Original subtitles

Είμ' αυτός που από δίπλα σου περνάει

Η βουή του δρόμου στο φόντο

Κρυώνω, στην άσφαλτο βροχή

Η γαλήνη που επανέρχεται Αφού έχεις κλάψει

Αλλάζω δέρμα Αποτυπώματα αλλάζω

Σαν μια οχιά, σαν λύκος Σαν χαμαιλέοντας

Στον καθρέφτη το είδωλό μου Λέει ότι μοιάζω

Με έναν αόρατο

Είμ' ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας

Μια κόρνα στο κόκκινο φανάρι

Είμαι ο άγνωστος δίπλα σου

Όταν παραγγέλνεις Μια μπίρα ακόμα στην μπάρα

Αλλάζω σπίτι, αλλάζω ορίζοντα

Όπως αλλάζουν τα όρια του μυαλού μου

Στον καθρέφτη το είδωλό μου Λέει ότι μοιάζω

Με έναν αόρατο

Απλώς με έναν αόρατο

ΜΙΛΑΝΟ, 9x19 mm

Τους βλέπεις;

Κάνουν ότι τάχα γυμνάζονται,

-μα είναι εραστές και συναντιούνται κρυφά. -Κάπως σαν εμάς.

Μ' αυτά είμαστε καλά.

Για τον προηγούμενο μήνα.

Δεν γίνεται έτσι. Αν δεν μπορείς να πληρώνεις πια, πες το.

-Μπορώ. -Δεν νομίζω.

-Θα βρω τρόπο. -Τι τρόπο;

Μην ανησυχείς.

Δεν ανησυχώ καθόλου.

ΟΔΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

-Aναψυκτικά; -Βαρέθηκα τα Negroni.

Καλά. Έλα, κάποιος σε θέλει.

-Ποιος; -Κάποιος! Έλα.

Καλημέρα.

-Αντρέα Αντάνι, χαίρω πολύ. -Σε τι οφείλουμε τη χαρά;

Στην αρχή είναι ανάποδος. Μετά, γίνεται χειρότερος.

Βρήκα αυτό.

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΡΕΥΝΩΝ

Μας συγχωρείτε μια στιγμή.

Λούκα!

Δεν ξέρεις πόσοι φουκαράδες δεν μπορούν να πάνε στην αστυνομία

ή, και να πάνε, δεν τους δίνουν σημασία.

Η μια αδικία μετά την άλλη. Αυτή η πόλη μάς χρειάζεται.

Εμάς χρειάζεται, μάλιστα.

Όταν λέω εμάς, εννοώ εσένα.

Αλλά κι εμένα. Λιγάκι.

Ξέρεις πόσα θα βγάλουμε απ' αυτήν την ιστορία;

Λίγα. Εδώ γράφει "λογικές τιμές".

Σε τέτοιους πελάτες απευθυνόμαστε.

Είμαστε η ιδέα που έλειπε από το Μιλάνο. Είμαστε μια startup.

Κοίτα τον Στιβ Τζομπς, τον Μπιλ Γκέιτς, τον Τζεφ Μπέζος…

Από ένα γκαράζ ξεκίνησαν όλοι.

Τελευταία φορά που σ' το λέω. Εξαφάνισε αυτά τα φυλλάδια.

Σίγουρα;

Γιατί δεν κολυμπάς και στο χρήμα.

Και; Τι σε νοιάζει εσένα;

Εξαρτάται. Έχεις τα λεφτά να μου δώσεις το νοίκι του μήνα;

Ο κύριος είναι ήδη εδώ. Ας ακούσουμε, τουλάχιστον, τι έχει να μας πει.

Καλώς. Μετά όμως θα τα κάψεις αυτά!

-Όλα. Εντάξει; -Αμέσως.

Παρακαλώ, κύριε Αντάνι.

Έχω μια εταιρεία. Ταχυμεταφορές. Ορίστε.

Συγγνώμη. Πώς πάνε οι δουλειές;

Μια χαρά, μετά την πρώτη καραντίνα. Έχω καμιά τριανταριά υπαλλήλους.

Ωραία. Ρωτάω επειδή είναι πολύ καλός, αλλά ακριβός.

Πριν από τρεις μέρες έγινε μια ληστεία σ' ένα κοσμηματοπωλείο.

-Ναι, το διάβασα. -Ο τύπος που σκοτώθηκε…

Ο Ρουμάνος.

Ο Φλόριαν.

-Ήταν υπάλληλός μου. -Τι μπορώ να κάνω εγώ;

-Θέλω να καταλάβω τι ακριβώς συνέβη. -Τι να καταλάβετε;

Ο τύπος μπαίνει σ' ένα κοσμηματοπωλείο με ένα όπλο στην τσέπη,

το βγάζει, ο κοσμηματοπώλης ρίχνει. Ληστεία που στράβωσε.

Ο Φλόριαν δεν ήταν απλός υπάλληλος. Ήταν κάτι παραπάνω.

Τι ήσασταν; Συνέταιροι;

-Όπως εμείς οι δύο; -Όχι ακριβώς.

Όχι όπως εμείς οι δύο, λοιπόν.

Δεν ήταν ικανός για κάτι τέτοιο. Τον ήξερα καλά.

Αν ήταν εγκληματίας, θα το είχα αντιληφθεί.

Θέλω μόνο να το ψάξετε λιγάκι.

Θα πληρώσω όσα μου πείτε, κανένα πρόβλημα.

Θα ήταν τελείως ανούσιο.

Είναι δύσκολο να το αποδεχτείς, μα ήταν κλέφτης.

Εντάξει, είναι γκέι, αλλά ας του δώσουμε ένα χεράκι.

Ας κάνουμε δυο τρεις ερωτήσεις στον γύρο, και ίσως ανακαλύψουμε κάτι.

Ξέρεις τι θα ανακαλύψουμε μόνο;

Ότι τον κορόιδευε απ' την αρχή.

Υπότιτλοι *OFFiCiAL opensubtitles

ΡΩΜΗ, 9 ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Ευχαριστώ.

Έναν καπουτσίνο.

Ένα τριάντα.

Καλύτερα ψιλά.

-Μου λείπουν δέκα λεπτά. -Κανένα πρόβλημα, ευχαριστώ.

Ο καφές μου. Θα το δώσω εγώ αυτό στην κοπέλα.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη.

-Ξέχασες αυτό. -Τι χαζή που είμαι!

-Ευχαριστώ. -Τσέκαρε ότι είναι…

Ευχαριστώ. Δεν λείπει τίποτα.

-Αλίμονο. Έχω εμπιστοσύνη. -Ευχαριστώ γι' αυτό.

Όχι, έχω εμπιστοσύνη επειδή είναι άδειο.

Ευχαριστώ. Χαντίζα.

Είναι αραβικό όνομα.

Λούκα, που είναι ιταλικό.

Αυτή είναι δική σου, ναι.

Η ανταμοιβή μου;

Δηλαδή;

Δικαιούμαι το 10% του περιεχομένου. Με πας για φαγητό κι είμαστε πάτσι.

Σου είπα ότι είναι άδειο. Δεν ξέρω πόσο είναι το 10% του τίποτα.

-Κάτι θ' αξίζει το πορτοφόλι. -Ναι, 14 ευρώ.

-Απ' το παζάρι. -Μου χρωστάς ένα δείπνο 1,40 ευρώ.

Εντάξει.

Δεν με σκεπάζεις κι εμένα;

-Ναι. -Ευχαριστώ.

Το μυθιστόρημά σας καλεί τον αναγνώστη να μη δίνει αξία στο χρήμα.

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ο σύζυγός σας θα συμφωνούσε μαζί σας,

δεδομένης της θέσης του.

Ο σύζυγός μου κατάλαβε την αξία του μυθιστορήματος.

Η πρώτη του ερώτηση αφορούσε το ποσοστό μου ανά αντίτυπο.

Γέλασες.

-Πότε; -Νωρίτερα. Με το αστείο μου.

Αδύνατον. Δεν έχω αίσθηση του χιούμορ.

Καλύτερα. Αξίζει διπλά, τότε.

Εμπρός; Γεια. Ναι.

Ναι. H βιβλιοπαρουσίαση πήγε καλά.

Εντάξει.

Κατάλαβα, ναι. Επιστρέφω.

Εντάξει.

Η κόρη μου ούτε στις παρουσιάσεις έρχεται ούτε διαβάζει το βιβλίο μου.

Ίσως το διάβασε μα δεν βρήκε χρόνο να σ' το πει.

Ήταν με τον πατέρα της στις Βρυξέλλες. Αν χρειαζόταν χρόνο, θα τον έβρισκε.

Τότε ίσως δεν της άρεσε και δεν βρίσκει το θάρρος να το πει.

Αν το 'χε διαβάσει και δεν της άρεσε, θα μου το 'λεγε με μεγάλη της χαρά.

-Ωχού. -Φτάσαμε.

Μου κόπηκε το λουράκι.

Δώσ' το μου. Θα δώσω να το φτιάξουν.

-Σίγουρα; -Ναι. Ξέρω έναν καλό στη δουλειά του.

Εντάξει.

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

-Δεν σε πειράζει να παρκάρεις εσύ; -Κανένα πρόβλημα.

-Θυμάσαι πού; -Ναι.

Πίσω απ' το κτίριο, πρώτο γκαράζ δεξιά.

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

Δεν έχουμε χρόνο.

Ας τραβήξουμε το αίμα, δεν χρειαζόμαστε τίποτ' άλλο.

Εντάξει; Κατάλαβες; Τέλεια.

-Πάρε ένα καλό πλάνο. -Ναι.

-Να είναι δυνατή εικόνα. -Εντάξει.

-Πώς είναι; -Μια χαρά.

-Ζούμαρε. -Ναι.

-Το ρεπορτάζ μου τώρα. Πάμε. -Εντάξει.

-Χαίρετε. -Γεια.

-Έσπασε το λουράκι. -Α, ναι. Το κούμπωμα.

Έχω το αυθεντικό ανταλλακτικό.

-Κάνει 200 ευρώ. -Εντάξει.

-Σίγουρα; -Ναι.

Φεύγουν.

Θα 'ρθει άλλος. Κρατάνε σειρά. Ντε και καλά να δώσω συνέντευξη.

Μια λέξη να σου ξεφύγει, και σε θεωρούν εγκληματία.

Δίκιο έχεις.

Ευτυχώς που είχες το πιστόλι.

Αλλιώς δεν θα ήσουν τώρα εδώ να τα λες.

Το πήρα μετά την τρίτη ληστεία. Δεν ξέρω αν έκανα καλά.

Καλύτερα να μην τον άφηνες να μπει.

Δεν φοράνε και μάσκα. Μακάρι να φορούσαν.

Κι έπειτα, σ' εμένα βρήκε να πουλήσει ρολόι μαϊμού; Δεν θα το 'βλεπα;

-Πρεζόνι ήταν; -Ποιος ξέρει;

Όταν του είπα πως είναι μαϊμού, τράβηξε όπλο.

Ευτυχώς έχω κάμερα. Αλλιώς θα την είχα πατήσει.

Φαντάζομαι.

-Έτοιμο. -Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ.

Καλημέρα.

-Έχεις φάει; -Ναι.

-Καφέ; -Όχι, ευχαριστώ.

Χαίρομαι που ήρθες να με δεις.

Εγώ όχι και τόσο.

Δεν νιώθω πια άνετα στο τμήμα.

Εσύ ανέλαβες την έρευνα για το κοσμηματοπωλείο;

Τη ληστεία όπου πέθανε ο Ρουμάνος.

Ήταν νόμιμη άμυνα.

Είδατε το υλικό της κάμερας.

-Γιατί ενδιαφέρεσαι; -Περιέργεια.

Έχω κι εγώ λίγη περιέργεια.

"Λογικές τιμές";

-Πού το βρήκες; -Ένα παιδί τα μοίραζε εδώ έξω νωρίτερα.

Θες άδεια για να γίνεις ντετέκτιβ.

Δεν είμαι ντετέκτιβ.

-Γιατί με ρωτάς για τις κάμερες; -Επειδή είδες το υλικό.

Έλα.

Σε δυο μέρες, άλλωστε, θα είναι στο διαδίκτυο.

-Ποιος σε προσέλαβε; -Ένας φίλος του νεκρού.

-Λέει πως δεν ήταν κλέφτης. -Αφού το λέει ο φίλος του!

Μια στιγμή. Πήγαινε πίσω.

Τι πιστόλι είναι αυτό;

Ένα 98άρι. Δηλωμένο.

Του θύματος είχε σβησμένο σειριακό αριθμό κι ήταν άδειο.

Και η σφαίρα;

Ένα μολύβδινο φυσίγγιο, σαν αυτά των σκοπευτηρίων.

Ο κοσμηματοπώλης πάει κάθε Σάββατο.

Είναι και σε μια ομάδα. Young Guns Μιλάνο.

Τον σημάδευαν, Λούκα. Ήταν νόμιμη άμυνα.

Βρες άλλον πελάτη, καλύτερα.

-Γεια. -Καλά, έτσι φεύγεις;

Έχω δουλειές.

Πες μου αν σ' αρέσει το γραφείο.

Του λείπει μια προσωπική πινελιά. Εγώ θα 'βαζα μια οικογενειακή φωτογραφία.

-Γεια. -Γεια.

-Πώς πάει; -Καλά. Εσύ;

Καλά, ευχαριστώ.

-Δουλεύεις; -Ένα μέιλ στέλνω και τελείωσα.

-Γεια. -Γεια.

Πέρασε ο Λούκα απ' το γραφείο.

Τι κάνει αυτός;

Καλά είναι.

Κάλεσέ τον για φαγητό ένα βράδυ. Έχω να τον δω απ' την κηδεία της Χαντίζα.

-Τον κάλεσα. -Και τι είπε;

-Ότι θα 'ρθει. -Θα 'ρθει;

Πολύ χαίρομαι.

-Μπροστά στο αστυνομικό τμήμα; -Εκεί είναι όλοι οι φουκαράδες.

Θέμα μάρκετινγκ.

Σαν να βάζεις καρουζέλ μπροστά στα σχολεία.

Κάποια μέρα θα εξαφανίσω το πτώμα σου.

Γιατί; Τι έκανα;

Έχεις ακόμα την κάρτα του Αντάνι;

Ναι. Γιατί;

Πάρ' τον και πες του ότι θα πάμε το πρωί.

Την έχω!

Είχε ένα ρολόι μαϊμού.

Ο κοσμηματοπώλης το κατάλαβε, κι άρχισαν να τσακώνονται.

Τράβηξε όπλο.

Μόνο που κι ο άλλος είχε όπλο. Κι ήξερε να το χρησιμοποιεί.

Τι να πω. Μου φαίνεται παράλογο.

-Σας οφείλω κάτι; -Ναι.

Όχι.

Όχι ακόμα.

-Δηλαδή; -Είδα το βίντεο.

Δεν ξέρω αν ο κοσμηματοπώλης έδωσε το ίδιο πιστόλι στην αστυνομία.

Επομένως;

Θα ξανάρθω όταν βεβαιωθώ.

-Ευχαριστώ. Τα λέμε. -Τα λέμε.

Λοιπόν;

Δεν φαίνεται καθαρά στο βίντεο, αλλά το πιστόλι μοιάζει 93άρι, όχι 98άρι.

-Γιατί να τα αλλάξει; -Το 93άρι είναι αυτόματο.

Οι πολίτες στην Ιταλία απαγορεύεται να έχουν αυτόματα.

Συγγνώμη. Η αστυνομία δεν το παρατήρησε.

-Το βίντεο είναι χάλια. -Εσύ όμως το παρατήρησες.

Ήταν το αγαπημένο μου όπλο στην Αντιτρομοκρατική. Μ' αυτό κοιμόμουν.

Στην Αντιτρομοκρατική ήσουν;

Πού πάμε τώρα; Να μαυρίσουμε κανέναν στο ξύλο;

-Εγώ πάω στο σκοπευτήριο. -Κι εγώ;

Θα πας να εξαφανίσεις τα φυλλάδια. Όλα.

Όλα! Ξέρεις πόσα τύπωσα;

-Όχι. Πόσα; -Λίγα.

Πολύ λίγα.

ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Θα ήθελα να ρίξω.

-Ναι. Είστε μέλος μας; -Όχι.

Καλώς. Έχετε άδεια οπλοκατοχής;

Όχι.

-Έχετε κάνει την εκπαίδευση; -Ποια εκπαίδευση;

Χρειάζεται εκπαίδευση για να ρίξετε χωρίς άδεια.

Δεν είναι ανάγκη. Έχω πυροβολήσει πολλές φορές.

Μάλιστα. Πάμε πάλι απ' την αρχή.

Θα σου κάνω μια ερώτηση και θα μου πεις ναι ή όχι.

Αν απαντήσεις ναι, ρίχνεις. Αν όχι, κάνεις την εκπαίδευση.

-Έτοιμος; -Όχι.

Απελευθερώνουμε και οπλίζουμε.

Πυροβολούμε, βγάζουμε τον γεμιστήρα πιέζοντας το κουμπί αποδέσμευσης.

Κρατάμε το όπλο όπως σας έμαθα,

γυρίζουμε το χέρι κι η σφαίρα πέφτει στην παλάμη.

Προσοχή μην πέσει κάτω.

-Είναι σοβαρό θέμα αυτό. -Βιάσου τώρα σαν καλό παιδί.

Το θεωρείς παιχνίδι; Είναι πραγματικά όπλα.

Σώπα!

Εντάξει. Δείξε μας πόσο καλός είσαι.

Παιδιά, κοιτάτε εδώ!

Το ξεφτέρι θα δείξει πώς ρίχνουμε.

Εμπρός. Ακουστικά.

Παραλίγο να μου πέσει.

Το σκόπευτρο είναι στραβό.

Δεν σε 'χουμε ξαναδεί στο σκοπευτήριο.

Έχω λίγο καιρό εδώ.

Πού έμαθες να ρίχνεις έτσι;

Ήμουν σε μια ομάδα στη Ρώμη, κερδίσαμε και τουρνουά. Μετά τα παράτησα.

-Δεν έχω πια άδεια οπλοφορίας. -Αλλά τα καταφέρνεις ακόμα.

-Έχουμε κι εμείς ομάδα. -Είχαμε.

Ήταν κι ο κοσμηματοπώλης που έριξε στον Ρουμάνο.

Ναι, τον γνώρισα.

-Του πήγα να μου φτιάξει ένα ρολόι. -Τυχαία;

Έπρεπε ν' αλλάξω λουράκι. Σκέφτηκα

"Καλύτερα να πάνε σ' αυτόν τα λεφτά".

Σωστά. Και να σκεφτείς, διεξάγουν έρευνα γι' αυτόν.

Θα δεχτούν ότι ήταν νόμιμη άμυνα.

Ναι, αλλά δικηγόροι, δίκες. Ζωή είναι αυτή;

Έπρεπε να 'ναι σαν τις ΗΠΑ.

Μπαίνεις σπίτι μου να κλέψεις;

Αν σου ρίξω, κανείς δεν θα μου πει τίποτα. Είναι δικαίωμά μου.

Ναι.

Οργανώσαμε μια διαμαρτυρία αύριο βράδυ. Δεν έρχεσαι;

-Ν' ακουστούμε κι εμείς. -Κι έχουμε κι ένα τουρνουά, αν θες.

Θα μας βόλευε ένας σαν κι εσένα.

Θα το σκεφτώ.

Πες μου το νούμερό σου να σου παραγγείλω μπουφάν.

"Ο Αόρατος". Μ' αρέσει η γραμματοσειρά και οι σκιές που έβαλες.

Εσύ το έκανες;

-Ναι, βέβαια. -Γεια!

Γνώρισα τον συνεταίρο σου. Πολύ μ' αρέσει αυτή η φάση του γραφείου.

-Και τα φυλλάδια τής αρέσουν. -Ναι.

Είναι άνθρωπος με γούστο η κυρία.

Τι θέλεις εδώ;

Ήρθα να ευχαριστήσω τον Πάλιτα για την καλή δουλειά στο αμάξι.

Δεν πρέπει να κυκλοφορείς μόνη σου.

Να φεύγω εγώ, αφού έχετε δουλειά.

-Γεια. -Γεια.

Γιαπωνέζικο;

Απόψε οδηγώ εγώ.

-Ποιος σου είπε πού μένω; -Έχω τις πηγές μου.

Ποιος θες να μου το είπε; Ο φίλος σου.

Ο Μαγκάντσα δεν είναι φίλος μου. Και πρέπει να κοιτάει τη δουλειά του.

Ήθελα μόνο να βγάλω την υποχρέωση.

Εντάξει. Σ' το φέρνω και σε πάω σπίτι.

Αν δεν ήθελες να φάμε μαζί, ας έλεγες ότι δεν σ' αρέσει το σούσι.

Θα ήταν πιο κομψό.

Έρχομαι, ναι.

ΤΗΓΑΝΙΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ

-Ορίστε. Για σας. -Ευχαριστώ.

Το κέτσαπ το πληρώνεις ξεχωριστά. Με 1,40, ξεπερνούσε τον προϋπολογισμό.

Μη σε νοιάζει, είναι τέλειες και έτσι.

-Το έκλεψα. Μη με κατακρίνεις. -Αν δεν με κατακρίνεις κι εσύ.

Να βγαίνεις πρώτο ραντεβού

και να πληρώνει η κοπέλα… Αυτά τα κάνουν οι ταμάρο.

-Μ' αρέσουν οι ταμάρο. -Μπα;

Ναι.

Αραβική λέξη.

-Σημαίνει… -Έμποροι χουρμάδων.

-Μιλάς αραβικά; -Λίγο.

-Πώς κι έτσι; -Πρώτη φορά βγαίνουμε. Όλα θα τα πω;

Πρέπει να διατηρήσω κάποιο μυστήριο. Εσύ τι κάνεις στη Ρώμη;

Είμαι ξεναγός.

Πηγαίνω βόλτες τους πλούσιους που κάνουν ότι ενδιαφέρονται για την αρχαία Ρώμη,

αλλά θέλουν μόνο να ψωνίσουν.

-Εσύ; -Στην αστυνομία.

Διάολε!

-Δεν είναι καλό; -Όχι!

Μόλις ομολόγησα ένα έγκλημα σ' έναν αστυνομικό.

Για καλή σου τύχη, αντιμετωπίζω πιο σημαντικά πράματα από κλοπή κέτσαπ.

Πάλι καλά.

-Τη γλίτωσα. -Μπα.

Πρέπει να σε προσέχω τώρα.

-Τι ατυχία που βρέχει. -Ίσως σταματήσει.

Δεν θα 'ρθει κόσμος. Λούκα!

-Γεια. -Ήρθες.

Ναι.

Φιλίπο, δεν φαντάζεσαι πώς ρίχνει.

-Σε ξέρω εσένα. Ήρθες για το ρολόι. -Ναι.

-Φιλίπο. -Λούκα.

Ο δικηγόρος μού είπε να αποφεύγω το σκοπευτήριο.

Εσύ έχεις άδεια οπλοφορίας. Εμένα μού την πήραν.

Πώς κι έτσι;

Ας πούμε ότι έχω ιδιαίτερα γούστα.

Που δεν είναι νόμιμα σ' αυτήν τη χώρα.

Σοβαρά;

Όχι αυτά που χρησιμοποιούνται στο σκοπευτήριο.

-Μετά τι κάνεις; -Γιατί;

Άσε τα γιατί.

-Τι μέρος είναι αυτό; -Μην ανησυχείς, δεν είναι κανείς εδώ.

-Δεν υπάρχουν σπίτια τριγύρω. -Ερχόμαστε συνέχεια εδώ.

Φτάσαμε.

-Έλα, Λούκα. -Πού;

-Εδώ. -Έλα.

Θα σου δείξουμε το κουτί των θησαυρών.

Άντε, Φιλ. Θέλω να ρίξω.

Εδώ είμαστε.

Λοιπόν…

Σου κάνει αυτό;

Δοκίμασε αυτό. Το Glock.

Το χτύπησες!

-Τι λες, Φιλ; Ξέρει να ρίχνει ή όχι; -Είναι καλός.

Για δες εδώ.

-Αυτόματο 93άρι, διαμετρήματος 9x19. -Αυτό άσ' το εκεί που ήταν.

Μην το ακουμπάς. Μ' αυτό κοιμάται.

Άντε χάσου, ρε!

Αν σε πιάσουν μ' αυτό, θα 'χεις μπελάδες.

-Ναι. -Σκατένιος νόμος μιας σκατένιας χώρας.

Με το 93άρι δεν έχεις ελπίδες. Ο Φιλ χτυπάει κουτάκι απ' τα 50 μέτρα.

-Εγώ από τα 100. -Ελεύθερος σκοπευτής είσαι;

-Άκου εκατό! -Λοιπόν.

Εγώ βάζω αυτό.

Αν δεν το πετύχω, δικό σου.

Αν το χτυπήσω όμως, θα κρατήσω το πιστόλι.

Αποκλείεται. Είναι δικό μου.

Αν όμως θες να παίξεις…

ορίστε.

Εντάξει. Ας παίξουμε.

Ενδιαφέρουσα φάση.

Αρχίζει κι έχει ενδιαφέρον.

-Κατ' εμέ, δεν θα το πετύχει. -Όχι.

Ενενήντα οχτώ, ενενήντα εννέα, εκατό.

ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ

Παίζουν με παράνομα όπλα. Ολόκληρο οπλοστάσιο έχουν.

Οπότε;

Πριν φτάσει η αστυνομία, ο κοσμηματοπώλης

αντικατέστησε το 93άρι με ένα δηλωμένο 98άρι.

-Άρα ο Φλόριαν πήγε πράγματι για ληστεία. -Ναι.

Έτσι έγινε. Τα στοιχεία κολλάνε. Είναι νόμιμη άμυνα.

Έσπασα δυο αυγά.

-Ευχαριστώ, ήπια καφέ. -Τρώγε!

-Τι συζητούσατε; -Τίποτα.

Μια δουλειά που ετοιμάζουμε. Μην ανησυχείς εσύ.

Εγώ όμως ανησυχώ. Τις ξέρω τις δουλειές σου.

Καρδιά μου, αφού ξέρεις ότι όλα καλά τα κάνω εγώ. Νόμιμα.

Τι έχεις να πεις γι' αυτό;

-Εσύ της το έδωσες; -Ήταν πάνω στην τουαλέτα.

Πρόσεξε καλά, Πάλιτα!

Κοίτα μην μπλέξεις για τέτοιου είδους χαζομάρες.

-Τι είπε; -Ότι το όνομα της εταιρείας τής αρέσει.

-Άρα, η υπόθεση έκλεισε. -Όχι.

Δεν κατάφερα να πάρω το πιστόλι,

αλλά κέρδισα αυτό.

-Μαϊμού είναι. -Τι λες τώρα;

-Άκουσέ με, είναι μαϊμού. -Πώς γίνεται;

Πώς νομίζεις ότι αγόρασε το γερανάκι;

Φάε λίγο ακόμα.

Πάλι η ίδια ιστορία, καρδιά μου;

-Δεν είναι αλήθεια. -Ναι, καλά.

-"Δεν είναι αλήθεια". -Αλήθεια είναι.

Είναι γνωστό ότι οι καλύτεροι ντετέκτιβ έχουν σκοτεινό παρελθόν.

-Πάρε τον Μάρλοου, τον Χάρι Μπος. -Έλα μαζί μου.

-Τι; -Έλα.

Γκεντάρα, ευχαριστώ για το πρωινό.

Γεια σου, καρδιά μου. Τα λέμε.

Ο Φλόριαν οργάνωνε τις παραδόσεις;

Ναι, τις ταξινομούσε ηλεκτρονικά.

-Να δω τον υπολογιστή; -Φυσικά.

Ένα πράγμα μόνο.

Κανείς δεν ήξερε τη σχέση μου με τον Φλόριαν.

Μην ανησυχείτε.

Ευχαριστώ. Το εκτιμώ. Ελάτε.

Ακολουθήστε με.

Περάστε. Ο Ίλιο έχει αναλάβει τις παραδόσεις τώρα.

-Καλημέρα. -Χαίρετε.

-Παρακαλώ. -Ευχαριστώ.

Λοιπόν, πώς λειτουργεί αυτό;

Όταν έρχονται τα δέματα, καταχωρούμε διεύθυνση, ώρα και τα λοιπά.

Το λογισμικό οργανώνει τα δρομολόγια των μεταφορών.

Πρώτα πληρώναμε λογισμικό, μετά έφτιαξε αυτό ο Φλόριαν.

-Τα κατάφερνε με τα ηλεκτρονικά. -Όχι μόνο. Ήταν διάνοια.

Ακόμα το μαθαίνω, αλλά είναι καλύτερο απ' τα άλλα.

Στην τελική, γλιτώνουμε ακόμα κι ένα μισάωρο ανά μεταφορέα.

Μιλάμε για λεφτά.

Κι είναι όλα καταχωρημένα εκεί μέσα;

-Παραδόσεις, χρόνοι. -Άρα ο Φλόριαν δεν είχε καμία σχέση;

-Αυτό ανακάλυψες; -Θέλω ακόμα χρόνο γι' αυτό.

Όσο χρόνο θέλεις. Να σας φέρω κάτι απ' το αυτόματο μηχάνημα;

Εγώ θα ήθελα κάτι να πιω. Και κάτι να τσιμπήσω, αν υπάρχει.

-Κι έναν καφέ. Διπλό. -Διπλό.

-Αμέσως. -Ευχαριστώ.

Και; Άλλο τίποτα;

Δεν μ' άφησες καν να τελειώσω το πρωινό μου.

Ορίστε. Πριν από δύο εβδομάδες, ένα δέμα δεν δόθηκε σε κανέναν κούριερ.

Έφτασε εδώ και εδώ έμεινε.

Δες τις παραδόσεις στη διεύθυνση αυτή.

Ναι.

Οδός Ρουτσελάι 71. Επτά παραδόσεις τους τελευταίους πέντε μήνες.

-Παραλήφθηκαν αλλά δεν παραδόθηκαν ποτέ. -Ωραία. Εκεί να πάμε.

-Ευχαριστώ. -Τίποτα.

Δεν υπάρχει 71.

Έτσι φαίνεται. Δεύτερη φορά περάσαμε από δω.

Θα κρατήσει ώρα το σασπένς ή θα μου πεις κι εμένα τι συμβαίνει;

Νομίζω ότι ο κοσμηματοπώλης σπρώχνει μαϊμούδες.

Ποιος ξέρει πόσους εξαπάτησε.

Πιστεύω ότι τον προμήθευε ο Φλόριαν.

Έφταναν στην αποθήκη, και του τα πήγαινε.

Και γιατί να τα στέλνουν σε ανύπαρκτη διεύθυνση;

Γιατί αν κάτι πήγαινε στραβά, δεν ρίσκαρε τίποτα.

Σωστό.

Γεια σου. Τι κάνεις;

Τι έχει;

Χάλασε κι αυτό το λουράκι;

Βασικά, δεν πίστευα ότι θα το χτύπαγα απ' τα 100 μέτρα.

Ούτε όμως ότι θα μου έδινες μια μαϊμού.

Σιγά μην περιφέρομαι με το γνήσιο. Τελευταία με λήστεψαν στο φανάρι.

Νόμιζα ότι το κατάλαβες. Ψεύτικο ρολόι στοιχημάτισες κι εσύ.

Δηλαδή;

Αυτό που μου έφερες για φτιάξιμο. Αντίγραφο είναι.

Σε ρώτησα δυο φορές πριν το φτιάξω.

Καλύτερα να 'παιρνες ένα απ' τους Μαροκινούς.

-Σ' το πούλησαν για γνήσιο; -Όχι, μου το χάρισε μια φίλη.

Η σκέψη μετράει. Ιδίως αν η φίλη είναι γκομενάρα.

Τι ξεφτίλα.

Φαίνεται από χιλιόμετρα ότι είναι μαϊμού.

Δεν χρειάζεται να είσαι κι επιστήμονας.

Οι μόνοι που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ένα γνήσιο από μια μαϊμού,

είναι οι κακομοίρηδες που δεν μπορούν να το αγοράσουν.

Χωρίς παρεξήγηση.

Φέρ' το εδώ.

-Δεν σε περίμενα. -Έχω κάτι να σου πω.

Έλα να σου συστήσω την κόρη μου.

-Μπιάνκα, από δω ο Λούκα. -Γεια.

Αυτός που σε συνοδεύει;

Αυτός έρχεται τουλάχιστον.

Πάλι τα ίδια, μαμά; Είπα ότι την άλλη φορά θα έρθω.

-Γεια σου, λοιπόν. -Γεια.

Εγώ πάω από κει.

-Καφέ, τσάι, ένα αφέψημα; -Όχι, τίποτα. Άκου.

Προχθές δεν βρήκα τον χρόνο να σ' το δώσω.

Σ' ευχαριστώ.

-Τι οφείλω; -Τίποτα.

-Πώς τίποτα; -Δώρο.

Ας το τύλιγες σαν δώρο, τότε.

Το λουράκι είναι γνήσιο, σε αντίθεση με το ρολόι.

Μπορείς να τριγυρνάς στο Μιλάνο με 10.000 ευρώ στον καρπό;

-Το γνήσιο στο χρηματοκιβώτιο. -Ας το 'λεγες.

-Θα το καταλάβαινες, νόμιζα. -Όχι.

Αφού αντιδράς έτσι στις εκπλήξεις, θα σε ρωτήσω.

-Μπορώ να κάνω κάτι να ξεχρεώσω; -Ναι.

Κλάουντιο, χρειάζομαι ένα περιπολικό απόψε.

Όταν έρθει η ώρα, θα σου στείλω τη θέση.

Γεια σου. Πάλι εδώ;

Μπορώ να το χτυπήσω κι από τα 200 μέτρα.

Έλα τώρα!

Στοίχημα το γνήσιο.

-Εντάξει. -Εδώ είμαι.

Δεν σ' το είπα εγώ; Το παράκανες. Διακόσια μέτρα. Σιγά!

Εμπρός, πέσε το ρολόι.

Μα κι εσύ! Από κείνη την απόσταση η σφαίρα πέφτει πέντε, δέκα εκατοστά.

Είναι αδύνατον. Εμπρός, δώσ' μου το 93άρι.

Πίστευα ότι ο Φλόριαν σου πουλούσε μαϊμούδες,

κι εσύ τις έσπρωχνες στους πλούσιους Μιλανέζους.

Τελικά, οι μαϊμούδες πουλιούνται μόνο σ' όσους δεν είχαν ποτέ γνήσιο.

Ποιος σκατά είσαι;

Αλλά ο Φλόριαν σε προμήθευε με όπλα.

Έρχονταν εδώ με κούριερ, και μετά σου τα έφερνε.

Κι εσύ τον πλήρωνες πότε με μετρητά πότε με χρυσό.

Κι εκείνη τη φορά, μ' ένα ρολόι μαϊμού.

Ο Φλόριαν ήρθε στο μαγαζί σου επειδή ήθελε πίσω τα λεφτά του.

Δεν κατάλαβα γιατί αποφάσισες να του τη φέρεις,

αλλά δεν πειράζει, θα το καταλάβει η αστυνομία.

Ακίνητος! Μείνε εκεί που είσαι!

Εμπρός, γρήγορα!

Δεν ήθελα να τη φέρω στον Φλόριαν. Εκείνος μού την έφερε.

Με ξεγέλασε μ' ένα τουφέκι, και τον πλήρωσα με ένα ρολόι μαϊμού.

Δεν ήθελα να πάει έτσι.

Δεν περίμενα να έρθει με πιστόλι.

Όταν το τράβηξε, δεν σκέφτηκα καθόλου.

Πυροβόλησα.

Αγάπησα αναγκαστικά τα όπλα.

Στην τρίτη ληστεία, όταν χτύπησαν τη γυναίκα μου

κι εμένα μου σήκωσαν όπλο.

Τι θα κάνατε εσείς;

Δεν μπορούσα να κοιμηθώ χωρίς όπλο κάτω απ' το μαξιλάρι.

Κάτι έπρεπε να κάνω.

Τύπωσέ το και βάλ' τον να υπογράψει.

Τα όπλα αγοράστηκαν στο dark web και πέρασαν από δω.

Ο Φλόριαν χρησιμοποιούσε την αποθήκη μου.

-Γιατί το έκανε; -Για τα λεφτά, μάλλον.

Ήξερε ότι ήμουν εδώ αν χρειαζόταν κάτι.

Αν ήθελε λεφτά, ας τα ζητούσε.

-Πάντως, ευχαριστώ. -Εμείς ευχαριστούμε.

Άκουσε τι θα σου πω.

Μην τα σκέφτεσαι. Δεν κάνει καλό.

Όταν φεύγουν οι άνθρωποι, αφήνουν πίσω τους μεγάλα ερωτήματα.

Μάταια πας να τα εξηγήσεις.

Ευχαριστώ που με συνοδεύεις.

Είσαι πολύ καλός.

Τι καλός; Δεν είχα καταλάβει ότι μένεις τόσο μακριά.

Βασικά, πήρα μακρύτερο δρόμο.

Δες όμως πού σε έφερα.

Πες ότι το 'κανες για να μείνεις περισσότερο μαζί μου.

-Όχι. -Όχι;

Βασικά το 'κανα για να δεις πόσο καλή ξεναγός είμαι.

-Βγάζουμε φωτογραφία; -Ναι.

Τέλεια. Ας πηγαίνουμε. Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο.

-Κι άλλο; -Ναι.

-Φτάσαμε. -Μη μου πεις! Κιόλας;

Κουράστηκες; Μα εσείς οι αστυνομικοί δεν περπατάτε χιλιόμετρα ολόκληρα;

-Ναι. Αυτοί που κάνουν περιπολίες. -Σωστά.

Εσύ ασχολείσαι με σοβαρά πράγματα.

-Τι είσαι; Αρχηγός; -Επιθεωρητής.

-Τι θα πει αυτό; -Στέλνω άλλους να περπατάνε χιλιόμετρα.

Όχι. Μη μου ζητάς ν' ανέβω, δεν μπορώ να δεχτώ.

-Είναι πάνω οι δικοί σου; -Όχι.

Όχι, μένω μόνη μου.

Οι δικοί μου πέθαναν.

-Λυπάμαι, δεν… -Δεν πειράζει.

Έχει περάσει καιρός.

Με συγχωρείς, Λούκα.

Δεν ψάχνω κάτι τέτοιο τώρα.

Κανένα πρόβλημα. Καταλαβαίνω.

-Καληνύχτα, κε Επιθεωρητά. -Καληνύχτα.

Έφεραν αυτό το πακέτο, κυρία. Να το βάλω στο γραφείο;

Όχι, φέρ' το εδώ. Ευχαριστώ, Ιμέλντε.

-Δικό σου δεν είναι; -Ναι, γιατί;

Τέτοια απελπισία; Κάνεις δώρα σ' εσένα;

Αν θες να ζηλέψει ο μπαμπάς, ξαναπροσπάθησε.

-Ομολόγησε ο κοσμηματοπώλης; -Δεν παίζει νόμιμη άμυνα.

Οι φίλοι του θα πάνε σε δίκη για παράνομη οπλοκατοχή.

Κι εγώ;

-Εσύ τι; -Με βρήκατε μαζί του.

Δεν ήσουν μαζί του.

Έκανες μια βόλτα, άκουσες πυροβολισμούς και μας κάλεσες.

Είχα κι ένα πιστόλι.

Αν θυμάμαι καλά, το πιστόλι ήταν καταγής.

Τι είναι αυτό;

Προσωρινή άδεια, να μην έχεις μπελάδες.

-Πότε θα το κόψεις, Κλάουντιο; -Ποιο πράμα;

Να με βοηθάς με κάθε κόστος.

Το κάνω επειδή είμαι φίλος σου.

Για μένα, μπορούσες να πεις σε όλους

ότι τη βόμβα την έφερε η Χαντίζα.

Ξέρεις τι σκεφτόμουν αυτά τα τρία χρόνια;

Ότι ήθελα κάτι λίγο για να καταλάβω.

Μια λεπτομέρεια. Κάτι μικρό.

Να ήξερα τι είχε συμβεί στους γονείς της.

Κι ίσως να μη συνέβαιναν όλα αυτά.

Και ξέρεις και κάτι, Κλάουντιο; Εσύ μου έκανες τον φίλο.

Μα νοιαζόσουν για την καριέρα σου.

Δεν φταις εσύ. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος.

Οι άνθρωποι δεν είναι ό,τι δείχνουν.

Ένα φυλλάδιο;

Υπότιτλοι *OFFiCiAL opensubtitles

Υποτιτλισμός: Λένα Ταχμαζίδου