูแลเขา

วิญญาณสลายไปแล้ว

วิญญาณสลายไปแล้ว

เจ้าบอกว่าเจ้าจะนำพาพวกเรา ให้กลายร่างเป็นปีศาจสวรรค์

และท่องไปยังทะเลภูเขาด้วยกัน

แต่ตอนนี้เจ้าสามกลับตายเสียแล้ว

เจ้าควรต้องอธิบายกับข้าอย่างไรหรือ

ใต้เท้าเซี่ยวเซียวหลี่

เสี่ยวเกาเกาจะตายได้อย่างไรกันเล่า

ท่านสามารถรวมร่างเป็นหนึ่งเดียวกับเขาได้

วันที่ท่านกลายร่างเป็นปีศาจสวรรค์

ก็เป็นช่วงเวลาที่เขาจะได้ทะยานไปสู่ทะเลภูเขาเช่นกัน

ที่เจ้าพูดมา

ขอให้เป็นความจริงดีที่สุด

ท่านเจ้าสำนักช่างเคร่งขรึมนัก

วางใจเถิด

ได้เตรียมเวทีเอาไว้แล้ว

ต้องขอเชิญท่านเจ้าสำนัก

ตามข้าน้อยขึ้นไปแสดงบนเวทีด้วยกัน

พระเอกของเรา

รีบมาเล่นสนุกกับสหายสนิทของเจ้าเร็ว

(มาแล้ว)

(แย่แล้ว)

ใคร

ออกมา

ศิษย์พี่เมิ่ง

หมิงเยว่

ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้

ระยะนี้มีปีศาจแอบเข้ามาในเมืองตงหนิง

เจ้าสำนักสั่งให้ข้ามาตรวจสอบเรื่องนี้

ข่าวของสำนักอวี้หยางช่างแม่นยำและรวดเร็วนัก

ศิษย์พี่เมิ่ง

คนของสำนักปีศาจสวรรค์นั่น

น่าจะยังหนีไปได้ไม่ไกล

ไม่สู้ไปทำเรื่องสำคัญก่อน

(ทางนี้)

ศิษย์

ศิษย์พี่เมิ่ง

ตามต่อไม่ได้แล้วละ

ซ่อนอยู่นอกเมืองหรือ

มิน่าเล่า

ศิษย์พี่เมิ่ง นอกเมืองอันตรายเกินไป

เรากลับไปรายงานเจ้าสำนักก่อน

ค่อยคิดอีกทีแล้วกัน

ไม่

ครั้งนี้

ข้าจะไปเอง

คนมากจะได้ช่วยดูแลกัน

(ตั้งแต่ดาวปีศาจซานไห่ปรากฎขึ้น)

(คนบนโลกนี้ก็แบ่งออกเป็นส่วน)

(คนในเมืองและคนนอกเมือง)

(ในเมืองนั้นถึงจะมีคนทำชั่วแค่ไหน)

(คนส่วนใหญ่ก็ยังปลอดภัยดี)

(แต่คนนอกเมือง)

(กลับมีชีวิตอยู่ภายในความหวาดกลัวปีศาจทั้งวันทั้งคืน)

(พอโตขึ้นถึงได้เข้าใจว่า)

(ความสงบสุขในหมู่บ้านหลินเจียงก่อนจะถูกสังหารหมู่นั้น)

(ล้วนเพราะได้รับการคุ้มครองอย่างลับ ๆ ของท่านแม่)

ศิษย์พี่เมิ่ง

ดูท่าคงจะเป็นตรงนั้นไม่ผิดแน่

เราไปเถิด

(อาณาเขตใหญ่โตถึงเพียงนี้)

(ไม่รู้ว่าสำนักปีศาจสวรรค์)

(ยึดครองที่นี่มานานเท่าใดแล้ว)

ศิษย์พี่เมิ่ง

พวกเจ้าเด็กกะโหลกเหล็กอีกแล้วหรือ

ต่อไปก็คือ

เจ้า

ท่านรู้ได้อย่างไร

เพราะในสายตาข้าเจ้าน่ะ

ขวางหูขวางตาสิ้นดี

[ตอนที่ 19 ในสายตาข้าเจ้ามันขวางหูขวางตาสิ้นดี]

ในเมื่อท่านรู้ตั้งนานแล้ว

ยังมาถึงที่อีก

รีบมาตายหรือ

หากข้าไม่มาถึงที่

จะกำจัดเจ้าทั้งสำนักได้อย่างไร

หากข้าไม่มารนหาที่ตาย

แล้วจะส่งเจ้าไปตายได้อย่างไร

เป็นคนน่ะ

คบค้ากันย่อมต้องมีมารยาท

พกมารยาทมาด้วย

แล้วชีวิตพกมาด้วยหรือไม่

พกมาแล้ว

และยังพกดาบมาด้วย

[โปรดติดตามตอนต่อไป]

[ตัวอย่างตอนต่อไป] ใต้หล้านี้

ล้วนมีแต่ปีศาจ

ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยดาบเดียว

เจ้าเอาความกล้ามาจากไหนมาเป็นตัวแทนของใต้หล้า

เจ้าจะฆ่าใครกัน

เจ้าหัวโล้นนี้ได้เป็นพี่ใหญ่หรือ

ผู้มีความสามารถของเผ่ามนุษย์

ก็แค่นี้เองหรือ

คงต้องทำเช่นนี้แล้ว

เจ้าช่างโง่เขลาเหลือเกินจริง ๆ

ดาบเมื่อครู่ของเจ้ามันช่างน่าชื่นชมนัก

เสี่ยวเมิ่งชวน

สิ่งนี้มันน่าประหลาดใจพอหรือไม่เล่า

เจ้าทำอะไร

เจ้าทำอะไรกับเขา

[ดรุณพเนจรท่องยุทธภพ ภาคหุบเขาเซียนโพ้นทะเล] ได้ยินว่าไป่หลีตงจวินเคยไปเกาะเซียน

[อัปเดตทุกวันพุธ 10:00 น. VIP ได้ดูก่อนใคร] บนเกาะมีเซียนอยู่

ดำรงอยู่ด้วยกันกับฟ้าและดิน แก่ชราไปพร้อมอาทิตย์จันทรา

เรือยาวเสวี่ยซงลำนี้ของข้า กำลังจะไปที่ปลายทางของทะเลเหนือ

ที่นั่นมีเซียนมาเยือนนับไม่ถ้วน

และพระโพธิสัตว์สักการะนับหมื่น

เป็นที่อยู่อาศัยของสุดยอดเซียน

[ปีศาจรุกรานโลกชางหยวน]

♪อีกฝั่งหนึ่งมีหมอกควัน♪

♪ใคร ขดตัวเฝ้ารออยู่♪

♪ลืมหวนกลับมา♪

♪ใช้พู่กันและหมึก รังสรรค์ศิลปะสีขาว♪

♪วาด กระบี่อันบริสุทธิ์หมดจด♪

♪ตำราประวัติศาสตร์ล้วนมีแต่ความโศกเศร้า♪

♪พลิกไปพลิกมาหลายรอบ♪

♪เหน็บหนาวจนยากจะหลับได้♪

♪ลมหนาวตัดขาดเขตแดน ของความโลภและความปรารถนา♪

♪ถูกผิด บุญคุณความแค้น♪

♪ปลุกคำสัญญาของใครให้ตื่นขึ้น♪

♪แววตาอันร้อนรุ่ม♪

♪พลังอันไม่อาจขวางกั้น♪

♪ปกป้องข้า ยืนหยัดในศรัทธา♪

♪โดดเดี่ยวแล้วอย่างไร♪

♪ชีวิตและความตายเป็นสิ่งไม่เที่ยง♪

♪ใช้เวลาพันปีโจมตีศัตรูให้พ่าย♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪

♪แสงหิ่งห้อย♪

♪ทะเลแห่งสติกำลังปั่นป่วน♪

♪ฟ้าดินแปรเปลี่ยน สั่นสะเทือนไปทั่วมหาสมุทรทั้งแปด♪

♪เหวลึกหมื่นจั้ง♪

♪ใบหน้าของเจ้า♪

♪ถูกซ่อนไว้ที่ปลายทางแห่งแม่น้ำลืมเลือน♪