Original subtitles

Onder een donkere stormachtige lucht bouwden Noach en zijn gezin een ark.

Daar ontvingen ze alle dieren van de planeet.

Beren, leeuwen, schapen. Precies, en olifanten.

En toen begon het te regenen. Het regende en regende. En het water bedekte de hele aarde.

En na 40 dagen vloed stuurde Noach een vogel weg, een duif,

die terugkeerde met een olijftak in zijn bek.

En Noah zei...

dat de vloed voorbij was. Wij zullen naar de aarde gaan,

en hem helemaal opnieuw opbouwen.

Ombline.

De naam is Lucas.

Ik noemde hem zo ter nagedachtenis aan zijn vader José.

Hij zei altijd: als we een kind krijgen, zullen we hem Lucas noemen.

Op een keer kwam ik thuis, en hij stond op de overloop, handen tegen de muur.

De politie was overal. Ze hadden zijn voorraad gevonden.

Hij verzette zich, de politie sloeg hem.

Hij rolde over de reling en viel van de vierde verdieping.

Voor mijn ogen.

Ik raakte in paniek, greep een mes en rende naar de agent.

Ik wilde hem vermoorden. Ik stak een mes in zijn dij.

Ik kreeg drie jaar.

In de gevangenis kreeg ik een brief van het ziekenhuis.

Er stond in dat José dood was.

Madame Morin, doe open! Wat hebt u gebruikt om de deur te barricaderen?

Dit is niet oké!

Doe de deur nu open!

Als u de deur nu niet opent, zal ik een rapport over u indienen! Madame Morin!

De rechter gaat niet op u wachten.

Open de deur.

Wil je dat ik iets zeg om je te kalmeren?

Je bent zwanger.

Dus je voelt je de hele tijd ziek. Dat was bij mij ook zo.

- Emily. - Wat?

Heb je weeën? Wordt de pijn in de onderbuik erger?

Zal ik de directeur bellen?

Verdomme, het doet pijn.

Doorademen.

Bewaarder! Bewaarder!

Godverdomme!! Bewaarder!

- Doe open! - Ik heb geen sleutel.

Haar weeën houden niet op!

Er is hier 's nachts geen dokter. - Hoe gaat het met je?

Raak me alsjeblieft niet aan.

Breng haar naar het ziekenhuis, doe iets!

Ik ga de hoofdbewaarder halen.

Ze heeft weeën, ze moet nu naar het ziekenhuis.

Rustig maar, ze is maandag uitgerekend.

- Madame Morin, wat is er aan de hand? - Wat er aan de hand is? Wat denk je?

- Ja, ze is aan het bevallen! - Ik bel de hoofdbewaarder.

- Ongelofelijk! - Rustig aan!

Ik ben niet geautoriseerd om haar naar buiten te laten gaan!

Dus je bent niet geautoriseerd, verdomme?!

Bewaarder, bewaarder! Doe open! bewaarder!

- Wat is het probleem? - Ze gaat bevallen!

- Direct? - Hou je mond jij.

Wat als ze hier bevalt? Heb je ervaring?

Nee. Maar misschien heeft er één hier als verpleegster gewerkt.

Hé, bewaarder! Bewaarder!

Bewaarder!

- Kom op, meiden, laten we schreeuwen! - Bewaarder!

- Schreeuwen, verdomme! - Bewaarder!

Dit is urgent! Schreeuwen!

Konden jullie niet sneller komen?

We kwamen zo snel mogelijk. We brengen je naar het ziekenhuis.

Ga, en ik zal voor je bidden.

Hou je mond. - Bewaarder!

Verdomme, ze staat op het punt te bevallen!

Naar de kinderafdeling!

Bewaarder! Kom op, varkens, ze is aan het bevallen!

Genoeg, kalmeer.

Bewaarder!

Waarom is ze geboeid? - Dat zijn de regels.

Ze gaat nergens heen.

Ze is een gevangene, mevrouw. Wij zijn er verantwoordelijk voor.

Ze is aan het bevallen, wat betekent dat ik verantwoordelijk voor haar ben.

Is Ombline hier? - Misschien kan je eerst hallo zeggen?

Hallo. - U heeft geen toestemming om haar te bezoeken.

Ja, de rechter besliste van wel. Kijk. Hier, de handtekening van de rechter, ziet u?

U hoeft zo niet tegen me te praten. Ga maar naar binnen.

Bedankt.

Ombline! - Rita.

Dit is Lucas! - Wauw.

Wat een kruimel. - Mijn knapperd. - Ja, ja, ja.

Je laat de politie en de bewaarders niet aan hem komen, hè?

Zeker niet, nee.

Ik dacht dat mijn brieven niet bij je terecht kwamen.

Je hebt me niet eens bezocht.

Weet je hoe moeilijk het voor mij was om die stomme toestemming te krijgen?

Maar nu is alles onder contrôle. Ik zal je bezoeken, maak je geen zorgen.

Mijn schoonheid!

Kut, die staat gewoon mee te kijken. Hoe lang ga je daar nog last van hebben?

Tja. - Kijk gewoon.

Het is alsof er een schroef in haar kont vastzit.

Wil je hem niet gewoon oppakken en wegrennen?

Hij is te vroeg geboren. We moeten wachten op de tests.

Maar de dokter zegt dat alles normaal is. Toch?

Wacht!

Dat is leuk.

Kijk Lucas, Rita heeft dit meegebracht!

Ze zal voor je zorgen terwijl ik in de gevangenis zit, oké?

Wanneer komt je vader uit de gevangenis?

Je laat me toch niet in de steek, Rita?

Ik ben gewoon een beetje bang. Ik ben nog nooit met baby's bezig geweest.

Anderhalf jaar is geen baby meer. - We zullen het wel voor elkaar krijgen, zoals altijd.

Hallo.

Ik ben de hoofdbewaarder op de kinderafdeling. Alle regels hangen bij de ingang.

We openen om acht uur precies.

Hee. Zet die herrie eens uit.

Chef. Is ze nieuw?

Hallo. - Hallo. - Dit is Madame Polik.

Toen ik hier 20 jaar geleden begon, zat ze hier al tussen de jonge kipjes.

Verder, het kantoor.

We hebben hier bewakingsschermen.

En camera's. Een, twee, drie.

Mijn schat, vind je het leuk? - Je moet je kindje niet zo vasthouden.

Buig je arm zo. Alsof hij in een wieg ligt.

Nu zal hij zich op zijn gemak voelen.

En je andere hand blijft vrij.

Kom maar, schatje. Ja, ja.

Laten we verder gaan.

Dit is de derde en laatste gevangene.

Hallo.

Hier is een speelkamer en er zijn douches.

Hallo, Emina.

Hallo. - Kom mee.

Ik ben Emina. Waar kom jij vandaan?

Uit het hoofdgebouw.

Ben je daar je hele zwangerschap geweest?

Ja, met mijn celgenoot.

Ik was zes maanden zwanger toen ik hier kwam.

En hoe gaat het hier met de kinderen?

Ze zeggen dat ze problemen kunnen krijgen met het zien, door de kleine ruimtes.

Dat weet ik niet hoor. Maar ik kan je verzekeren: over 10 minuten lacht hij.

Isham. Laten we kangoeroe spelen.

Laten we kangoeroe spelen!

Schat, niet huilen. 't Is goed.

Bewaarder, waar is in godsnaam mijn medicijn?

't Is goed.

Verdomme, geef me mijn medicijn! Ik ben geen hond!

Ssshhh. Alles is goed, schat.

Doe maar rustig aan. Zo, zo.

Hier is je speelgoed.

Waar is mijn Subutex, bewaarder?

Wat doen jullie toch?

Je hebt het verkloot met die Subutex!

Hee, hou toch je bek! Stop met schreeuwen! Stil!

Rustig!

Ik heb Subutex nodig! - Hou je mond!

Hou je mond jij! - Wat is hier aan de hand?

Ze houden niet op met schreeuwen, daardoor kan Lucas niet slapen.

Je moet zelf niet schreeuwen.

En u moet ervoor zorgen dat ze ons niet hinderen!

Stil nu.

Ze zijn van een andere afdeling, ik kan niet... - Maar hoe zit het dan met hem?

Wat heeft hij nou misdaan? Hij verdient dit gewoon niet.

Dat had je eerder moeten bedenken. - En ik denk aan hem!

Ik denk aan hem! Wat moet ik nu met hem doen?

Hou je mond! Nu is het genoeg!

Als je zo tegen me blijft schreeuwen, rapporteer ik je en zal ik je zoon meenemen!

Hem weghalen? Hoezo hem weghalen, hè?!

Laat me gaan!

Laat me gaan!

Bewaarder!

Bewaarder!

Bewaarder!

Bewaarder, hij heeft honger!

Hij roept me!

Is hier iemand?!

Dus je hebt gisteravond onze bewaarder uitgescholden en aangevallen.

Je beschuldigde haar ervan de orde niet te houden,

hoewel je zelf luid aan het schreeuwen was toen ze kwam.

Is dat correct?

Ja, dat kwam omdat ze Lucas wakker hielden.

Dus het klopt. Dat is een ernstige overtreding.

Je verdient het maximum: 40 dagen eenzame opsluiting.

Maar ter wille van je kind, het zij zo, maak ik een uitzondering voor je.

Je moet goed weten dat ik dit doe om zijnentwil, niet om jouwentwil.

Vanaf nu zal ik bij de minste overtreding de jeugdrechter bellen.

Hij kan je de voogdijrechten afnemen.

Begrijp je me goed?

Huilde hij erg na het bad?

Nee, ik heb een truuk: langzaam er uit halen, dan gaat hij niet huilen.

Het is hetzelfde met de mijne.

Hij wilde geen flesje, dus ik heb hem aan de borst gelegd.

Ik begrijp het.

Bedankt.

Maak je maar niet druk, liefje.

Ik ben teruggekomen.

En ik ga niet weer weg.

Ik beloof het.

Nog een brief aan Rita? - Ja, maar ze antwoordt niet.

Maak je geen zorgen, ze zal antwoorden. We moeten gewoon wat langer wachten, da's alles.

Heb je eerder gewerkt? - Nee.

Er is hier een vriendelijke bewaarder.

Ze zei dat het beter zou zijn als ik ging werken.

Dat kan de dag wat korter maken.

Maar ik kan hem niet alleen laten. - Ik kan voor hem zorgen als je wilt.

Echt waar? - Misschien moet ik ook gaan werken.

Ik ben het zat om altijd te moeten smeken om toiletpapier.

Dan kan ik ook eten kopen voor Isham.

Lekkere dingen. - We kunnen ons aanmelden voor de schoonmaak.

Laten we om de beurt voor de kinderen zorgen.

Dan kunnen we beter opschieten, je moet je hier 1 tot 2 maanden van tevoren aanmelden.

Afgesproken.

De was!

De was!

Ik maak pasta met tonijn en olijven.

Nieuw recept. Wil je wat?

Gezien de prijzen hier is dit een lekkernij.

Luister eens, Laurence.

Slaapt jouw meisje 's nachts goed?

De mijne huilt de hele tijd, ik ben uitgeput.

Hij moet in zijn ritme komen.

Ik voed de mijne overdag zittend en 's nachts liggend.

Zodat ze het verschil kan voelen, snap je?

En ik wilde je ook vragen... Hoe zit het met hygiëne-verbanden.

Worden die spullen gauw verstrekt?

Heb je tampons nodig?

Ja. Maar ik ga dat rotwijf er niet naar vragen.

Ik kan maar beter wachten tot morgen.

Neem de mijne. Ik gebruik ze niet. Bij mij komt de maan toch niet meer.

Heb je nog een dochter?

Ik schrijf haar, maar ze antwoordt niet.

Hoe lang blijft jouw kleintje hier nog?

Ik ga haar ter adoptie afstaan. - Wat?

Ik wil haar hier geen anderhalf jaar houden, daarna is het te laat.

Hoezo te laat, ze moet toch aan jou wennen?

Het is beter als ze niet aan mij went.

Wat staat haar te wachten? Haar moeder in het weekend een half uur bezoeken?

Ik wens haar niet zo'n lot.

Zodra de regen druppelt, bloeit alles.

Steken hun hoofden het huis uit...

Zeg "ay"! Ay, ay!

Ik ben bij je, mijn vreugde. Ik ben er, mijn lief. Ik ben bij je.

Kom op. Kom op. Word wakker schat.

Lucas! Hier ben ik!

Kom op, beweeg, bewegen, schat.

Lucas!

Lucas!

Beweeg nou een beetje. Kom op!

Wil je wat frisse lucht, ja?

Bewaarder!

Bewaarder!

Ik weet niet wat ik moet doen, Laurence!

Maak je niet druk Ombline, het is gewoon de hitte.

Zwaai met iets.

Ik kan er gewoon niet meer tegen. Bewaarder!

Verdomme, wat gebeurt er nou?

We hebben een dokter nodig. - Wat is er met hem?

Ik weet het niet, hij heeft diarree en hij beweegt niet.

Is de dokter er nog?

Schiet nou op! - Kom met me mee. Kom maar.

Zo.

Hou maar vol. Nog even, schatje.

Is de dokter aanwezig?

Nee, die is een half uur geleden vertrokken. - Schiet op, hij beweegt niet.

Zeg tegen de baas dat we een ziek kind hebben. Bel een ambulance.

Er komt snel een ambulance, ik neem hem over.

Nee, nee, ik doe het zelf! - Je weet dat het onmogelijk is.

Ik ga het niet opgeven! Jij mag hem niet meenemen.

Ik hou niet van wat de toekomst voor hem in petto heeft. Maar ik wil niet dat hij hier sterft.

Nu hangt alles van jou af.

Wees voorzichtig, alsjeblieft!

Kom terug! Kom nu terug!

Madame Morin, uw zoon was uitgedroogd.

Hij voelt zich nu beter, maar hij moet nog in het ziekenhuis blijven.

Ja?

En verder heb ik de klacht gezien die tegen u is ingediend door de gevangenisadministratie.

Ik vraag me serieus af of uw zoon bij u moet blijven.

Maar, ja. Ja. Ja. Ik hou heel veel van mijn zoon.

Luister goed.

Als u de veiligheid van uw zoon in gevaar blijft brengen,

zal ik u de voogdij afnemen.

Bij de minste overtreding! Ik zal niet aarzelen!

Dat durft u niet!

Die eh... Rita, is die betrouwbaar? - Ja. Ze is als een zus.

Volgens mijn informatie heeft ze u drie maanden niet bezocht.

Ik zal haar schrijven.

Ik zal haar schrijven en ze zal komen.

En? Hoe gaat het met Lucas?

Heeft de rechter hem niet meegenomen? - Dan zou ik hem hebben vermoord.

Een brief voor jou. Misschien van Rita? - Mmmm. Laat maar.

Het is toch goed? Lucas blijft toch bij ons?

Waarom trek je dan zo'n gezicht? Dat is toch geweldig!

Ik heb een raadsel.

Waarom hebben alle bewaarders zulke laaghangende billen?

Ik weet het niet. - Omdat ze cellulitis hebben!

Zei Laurence. Ze kent veel van die raadsels.

Ik wil je iets laten zien.

Dit is van Amir, de vader van Isham. Lees hem maar.

Nee, dat vind ik ongemakkelijk.

Komop, lees hem.

Lees hem hardop voor, ik hoor het graag van iemand.

'Mijn liefste glimlach.

Ik ga je niet vertellen over het leven in de gevangenis.

Ik wil je gewoon vertellen dat ik van je hou.

En ik mis je heel erg.

En ik weet dat jij de vrouw van mijn leven bent.'

Wil je doorlezen?

Hou je me voor de gek? Wil je leuk doen?

Lees nou gewoon voor en denk nergens aan.

Hoor je dit voor het eerst, Yamina?

Kan je niet lezen?

Dat had je me meteen moeten vertellen.

Wat heb ik jou gemist!

Gaat het goed, liefje?

Gaat het goed, schatje?

'Ik beloof het je, ik zal op je wachten als ik buiten ben.'

En verder...

Wat?

'Om dat je te bewijzen, zal ik...'

Oké, sorry. 'En ik beloof je...

...zal wachten.'

Ga door, ik zal je niet uitlachen.

En ik zal het aan niemand doorvertellen.

En om het te bewijzen...

'En om het te bewijzen...

vraag ik je om met me te trouwen.

Sinds ik leerde dat het mogelijk is om in de gevangenis te trouwen, droom ik ervan.

Geef de moed niet op. Ik hou van je.'

Ik word zo moe van dat kind.

Kijk maar wat je dan moet doen.

Hoe blijf jij zo optimistisch?

Alleen jij had eraan kunnen denken om op een plek als deze te trouwen.

En, heb ik ongelijk? Kinderen voelen wat wij voelen.

Als wij ons goed voelen doen zij dat ook.

Op deze manier voelen ze de sfeer van de gevangenis niet. Het is het waard.

Mmm, lekker. Nog een klein hapje. Kom maar, mijn jongen, ziezo.

'Rita. Kom snel.

Lucas moet hier uit. Nu. We hebben je nodig.'

En Noach zei: "De vloed is voorbij, we gaan allemaal samen naar de aarde.

En zullen we alles weer opbouwen."

'Rita!

Als je niet komt, neemt de rechter Lucas mee.'

Wie is de vader?

Dat kan iedereen zijn. 't Is een vredeskind.

Vind je niet dat ze moet weten wie haar vader is?

Ik denk het niet. Alle mannen die ik kende hebben me besodemieterd.

Als die naarlingen ons beter hadden behandeld, zouden ze niet ook in de gevangenis zitten.

Waarvoor ben je hier?

Ik had er genoeg van dat al die klootzakken geld verdienden over mijn rug.

En wie verdient er geld aan ons? - Ja, iedereen.

Rechters, politie, journalisten. En die klote-politici.

Mijn zus en ik hebben een bank beroofd.

Lucas! Waarom zit ie midden in het gangpad?

Als je het hem niet goed voordoet, zal hij het nooit leren. - Hij doet het niet expres.

En van schreeuwen zal hij het helemaal niet leren.

Let op hem, of ik zal ervoor zorgen.

Doe eens rustig, chef. Vergeet niet dat het dankzij ons is dat u hier werkt.

Naar je cel, nu!

Zodat ik je vandaag niet meer zie!

En jij houdt je rustig. Of ik zal je rapporteren.

Kom op, je billen omhoog.

Zo. Schoon en netjes.

Mademoiselle Morin.

Ik heb een brief voor u. Van Rita Ostan.

Zet hem daar maar neer.

Ik verwacht nog steeds een verontschuldiging van jou.

Bied je excuses aan, en dan krijg je hem.

U heeft geen recht om dit te doen!

Wij zijn geen honden! Ik eis mijn medicijn!

Hou je kop! Hou je klote-kop!

Ik hou al op. Ik stop. Ik zal niet meer schreeuwen.

Vergeef me, ik zal niet meer schreeuwen.

Rapporteer mij niet. Als u dat doet, nemen ze mijn zoon van me af.

Dit is een kinderafdeling. Vraag de vrouw van gebouw 3 om niet meer te schreeuwen.

Er zijn hier kinderen.

Ik ben hier. Ik ben bij jou.

Ik maak mijn excuses.

Dit is van Rita!

Verdomme, waar was je! - Het spijt me heel erg.

Wil je me vergeven? - Wat is er gebeurd?

Ik ontmoette iemand en we vertrokken samen.

Ik heb door Frankrijk gereisd daarom kreeg ik geen brieven.

Je had tenminste kunnen schrijven! - Ik wist het adres niet.

Vond je het te moeilijk om daar achter te komen?

Het spijt me.

Ik zal je niet meer in de steek laten. Niet weer.

Waar heb je behoefte aan?

Laten we hiermee beginnen.

Mijn liefje.

Ik heb wat geld voor je. Alles wat ik hier verdiend heb.

Ik wil dat je alles op de foto zet.

Wat moet ik hem laten zien? - Laat hem wat bomen zien.

Een vijver met eenden.

Een auto.

En doe geen rare dingen. Hij moet hier vanavond weer terug zijn.

Ik zei toch dat ik je niet in de steek zou laten.

Ik laat je niet zakken. - Oké.

Ik reken op je.

Waarom zulke zure gezichten?

Alles gaat goed met jullie kinderen. Ze zijn buiten, de zon schijnt, komop, er kan toch wel een lachje af?

Mijn Lucas! Kom bij me.

Mijn lief!

En wat is dat? Is dat een cadeau?

Is dit voor mij? - Hij wilde het niet los laten.

Hoe ging alles? - Ja, goed. Eerst was hij een beetje timide,

bang voor de stad, de auto's.

Mensen, mannen vooral.

Maar hij vond het park heerlijk. - Wanneer kom je weer?

Ik ga twee weken naar het zuiden.

Dan over twee weken. Vergeet ons niet.

Maak je geen zorgen, ik kom zo terug.

Met wie ga je? - Ik heb een man ontmoet, mevrouw.

O ja? - Ja. - Wie? - Het is een man.

Wat is zijn naam?

Wat denk je? Rotzak, zoals allemaal.

Hou op! Kom op.

Opgelet jonge man! En...

Waar ga je vandaag heen? Jij gaat naar de dierentuin!

En in de dierentuin zie je... leeuwen!

Met wie? Je gaat met Rita mee.

Helemaal super!

Je gaat genieten, met volle teugen. Hè, schat?

Kijk, hee! En wat is dat?

Ik ga je kietelen.

Tiki-tiki-tiki. Kietel, kietel.

Tiki-tiki-tiki.

Er is niemand op komen dagen.

Maar dat kan niet.

Ze is vast te laat. Controleer nog eens.

Ik heb de bewaarder bij de ingang gebeld. Er is niemand gekomen.

Al 20 minuten te laat. Het spijt me.

Wat is dat? Dat is... een schaap!

Kijk eens.

Wanneer ga je weg? - Morgen vroeg in de ochtend.

En wat ga je doen als je buiten bent?

Allereerst ga ik mijn identiteitkaart verlengen. Ik heb hem laten verlopen.

Kan je hem niet hier vandaan verlengen?

Nee, daarvoor moet je naar het gemeentehuis. Ik heb gevraagd, hiervandaan lukt dat niet.

Het zijn ook verdomde idioten.

Ik blijf bij mijn grootmoeder tot ik woonruimte en een baan vind.

Zij zorgt voor mijn meisje van twee.

Stop met dromen, het zal erg moeilijk worden. - Waarom zeg je dat?

Mensen zullen haar altijd als een crimineel behandelen.

Ze zal voor iedereen een crimineel blijven en niemand zal haar aannemen.

Jij ziet altijd alles negatief.

Ja? Hoe denk je een appartement te huren?

Je moet drie maanden vooruit betalen.

En zelfs als je een baan vindt, ontvang je je salaris na een maand.

Ik heb niet gezegd dat het makkelijk zou zijn, maar ik krijg het voor elkaar!

Er zijn organisaties die helpen.

Ja, organisaties die ons re-integreren in een verrotte samenleving.

Je zult vast een paar lui vinden die zich herinneren dat Jezus stierf omringd door gevangenen.

Maar het zal je niet veel helpen.

Maak je niet druk.

Ik weet zeker dat het je gaat lukken.

En jij ook, laat je hoofd niet hangen. Het moet, voor Lucas.

En Rita komt terug.

Hallo! - Hallo. Ga zitten.

Ik begrijp het niet, ik schrijf u de hele tijd, maar ik krijg geen antwoord.

Geen zorgen, het is mijn werk om alle post te behandelen.

Nou, ik weet niet waar mijn brieven terechtkomen: bij u op het buro of in de prullenbak.

Ombline Morin, toch? - Ja.

Over 4 maanden moet Lucas hier vandaan.

Rita Ostan wordt vermeld als de contactpersoon.

Ja, ze zou mijn zoon moeten ophalen, maar ik heb haar al twee maanden niet gezien.

O ja, ik weet het nog: ik heb haar gebeld toen ik je brief kreeg.

Ik heb een bericht achtergelaten. Weet je niet waar ze is?

Nee.

Kan iemand anders voor je zoon zorgen?

Nee.

Heb je familie?

Nee. - Hoezo niet?

Mam stierf toen ik een jaar oud was.

Papa werd gevangen gezet toen ik 13 was.

Wanneer komt hij vrij?

Ik weet het niet, over een paar jaar.

En wat is er met jou gebeurd toen hij naar de gevangenis ging?

Ik werd naar een tehuis gestuurd voor tieners met problemen.

Daar ontmoette ik José. Dat is de vader van Lucas.

Hij was een prima kerel, kalm, niet aan de drank.

Respecteerde me. Maar hij stierf. Ik heb alleen Rita.

Als we volgende week geen nieuws van haar krijgen,

gaan we op zoek naar een andere oplossing.

Ik wil niet dat hij naar een weeshuis gaat. - Rustig!

Ik wil niet dat hij naar een weeshuis gaat! U hebt het recht niet, dat zal ik hem niet aandoen!

Op deze leeftijd gaan ze niet naar een weeshuis. We zullen een pleeggezin voor hem zoeken.

Ik kan gewoon niet anders. Sorry.

Ik laat je er een week over nadenken. - Ik heb er al over nagedacht.

Daar is hier genoeg tijd voor.

Ja, dat is zeker zo. Nou, tot ziens.

Maar eh, ik heb er al over nagedacht om mijn zoon over te plaatsen naar een pleeggezin.

Er moeten kinderen zijn. Omdat Lucas van kinderen houdt en...

En het gezin mag niet te rijk en niet te arm zijn.

Het zou fijn zijn om het snel te vinden, zodat hij geleidelijk kan wennen, en...

Luister.

Ik begrijp dat u weinig tijd hebt. Ik zou kunnen komen helpen...

om de boel schoon te maken of... - Eerst moet ik al deze dossiers afhandelen.

Maar ik beloof je dat ik je zal helpen.

Ik beloof het.

Dus je vertrekt?

Ze plaatsen me over naar het hoofdgebouw. Ik zit nog 10 jaar vast.

Het ergste is dat ik mijn zus niet mag zien. Ik zal haar 10 jaar niet zien.

Ik wens je veel succes, Ombline. Zorg goed voor je kind.

En als je hier uit komt, maak dan zo veel mogelijk gebruik van je tweede kans.

Zorg jij ook voor jezelf. Ik zal je schrijven. - Dat hoeft niet.

Je kan me gewoon vergeten. Het is hier niet zo erg.

Ze voeden me, zorgen voor me. Ik ben gewend aan het levensritme hier.

En je dochter? - Mijn dochter zal een ander leven hebben.

Wil je haar opzoeken als je eruit komt?

Ik zal hier nooit uit komen.

Zorg voor jezelf.

Vogeltje. Vogeltje!

Wat is daar? - Vogeltje.

Ja? - Vogeltje. - Mooi? - Mooi.

Erg mooi. - Mooi.

De vogel vloog weg. Vogeltje.

Is vogel de weggevlogen? Weg.

Weggevlogen? Weg.

Weet je, Lucas... Rita komt niet meer.

Maar jij komt hier wel vandaan.

Je gaat bij een gezin wonen.

Geef me een kusje.

Mijn lammetje.

Goede dag. Mijn naam is Victor Ményal.

En dit is mijn vrouw, Anne-Marie.

Hallo, leuk je te ontmoeten. - Hallo.

Hoi Lucas.

Wat ben je lief!

Ga toch zitten, alsjeblieft.

We hebben een kadootje voor hem gebracht. Kijk, Lucas, dit is voor jou.

Mijn naam is Anne-Marie. Maar je kunt me gewoon Anne noemen.

En ik ben Victor. - We hebben drie kinderen, en vijf kleinkinderen. - Tot nu tenminste.

En er is er nog één op komst. - Jullie krijgen hem de komende weekends,

en over een maand nemen jullie hem mee naar huis totdat ik vrijkom, toch?

Dat klopt allemaal. En we zullen je elke week schrijven.

Mag ik u vragen waarom u dit doet?

We zijn allebei met pensioen, we hebben de tijd.

We willen graag hulp bieden aan degenen die het echt nodig hebben.

Doet u het voor het geld? - Nee. Nee, we willen graag nuttig zijn.

En daarbij zijn Anne-Marie en ik dol op kinderen.

Wat verwacht u in ruil daarvoor van mij?

Een glimlach zou al fantastisch zijn.

Goed zo.

Lucas, zeg eens gedag. - Tot ziens.

Super!

Vogeltje. - Heeft ie je bang gemaakt?

Hij is weggevlogen.

Weggevlogen.

Ja, hij is weggevlogen, mijn liefste.

"En Noach zei dat de vloed voorbij was."

"Jij en ik zullen naar de aarde gaan en alles opnieuw opbouwen."

"De ark van Noah".

"Onder de dreiging van een donkere lucht bouwden Noach en zijn gezin een ark."

"En toen begon het te regenen."

"En het water bedekte de hele aarde."

"En na 40 dagen van zondvloed stuurde Noach een duif,"

"die terugkeerde met een olijftak in zijn bek."

"En Noach zei dat de vloed voorbij was."

"We gaan naar de aarde en herbouwen alles."

Kom hier schat.

Mamma.

Hallo. - Ho! Ik zit hier even.

Al weer?

Jazeker. Elke keer als ik op de pot zit, verschijnt de directeur in haar saaie uniform.

Is dit een onderdeel van de ontgroening?

Als ze je eenmaal zien poepen, zijn ze nergens bang meer voor.

Het leert ze eerder de shit te herkennen waarin ze de rest van hun dagen zullen baden.

Zo is het genoeg. Madame Morin, naar binnen.

Ze hebben me nooit de Subutex gebracht waar ik om vroeg!

Het is niet onze taak om je dat te geven. - Ik heb mijn medicijn nodig.

Sonya, het is genoeg. - Madame Morin gaat hier slapen.

Ergens anders, hier is geen plaats.

Ik ga niet op een koude vloer slapen. Echt niet!

We brengen een extra matras.

Ja? En waar leg je die dan?

Fuck off! Ik ga mijn spullen niet delen.

Haal je rotzooi weg.

En waar moet ik het dan neerzetten? -In je reet.

Wat zit er in je tas?

Laat haar met rust. - Hou je bek, Lilia.

Ik heet Isabelle.

Je kleintje? Lekker bekkie.

Kom je van de kinderafdeling? Alles is hier anders. Wij zitten hier niet in een rolstoel.

Wat hebben we hier? - Afblijven!

Ze heeft een dennenappel.

Dat wordt haar bijnaam. Dennenappel. Nee, Pijnappel is beter.

Twee die haar nemen, drie die toekijken. Hè, pijnappel?

Douchen! Jij ook, Sonya. Je hebt al een week niet gedouchet.

Rot op, Lilia. - Ga weg, ik wil slapen.

Kom de volgende keer maar terug, maar dan later, niet vóór acht uur.

En jij?

Is het zo moeilijk om hallo te zeggen?

Nou... Kom op, madame Flamand.

Hallo! Opschieten! Wegwezen! Ik wil normaal door mijn cel kunnen lopen.

Dikke luie teef.

Wil je? Voor de eerste krijg je korting.

Laat me met rust. - Wil je niet? Nou, ook goed.

Zeg dat je je ziek voelt, vraag om Subutex. En geef het dan aan mij.

Kijk!

Dit is hoe Subutex eruit ziet. Kijken!

Treur je over je zoon?

Als hij zijn moeder achterna gaat, groeit hij vast op als een mietje.

Maak je niet druk. Je krijgt wel bericht over je zoon.

De post loopt vaak vertraging op door de contrôles.

Welterusten.

Madame Flamand, pakket. Madame Morin, brief.

'Hallo, mevrouw Morin. De overgang naar ons huis was niet gemakkelijk voor Lucas.

Hij huilde veel en kreeg flink eczeem.

Maar door de behandeling van de dokter zou het nu snel moeten verdwijnen.

We merken dat hij u heel erg mist.

Maar het gaat nu elke dag beter.

Hij begint al te spelen met onze kleinzoon Benjamin, die twee jaar oud is.

En ook met onze hond.

Zaterdagmiddag waren we in de dierentuin. Hij vond het daar echt leuk.

Ik hield vooral van de olifanten. Hij keek meer dan een half uur naar ze.

Zoals afgesproken komen wij donderdag bij u langs. Hou moed...

Lucas omhelst u stevig.'

Het volgende bezoek is woensdag om twee uur. Fijne middag.

Verdomme, ik wil wat stoom afblazen met een man.

Ik heb mijn kut al aardig te pakken gehad. Ik ben nog helemaal nat.

En jij, Lilia, ging het goed, hebben ze je niet gestoord?

Ging wel.

Je leven is als een pornofilm zonder kloten.

Stop je het weg?

Je stopt die zooi niet bij mij!

Ga hier weg dan! Daar is de deur.

Als je het doorvertelt, neem ik je zo te pakken dat je moeder je niet meer herkent.

Ik ben mijn man kwijtgeraakt door diezelfde rotzooi.

Wat kan mij dat schelen?

Als je het niet wil, rot dan lekker op!

En jij betaalt voor mijn tv-toestel.

Als we worden betrapt, wordt ik opnieuw veroordeeld!

Hoor je?! Dan zal ik mijn zoon nooit meer zien!

Hé, weet je wie mijn man is? Weet je wie mijn man is?!

Jouw man interesseert me niet! - Jammer dan. Maar als ik hem

vertel waar je zoon is dan zal je hem nooit meer zien.

Victor en Anne-Marie Ményal. Rue de Lantern.

Goed zo?

Was dat het? Je houdt je bek dicht! Je doet hem dicht en nooit meer open!

Hallo! Ombline! En? Een jongen, een meisje? Een jongen.

Zijn naam is Lucas. - En hoe gaat het met hem?

Maak je niet te sappel. We zijn allemaal moeders hier.

Dit is Boldérie. Ze komt uit Somalië, ze verstaat geen woord.

Ze is mijn celgenoot.

Kwam naar Frankrijk met een kilo XTC.

Ze wist niet eens dat het illegaal was. Zo gaat dat.

En jij?

Ik ben dit jaar al drie keer vrijgelaten. Morgen mag ik er weer uit.

Ze hebben me drie maanden gegeven, ik heb ze volgemaakt. Zo is het.

Alles komt goed, maak je niet ongerust.

Ik kon niet voor Lucas gaan zorgen.

Het was voor zijn eigen bestwil.

Hou op daar! Ophouden! - Waarom kwam je niet?!

Ik krijg aanstaande donderdag bezoek. Waarschuw mijn zoon dat hij niet voor niets moet komen.

Hé jij daar! Heb jij Rita in elkaar geslagen?

's Nachts werd ik wakker en zat onder haar bloed!

Door jou heeft ze haar aderen doorgesneden!

Ik weet niet wat er tussen jullie is gebeurd, dat is niet mijn zaak.

Maar jij gaat dood. Bloed voor bloed, dood voor dood!

Begrijp je? - Rustig daar!

Nou oprotten. - Allemaal naar buiten.

Heb je Subutex voor mij gevraagd?

Heb je om Subutex gevraagd of niet?!

Trut! Hier! Hier!

Wat doe je? Geef terug! - Je leest ze niet eens!

Stom wijf!

Mijn lieve dochter, ik mis je zo erg!

Jij... hou op over je Subutex. Of ik vermoord je.

Mevrouw Morin, ik heb besloten u tijdelijk het recht te ontnemen om uw zoon te zien.

Dus ik mag hem niet meer zien?

Ja. Voor zijn eigen bestwil. - Hoe weet u wat goed is voor mijn zoon?

Ik ben zijn moeder. - U bent gevaarlijk.

En voor Lucas... - Hoe weet u dat ik gevaarlijk ben?

Voor wie ben ik gevaarlijk? Ik heb mijn zoon nooit iets aangedaan!

Ik heb hem nooit iets aangedaan! Nooit!

Door uw gedrag laat u mij geen keus.

Luister. Dit is tijdelijk. U kunt dit allemaal oplossen.

Natuurlijk ligt het aan mij! Niet aan een ander! Mijn bewaarders kunnen er ook niks aan doen!

Maakt u een grapje?

Wat moet ik doen om hem terug te zien? - Ga een normaal leven leiden.

Wat betekent dat volgens u?

Ga bijvoorbeeld werken in een werkplaats, haal een diploma.

Ga werk zoeken, en huisvesting, voor u vrijgelaten wordt.

Hoe denkt u dat ik werk en huisvesting kan zoeken in de gevangenis?

Er is geen internet, telefoneren is al moeilijk.

U moet uw leven in uw eigen hand nemen.

Maar dat laten ze je het hier niet toe.

Ze beslissen voor ons wanneer we lopen, wanneer we eten en zelfs wanneer we douchen.

We moeten drie maanden wachten op een maatschappelijk werker. Drie maanden!

Oké, zo is het genoeg. - Dat was het wat mij betreft.

Laten we de resultaten een jaar nadat u vrijgekomen bent bekijken.

U hebt een jaar om mij te bewijzen dat u zover bent dat u uw zoon op kan voeden.

Oké, we gaan.

Word jij nou eerst maar eens rustig.

'Hallo Ombline. Het gaat goed met Ishan, en ik heb werk gevonden.

Ook al was het niet gemakkelijk, en iedereen me veroordeelt.

Maar ik ben serveerster in een restaurant.

Van het geld dat ik verdiende, heb ik voor Ishan's verjaardag een plastic vrachtwagen gekocht.

Ik heb een appartement gevonden. Klein, en ik betaal ervoor op krediet.

En het belangrijkste nieuws: ik trouw met Amir. Ik ben zo blij!

We gaan trouwen, in de gevangenis, op 12 september.

Een knuffel, een stevig omhelzing. Geef de hoop niet op. Yamina'.

Ben je al wakker?

Wat doe je voor werk? - Ik verpak parfum in dozen.

Je verveelt je dood daar.

Heb je daar koffie?

Wil je? - Ja.

Laat je een beetje over voor mij. - Ben jij ook al wakker?

Jij maakt meer lawaai dan je man als hij naar voetbal kijkt.

Pas op, heet. - Dank je.

Betaalt het goed?

250 euro per maand. 28 uur per week.

Na aftrek van de kosten blijft er 140 euro over.

Jij moest eerst in de gevangenis komen om eerlijk te gaan werken.

Heeft ze het niet verteld?

Die stouterd stal van haar collega's.

Tot ze werd betrapt, de schurk.

Helpen je ouders je?

Nee.

De laatste keer dat ik ze zag kreeg ik te horen dat ik niet langer hun dochter was.

Dus ik verwacht geen geld van hen.

't Is niet erg, je kan jezef bedruipen. Misschien niet meteen.

Het belangrijkste is om niet op te geven. - Wat is er ineens met onze Pijnappel gebeurd?

Ben je naief? - Ik ben optimist, dat is wat anders.

Mijn vriendin Yamina is 8 maanden geleden vrijgekomen en heeft al een baan gevonden.

En een appartement.

En binnenkort gaat ze trouwen.

Als er een fles kapot is, zet je hem hier voor de recycling.

Zo niet, dan pak je hem, wikkel je hem in papier...

En je stopt hem in een doos. Voilá.

Klaar is Kees.

Hoe wisten jouw kinderen dat je in de gevangenis zat?

In het begin vertelde ik ze dat ik weg moest voor mijn werk.

Maar ze kwamen er snel achter. Ze zijn niet achterlijk.

En, voordat ik veroordeeld was, had ik ook geen zin om tijden te wachten tot ik ze weer kon zien.

Vertel je het jouwe als hij groot is?

Ik weet het niet. Ik wil in elk geval niet dat de mensen het weten.

Hij zal zich wel wat herinneren, denk ik.

Soms is het gemakkelijker om iets uit te leggen door middel van een sprookje.

Ik organiseer een poppenspel voor Kerstmis.

Zes vrouwen hebben zich al aangemeld, allemaal moeders.

De directie gaf uiteindelijk het groene licht.

Wat wordt er opgevoerd?

"Goudlokje en de drie beren".

Het verhaal is gekozen door mijn zoon Batiste, hij is al acht.

Hij schrijft, hij heeft zelfs het einde veranderd.

Ik speel een kleine nar die het verhaal vertelt.

Je kunt meehelpen als je wilt. Maak een afspraak met Madame Caprei.

Laten we de nieuwkomer in ons team verwelkomen, Ombline.

Hallo. - Ga zitten.

Hallo. - Je zult zien, het is hier leuk.

Kun je naaien, breien? - Nee.

Het is niet moeilijk, je zult zien.

Kijk, neem een naald...

Prik hem door de stof.

Trek de naald er doorheen trek er voorzichtig aan.

Waar is de zwarte wol? - Verdomme, ik heb het verpest.

Hoeveel kinderen heb je? - Eéntje.

Zijn naam is Lucas, hij is twee jaar oud.

Hij zal niet naar het stuk kunnen komen, maar ik wil graag een kadootje voor hem maken.

Maar als je ons ook wilt helpen ben je welkom. - Ik weet niet of ik dat kan.

Wat kan ik doen? - Alles.

Alle decors. Die laten we jou maken.

En we hebben ook hulp nodig bij het organiseren.

Ja? Nou oké. - Super! - Wat goed!

Je hebt talent.

Wat? - Je hebt talent, dat was meteen al duidelijk.

Is dat zo? - Ja.

Denk je dat ik in staat zal zijn om bijvoorbeeld een olifant te naaien?

Zeker.

Eerst kon ik niets. En zie hier: een teddybeer.

En wat doe jij? - Ik maak een hart voor mijn dochter.

En wat is dat? Wat is er mis met dat hoofd?

Herken je mijn kapsel niet? Dat ben ik als ik net wakker word.

Bezoek. Maak je klaar. - Yes! - Ik ben bijna zo ver.

Hallo. - Zit je nu hier bij ons?

Wel, ja. - Hallo, Madame Morin. Hoe gaat het met jou?

Heel goed.

Ik maak een olifant.

Voor Lucas, voor zijn verjaardag. - Hoe gaat het met hem?

Ja hoor, best.

Het pleeggezin schrijft me vaak.

Ze zorgen goed voor hem. Kijk.

Oh, wat is ie leuk!

Ik ga hem over een tijdje zien. Oh?

Ben je al klaar? - Ja, Ja.

Waarom ga je niet wandelen? - Ik weet het niet.

Ik ben een beetje bang, denk ik.

Ik ben liever in de bibliotheek. En weg van Sonya.

Pas trouwens op voor haar.

Ze maakt geen grapjes over je zoon. Ze zit vast voor poging tot moord.

Echt?

Hou haar goed in de gaten, die is niet goed in haar hoofd.

Vertrek hier dadelijk zonder mij.

Madame Didier, Madame Kef, er wacht een advocaat op u.

Madame Loriff, Madame Ethan, Madame Dien, naar de les.

Hallo! Wat is hier aan de hand? - Niets, ik gleed uit.

Oké, je eerste werkdag en je steelt een fles?

Nee, dat was ik niet!

Ik ben niet achterlijk. - Ik heb het niet gedaan! Ik was het niet!

Ik zal alles melden. Jij komt hier niet meer terug!

Hou je mond!

'We hebben hem de olifant gegeven voor zijn verjaardag.

Nu zijn ze onafscheidelijk.'

Kijk eens wat mijn zoon heeft getekend.

Hij neemt hem nu de hele tijd met zich mee.

Hij heeft nog geen hele zinnen uitgesproken

maar hij leert elke dag meer en meer woorden, en herhaalt ze dan.

Als hij nu een brief ziet, zegt hij: 'mama.'

Hé hoer! Verberg je maar! Ik vergeet het niet, hè!

Super klasse.

'We hebben hem je giraf gegeven. Hij bracht hem meteen naar zijn neus om te ruiken.'

Een beetje blush.

Niet te veel, hè?.

'Dat is het dan. We zijn getrouwd.

De loco-burgemeester kwam speciaal voor ons naar de gevangenis. Wie had dat ooit gedacht.

Ik werk nog steeds als serveerster. Alles gaat prima.

Dikke knuffel en een stevige omhelzing. Houd moed.'

'Het eczeem is bijna weg, hij wordt er niet meer wakker van.

Maar hij is bang in het donker. We laten de deur open en het licht in de gang aan.

Elke avond voordat we naar bed gaan, vertellen we hem het verhaal van Noach.

En als we weggaan, praat hij met zijn pluche-beesten.

Ik denk dat hij hen over jou vertelt.'

'Lijkt hij op andere kinderen?'

'Natuurlijk, wat een vraag!

We namen hem gisteren mee naar de markt, maar hij vond het niet zo leuk.

Hij is erg timide.

Er waren daar veel mensen. Bij thuiskomst ging hij gelijk met de hond te spelen.

We wonen op een minuut lopen van het treinstation.

Lucas kan niet wachten om je te zien.'

U begon met werken, en deed mee aan een poppenspel.

U heeft een uitstekende band met het pleeggezin.

Ik heb alleen maar goede dingen over u gehoord van het personeel.

Daarom herstel ik als u vrijgelaten wordt het recht om uw zoon te zien.

Maar ik denk wel dat het beter zou zijn als Lucas bij Monsieur en Madame Ményal bleef,

totdat u zich uiteindelijk vestigt en in een meer stabiele situatie komt.

Bravo!

Hoe lang moet dit nog?

Ik heb niets, dat zeg ik toch?

Onderzoeking, mevrouw. Het lijkt erop dat er verdovende middelen in de cel zijn.

Wie is de slet die dat gezegd heeft? Bent jij dat, Ombline?

Hou je mond! En, Madame Morin?

Als u iets achterhoudt, wordt u medeplichtig.

en het zal slecht voor u aflopen. U zult weer voor de rechtbank moeten komen.

Dus, zijn er verdovende middelen in deze cel?

Ja!

Ik heb het gevonden. Onder Isabelle's bed.

Mevrouw Flamand. U hebt me erg teleurgesteld.

U gaat ons alles uitleggen.

Mag ik de kinderen niet meer zien? - Kom mee.

Over één week is het poppenspel!

Ik heb er zo aan gewerkt! Nee, alsjeblieft niet! Nee!

Nee, alsjeblieft niet! Nee, nee, nee!

Jullie kunnen dit niet doen! Nee!

Denk maar niet dat jullie van ons af zijn. We zullen jullie later ondervragen.

Slet!

Nou zal ik je krijgen!

Hoer! Ik pak je!

Nee!

Wat is hier aan de hand? Laat dat nu los!

Ze probeerde me te vermoorden! - Niet waar!

Ik heb niks gedaan! - Ik had dit niet van je verwacht.

Het was zelfverdediging, ik zweer het! Het was zelfverdediging.

Het was zelfverdediging! - Luister niet naar haar, ze liegt!

Ze wilde me vermoorden!

Hou je mond! - Leugenaar!

Wat doen jullie daar? Wat doen ze met haar?

Ze moet de regels volgen.

Als je dat niet begrijpt, heb je geen plek buiten.

Maar waarom zouden ze haar in een isolatieafdeling plaatsen?

Zodat ze zal leren begrijpen.

Ben je blij, stuk uitschot?! - Hoor je wat ze zegt?

Het is allemaal jouw schuld! - Wat zeg je, leugenaar!

Hou je mond! - Leugenaar!

Hou je mond nu! Stil!

Laat me gaan!

Heeft u nog iets toe te voegen?

Toen Sonya zei dat haar man uw kind zou vermoorden, geloofde u haar dan?

Haar man is dood. Zij heeft hem vermoord.

Ze ontvangt geen brieven. Haar moeder is de enige die haar komt bezoeken.

Voordat ze naar de strafafdeling werd gevoerd, zei Isabelle tegen de bewaarders

dat u hier niets mee te maken heeft, Madame Morin.

Dus ik heb geen bewijs dat u erbij betrokken bent.

Ik zou u moeten straffen voor het aanvallen van een gevangene.

Maar na uw getuigenis te hebben gehoord, evenals Sonya's getuigenis

en rekening houdend met het feit dat u over een week wordt vrijgelaten,

en gezien het gebrek aan vrije plaatsen in onze gevangenis,

heb ik besloten het niet te doen.

Bedankt mevrouw.

Hallo kinderen! - Hallo, nar!

Hebben jullie plezier? - Ja!

Willen jullie een sprookje? - Ja!

Voordat ik begin, wil ik deze voorstelling graag aan Isabelle opdragen

en haar zoon Batiste, die voor dit sprookje koos.

En nu, het verhaal...

dat gaat over het meisje Goudlokje en de drie beren.

Er was eens een meisje

met gouden krullen, en haar naam was Goudlokje.

Ik zie een huis! Het lijkt leeg te zijn.

Klop, klop! Is er iemand thuis?

Oh, wat is het mooi! En wat lekker ruikt het hier.

Bedankt voor de bemoeienis met mijn kind.

Ik weet niet meer wat ik van u moet denken, Madame Morin.

U bent vrij.

We hadden vrienden kunnen zijn.

Oké, dames, naar de cellen.

Laat me! - Opschieten!

Madame Morin? Da's lang geleden!

U leunt tegen mijn auto.

Gaat het wel goed?

Het is oké. Ik heb net de bus gemist.

De bussen gaan elk uur.

Waar moet u heen? - Naar de stad.

De Rue de la Vilette.

Ik kom daar langs. Zal ik u afzetten?

U kunt nu zelf deuren openen.

Hoe gaat het met Lucas? - Ik denk goed. Ik zie hem morgen.

De sfeer in de gevangenis wordt steeds gespannener. Iedereen staat op het randje van omvallen, ik ook.

Wat kun je méér verwachten van een gevangenis.

Hoe langer ze daar binnen worden gehouden, hoe bozer ze zijn als ze er uit komen.

Luister, ik kom net uit mijn nachtdienst.

Ik heb aangeboden om je een lift te geven, en niet om naar deze shit te luisteren.

Ik waarschuw je. Als je terug komt in de gevangenis, maak ik je het leven zó zuur

als je je zelfs nu nog niet kan voorstellen.

Ombline?

Ik had je niet zo snel verwacht. Kom binnen.

Wauw, wat is ie gegroeid! Hallo Isham!

Ga zitten.

Hoe is het met Amir, wanneer komt hij vrij?

Over 14 maanden.

Ik heb niets te drinken. Als ik had geweten dat je kwam...

En je werk? - Ik heb nooit werk gehad.

En ook nooit een appartement.

Wat is er gebeurd?

Nadat ik de gevangenis had verlaten, wilde ik mijn identiteitskaart verlengen.

Het duurde drie maanden, ik kon niets doen.

En toen mijn oma ons niet meer wilde hebben... ben ik de business weer ingegaan.

Maar komop, Yamina!

Wat ga je doen als je gepakt wordt, wat gebeurt er met Isham?

Ik weet het, Ombline, ik weet het!

Ik denk er de hele tijd aan.

Herinner je je nog dat we afgesproken hadden dat we nooit over elkaar zouden oordelen?

Maar ik ben er nu.

En ik zal je niet in de steek laten. Isham is zoals jij, hij voelt alles.

Het moet goed gaan met jou.

Als je niet wilt dat hij in de gevangenis belandt, moet je er nu mee stoppen.

Alles komt goed. Alles komt goed, maak je geen zorgen, ik ben er.

Heb je honger?

Een beetje.

Het is hier natuurlijk krap, maar je kunt blijven.

Vannacht blijf ik, graag.

En morgenochtend ga ik met de trein.

Ik ga kleine Lucas bezoeken.

Dan moet ik een maand ergens wonen totdat ik werk vind.

Alles komt goed. Nu kan niets me stoppen.

Er zijn peren op siroop en kastanjecrème.

Dat is vast heerlijk.

Ik heb je niet erg snel opgezocht...

Sorry dat ik niet eerder kwam, pa.

Ik was net 13.

Ombline, ik moet jou om vergeving vragen omdat ik je in de steek heb gelaten.

Ik kan je niet vergeven.

Maar ik kan het begrijpen.

De gevangenis heeft ons verscheurd.

Ik wil niet dat dat ook gebeurt met Lucas.

Hopelijk zal hij niet te hard over me oordelen als hij opgroeit.

Zoals ik jou heb veroordeeld.

Hij is gewoon ongelooflijk, mijn Lucas.

Heeft mij veranderd.

Hij geeft me hoop en kracht.

Geeft betekenis aan deze klotezooi.

Dankzij hem raakte ik bevriend met een bewaarder.

En met een rijk echtpaar.

En nu hielp hij me mijn vader terug te vinden.

Ik denk dat hij zeker een grootvader nodig heeft.

Misschien kunnen we allemaal samenwonen als je vrij komt.

Als een gezin.

Dat is wel iets om over na te denken.

De tijd is om. - Bedankt voor de brieven.

Ik zal ook schrijven.

En ik zal over jou vertellen.

Ik kan hem hier niet meenemen, hij heeft genoeg van die gevangenissen.

Ik geef je de foto. - Dank je.

Ik heb nooit een foto van mijn moeder gehad.

De tijd is om.

Sterk zijn, hè papa?

Hou je sterk!

Je zult zien dat het jaar snel voorbij vliegt.

Pas goed op jezelf, pa.

Sterk zijn h�?

Je vecht gewoon! We wachten op je.

Ik hou van je, papa.

En ik hou van jou.

Hallo, Ombline, kom binnen. Kom binnen, kom binnen.

Hallo, Ombline.

Kom, ik zal je Lucas zijn kamer laten zien.

Blijf je eten? Ik heb iets lekkers gemaakt.

Mamma.

Mamma.

Mamma.

Mamma.

Kijk me aan.

Hoe mooi ben je.

Kom bij me.

We bouwen alles weer op, toch?

We bouwen alles weer op!

De vloed is voorbij.

De vloed is voorbij, maat!

Alle vloeden zijn voorbij!