Original subtitles

Verkocht.

Een scheutje rum erin voor twee penny? Het zal u goed doen.

Waar gaan we vanavond slapen? - Nog eentje.

Als we niet opschieten, is alles vol.

Nog één. - Je hebt genoeg gehad.

Dank u, dames en heren. Wie koopt dit laatste lot voor een habbekrats?

Een veelbelovende fokmerrie van amper vijf jaar oud.

Het enige mankement is dat haar oog eruit is getrapt door een ander paard.

Waarom verkopen mannen die hun vrouw zat zijn, ze niet als oude knollen?

Waarom verkopen ze ze niet bij opbod? Ze kunnen de mijne zo kopen.

Er zijn er die u eraan zouden houden. - Dan is dit hun kans.

Ik zou zeggen: Bied maar op dit juweeltje.

Michael, je kunt ook te ver gaan met je grapjes.

Ik meen het. Ik zoek een koper, ik heb toch niets aan haar.

Mike, het wordt serieus. - Wil iemand haar kopen?

Ik wou dat iemand 't deed. Haar huidige eigenaar bevalt haar niet.

En ik vind jou ook maar niets.

Sta op en laat jezelf zien, Susan.

Wie is de veilingmeester?

Wie biedt er op deze dame?

Vijf shilling. - Geen beledigingen.

Wie biedt een gienje? - Gedraag u in godsnaam.

Verhoog de prijs, veilingmeester. - Twee gienje.

Hoger. - Drie gienje. Drie gienje eenmaal...

Mijn hemel, ze heeft me vijftig keer zoveel gekost. Één erbij.

Vier gienje?

Ik verkoop haar niet voor minder dan vijf.

Ik verkoop haar voor vijf gienje aan de man die betaalt en goed voor haar is.

Hij mag haar voor altijd houden en zal nooit meer iets van me horen.

Kom op, Ze is te koop voor vijf gienje. Mee eens, Susan?

Vijf gienje, of ze wordt niet verkocht.

Iemand?

Voor de laatste keer.. ja of nee?

Ja.

Jij wilt haar kopen? - Inderdaad.

Zeggen is één ding, betalen een ander. Waar is je geld?

Luister naar me. Als je dat geld aanraakt…

…gaan het kind en ik met hem mee. Het is niet grappig meer.

Grappig? Natuurlijk is het niet grappig.

Ik krijg het geld, de zeeman krijgt jou.

Ik wil het alleen als ik de jongedame er niet mee kwets.

Ze maakt geen bezwaar. - Zweert u het?

Ik zweer het.

Dan is de koop gesloten.

Kom, neem het kleintje ook mee. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.

Ik heb een paar jaar met je geleefd en niets gehad dan kwaaie zin.

Ik ga mijn geluk elders beproeven. Het is beter voor mij en Elizabeth Jane.

Vaarwel, Mike.

Ik, Michael Henchard...

…zweer God op 16 september op deze plechtige plek...

…dat ik de komende 21 jaar geen sterke drank zal drinken.

Ik zweer het op deze bijbel.

19 jaar later

Waarom wilt u stoppen, moeder? We wilden toch opschieten?

Hier ontmoette ik mijn zeeman voor het eerst.

Ontmoette u vader hier voor het eerst?

Op net zo'n dag als dit.

En hier zag ik degene die we zoeken voor het laatst: Mr Michael Henchard.

U hebt nooit echt verteld wat hij van ons is.

Hij is aangetrouwd. - Geen naaste familie?

Heeft hij mij gekend? - Natuurlijk niet, Elizabeth Jane.

Het zal weinig nut hebben hier navraag te doen.

U bent vast de enige die hier toen was.

Dat weet ik zo net nog niet.

Zij was er ook. - Laat haar, moeder.

Voor een penny, graag.

Een scheutje rum erin voor twee penny? Het zal u goed doen.

Herinnert u zich dat een man zijn vrouw verkocht in uw tent?

Ging het er rustig aan toe? - Ik denk het wel.

De verkoop van een vrouw? Nee.

En toch herinner ik me zoiets.

Een man met een mand vol gereedschap. Hij veilde zijn vrouw.

Ik herinner me de man alleen omdat hij een jaar later terugkwam…

…en zei dat als er een vrouw naar hem mocht vragen…

…dan moest ik zeggen dat hij was vertrokken naar…

Ergens.. - U weet het dus niet meer?

Nee, echt niet.

Wacht... ik ben even aan het denken.

Waar was het nou?

Casterbridge.

Casterbridge? Zeker weten? - Ja, hij zei Casterbridge.

Ze luiden hier nog steeds de avondklok. Wat ouderwets.

Ik dacht dat ik iemand de naam Henchard hoorde noemen.

Dat dacht ik ook. - Zal ik het ze vragen?

Nee, nog niet. Wellicht is hij in het werkhuis of de hoefstal.

Wat is er vanavond aan de hand? - Kom maar kijken.

De raadsleden geven een groot openbaar diner.

En dat is de burgemeester, Mr Henchard.

Henchard?

Is dat ons familielid, moeder?

Ja, dat is 'm.

Moeder?

Zo is het goed. Ik heb hem gezien. Ik wil hier weg.

Maar waarom? - Hij is anders dan ik had gehoopt.

Ik wil hem niet meer zien. - Waarom bent u zo bang van hem?

Ik ben niet bang. Wat is Mr Henchard voor man?

Hij is de burgemeester en de belangrijkste man in de buurt.

Als er ergens tarwe of hooi wordt verhandeld, is Henchard van de partij.

De toespraken zijn fraai, meneer de burgemeester…

…maar ik hoor niets over het slechte brood.

Wat hebt u daarover te zeggen? - De tarwe was niet zo best…

…maar het weer is jaren niet zo slecht geweest.

Het slechte weer is geen excuus voor slecht beheer.

Ik ben in gesprek met een graanbeheerder.

Als ik hem heb aangenomen, zal zoiets niet meer gebeuren.

Ruilt u de doorgeschoten tarwe dat we van u kochten om voor gezond tarwe?

Als iemand me vertelt hoe ik doorgeschoten tarwe weer gezond maak.

Het is onmogelijk.

Neem me niet kwalijk.

Zou u dit direct aan de burgemeester willen geven?

Kent u een fatsoenlijk hotel dat iets eenvoudiger is dan dit hier?

De Three Mariners schijnt erg goed te zijn. Het is die kant op.

Hartelijk dank.

Het wordt al laat, wat gaan we doen?

We moeten een slaapplaats vinden.

Zullen we die jongeman volgen? Hij leek me fatsoenlijk.

Goed dan.

Heren.

Dit is te deftig voor ons, we kunnen het niet betalen.

We moeten fatsoenlijk overkomen.

We moeten eerst betalen voor we fatsoenlijk kunnen zijn.

Mr Henchard staat te ver boven ons om ons aan hem bekend te maken...

…dus we moeten het uit onze eigen zak betalen.

Ik heb een idee.

U hebt 't druk.

Mijn moeder is niet rijk.

Kan er iets van de prijs van een kamer af als ik u help?

Er is een Schotse heer.

Als je wilt helpen, kun je hem z'n avondeten brengen.

Hij zit in de voorkamer.

Binnen.

Dank u.

Als jij en je moeder nog iets willen eten, dan zou ik het nu maar doen.

Het is de burgemeester.

Wat is je naam? - Mijn naam is Donald Farfrae.

Ik ben op weg naar Bristol en ga naar Amerika.

Naar Amerika?

Dan ben ik u erg dankbaar voor uw briefje.

Het was niets.

Het betekent erg veel voor me op dit moment.

Ik ben ten einde raad door die rel over die doorgeschoten tarwe.

Kan het echt hersteld worden?

Doorgeschoten tarwe kan niet geheel worden hersteld…

…maar er bestaat een proces dat het beter maakt.

Ik kan het u laten zien. Een paar korrels is genoeg.

Kijk eens aan. Proef dit maar eens.

Het smaakt bijna als verse tarwe. - De kwaliteit is iets minder.

Dat is het proces. Ik ben blij dat het u van pas komt.

Je hebt m'n eer gered. Wat ben ik je schuldig?

Niets. Ik zag dat ze het u moeilijk maakten.

Ik zal dit niet snel vergeten.

Je doet me aan m'n overleden broer denken, Farfrae.

Het zij zo.

Ik ben geen wetenschapper, meer een soort vuistregelman.

Jij bent het tegenovergestelde. Ik zoek een goede beheerder.

Je zou m'n hele graanafdeling kunnen leiden…

…met een provisie bovenop je salaris. - U bent erg vrijgevig.

Maar nee, het is onmogelijk. Ik vertrek morgen.

Wilt u iets met me drinken?

Nee, dank je.

Als jongeman heb ik al te veel gedronken.

Veel te veel.

Ik heb 19 jaar geleden iets gedaan…

…waarvoor ik me de rest van m'n leven zal schamen.

Ik zwoor 21 jaar lang niets sterkers dan thee te drinken.

Ik heb m'n belofte gehouden.

Ik zal wel ergens een beheerder vinden, maar ik had graag jou gehad.

Ik zou graag blijven, maar helaas. Ik wil de wereld zien.

Goedenacht. - Goedenacht.

Goedemorgen. - Goedemorgen.

Je zult zeker spoedig vertrekken? - Bijna.

Zal ik met je meelopen? - Graag, als u even wacht.

U bent nog steeds aan het piekeren.

Ja, ik dacht eraan dat Mr Henchard die Schotse heer plots graag mocht.

Hij was altijd al zo. Als hij zo aardig is tegen onbekenden…

…zal hij dat toch ook tegen zijn eigen bloedverwanten zijn?

Je had er verstandig aan gedaan om bij me te blijven.

Misschien wel. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen…

…dat mijn plannen vaag zijn. Dank u.

Ik zal vaak denken aan het moment dat je me hielp toen ik in nood zat.

Ik wens je het allerbeste. - Dank u en tot ziens.

Ik laat een goede kans niet graag voorbijgaan.

Voordat je voorgoed weggaat, zal ik spreken. Nogmaals: wil je niet blijven?

Kom voor me werken. Noem je voorwaarden, ik ga akkoord.

Drommels Farfrae, ik mag je graag.

Dit had ik nooit verwacht.

Het is de Voorzienigheid, Mag je daar tegenin gaan?

Nee, ik ga niet naar Amerika. Ik blijf en ben uw man.

Ik blijf en ga voor u werken.

Afgesproken.

Zeg dat zijn familielid Susan, de weduwe van een zeeman, in de stad is.

Kijk hoe hij reageert. Vraag hem niet of hij zich mij herinnert.

Nee, moeder. - En zo niet, vraag dan niet door.

Zeg hem dan dat we hem niet lastig zullen vallen en dat we weer gaan.

En als hij u zich wel herinnert? - Dan vraag je hem op te schrijven...

…wanneer hij ons kan ontvangen. Mij kan ontvangen.

Zeg hem dat hij me niets verplicht is…

…dat ik blij ben dat het hem zo goed gaat…

…en dat ik hoop dat zijn leven lang en gelukkig mag zijn.

Ga maar.

Abel Whittle. - Sorry dat ik te laat ben…

Laat maar, we hebben geen tijd te verliezen.

Wat is er aan de hand? - De beheerder heeft het graan hersteld.

Is Mr Henchard er? - Hij is in z'n kantoor.

Miss? - Ik wil Mr Henchard graag spreken.

Hij is even bezig, maar u kunt buiten zijn kantoor wachten. Dank u.

Ik ben Joshua Jopp, de nieuwe beheerder, volgens afspraak.

De nieuwe beheerder loopt op het erf. - Op het erf?

Toen jij donderdag niet kwam opdagen, heb ik hem aangenomen.

U schreef donderdag of zaterdag.

Je bent te laat, meer heb ik er niet over te zeggen.

Ik zou de positie krijgen. - Nee, een gesprek.

Het spijt me, maar er is niets meer aan te doen.

Gaat u maar naar binnen.

Pardon?

Wat is er, jongedame?

Kan ik u even spreken? Het gaat niet over zaken.

Ja, hoor. Kom binnen.

Wat is er?

Ik moest u vertellen dat een aan- getrouwd familielid, Susan Newson...

… de weduwe van een zeeman, in de stad is, en vragen of u haar wilt zien.

Leeft Susan nog? - Ja, meneer.

En jij bent haar dochter? - Ja, haar enige dochter.

Wat is je voornaam? - Elizabeth Jane.

Elizabeth Jane Newson.

Wat heeft je moeder je over me verteld?

Niets. Alleen dat u aangetrouwde, verre familie ben.

Ik ben erg geïnteresseerd in je nieuws.

Aangezien het niets met zaken te maken heeft, maar met plezier…

…stel ik voor dat we naar het huis gaan.

Ga zitten, Elizabeth Jane.

Maakt je moeder het goed?

Ze is nogal uitgeput van al het reizen. - Wanneer is ze weduwe geworden?

Vader is afgelopen lente omgekomen.

Waar woonden jullie? - In Portsmouth.

Portsmouth? Ik dacht dat Susan in het buitenland woonde.

We woonden in Canada, maar gingen naar Portsmouth toen ik twaalf was.

Juist.

Susan en ik hebben al jaren geen contact meer.

Waar verblijven jullie? - In de Three Mariners.

En jij bent haar dochter, Elizabeth Jane.

Wil je je moeder een briefje geven?

Hoe was hij? - Hij was erg aardig, een echte heer.

Wat heb je hem verteld? - Wat ik van u moest vertellen.

Hij vroeg me u dit te geven. Hij is ook vrijgevig geweest.

We hoeven ons niet meer druk te maken over onze hotelrekening.

Maakt u 'm niet open?

Ik moest de envelop persoonlijk overhandigen.

Hij zal teleurgesteld zijn als u 'm niet opent.

Kom vanavond om zeven uur naar het pad langs Budmouth Road.

Meer kan ik nu niet zeggen. Het meisje lijkt van niets te weten.

Laat het zo tot ik je heb gesproken. Mike.

Ik drink niet meer, Susan. Hoor je me?

Niet meer sinds die nacht.

Waarom heb je al die jaren niets van je laten horen?

Ik heb hemel en aarde bewogen om je te vinden.

Ik vond dat ik hem trouw was verschuldigd tot de dood.

De koop had iets plechtigs en bindends.

Ik ben hier nu alleen als zijn weduwe, en ik maak geen aanspraak op je.

Als hij niet gestorven was, dan was ik nooit gekomen.

Daar kun je zeker van zijn.

Ik wil het goedmaken, maar ik kan jullie niet zomaar in huis kan nemen…

…als de vrouw en dochter die ik slecht heb behandeld en heb verbannen.

Dan vertrekken we onmiddellijk. - Nee, ga niet weg.

Je begrijpt me verkeerd. Ik heb een plan bedacht.

Als jij en Elizabeth Jane nu eens een huisje in de stad betrekken…

…als de weduwe Newson en haar dochter...

…dan kom ik jullie opzoeken, maak je het hof en trouw met je.

Elizabeth Jane zou m'n stiefdochter worden. Wat denk je ervan?

Het is zo eenvoudig dat het zo gebeurd is...

…en hierdoor komt mijn verleden als koppige, eerloze jongeman…

…niet aan het licht.

Het zou ons geheim zijn…

…en ik zou m'n eigen, enige kind onder mijn dak hebben, net zoals mijn vrouw.

Ik vind het een goed idee om ons huwelijk over te doen.

Het lijkt me de enige juiste handelwijze.

En het meisje komt die schandalige gebeurtenis nooit te weten.

Zoiets zou ze toch nooit vermoeden? - Dat is waar.

Ik ga Elizabeth Jane vertellen dat ons familielid Mr Henchard…

…ons vriendelijk verzoekt in de stad te blijven.

Nog één ding.

Vergeef je me?

Beoordeel me op m'n daden in de toekomst.

Zo is het genoeg voor vandaag. Kom binnen, dan eten we wat.

Het is genoeg voor vandaag. Bedankt, mensen.

Ik wil een familiekwestie met je bespreken, Farfrae.

Je vindt het wellicht vreemd, maar ik heb niemand om mee te praten…

…dus waarom niet met jou? - Graag, misschien kan ik u helpen.

Had je gedacht dat ik getrouwd was? - Ik hoorde dat u weduwnaar bent.

Natuurlijk heb je dat gehoord.

Ik heb m'n vrouw 19 jaar geleden verloren door m'n eigen schuld.

Hij wil dat we blijven. - Blijven?

Hij wil dat we een huisje in de stad betrekken.

O, moeder...

En nu is ze teruggekomen. - Teruggekomen?

Vanochtend.

Vandaag.

Wat moet ik doen?

Kunt u haar niet in huis opnemen en het weer goedmaken?

Dat heb ik ook voorgesteld, maar als ik Susan rechtvaardig behandel...

…doe ik een andere onschuldige vrouw onrecht aan.

Dat kunt u niet menen.

Het is bijna onmogelijk om in 20 jaar maar één blunder te maken.

In het aardappelseizoen ga ik altijd naar Jersey.

Toen ik daar afgelopen herfst was…

„…verviel ik in een van mijn sombere buien.

De wereld schijnt me dan even zwart als de hel toe…

…en dan vervloek ik net als Job de dag dat ik ben geboren.

Begrijp je me? - Nee, zo heb ik me nog nooit gevoeld.

Bid maar dat het nooit gebeurt. Terwijl ik me zo voelde…

…kreeg een jongedame medelijden met me en ze werd verliefd op me.

Ze woonde met haar tante in hetzelfde logement als ik..

…en ik vermoed dat ze net zo eenzaam was als ik.

Omdat we in hetzelfde huis woonden en zij warme gevoelens koesterde…

… werden we als vanzelf intiem.

Mij deerde het niet, maar voor haar was het een schande.

In ieder geval waren we echt van plan te trouwen.

Ik probeerde het goed te maken en vroeg of ze het risico durfde te lopen…

…het kleine risico dat Susan nog in leven was…

…en met me te trouwen.

We zouden ongetwijfeld weldra trouwen, maar nu is Susan terug.

En nu moet ik een van deze vrouwen vreselijk teleurstellen.

De tweede. Ik ben het Susan verplicht, daar bestaat geen twijfel over.

Maar ik wil de tweede...

…zo goed mogelijk behandelen.

U moet de jongedame schrijven...

…en haar duidelijk en eerlijk vertellen…

…dat ze toch uw vrouw niet kan worden omdat uw eerste vrouw terug is.

Dat u haar niet meer kunt ontmoeten en dat u haar het beste wenst.

Maar ik moet meer doen. Ik moet haar een flinke som geld sturen.

Kun je me helpen en de dame schrijven wat je zojuist hebt gezegd…

…in voorzichtige bewoordingen? Ik ben een slechte schrijver.

Dat zal ik doen. - Dank je.

Ik wil graag nog één ding van je weten.

Mijn dochter denkt dat de zeeman haar vader is.

Wat zou jij doen?

Ik zou haar de waarheid vertellen. Ze zal jullie allebei vergeven.

Nee, ik ben het met haar moeder eens.

We kunnen haar de schandelijke waarheid niet vertellen. Nooit.

Michael Henchard, neemt u deze vrouw tot uw echtgenote…

…en zult u leven in de heilige huwelijkse staat volgens Gods regels?

Zult u haar liefhebben, troosten, eren en voor haar zorgen…

…in voor- en tegenspoed, en alle anderen afzweren...

Ik heb nog nooit een man zo lang zien wachten voor zo weinig.

Nu maak zelfs jij nog 'n kans, Nance Mockridge.

Ik mag doodvallen voor ik iemand trouw zoals hij. Of zoals jou.

Moeder Cuxsom, hoe kan het dat zo'n magere Mrs Newsom...

…zo snel weer een man heeft en een vrouw van uw formaat niet?

Om me te slaan zeker? Ik moet er niet aan denken weer een man te hebben.

Hij heeft iets blauwbaardachtigs en dat komt vast naar boven.

Het zal haar nog vies tegenvallen van hem af te komen.

Ja.

Weer te laat, Whittle?

De volgende keer kom ik je uit je bed sleuren.

Ik kan er niets aan doen.

Mijn arme stomme kop stopt ermee zodra ik m'n gebeden heb gezegd.

Ik val in slaap zodra ik ga liggen en ik ben op voor ik wakker word.

Ik wil het niet horen. - Laat me het uitleggen.

Hij vraagt ernaar, dan wil hij niet horen wat ik te zeggen heb.

Farfrae, ik mag je graag, maar we zijn erg verschillend, is het niet?

Ik denk het wel, maar... - Maar wat?

Goedendag, Mrs Henchard. - Goedendag, Mr Farfrae.

Miss Newson? - Goedendag.

Ga je eropuit? - Ik ga naar de boekwinkel.

Om bij te leren, zeker? - Er valt altijd iets bij te leren.

Wat een dametje, hè? Stil, maar met diepgang.

Dat klopt.

Ik wil dat Elizabeth Jane mijn naam krijgt.

Ik wil dat ze Miss Henchard wordt genoemd in plaats van Miss Newson.

Velen doen het al uit zichzelf. Het is tenslotte haar wettige naam.

Die andere naam is niets voor mijn vlees en bloed.

Ik laat het wel in de krant zetten.

Ze zal er geen bezwaar tegen hebben. - Nee, maar...

Susan, ik wil m'n dochter terug.

Als zij het wil, dan wil jij het vast evenzeer als ik.

Als zij het ermee eens is, dan moeten we het doen.

Het is erg belangrijk voor hem.

Is het geen daad van minachting jegens mijn overleden vader?

Hij kan niet meer gekwetst worden.

Ik wil dat je de kans in je leven krijgt die je verdient.

Wat wilt u dat ik doe?

Ik zal erover nadenken.

Moeder heeft me verteld dat u wilt dat ik m'n naam verander.

Zij wil het toch ook? - Dat kan wel zo zijn, maar...

Maar wat?

Ik moet het juiste doen, maar u wilt het erg graag.

Wat maken jullie vrouwen een probleem van zo'n kleinigheid.

Het was maar een voorstel.

Doe maar wat je wilt, Elizabeth Jane. Het maakt me niet Uit.

Je moet niet alleen instemmen om mij een plezier te doen.

Miss Newson?

Ik wist niet dat u hier was.

Ik ben de afspraak nagekomen en sta tot uw beschikking.

Ik ook, maar ik wist niet dat u het was die me wilde spreken.

Ik wilde u spreken? Nee hoor, dat moet een vergissing zijn.

Hebt u me niet gevraagd hierheen te komen?

Wilt u alstublieft naar de graanschuur komen? Hebt u dat niet geschreven?

Nee, echt niet.

Het zou niet bij me opkomen.

Als u mij niet wilde spreken, dan is dit uw handschrift dus ook niet?

In geen geval.

Dan is het vast geschreven door iemand die ons allebei wil zien.

We zouden er goed aan doen nog even te wachten.

Er komt niemand opdagen. Misschien was het een valstrik.

Het is zonde onze tijd te verdoen terwijl er zoveel te doen is.

Het is wel een brutale streek. - Dat is het.

We komen er ooit nog wel achter wie dit heeft gedaan.

Ik vind het niet zo zeer zonde van mijn tijd, maar u, Miss Newson...

Ik vind het niet erg.

Ik ook niet.

U wilt zeker graag terug naar Schotland?

Nee, waarom zou ik?

Ik hoorde u over Schotland en thuis zingen in de Three Mariners.

U leek het zo diep vanbinnen te voelen dat we allemaal met u meevoelden.

Ik heb daar inderdaad gezongen.

Je kunt je laten meeslepen door een lied en een traan laten...

…maar als je bent uitgezongen ben je niet droevig meer...

…en denk je er weer een tijd niet aan.

Maar nee, ik wil niet terug.

Maar ik zal met plezier dat lied voor u zingen. Zelfs nu.

Dank u.

Maar ik moet gaan. - Met dit weer?

Regen of geen regen.

Het is misschien beter als u uw mond houdt over deze streek.

Schenk er maar geen aandacht aan.

En mocht de slimme dader u aanspreken...

…wees dan beleefd tegen hem of haar.

Alsof u het niet erg vond. Dan zal het lachen hem of haar vergaan.

Ik weet niet of u het weet, maar u zit onder het kaf en het stof.

Niet wrijven, dat verpest uw kleren.

U kunt het beste blazen.

Laat me u even helpen.

Dank u.

Zo, dat is beter.

Ik moet gaan.

Wie doet nu zoiets? - Was Mr Farfrae aardig?

Ja, erg aardig.

Ik denk dat hij je bewondert. Dat doen alle jonge mannen.

Ik ben nog nooit zo bewonderd. - Je verdient het.

Als ze eens wisten hoe onnozel ik ben. Kijk eens hoe ik eruit zie.

Aangekleed als de schoonheid van de stad?

Ik kan al deze mooie kleren beter inruilen voor boeken.

Waarom ben je hier nog? Het is een lange rit naar Blackmoor.

We wachten op Abel Whittle. - Is Whittle weer te laat?

We zijn vergeten hem te wekken. - Die vervloekte kerel.

Ik heb hem gisteren nog gewaarschuwd.

Ik zal hem halen. - Nee, ik ga hem vernederen.

Je gaat direct naar de graanschuur of je vliegt de laan uit.

Laat die broek maar. Aan het werk.

Wat is er aan de hand? - Hij heeft me vernederd.

Ik ga naar Blackmoor zoals hij beveelt, maar daarna breng ik mezelf om.

Al het vrouwvolk zal me de hele weg belachelijk maken.

Ga je broek halen en kom als een man naar je werk.

Maar Mr Henchard zei…

Het maakt me niet uit wat Mr Henchard of iemand anders heeft gezegd.

Dit is dwaasheid. Ga je aankleden.

Wie stuurt hem terug? - Ik. Het is zo wel genoeg geweest.

Ik vind van niet. Klim op de wagen, Whittle.

Niet zolang ik beheerder ben. Hij gaat naar huis of ik ben hier voorgoed weg.

Een man in uw positie zou beter moeten weten.

Het is tiranniek en u onwaardig. - Nu zal hij het onthouden.

Waarom sloeg je zo'n toon aan tegen me? Had gewacht tot we alleen waren.

Ik heb je mijn geheim verteld. - Dat was ik al vergeten.

Mr Henchard wilde je alleen een lesje leren.

Ik weet dat het m'n verdiende loon was.

Hij heeft veel geduld met me gehad en zorgt voor m'n moeder.

's Winters geeft hij haar kolen en snuiftabak.

Ga je maar aankleden.

Aan het werk, mensen.

Wilt u dat het hooi beneden wordt opgeslagen of op de bovenverdieping?

Vraag maar aan Mr Farfrae, hij is hier de baas.

Hij sprak me tegen bij de mannen. - Hij handelde gewoon als beheerder.

Dat moet je hem toestaan.

De mannen weten wie de beheerder is en wie de baas.

Is dat zo? - Hoe kunnen ze daaraan twijfelen?

U bent vandaag uzelf niet. - Het gaat prima met me.

U lijkt wat somber. Er is geen reden voor somberheid.

De maandomzet is nog nooit zo hoog geweest.

Ik hoop dat ik u gisterochtend niet heb gekwetst.

Wat maakt jou dat uit? - Ik wilde u niet kwetsen.

Dat is het niet.

Je hebt gelijk, ik ben niet mezelf.

Ik heb je ware aard over het hoofd gezien.

Voordat u gaat, zou ik u graag om een gunst vragen.

Ik wil een feest organiseren voor de nationale feestdag…

…maar ik zal een schuilplaats moeten maken voor als het weer omslaat.

Kunt u wat hooizeil lenen? - Pak wat je nodig hebt.

U weet dat er een nationale feestdag is gepland…

…ter ere van prins Edwards tiende ver- jaardag. Vandaar deze vergadering.

Als burgemeester stel ik voor dit feit te vieren met een feest.

Mr Farfrae, uw beheerder, organiseert toch al een feest?

Ja, hij heeft zelfs zeil voor een tent van me geleend.

Bracht dat u op het idee van een feest?

Het maakt niet uit wat Mr Farfrae doet. - Misschien zou dat wel moeten.

Als hij al bezig is, waarom zouden we hem dan niet helpen met zijn feest?

Omdat de raad de plicht heeft zelf een feest te organiseren.

Wat stelt u voor? - Lets wat onze stad waardig is.

Op de aarden wal. Iedereen is welkom, er is vertier en vermaak.

We houden een enorme gratis theekrans.

Laat mij het maar regelen.

Ga maar Susan, zo word je ziek. - Kom je ook?

Ik wacht nog even voor het geval het opklaart.

We stoppen ermee, het feest is voorbij.

Verdeel het eten maar onder de armen in de stad.

We volgden de rest en… - Waar is je moeder?

Ze is naar huis gegaan. Ze was niet lekker, en al die regen hielp ook niet.

Uw dochter heeft aanleg voor dansen. - Net als jij, zeker?

Komt u ons laten zien hoe je een feest organiseert?

U had uw feest in zo'n tent moeten vieren, net als Mr Farfrae.

Maar u wilde er niet van horen, en nu is hij u de baas geweest.

De knecht is als goed als zijn meester. - Niet lang meer.

Hij gaat binnenkort bij me weg. - Is dat zo?

Mr Farfrae's dagen als m'n beheerder zijn bijna voorbij. Nietwaar, Farfrae?

Zoals u wenst. - Maar waarom?

Mr Henchard heeft m'n hulp blijkbaar niet meer nodig.

Waarom moet u weg? - Het is gewoon een zakelijke kwestie.

Ik had gehoopt nog een keer met u te kunnen dansen.

Het spijt me, ik moet gaan.

Mag ik met u meelopen?

Ik vrees dat ik uw vader heb beledigd door dit feest te organiseren.

Nu zal ik misschien naar een ander deel van de wereld moeten vertrekken.

Ik wou dat ik rijker was en dat uw vader niet beledigd was.

Dan zou ik u binnenkort iets vragen.

Ik zou het u zelfs vanavond vragen, maar..

Ik ben er nooit achter gekomen wie ons toen naar de graanschuur stuurde.

U wel, Miss Newson? - Nee.

Waarom zouden ze 't gedaan hebben? - Misschien voor de grap.

Misschien was het geen grap, maar wilden ze dat we daar bleven…

…en met elkaar zouden praten.

Ik hoop dat Casterbridge me niet zal vergeten.

Vast niet.

Ik wou dat u helemaal niet ging.

Daar zal ik eens over nadenken.

Mr Farfrae laat de raad weten dat hij een graan- en hooihandel wil beginnen.

Hij vraagt om een eigen kraam op de graanbeurs.

Heeft er iemand bezwaar? - Heeft u bezwaar?

Ik? Waarom zou ik?

We zijn vrienden. Wat zijn we anders van elkaar?

Wie heeft hem geholpen toen hij hier zonder bezittingen arriveerde?

Heb ik hem geen geld gegeven? Ik hielp hem onvoorwaardelijk.

Noem je eigen prijs, zei ik.

Er was een tijd dat ik m'n laatste broodkorst nog met hem zou delen.

En dit krijgt u als dank?

Ik ga nu de strijd met hem aan. Eerlijk, op de handelsvloer.

Als ik iemand zoals hij niet kan overtroeven, ben ik geen cent waard.

Een nieuwkomer gaat mij niet vertellen hoe de graanhandel werkt.

Goedemorgen.

Fijn dat u voor uzelf bent begonnen.

Ik doe eerlijk gezegd liever zaken met u dan met Henchard.

Ik kan u helaas niet van dienst zijn. - Waarom niet?

Hij was m'n vriend. Het spijt me dat ik u moet teleurstellen, maar…

…ik wil een man die zo goed voor me is geweest niet benadelen.

Ik wil een familiekwestie met je bespreken, Elizabeth Jane.

Niets om je zorgen over te maken, ik wil je alleen tot voorzichtigheid manen.

Het gaat over die Farfrae.

Ik heb hem twee, drie keer met je zien praten.

Hij danste met je op het feest en bracht je naar huis.

Er treft je geen blaam, maar luister.

Heb je hem dwaze beloftes gedaan? - Nee, ik heb hem niets beloofd.

Goed. Het is mijn dringende wens dat je hem niet meer ziet.

Zoals u wilt. - Beloof je het?

Als u het wilt. - Ik wil het. Hij is onze vijand.

Ik wil dat u en mijn stiefdochter elkaar niet langer zien.

Ze zal geen hoffelijke attenties meer van U aannemen.

Ik verwacht dat u ze niet langer aan haar op zult dringen. M. Henchard.

Hij zal nooit veranderen.

Hij maakt Mr Farfrae tot vijand…

… terwijl hij hem in ons gezin had kunnen opnemen.

Dat was m'n hartenwens.

Herinner je je dat jij en Mr Farfrae een briefje kregen...

„…waarmee jullie naar de graanschuur werden gelokt?

Het was niet bedoeld om jullie voor schut te zetten.

Het was bedoeld om jullie bij elkaar te brengen.

Dat was mijn werk. - Waarom?

Ik wilde dat je met Mr Farfrae zou trouwen.

Maar waarom? - Ik had een reden.

Die komt nog wel eens aan het licht.

Ik had het graag willen meemaken. - Zo moet u niet praten.

Maar ja.

De dingen gaan nooit zoals je wilt.

Henchard haat hem.

Wellicht worden ze ooit weer vrienden. - Ik weet het niet.

Ik weet het niet.

Ik wil alleen dat jij goed terechtkomt voor ik sterf.

Ik moet iets opschrijven.

Haal eens een pen en papier voor me.

Denk je vaak aan vroeger? - Ja, heel vaak.

Wie zie je dan voor je? - Moeder en vader.

Bijna niemand anders.

Was Newson een lieve vader?

Ja.

Erg lief.

Als ik je vader was geweest, zou je dan net zoveel om mij geven?

Ik kan niemand anders dan mijn vader zien als m'n vader.

Wat heeft je moeder je over mij en mijn verleden verteld?

Dat u een aangetrouwd familielid bent.

Ze had je meer moeten vertellen.

Dan was m'n taak niet zo moeilijk geweest.

Ik ben je echte vader, Elizabeth, niet Richard Newson.

Je moeder en ik waren getrouwd toen we jong waren.

Je was getuige van ons tweede huwelijk.

Ik had het je eerder moeten vertellen, maar we schaamden ons te zeer.

Ik heb liever je minachting, je angst of iets anders…

…dan je onwetendheid wat betreft de waarheid.

Dat haat ik.

Niet huilen.

Daar kan ik niet tegen.

Waarom zou je huilen als ik je vader ben?

Vind je me zo vreselijk?

Keer je alsjeblieft niet tegen me.

Vroeger dronk ik en behandelde ik je moeder slecht.

Ik zal beter voor je zijn dan hij was.

Ik doe alles voor je, als je me maar als je vader beschouwt.

Ik heb je naam gekozen. Je moeder wilde je Susan noemen.

Ik heb je je naam gegeven, vergeet dat niet.

Nog één ding.

Neem je nu m'n achternaam aan?

Je moeder was ertegen, maar het is je wettige naam.

Alsjeblieft.

Het spijt me.

Mag ik in de krant laten zetten dat het je naam wordt?

Als het mijn naam is, moet ik die toch ook hebben?

Schrijf maar op wat ik je voordraag. Ik zal voor wat licht zorgen.

Ik kan wel schrijven bij het haardvuur. - Prima.

Ik zal de documenten zoeken die bewijzen dat ik de waarheid spreek.

Richt het maar aan de directeuren van de Casterbridge Chronicle.

Aan Mr Michael Henchard. Openen op Elizabeth Jane's trouwdag.

In het belang van allen heb ik één ding geheim voor je gehouden.

Elizabeth Jane is niet jouw Elizabeth Jane…

… het kind dat ik in m'n armen had toen je me verkocht.

Nee. Zij stierf drie maanden later.

Degene die nog leeft is van mijn andere echtgenoot.

Ik heb haar dezelfde naam gegeven als de eerste.

Ze verzachtte de pijn van het verlies van het andere kind.

Ik ben stervende, maar ik kon het niet voor me houden.

Het is aan jou of je het haar echtgenoot vertelt, en vergeef me…

…de vrouw die je ooit zo kwetste… - Het is m'n verdiende loon.

…zoals ik jou ook vergeef.

Vader?

Ik heb de hele nacht nagedacht...

…en ik zie dat u gelijk hebt.

Ik zal u zien als mijn vader en u geen Mr Henchard meer noemen.

Het is me nu duidelijk.

U had vast niet zoveel voor me gedaan…

…en me zo m'n eigen zin gegeven en geschenken voor me gekocht...

…als ik alleen uw stiefdochter was geweest.

Hij.. Mr Newson…

…die mijn moeder huwde door zo'n vreemde vergissing…

…was erg vriendelijk. Heel erg vriendelijk.

Maar dat is toch niet hetzelfde als de echte vader van iemand zijn.

Ik heb het al zo vaak gezegd: je bedankt de knechten voor alles…

… terwijl ik ze er 12 pond per jaar voor betaal, en nu speel je zelf voor sloof.

Ik dacht niet na. - Je maakt me ten schande.

Ze heeft wel slechteren bediend, in een pub in de stad. Vraag maar.

Is dat waar?

Het is waar, maar alleen omdat… - Ja of nee?

Toen we in de Three Mariners verbleven.

Je eet vanavond alleen, ik eet in de King's Arms.

Goed, vader. - Niet dat ik me erop verheug.

Nu mijn ambtstermijn als burgemeester is verstreken…

…zal ik niet eens deel gaan uitmaken van de schepenen.

Ik weet niet waarom, maar mijn positie is verslechterd.

Wie weet verandert dat nog. - Ik betwijfel het.

Ik zie Mr Farfrae op het diner van de nieuwe burgemeester.

Ik zal zeggen dat ik er geen bezwaar meer tegen heb dat jullie elkaar zien.

Waar ben je vandaag geweest?

Ik heb gewandeld tot ik het zat was. - Zat?

Ik wil niet dat je zo praat, je lijkt wel een boerin.

De ene dag hoor ik dat je in een pub werkt…

…en de volgende dag klink je als een boerenkinkel.

Als je zo doorgaat, is er hier geen plek voor ons allebei.

Kan ik je even spreken, Farfrae?

Bij nader inzien wil ik me niet bemoeien met jouw hofmakerij van Elizabeth Jane.

Als je om haar geeft. - Dat doe ik.

Dan trek ik m'n bezwaar in, op één voorwaarde.

Dat het zich niet in mijn huis zal afspelen. Daar vertrouw ik op.

Daar zijn we weer, Farfrae...

…op de plek waar het bergafwaarts ging met mijn carrière.

Met m'n carrière? Nee…

…met mijn leven.

Heb je het zo zwaar?

U hebt er geen weet van. - Ik kan het wel raden.

Was dat je moeder? - Ja, m'n moeder.

En mijn enige vriendin.

Ik weet hoe je je voelt.

Ik heb onlangs ook iemand verloren die me erg dierbaar was.

Leeft je vader nog? - Ja, die leeft nog.

Is hij niet goed voor jou? - Ik wens niet over hem te klagen.

Het is in het belang van ons beiden dat ik Jersey voor Casterbridge verruil.

Ik ga in High Place Hall wonen.

Zodra ik vernam dat je vrouw was overleden, dwong m'n geweten me...

…te proberen de schaduw te verdrijven die op mijn naam rust.

Ik vraag je je belofte om met me te trouwen na te komen.

Je denkt er vast hetzelfde over als ik. Tot over een dag of twee.

Weet je welke indruk je me van Mr Henchard geeft?

Hij is heetgebakerd, eerzuchtig en misschien een beetje trots…

…maar geen slecht mens. - Nee, dat is hij zeker niet.

Hij was nooit onaardig tegen me tot moeder stierf.

Het komt door mijn eigen tekortkomingen.

Ik wil misschien vertrekken, maar waarheen, en wat moet ik doen?

Wat denk je hiervan? Ik heb binnenkort iemand nodig…

… deels als huishoudster, deels als gezelschapsdame.

Zou je bij mij willen intrekken? Tenzij…

Ik doe alles om onafhankelijk te kunnen zijn.

Dan gaat mijn vader misschien van me houden.

Maar ik ben nergens bedreven in.

Dat moet een vriendin van u wel zijn.

Niet per se. - Maar ik gebruik soms platte taal.

Die wil ik graag horen. - Ik ben niet goed genoeg.

Ik heb het rondschrift geleerd, maar u zoekt iemand die 't damesschrift kent.

Hoef ik geen damesschrift te kennen? - Welnee.

Waar woont u? - In Casterbridge.

Tenminste, na 12 uur vanmiddag. Ik ga in High Place Hall wonen.

De Hall? - Ken je het?

Iedereen kent het.

Denk erover na en dan zien we elkaar hier morgen om dezelfde tijd.

Ja, dat zal ik doen.

Vader?

Hebt u er bezwaar tegen als ik wegga?

Nee hoor, helemaal niet. Waar ga je heen?

Ik kan bij iemand in huis wonen waar ik kan studeren en me kan ontwikkelen.

Maak er maar het beste van als je je hier niet kunt ontwikkelen.

U hebt er niets op tegen? - Nee, hoor.

Het kan maar beter goed gebeuren.

Je krijgt een klein jaarlijks inkomen zodat je niet afhankelijk van me bent…

…en ik niet afhankelijk ben van jou. Kun je je daar in vinden?

Zeker. - Ik zal het direct regelen.

Heb je je vader verteld waar je heen gaat?

Nee. - Waarom niet?

Ik dacht.

Laat maar, hij zal er spoedig achter komen.

Ik wilde daar eerst weg omdat z'n stemmingen zo onvoorspelbaar zijn.

Misschien heb je gelijk.

Kun je vandaag komen? - Vandaag al?

Dat lukt misschien wel. - Dan zie ik je wel verschijnen.

Ga je? - U zei dat ik kon gaan.

Ik dacht volgende maand, of volgend jaar.

Je laat er geen gras over groeien. Is dit je manier om me te bedanken?

Hoe kunt u zo tegen me spreken? U bent onrechtvaardig.

Doe maar wat je wilt.

Elizabeth? Ga niet bij me weg.

Ik was wellicht wat hard, maar ik heb door jou ondraaglijk veel geleden.

Door mij? Wat heb ik dan misdaan?

Dat kan ik je nu niet vertellen.

Maar als je hier blijft wonen, zal ik je alles vertellen.

Het lijkt me beter voor ons dat ik ga. Ik hoef niet lang weg te blijven.

Ik blijf in de buurt en als u het echt wilt, kom ik snel weer terug.

Dus je blijft in de buurt.

Wat is je adres, voor het geval ik je wil schrijven, of is het geheim?

Nee hoor, het is hier in de stad. - Waar?

In High Place Hall.