Original subtitles

****Soulis**** 25/8/2023

David Johanna Robinson, κρίθηκες ένοχος

επειδή αρνήθηκες να ορκιστείς πίστη στο Στέμμα.

Έχω πίστη μόνο στον Θεό. - Και λόγω της άρνησής σου

επιβεβαίωσες τις υποψίες αυτού του Δικαστηρίου ότι συμπάσχεις με τη Γαλλία,

τη στιγμή που αυτή η χώρα αποτελεί κίνδυνο για εμάς.

Δεν είμαι κατάσκοπος του Ναπολέοντα. - Και γι' αυτό, η απόφαση του Δικαστηρίου είναι

ναι, θα εξοριστείς στην ποινική αποικία, στο Port Jackson, στη Νέα Νότια Ουαλία.

Εκεί θα εκτίσεις ποινή όχι λιγότερο, από 9 χρόνια.

Αυτή είναι η ευχαρίστηση της Αυτής Μεγαλειότητας.

Επόμενη περίπτωση.

David, θα έρθουμε μαζί σου. Θα βρούμε τρόπο.

Απομεμονωμένος

Τραβήξτε. Φροντίστε τη σημαία. Έλα.

Εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα «Swiss Family Robinson» του Johann D. Wyss

ΙΝΔΟΝΗΣΙΑΚΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ΙΝΔΙΚΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ, 1809

ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟ ΠΛΟΙΟ ΚΑΤΑΔΙΚΩΝ 'ENDYMION'

Όλοι γνωρίζουν τι είναι ο Διάβολος της Τασμανίας. - Διάβολος της Τασμανίας.

Τι είναι αυτό;

Δεν θέλω να πω. Η Ίζαμπελ μπορεί να φοβηθεί.

Μου άρεσε. Ξαναπαίξε.

Πάστορα.

Πάστορα, πατέρα μου... Έλα σε παρακαλώ.

Είμαι εδώ. Ο πάστορας είναι μαζί μου.

Κάνε πέρα.

Για το μωρό.

Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου που της δανείζεις την κούκλα.

Να είσαι καλά, Lara. - Τώρα κοιμάμαι.

Παρακαλούσατε την Κυβέρνηση της Αυτής Μεγαλειότητας να πας μαζί του.

Πώς γίνεται να έχεις το κουράγιο να πας μαζί του στην άλλη άκρη του κόσμου

δεν θεραπεύει τη συνείδησή του; Πώς μπορεί κανείς να το επιτρέψει;

Υπολοχαγέ Blunt, ο άντρας μου δεν είναι οποιοσδήποτε άντρας.

Και εσύ; Δεν είσαι οποιαδήποτε γυναίκα;!

Χιλιάδες μίλια από το σπίτι, Lara Robinson. Πώς νιώθεις;

Όσο είμαι με την οικογένειά μου είμαι στο σπίτι.

Βγάλτε τον έξω. - Όχι. - Τελείωσε.

Δεν μπορείς να τον πετάξεις μέχρι να έρθει η ώρα του.

Αρκετά. - Όχι. Μην!

Έλα εδώ!

Με συγχωρείτε, υπολοχαγέ Blunt, ο καπετάνιος σας χρειάζεται.

Roberts, σε χρειάζομαι. Ο κατάδικος μου επιτέθηκε.

Μαστιγώστε τον κρατούμενο.

Όσο κι αν με πληγώσεις, ο πόνος δεν θα σε αφήσει μέχρι να αγκαλιάσεις τον Θεό.

Συνέχισε μέχρι να σου πω να σταματήσεις.

Φτάνει, ανθυπολοχαγέ Blunt. Έχουμε πολύ πιο σημαντική δουλειά να κάνουμε.

Καπετάνιε, ένας κρατούμενος επιτέθηκε σε ναύτη,

υπό τις διαταγές μου πρέπει να τιμωρηθεί. - Όχι.

Ποιος ξέρει πόσο μακριά είμαστε από την ακτή και εσείς...

Στείλε έναν άντρα τώρα! - Σκαρφαλώνω.

Στερεώστε τα στηρίγματα.

Ευχαριστώ, Jacob.

Όλα είναι καλά. - Μην ανησυχείς.

Κρατήστε το πηδάλιο. - Μπαίνει νερό, καπετάνιε.

’νθρωπος στο νερό!

Μείνετε μακριά απ' το κατάρτι!

Ο καπετάνιος είναι νεκρός. Εγώ κάνω κουμάντο τώρα.

Εγκαταλείψτε το πλοίο αμέσως. - Εγκαταλείψτε το πλοίο!

Χαμηλώστε τις βάρκες. Εγκαταλείψτε το πλοίο!

Που είναι η Sarah; - Θα πάω να την πάρω.

Sarah.

Βοήθεια!

Πρέπει να πάω για βοήθεια. - Πατέρα.

Που είναι οι άλλοι; - Θα έρθουν σύντομα. Σου υπόσχομαι.

Επιβιβαστείτε. - Lara, δώσε μου το.

Υπολοχαγέ Blunt, θα κυλήσει.

Κάποιος να με βοηθήσει. Η κόρη μου... - Πού είναι;

Κάτω από το κατάστρωμα. Το κορίτσι μου. - Η σύζυγός σου;

Όχι η κόρη μου. Είναι κολλημένη στο κάτω κατάστρωμα.

Δεν υπάρχει χρόνος. Ας πάμε. - Παρακαλώ. Σας ικετεύω.

Προσευχήσου στον Θεό, όχι σε μένα, πάστορα.

Ο πρώτος κατεβαίνει. - Εσύ, πήδα μέσα.

Περιμένετε, δεν βλέπω την οικογένειά μου. - Lara, θα τον πάρω. Πηγαίνετε.

Όχι.

Jacob, όλα είναι καλά. Έρχομαι. Περίμενε. - Όχι!

Σπρώξε. Σπρώξε.

Σπρώξε!

Αγαπητέ Θεέ. - Ernst, φέρε το φανάρι.

Πατέρα! - Το φανάρι, Ernst.

Ένα, δύο, τρία...

Θα σε βγάλουμε. Αυτή τη φορά θα το καταφέρουμε.

Γρήγορα. Ένα, δύο, τρία...

Όχι. Όχι.

Πατέρα, στεριά.

Ελάτε έξω.

Διψάω. - Όλα πονάνε.

Όλοι διψάμε και πονάμε.

Πρώτα πρέπει να ψάξουμε για τον Jacob.

Μην πας πουθενά. Τα αγόρια θα ψάξουν.

Μείνετε στην ξηρά. Ψάξτε για λιμάνι και βάρκα.

Οι πιθανότητες είναι ελάχιστες. Το ρεύμα είναι δυτικό. Η βάρκα θα πήγαινε από την άλλη.

Ψάξε πάντως.

Μείνετε στην ακτή. - Ναι, πατέρα.

Αν ο Jacob είναι κοντά, θα τον βρούμε.

Είναι αυτό που είναι. Έλα.

Μισώ αυτό το μέρος.

Πάλι.

Πάλι.

Αυτό είναι αδύνατο. - Πάμε εκεί.

Ο πατέρας είπε να μείνουμε στην ακτή. - Ο πατέρας δεν το είδε αυτό.

Έλα, δεν θα βρούμε ποτέ τον Jacob τόσο κοντά.

Η βάρκα έφυγε από το πλοίο; - ’κουσα τη Molly να φωνάζει ότι είναι ασφαλής.

Ναι, το είπε.

Αυτό είναι νησί. - Δεν υπάρχουν σημάδια κατοίκησης.

Ούτε μια βάρκα δεν φαίνεται. - Ακριβώς.

Δεν υπάρχει τίποτα για εκατοντάδες μίλια.

Υπάρχει κανείς;!

Jacob. - Jacob!

Jacob!!

Αν είχαν δει στεριά, σίγουρα θα είχαν κατευθυνθεί προς αυτήν.

Με καταιγίδα; Τη νύχτα;

’κουσες τίποτα;

Αυτό.

Τι είναι αυτό;

Τρέξε.

Σκαρφάλωσε.

Σκαρφαλώνω.

Είσαι καλά; - Πονάω στο χέρι μου.

Είσαι σίγουρος ότι θα είμαστε καλά; - Ναι.

Πέρασαν οι ώρες!.

Είναι σπασμένο. Έσπασε το χέρι μου. - Δεν είναι σπασμένο.

Είναι δικό σου λάθος. Γιατί είμαστε εδώ; Ο πατέρας είπε...

Εντάξει. Απλά εξάρθρωσες τον ώμο σου. Τον έφτιαξα πάλι.

Είδα τον κ. Τόμας να το κάνει στον Τζόζεφ Τζέφρι στο σχολείο.

Ο Τζέφρι έκλαιγε σαν τρελός. - Πραγματικά;

Διάολε, θα πρέπει να μείνουμε εδώ.

Έχει πολύ υγρασία και σύντομα θα σκοτεινιάσει.

- Εδώ. - Τί είναι;

Δεν ξέρω την ακριβή λατινική ονομασία, αλλά μυρίζει ωραία.

Είναι βρώσιμο. Έτσι νομίζω.

Φάε, δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να πονάμε στο στομάχι.

Μητέρα, κοίτα.

Fritz.

Ernst.

Δόξα τω Θεώ.

Πατέρα. Τα αγόρια. Ο Ernst και ο Fritz κυνηγούνταν από ένα αγριογούρουνο.

Ο Ernst εξάρθρωσε τον ώμο του, και ο Fritz του το έφτιαξε.

Sarah.

Πατέρα.

Δεν με άκουσες. - Δεν είχαμε άλλη επιλογή.

Δεν μπορούσαμε να φύγουμε. - Έπρεπε να γυρίζατε.

Σκέψου πώς ανησύχησες τη μητέρα σου. Πρώτα, ο Jacob...

Έπρεπε να βρούμε τον Jacob. Ψάχναμε για ένα μέρος που να βλέπουμε...

David.

Είμαι ο αρχηγός αυτής της οικογένειας και πρέπει να με υπακούτε.

Συγχώρεσέ με, πατέρα. Σε απογοήτευσα.

Δεν μπορούσαμε να πάμε κατά μήκος της ακτής. Ο Ernst ήθελε να επιστρέψουμε.

Δεν τον άκουσα.

Ανεβήκαμε σε έναν βράχο για να κοιτάξουμε γύρω μας.

Είμαστε σε νησί. - Νησί;

Είσαι σίγουρος; - Ναι.

Υπάρχει σκάφος;

Δεν μπορούσαμε να δούμε σε κάθε κόλπο, αλλά...

Υπάρχει κάποια στεριά κοντά; - Όχι, απ' όσο έχουμε δει.

Ο Ernst πιστεύει ότι απέχουμε τουλάχιστον 20 μίλια από οπουδήποτε.

Πιο συγκεκριμένα, 35 χιλιόμετρα.

Καλώς. Εάν είμαστε μόνοι και χωρίς βοήθεια πρέπει να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας.

Κύριε, μας έστειλες αυτή τη δοκιμασία για να μας δοκιμάσεις.

Και ζητάμε τη δύναμη και την καθοδήγησή σου για να επιβιώσουμε.

Και ιδιαίτερα, ζητάμε να προσέχεις τον γιο και τον αδερφό μας τον Jacob

και να μας τον φέρεις πίσω σώο και αβλαβή.

Το αγόρι είναι νεκρό.

Το μωρό σου είναι νεκρό. Δεν καταλαβαίνεις;

Θα γίνει καλά.

Πατέρα.

Πατέρα. Κάποιος είναι ακόμη στο πλοίο. ’κου.

Σκύλοι.

Παρ'τα. Ποιος ξέρει τι άγρια ζώα θα συναντήσουμε.

Ernst, σε παρακαλώ...

Χρειαζόμαστε ένα σφυρί. Ίσως υπάρχει κάτω στο νερό.

Masters. Ernst, φέρε μερικά βαρέλια και το σχοινί.

Θα κάνουμε σχεδία.

Φοβάμαι ότι θα σε πληγώσω. - Μη φοβάσαι.

Ποτέ ξανά, Fritz. Ποτέ ξανά.

Ήρθε η ώρα Molly.

Ναι, το κάθαρμα άρχισε βρωμάει.

Γιατί δεν μου το δίνεις να το κρατήσε για λίγο;

Προσεκτικά.

Molly. Γιατί να μην τον αφήσουμε να κοιμηθεί για λίγο στο νερό;

Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Πατέρα, κοίτα εκεί.

Φαίνεται μέρος για εμάς. Πάμε να πάρουμε πρώτα τα κορίτσια.

Πλοίο.

Βοήθεια!

Βοήθεια!

Λοχαγός Quirk, κύριε. Καλώς ήρθατε στο «Albatross».

Blunt. Καπετάνιος του «Endymion», μεταφορικού πλοίου για τους κατάδικους του Βασιλείου.

Χάθηκες στην καταιγίδα; - Ναι.

Ευτυχώς που επιβιώσατε. - Μάλιστα κύριε. Χάρη σε εσένα.

Εμπορικές συναλλαγές; - Στα νησιά. Με τους άγριους.

Μικρές ανταλλαγές.

Αν ήσουν πιο τυχερός, θα συναντούσες βρετανική φρεγάτα.

Όχι κύριε. Χαίρομαι που καταλήξαμε έτσι.

Τροφή; Ρούχα;

Το ακούσατε;

Sarah, πήδα.

Έλα. - Μητέρα.

Έλα εδώ.

- Τί είναι; - Η αρχή του πολιτισμού. Φωτιά.

Αυτός είναι ο πυριτόλιθος του καπετάνιου. - Μπορούμε να μαγειρέψουμε κοτόπουλο.

Αυτό δεν είναι σοφό. - Ούτε η πείνα.

Πρέπει να πάρουμε σκληρές αποφάσεις.

Ο πατέρας ήθελε να πει ότι είναι επένδυση... - Δεν το ξέρει.

Όχι, είμαι... - Οπότε θα ξοδέψουμε μέρος της περιουσίας.

Είναι αυτές οι σωστές λέξεις; - Ναι. - Σωστά. Πατέρα;

Πατέρα.

Τι να τρώει ο Jacob τώρα;

Ξέρεις τον Jacob, τρώει την προμήθεια κάποιου ολόκληρης της εβδομάδας.

Η φιλοξενία σας είναι πραγματικά ανθρώπινη, καπετάνιε.

Κάπτεν Blunt, θα έκανες το ίδιο για εμάς.

Θα σας μεταφέρουμε στο Port William. Θα βρείτε κάποια συγκοινωνία εκεί.

Ελπίζω να μην σας πειράζει αν σταματήσουμε σε μερικά σημεία στη διαδρομή.

Καθόλου. Αλλά θα πρέπει να μας αφήσετε να δουλέψουμε στη μεταφορά.

Δεν υπάρχει ανάγκη. Οι άνθρωποί μου είναι εξαιρετικοί εργάτες.

Θα ανταλλάξετε που πλέουμε; - Ναι, θα δεις.

Λοχαγός Blunt, ε;

Ναι, καπετάν Blunt.

Λοχαγέ Blunt, πιστεύεις ότι είχαν κάποια ευκαιρία στην καταιγίδα;

Η οικογένειά μου.

Αν υπάρχει δικαιοσύνη σε αυτόν τον τρομερό και σκληρό κόσμο,

η μητέρα σου σίγουρα θα ζούσε.

Sarah, έλα εδώ. Να δοκιμάσουμε αυτά;

Κάποια από αυτά πρέπει να είναι βρώσιμα. Θα δούμε στα βιβλία.

Ο Ernst μπορεί να μας πει ποιά. Διαφορετικά θα πειραματιστούμε.

Εδώδιμος. Durian ή Durio zibethinus.

Λέει ότι η γεύση είναι θεϊκή, παρά την αποκρουστική μυρωδιά.

Βλέπετε, το νησί θα μας συντηρήσει. Θα υπάρχουν περισσότερα για συγκομιδή.

Θα μείνουμε πατέρα; Πόσο καιρό θα είμαστε εδώ;

Δεν πρέπει να κάνουμε ένα σήμα με φωτιά ή κάτι τέτοιο;

Αργότερα, Fritz, αργότερα. Πρώτα πρέπει να μάθουμε να επιβιώνουμε.

Αυτό είναι βρώσιμο. Σαντούρι λέγεται. Είναι ασφαλές.

Η Sarah βρήκε ένα όμορφο δέντρο γεμάτο από αυτά.

Θεέ μου, τι είναι αυτή η βρώμα;

Νομίζω ότι αυτό μπορεί να είναι από μια καρυδιά.

Καλώς. Ο Κύριος μας προμήθευσε.

Αυτό τί είναι;

Είναι ένας βίσονας. Αυτό το νησί αφθονεί σε φυσικούς πόρους.

Αν το τιθασεύσουμε, μπορεί να μας τραβήξει βαριά πράγματα.

Fritz, βρες μας ένα σχοινί.

Είσαι βέβαιος ότι είναι καλή ιδέα; - Φαίνεται πολύ ήμερο.

Όχι. Μην!

Έχουμε μάθει το μάθημά μας; - Ποιό απ'όλα;

Στη συνέχεια θα κάνουμε ένα δεντρόσπιτο. Έτσι τίποτα δεν θα μπορεί να μας φτάσει.

Αύριο θα επιστρέψουμε στο πλοίο και θα πάρουμε προμήθειες που χρειαζόμαστε.

Πατέρα, θέλω να σου πω κάτι. - Sarah, όχι τώρα. Κοιμάμαι.

Αλλά, πατέρα, κοίτα. Βλέπω ένα πλοίο.

Πλοίο.

Πρέπει να τους κάνουμε σήμα. Fritz, Ernst, ανάψτε φωτιά.

Γρήγορα, μαζέψτε ξύλα.

Τι είναι αυτό; - Δεν είμαι σίγουρος.

David, έλα.

Δεν θα λειτουργήσει. Ο ήλιος είναι εναντίον μας. - Για τι πράγμα μιλάς;

Όταν κοιτάμε το φως, η κόρη του ανθρώπινου ματιού συσπάται.

Βασικά, ολόκληρος αυτός ο κόλπος είναι απλώς μια μαύρη κουκκίδα στον ορίζοντα.

Χρειαζόμαστε αρκετές φωτιές. - Δεν χρειαζόμαστε φωτιά.

Το «Endymion» είναι γεμάτο μπαρούτι. - Δεν πρέπει να χάσουμε το πλοίο.

Δεν μπορεί πλέον να πλεύσει. - Ο πατέρας σκέφτεται τις προμήθειες. Τις χρειαζόμαστε.

Όχι, είπε ο πατέρας... - Μη μιλάς για μένα.

Έχει δίκιο ο Ernst, αν κάψουμε το «Endymion» και δεν τραβήξουμε την προσοχή

θα τα χάσουμε όλα. Αν περάσει ένα πλοίο, θα έρθουν κι άλλα.

Αλλά μπορούμε να σωθούμε.

Ίσως είναι το τελευταίο πλοίο που θα δούμε για εβδομάδες.

David, ο Jacob μπορεί να είναι σε αυτό το πλοίο.

Θα το κάνω. - Fritz, δώσε μου τον πυριτόλιθο.

Παιδιά, μείνετε με τη μητέρα και την αδερφή σας. - Ασε με να σε βοηθήσω.

Όχι. Αν μου συμβεί κάτι θα είσαι υπεύθυνος.

Τί κάνει; Γιατί αργεί τόσο πολύ;

Πολύ αργά. Δεν γυρίζει.

Καπετάνιε Quirk; Αυτό είναι το Port William;

Port William. Σκληρή χώρα, αγόρι μου.

Έξι βαρέλια ρούμι.

Κύριε, μπορώ να βγω στη στεριά; - Φυσικά και μπορείς.

Σκεφτόμουν Jacob. Κάτι γυρίζει στο κεφάλι μου.

Κάτι που μπορείς να με βοηθήσεις. Μόνο για εμάς τα γενναία παιδιά. Έλα μαζί μου.

Κοίτα, αγόρι. Αυτό είναι ένα κομμάτι ασήμι.

Θα το έδινα στον καπετάνιο, αφού ήταν τόσο ευγενικός μαζί μας,

αλλά δεν θα το πάρει. Γι' αυτό ήθελα να του το δώσεις.

Εγώ;

Θέλω να το βάλεις στο τελάρο του. Έλα.

Είναι κλειδωμένο. Χρειάζομαι το κλειδί. - Κάτω από το μαξιλάρι.

Δεν είναι εδώ.

Θα 'λεγες ότι ο καπετάνιος είναι ένας ευφάνταστος άνθρωπος;

Ούτε εγώ. Το συρτάρι στο τραπεζάκι του καφέ. Τράβα το έξω.

Αρκετά καλά.

Αργά.

Πολύ καλά, Jakey. Πολύ καλά.

Πες του ότι ήρθαμε πάλι και φέραμε καπνό και ρούμι.

Είπε: «Καλά». - Εντάξει.

Είναι καλό; - Καλό!

Εντάξει. Πες του...

Ξέρεις, Thomas, μερικές από αυτές τις γυναίκες δεν είναι καθόλου κακές.

Ίσως θα έπρεπε να πάρουμε ένα ζευγάρι μαζί μας.

Μπορεί να τις περιμένουν καιρό στο Port William.

Στο Port William; Αμφιβάλλω. - Τότε θα τις πουλήσουμε.

Ο Quirk είναι αφελής και δεν ξέρει πού βρίσκονται τα χρήματα.

Αποκαλεί τον εαυτό του επιχειρηματία και τα κέρδη του περνούν ακριβώς μπροστά από τη μύτη του.

Όταν ένας άντρας βλέπει ένα γυαλιστερό νόμισμα στο πάτωμα και δεν σκύβει να το σηκώσει,

τι μας λέει αυτό για αυτόν; - Δεν το καταλαβαίνω.

Μας λέει ότι έχει ήδη ένα στην τσέπη του.

Μπορείς να το καβαλήσεις αν θέλεις. Είναι ευγενικά πλάσματα.

Πραγματικά; - Το πόδι σε μένα.

Ορίστε. Σωστά.

Κάποιος τόσο νέος όσο εσύ έχει χιλιάδες πράγματα να μάθει. Χιλιάδες μέρη να δει.

Ξέρεις κάτι; Θα μπορούσαμε όλοι να πεθάνουμε, και πραγματικά,

αλλάξαμε κάπως, από μέσα μας. - Ναι, πράγματι.

Δοκίμασε αυτό. Είναι πιο όμορφο από όσο φαίνεται.

Ξέρεις, σκεφτόμουν ότι έπρεπε να μείνουμε εδώ.

Κάποιοι έμποροι θα μείνουν. Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε κάποια βοήθεια.

Κάποιοι πιστεύουν ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε εδώ.

Όχι εγώ. Πρέπει να πάω στο Port William να βρω την οικογένειά μου.

Είναι η Sarah μαζί σου; - Νόμιζα ότι ήταν μαζί σου.

Μάλλον πήγε στη λιμνοθάλασσα. - Όχι. Κοίταξα.

Sarah.

Sarah.

Δεν μπορεί να πήγε μακριά.

David.

Fritz.

Φέρε το τουφέκι. Ernst, πήγαινε τριγύρω. Ο αδερφός θα σε ακολουθήσει. Αμέσως.

Εσύ μείνε εδώ.

Όχι. Παρακαλώ.

Όχι.

Sarah... - Απλά παίζουμε.

Έλα σε μένα. - Πρέπει να φύγω, κ. Kribs.

Κοιτάξτε το καβούκι μου. Μου το έδωσε ο κ. Kribs..

Θέλεις να σου πω πώς μιλάει; Μιλάει σαν...

Δεν πρέπει να μιλάς σε αγνώστους. Το ξέρεις αυτό.

Το καβούκι μου. Πατέρα, σε μισώ. - Θα μπορούσε να σε είχε σκοτώσει.

Δεν καταλαβαίνεις; - Μα, πατέρα, είχες τουφέκι.

Στην πραγματικότητα θα τον σκότωνες. - Ο πατέρας ήθελε να πει ότι είναι

οι ξένοι ασεβείς... - Είναι ψαράς. Αυτό είναι όλο.

Το δίχτυ του είναι στη βάρκα του. - Είναι άγριος.

’γριος με βάρκα. Κατάγεται από χωριό.

Δεν είδες το χρυσό νόμισμα στο λαιμό του; - Δεν ξέρουμε τίποτα γι' αυτόν.

- Δεν βλέπεις ότι είναι έμπορος; - Πρέπει να προστατέψω την οικογένειά μου.

Πρέπει να προστατεύεις τις ιδέες σου. Αυτό δεν μας έφερε εδώ;

Πώς τολμάς; Δεν θα σε αφήσω να μου μιλάς έτσι.

Fritz.

Περίμενε.

Από που είσαι; ’λλο νησί;

Νησί; Έχεις χωριό;

Ναι, το νόμισμα. Με ποιον έκανες συναλλαγή; Από που είναι; Πού;

Αντιδράς υπερβολικά Fritz.

Δεν βλέπεις ότι ο πατέρας δεν θέλει να φύγουμε από το νησί;

Αυτός ο άνθρωπος έχει ένα νόμισμα, που σημαίνει ότι έκανε εμπόριο με άλλους.

Θα μας δείξει πού.

Συγνώμη. Με λένε Fritz.

Με λένε... - Fritz. Το όνομά μου είναι...

Το όνομά μου είναι...

Namatiti.

Namatiti.

Βλέπεις, Namatiti. Έτσι λέγεται.

Θα μου δείξεις...το κέρμα...πού;

Πάμε.

Αλλά, εγώ... ο πατέρας θα... - Εντάξει, θα πάω μόνος.

Με συγχωρείς.

Πρέπει να σου πω κάτι.

Ο Fritz έφυγε με τη βάρκα. - Τι έκανε;

Έπλευσε με έναν ντόπιο. Τον λένε Namatiti.

Namatiti;

Τι έκανε ο Fritz; - Ίσως κάτι έξυπνο και χρήσιμο.

Κάτι που εσύ έπρεπε κάνεις.

Νόμισμα. Θα μου δείξεις;

Προσευχήσου στον Θεό να μην χάσουμε άλλον γιο.

Είμαι πεπεισμένη ότι ο ντόπιος θα τον φροντίσει.

Ο Θεός θα τον προσέχει. - Φυσικά. Ο Θεός θα τον προσέχει.

Αμφιβάλλεις για τον Θεό. - Όχι. Με εσένα.

Τι συμβαίνει με αυτή την οικογένεια;! - Αυτό πιστεύεις για όλα αυτά

ξέρεις πολλά περισσότερα από τον Fritz; Από ιθαγενή; Από εμάς τους υπόλοιπους;

Τι συμβαίνει; Αυτή η οικογένεια ωριμάζει.

Sarah.

Φταίω εγώ; - Για τι; Όχι.

Μίλησα με τον κ. Kribs και ο πατέρας μου είπε ότι έπρεπε να ξέρω

ότι δεν πρέπει να μιλάω με αγνώστους. - Ο πατέρας έχει τόσα πολλά να ανησυχεί.

Νοιάζεται πολύ για όλους εσάς.

Θέλει ειλικρινά το καλύτερο για όλους μας.

Πρέπει να το πιστέψεις.

Θέλεις να πάμε στη λιμνοθάλασσα; Μόνο οι δυο μας.

Πατέρα, Ernst. Ελάτε γρήγορα.

Πατέρα. Φίδι.

Αγαπητέ Θεέ, όχι.

Φτάσαμε ως εδώ, Lara. Να είσαι δυνατή.

Δεν έχει νόημα να τσακώνεσαι. Είναι ευκολότερο...

Χωρίς πόνο. Είναι εύκολο.

Lara.

Πατέρα, τι να κάνουμε; Γιατί δεν ξυπνάει η μάνα;

Δεν ξέρω.

Πατέρα, λυπάμαι που έφυγα, αλλά δεν θα πιστέψεις αυτό που βρήκα. Κοίτα.

Τι συμβαίνει; - Η Μητέρα.

Ένα φίδι τη δάγκωσε.

Μητέρα, είμαι εγώ, ο Fritz.

Πατέρα, τον λένε Namatiti. Ξέρει πώς να ζει εδώ.

Αν κάποιος μπορεί να μας βοηθήσει, είναι αυτός.

Namatiti. Έλα.

Τι είδους φίδι; Πρέπει να του το πούμε γρήγορα. - Δεν το είδαμε.

Sarah! Ήταν μαύρο. Μαύρο με κίτρινες ρίγες.

Bungarus fasciatus. (craight) Πώς να του το πούμε;

Δεν μιλάει λατινικά, είμαι σίγουρος. Ernst, βρες μαύρα φύκια,

Sarah, βρες κάτι κίτρινο. Βιάσου.

Εδώ. Μαύρο.

Ρίγες.

Όχι. Αρκετά είναι. - Πατέρα, πρέπει να προσπαθήσουμε.

Τον εμπιστεύεσαι; - Ναι.

Πατέρα. Κράτα την.

Σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε εδώ.

Πίστευα ότι μπορούσα να μάθω στα παιδιά μου πώς να ζουν εδώ.

Δώστε τους την ευκαιρία να ξεκινήσουν από την αρχή.

Αλλά ξέχασα, ότι ακόμη και ένας δάσκαλος πρέπει να ανοίξει την καρδιά του και να μάθει.

Αγαπητέ Θεέ, σε ικετεύω, μην πάρεις τη γυναίκα μου.

Πατέρα.

Πατέρα.

Συγγνώμη. Λυπάμαι πολύ.

Σ'αγαπώ.

Ξέχασα να στο λέω. Αλλά τώρα το κάνω.

Τώρα όμως το κάνω. - Tο δέχομαι.

Κι εγώ σ'αγαπώ.

Namatiti.

Ευχαριστώ.

Πατέρα.

Σου χρωστάω τη ζωή της γυναίκας μου.

Δεν θα το ξεχάσουμε.

... "Με λένε"

Δεν ξεκαθάρισε ποτέ πως «Με λένε».

Γειά σου Namatiti.

Πως αισθάνεσαι; - Καλύτερα.

Θα ήθελες κάτι να φας ή να πιείς;

Θα ήθελα πολύ να σε βλέπω να κολυμπάς με τα παιδιά σου.

Τίποτα προσωπικό, καπετάνιε. Eίναι απλώς μια δουλειά.

Έχεις δουλειά και τη θέλω.

Θα μπορούσαμε να είμαστε συνέταιροι. Κερδίζω περισσότερα από όσα νομίζεις.

Αυτές οι ανταλλαγές σου; Ξέρω. Αλλά δεν θέλω συνέταιρο.

Ο συνέταιρος είναι υποχρέωση, μια πέτρα στο λαιμό. Μια ακόμα για την ακρίβεια.

Blant, έσωσα εσένα και τους άντρες σου.

Το έκανες, Quirk, αλλά υπάρχει τόσο λίγη δικαιοσύνη σε αυτόν τον κόσμο.

Είχα ένα δικό μου πλοίο υπό τις διαταγές μου.

Παρελθόν.

Μη νομίζεις ότι είναι εύκολο για μένα. Μας έσωσες. Έκανες τη δουλειά σου.

Πήγαινε κάτω, αγόρι. Πήγαινε κάτω.

Τι άνθρωπος είσαι, Blunt; - Από αυτούς που διοικούν.

Τώρα...

Όλοι θα μοιραστούμε τα κέρδη από το εμπόριο.

Αυτά είναι τα νερά μας και τα νησιά μας,

και αυτό είναι το πλήρωμα και το πλοίο του Κάπτεν Blunt.

Διαφωνεί κανείς;

Όλα καλά, Jakey; Όπως τελευταία.

ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

«RESOLUTION» ΚΑΡΑΒΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΥΨΗΛΟΤΗΤΑΣ

Jacob.

Ποιος είναι εκεί; - Ναπολέων, καλώς ήρθες.

Παιδιά, βιαστείτε. Έχουμε πέντε λεπτά το πολύ.

Pickles, μαζί μου. Jakey, μάζεψε τα πράγματά σου.

Έλα.

Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου.

Βγες απ 'αυτό. Όχι, περιμένετε. Τους χρειαζόμαστε.

Αν πάρετε την κόρη μου, έχετε υπογράψει το δικό σας ένταλμα θανάτου.

- Είναι πραγματικό στολίδι, καπετάνιε. - Αν με πιάσεις, τελείωσε.

Emily, θα σε βρω. Όσο χρειαστεί, θα σε βρω.

Έγινε. - Αυτό θα τους κρατήσει απασχολημένους, Jakey.

Έπλευσαν για την ακτή, καπετάνιε.

Ανοίξτε την πόρτα.

Emily!

Αργά.

Αυτό που πρόκειται να λάβουμε, ο Κύριος... Sarah...

Θα φάει τα πάντα.

Στην πραγματικότητα, το θέμα είναι ότι ο μεταβολισμός των ανδρών λειτουργεί πιο γρήγορα...

Όχι, το θέμα είναι ότι δεν παίρνω μέλι.

Μπορεί ο Κύριος να μας κάνει ευγνώμονες. - Αμήν.

Μπορείτε να πάτε αύριο στο νότιο νησί; Χρειαζόμαστε περισσότερα φύλλα.

Γιατί αυτοί; Γιατί όχι και εγώ; Δεν πήγα ποτέ.

Είναι πιο εύκολο για τον Ernst και εγώ να πάμε. - Κι αν γίνει καταιγίδα;

Προφανώς σε αυτή την περίπτωση πρέπει να έχουμε έναν άντρα με γρήγορο μεταβολισμό.

Κορίτσια. Αν δεν ήταν τα κορίτσια, δεν θα ήθελα καν να επιστρέψω.

Πραγματικά; Και τα βιβλία; Θα επέστρεφες για τα βιβλία;

Για τα βιβλία, είναι προφανές. Φαγητό, κορίτσια και βιβλία.

Και μουσική. - Ακριβώς.

Λοιπόν, εκτός από μουσική, φαγητό, βιβλία και κορίτσια, θα έμενες στο νησί;

Και ο Jacob.

Ξέρεις, αν επέστρεφε στο Λονδίνο,

μάλλον του αρέσει η μουσική, το φαγητό, τα βιβλία και τα κορίτσια.

Μάλλον πιστεύει ότι αν δεν ήταν η μουσική, το φαγητό, τα βιβλία και τα κορίτσια,

θα επέστρεφε στην οικογένειά του.

Ας δούμε τι θα φέρει.

Πώς είναι η καλεσμένη μας;

Pickles, σε ψάχνει ο καπετάνιος.

Θα επιστρέψω.

Θα αράξουμε σ'αυτά τα νερά εδώ, και μετά θα πάμε εδώ.

Αν εμφανιστεί το ναυτικό... - Αν εμφανιστούν;

Είναι ήδη στα ίχνη μας. - Γι' αυτό έχουμε την μικρή όμηρο.

Αυτό το κορίτσι θα μας φέρει τον θάνατο. Δεν θα σταματήσουν ποτέ να την αναζητούν,

και πρέπει να φύγουμε. - Περίμενε. Δείτε αυτά τα νησιά.

Είναι δέκα από αυτά. - Το σημείο;

Σε διακόσια νησιά, έχουμε διπλάσιους όρμους, ακτές, τέλματα.

Μπορούμε να κρυβόμαστε για πάντα. - Έτσι νομίζεις.

Παίρνουμε λοιπόν νερό και βρίσκουμε κρυψώνα.

Pickles, ετοιμάστε τις βάρκες. - Δεν μπορούμε να κρυβόμαστε για πάντα.

Pickles, αν ήσουν τόσο ευγενικός. Βάρκες.

’ρα συνεχίζεις να φέρνεις εξάρια; Το ένα μετά το άλλο.

Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο. Απλά θαυμάζω...

Να είσαι τόσο τυχερός. - Δεν είναι τύχη.

Απάτη. - Αρσενικέ αρουραίε...

Θα σε σκοτώσω.

Θα σε ξεφλουδίσω.

Τι είναι αυτό;

Πλοίο. - Τί;

Πλοίο.

Θα παίξουμε ξανά απόψε. Μπορείς να πάρεις τα πάντα πίσω. Υπόσχομαι.

Είσαι ψεύτης και απατεώνας. - Πρώτα πρέπει να μάθεις

να πιάσεις τον εαυτό σου αν σε απατάει. - Έλα εδώ.

Έλα εδώ. Θα σε σκοτώσω.

Τι συμβαίνει; - Πάμε πίσω.

Πειρατές.

Φύγε από μπροστά μου; ’γγιξέ τον ξανά και είσαι νεκρός.

Πρώτο πλοίο. Διάβολε.

Ήμασταν τόσο κοντά. - Ξέρω.

Σταμάτα.

’σε με. ’σε με ήσυχη. - Εντάξει..

Εντάξει.

Thomas.

Έφυγε. Μπράβο Pickles.

Μπορώ να πάω με δυο άτομα να τη βρω. - Απλά για να την πάρω στα χέρια μου.

Δεν μπορούμε να πάμε πίσω τώρα, το ναυτικό είναι στα πόδια μας.

Θα τη βρούμε αργότερα, όταν το ξεφορτωθούμε.

Προτεραιότητά μας είναι η συμφιλίωση. Βάλτε το στο κεφάλι.

Sarah, εδώ.

Πρέπει να επέστρεψαν.

Μητέρα. Πατέρα. Αυτή είναι η Emily Montrose.

Συγνώμη.

Χαίρομαι που σε γνωρίζω.

Lara Robinson

David

Ζητώ συγγνώμη.

David Robinson

Πάει πολύς καιρός που... - Είμαι η Sarah.

Η Emily έμεινε στο νότιο νησί. - Την σώσαμε.

Από ποιον; - Πειρατές.

Πολέμησες με πειρατές; - Όχι.

Υπήρξε μια στιγμή σύγχυσης

και η Emily...πρέπει να την τρομάξαμε... - Έτσι σου έκανε αυτές τις μελανιές.

Καλά. Την παίρνω.

Ψήνεται στο πυρετό. Θα τη βάλουμε στο δωμάτιο της Sarah.

Γιατί στο δωμάτιό μου; - Γιατί όχι;

Ernst, φέρε φρέσκο νερό. - Θα το κάνω.

Τώρα είναι πιο άνετη. Δεν είναι τόσο άσχημα.

Είσαι σίγουρος ότι ήταν πειρατές; - Ο πατέρας της Emily τους κυνηγάει εδώ και μήνες.

Σκεφτήκαμε να πάμε στην παραλία... - Όχι, πρέπει να μείνουμε κρυμένοι.

Πατέρα, ξέρεις ότι αν οι πειρατές ερχόταν κοντά στο νότιο νησί,

και ο πατέρας της Emily τους κυνηγάει...

τότε μπορούμε να σωθούμε. - Ή επίθεση. Πρέπει να έχουμε ένα σχέδιο.

Πρέπει να μαζέψουμε κορμούς. Και ανανέωσε τη φωτιά.

Πώς θα ξέρουμε ότι δώσαμε σήμα στον πατέρα της Emily και όχι στους πειρατές;

Δεν θα ανάψουμε τη φωτιά μέχρι να δούμε τη σημαία.

Λάδι καρύδας. - Είναι καύσιμο.

Έφερα μερικά για σένα. - Ευχαριστώ.

Τι κάνουν; - Ετοιμάζουν φωτιά για σήμα

να ενημερώσουν τον πατέρα σου. - Είστε πολύ ευγενικοί. Όλοι σας.

Μου είπαν να είμαι ευγενική με άλλους

έτσι θέλω να είμαι ευγενική μαζί σου.

Είσαι τόσο διαφορετική από αυτούς τους ανθρώπους. Και εκείνος ο Blunt.

Blunt!

Είδες ένα αγόρι μαζί του; Τον λένε Jacob.

Θα είναι δεκαέξι τώρα.

Jacob Robinson. ’κουσες το όνομά του;

Έχεις ακούσει κάτι για το αγόρι; - Ήμουν κλειδωμένη σε μια τρύπα.

Είδα μόνο τον Blunt και έναν άντρα που ονομαζόταν Pickles.

Αγαπητέ Θεέ.

Lara. Lara.

Ο Blunt ζει. - Τί;

Η Emily δραπέτευσε από το πειρατικό του πλοίο.

Και ο Jacob;

Δεν τον είδε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι...

Ξέρω. Ξέρω

Έλα κάτω, Jacob.

Ernst. Fritz.

Sarah.

Είναι κανείς;

Κύριε Robinson. Fritz. Fritz!

Κύριε Robinson.

Emily, Όχι. - Emily. Εντάξει.

Namatiti. - "Το όνομά μου είναι"

Έλα.

Τραγούδι της θάλασσας; - Ναι.

Τι συμβαίνει; - Πώς μπορείς να είσαι τόσο ήρεμη;

Τι εννοείς; - Οι πειρατές μπορούν να φτάσουν ανά πάσα στιγμή.

Emily, ο πατέρας πήρε κάθε προφύλαξη που μπορούσε.

Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα περισσότερο. - Αλλά...

Αν μάθαμε κάτι εδώ, είναι ότι η ζωή συνεχίζεται...

Δεν μπορούμε να ζούμε με φόβο.

Ας επιστρέψουμε στη φωτιά.

Έλα.

Pickles, τι έγινε; - Λυπάμαι. Δεν γνωρίζω τη δύναμή μου.

Είναι η σειρά σου να είσαι φρουρός. Εντάξει, Jakey;!

Αυτός και ο Blunt. Τι ζευγάρι. - Blunt;

Εννοείς τον καπετάνιο; - Ο καπετάνιος και ο υπολοχαγός του.

Έχεις σκεφτεί ποτέ, κ. Roberts,

έτσι μπορούμε να βελτιωθούμε αυτές τις μέρες;

Μπορώ και τα κατάφερα κ.Pickles. Ίσως το σκέφτομαι τώρα.

Emily.

Σε έψαχνα. Θέλω να σου δείξω κάτι.

Που πάμε; - Θα δεις.

Κράτησα αυτό το μέρος για μένα. Για κάτι ιδιαίτερο.

Τί; - Κοίτα.

Εκεί.

Είναι υπέροχο. - Περίμενε.

Μην σταματάς. - Όχι.

Γύρε πίσω. Λίγο περισσότερο.

Ρίξε μια ματιά.

Νομίζω ότι ορισμένοι τόνοι αναγκάζουν τα ζώα να αντιδρούν.

Αυτό ισχύει στην περίπτωση αυτών των πτηνών.

Ernst, ήταν υπέροχο. Ευχαριστώ.

Emily.

Βγαίνω έξω.

Και έτσι ο πατέρας κρατάει το σχοινί και λέει στη μητέρα «φαίνεται πολύ ήμερος»,

και την επόμενη στιγμή τον σέρνουν μέσα στη σκηνή...

Ρωτήστε τον πόσο βαθιά είναι. Πότε είναι υψηλή παλίρροια;

Να και άλλος άγριος. - Αυτός μπορεί να ξέρει.

Πες του τι ψάχνουμε.

Πόσο βάθος είναι το κανάλι όταν μπαίνει η παλίρροια;

Δεν ξέρει. Η βάρκα του είναι πολύ μικρή. Δεν χρειάζεται πολύ νερό.

Πού είναι βαθιά; Σίγουρα ξέρει κάθε εκατοστό σε αυτά τα νερά.

Πες του: πιο βαθύ, μεγάλο πλοίο. Εξήγησέ του.

Δεν ξέρει. - Δείξε του τον χάρτη.

Που είμαστε;

Δεν ξέρει.

Είναι ξεκάθαρο.

Κοίτα αυτό. Αυτό είναι χρυσό.

Πού το πήρες αυτό;

Από πού είναι αυτό; Ποιος θα μας πει;

Τι μας λέει το γεγονός ότι ένας άντρας έχει ένα χρυσό νόμισμα στο λαιμό του,

αλλά δεν θέλει να μας πει από πού το πήρε;

Λοιπόν...

Είπε "Δεν είναι εδώ. Είναι σε άλλο νησί"

Πού είναι το άλλο νησί;

Τρεις μέρες από εδώ. - Πάρτον.

Περιπλανήθηκες. - Εύχομαι να το είχα κάνει.

Το μισώ αυτό το νησί.

Από όλους μας, νόμιζα ότι ήσουν ο πιο ευτυχισμένος εδώ.

Η Emily πήγε να σε ψάξει στον όρμο.

Σκέφτηκε ότι μπορεί να θέλεις να κολυμπήσετε λίγο μαζί.

Αυτή ήθελε να κολυμπήσει.

Είσαι σίγουρος ότι ξέρεις τι θέλει πραγματικά;

Πιστεύεις ότι ξέρει τον εαυτό της;

Κάνε υπομονή. ’σε την να βρει τον εαυτό της.

Αν έχει αισθήματα για τον Ernst ή για κάποιον από εσάς,

θα πρέπει να το αποδεχτείς.

Είναι εύκολο να το πεις αυτό. Δεν ξέρεις πώς νιώθω.

’σε με να προσπαθήσω να μαντέψω.

Νιώθεις σαν ο πόνος να προορίζεται μόνο για σένα.

Φαίνεται ότι κανείς δεν έχει υποφέρει ποτέ όπως εσύ τώρα.

Και σαν να μην ξαναπάθει κανείς έτσι.

Συγνώμη.

Ψάξτε για ηλικιωμένους.

Εσύ. Έλα εδώ.

Από δω. - Ρώτα τον ξανά.

Καλό γι'αυτόν.

Λένε ότι δεν τους έχουν δει, καπετάνιε. - Τους πιστεύουμε; - Όχι.

Ας επιστρέψουμε στο πλοίο. - Καταλαβαίνω. Στο πλοίο.

Ξέρεις ότι όλα θα αλλάξουν τώρα.

Ο πατέρας της θα έρθει τελικά.

Ξέρεις τι σημαίνει αυτό για σένα.

Για εμάς. - Και τα παιδιά μας.

Λέει εδώ. Θα πρέπει να πάμε εκεί με μικρές βάρκες.

Πόσο φρικτό είναι αυτό το μέρος. - Τι συμβαίνει;

Ανατριχιάζω.

Οδηγέ. Πού είναι λοιπόν;

Λέει «εκεί κάτω». Στη θάλασσα. Πρέπει να κολυμπήσεις.

Ποιος από εσάς κύριοι κολυμπάει πιο γρήγορα;

Θα πάω εγώ καπετάνιε. - Αυτό είναι αγόρι μου.

Λοιπόν; - Είναι βαθιά.

Νομίζω ότι είναι Ισπανικά. Αυτά είναι όλα.

Φαίνεται ότι κάποιος μας έχει ξεπεράσει.

Είσαι σίγουρος Jakey; - Είμαι σίγουρος.

Τι έχουμε εδώ; - Είναι κλεδί.

Ίσως είναι το παιδί του. - Αυτό είναι αφύσικο.

Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό;

Το βλέπεις αυτό; Θα μπορούσε να είναι αυτή η ρωγμή.

Αυτή πρέπει να είναι η άλλη πλευρά του νησιού.

Και εδώ είναι σαν οικισμός.

Εντάξει Jakey.

Μάλλον θέλει να σώσει τις αναμνήσεις.

Είναι τόσο ποιητικό. - Από πού το πήρες αυτό ε;

Παιδιά, φαίνεται ότι τελικά δεν θα πάρουμε στα χέρια μας αυτό το χρυσό.

Μπορούμε να τον ξεφορτωθούμε; - Δεν είναι πλέον χρήσιμος.

Νόμιζω ότι θα τα βρούμε. Είπε ότι γνωρίζει αυτά τα νερά.

Thomas! - Τί;

Ο άγριος έφυγε. Σου είπα να το φτιάξεις.

Πήρε τη βάρκα; - Όχι.

Πήγε με τα πόδια. Πού; Έχετε καμιά ιδέα;

Όχι.

Υπάρχει μόνο ένα μέρος που θα μπορούσε να πάει.

Θα τον πιάσουμε σύντομα. Ας επιστρέψουμε στο πλοίο.

Μυρίζω χρυσό.

Αυτό προστίθεται στη γιορτή.

Δεν χρειάζεται να τρώτε συνεχώς το Πάσχα.

Μαντέψτε τι έχει για μεσημεριανό; - Αν έχεις κάτι να κάνεις με αυτό

τότε μάλλον φασόλια και σταφύλια. - Και είναι πολύ νόστιμα.

Οι υπόλοιποι θα φάμε ψητό γουρούνι.

Δεν το έκανες, σωστά; - Βρήκα ένα χοντρό στη λιμνοθάλασσα.

Ποιος να το φανταζόταν, μια πραγματική γιορτή.

Γυναίκα, ήρθε η ώρα.

Ernst, έλεξε ότι η μάνα έμεινε μέσα. - Καμιά μάνα δεν έμεινε μέσα.

Θεέ μου, φαίνεσαι... - Κατάλληλο, ελπίζω.

Μετά από επτά χρόνια, φαίνεται ότι είναι κατάλληλο να το φορέσω.

Δεν είναι ακατάλληλο. Πανέμορφη. Όλες σας.

Ονειρικό.

Δοκίμασε το κρασί από το 1813. Εξαιρετικός τρύγος.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είσαι εσύ. - Βοηθάει αυτό;

Βλέπω καπνό. Κατευθυνθείτε προς τη στεριά και ετοιμάστε τις βάρκες.

Μια πρόποση. Για αυτή την ιερή μέρα,

όταν ο Κύριός μας αναστήθηκε από τον τάφο μας έδωσε σε όλους την ανάσταση.

Να ζήσουμε με αγάπη που πάντα νικά τον θάνατο. Ολόκληρη η οικογένεια.

Για την οικογένεια.

Ernst, παίξε μας κάτι.

Είναι όμορφο. Τι είναι; - Το τραγούδι που άρεσε ο Jacob.

Ακούστε το. Μπορεί να κάνει κάθε καρδιά να χορέψει.

Μυρίζω κάτι ψημένο. Ελπίζω να είναι φιλόξενοι.

Μοιάζεις σαν να έχεις δει φάντασμα Jakey. Ελάτε. Έχουμε δουλειά.

Είναι ζωντανός και καλά. Ο πάστορας Robinson.

Lara.

Και νομίζαμε ότι είχες βουλιάξει με το «Endymion».

Και όλο αυτό το διάστημα...

Τι μέρος που έχετε φτιάξει, οι Robinson's...

Γιορτάζετε κάτι; - Λέγεται Πάσχα.

Τι βολικό, αφού σου έφερα ένα δώρο.

Μου άφησες ένα αγόρι και σου δίνω έναν άντρα.

Jacob.

Jacob. - Jakey για τους φίλους.

Μια στιγμή να θυμηθώ. Jakey, πήγαινε ασφάλισε το σκάφος.

Jacob, έλα στην οικογένειά σου. - Προφανώς ο Jakey,

ήταν με την οικογένειά του τα τελευταία 7 χρόνια. Κορυφαία μπάντα.

Κοίτα ποιά βρήκα. - Κάτω τα χέρια σου από αυτήν.

Είναι μέρα συγκέντρωσης, έτσι δεν είναι;

Τρέμω από φόβο με έναν μεγάλο τύπο σαν εσένα.

Με προκαλείς;

Αρκετά. Δεν είμαστε άγριοι.

Αν μοιραστείτε φαγητό με τους δικούς μου, θα το εκτιμούσαμε.

Θα το κάνουμε κ. Blant. - Λοχαγός Blant.

Αυτό είναι καλό, παιδιά. Δεν είναι;

Περίμενε. - Με συγχωρείς. Μην ενοχλείς την ομορφιά μου.

Νερό, φαγητό, στέγη.

Θα μπορούσε κάποιος να ζήσει εδώ άνετα; Ασφαλώς.

Fritz, σωστά;

Το κολιέ σου. Είναι πρόβλημα θα το δεις;

Χρυσό. Από που το πήρες;

Αυτό θέλεις, κ. Blunt; Τότε θα πάρεις χρυσό.

Ο χρόνος δεν σε άλλαξε, Lara Robinson.

Τι έκανες στο αγόρι μου;

Η εμπειρία ήταν ο δάσκαλός του, όχι εγώ.

Η διαφορά μεταξύ ενός καλού και κακού ανθρώπου, είναι λεπτό πράγμα, Lara.

Πράγμα αβέβαιο. Λυγίζει καθώς φυσάει ο άνεμος.

Και δεν υπάρχει τρόπος να ξέρεις προς τα πού θα λυγίσει.

Παρ'το. Δεν σημαίνει τίποτα. - Ίσως μοντέρνοι ανόητοι.

Πάρ' το και φύγετε. - Να φύγουμε;

Γιατί να το κάνουμε αυτό, όταν μας φροντίζετε τόσο καλά;

Η άνεση ενός πραγματικού σπιτιού.

Ελάτε για ένα ποτό, πάστορα;

Δεν μπορώ να το πιστέψω.

Κάτι πρέπει να κάνουμε. Είναι ικανός να μας σκοτώσει όλους.

Όχι όλους. Όχι εμένα. Ούτε την Emily ούτε την Sara.

Κουβέρτες, Thomas. Μαλακές.

Πέρασε πολύς καιρός που οι δικοί μου απόλαυσαν την απαλότητα του κρεβατιού.

Επιτρέπεις;

Γιορτάζεις;

Τώρα είσαι πραγματικός άντρας. Το ξέρεις;

Περάσαμε μαζί από το κόσκινο.

’κουσέ τους.

Πίνουμε. Έλα, πιες ένα ποτό. - Όχι.

Θυμήσου, Jakey, στο είπα. Η οικογένειά σου...

Κάνε μόνο μία κίνηση, και όλα τελείωσαν.

Αυτό είναι ξεκάθαρο για σένα, σωστά;

Μπορώ πάντα να σε εμπιστεύομαι, σωστά;

Φυσικά και μπορείς, καπετάνιε.

Thomas.

Αυτό είναι αγόρι μου.

Ο Jacob είναι εκεί μαζί τους. - Ο Blank δεν του έδωσε καμία επιλογή.

Είναι ένας άλλος τρόπος να μας βασανίζει. - Τι θέλει από εμάς;

Κάτι που δεν θα έχει ποτέ.

Πρέπει να μεταφέρουμε τα όπλα. - Πατέρα, εγώ θα το κάνω.

Δεν είναι φανταστικό αυτό;

Έχετε πολλούς καλεσμένους στη γιορτή σας. Μπορώ να βοηθήσω κάπως;

Να πλύνω τα πιάτα ή να αρμέξω την κατσίκα;

Θα μπορούσα να αναλάβω όλα τα καθήκοντά σας, αν θέλετε.

Πλοίο.

Πλοίο. - Πού;

David, φέρε κι άλλα αυγά. - Αυγά.

Μην ενοχλήσαι, πάστορα.

Τι είναι αυτό; - Πλοίο.

Πού είναι η μητέρα; - Έρχεται. - Βιάσου.

Πρέπει να φέρω περισσότερο φαγητό. Jacob, θα με βοηθήσεις;

Έκανες καλό πρωινό, Lara Robinson.

Fritz, τον πυριτόλιθο.

Που είναι η μητέρα; - Δεν τη βλέπω ακόμα.

Πηγαίνω πίσω.

Δεν θα ανάψει!

Πού είναι;

Πού είναι;

Πλοίο.

Είναι το καταραμένο "Resolution". - Δεν μπορούν να μας δουν λόγω του βουνού.

Καπετάνιε, στο λόφο. Οι Robinson. - Ας τους πάρουμε όμηρους.

Ας τρέξουμε.

Lara, πρόσεχε.

Δεν θα με κοροϊδέψεις. - ’φησέ την ήσυχη.

Τρέξε.

Τρέξε.

Pickles.

Αργεί;

Fritz.

Έλα.

Jacob.

Έχουμε τσακωθεί πολλούς, αλλά ένα κορίτσι με ένα ραβδί;

Όχι. Σταμάτα!

Πατέρα, κοίτα.

Ο Jacob.

Πλησιάζουν.

Πάμε. Υποχώρηση.

Φεύγουν.

Στο πλοίο.

Περίμενε. Ο χρυσός. - Είναι πολύ αργά Thomas.

Δεν φεύγω από εδώ με άδεια χέρια.

Ποιος ξέρει ότι ο Διάβολος είναι μέσα του. - Πάμε.

Ο καπετάνιος έλεγε, ζήτω ο καπετάνιος. - Θα ασχοληθώ μαζί σου αργότερα.

Εναντιώνομαι!

Μην το κάνεις. Σε παρακαλώ.

Το πλοίο έρχεται για σένα. - Δεν ήμασταν ποτέ εγώ και εσύ.

Όχι πραγματικά Jakey. - Υπήρχαν καλές στιγμές.

Όχι.

Πήρες το χρυσό. Έχεις αυτό που θέλεις. Τώρα πήγαινε.

Θα σε κρεμάσουν.

Ο πατέρας σου, ο αληθινός πατέρας, ο δίκαιος. Είχε δίκιο.

Μου είπε ότι ο χρυσός είναι ασήμαντος.

Αλλά αυτό είναι σημαντικό, έτσι δεν είναι;

Jacob.

Όχι Fritz.

Ας το σταματήσουμε, Thomas Blunt. - Πάστορα...

Robinson, νομίζεις ότι είσαι διαφορετικός και υπάρχει μια αθώα ζωή,

αλλά όλα εξαρτώνται από το πόσο δυνατά μπορείς να χτυπήσεις.

Γρήγορα.

Πατέρα, βοήθησέ με.

Παρασύρθηκα πάστορα.

Το αγόρι σου. Είχε δίκιο. Έπρεπε να είχα φύγει...

Έλα τώρα μαζί μου και στάσου στο φως και ενώπιον του Θεού...

Θα το κάνεις, Thomas;

Αν μπορείς, σφίξε μου το χέρι. Πιάστο, Thomas

Είχα κι εγώ στολή.

Είχες κι εσύ πάστορα;

Ήρθαν για μένα και βρήκαν εσένα.

Σφίξε Thomas. - Πρέπει...

Μια νέα αρχή Thomas.

Του είπα να φύγει. Του είπα...

Του είπα να φύγει.

Πατέρα.

Θεός...

Emily, θέλεις κι άλλο; - Ευχαριστώ.

Δεν μπορώ να σε αφήσω να φύγεις. Δεν μπορώ.

Πάστορα Robinson;

Στα μάτια του νόμου, είσαι εγκληματίας. - Είμαι έτοιμος.

Αλλά όχι στα μάτια μου, πάστορα.

Σε αυτά είσαι ο άνθρωπος που έσωσε την κόρη μου από μια ζωή στην κόλαση.

Τα χρόνια που πέρασες εδώ ήταν σίγουρα τιμωρία.

Θα παρουσιάσω την υπόθεσή σας στις αρχές και θα έχετε την ελευθερία σας.

Έχεις το λόγο μου.

Αύριο τελειώνουν τα καθήκοντά μου και πλέουμε για Βομβάη.

Από εκεί θα πάω την κόρη μου στην Αγγλία. Θα είναι τιμή μου

αν εσείς και η οικογένειά σου θα έρθετε μαζί μας, ως καλεσμένοι μου.

Είναι καθαρό τώρα.

Έλα.

Έχετε δει τη Μις Montrose; - Φοβάμαι πως όχι. - Ευχαριστώ.

Τι θα κάνεις όταν επιστρέψεις στην Αγγλία;

Θα ήθελα να σπουδάσω, στο πανεπιστήμιο. - Υπάρχουν τόσα πολλά μπροστά σου.

Το ονειρευόμουν αυτό. Την επιστροφή του Jacob.

Ο Jacob ασφαλής και εσύ ελεύθερος.

Το ήθελα τόσο πολύ. Νόμιζα ότι εννοούσαν να φύγουν.

Lara.

Fritz.

Είδα εσένα και τον Ernst. - Τι είδες;

Τι βλέπεις ξανά εδώ;

Κόλπο. Νερό. Πέτρες.

Fritz. Κοίταξε με την καρδιά σου, όχι με τα μάτια σου.

Βλέπω έναν ασφαλή κόλπο

που μας έδωσε προστασία, ψάρια,

Ζωή.

Και εδώ; - Βλέπω εσένα.

Sarah.

Αυτό, είναι για σένα.

Ισαβέλα. Την κράτησες όλο αυτό το διάστημα.

Την κράτησα για να μην σε ξεχάσω.

Ευχαριστώ.

Ernst.

Μιλήσαμε με τον καπετάνιο Montrose και συμφώνησε.

Να αφήσει κάποιο από το πλήρωμα να μείνει να ιδρύσω ένα εμπορικό κέντρο, με τη μητέρα σου και εμένα.

Αλλά, πατέρα, τι γίνεται με εμάς; Πάντα έλεγες ότι έπρεπε να μείνουμε μαζί.

Το ξέρω, Sarah. Αλλά υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που σε περιμένει να τον εξερευνήσεις.

Εκεί που μπορείς να μεγαλώσεις, να γνωρίσεις άλλους ανθρώπους, να μάθεις.

Μπορεί και να παντρευτείς. Όσο για εμάς, ανήκουμε εδώ.

Το θέλεις αυτό, μητέρα;

Δεν έκανα τίποτα άλλο από το να φαντάζομαι να φύγω από το νησί,

αλλά τώρα είμαι χαρούμενη εδώ, με τον πατέρα σου. Αυτό είναι το σπίτι μας.

Θα ήθελα να μείνω κι εγώ πατέρα. - Fritz, πάντα αυτός που δεν ακούει.

Μην ανησυχείτε, θα μάθει να ακούει. Θα το φροντίσω.

Λοιπόν...

Ernst.

Ας το τοστάρουμε αυτό.

Για την οικογένεια! - Για την οικογένεια!