Original subtitles

-Ποιος είν' αυτός; -Σταμάτα!

Πού πας; Ακίνητος!

-Πού πήγε; -Από δω, νομίζω!

-Από δω; -Από δω, ναι.

Πάμε!

Είμ' αυτός που από δίπλα σου περνάει

Η βουή του δρόμου στο φόντο

Κρυώνω, στην άσφαλτο βροχή

Η γαλήνη που επανέρχεται Αφού έχεις κλάψει

Αλλάζω δέρμα Αποτυπώματα αλλάζω

Σαν μια οχιά, σαν λύκος Σαν χαμαιλέοντας

Στον καθρέφτη το είδωλό μου Λέει ότι μοιάζω

Με έναν αόρατο

Είμ' ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας

Μια κόρνα στο κόκκινο φανάρι

Είμαι ο άγνωστος δίπλα σου

Όταν παραγγέλνεις Μια μπίρα ακόμα στην μπάρα

Αλλάζω σπίτι, αλλάζω ορίζοντα

Όπως αλλάζουν τα όρια του μυαλού μου

Στον καθρέφτη το είδωλό μου Λέει ότι μοιάζω

Με έναν αόρατο

Απλώς με έναν αόρατο

Η ΔΙΚΗ

Πού χάθηκες εσύ;

Πάλι εδώ; Αυτή είναι η τελευταία φορά!

Αν εμφανιστείτε ξανά, μα τον Θεό, θα καλέσω την αστυνομία. Εντάξει;

Μπορώ να μάθω τι θέλετε;

-Δυο κλέφτρες είναι. -Είναι δυο κοριτσάκια.

-Ναι, αλλά γύφτισσες. -Ρομά, όχι γύφτισσες.

Πάντως, κλέφτρες!

Πριν κάνα μήνα, είδα δύο από δαύτα να τριγυρίζουν εδώ και μπαμ!

Εξαφανίστηκε ο συμπιεστής.

-Τι κάνετε εδώ; -Ψάχνουμε τον Αόρατο.

Τι τον θέλετε;

-Να βοηθήσει τον Μίλος, τον αδελφό μας. -Κι έχουμε και λεφτά.

Έχουμε 198,20, 198,70…

-Ούτε 200 ευρώ δεν είναι. -Αν μας βοηθήσετε, θα δώσουμε και τα άλλα.

Ναι, καλά. Για ηλίθιους μας περνάτε;

Εδώ λέει ότι αυτός ο Λούμι σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να κλέψει χαλκό.

Τι σχέση έχει ο Μίλος;

Λένε ότι ήταν μαζί του και δεν τον βοήθησε.

Ο αδελφός μας δεν έχει σχέση. Είναι αθώος.

Ναι, γύφτος και αθώος. Κι εγώ είμαι Σουηδός.

Εμπρός, πάρτε τις πενταροδεκάρες σας

και δρόμο από δω.

Σ' το λέω από τώρα.

Δεν πατάω το πόδι μου στον καταυλισμό τους.

Τι κάνουμε εδώ; Αφού δεν θα μας πληρώσουν.

-Κοίτα δω κατάσταση. -Για να γκρινιάζεις ήρθες;

Όχι. Μήπως βρω τον συμπιεστή που μου έκλεψαν.

Μην πάει στράφι η μέρα μας.

Παραξενεύονται που σας βλέπουν. Δεν έρχονται μπαλαμοί εδώ.

-Ποιοι είναι αυτοί; -Οι μη Ρομά.

Οι κανονικοί άνθρωποι.

Το σπίτι μας.

Χαριτωμένο, φιλόξενο. Χωριάτικο στιλ.

Καλημέρα.

Υπότιτλοι *OFFiCiAL opensubtitles

-Αυτός είναι. -Ευχαριστούμε που ήρθατε.

Πάμε.

Χαίρετε.

-Γεια. -Γεια.

Να ανησυχώ;

Λέει πως θα σας διαβάσει το χέρι αν θέλετε.

Μετά. Ευχαριστώ.

-Τι είναι αυτό; -Το δικό μας κρασί.

-Ευχαριστώ, δεν μπορώ. Δεν πίνω. -Ούτ' εγώ.

Από τώρα.

-Τι συνέβη εκείνη τη νύχτα; -Δεν θα βγει τίποτα.

Γιατί το λες αυτό, Μίλος; Αυτός θα αποδείξει ότι είσαι αθώος.

Είχαμε βγει βόλτα με τον Λούμι. Μου είπε να τον αφήσω στο μετρό.

-Δεν ξέρεις πού πήγε; -Τότε δεν το ήξερα.

-Το διάβασα την επομένη στην εφημερίδα. -Κι εγώ το ίδιο.

-Δυστύχημα δεν ήταν; -Οι δικοί του λένε ότι φταίω εγώ.

Λένε ότι δεν τον βοήθησα.

Μα δεν θα τον εγκατέλειπα ποτέ. Ήταν ο κολλητός μου.

Πρέπει να βιαστούμε. Αύριο είναι η κηδεία και μετά θα γίνει το Κρις.

-Τι είναι το Κρις; -Το δικαστήριο των γηραιών.

Κι αν αποφασίσει ότι είσαι ένοχος;

Θα πρέπει να δώσουμε ό,τι έχουμε στην οικογένεια του Λούμι.

Και να φύγουμε μακριά, σε άλλη χώρα.

Εμένα δεν θα με θέλει κανείς. Δεν θα 'χω πια σπίτι.

Μη σε παίρνει από κάτω. Σάμπως έχεις σπίτι τώρα;

Τι έκανες αφού τον άφησες στο μετρό;

Γύρισα εδώ.

Και δεν σε είδε κανείς;

Αφού είσαι αθώος, γιατί δεν πας στην αστυνομία;

-Λογοδοτώ στους νόμους του λαού μου. -Όχι στους ιταλικούς;

Κάθε λαός έχει τους κανόνες του. Ισχύει για όλους.

Από πάντα.

ΡΩΜΗ, 5 ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Δώδεκα λεπτά κοιτάμε αυτό το τεστ.

Θα το κάνουμε ή θα κάτσουμε έτσι όλη μέρα;

Σιγά την καταστροφή. Έλα τώρα.

Δεν γίνονται τυχαία αυτά τα πράγματα.

Άλλοι προσπαθούν μήνες. Μερικοί και χρόνια.

Κι αν βγει θετικό;

Δεν γίνεται να είμαι έγκυος. Δεν γίνεται.

-Γιατί; -Διότι…

Στα μέρη μου δεν μπορείς να κάνεις έτσι παιδιά,

χωρίς να 'σαι παντρεμένος. Αυτός είναι ο κανόνας.

Εντάξει. Θα παντρευτούμε λοιπόν.

Θα παντρευτούμε;

-Τρεις μήνες γνωριζόμαστε. -"Στα μέρη μου,

δεν μπορείς να κάνεις έτσι παιδιά, χωρίς να 'σαι παντρεμένος. Κανόνας".

Καμιά καταστροφή. Κανείς δεν πεθαίνει.

Το αντίθετο μάλιστα.

Πάω.

Ξέρετε ποιοι είμαστε, έτσι;

Το ξέρουμε.

-Δουλεύετε για την οικογένεια του Μίλος. -Φύγετε, δεν σας θέλουμε.

Τι θέλετε;

Καταλαβαίνω τι περνάτε αυτήν τη στιγμή. Μα γιατί κατηγορείτε τον Μίλος;

Και γιατί όχι; Ήταν μαζί και τον άφησε να πεθάνει μόνος.

Ο Μίλος είναι χάλια για ό,τι συνέβη. Γιατί να το κάνει; Ήταν φίλοι.

Ζηλεύει.

Λέει ότι ήταν φίλοι, αλλά τον μισούσε.

Η οικογένειά του πάντα μισούσε τη δική μας.

Κοίτα τι όμορφος που ήταν ο Λούμι μου!

ΒΙΒΛΟΣ

Λυπάμαι πολύ, κυρία. Αλήθεια.

Κυρία.

Λυπάμαι πολύ.

Είδα τη σορό του παιδιού.

Δεν κάνεις τέτοιο τραύμα από πτώση.

Τι εννοείς;

-Τον χτύπησαν. -Δεν έχουμε τέτοιες ενδείξεις.

Η μάνα του πρέπει να ξέρει πώς πέθανε ο γιος της.

Δύσκολα μιλάς με αυτούς. Δεν μας εμπιστεύονται.

-Ίσα που μπαίνουμε στους καταυλισμούς. -Εγώ μπήκα.

Αφού δουλεύεις γι' αυτούς.

Ακριβώς. Ας βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον.

Θα βοηθήσω να καταλάβετε τι συνέβη και θα πάρετε τα εύσημα.

-Λοιπόν, Λούμι Ράντζο… -Ράντζονιτς.

-Νι, ταυ, ζήτα; -Νι, ταυ, ζήτα.

Τίποτα σημαντικό.

Μια προειδοποίηση για διατάραξη ησυχίας και μια μικροκλοπή στα 14 του.

Λαμβάνοντας υπόψη την καταγωγή του, ήταν ένας άγιος.

-Μόνο αυτό; -Μόνο.

-Καλώς. Φεύγω. -Κιόλας;

Έχω ένα ραντεβού στην άλλη άκρη του Μιλάνου.

Μια στιγμή να τελειώσω κάτι μην μπερδευτώ.

-Ντε Τζίλιο. -Γεια.

Τι κάνεις μ' αυτό;

-Ζεσταίνομαι. -Είναι χειμώνας.

Έχω εστιακή υπεριδρωσία.

Δεν είχε παγωτό ο αυτόματος πωλητής.

Θ' αποφύγω το πέμπτο έμφραγμα.

-Τελείωσες με το πόκερ; -Δεν είναι πόκερ.

-Πρέπει να μιλήσεις στον Μπονέτι. -Δεν θα το 'κανες εσύ;

-Προσπάθησα, αλλά δεν μπορώ. -Γιατί;

Δεν νομίζω να χαρεί που θα με δει.

-Άντε πάλι. Δεν έφταιγες εσύ. -Φυσικά κι έφταιγα εγώ!

Δούλευε για μένα. Ήμουν υπεύθυνος γι' αυτόν.

Εσείς πήγατε μαζί στην Ακαδημία, είστε φίλοι.

Έχουμε καιρό να μιλήσουμε.

Ήθελε να μάθει ποιος πλήρωνε, κι εσύ δεν ήθελες να του το πω.

-Ας του 'λεγες μια βλακεία. -Εύκολο είναι; Ο Σέρτζιο είναι ξύπνιος.

Το ξέρω. Εγώ τον έφερα στην Αντιτρομοκρατική.

Σε παρακαλώ. Εσύ μπορείς να τον πείσεις να γυρίσει στην κλινική.

Εντάξει, θα προσπαθήσω.

Δεν πεινάω πια.

Δεν θα το έλεγα.

Λούκα!

-Τι ανακάλυψες; -Τίποτα.

Και σου πήρε τόσο χρόνο;

Αύριο θα πάμε στην κηδεία του Λούμι.

Δεν θα 'ρθω, έχω να πάρω ένα αμάξι από το Τσινιζέλο.

Εξάλλου μόνο σε κακογραμμένα αστυνομικά πάει ο δολοφόνος στην κηδεία του θύματος.

Δεν θέλω να καταλήξει κηδεία και για τον Μίλος.

Ποια είναι αυτά τα παιδιά;

Οι συμμαθητές τού Λούμι.

Σε ποιο σχολείο;

Στο Παρίνι.

Ήταν ο μόνος που ήθελε να πάει εκεί πάση θυσία.

Το κορίτσι με το ροζ φουλάρι;

Είναι η Οτάβια Πίντσι.

-Όπως του επιχειρηματία; -Κόρη του είναι.

-Δεν έπρεπε να 'ρθεις. -Ήταν φίλος μου.

Ξεδιάντροπε. Τον άφησες να πεθάνει.

-Δεν έκανα τέτοιο πράμα! -Φύγε από δω, σκατό!

Ηρέμησε.

Φύγε. Ηρέμησε.

Φύγε.

Όλα καλά;

Πάμε.

Σ' το είπα να μην έρθουμε.

Ούτε να τον αποχαιρετήσω δεν μπορώ;

Τι ξέρεις για την Οτάβια Πίντσι;

Τίποτα. Έπαιζε με τον Λούμι στη σχολική ορχήστρα.

Σίγουρα ήταν μόνο φίλοι;

Τα λέγαμε όλα με τον Λούμι.

Είχε πάει με μπαλαμές, αλλά για την Πίντσι δεν είπε ποτέ τίποτα.

Ίσως να σου έκρυψε πολλά.

-Ξέρεις γιατί είμαι εδώ. -Φυσικά.

Δεν ξαναπάω στην κλινική.

-Έλα τώρα. -Είναι μάταιο. Γιατί να πάω;

Στην Ακαδημία μού την έδινες επειδή δεν υποχωρούσες ούτε εκατοστό.

Και τρέχαμε από πίσω σου.

Χάρη σ' εσένα έγινα αστυνομικός.

Ξέρω ότι είναι οδυνηρό και περίπλοκο, αλλά δεν μπορείς να σταματήσεις.

-Όχι τώρα. -Γιατί; Ποιος νοιάζεται;

Εγώ, για παράδειγμα.

-Εσύ; -Ναι.

Γιατί χάθηκες τότε;

Δεν μπορείς να με βλέπεις έτσι.

Δεν είναι αυτό.

Γιατί δεν μου είπες ποιος πληρώνει την κλινική;

Στο τέλος, το κατάλαβα μόνος μου.

Άλλο να κάνεις φιλανθρωπία για να νιώσεις καλύτερα

κι άλλο ν' ασχολείσαι μαζί μου.

-Κι όμως. -Όχι.

Ναι, με λυπόσαστε.

Μα δεν μπορώ να το αλλάξω, δεν θα ξαναπερπατήσω ποτέ.

Δεν είναι έτσι, πίστεψέ με.

Εγώ σε νοιάζομαι. Κι όχι μόνο εγώ.

Γεια.

Σίγουρα δεν θες να βγούμε απόψε;

Όχι, θα μείνω σπίτι.

-Καλά, γεια. -Τα λέμε αύριο.

-Συγγνώμη, Οτάβια. Να σου πω μια στιγμή; -Πες μου.

Μην εκνευριστείς.

Στην κηδεία μού είπαν ότι μπορώ να σε βρω εδώ.

-Τι θες; -Να πούμε για τον Λούμι.

Ήθελα να μάθω αν τελευταία τον ενοχλούσε κανείς,

αν τα 'χε βάλει μαζί του.

-Πού να ξέρω εγώ; -Παίζατε μαζί, έτσι δεν είναι;

Ίσα που τον ήξερα. Εντάξει;

Στην κηδεία πήγα επειδή πήγαν οι συμμαθητές μου.

Ήσουν πολύ στενοχωρημένη για έναν απλό γνωστό.

-Όλα καλά, Οτάβια; -Ναι, όλα καλά, Ρικάρντο.

-Δεν ήθελες να πάρεις λεφτά; -Κάτι ξέχασα.

-Βιάζεσαι; -Ναι, λιγάκι.

-Γιατί; -Θα σου πω.

-Ποιος σκατά είναι; -Τρέχα!

Άνοιξε! Γρήγορα!

Η Πίντσι και ο Λούμι είχαν σχέση, είναι φανερό.

Ο Πίντσι δεν είναι αυτός στην τηλεόραση που μιλάει άσχημα για τους μετανάστες;

-Ναι. -Που του δίνεις πάντα δίκιο.

Όχι, ευχαριστώ…

Φυσικά. Αυτοί έρχονται στην Ιταλία να κλέψουν τις δουλειές μας.

Ακούς τον φίλο σου;

Είναι περίεργο που η κόρη του τα είχε μ' έναν γύφτο.

Συνήθως οι πλούσιοι τα φτιάχνουν με πλούσιους.

Εσύ μιλάς;

Υπάρχει τρόπος να μάθουμε αν είναι αλήθεια.

-Ποιος; -Να ρίξουμε μια ματιά στο κινητό της.

Μπορεί τελικά να τον σκότωσε αυτή.

Και γιατί να τον σκοτώσει; Για πες.

Θα ανακάλυψε ότι τσιλιμπούρδιζε με άλλη.

Αν πήγαινε έτσι, εσύ θα 'χες πεθάνει 60 φορές.

Μπορεί κι 70!

-Και πώς θα πάρεις το τηλέφωνο; -Είναι απλό.

Θα μας βοηθήσουν δύο επαγγελματίες.

-Καλημέρα. -Γεια.

Γεια.

Η μαμά θέλει να κλείσει ένα μάθημα την άλλη βδομάδα.

Είναι απέξω, δεν βρίσκει να παρκάρει.

Ναι, τυχαίνει.

Να κοιτάξω, ώστε να τελειώσουμε γρήγορα.

Ευχαριστούμε.

Ναι, υπάρχει θέση την άλλη βδομάδα.

Κατεβαίνουμε αριστερά, και τέντωμα.

Εισπνοή από την κοιλιά.

Ενώνουμε τα χέρια και τα κατεβάζουμε.

Τελειώσαμε για σήμερα. Μεθαύριο πάλι.

Ευχαριστώ, κορίτσια.

Έχω μια θέση τη Δευτέρα στις 18:30.

Πολύ ωραία.

Πού χάθηκες εσύ; Πάμε, μας περιμένει έξω η μαμά.

-Γεια σας, γλυκές μου. -Γεια σας.

-Αποστολή εξετελέσθη. -Μπράβο, γυφτοπούλες μου.

-Κερδίσατε ένα ωραίο μπλουζάκι. -Αρχίζεις και δένεσαι;

Τι μας λες!

Τουλάχιστον έχουν να φορέσουν κάτι αξιοπρεπές.

Για δες. Είχες δίκιο. Απ' τη βραδιά που πέθανε.

-Διάνα! Κόλλα πέντε. -Όχι.

-Αυτή ήταν; Είναι ελεύθερος ο αδελφός μας; -Πάμε να του το πούμε!

Δεν το 'κανε αυτή, και κανείς δεν θα πει τίποτα.

-Εντάξει; -Εντάξει.

Οτάβια, σε καταλαβαίνω, μα δεν έχω το κινητό σου.

-Ίσως είναι στα αποδυτήρια. -Κοίταξα ήδη εγώ!

-Είσαι βέβαιη ότι το είχες μαζί; -Τι θα πει αυτό; Εννοείται!

Μια ερώτηση έκανα. Οτάβια, έλα εδώ, θα βρούμε μια λύση!

Γεια σου.

Αυτό έψαχνες;

Του τηλεφωνούσα συνέχεια.

Του έστειλα μηνύματα, αλλά δεν απάντησε.

Ναι, το είδα.

Εδώ έχω τις φωτογραφίες του. Ό,τι μου απόμεινε εδώ είναι.

-Ήσασταν πολύ καιρό μαζί; -Έναν χρόνο.

Γνωριστήκαμε στο μάθημα της μουσικής. Δεν ήξερα ότι ήταν Ρομά.

-Και μετά; -Τίποτα.

-Ο πατέρας μου δεν έπρεπε να μάθει. -Ο πατέρας σου δεν κατάλαβε τίποτα;

Όχι, φερθήκαμε πολύ έξυπνα.

-Ήταν δύσκολο, αλλά τα κάναμε όλα κρυφά. -Ούτε τώρα ξέρει τίποτα;

Είδε ότι δεν είμαι καλά, αλλά δεν ξέρει γιατί.

Κάνει τα πάντα για να μάθει.

Αφού ανησυχεί τόσο, γιατί δεν του λες για σένα και τον Λούμι;

-Δεν θα άλλαζε τίποτα πια. -Ξέρω τι θα 'λεγε.

"Τα 'φτιαξες μ' έναν γύφτο που κλέβει χαλκό". Τέτοια πράγματα.

Πρέπει να φύγω.

Όταν ανακαλύψεις τι συνέβη, θα του το πω.

Ναι, Μπιάνκα.

Ναι, έρχομαι αμέσως.

Πρέπει να πάω στης Καρολίνα.

-Ήταν ο ίδιος άντρας; -Έτσι νομίζω, αλλά…

Δεν ξέρω. Φοβήθηκα. Το βάλαμε στα πόδια.

-Γιατί δεν μου τηλεφώνησες; -Θα μου απαντούσες;

-Είχα δουλειές τελευταία. -Δεν πειράζει.

Καρολίνα, πρέπει να κάνεις την καταγγελία.

Εναντίον ποιανού; Δεν είδα ούτε πρόσωπο.

-Θα σου 'στελναν περιπολικό να σε φυλάει. -Θα ήταν μάταιο, το ξέρεις.

Πάντως, βγήκε και κάτι καλό απ' αυτό.

Χθες βράδυ η Μπιάνκα μού έφτιαξε να φάω. Και με αγκάλιασε.

Είχε να συμβεί από την τρίτη δημοτικού. Ευτυχώς που ήταν εκεί.

Συγγνώμη.

Με κάλεσαν στη Σκάλα, στην πρεμιέρα.

Και με κάλεσαν ως Καρολίνα, όχι σαν κυρία του κυρίου.

Ναι, θα σε συνοδεύσω.

-Αλήθεια; -Ναι.

Σίγουρα;

Είπα ναι.

-Έχεις πάει ποτέ στη Σκάλα; -Είχα συλλάβει κάποιον στην είσοδο.

Δεν ξέρω αν πιάνεται.

Δεν νομίζω.

-Μαμά, μισή ώρα που χτυπάει στη δόνηση. -Ναι.

-Γεια σου. -Γεια.

-Μου επιτρέπεις; -Ναι.

-Εμπρός; Ναι; -Πώς πάει;

-Σου είπε για τη Σκάλα; -Ναι.

Και; Θα πας εσύ;

-Ναι. -Αλήθεια;

Τέλεια! Γλίτωσα τρεις ώρες κομμωτήριο για να μοιάζω με κακό της αντίγραφο.

-Σταμάτα. Τι λες τώρα; -Την αλήθεια.

-Πρώτα το ζήτησε από σένα. -Επειδή είχες εξαφανιστεί.

Επειδή κάποιος μου είπε ότι δεν υπάρχει διώκτης.

Ναι, γιατί πίστευα ότι κάτι έτρεχε ανάμεσά σας. Κάνω λάθος;

-Είμαι απλώς ο σωματοφύλακάς της. -Εντάξει.

-Στο Παρίνι δεν πας εσύ; -Ναι.

Ξέρεις την Οτάβια Πίντσι;

-Δεν ήταν με το παιδί που πέθανε; -Ναι. Πώς είναι;

Λίγο μυστήρια, αλλά εντάξει.

Ήταν μ' έναν Ρομά. Όλοι το κουτσομπόλευαν στο σχολείο.

-Ναι. -Μόνο ο πατέρας της δεν το ήξερε.

Σου φαίνεται λογικό που δεν το ήξερε;

Δεν ξέρω. Μπορεί.

Κάποτε ο πατέρας της τον έπιασε στο σπίτι.

Εκείνος έκανε πως ήταν τάχα κλέφτης.

Και τον κατήγγειλαν.

Ναι.

Γιατί δεν είπες ότι τον κατήγγειλαν για παραβίαση οικίας;

-Καλημέρα και σ' εσένα. -Γιατί δεν μου το είπες;

Περίμενε.

-Απέσυραν την καταγγελία. -Ποιος;

Ο Πίντσι. Ήταν το σπίτι του.

-Κανόνισε μια συνάντηση να του μιλήσω. -Γραμματέας σου είμαι;

Θα πάω σπίτι του και θα πω ότι μ' έστειλες εσύ.

Τελευταία φορά.

Είπα στον κύριο Μαγκάντσα ότι δεν έχω πολύ χρόνο.

Μην ανησυχείτε, δεν αργούμε.

Έχετε γνωρίσει τον βοηθό μου.

Ναι, έξω απ' το γυμναστήριο της κόρης σας.

Είναι λογικό να ανακρίνει ένας ντετέκτιβ ένα κορίτσι, μόνο του, στον δρόμο;

Της έκανα ερωτήσεις σε δημόσιο χώρο. Δεν είναι έγκλημα.

Ο Μαγκάντσα μού είπε ότι ερευνάτε εκείνον τον Ρομά.

Οι δικοί του πιστεύουν ότι ο θάνατός του οφείλεται στον φίλο του. Κάποιον Μίλος.

Γι' αυτόν δουλεύω.

Νόμιζα ότι ήταν δυστύχημα.

Αυτό λένε οι εφημερίδες.

Εσείς τι λέτε;

Τίποτα.

Προσπαθώ ακόμα να καταλάβω τι συνέβη πραγματικά.

Γι' αυτό βρίσκετε τους συμμαθητές του;

Μόνο στην κόρη σας έκανα μερικές ερωτήσεις.

-Δικό σας είναι αυτό; -Ναι.

Με προσοχή, σας παρακαλώ. Η κόρη μου το αγαπάει πολύ.

Ο Λούμι έπαιζε βιολί. Γνωρίστηκαν εξαιτίας της μουσικής.

Σας μίλησε ποτέ γι' αυτόν;

Όχι, αλλά ήξερα πολύ καλά ποιος ήταν.

Γι' αυτό θα αποσύρατε την καταγγελία.

-Μου κάνεις έναν καφέ, Ρικάρντο; -Αμέσως.

-Θέλετε κι εσείς; -Ευχαριστώ, όχι.

Όταν τον είδα μέσα στο σπίτι, πίστεψα πως ήταν κλέφτης.

Κάλεσα την αστυνομία.

Και μετά μάθατε ότι ήταν το αγόρι της κόρης σας.

Του είπα ότι θα αποσύρω την καταγγελία αν έπαυε να τη βλέπει.

Γιατί ανακατευτήκατε τόσο;

Είχα την εντύπωση ότι δεν ήταν το κατάλληλο αγόρι για την Οτάβια.

Συγγνώμη που ρωτάω, αλλά γιατί είχατε αυτήν την εντύπωση;

Επειδή ζούσε σε τροχόσπιτο;

Ποιος ξέρει;

Η εντύπωσή μου ήταν σωστή.

Είπε ότι θα σταματήσει να τη βλέπει αν του έδινα χρήματα.

Θα το 'κανα, δεν πρόλαβα όμως.

-Ίσως έπρεπε να το πείτε στην κόρη σας. -Θα μου μάθετε να είμαι πατέρας;

Η κόρη μου έχασε μικρή τη μητέρα της.

Από τότε, το μόνο μου μέλημα είναι να την προστατέψω

από κάθε πόνο και απογοήτευση.

Ξέρω ότι πονάει πολύ τώρα.

Δεν θέλω να υποφέρει κι άλλο.

Δεν θα κρατούσε η ιστορία τους.

Λένε ένα σωρό παραμύθια για την ενσωμάτωση,

αλλά καλύτερα να μένουν όλοι με τους δικούς τους.

-Πόση ώρα θέλει; -Ένα λεπτό.

Κοίτα το εσύ. Εγώ δεν μπορώ.

-Εντάξει, αλλά ηρέμησε. -Η ηρεμία σου μου φέρνει νευρικότητα.

Τι κάνουμε αν είναι θετικό;

Θα επιλέξουμε ένα ωραίο όνομα και τέλος.

Έχετε και γι' αυτό κανόνες;

Στην παράδοσή μας δίνουμε το όνομα του παππού.

-Το ίδιο και σ' εμάς. Πώς τον έλεγαν; -Αμπντούλ Χέντι.

-Και τον άλλον; -Σαλέχ.

Ωραία. Αλλά είναι παλιά παράδοση. Τι σε νοιάζει;

Με νοιάζει.

Θέλω να τη σεβαστώ. Και θα 'χει το επίθετό σου. Τραβάλια.

Αμπντούλ Χέντι Σαλέχ Τραβάλια. Σαν να τον βλέπω στο σχολείο.

"Να σηκωθεί ο Αμπντούλ Χέντι Σαλέχ". Τελείωσε το μάθημα.

Πράγματι, είναι πρόβλημα.

Δεν είναι ανάγκη να μεγαλώσει εδώ.

Δηλαδή;

Θέλω να γυρίσω στη Λιβύη, όταν τακτοποιηθεί η κατάσταση.

Σοβαρά μιλάς τώρα;

Δεν θέλω να μείνω εδώ για πάντα.

Και θα μεγάλωνες ένα παιδί στη Λιβύη;

Ας αποφύγουμε αυτήν την κουβέντα. Είναι αρνητικό.

Στο όνομα του Αγίου Αντωνίου της Πάντοβα,

θέλω να εξοβελίσουμε τον Μίλος

από τον καταυλισμό, επειδή έχει συμμετοχή στο φονικό.

Πρέπει να φύγει απ' τον καταυλισμό όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Δεν κάνει για τον καταυλισμό μας.

Παρακαλώ, θέλω να φύγει απ' τον καταυλισμό το συντομότερο.

Λυπάμαι, Μίλος.

Μη νιώθεις ενοχές. Έκανες ό,τι μπορούσες.

Πού θα πάτε τώρα;

Ίσως με δεχτούν σ' έναν καταυλισμό στη Γαλλία. Αλλιώς…

κάπου αλλού.

Εδώ δεν ξαναγυρίζω.

-Είναι η χειρότερη τιμωρία για μένα. -Μίλος!

Για τον Λούμι θα ήταν δώρο Θεού.

Είχε δίκιο που έλεγε ότι πρέπει να φύγουμε.

Φυσικά και ήθελε να φύγει.

-Δεν μπορούσε να φέρει εδώ το κορίτσι. -Γιατί;

Λες να ήταν μόνο ο πατέρας τής Οτάβια το πρόβλημά τους;

Και αυτοί θα σιχαίνονταν την κόρη ενός Ιταλού.

Ποιος θέλει να μπλεχτεί ο γιος του με ξένους;

-Κάτι ξέρουμε εγώ και η Γκεντάρα. -Δηλαδή;

Μεγάλη ιστορία. Περασμένα ξεχασμένα.

-Θέλω μια χάρη. -Κι άλλη;

Ναι, θέλω να τσεκάρεις

αεροπλάνα, τρένα, εισιτήρια. Ό,τι βρεις. Θα σου στείλω τα ονόματα.

Δεν ήξερα ότι είχε ήδη αγοράσει εισιτήρια.

Δεν φεύγατε μόνο απ' την οικογένειά σου, μα κι απ' τη δική του.

Ήθελαν να παντρευτεί μια δική τους.

Πραγματικά τώρα. Θα έφευγες;

Θα τον ακολουθούσα παντού.

Με τι λεφτά;

Πέθανε ένας θείος του, και κληρονομούσε κάτι.

Σου είπε πότε;

Περίπου τότε που πέθανε κι ο ίδιος.

-Έχω μάθημα. -Ναι.

Ήταν έτοιμοι να φύγουν με τα λεφτά που ζήτησε απ' τον πατέρα της.

Ακριβώς.

-Κι αντί για τα λεφτά, ο Πίντσι… -Δεν ήταν αυτός.

Δεν λερώνουν τα χέρια τους αυτοί.

Λες να ήταν αυτός;

Πού πας πάλι;

Τι κάνεις εδώ;

Σ' εσένα μιλάω. Τι θες;

Φύγε…

Φύγε από δω, καραγκιόζη.

Εμπρός! Εξαφανίσου!

Γιατί δεν αμύνθηκες;

Είχα γεμάτα τα χέρια.

Πάμε.

Τι είναι αυτό;

-Τρίχες; -Ναι. Του βοηθού σας.

Οι μισές. Οι άλλες είναι στο εργαστήριο της Ιατροδικαστικής.

Δεν ήθελε τα λεφτά για να μην ξαναδεί την κόρη σας,

αλλά για να προσπαθήσει να μείνει μαζί της.

Τα είχε καταφέρει σχεδόν, και μετά κάτι πήγε στραβά.

Νομίζω ότι αποφασίσατε πως ήταν καιρός να του δώσετε ένα μάθημα.

Ίσως ο βοηθός σας βγήκε λίγο εκτός ελέγχου.

Στοίχημα ότι το DNA πάνω στη σορό ανήκει σ' αυτόν.

Αν σας είχε ομολογήσει τα αισθήματά του για την Οτάβια,

θα κάνατε πάλι το ίδιο;

Ίσως θα αρκούσε να συγκρατήσετε λιγάκι τις προκαταλήψεις σας.

Ξέρετε, κύριε,

καμιά φορά εστιάζουμε τόσο σ' αυτό που μας χωρίζει

που ξεχνάμε αυτό που μας ενώνει.

Το Cacio e Pepe μοιάζει εύκολη συνταγή, μα είναι η πιο δύσκολη.

Μόνο την καρδιά του πεκορίνο.

Μετά, λίγο νερό απ' το βράσιμο των ζυμαρικών.

Και φτιάχνουμε μια κρεμούλα.

Νάντια.

Την προγιαγιά μου την έλεγαν Νάντια.

Το έχουμε κι εδώ.

Ωραίο όνομα το Νάντια.

Ναι.

Τα ζυμαρικά!

Είναι η υπογραφή σας;

Ναι.

Ο πελάτης μου δουλεύει χρόνια για τον Πίντσι,

που βρίσκεται σήμερα εδώ για να αρνηθεί οποιαδήποτε ανάμειξη με τα γεγονότα.

Όπως λέει στην κατάθεση, μόλις βρέθηκε με τον Λούμι Ράντζονιτς

για να του δώσει τα χρήματα που ζήτησε για να μην ξαναδεί την Οτάβια Πίντσι,

ο πελάτης μου δέχτηκε επίθεση.

Προσπάθησε να αμυνθεί και τον έσπρωξε.

Μετά απομακρύνθηκε γρήγορα.

Δεν κατάλαβε ότι είχε χτυπήσει, αλλιώς θα τον βοηθούσε.

Γι' αυτό και βρήκατε το DNA του στη σορό του θύματος.

Ο δικαστής θα λάβει σίγουρα υπόψη αυτήν την οικειοθελή δήλωση.

Σίγουρα θα τη λάβει υπόψη. Αναμφίβολα.

Χαίρετε.

Καλή σας μέρα.

Ήρθε να ομολογήσει τη δολοφονία. Με τη θέλησή του.

Κάθε τόσο χρειάζεται και λίγη τύχη στη δουλειά μας.

Θα οργανώσουμε μια επιχείρηση τις επόμενες εβδομάδες.

Οργανωμένο έγκλημα.

Θέλω να τη διευθύνετε εσείς.

Πάντα στη διάθεσή σας. Στείλτε μου τα στοιχεία.

Ας δειπνήσουμε σπίτι μου. Θα μιλήσουμε πίνοντας ένα ωραίο κρασί.

Εντάξει.

Η σύζυγος φτιάχνει ένα φοβερό λαβράκι!

Ευχαρίστως.

Φέρτε και τον σύντροφό σας.

Πώς είπατε;

Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

-Αυτό μας έλειπε. -Γιατί να υπάρχει;

Τι πρόβλημα; Δεν ισχύει.

Όχι;

-Επειδή άκουσα… -Δεν ακούσατε καλά.

Καλώς. Αν είναι έτσι…

ζητώ συγγνώμη.

Όταν γυρίσαμε στον καταυλισμό, η οικογένεια του Λούμι ζήτησε συγγνώμη.

Οι γηραιοί είπαν ότι θα οργανώσουν ένα συμφιλιωτικό συμπόσιο.

Δεν σε βλέπω ιδιαίτερα χαρούμενο.

Ο Λούμι δεν μου είπε ότι ερωτεύτηκε. Και τώρα δεν μπορεί πια να το κάνει.

Εγώ ξέρεις τι δεν μπορώ να χωνέψω;

Ότι ο Πίντσι, ως μόνος υπεύθυνος, δεν θα φάει τη φυλακή που πρέπει.

Άκου…

Εμείς πληρώνουμε πάντα τα χρέη μας, αλλά τώρα είναι κάπως δύσκολο.

Είμαι σίγουρος ότι θα βρεθεί ο τρόπος να ξεχρεώσετε.

Η γιαγιά μου θέλει να σε χαιρετήσει.

Λέει ότι υπάρχουν δυο δρόμοι μέσα σου.

Ο ένας κοιτάζει μπροστά, ο άλλος πίσω.

Δεν αποφασίζεις εσύ ποιον θα πάρεις, μα η καρδιά σου.

Η καρδιά ξέρει πάντα πού είναι αυτός που μας περιμένει,

κι ας είναι αλλού το σπίτι του.

Κύριε!

Ήθελα να σ' ευχαριστήσω εκ μέρους όλων μας.

Το σωστό είναι να το κρατήσεις εσύ αυτό.

Ευχαριστώ πραγματικά.

Υπάρχει κάποιος που του αξίζει περισσότερο.

Ποιανού είναι;

Λοιπόν;

Δεν είπες λέξη από όταν βγήκαμε.

Είδα όλα μαζί αυτά που με τρομάζουν στη ζωή.

Τόσος κόσμος με γούνες, κοσμήματα και περούκες.

-Όλη αυτή η άχρηστη επίδειξη. -Τέρμα η όπερα, λοιπόν.

Αντιθέτως, η όπερα μου άρεσε πολύ. Και δεν το περίμενα.

-Όπως με τους ανθρώπους. -Δηλαδή;

Τα αντίθετα έλκονται.

Δεν ξέρω. Πρέπει να το σκεφτώ. Ξέρω κάτι άλλο όμως.

Όσοι έχουν πονέσει αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον.

Υπάρχει κάτι που δεν ξέρω Κι ίσως δεν το ξέρεις για μένα

Καμιά φορά, είναι ωραίο να μην ξέρεις

Ν' αφήνεις τον εαυτό σου να ξαφνιαστεί

Μια χαρά είναι κι έτσι τελικά

Δεν ξέρω την καρδιά σου Μα μέσα της θα μπω

Γιατί είναι ωραίο να μην ξέρεις

Κι αφήνω τον εαυτό μου να ξαφνιαστεί Όταν μιλάς για μένα

Από τόσα μικρά πράγματα

Μπορείς να ζήσεις δυο φορές Γιατί όχι λοιπόν;

Κάν' το μαζί μου

Έκανα το καθήκον μου. Σ' έφερα σώα και αβλαβή.

Ναι.

Η Μπιάνκα είναι στις Βρυξέλλες.

Θέλεις να ανέβεις;

-Να είμαι ειλικρινής; -Κάποια στιγμή, θ' αρχίσεις.

Υπάρχει κάτι που δεν ξέρω Αλλά τώρα εσύ το ξέρεις για μένα

Κι αν χορέψω μόνη μου τη νύχτα

Θα ξαφνιαστώ αν χορέψεις μαζί μου

Από τόσα μικρά πράγματα

Μπορείς να ζήσεις δυο φορές Γιατί όχι λοιπόν;

Κάν' το μαζί μου

-Τι είναι; -Ορκίσου πως είσαι κι εσύ.

-Τι; -Ειλικρινής.

Θ' αρχίσουμε να τρέχουμε

Μα κάν' το μαζί μου

Τώρα θέλω να δω

Δύο ανατολές του ήλιου

Μια για μένα

Και μια για σένα

Για τον κρυμμένο σου πόνο

Για να θυμάμαι πως καμιά φορά Δεν πειράζει να 'ναι όπως είναι

Δεν πειράζει να 'ναι όπως είναι

Για τον κρυμμένο σου πόνο

Για να ξαναρχίσουμε, είναι καλύτερα έτσι

Είναι καλύτερα έτσι

Είναι καλύτερα έτσι

Είναι καλύτερα έτσι

Καλημέρα! Πολύ χαίρομαι που γυρίσατε.

-Καλή σας μέρα. -Θα χαρεί οπωσδήποτε και ο συνάδελφός σας.

-Ο Ντε Τζίλιο; -Όχι, ένας που γνώρισα πριν λίγες μέρες.

-Ρωτούσε για σας. -Δεν σας είπε το όνομά του;

Εξαφανίστηκε πριν προλάβω να τον ρωτήσω.

Ήταν ένας άντρας γεροδεμένος, γύρω στα πενήντα.

Από τη Ρώμη, αν κρίνω απ' την προφορά.

Δεν ήθελα να σας διακόψω.

-Όχι. -Συνεχίστε την προπόνησή σας.

Ήρθα μόνο να σας πω ότι χαίρομαι που επιστρέψατε.

Καλή σας μέρα.

Κάν' το μαζί μου

Κάν' το μαζί μου

Αν ο κόσμος γυρίζει πιο γρήγορα Και πέσουμε

Ή αν αρχίσουμε να τρέχουμε

Κάν' το μαζί μου

Υπότιτλοι *OFFiCiAL opensubtitles

Υποτιτλισμός: Λένα Ταχμαζίδου