Original subtitles

Weet u, Meneer Foiret, het is vreemd hoe weinig mensen zich hem herinneren.

Degenen die dat wel doen, noemen hem geen monster.

Meer een Heydrich dan een Eichmann.

Maar hij joeg iedereen angst aan.

Rudi, een Campari-Soda en een koffie, graag.

Maar als je ze vraagt: Wat was Kessler voor een man?

Dan zijn ze vaag, onzeker. -Wat maakt het uit?

Het is zo lang geleden. Het interesseert niemand meer.

Hij is verleden tijd. Dat hele nazi-gedoe is verleden tijd.

Ik vraag het me af.

Nou ja, daar gaat het programma over. We zullen zien.

Waarom zit u achter Kessler aan? -Het is goed materiaal.

Ik doe het voor het geld, dus beter dan mensen wiens werk het is.

Maakt u geen mensen ongerust als u zo rondneust?

Meneer Foiret, de publieke opinie doet er niet toe.

Negeer die gewoon, het waait over. Dat heb ik van de nazi's geleerd.

vind je het erg om eerst naar het huis te gaan kijken?

Natuurlijk niet.

Hallo, ik ben mevrouw Durnford.

Kunnen we dit naar het hotel brengen? -Zeker. De auto staat klaar.

Excuseer me, ik moet nog naar de BRT. -Natuurlijk. Tot ziens in de studio.

Wat een prachtig plein. Ik ben blij dat we hier zijn.

Het is zes jaar geleden sinds m'n moeder me hier bracht.

We bleven maar een week of twee. Toen werd ze weer ziek.

Wat was het huis van je grootouders?

Dat daar.

M'n moeder en ik gingen er elke dag naar kijken.

Zou je niet willen dat het van jou was? -Nee. Niet echt.

Ik zou niet uit Israël weg willen.

Het spijt me, ik ben te laat.

Ik heb gesproken met Foiret.

Hij baat het Candide uit. Ik heb je over hem verteld.

Hij leidde Lifeline, tijdens de oorlog. Je zou het niet zeggen.

Ze wisten meer dan duizend vliegeniers terug naar Engeland te brengen...

Daar moet je respect voor hebben.

Wat mij interesseert, is dat Kessler regelmatig in zijn restaurant at.

Zij zagen hem erg vaak.

Kan hij hem identificeren? -We denken van wel.

Maar hij is een oude man. We zullen zien.

Kom naar m'n identificatie ronde. Misschien ontmoet je interessante mensen.

Of vind je interessant materiaal. -Ik wil op de achtergrond blijven.

O ja, hoe vlot dat financiële onderzoek? Je zou me op de hoogte houden.

Ik zei: in ruil voor wat jij hebt. Laten we gelijk oversteken.

Maar ik kan je een ding zeggen: Z'n financiën zijn niet bepaald doorsnee.

Herr Dorf heeft vreemde zaken in z'n administratie.

Als hij Kessler is, zou dat veel verklaren.

Goedemiddag. Hallo. Mr Van Eyck, graag.

En uw naam is? -Albert Foiret.

Albert...

Madame?

Herken je me niet meer, Albert?

Monique.

Ze zeiden al dat ze je uitgenodigd hadden.

Wilt u de lift naar de vierde verdieping nemen? Kamer 406.

Ik had geen idee dat we elkaar hier zouden treffen.

Hoe gaat het met je? -Goed.

Nou ja, niet slecht voor een oude man.

Heb je de Candide nog steeds? -Ja. En nog zes andere restaurants.

De Candide is m'n favoriet. Daar woon ik nog.

Mag ik komen kijken? -Zeker. Hoe lang blijf je?

Drie dagen maar. -Wil je morgen met me dineren?

Heel graag.

Wat fijn dat u er allebei bent. Mr Van Eyck: madame Durnford.

Mr Foiret, komt u mee naar de montage- ruimte, dan kunnen we even kletsen.

Mrs Durnford, ik ben zo blij dat u naar de film wilt kijken.

Ik doe het graag. Het is een mooie gelegenheid om wat oude vrienden te zien.

U zult Kessler vaker hebben gezien dan de meeste mensen.

Ja, waarschijnlijk wel. Hij at vaak in de Candide.

Dat zei Meneer Foiret al. Ongelooflijk dat hij u niet verdacht van Lifeline.

We hebben geluk gehad.

Kijk eens aan.

Dit is mijn assistente, Helene Sonnefeld. Mijn montage—man Wim Daniel.

Mrs Durnford en Meneer Foiret.

Gaat u toch zitten.

Ik wil dat u kijkt naar deze ruwe montage.

Spoel even naar het Dorf-interview, Wim.

Dorf Industries werd geboren zoals Athene, helemaal volgroeid.

Het ene moment was het een woestenij, kort daarna was het er.

Maar Dorf verscheen pas op het toneel in 1950.

Wat u nu ziet, is een deel van een interview dat ik met hem had.

Zet het wat harder, Wim.

...handel met Zuid-Amerika? -Ja‚ we hebben daar goede faciliteiten.

Dat u in werkelijkheid Ludwig Kessler bent, uit Berlijn.

Pardon?

Werkelijke naam is Ludwig Kessler. U bent geboren in Berlijn.

Dat is niet juist.

Ik ben Manfred Dorf. Ik ben geboren in Krefeld.

Ik ken helemaal geen... Ludwig Kessler?

Kunt u uitleggen waarom er geen documenten zijn over Manfred Dorf...

...van voor 1947? Geen geboorteakte, niets bekend over z'n ouders?

Kunt u het iets harder zetten? -U moet begrijpen...

...dat veel gebouwen gebombardeerd zijn, aan het eind van WOII.

Duizenden documenten gingen verloren. Dat is algemeen bekend.

Uw vrouw zaliger was Belgische, toch? -Dat klopt.

Ontkent u dat u in de Lage Landen was, tijdens de oorlog?

Zeer zeker. Ik zat toen in de industrie. -Zet 'm even stil.

Er is meer van dat. Nu, Meneer Foiret...

Herkent u Dorf. Is het Kessler?

Het is moeilijk om zeker te zijn, na al deze tijd. Mensen veranderen.

Mrs Durnford? -O, ja.

Die man is Kessler.

Weet u het zeker? -Ja. Sommige dingen vergeet je niet.

Zodra ik zijn stem hoorde, stonden m'n nekharen recht overeind.

Geweldig. Dank u zeer.

Wilt u naar de kamer hiernaast gaan? Daar is iemand die u wel wilt zien.

Ik kom er zo aan.

Wat bedoel je? Dat zijn twee identificaties.

Twee van de vijf. Dat is niet super.

Ik moet zekerder zijn, wil ik dit overdragen aan de politie.

Ik heb spul opgedoken waar je van gruwt.

Kijk even. Ik toon je de stukken die ik eruit moest laten.

Ik wil een kopie mee terugnemen naar Bonn.

We zullen VHS-kopieën maken.

Wim, zorg dat meneer een kopie krijgt.

Hier is het. Maakt u het zich gemakkelijk.

Natalie.

Heerlijk. Heerlijk je te zien. -Dat vind ik ook.

Waarom kwam je niet eerder? -Tja‚ een ander land, een gezin...

Je bent geen steek veranderd. -Jij ook niet.

Ben je gelukkig? -Ja‚ het gaat goed.

Ik heb een zoon van 24. Z'n naam is Michael.

Hij wil het leger in, net zoals z'n vader. Maar Stephen zei...

Er zal tijd genoeg zijn om daarover te praten.

Wilt u misschien koffie? Er staat ook cake.

Hugo komt er zo aan.

Albert je had me niets verteld. -Het was een verrassing.

Heeft hij je ook die film getoond, en dat interview met Kessler?

Het was echt Kessler, zonder twijfel. -Dat zei ik ook.

Albert wist het niet zeker. -Ik wilde me niet uitspreken.

Maar wat maakt het ook uit?

Het maakt wel uit. Ik dacht dat hij dood was.

Daar zijn jullie. Goed dat Helene voor jullie zorgt.

Zullen we om de tafel gaan zitten? En wat kletsen?

Mrs Durnford, gaat u zitten. Mr Foiret...

Hugo van Eycks kantoor.

Ja, ik snap het. Waarom wil ze hem spreken?

Hugo, er is ene Miss Rak voor je.

Wie is dat? Kennen we haar? -Je schreef haar moeder, in Israël.

Ik snap het al. Stuur haar maar naar de montageruimte.

Kunt u haar omhoog sturen? Ik ga naar de lift.

Mag ik vragen waar dit nu over gaat? -Natuurlijk mag dat.

Zoals u wel weet, maak ik het programma In Our Time.

Het is onderzoekend, controversieel: We kijken naar interessante zaken.

Het programma van woensdag gaat over nazi-oorlogscriminelen.

Dat is weer actueel. -Is dat niet een beetje laat?

Moeten we de oorlog onderhand niet achter ons laten?

Ik onderzoek deze materie al jaren.

Ik heb nog veel meer materiaal. U gelooft niet wat er nog speelt.

In Europa en Zuid-Amerika. Echt. Het nazisme is als een soort maffia.

Hugo, ze is hier. -Goed dan.

Ik zal dat meisje even afpoeieren, dan kom ik terug. Gaat uw gang, he?

Is die man Kessler? Mogelijk wel.

Hallo, ik ben Hugo van Eyck. Ik kan u een paar minuten geven.

Mical Rak.

Uit Tel Aviv.

U schreef m'n moeder, enkele weken geleden.

Het ging over die Kessler.

We schreven veel mensen aan die hebben geleden door deze man.

Ik snap het. -We stuurden veel brieven.

In uw brief stond niet wat u wilde, maar ik kwam erachter.

U denkt dat Kessler niet dood is.

Dat weet ik zeker, maar ik kan het niet bewijzen.

Ik wil het weten. Het is belangrijk. -Vanwege je moeder?

Kessler stuurde mijn moeder en haar hele familie naar Dachau.

Heb je het Israël—dossier?

Zei je moeder dat? -Ja. Zij overleefde het.

Ziet u, hij wilde hun huis. -Hoe heette je ook weer?

Mical Rak.

Hij wilde hun huis, aan het Grande Place, voor z'n medewerkers.

M'n familie was joods, dus hij gooide m'n moeder en haar familie...

...er niet gewoon uit, maar hij stuurde ze naar Dachau.

Was je moeder de enige overlevende? -Ze heeft Dachau nooit echt verlaten.

Wat bedoel je? -U kent de verhalen wel:

Ze zag hoe haar broertje door een bewaker werd vermoord.

Een van de lichamen die ze moest cremeren, was dat van haar vader.

Hoe oud was je moeder toen? -Zeventien.

Nadat haar ouders en broers gestorven waren, wist ze te overleven...

...omdat ze jong was en haar lichaam kon verkopen voor extra eten.

Ik snap het. -Ze overleed afgelopen maart.

Ik begroef haar op het oorlogskerkhof buiten Tel Aviv.

Ik vond uw brief tussen haar spullen.

Hoe zat het met je vader? -Ik heb hem nooit gekend.

Mijn moeder wist zijn naam ook niet.

Ze zat een groot deel van haar leven in een tehuis in Tel Aviv.

Ze woonde een tijd in een kibboets. -Wanneer was dat?

Ten tijde van de Suez—operatie. Toen ben ik verwekt.

Waarom vertrok ze uit de kibboets?

Nadat ze van Dachau naar Israël ging, was ze nooit lang geestelijk gezond.

Toen ze zwanger van mij was, stuurden ze haar terug naar het tehuis.

Daar is ze ook gestorven.

Vader, Herr Leitgeber wil u spreken. Het is belangrijk en dringend.

Goed dan.

Excuseer me. Ik ben zo terug.

Maar u vliegt toch niet? -Vanwege dit, bedoelt u?

Ik vloog nog twee jaar met een Junkers 88, nadat dit gebeurde.

Ik was de allereerste automatische piloot.

Ik kom meteen terzake, directeur.

Volgens de bank licht er iemand uw rekeningen door.

Weet u dat zeker?

Redelijk zeker. Bankiers weten het als een van hun cliënten onderzocht wordt.

Dat is zeldzaam bij mensen van uw statuur.

Waarom zou iemand u onderzoeken? Uw kredietwaardigheid staat vast.

Maar het is toch gebeurd. Excuseer me even.

Kunt u niet achterhalen wie er inbreuk pleegt op mijn privé—zaken?

Ik heb niets te verbergen, maar ik vind het ergerlijk.

Natuurlijk. We werden erop geattendeerd door Becker en Seeburg, in Londen.

Britse bankiers zijn hier erg gevoelig voor.

En we denken dat alle acht rekeningen, zowel privé als zakelijk...

...evenals de Handelsbank in Amsterdam, bekeken zijn.

Maar zo'n onderzoek kan toch alleen een officiële actie zijn?

In uw geval: ja.

Is dit officieel of sociaal?

Maakt dat veel uit? -Nee, maar anders konden we iets drinken.

Het is officieel. Maar niet extreem, als je me snapt.

Nee, maar maak het niet te spannend.

Het is jouw terrein, Tom. Je West-Duitse agenten moeten ons helpen.

Werkelijk? -Kijk hier maar eens naar.

Het zijn interviews voor een Belgisch tv-programma.

De BRT stuurde het naar de BBC voor commentaar en archiefbeelden.

Ik heb het net op m'n bord gekregen. -Iemand die wij kennen?

Ja en nee. We weten van de man...

...maar niet dat hij misschien oorlogscrimineel en nazi is.

Het is nogal gênant.

Boeit dat iemand nog iets, dan? -Dit ligt anders.

Hij is een grote industrieel. De regering doet veel zaken met hem.

Vorig jaar mocht hij een fabriek bouwen, hier in Engeland.

Dus er gaan mensen voor schut staan.

Wat moet ik er dan aan doen?

Ik kan me er niet echt mee bemoeien. Niet officieel, dan.

Kun jij het bij je vrienden neerleggen, eventueel?

De Duitsers moeten schoon schip maken? -Zoiets, ja.

Kun je je collega aan de gang zetten, nu het nog kan?

Ze lijken al bijna op de hoogte.

Ik bekijk dit en zie wat ik kan doen.

Dag, Tom. -Tot ziens.

Wat jij ook zegt, Maurer: Ik word doorgelicht.

Ons bureau is het niet. Dan zou ik het weten.

Ik wil weten of het iets officieels heeft.

Weet je het wel zeker? -Ik voel zoiets instinctief aan.

Er zijn vragen gesteld, m'n bankiers hebben het vermoeden ook.

De vraag is: wie?

En daarop moet volgen: Waarom? En: Hoeveel weten ze?

Heeft iemand er reden toe?

Nee. Naar mijn idee is er maar een antwoord.

Weet je nog, dat tv-interview met die Belg, Van Eyck?

Hij denkt dat hij m'n identiteit kent, maar kan niets bewijzen.

Ik dacht al dat hij het er niet bij zou laten.

Ik denk dat hij iemand kent. Hier, bij het Bureau.

Iemand die dit onderzoek doet. -Ga dit na, Maurer.

En als het iemand van jouw mensen is, haal hem dan van de zaak af.

Maar is dat niet verdacht, gezien dat interview?

Dan moet jij zorgen dat het niet verdacht lijkt. Toch, Maurer?

Maurer is niet meer de oude. Misschien moeten we hem vervangen.

Konden jouw mensen in Brussel iets doen aan dat interview?

En die man, dan? Van Eyck.

Het is niet zo simpel bij bekende personen. Het kan riskant zijn.

En als het programma uitgezonden wordt? -Zorg dat je weg bent...

...en niet bereikbaar bent. Ze kunnen geen officiële bewijzen hebben.

Over een paar maanden herinnert niemand zich dat programma nog, laat staan jou.

Wist ik maar waar dat programma over ging.

Ik probeer dat uit te zoeken voor je naar Engeland vertrekt.

Probeer in de tussentijd weg te blijven bij de fabriek.

U weet best dat hij spoorloos gaat verdwijnen.

Er zit maanden van onderzoek in die dossiers en in deze tapes.

Dit programma gaat inslaan als een bom. Ik ga er nog twee of drie achteraan doen.

En niemand gaat mijn werk verpesten, begrepen?

Het interesseert u niets wat die man heelt gedaan.

Kom op. Ik geef alleen om het maken...

...van de beste programma's over boeiende dingen.

Persoonlijke vendetta's tegen bejaarde nazi's brengen niets op.

Wim, laat hem z'n ogen eens neerslaan als ik over Brussel begin.

Ben je er nu nog? -Zeg me gewoon waar hij woont.

Ik moet dit programma laten dubben. Ik weet het goed gemaakt.

Ik geef je Dorf's adres, en dan geef jij mij...

...alles wat hem verbindt met Kessler. Afgesproken.

En dan geef jij mij ook alles wat je ontdekt...

...voor ik je meer geef dan dit papier over Dorf.

Dat Helene voor je zal kopiëren. En wil je nu gaan? Ik heb het druk.

Dank u.

Goedenavond, kolonel. Ik zeg tegen vader dat u er bent.

Vader, kolonel Ruckert is er.

Ben je geslaagd? Deels.

Ik heb een VHS met het programma dat vanavond in België uitgezonden wordt.

Franz... -Wilt u 'm nu zien?

Natuurlijk. We bekijken 'm in de studeerkamer.

Wat wilt u drinken? Whisky.

Vader? -Het gebruikelijke, graag.

Goedenavond. Vanavond wijdt In Our Time zich aan het nazisme.

Recente ontwikkelingen wijzen op de mogelijkheid...

...dat het fascisme weer in opkomst is: een bedreiging voor vrede en stabiliteit.

Een angstbeeld voor de joden, die al zoveel leden in de afgelopen halve eeuw.

Is het slechts een groep jongeren, die zich voordoen als nationaalsocialisten?

Is het een laatste actie van de oude garde die Hitlers ondergang overleefde?

Of is het de diepgewortelde wens...

...van degenen die ooit Hitler, Mussolini en Franco steunden?

Dat de triomfen en de voordelen van die dictaturen...

...belangrijker zijn dan mensenrechten en vrijheden?

We spreken ten minste een belangrijke Duitse industrieel, een bekende man...

...wiens achtergrond niets is wat het lijkt.

Net buiten Buenos Aires ligt het dorpje Legasca.

Daar woont een kleine gemeenschap van oud—nazi's.

Ze spreken er Duits. Het dorpje spreekt voornamelijk Duits.

Daar vonden we Karl Gottlieb Graun, Hauptscharfuhrer in Hitlers SS.

Werkzaam in concentratiekamp Majdanek, waar men hem 'De Slingeraar' noemde.

Een man die de gewoonte had om kleuters en baby's bij hun enkels te pakken...

...en hun hoofdjes in te slaan tegen een muur.

Hauptscharfuhrer Gottlieb Graun? -Dat ben ik niet.

Wie bent u? -Bent u Gottlieb Graun niet?

Nee, nee. Ik wil niet met u praten.

Was u niet in Majdanek? -U vergist zich.

Ik vergis me niet. U bent Karl Gottlieb Graun, oftewel 'De Slingeraar‘.

Nee, nee. U denkt aan...

Zo heette u omdat u kinderen bij hun enkels pakte om hun hoofdjes in te slaan.

Nee, nee. Alstublieft, u vergist zich.

Dat was iemand anders. Iemand met soortgelijke naam, Braun.

Ik herinner me zo iemand niet. Ik was nooit in Majdanek.

Idioot. -Weet u dat u uitgeleverd wordt?

Nee, alstublieft. -En dat u misschien terecht moet staan?

Als een oorlogsmisdadiger? -Dat was iemand anders.

Ik sta nu voor het hoofdkantoor van Dorf Industries in Krefeld.

Deze extreem rijke multinational...

...een van de grootste fabrikanten van kunststof, medicijnen en explosieven...

...wordt schijnbaar bestuurd door Manfred Dorf...

...een gerespecteerde burger uit West-Duitsland.

Met zakelijke belangen in Zwitserland, Holland, Oostenrijk en Engeland.

Maar waar kwam het geld vandaan voor deze industriële reus?

Waar kwam Herr Dorf vandaan?

In België hebben oudere mensen goede redenen...

...om zich een SS Standartenfuhrer te herinneren...

...die toezag op de binnenlandse veiligheid tijdens de bezetting.

Zijn naam was Kessler.

Bepaalde toevalligheden deden ons besluiten...

...om eens nader te kijken naar Herr Dorf in Krefeld.

We deden een interview, waarbij ik wat onverwachte vragen wilde stellen.

Herr Dorf, er wordt beweerd dat uw naam helemaal niet Manfred Dorf is.

Dat u in werkelijkheid Ludwig Kessler bent, uit Berlijn.

Pardon?

Werkelijke naam is Ludwig Kessler. U bent geboren in Berlijn.

Dat is niet juist.

Ik ben Manfred Dorf. Ik ben hier geboren, in Krefeld.

Ik ken helemaal geen... Ludwig Kessler?

Weet u waarom er geen documenten zijn over Manfred Dorf van voor 1947?

Geen geboorteakte, niets over z'n ouders?

U moet begrijpen...

...dat veel gebouwen gebombardeerd zijn, aan het eind van WOII.

Duizenden documenten gingen verloren. Dat is algemeen bekend.

Verdere afleveringen zullen doorgaan op onze speurtocht.

Kijkt u volgende week opnieuw voor weer een aflevering van In Our Time.

Hij is dus de dans ontsprongen.

Ach, wat maakt het uit? We moeten nu aan andere dingen denken.

Dat was Kessler en hij moet boeten voor z'n daden.

Echt? Hij vocht voor z'n land, op zijn manier.

Mogen wij hem wel beschuldigen? -Hij liet honderden mensen doden.

Dat deed iedere generaal. Aan beide zijden.

Zeg je dat Neurenberg een farce was? Wat moesten we dan?

Laten we niet ruziën over ouwe koeien.

Kijk, deze heb ik bewaard voor een speciale gelegenheid.

En dat is nu. Dit wordt erg lekker.

Je bent nog niets veranderd.

En misschien is het Kessler niet.

Het was hem wel. -Inderdaad, het was hem.

Misschien maken we een enorme fout.

En wat maakt het ook uit? Het is te laat.

Straffen doe je niet een kwart eeuw na het vergrijp.

Wil je het gewoon vergeten?

Ik wil het niet vergeten, Natalie. Maar het is gewoon...

Ach, vraag dat niet aan mij. -Nee…

Ik vraag het wel aan de overlevenden van Auschwitz en Belsen.

Ik denk niet dat zij bereid zijn te vergeven en te vergeten.

En dat begrijp ik goed. Ik zal het nooit vergeten.

Dit is allemaal erg genoeg geweest. Laten we genieten van deze cognac.

Natalie, Monique... Op jullie gezondheid.

En de jouwe. En op afwezige vrienden.

Afwezige vrienden.

Je kunt 'm toch wat onder druk zetten? Hij is populair...

...maar hij is maar een journalist. -Het is te riskant.

Je weet best dat de veiligheid van de organisatie voorrang heeft.

En het individu dan? Hoe zit het met mij?

Ik heb jaren gewerkt aan dit, aan mijn fabrieken. Het is niet onbetekenend.

Dat was het startkapitaal dat je van de organisatie kreeg ook niet.

Het is tijd dat je onderduikt.

Verdwijn zes maanden. Gooi dit huis dicht en ga naar het platteland.

Naar een hotel, of je huis. Waar dan ook.

Nee, ik word verwacht in Londen. Daar ga ik heen en tot dan blijf ik hier.

En als de pers erop springt? Als het officieel wordt?

Dan moet jij, beste Hans, zorgen dat de Kameraden me er uithalen.

En als ik moet vertrekken, neem ik dat mee. Mee, Hans.

En niemand zal eraan kunnen komen zonder mijn medewerking.

Wie is dat? -Geen idee.

Is ze alleen? -Er ging maar een alarm af.

Ik bel Karl even, om me te helpen.

Zoek uit wie het is. Ik breng vader op de hoogte.

Kari, kijk eens achter het huis. Er loopt daar iemand.

Wat doe jij hier?

Ik kom voor Herr Dorf.

Reguliere bezoekers nemen de voordeur.

Vertel Herr Dorf dat er een indringer is.

Leg je handen op die tafel.

Hotel Listermann.

Mical Rak. Joods.

Wat is er? Wat gebeurt daarbuiten? -Ik denk dat ze ontsnapt is.

Ze was joods. Die vrouw, Mical Rak. Ze had een Israëlisch paspoort.

Heb je nog meer ontdekt? -Ze reed weg in een Belgische wagen.

Nee, ze had een sleutel van hotel Listermann.

Ga door. -Dat is alles, vrees ik.

Ik denk dat dit een zaakje voor Maurer is.

Maurer? Dorf. Luister nu goed.

Een Israëlische vrouw probeerde net m'n huis binnen te komen.

Precies, Israëlisch.

Ze reed in een Belgische auto waarvan het kenteken begint met DXH.

Juist. Uit België, dat is geen toeval.

Ik verwacht je mannen over een halfuur.

Ik stel voor dat je dat inderdaad doet.

Hotel Listermann... Ligt dat niet bij het station?

Ja, dat geloof ik ook.

Waarom zitten de Israëli's achter je aan?

Jij was toch niet betrokken bij de Jodenvervolging?

Nee, dat is vast niet het motief.

Nee, als deze vrouw uit België komt, is er een verband met die Van Eyck.

We moeten echt iets aan hem doen.

Dit is de beste aanwijzing, Kari. Kessler is een hoge pief.

We wachten gewoon af tot hij ons naar het Kameradenwerk leidt...

...en dan pakken we ze allemaal. -Daar is heel wat voor nodig.

Bauer. U hebt 'n telefoontje voor me.

Zet het maar door op beveiligde lijn 38, graag.

Bauer. Hallo, Tom.

Richard, is het Van Eyck-Dorf interview al uitgezonden?

Ja, op de BRT. Het gaf heel wat opschudding.

Zeg eens: Is jouw afdeling bereid om hier iets aan te doen?

Dat kan ik niet zeggen. Waarom niet?

Ik bel je als ik meer informatie heb. Dat zal niet lang duren.

Kan ik iets voor je doen? -Nee.

Ik spreek straks die producer, en we hebben zelf ook een dossier.

Als je actie onderneemt, geef je het door? -Dat zal ik doen.

Tot ziens.

Tom Deakin, MIS. Wilde weten of ik dat BRT—programma had gezien.

En er is nog iets. Nou?

M'n gesprekken worden afgeluisterd.

Dat kun je niet weten. -Echt wel. Ik voel het aan m'n water.

Mr Bauer.

Bauer. -Met Maurer. Ik kreeg een rapport binnen.

Jawel. -Kunnen we dat bespreken?

Natuurlijk.

Wanneer heb je tijd? -Ik kom er meteen aan.

Dat duurde niet lang.

Hij verwacht u.

Ha, Richard. Kom verder.

Ga zitten.

Nou, Richard. Ik heb je werk op deze afdeling met interesse gevolgd.

Je bent ijverig, efficiënt, populair bij je collega's...

...en bij de mensen waarmee we samenwerken.

Dat is goed. Uitstekend.

Maar soms zetten we uit enthousiasme bepaalde stappen...

...die, zonder dat we het weten, onze superieuren niet wenselijk vinden.

Sigaret? Neem er zo een.

Ze zijn niet erg sterk. Ik laat ze in Londen maken.

Dank u, nee.

Heel wijs.

Je bent bezig met de zaak rondom ene Manfred Dorf.

Mag ik vragen waarom?

In een tv-interview werd beweerd dat hij de SS-er Ludwig Kessler is.

Het leek me de moeite waard, dus startte ik de normale procedure.

Helaas is een ander deel van ons departement hiermee bezig.

En met andere dingen.

En ze zijn erg boos dat iemand van mijn staf, zonder iemand te raadplegen...

...hun zaak in gevaar brengt door ondoordachte handelingen.

Richard, door jou zit ik in een lastig parket.

Dat spijt me. Ik wist het niet.

Als deze Dorf Kessler is, dan is dit toch zeker een zaak voor dit bureau?

We sporen oorlogsmisdadigers nu niet meer op. Dat is tijd- en geldverspilling.

Ik probeerde alleen de dossiers actueel te houden.

Gezien de onvermijdelijke aandacht van de pers...

lijkt het me goed als je nu je verlof opneemt.

Laten we er twee maanden van maken. Dan kan alles overwaaien.

Dat scheelt ons een hoop ellende.

Maar ik wil eigenlijk niet met verlof.

Beste Richard, ik stel niet voor dat je vakantie opneemt. Het is een bevel.

Als de ministeries dit ontdekken breekt de hel los.

En ik wil geen van mijn mensen op het matje geroepen zien.

Vanaf morgen.

Juist, ja.