Original subtitles

Het schijnt dat je in de straten van Parijs laat uitschijnen...

dat je de gerechtigheid zelf bent.

Eerst pakte je ons geld en nu onze naasten.

Ze hebben jullie niets misdaan, noch jou noch de koning.

Maar vandaag ben ik...

de gerechtigheid.

Een litteken voor iedere dag dat de koning hen gevangen houdt.

Sire, mr Marchal heeft veel vijanden.

Velen dromen van vergelding.

Niet hij wordt geviseerd... maar ik.

Het zijn vergeldingsacties. als gevolg van de arrestaties in Parijs.

Er zijn drie mogelijkheden. De gevangenen executeren...

Parijs steen per steen afbreken om Fabien terug te vinden...

of de twee samen.

Als ik even mag...

de twee mogelijkheden lijken me overdreven.

Ze probeerden je te doden en ontvoerden de chef van de beveiliging.

Dat is pas overdreven.

Trommel wat mannen op, doorzoek alles...

klop op deuren, trap ze in, indien nodig.

Hoe durven ze?

Zonder mij leefden ze nog in de vuiligheid.

Waar blijft mijn broer?

Ik zou het echt niet weten, Sire.

Broer, je afwezigheid bleef niet onopgemerkt.

Ik had een belangrijke zaak te regelen.

Belangrijker dan de Raad?

Ik heb hem gezien. De man met het ijzeren masker.

Voor ik met hem kon praten sloegen ze me neer.

Wie sloeg je neer?

Wachters. Maar het waren geen gewone wachters.

Die mannen zijn bereid om te doden en te sterven.

Wisten ze wie je was?

Ik had niet echt de tijd om me voor te stellen.

Wat denk je eraan te doen? - Ik kan je misschien helpen...

nu mr Marchal er niet is.

Ik kan meegaan met Zijne Hoogheid naar de plaats van het gebeuren.

Samen kunnen we de belagers ontmaskeren.

Broer...

Jij hebt ongetwijfeld betere dingen te doen.

Ik zie niet in wat belangrijker kan zijn dan je gemoedsrust.

Vergeet mijn gemoedsrust. Ik wil enkel weten wie me trachtte te doden.

Hier woont allang niemand meer, Hoogheid...

behalve misschien stropers en zwervers.

Nog nooit zag ik zwervers beschermd worden door wachters.

Nee, natuurlijk niet.

Toen je hem gezien hebt, waar stond hij dan?

Hier, waar ik nu sta.

Ik zag hem door dat raam.

Zouden we niet buiten gaan kijken?

Uitstekend idee.

Doorzoek de huizen, de omgeving...

vraag de bewoners wat ze gezien hebben...

en of ze de eigenaar van het huis kennen.

Ik wil verslag voor het einde van de dag.

Ik begin me af te vragen of ik het niet gedroomd heb.

Hoogheid, ik denk wel dat je iemand gezien hebt.

De vraag is wie.

Net als jij ben ik gebeten om deze zaak uit te klaren.

Dank je wel. Kunnen we nu terug naar het paleis?

Dank je.

Majesteit.

Ik dacht dat je op weg was naar Spanje.

Ik voelde me niet goed. Ik besliste rechtsomkeer te maken.

Voel je je nu beter? - Ja.

Er is nog tijd genoeg.

Ik regel een koets en verwittig de keizer dat je onderweg bent.

Nee. - Majesteit...

ik dring erop aan dat je vertrekt.

Mijn beslissing staat vast. Het is mijn taak om hier te blijven.

Majesteit door hier te blijven loop je andere gevaren.

Heb je het over de koning?

Hij komt er niets over te weten.

Zoals u wenst.

Heb je nieuws van Leopold?

Je moet eten.

Mijn God.

Weet je wie dat is?

Natuurlijk. Wat doet hij hier?

Ik heb hem opgepakt. Hij heeft mijn zoon opgepakt.

Denk je hem zo terug te krijgen? Onnozelaar.

Soldaten doorzoeken de stad. Wat als ze hem vinden?

Op slag is het voor iedereen gedaan. - En Tristan?

Het spijt me echt voor jou en je zoon...

maar jullie zijn niet mijn enige zorg.

Wat is je enige zorg? Op een goed blaadje staan bij de koning?

Mijn broer heeft gelijk.

Het was een slecht idee.

Maar het is nog niet verloren.

We moeten onmiddellijk naar het paleis en zeggen dat we weten waar hij is.

Me verraden dus.

Zonder je naam te noemen.

We zeggen dat we door je gezonden zijn om te onderhandelen...

over een uitwisseling van gevangenen.

Wij?

Jij.

Ik zie dat Hare Majesteit volledig hersteld is.

U lijkt teleurgesteld.

Ik ben teleurgesteld in uw plaats.

Ik weet hoezeer u uw broer wilde zien.

Wat had u dan?

Het was een gewone verkoudheid.

In dat geval kon u uw reis verderzetten.

Ik vrees dat het onderweg erger zou worden.

Ik kan me voorstellen dat alles voorzien is om opnieuw te vertrekken.

Ik besliste te blijven. - En uw broer dan?

Waarom al die vragen? U zult me terug ziek laten worden.

Aangezien de dagen van uw broer geteld zijn...

dacht ik dat u hem heel graag wilde zien.

Hij heeft me niet meer nodig. Het bezoek zou alleen goed zijn voor mij...

en ik ben het gewoon mezelf te verloochenen.

Blijft Mme de Maintenon zwijgen sedert haar vertrek?

Ik heb geen nieuws over haar en ik wens er ook geen.

Het verlies van een dierbare vriendin kan lastig zijn.

Tenzij die vriendin minder loyaal bleek dan gedacht.

Bedankt om met me meegegaan te zijn. - Het was me een eer en genoegen.

Ik breng je op de hoogte zodra mijn mannen...

het onderzoek afgerond hebben.

Nee, we vergeten beter dat onderzoek.

Hoogheid?

Ik heb nagedacht over de zaak en denk dat mijn broer gelijk heeft.

Er zijn belangrijker zaken dan een man met een ijzeren masker opsporen.

Als dat de wens is van Zijne Hoogheid.

Wat gebeurd is, spijt me.

Ik neem het je niet kwalijk.

Bedankt om me te verzorgen.

Sedert wanneer ben je in dienst van de koning?

Altijd al.

Vind je het niet gênant steeds te moeten gehoorzamen aan de koning?

Het is een eer om Zijne Majesteit te dienen.

En hij is me dankbaar voor mijn loyaliteit.

Is hij ook loyaal aan jou? - Natuurlijk.

Maar hoelang nog?

Hij laat je misschien elegante pakken dragen...

maar eigenlijk ben je voor hem slechts een werktuig.

Als hij je niet meer nodig heeft beland je in de goot.

Zoals wij allemaal.

Weet je wat het is om arm te zijn...

om iedere dag te werken van 's morgens tot 's avonds.

Ik heb armoede gezien...

lijden...

gruwel die het verstand te boven gaat.

En onrecht?

Heel de tijd ben je erdoor omringd en je doet er niets tegen.

Onnozele hals, leer toch zwijgen.

Leer jij je ogen te openen.

Om wat te zien?

De waarheid.

Ik ben naar Versailles geweest.

Ik heb de koning en zijn hofhouding gezien.

Ik zag hen badend in rijkdom en overvloed...

vetgemest met wijn en voedsel...

vadsig, zich overgevend aan spel en losbandigheid.

Zo zit de wereld ineen.

Iedereen moet zijn rang aanvaarden.

Echt?

Denk je dat je me kunt zeggen wat ik moet doen?

Aan mij, de koning van Frankrijk. Durf je mij te zeggen wat ik moet doen?

Niet ik, Sire. Zij die mr Marchal vasthouden.

Geef me hun namen.

Onmogelijk, Sire. - Waarom?

Ik ken ze niet. - Denk je dat ik je geloof?

Wat gebeurt er?

De ontvoerders van Marchal willen hem uitwisselen tegen onze gevangenen.

Die idioot beweert hun namen niet te kennen.

Je verliest tijd. Ik ken hem goed.

Als hij dat zegt, is het omdat het zo is.

Bedankt voor je hulp Guillaume.

Bedankt voor de uwe.

Een uitwisseling lijkt een redelijke oplossing.

Ik laat me niet chanteren. - En als dat Marchals leven redt?

Ik ben niet in een redelijke stemming. - Woede verblindt je, broer.

Behandel het volk krachtdadig en ze zullen je respecteren.

Als je hen wreed behandelt zal het zich tegen je keren.

Het enige wat telt is Fabien Marchal terughalen.

Ik zal persoonlijk toezien op de uitwisseling.

Goed, maar op voorwaarde dat ze hem eerst vrijlaten.

Zodra ik hem gezien heb en niet eerder, laat ik de gevangenen vrij.

Zoals je wenst.

Hugues. - Sire?

Ik wil je spreken voor je vertrekt.

Excuseer?

Men hoeft zich nooit te excuseren omdat men wint.

Ik dacht dat u vastbesloten was om te vertrekken.

Ik besliste te blijven. - Waarom veranderde je van mening?

Vroeg de koning u om met me te praten? - Waarom zou hij me dat vragen?

Omdat het zijn stijl is en hij weet dat we goed met elkaar omgaan.

Ik vroeg schoppen en u speelde ruiten.

Bevestig wat ik hem reeds zei.

Ik voelde me niet goed en besloot naar Versailles terug te keren...

en aan de zijde van Zijne Majesteit te blijven.

Vraagt u me om voor u te liegen?

Verstop jullie. Breng jullie in veiligheid.

Fabien.

Wanneer komen onze mannen vrij? - Laat hem eerst vrij.

Nee.

Laat mr Marchal gaan.

Zodra hij in veiligheid is bij de koning...

worden jullie mannen vrijgelaten. De koning belooft het jullie.

Op erewoord van de koning.

Fabien, kom.

Alles gaat goed. - Bedankt Hoogheid.

Vuur.

Nee.

Dekking.

Vuur.

Vuur.

Ik gaf hen het erewoord van de koning. - De koning leert hen een les.

Ze zullen je zeker bedanken om hun families af te slachten.

Ik heb de nodige maatregelen getroffen.

Een nutteloos bloedbad is nooit nodig.

Mr Marchal ik ben blij dat je terug bent.

Ga zo vlug mogelijk naar een dokter.

En de gevangenen, Sire...

welk lot heb je voor hen in petto?

Ze zullen behandeld worden met het respect dat hen toekomt.

Goed, Sire.

Houd moed. Spoedig zijn we buiten.

Hé, vriend, de jongen is ziek. Hij heeft een dokter nodig.

Als je niets doet zal hij sterven. Wil je dat?

Ik hoop dat je eeuwig brandt in de hel.

Voelt u zich beter?

Ja, Hoogheid. Dank u wel.

Wat hebben ze je aangedaan?

Dat zou ik liever vergeten.

Wat kun je me vertellen over die tekens?

Nog nooit heb ik zo'n wapen gezien.

"Diabolimors".

Iemand probeerde daarmee mijn buik open te halen.

Ik weet wie ons kan helpen als u me wilt vergezellen.

Ik ben er klaar voor.

Zijne Majesteit heeft mij geroepen?

Hoe gaat het met de koningin?

Ze is opgelucht dat ze door ziek te zijn niet op reis moest.

Gelooft u haar?

Als ik het me mag veroorloven...

Zijne Majesteit is nodeloos achterdochtig.

Niemand houdt meer van u dan uw gemalin. Ze staat boven elke verdenking.

Uw loyaliteit strekt u tot eer.

Sire, u hebt afleiding nodig.

Aan welk soort afleiding had u gedacht?

Er is een fascinerend bezoeker in de salons.

Een wetenschapper en filosoof.

Mr de Puy is heel onderhoudend.

Ik denk niet dat zijn ideeën Zijne Majesteit zullen behagen.

Het is een Hugenoot, Sire.

Protestant en onderhoudend?

Ik stel jullie voor, het menselijk brein.

Het meesterwerk van God.

Bron van het allergrootste talent.

Als theoloog buig ik voor Gods grootheid, maar als wetenschapper...

moet ik zijn scheppingen bestuderen om Zijn ware genialiteit te begrijpen.

René Descartes zelf, een overtuigd Katholiek...

toonde me dat de ziel zich precies hier bevindt...

in de pijnappelklier.

Door kennis kunnen wij onderzoeken ons verwonderen, ons vragen stellen...

en komen we een beetje dichter bij de grote vragen van ons sterfelijk leven.

Hoewel het God is die de wereld schiep...

is het de wetenschap die haar geheimen en mysteries kan doorgronden.

Sire, het is een grote eer.

Uw betoog was heel boeiend. Gefeliciteerd.

Sluit hem op.

Wat gebeurt er? Ik ben een wetenschapper.

Doe dat niet. Het zou onvoorzichtig zijn.

Het is vooral laf.

Laat mij maar doen. Ik ga met de koning praten.

Ik zal wel zien hoe ik hem vrij kan krijgen.

Bedankt.

Je hebt gelogen tegen me.

Ik weet echt niet waar Zijne Hoogheid het over heeft.

De man met het ijzeren masker leeft nog.

Ik ben directeur van deze gevangenis.

Ik ken iedere wachter, elke gevangene, zelfs iedere rat.

Als er een gevangene met een ijzeren masker zou geweest zijn, zou ik dat weten.

Wie is die man?

Hoe kan ik dat weten als hij niet bestaat?

Ik weet nog altijd niets.

En dit?

Wat? - Die inscriptie.

Wat betekent het? - Ik weet het niet.

Ik heb die dolk nog nooit gezien.

Jij hebt Macquart vermoord, nietwaar?

Hij pleegde zelfmoord. - Wie gaf het bevel om hem te doden?

Ik alleen deel hier bevelen uit.

Aangezien ik dat bevel niet gegeven heb...

kan het niet anders of hij benam zichzelf het leven.

Ik wil Zijne Majesteit spreken betreffende de wetenschapper, mr de Puy.

Is hij een vriend van jou?

Hij werd het slachtoffer van onrechtvaardigheid.

Iemand opsluiten voor zijn mening lijkt me buitensporig.

Dat zou je Zijne Majesteit willen zeggen. - Inderdaad.

Ik moet toegeven dat ik dat van u niet verwachtte.

Ik neem dat als een compliment.

Ik verwittig u dat de koning slechtgezind is.

Ik raad u aan terug te keren als de bui wat over is.

Ja?

Ik vind dat Zijne Majesteit veel te ver ging in de aanpak van Augustin de Puy.

Uiteraard.

Tristan !

Waar is Olivier? - Ik weet het niet.

Wat doen ze? - Laat hem gaan.

Waar komt de macht vandaan?

Een lamme zou het beter kunnen. Scheer je weg.

Ja?

Nieuws van onze spionnen in Spanje.

Ga verder.

Het gaat over de stoet Oostenrijkse edelen...

die opgemerkt werden bij de grens enkele weken geleden.

Ze zijn in Madrid aangekomen en koning Karel heeft hen ontvangen.

Ik dacht begrepen te hebben dat de koning bedlegerig en stervende was.

Nee, hij is in goede gezondheid en zal zonder twijfel de winter overleven.

Blijkbaar staat het huwelijk nog steeds op het programma.

Zeg tegen prinses Eleonore me in de tuinen te treffen.

Ik heb goed nieuws. - Godzijdank.

De koning beloofde de kwestie te overwegen.

Ondertussen zal mr de Puy nog even zijn cel moeten verdragen.

Ik hoop dat hij goed behandeld wordt. - Zo'n boeiend man maakt snel vrienden.

Dat is waar.

Ik ken de koning.

Als hij je vriend kwaad wilde doen, was hij allang dood.

Bedankt om me te proberen te helpen.

Ik deed het niet voor hem.

Ik weet dat.

Amuseert u zich in Versailles? - Enorm.

U zult uw land wel missen? - Nog niet.

U zult wel teleurgesteld zijn dat u niet meeging naar Spanje.

Voor het huwelijk. - Sire?

U hoeft me niets te verbergen. Ik weet wat uw oom van plan was.

Zoals u wenst.

Uw oom zal ontgoocheld zijn.

Hij zal zich in Spanje ook wel zonder mij amuseren.

Wat behaagt je het meest in Versailles? De tuinen?

Mensen trekken me meer aan dan bloemen.

Iemand in het bijzonder?

Inderdaad.

Vanavond is er een feest.

Ik hoop dat u er ook zult zijn. - Met plezier.

Uitstekend.

Zeg tegen de koningin dat ik haar meteen wil zien.

Ik had graag uw mening gewild. - Graag. Waarover?

Over verraad. - Juist.

Recent vernam ik...

dat iemand uit mijn naaste omgeving een complot tegen me smeedt.

Niet enkel om mij te treffen maar ook om mijn rijk te vernietigen.

Wat moet ik doen met die mens?

Wat zou u doen?

Ik ken de context niet.

Maar u kent wel de persoon in kwestie.

Dacht u echt dat ik het niet zou weten? - Waar heb je het over?

U spande samen met hem om Eleonore met Karel te laten huwen.

Met wie? - Met uw dierbare neef, Leopold.

Ik weet niets van zo'n verraad. - Daarom dus die reis naar Spanje.

Nee, ik wilde mijn broer bezoeken wiens gezondheid heel broos is.

Niet zo erg broos.

Men heeft me verteld dat je broer verre van stervende is...

en in goede gezondheid verkeert. - Dan is dat omdat God hem genadig was.

Verklaar waarom mijn vrouw en haar neef...

twee Habsburgers, met enkele dagen verschil Versailles verlieten naar Spanje.

Leg mij dat eens uit.

Mijn God. U sliep met hem.

Waarom bent u teruggekeerd?

Ik had begrepen dat mijn plaats aan uw zijde was.

Het zal eerder zijn dat u er de moed niet toe had.

U twijfelt aan wat ik zeg, maar vertrouw op mijn daden...

ik ben teruggekeerd. - Inderdaad.

De koningin mag het paleis niet verlaten.

Dat doet men met vogeltjes die willen wegvliegen.

Eerwaarde Moeder.

Gaat u zitten.

Het is een grote eer.

Ik kwam vragen of je hier gelukkig bent. - Heel zeker.

Ik kwam om verlossing te vinden.

Ik wil de rest van mijn leven wijden aan gebed en devotie.

Lieg niet tegen mij. - Ik lieg niet.

Die vrome houding kan sommigen misleiden, maar mij niet.

Twijfelt u aan mijn geloof in God? - Nee...

ik twijfel aan uw geloof in uzelf. - Wat bedoelt u?

Wat zult u doen als de koning u zou komen halen?

Ik weet het niet.

Ik denk dat u het wel weet, maar het niet durft zeggen.

U wilt de koning, geef toe. - Ja.

De koning. En wat nog meer?

Dat is alles. - Nee.

Vertel me de waarheid. - Dat doe ik.

Nee, u doet niets anders dan liegen.

Tegen uzelf, tegen mij en tegen God.

Houd op me te kwellen. - Niet ik kwel u.

Wat u kwelt is de twijfel.

Wat verlangt u echt?

Zeg het. - Houd op, alsjeblieft.

Niet voordat u het gezegd heeft. - Onmogelijk.

Zeg het. - De macht. Ik wil macht.

Overheersing.

Vreugde, lijden.

Ik wil mijn vijanden overheersen.

Ik wil het vuur van Onze Heer voelen in mij.

Welkom terug, Bossuet.

Ik hoop dat uw reis vruchten afgeworpen heeft?

Ik breng u de groeten en beste wensen van kardinaal Leto van het Vaticaan.

En een bezoeker. - Monseigneur di Marco.

De kardinaal stelde voor een reisgezel mee te nemen.

Geef ons hooggeëerd bezoek onderkomen en een maaltijd.

U zegt gezel maar bedoelt spion, nietwaar?

De kardinaal stond erop dat hij meekwam.

Is Spanje voor mij of niet?

De kardinaal begrijpt dat Zijne Majesteit aanspraak maakt op de gebieden.

Hij aanvaardt ook de gegrondheid van de aanspraak door Leopold.

U kon dus niet tot een vergelijk komen.

Ik vrees dat Zijne Majesteit het gezag van het Vaticaan onderschat.

Hij weigert bevelen en beslist op zichzelf.

U hebt gefaald.

Niet ik heb gefaald, Sire.

Ik heb uw zaak zo goed mogelijk bepleit maar u bevindt zich in een zwakke positie.

Ik kan hier dus op niemand rekenen.

Sedert ze weg is gedraagt hij zich als een levende dode.

Hij mist haar. - Ik niet hoor.

Ik ook niet.

Gefeliciteerd met de opvoering. - Graag gedaan.

Goedenavond. U ziet er...

stralend uit. Bedankt, Sire.

Het moet heerlijk zijn om koning te zijn.

Waarom? - Al uw verlangens worden ingewilligd.

Niet allemaal.

Misschien moet Zijne Majesteit toch een kleine inspanning leveren.

Alles hangt af van de beloning.

Wat doe jij hier?

Ik zei je me niet meer te contacteren. - Ik had geen keuze.

De hertog d'Orleans is me komen bezoeken.

Hij weet teveel.

Ik kan er niet mee doorgaan.

We staan ten dienste van de koning.

Denk aan de gevolgen als hij te weten komt dat je aan hem twijfelde.

Weet de koning wat we doen?

De koning weet alles.

Dan wil ik hem persoonlijk spreken.

Ik wil garanties.

Dat is niet nodig, Zijne Majesteit weet alles.

Ik denk dat u liegt.

Helaas zul je het nooit kunnen achterhalen.

Waar gaan we naartoe? - Naar een rustig plekje.

Bent u bang?

Doe niet belachelijk.

Zeg me eens, wat trekt je aan bij mij?

Ik kan me voorstellen dat u dacht dat ik eerst aangetrokken werd...

door uw... - fortuin.

Ja.

Maar daarna leerde ik u kennen.

Ik vind u fantastisch.

Intelligent.

Spiritueel.

Was je ooit al intiem met een vrouw? - Natuurlijk, heel vaak.

Of toch, één keer... zo u wilt.

Wat gebeurt er als je samen bent met een man?

Over het algemeen...

is er één van de twee die zich onderwerpt.

Het is de eerste keer, nietwaar?

Is het zo duidelijk?

Ja, maar ook heel charmant.

Laat me je bekijken.

Mr Marchal.

Ik vernam dat men u liet afzien.

Het gaat goed, de dokters hebben me gehecht.

U moet misschien van werk veranderen of iemand zoeken die u beschermt.

Ik hou niet van zulke spelletjes.

Ik speel niet.

Kom dichter.

Nog dichter.

Mag ik een vraag stellen?

Beloof me om niet te lachen. - Ik luister.

Hou je van mij?

Doe ik iets fout?

Nee, maar ik wel.

Kleed je terug aan.

Heb ik Zijne Majesteit mishaagd?

Het is uw schuld niet.

Ga terug naar uw vertrekken. U bent nog maar een kind.

U hoeft het me maar te leren. Die eer is voor iemand anders.

Pardon.

Gaat het niet. Wat is er met je gebeurd?

Je was bij de koning, hé? Wat is er gebeurd?

Hij zei dat ik nog een kind was.

Hij heeft gelijk, ik ben een kind die zich voordoet als volwassene.

Wat deed u daar? - Kom...

ik breng u naar uw vertrekken.

Kunt u niet slapen, Sire?

Mijn lichaam is moe maar mijn geest niet.

Heeft Zijne Majesteit zin in iets? - Uw gezelschap is momenteel genoeg.

Mag ik vrijuit spreken? - Ga je gang.

Die jonge meisjes waarmee u de tijd doorbrengt...

Ja, wat is ermee?

Ik twijfel eraan of zij de oplossing zijn, Sire.

Het probleem kan komen door een andere vrouw.

Niet degenen die u hebt, maar zij die u niet hebt.

Zij besloot te vertrekken.

Je zei dat ik gelijk had haar te laten vertrekken.

U en ik hadden ongelijk.

Zou haar opzoeken geen teken van zwakheid zijn?

Integendeel.

U hebt gezegd dat ik moest veranderen.

Vandaag aanvaard ik dat.

Zonder u ben ik niet echt mezelf.

Ik zocht vertier bij andere vrouwen maar dat was slechts een rad voor de ogen.

Ik kon niet meer helder denken.

Ik heb nood aan uw raad.

Kom alstublieft terug.

Wat u vroeger deed is niet zo belangrijk.

Ik hou van u...

om wat u vandaag bent.

Nooit zult u nog knielen voor mij.

Vertaling en synchronisatie: pvdc