Original subtitles

Asolo, 25 Maart 1945, Jaar 23 van het Fascistische Tijdperk

Snel!

Kan je niet sneller?

De weg is rampzalig, de auto kan echt niet sneller.

En trouwens, ik heb je echtgenoot beloofd goed voor je te zorgen...

Mij heb je ook wat beloofd.

Wees gerust, ons pact blijft gesloten.

Ons perverse pact...

Ik verlang naar jou, Livia. Ik kan haast niet wachten tot in Venetië.

Ik weet het, rijd dan sneller.

Hoe sneller je me bij Helmut brengt, hoe sneller ik ons pact kan eren.

Je zal vandaag nog bij hem zijn, dus vandaag...

Ja, zwijg nou maar...

Rijd nou maar door.

Laat mij nou maar even rusten.

Ja!

Dus het is waar, wat sommige mannen op straat doen!

En nadien... wat kan ik dan doen?

Hoe kan je dat nou vragen? Niets.

Het is dus waar.

Echt waar! Hoe walgelijk, de gruwel van die schandelijke...

obscene poging...

Perfect! Perfect!

Waarom ween je nou? Waarom? Nu toch niet, nee!

Laat me nou gaan!

Wat zeg je nou? Waarom?

Nu je dit weet... - Maar ik wist het al!

Hoe kon jij dit weten? - Ik was er al achter.

Ik schaam me zo! - Nee...

Iedereen blijven zitten!

Elke spion of fascistische verrader, stap nu naar voor!

En ga mee met de partizanen!

Venetianen! De tijd van Hitler en de fascistische verraders is bijna afgelopen.

Vecht aan onze zijde voor de nationale bevrijding...

en om het Nazi-fascisme definitief de kop in te drukken!

Dood aan het fascisme! - Vrijheid aan de bevolking!

Leve het Front voor de Jeugd!

Dames en heren, een goede avond en nog veel plezier!

Geen beweging!

Het theater is omsingeld!

Geef hier!

Ik zei 'geef hier'. Dat is een bevel!

Ik geef jou niks.

Je kon ze net zo goed hebben afgepakt van die mannen op het podium.

Slet! Bedek jezelf liever, dit is geen bordeel.

De dame hoort bij mij...

Geef haar die flyer onmiddellijk terug.

Kom, we gaan.

Het is niet toegelaten om...

Natuurlijk is het toegelaten! Alles is nu toegelaten!

Wie is die hufter?

Lt. Helmut Schultz, van de Duitse Cinematografische Eenheid, hier in Venetië.

Een klootzak die gewoon doet wat hij wil.

Maar hoe is dat mogelijk?

Als je de actrice, Lída Baarová, in bed stopt met Dr. Goebbels is alles mogelijk.

Luitenant.

Hier... Wat een karakter, die Italianen.

Ik begreep dat hij dat gedaan had voor mij.

Ik voelde zijn drukkende verlangen tussen mijn benen...

Ik voelde het zoals ik nog nooit eerder een man had gevoeld...

Door zijn blik voelde ik me aangerand.

Ik wendde mijn blik niet af, ik hoefde me niet te schamen... Ik had een orgasme.

Wat bedoelde Ugo toen hij het over Lída Baarová had?

Zij was de maîtresse van Goebbels...

tot hij haar aan Hitler moest afstaan.

En Lt. Schultz, wat heeft die daarmee te maken?

Hij was haar escort. - 'Escort'?

Ja, je weet wel... hij bracht meisjes to bij Goebbels.

En nu? - Nu? Zag je dat dan niet?

Hij is een hengst die ze allemaal neukt!

En waar ken jij hem van?

Hij representeert Duitsland bij het Minculpop en het Istituto Luce.

Hij en ik ondertekenden overeenkomsten voor filmnieuws-uitwisselingen met Duitsland.

Ging het echt alleen om filmnieuws?

Nee... Niet doen.

Dat betekende dat hij wilde vrijen.

Alleen als ik mijn kousen aanhield, kon mijn man opgewonden geraken.

Ik hou hem alleen te vriend, omdat alles hier ineen blijkt te storten.

Je zag toch wat er gebeurde in het theater?

We moeten voorbereid zijn op de nasleep.

Begrijp je wat ik bedoel?

Wederzijdse gunsten... Ugo en ik zetten stappen als vrienden, als vijanden...

Iedereen wil zich veilig voelen.

En Helmut is een Duitser die wel 's nuttig zou kunnen zijn...

misschien wel precies om zijn uitspattingen, hé?

Doe de lamp uit, het zoeklicht is aan.

Wat een mooie nacht! Het is volle maan...

Ik liet hem me langs achter nemen, zodat ik z'n gezicht niet hoefde te zien.

Die nacht kon ik het gezicht van zijn harige neusvleugels niet verdragen...

of de uitdrukking op zijn gezicht als hij me nam.

Welke uitspattingen? - Wat? - Welke uitspattingen?

Je zei dat Schultz nuttig kon zijn om wille van zijn uitspattingen.

O, ja... Ik bedoelde dat hij amoreel is, cynisch, een gokker...

en laaggezonken, ook met de vrouwen...

Waarom interesseert hij je zo? - Hij interesseert me niet!

Schatje, wat ben je nat...

Heerlijk, vuile teef... Vind je 't lekker, slet?

Vertel me de waarheid. Je vindt het lekker, hé? Komaan, zeg het.

Waarom was ik met Carlo getrouwd?

Als ik ooit al van hem had gehouden, dan was dat nu zeker voorbij.

Er was ook nog iets anders wat me deed huiveren en me bang maakte.

Mijn lichaam, mijn vlees, mijn zinnen verlangden wanhopig naar Helmut.

Wilt u een zakje, mevrouw? - Waarom niet?

Twee lire.

Hé, oma! - Wat wil hij nou weer?

Dank je wel.

Hé, jij, stuk stront, halt houden!

Wat denken jullie daarvan, heren? - Ik heb jullie niks misdaan.

Horen jullie dat? Hij heeft ons niks misdaan!

Als hij vindt dat hij ons niks misdaan heeft, nou dan...

Zo doen we dat!

Nou, scheer je weg!

En onthoud deze les goed!

Er zijn er hier te veel die dansen, terwijl het vaderland huilt.

Let maar niet op hen, ze zijn gek.

Uw wisselgeld, mevrouw.

Houd het maar.

Mijn hart sloeg over.

Ik verlangde er zo naar hem terug te zien...

maar tegelijkertijd was ik bang dat dat zou gebeuren.

Zonder om te kijken, voelde ik dat hij me volgde.

Het bloed steeg me naar het hoofd.

Zal ik dit even voor u vasthouden?

Ik moet met uw man praten. - Die is niet thuis.

Nee, nee...

Wil je niet?

Niemand dwingt je.

Ik wist niet hoe me af te wenden...

Dat wilde ik ook niet.

Ik voelde hoe mijn onderdanigheid zijn zinnen prikkelde.

Ik zal het nog eens herhalen, je bent helemaal vrij.

Zie je... je bent van mij!

O, u bent het, mevrouw Livia.

Lt. Schultz is hier voor mijn man.

Natuurlijk.

Excuseer me.

Ik hou van je.

Ga, ga...

Ik hield ook van hem... Ja, ik hield van hem.

Godverdomme! - Wat is er?

Een wegversperring. - Een wegversperring?

Verzetsstrijders...

Blijf kalm, ik handel dit wel af.

Zet de motor uit en stap uit met je handen in de lucht.

Ik heb een vrijgeleide.

Cornelia, controleer de auto.

De rest houdt de weg in de gaten.

Bora, fouilleer ze.

Niks. - OK... nu de vrouw.

Ook niks. - Mag ik roken?

Nee!

Wie ben je? Waar kom je vandaan?

Waar ga je naartoe? - Ik rijd van Asolo naar Venetië.

Ik ben advocaat, Ugo Oggiano. Dit is mijn zuster.

Papieren.

Minculpop... fascisten, hé?

Blijkbaar wel.

Ik heb een affidavit. - Wat bedoel je?

Ik zal het je laten zien.

Geef hier...

'De drager van dit document heeft onze garantie.'

OK, u kan gaan. - Dank je wel.

Waarvoor? We hadden jullie niet verwacht.

Leg die boom opzij!

Niks gevonden?

Alleen dit.

Mauser 1936, een collector's item!

Duits, maar republikeins.

Ik heb in de Spaanse oorlog gevochten met het 5de regiment. Rijden!

Rood wint!

Fanatici!

We moeten de verloren tijd terug inhalen.

Wacht, Bora. Wacht...

Velen zullen winnen als de tijd daar is. Je zal wel zien.

Heb je een sigaret voor me? Ik heb er echt een nodig.

In de binnenzak van mijn jas.

Pak er voor mij ook maar één.

Lucifers?

In m'n linkerzak.

In mijn familie is er ook een verzetsstrijder.

Mijn neef, Tommaso... een ex-kapitein in het leger.

We hebben niks meer van hem gehoord sinds september.

Is hij ook verliefd op jou?

Ja, ik denk het wel...

En jij?

Nee... hij is veel te idealistisch en veel te braaf.

Het tegengestelde van Helmut.

Ja, het tegengestelde van Helmut.

Ik ben bang, Mario... Vito weet het van ons.

Wees gerust, Elsa. Ik maak wel komaf met je man.

Nee, Vito! Doe dit niet!

Ik wilde alleen mijn eer redden!

Cut!

Dit was goed!

VERRAAD

Goed gedaan! Meesterlijk.

Volgende keer doen we de close-ups.

Maar nu drinken we eerst een glas.

Bravo!

CINEMA IS HET STERKSTE WAPEN

Kameraden, een toast op 'Verraad'!

Lang leve Mussolini!

De eerste opname in de nieuwe fascistische en republikeinse Scalera studio's...

is een overwinning die mogelijk werd gemaakt door de herstelling in Polen...

van een groot gedeelte van de uitrusting die foutievelijk werd geëxporteerd...

door de studio's van Cinecitta.

Een grote verdienste hiervoor gaat naar de genereuze steun...

van Lt. Schultz, die ik jullie allen verzoek op te nemen in jullie toast!

En u, Helmut? Zou u doden voor de eer?

Voor de eer? Dat begrijp ik niet. Wat is eer?

Luitenant, een Duits soldaat die niet weet wat eer is?

Ha... militaire eer?

En voor de liefde?

Zou u doden voor de liefde? - Het zijn echtgenoten die minnaars doden...

Niet omgekeerd!

Ja, toch?

Vast wel!

Echtgenoten zijn ook nuttiger bij leven dan dood.

Niet waar, Luitenant?

Door de manier waarop die slet hem aankeek, wist ik dat ze met hem het bed had gedeeld.

Ik kon het wel besterven van jaloezie.

De idee dat hun affaire misschien nog steeds voortduurde, maakte me gek.

Voelt u zich niet helemaal goed?

Ik heb alleen een beetje hoofdpijn.

Ik heb pillen in mijn kleedkamer.

Ze zijn heel effectief.

Ga maar even mee.

Kom maar.

Kom.

Ik ga met jullie mee.

Zeg tegen je baas dat ik zijn toast apprecieer.

Nogmaals mijn complimenten.

De pilletjes liggen op m'n tafel.

Helmut? - Ja?

Als je klaar bent, doe de deur dan op slot.

Een prachtige film, het wordt het meesterwerk van de Scalera studio's.

Ik begreep er niets van.

De knagende jaloezie van zonet...

was nu een gewelddadige sensuele opwinding geworden.

Ben jij jaloers? - Stikjaloers...

op alle vrouwen die naar jou kijken.

Zelfs op Elsa? - Ja, natuurlijk... waarom?

Misschien zou ik wel jaloers moeten zijn.

Dat begrijp ik niet. Wat bedoel je?

Dat leg ik je nog wel eens uit, daar hebben we nu geen tijd voor.

Ben je zondag vrij?

Ja, dat denk ik wel.

Dan wacht ik op je om 15 uur bij Nemo. Weet je waar dat is?

Ja, die winkel die z'n naam veranderde van Memo naar Nemo.

Die bedoel ik...

Zal je er zijn? - Koste wat het kost...

Kus me nog eens.

Deze keer heb ik iets dubbel opwindends:

vorm en inhoud.

Als jij het zegt...

Laat 's kijken.

Livia...

Wat een vreemde plek. Ik wist niet hoe ik het me moest voorstellen.

Goeiedag. - Goeiedag.

Spijtig dat het leeg staat... Tegenwoordig wordt alles afgebroken.

Ga zitten.

Ik wil deze jou ook laten zien.

Als we hier weggaan, heb ik ze misschien niet meer in mijn bezit.

Sterk spul... van wie is dit?

Wat?

Herken je het niet? Dat verbaast me...

George Grosz!

Hoe kon ik het niet zien? Behoort hij niet tot de 'gedegenereerde school'?

Heb jij hem toevallig gedood?

Spijtig genoeg niet. Hij is naar Amerika gevlucht.

Hij heeft geluk gehad.

Ik was ontsteld...

De mannen en vrouwen op deze werken waren obsceen...

maar iets aan ze wond me op.

Ik had de idee dat Helmut me in een draaikolk van perversie sleurde.

Ze zijn prachtig!

Werkelijk prachtig...

Dit is waarom de man die ze heeft gemaakt, vervolgd werd.

15.000 lire voor alles.

Je bent een echte bedrieger.

Dat is een echte Joodse prijs! - Ex-Joods, Luitenant... Ex!

Ik heb m'n naam laten veranderen en ben nu Christelijk gedoopt.

Ik zou je moeten aangeven.

Als je me aangeeft, wie zal dan je volgende aquarellen kopen?

OK... 20.000.

Maar je blijft een bedrieger. - Net als jij, Luitenant...

Akkoord!

20.000 lire.

Mag ik je vragen wat je ermee gaat doen?

Wat ga ik ermee doen?

Simpel.

Ik gebruik het om te ontsnappen aan de oorlog.

Eén dag... twee dagen... een week...

Zo...

20.000 lire voor een weekje deserteren.

Luitenant, als je je geld wilt...

duw me dan tot bij de safe.

Voor 20.000 lire kan ik me wel laten duwen door een officier van het Derde Rijk.

Wat wilde hij zeggen?

Sterk, knap, pervers, smerig...

Ik mocht 'm graag.

Tot volgende keer.

Sluit de deur achter je, alsjeblieft.

Luitenant, uw koffer!

Hou maar, die is in de prijs inbegrepen!

Een aandenken aan Dr. Goebbels, als cadeautje van mij.

Wacht... - Waarom?

Helmut... Helmut...

Eén dag... twee dagen... een week... doe met me wat je wil.

Tegen me aan, binnen in me...

Je vond mijn aquarellen wel mooi, hé?

Ze leken op je man en zijn vrienden met hun vrouwen...

Nee, ik niet. Ik ben zo niet.

Ik zou zoiets alleen met jou kunnen doen...

Nee, jij niet... absoluut niet...

Maar ze maakten je geil! - O, ja.

Voel maar.

Ja, ik voel het.

Ik was aan hem overgeleverd.

Niemand had me ooit zo aangeraakt.

Met het topje van zijn vinger maakte Helmut me tot zijn slavin.

Neem me hier, nu!

Snel! Rennen!

Gino! Gino!

Gino!

Maria!

Achteruit!

'n Opstand.

Blijf hier.

Mama!

Kom mee!

Wat is er gebeurd?

De oorlog...

Ik wilde m'n gezicht begraven in Helmuts borst.

Ik wilde noch zien, noch horen, noch denken...

Ik wilde alleen hem bezitten.

Plots werd het me duidelijk dat enkel Helmut zin gaf aan mijn leven.

Die zin had ik nog nooit eerder gevonden.

Kom hier! Kom hier, idioot!

De hemel was grijs, maar het was niet koud.

Helmut had erop aangedrongen...

dat ik met hem meeging naar het strand bij het hospitaal aan het Lido.

Zie je niet dat het regent?

Wat kan mij de regen schelen?

We waren alleen met de hemel, de regen, het zand en de zee...

Ik voelde me ongelofelijk vrij: zonder regels, verplichtingen of schaamte...

Wat doe je?

Wie was die man?

Een dokter. - Ben je ziek?

Nee, ik voel me goed.

Wat heeft hij je dan gegeven?

Geld.

En wat heb jij hem gegeven? - Flacons.

Wat zat erin?

Morfine: het neemt de pijn weg en brengt vergetelheid.

Ga je mij ooit ook vergeten?

Nee, nooit.

Het zijn andere dingen die ik wil vergeten...

de regels, het uniform, de oorlog...

Ik ga dood als je me ooit vergeet.

Wacht...

Het is opgehouden met regenen.

De zon komt tevoorschijn.

Kom, we nemen een duik.

Op dat ogenblik voelde ik eindelijk dat Helmut van mij zou zijn.

Ik wilde hem met mijn hele wezen, ik wilde zijn lichaam.

Ik wilde hem binnen in me voelen.

Niet bewegen!

Omdat het nooit gebombareerd is geweest, is Venetië als een vrijhaven.

Dank je wel in naam van Kanaal 5...

Op de zwarte markt is alles te koop.

Zelfs morfine?

Als je het kan betalen wel, zelfs morfine.

Cocaïne ook.

Wie gebruikt dat?

Zoveel mensen.

Misschien ook mensen die jij kent.

Zoals?

Acteurs... sommige actrices ook.

Vooral cocaïne.

Voorzichtig!

Goeie God!

We hebben meer licht nodig...

Ik zie hier geen steek.

De lamp van mijn man kan misschien helpen.

Goed.

Carlo? Carlo?

Tot uw dienst!

Mogen we jouw lamp gebruiken?

Rosa heeft meer licht nodig. - Natuurlijk...

Ik moet toch naar Giudecca.

Wil jij de lamp van mijn mans bureel gaan halen?

Weet je waar dat is? - Tuurlijk, aan het eind van de gang.

Dank je.

Ik heb een afspraak in het Scalera met Lt. Schultz...

Een vreemde vogel, die Duitser...

Waarom?

Gisteren vertelde hij me dat hij in de regen was gaan zwemmen aan het Lido.

Wat is daar zo vreemd aan?

Niks... maar het voorstel dat hij me deed wel.

Welk voorstel?

Om in Duitsland filmrechten op te kopen...

die we al twee jaar niet verworven hebben, tegen een prijs van 100.000 lire.

Aan wie moet je dat betalen?

Aan SS-officier Lt. Helmut Schultz, blijkbaar.

Om welk bedrag gaat het? - Enkele miljoenen.

Een interessant voorstel...

Daar twijfel ik niet aan.

Maar kan ik hem vertrouwen?

Doe je dat dan niet?

Nou...

De Luitenant heeft duidelijk geld nodig...

en hij heeft absoluut geen scrupules.

Hij gelooft niet meer in de Fuhrer, als hij dat ooit al deed.

Hij geniet liever van het leven, dan de held uit te hangen.

Ik weet 't niet...

Wat zou jij doen?

Ik zou 'm vertrouwen.

Misschien heb je gelijk.

Hij heeft ons nodig en wij hem.

Veel beter.

Zijn ze niet mooi, de voeten van mijn vrouw?

En haar dijen zijn nog mooier.

De mooiste van Venetië.

Ik voelde Carlo's ogen op de plek die Helmuts mond had achtergelaten.

Vermoedde hij iets?

Ik was niet bang... integendeel, ik werd stoutmoediger.

Het spijt me, maar de plicht roept.

Tot ziens, mevrouw Rosa.

Mijn respect, meneer.

Wat wilde Carlo?

Wilde hij me laten weten dat hij mijn spel meespeelde, zolang ik het zijne speelde?

Of wilde hij me provoceren?

Werk je nog steeds aan de Savine? - Ja, we bouwen nu torpedo schepen.

Wij werken in de horlogefabriek, we maken zekeringen.

En wij werken als extra krachten in het Scalera.

Venetië werkte als een pooier voor onze liefde.

Niks of niemand kon me wat schelen.

Ik voelde me niet schuldig omdat ik Carlo bedroog.

Ook niet omdat ik de liefde bedreef met Helmut. Ik hield zelfs nog meer van hem.

Toen we voor het eerst halt hielden voor deze deur, trilde ik op m'n benen...

niet van angst, maar van opwinding.

Het was het geheime nest dat Helmut huurde aan de Giudecca.

Ah, u bent het... Goeiedag, Luitenant.

Goeiedag.

Ik hou het niet meer uit...

Niet hier, wacht...

O, Helmut... stop hem in me!

Nu is het jouw beurt.

Drink!

Wie was die vrouw daar beneden?

Een geld-eter. - Wat?

De huisbazin.

Voor dit hol en haar stilzwijgen moet ik betalen en betalen...

Weet je wat ik riskeer als mijn oversten het ontdekken van dit huis?

Voortaan betaal ik voor alles.

Ik kost erg veel. - Hoeveel?

Veel.

Er zijn m'n gokschulden...

de omkoperij om me van het front weg te houden...

en al de rest.

Ik zei het je toch... ik zorg voortaan voor alles.

Erg opwindend...

Ik, Helmut, wordt onderhouden door jou...

Livia, mijn minnares.

Net als Alexei Orlov en Catharina van Rusland.

Ja... erg opwindend.

Nee, één maar!

Het is hier zo vredig...

Als je me verraadt, dan vermoord ik je.

Ik hou niet van pistolen...

Wat ben jij voor soldaat?

Weet je dan niet dat de oorlog gevoerd wordt met pistolen?

Inderdaad... Ik hou ook niet van oorlog.

O, nee? Waar hou je dan wel van?

Dat weet je heel goed. - Ik wil jou het horen zeggen.

Van jouw kontje.

In je kont! Ik neuk de hele wereld in haar kont!

In Hitlers kont! In Mussolini's kont! In Stalins kont!

Ik verdrink in jouw kont, Livia!

In de kont van de generaals! En van de priesters! En van de bazen!

Ik wil me helemaal verliezen in jouw kont!

Zeg me dat ze er dronken van wordt!

Zeg het!

Ze is dronken... - Ik hoor je niet!

Luider! Zeg het!

Ja, ze is dronken... Mijn kont is dronken van jou!

Mijn lichaam en geest waren uitzinnig van genot.

Helmut had me mezelf doen overstijgen.

Hij had verlangens in me wakker gemaakt, waarvan ik het bestaan niet kende.

Ik had grenzen doorbroken, de lijn overschreden.

We moeten ons actiever opstellen...

en niet meer stil blijven zitten.

Mussolini en Hitler hebben bijna afgedaan.

De storm komt ons tegemoet, we moeten er zonder schade door zien te komen.

En tegelijkertijd, moeten we vanaf nu...

ons voorbereiden om weer in het licht te treden.

We moeten terug aan de oppervlakte komen...

en indien mogelijk, nog eerzaam ook.

In juni wordt Carlo 69, 28 jaar ouder dan ik...

Een heel verschil met Helmuts leeftijd...

Ik leid nu de internationale missie, 'Rocky' genaamd.

Nog niet gesproken van de 'Curia'-bemiddelaars.

In Zwitserland zag ik Graaf...

Later, Emilietta, we bellen wel.

Ik zag dus Graaf Leoni en hij zei me, hij heeft zich trouwens zomaar overgegeven...

dat de meerderheid van zijn 'Gazettino' de ideeën van de CLN deelt.

En om te kunnen overleven...

geeft hij miljoenen aan onze vrienden van het Verzet.

Ja, OK, maar hij is dan ook heel rijk.

Jij toch ook...

Jij zou dat ook kunnen, als je dat zou willen.

Wat wil je daarmee zeggen?

Bijvoorbeeld, stel dat je een aanbod zou krijgen van de Minculpop van drie miljoen...

om drie nieuwe films te maken met Astra Producties...

Die natuurlijk nooit gemaakt zouden worden.

Inderdaad.

De mensen van Astra zouden het geld gebruiken...

voor die partizanen die hun steun verdienen.

Ik kon die walgelijke mannen enkel verdragen...

omdat ik wist dat ik de volgende dag de liefde zou bedrijven met Helmut.

Dat zouden we absoluut kunnen doen.

Weet je, Ugo, regel morgen een meeting voor me met Mezzasoma in het Salo.

Er stelt zich nog een ander probleem:

Het redden van de cinema uitrusting van de Giudecca en de Giardini...

wanneer de Duitsers zich terugtrekken.

Daar wordt voor gezorgd...

Wij hebben ook de nodige connecties:

Col. Langhans van de technische divisies in Noord Italië...

en Lt. Schultz, de Duitse afgevaardigde van het Minculpop en het Instituto Luce.

Zijn ze te vertrouwen?

Langhans wel, Schultz niet.

Waarom Schultz niet?

Onlangs heeft hij morfine verstrekt aan dat hospitaal aan zee.

Hij deed dat, ook al wist hij dat het voor gewonde verzetsstrijders bedoeld was.

De smeerlap, allemaal voor het geld...

Hij zou z'n eigen moeder verkopen voor z'n gokken en voor de vrouwen.

We kunnen hem ruïneren, maar dat kunnen we bij iedereen.

Lt. Schultz is wanhopig op zoek naar een weg uit de oorlog.

Ja, maar zonder principes...

We kunnen hem best links laten liggen.

Ze bombarderen Marghera weer.

De Geallieerden zouden beter moeten opletten voor de installaties.

Binnenkort hebben ze ze zelf nodig!

Jij bent zo vrolijk vanavond.

Wat heb je nou opeens tegen Helmut? Ik vertrouw hem!

Ik zeg dit alleen maar omdat ik van je hou:

Hij zal je verraden zoals hij al zoveel vrouwen verraden heeft, zelfs z'n eigen soort.

Vergeet hem, hij is een lafaard die alleen van zichzelf houdt. Ik zal hem aangeven!

Pas op, Ugo! Als je Helmut pijn doet, dan vermoord ik je!

Livia, Ugo, kom hier. Wat zitten jullie daar nou in het donker?

Ik moest Helmut allarmeren:

hem waarschuwen, hem helpen, hem beschermen.

Vergeleken met deze meesters in het misleiden...

leek Helmut, de corrupte Helmut, plots een pientere, weerloze jongen.

Probeer je geluk! Het geluk is aan de jeugd!

Lotterij! Lotterij! Lotterij van Victoria!

Ik begreep niet waar Helmut bleef.

Misschien had ik de ontmoetingsplaats verkeerd begrepen.

Misschien was hij al in de mansarde...

Wie is het?

Lt. Schultz is er niet.

Bent u zeker?

Ik heb net nieuwe lakens gebracht. Dan zou ik hem vast gezien hebben.

Heeft hij geen boodschap achtergelaten?

Nee, je weet hoe mannen zijn...

Hoe zijn die dan? - Ze zijn gek, zeker als het vrouwen betreft.

Ik begon boos te worden...

Mijn hart barstte van jaloezie.

Maak je geen zorgen, hij is zo'n kwade nog niet...

Als hij zei dat hij je zou ontmoeten, dan komt hij wel opdagen.

Wacht maar op hem in de taverne.

Als hij aankomt, dan roep ik je wel.

Wil je dat echt doen?

Ik ga niet weg van het raam.

Dank je.

Luister... vijf lire voor alles.

Drie en we hebben een deal!

Goeiedag.

Wat zal het zijn?

Wat heb je? - Dezer dagen niet veel...

jenever... een spritzer.

Wat is dat? - Wijn, bruiswater, jenever en citroen.

Dat is prima.

Geef me een kusje.

Komaan, Helmut. Waar ben je? Wat is er met je gebeurd?

Hebbes! In je reet!

Let op je woorden, er is hier een dame!

Alsjeblieft. - Hoeveel is dat?

Eén lire.

Mevrouw, uw spiegel! - Dank je.

Ah, en je spritzer.

Op je gezondheid!

Helmut...

Doe dit nooit meer! Ik was zo bang dat je niet zou komen.

Ik dacht dat er iets gebeurd was, dat je bij...

een andere vrouw was? - Ja, bij een andere vrouw.

O, Helmut, ik ben zo jaloers... Ik ben jaloers op ze allemaal!

Op andere vrouwen hoef je niet jaloers te zijn...

maar wel op m'n gokken: het vertroebelt mijn geest, het overschaduwt mijn ziel...

en het ledigt mijn zakken.

Zweer het!

Kijk...

Ik heb de sleutels laten bijmaken: deze is van de inkomdeur...

en deze van de mansarde.

Voortaan kan je me komen verrassen wanneer je maar wil.

Hier, deze zijn voor jou.

Laten we naar boven gaan, ik wil met je praten.

Ze vertrouwen je niet. - Wie vertrouwt me niet?

Ugo en mijn man. Ze zijn iets van plan, wees voorzichtig!

Carlo is naar Salo, ik kan de hele nacht bij je blijven.

Wacht, Livia... we zullen de hele nacht samen zijn, maar niet hier.

Waar dan? - Waar ik verwacht word...

Ik moet een gokschuld inlossen.

Daarom heb ik me omgekleed.

Helmut, in plaats van me zo bang te maken, vraag me toch gewoon om het geld.

Hoeveel heb je bij je?

70, 80 duizend lire.

Jij bent mijn redding...

Ik geloof in een wrede God die mij schiep naar zijn evenbeeld...

Deze is voor jou.

Ik ben geboren uit het leven van afschuwelijk zaad.

Ik ben slecht omdat ik een man ben.

Ik voel het oeroude slijm binnen in me.

Nou...

Hoe vind je mijn feestje?

Waar is Helmut?

Daar.

Mussolini zei: 'Het volk is als de vrouwen...

ze volgen de overwinnaar.'

Het volk, dat zijn net flikkers! - Lang leve Mussolini!

Overwinning aan de landen van de Axis!

Dat Helmut te laat was, had me helemaal in paniek gebracht.

Ik realiseerde me dat ik volledig afhankelijk was van hem.

Zelfs hem geld geven deed me al klaarkomen.

Kaart.

Kaputt.

Tot zover jouw 80 duizend lire.

Wat kan mij dat schelen?

Morgen breng ik meer mee.

Ja, maar intussen lig ik uit het spel.

Wie zegt dat?

Ik bied je een andere mogelijkheid.

Hier... 200 duizend lire tegen Livia.

De winnaar krijgt alles: het geld en het meisje.

Eén enkele worp met de dobbelstenen.

Ik doe mee.

Goed zo, Livia!

Bedankt voor je opoffering.

Ik win.

Ze is helemaal van jou.

Zullen we daar 's gaan kijken? - Ja.

Mijn hoofd voelde vrij en licht.

Geluiden en kleuren werden versterkt.

Alles kwam mijn brein binnen zonder filters of obstakels.

Alles leek denkbeeldig en echt tegelijkertijd.

Niets of niemand kon me iets schelen.

Ik zou alles gedaan hebben om Helmut te plezieren.

Ik was zijn vrouw, hij mijn man.

Elsa was niet meer dan een dildo voor onze passie.

Mijn bewustzijn loste op in genot.

Ga maar.

Ik moest wachten tot de avondklok was opgeheven voor ik kon gaan.

Helmut bleef maar gokken en verliezen.

Elsa had hem nog meer geld geleend.

Ik had het gevoel dat zij hem helemaal in haar macht had.

Ik moest hem bevrijden.

Doorlopen!

Ik heb er nog vier anderen zien liggen.

Het is de wraak om de moord op Badeschi.

Niet kijken. Niet kijken, loop door.

Niet kijken, zei ik.

O, mevrouw, u bent het! De meester is vannacht teruggekomen...

Hij was boos op me omdat ik niet wist waar u was.

O, hij is terug...

Waar is hij? - In zijn werkkamer.

Zeg hem dat ik thuis ben.

Ik ga me omkleden. - Ja, mevrouw.

Natuurlijk.

Zou je me verdomme eens willen vertellen waar jij vannacht geweest bent?

Bij jouw vriendin Elsa.

Ik werd verrast door de avondklok.

Je weet toch wat ze van haar zeggen?

Wat dan?

Dat ze een hoer is, die het met perverselingen doet!

Maar dat is vast niet waar, toch?

Dit is niet het moment voor grapjes! Ik sta het niet toe!

Sommige relaties moeten nu onmiddellijk verbroken worden!

Je begrijpt me wel, toch? Je weet goed wat ik bedoel.

Ik kwam eerder terug van Salo omdat er geen tijd te verliezen is...

niet alleen voor mij, maar ook voor jou.

Kleed je aan en kom met me mee.

Dat bad kan wachten, wat ons aanbelangt niet.

OK.

Let goed op...

Als je hier drukt, dan gaat de valse bodem open.

Dit zijn getuigenissen van de Geallieerden en van de C.L.N.

Dit is vier miljoen lire... Het is te gevaarlijk geworden om het in Venetië te bewaren.

Deze stad kan elk moment vallen...

Jij en Emilietta vertrekken morgen naar Asolo...

naar een villa die teruggevorderd werd van haar Engelse eigenaars.

Ugo gaat met je mee, en je blijft daar tot de storm geluwd is.

Het is maar voor enkele weken...

misschien slechts enkele dagen.

En jij?

Ik moet hier blijven.

Ik heb één voet in het ene kamp en één in het andere.

Je begrijpt me toch?

Als de tijd rijp is, zet ik beide voeten in hetzelfde kamp.

Ik reken op je...

Bedek dit alles met kousen en ondergoed en zo...

en sluit de koffer af.

Wanneer zie ik je weer?

Om zomaar alles achter te laten...

Ik kom zo snel mogelijk naar je toe.

Vooruit, ga nou je bad maar nemen...

En pak dan je koffers.

Je vertrekt morgenvroeg.

Ik ben wanhopig.

Mijn man stuurt me naar Asolo.

Ik moet je onmiddellijk zien.

Ik verwacht je om vier uur bij me thuis.

Carlo zal er dan niet zijn.

Kom alsjeblieft, ik smeek het je.

Emilietta...

ik vertrouw jou, dat weet je.

Breng deze brief naar het garnizoen van San Travaso.

Vraag naar Luitenant Helmut Schultz en overhandig hem deze brief persoonlijk.

Maar geef 'm alsjeblieft alleen aan hem.

Je weet wie hij is.

De man die ik aan de deur heb gezien? - Ja, dat is hem.

Ga, ga!

En kom niet terug zonder antwoord.

Het voelde alsof ik doodging...

Vertrekken naar Asolo, ver weg van Helmut...

Ik telde de uren, minuten en seconden dat we uit elkaar waren.

Ben je zeker dat hij zei dat hij om vier uur zou komen? - Ja.

Zie je wel? Ik zal opendoen. - Nee, ik ga wel.

Liefste, je bent er.

Kom binnen, kom binnen.

Mijn man wil dat ik morgen vertrek.

Hij zegt dat er hier wat staat te gebeuren, maar ik wil niet gaan.

Ik wil bij jou blijven... Je kan me verstoppen in je appartement.

Dat is niet mogelijk. Je man heeft gelijk.

Zijn positie hier is te gevaarlijk. Je bent veiliger in Asolo.

Wees gerust, ik kom zeker naar je toe.

Zweer dat je me niet in de steek laat!

Wat zeg je nou? Denk niet zo!

Dit is voor ons allen een cruciaal ogenblik. Ik doe mijn uiterste best om eruit te geraken!

Wil je deserteren?

Ik wil er tussenuit geraken.

Er is een groepering die mannen als ik kan helpen.

O, ja, liefste. Doe het!

Het is niet gemakkelijk, ze zijn geen filantropen. Er is veel geld voor nodig.

Hoeveel? - Veel...

Minstens een miljoen.

Lieverd, verroer je niet!

Blijf hier staan.

Ik ben zo terug.

Kijk!

Liefste!

Ik hou van je!

Neem mee! Tel het! Ik weet niet eens hoeveel het is!

Ik had nooit eerder zo voor een man geknield.

Hem het geld geven verhoogde mijn opwinding.

Gek van genot verwelkomde mijn keel de kolkende stralen van zijn orgasme.

Helmut was van mij.

Ons lot was met elkaar verweven...

Ik had hem nodig en hij mij.

De motor is opgeblazen, stap maar uit. - En dan?

Niks, we wachten tot er een auto langskomt. - Hoelang gaan we wachten?

Hopelijk niet lang. Laten we de auto maar uitladen.

Ik verwijder me even.

Let op dat je niet uitglijdt.

Hallo, ik heb autopech. Kan u me een lift geven?

Wie ben je? Waar ga je naartoe? - Naar Venetië.

Wie is dat daar?

Wie is zij?

Zij is een kameraad. Ze hoort bij mij.

Kopstukken van het Minculpop... stap in!

Wij gaan ook naar Venetië.

Stap maar op!

Eén, twee, drie... hup!

Hebben jullie dienst?

Wij twee wel...

Hij gaat naar huis.

Met verlof? - Ik ben gewond.

Dat spijt me.

Voor hem is het tenminste voorbij...

Het zal gauw voor iedereen voorbij zijn. - Wat bedoel je daarmee?

Wij zullen de verliezers zijn, de anderen de overwinnaars.

Daarom zijn we nog met zo weinig... Iedereen loopt over.

Zolang degene die overblijft, maar niet zo aan z'n eind komt...

Emilietta!

Emilietta!

Waar ben je? Stomme meid!

Wat deed ik in dit labyrint van de lege villa?

Zonder Helmut vervulde de vrede in Asolo me met angst...

Ik had al twee weken niets meer van hem gehoord.

Ik ging tekeer als een nymfomane in een kooi.

Het vreemde gewicht van z'n testikels tussen z'n benen...

Ze voelde weer het langzame, maar fatale rechtkomen van zijn fallus...

Op mijn zestiende masturbeerde ik al bij deze bladzijden.

Misschien deed de Engelse meesteres van de villa wel hetzelfde.

Misschien ook niet. In Asolo werd gezegd dat ze een Italiaanse minnaar had.

Daar was ze, de zeug...

Ze had geen tijd verloren om zichzelf een goeie paal te zoeken.

Even voelde ik me aangetrokken als een voyeur...

maar toen werd ik verschrikkelijk jaloers.

Emilietta!

Ugo!

Eindelijk! Ik heb al vijftien dagen niks van niemand gehoord.

Blijf kalm. Er heerst totale chaos...

maar ik ben toch hiernaartoe gekomen. En dat was niet makkelijk.

Ik heb nieuws van je man...

en... van Lt. Shultz.

Liefste Livia, ik kus je hevig.

Ik word gek van verlangen om jou in m'n armen te houden...

en je te doen huilen van plezier.

Je hebt mijn leven gered. Ik heb dokters omgekocht met je geld en nu ben ik uit dienst.

Ik verschans mezelf in de mansarde in de Giudecca.

Weldra zal Luitenant Herman Schultz niet langer bestaan.

Hij zal ver weg zijn van de ellende van deze zinloze, verloren oorlog.

Dan zal alleen jij er nog zijn, liefste Livia. Altijd jij en alleen maar jij. Mijn ware liefde.

Ugo, jij bent mij toegenegen, toch?

Ik hou van jou, dat weet je.

Breng me dan naar Venetië. - Ik? Hoe dan?

Ik heb jouw man beloofd... - Kies:

mij of mijn man. - Wat?

Je bedoelt dat... - Je hebt me wel begrepen.

Als je me naar Venetië brengt, dan ben ik jouw beloning.

We vertrekken morgenochtend.

En wij?

Als de missie volbracht is, ga ik met je naar bed.

O, Livia, dank je.

Wat kon Ugo mij nou schelen? Als dat de prijs was om terug bij Helmut te komen...

zou ik m'n lichaam aan eender wie verkopen.

Venetië!

We zijn er!

We zijn de oorlog moe, we willen zo graag naar huis

Machinist van Treviso

Olie de zuigers goed in

We zijn de oorlog zo moe...

Hier gaan we uit elkaar. Ik ga in die richting.

Zal ik niet een beetje verder met je meelopen? - Nee.

OK... en dit? - Geef me dat maar terug in het hotel.

OK, ik wacht op je in het Luna Hotel. - Ja, natuurlijk.

Ik hou van je, Livia. Vergeet dat niet.

Dag.

Gino, ik ben het geheimdoenerij zat. - En ik dan?

Denk je dat ik het niet zat ben om te doen alsof?

Waarom vertel je het niet gewoon aan je vrouw?

Ach, Rita, dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Zwijn... smeerlap... Is dit lekker? Stinkerd...

Je ballen ook?

Pas op of ik eet ze op!

Wat wil je nu? - Stop 'm erin.

Wacht...

Wacht...

Zo, ja...

Kom op, neuk me.

Goed zo, mijn grote Duitser!

Was mevrouw Livia zo goed als ik?

Jij bent duizend keer beter.

Was zij zo mooi als ik?

Zij was oud, jaloers en zo afschuwelijk als de oorlog!

Leugenaar! Je zei haar dat je van haar hield!

Weet je wat?

Zonder haar geld zouden jij en ik hier nu niet zijn.

Wie we daar hebben!

Kom erin, ik stel je voor.

Ninetta, kijk... Het is mevrouw Livia.

Je wilde toch weten hoe ze was?

Wat wil je? Kom je me bespioneren?

Wil je het bed met ons delen, mooie dame?

Ik ben jouw jaloezie zat!

Ik ben jou zat!

Wat wil je nou?

Je hebt de seks gekregen waarvoor je me betaalde. Dat is alles.

Ik ben jou niks verschuldigd!

Staat de waarheid je niet aan?

Nou, luister dan maar eens goed.

Het geld dat je me gaf, was de prijs voor mijn diensten.

Liefde had er niks mee te maken. Ik heb nooit van jou gehouden.

En jij hebt ook nooit van mij gehouden.

Al wat jij wilde was mijn lul!

En dat weet je.

Lafaard.

Ja, ik ben een lafaard.

Godzijdank ben ik dat.

Als ik een held was geweest, had je mij nooit kunnen krijgen.

Lafaard!

Loop maar weg, loop maar weg...

stomme koe!

Rot op! Rot op, spionne!

En kom nooit meer terug!

Ja, smeerlap...

Neuk me nu meteen!

Mijn kut staat in brand!

Kom op, jij, zwijn...

Pak me nu.

Ik ben nog nooit in m'n leven zo hard klaargekomen!

Ik wil dood!

Ik wil dood!

Ik wil dood!

Halt! - Ik moet uw Commandant spreken.

Papieren!

Wacht hier!

Dit is nu geen garnizoen meer, dit is nu een SS-hoofdkwartier.

Ik moet meteen uw Commandant spreken. Het is belangrijk.

Volg me.

Er is hier een Italiaanse vrouw die Col. Pepper wenst te spreken.

Livia Mazzoni.

Een pasje voor de dame, snel! Breng haar dan bij de Colonel.

Laat dat hier en kom met me mee.

Colonel, Mevr. Mazzoni is hier. - Laat haar even wachten.

Ja, Colonel.

Gaat u zitten. - Ik blijf liever staan.

Mevr. Mazzoni...

Wat heeft u mij te vertellen?

Snel, ik heb geen tijd te verliezen.

Lees maar...

Lt. Helmut Schultz is jouw minnaar?

Hij is een verrader. - En hij heeft u gedumpt...

Hij heeft dokters omgekocht om te kunnen deserteren.

Hiermee tekent u zijn doodvonnis, mevrouw Mazzoni!

Ik heb mijn plicht gedaan, doe jij nu de jouwe.

Giudecca, Calle delle Convertite 23.

Derde verdieping. - Tot ziens, Mevr. Mazzoni.

Nog één ding...

Als ik u terug nodig heb, waar kan ik u dan vinden?

Hotel Luna. - Begeleid de dame naar buiten...

en stuur meteen Majoor Brenner naar binnen. - Jawel, Commandant.

Gastone, staat die klok juist?

Ze loopt twee minuten achter.

Het is 01:32 u.

Drink er één met me mee, ik betaal.

Graag, Mr. Oggiano.

Mag ik jou een persoonlijke vraag stellen?

Doe maar.

Is het volgens jou beter om alles te weten of niets...

over de vrouw waar je van houdt?

Niets.

Ugo. - Livia...

Eindelijk.

Ik was al bang dat je niet zou komen. - Waarom?

Ik houd altijd mijn woord.

Voor mij ook één.

En een sigaret.

Jouw ogen zijn nooit zo helder geweest.

Nog één.

Weet je waarom ze zo helder zijn?

Liefde.

Haat.

Haat je je man dan?

Waarom zou ik Carlo nou haten?

Hij heeft het zo druk dat ik niet eens meer weet hoe zijn lul eruit ziet.

Nee, Ugo, ik haat de man waar ik van hield.

Ik zei je toch voorzichtig te zijn...

Lt. Schultz is een lafaard die alleen van zichzelf houdt.

Deze nacht is jouw nacht, Ugo.

Jij bent zo subliem...

buitengewoon, weelderig...

uniek.

Kom, Livia... we gaan naar boven.

Mevr. Livia Mazzoni?

Dat ben ik.

Vanwege Colonel Pepper.

Wat ga je nou doen?

Ik ga naar Lazzaretto Nuovo. - Ik ga met je mee...

Ik weet de weg.

Nee! Ik wil niet sterven! - Schieten!

Neem me, Ugo, hier, nu...

Haast je.

Livia, je bent een engel.

26 Maart 1945 Eén maand later zou de oorlog ten einde zijn.