Original subtitles

Dit ben jij.

Wees voorzichtig.

De Sunne Rising jaarlijkse golfpartij

vindt traditioneel plaats

op de laatste maandag van augustus.

Maar niemand nam daadwerkelijk de moeite om de baan te boeken,

dus misschien moeten we het uitstellen tot september.

Wat mij eigenlijk heel goed uitkomt, mevrouw,

omdat... regen en buien...

Onder die omstandigheden gedij ik goed in golf.

Je bent erg spraakzaam vanochtend.

Oh, sorry, mevrouw.

Wijn gisteravond?

Rode.

Dan is m'n hoofd altijd een beetje wazig.

Je was tenminste de hele nacht thuis, dus er is geen schade aangericht.

Er is nooit schade.

Hoe weet je dat ik de hele nacht thuis was?

Nou mevrouw, u zegt altijd dat u thuis rode wijn drinkt

en witte wijn als je uit eten gaat.

Ja. Rode wijn thuis. Witte wijn elders.

Het duurde een eeuwigheid voordat ik en m'n vriend beseften waarom we dat deden.

Ja, rode wijn thuis, zodat je niet heen en weer moeten springen naar de koelkast.

Ja.

Heel goed.

Blauwe lippen, gezwollen.

Ja.

Niet de eerste keer dat ik dat zie.

Het labo zal het moeten bevestigen, maar het lijkt op wurging.

In een drukke bus, mevrouw?

Een paar seconden is al wat je nodig hebt om hem bewusteloos te maken.

Vijf kilogram druk om precies te zijn.

Nou, je hebt veel meer druk en tijd nodig

om de luchtpijp af te snijden en hersendood te veroorzaken.

Mevrouw, dit is bus nummer 6.

Het is een van de meest populaire in Bath.

Vooral in de spits.

Als iemand deze man heeft vermoord,

nou, dan moest hij het in een oogwenk doen.

En zelfs toen zag niemand het.

Maandelijkse buskaart. Ian Andrews.

Beetje contant geld...

en een bankkaart...

en dit geheel blanco.

Ik zal het naar de technische dienst brengen.

Zien wat die magneetstrip ons vertelt.

Hier zijn we... Ian James Andrews,

33 jaar, gescheiden, meerdere jobs.

Hij komt me bekend voor.

Ik denk dat u gelijk heeft, mevrouw.

Woont in Saltmarsh Street 14, Larkhall.

Nou, dat is... dat is vlakbij de...

dat is het startpunt van de buslijn.

Ja. Larkhall-eindpunt. Daar.

Elke ochtend als eerste bij het Larkhall-eindpunt.

Ook weekends.

Hij stapt in, hij betaalt,

hij pakt een papiertje en gaat naar boven

naar de linkervoorstoel.

En waar stapt hij normaal gesproken af?

Bath Spa-station.

En heb je vanochtend de dienstregeling gevolgd?

Zo goed als ik kon.

Maar er zijn overal wegwerkzaamheden.

Je weet wel, drie of vier omleidingen.

De bus moet een GPS-systeem hebben.

Het staat op een harde schijf op kantoor, maat.

Als wij toegang hebben tot de opgeslagen data,

zou het ons nauwkeurige tijden en locaties kunnen geven.

Is er iets vreemds gebeurd tussen hier en Larkhall?

Wat bedoel je? - Iemand die zich verdacht gedroeg?

Niemand die eruit zag...

dat ze zouden doen wat er met die kerel is gedaan.

Hij is werkloos en heeft een uitkering, waar ging hij elke dag heen?

Zeven dagen per week?

In een pak.

Juist, Ian Andrews werd gewurgd in een bus

die tijdens de spits door het stadscentrum reed?

En niemand zag iets? Hoe kan dat?

Ga naar lokale media, radiostations, Bath live-app,

zoek naar iedereen die op de nummer zes zat

vanochtend tussen 8 en 9 uur.

En begin camerabeelden te bekijken bij elke bushalte op de route.

Laten we de laatste busreis van Ian Andrews reconstrueren.

"Ian Andrews... is twee jaar geleden gescheiden,

ex-vrouw en kinderen wonen in Nieuw-Zeeland,

geen andere levende familieleden."

Mevrouw?

Geld, mevrouw.

Amerikaanse dollars? 200 daar.

En ik denk dat er ongeveer, nou...

20.000 in zit.

Moet je zien. Een soort kaartjesstrookje.

De Britten en de Blues.

Een masterclass met professor Clarence Adderly.

Het is van gisteren.

Het Avalon Festival van Ideeën.

Festival van ideeën? - Ja.

Ze... Ze noemen het het Glastonbury van de politiek,

filosofie en literatuur.

Het is een soort van...

intellectueel gedoe.

Vindt elk jaar plaats in Compton Dando.

"Clarence Adderly...

Emeritus hoogleraar Amerikaanse geschiedenis

aan de Virginia Commonwealth Universiteit."

Wees voorzichtig met het scherm, ik zette het op gevoelig.

"Gespecialiseerd in de Amerikaanse Burgeroorlog."

Maar... Maar nee, hij is Brits.

Geboren in Liverpool.

Hij is ook een toonaangevende autoriteit op het gebied van de blues en haar geschiedenis.

Mijn vader hield zich met die dingen bezig.

Toen ik opgroeide, liet hij ons, na een paar biertjes

altijd gaan zitten en moesten we naar de blues luisteren.

In 2021, publiceerde professor Adderly het eerste deel

van z'n definitieve driedelige geschiedenis van de blues.

Terwijl onze riff vanuit de Delta naar het noorden reist,

voortgestuwd door de unieke,

authentieke stem van Robert Johnson,

wordt hij verhard door de stedelijke, industriële ervaring.

De blues wordt geëlektrificeerd

en de fakkel gaat over van Muddy Waters

naar spelers als B.B. King,

die de gitaar van ritme naar lead verschuift.

Wanneer dit wordt gehoord door John Mayall, Alexis Korner,

Keith Richards...

Onze riff verschrompelt echter niet.

Omdat hij ontwikkeld en geïmproviseerd werd

door onder meer Jimmy Page, Peter Green en Eric Clapton.

Nee, sorry.

Zijn naam is Ian Andrews, hij werd vanmorgen gevonden,

overleden onder verdachte omstandigheden.

Oké. - Het enige spoor dat we hebben

is dit kaartje voor jouw lezing van gisteren.

We vonden ook 20.000 dollar verborgen onder het bed.

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Zeker. We moeten gewoon elke beschikbare aanwijzing volgen.

Sorry, dit is maar routine, professor,

maar kunt u bevestigen waar u vanochtend was

tussen 8 en 9 uur?

Ik ben een gelukkig getrouwde man.

Ik hou van m'n vrouw, ik hou van m'n kinderen, kleinkinderen...

Maar vanmorgen om 8 uur,

was ik met iemand anders.

Mogen we een naam?

Nee. Ze is getrouwd en...

Sorry, ik ben een gentleman.

Weet uw vrouw dat?

Joan? Clarence.

Ja.

Nee, ik... ik heb het echt naar m'n zin.

Ja. Kijk. Luister.

Is... Is meneer de ambassadeur beschikbaar?

Geweldig, ik zal wachten.

Kavel 124.

Een zeer begeerlijke miniatuur Georgische reisklok.

Goud. Zullen we het bieden beginnen?

Op 3.000 Pond? 3.100, mevrouw.

3.200, 3.300.

3.400, 3.500 voor u, mevrouw.

3.500. Hebben we 3.600?

3.660 Pond.

Verkocht! Voor 3.660 Pond aan de dame vooraan.

Bedankt.

We hadden 4.000 kunnen krijgen.

Het verkocht 25% boven de reserve.

De bank wil papa's krediet niet verlengen.

Ik heb geluk.

We zitten goed.

We zitten echt goed.

Nietwaar?

Het ademt met de jaren.

En we hebben toch een verkoop, nietwaar?

Oké, ik moet een communautaire effectbeoordeling afhandelen,

om onze belanghebbenden gerust te stellen,

dat het veilig is om gebruik te maken van het openbaar vervoer.

En het zou echt helpen als ik het kon menen

toen ik zei dat we aanzienlijke vooruitgang boeken.

Ons slachtoffer had dus een publiek profiel.

Ik dacht al dat hij er bekend uitzag, mevrouw.

Dus, vijf jaar geleden, verijdelde Ian Andrews eigenhandig een gewapende overval

in Bristol, in een gokwinkel waar hij werkte.

Maandenlang was hij overal op televisie en in kranten te zien.

De bende die hij verijdelde, zitten allemaal nog altijd in de gevangenis.

Maar dat betekent niet dat we hen kunnen uitsluiten

voor het plegen van het misdrijf.

En waarom in het openbaar in een bus?

En waarom heeft niemand het opgemerkt?

We weten het nog niet, maar we beperkten het.

Dus degene die Ian Andrews heeft vermoord

moet geweten hebben dat hij een gewoontedier was.

Elke ochtend, om 8 uur, zeven dagen per week,

nam hij hier in Larkhall bus nummer 6.

En liep dan door naar z'n gebruikelijke zitplaats

in de linkervoorhoek van het bovendek.

Waar hij zich zou neerzetten met de puzzels

van de... deze gratis krant.

Zoals je kunt zien is hij begonnen met het woordwiel,

maar hij raakte maar ongeveer tot de helft

van de makkelijke drieletterwoorden.

Punt van overlijden, mevrouw.

Nu, ik denk dat het ongeveer 15 minuten duurt

om zo ver te komen met de puzzels.

Dat brengt ons dus rond 8u15.

En dat is Morrison St. Around daar.

En hij stapte altijd uit bij station Bath Spa.

Om 8u27.

We concentreren ons dus op dit venster van 12 minuten

tussen Morrison Street en Bath Spa.

Bedankt. Bedankt, mevrouw.

Op een gegeven moment, binnen dit tijdsbestek,

en vanaf de halte op de reis tot deze halte,

moet de moordenaar direct achter het slachtoffer hebben gezeten

om de luchtpijp snel en efficiënt te sluiten

en uit de bus te stappen.

Ian Andrews dood achterlatend.

Met 20.000 dollar onder z'n bed.

Tot nu toe hebben we 79 potentiële getuigen weten te vinden.

Acht mensen denken zich te herinneren dat ze iemand zagen zitten

achter het slachtoffer, maar

we vinden zelfs geen akkoord over geslacht,

laat staan leeftijd, etniciteit, postuur.

Oké, we stellen het publiek gerust met een politieagent aanwezig

op alle buslijnen in het stadscentrum.

En als ze op nummer zes zitten,

verzamelen ze meer verklaringen

van reguliere pendelaars.

Ja, ik moet opnemen,

het is de assistent-hoofdcommissaris.

Alweer.

Ik ben over een uur terug.

Hallo?

Mevrouw, er is nog een getuige naar voren gekomen.

Ze heet Hilary McLean.

Ze zat boven in de bus tussen Larkhall en Bath Spa.

Hij was blank. Midden tot eind dertig. Bruine ogen.

Ongeschoren en kort donker haar.

Hij droeg zoiets als een grijs sportshirt met ritssluiting.

Zwarte korte broek, zwarte sportschoenen en handschoenen.

Dat is heel precies, Hilary.

Je stapte op de bus bij de terminus in Larkhall

om 8 uur, Ms McLean? - Ja.

Had u de dode man eerder gezien?

Ja. Elke keer als ik de zes neem.

Maandag en donderdag meestal.

En... En waar...

Waar zat u, Ms McLean?

Daar.

Dus rechts, bovenaan de trap.

Je zag dus iedereen aankomen

die de trap op en af ging tijdens uw rit.

Ja, denk ik.

Oké, laten we teruggaan naar de man die zich verdacht gedroeg.

En waar is hij opgestapt?

Gildehuis. En hij zat helemaal vooraan.

Vlak achter de... de dode man.

En hoe lang zat hij bij jou op de rit?

10 minuten, denk ik?

Weet jij waar hij uitstapte?

Nee, nee, ik weet het niet zeker. Ik moest een telefoontje aannemen van m'n werk.

Wat was er zo eigenaardig aan hem?

Nou, het was toen hij ging uitstappen.

Hij... Nou, hij bewoog gewoon niet.

Hij stond hier gewoon.

Achter het slachtoffer.

Voor hoelang?

20 seconden? Een halve minuut?

We hebben blijkbaar een serieuze verdachte, sergeant.

Ja, die man die achter het slachtoffer staat.

Mevrouw.

Ik heb de straat bekeken,

camera's voor woningen en bedrijven

rond alle haltes in het tijdsbestek en ik heb dit.

Daar.

Opstappen bij Morrison Street om 8u15.

Is er een mogelijke connectie tussen Adderly en Ian Andrews?

Nog niet.

Adderly is pas een week in het land,

hij woont in de VS en dat al de afgelopen 25 jaar.

Ja.

De Amerikaanse ambassade nam contact op

over onze behandeling van Clarence Adderly.

Wat?

En hoewel hij geen formele klacht heeft ingediend,

gaf hij uiting aan een klein ongemak

aangaande uw houding en gedrag

toen u hem gisteren interviewde.

Hij bedriegt zijn vrouw al 40 jaar.

Wij zijn de politie. - Maar toen ik het hem vroeg

waar hij gisteren was tussen 8 en 9, heeft hij gelogen.

Echt?

Hij zei ons dat hij een romantische afspraak had.

Maar toen we probeerden er op in te gaan,

deed u, u weet wel, u...

hebt u zich versproken.

Oké, de technische diensten identificeerden

de blanco plastic kaart in de portemonnee van het slachtoffer.

Een achtergelaten bagagekluis bij het busstation.

Je kunt er beter naar toe gaan, rechercheur McDonald.

Mevrouw. - Brigadier Dodds,

heeft ons onderzoek de professor nu definitief op de plaats delict geplaatst?

Hij is dus een getuige, geen verdachte.

Zilverkleurige bodypaint?

Nu, de vraag die mij fascineert

als Afro-Anglo-Amerikaanse

uit de achterbuurt is "waarom?"

Waarom deze terugkerende culturele convectie

tussen obscure zwarte Amerikaanse muziekgenres en jonge,

blanke arbeidersklasse en Britten uit de lagere middenklasse?

Omdat we een geschiedenis delen,

ten goede of ten kwade.

We horen de eeuwenoude blues-roep uit de Delta

hier en nu,

en de essentiële authenticiteit ervan zingt ons toe:

en roert onze gedeelde menselijkheid.

Nog vragen?

Dank u, professor,

mag ik terugkomen op die kwestie van essentiële,

universele authenticiteit?

Ik luister, meneer. - Totale openheid.

Ik ben Nicolas Olayinka,

ik ben een specialist in het ontwikkelen van Gefabriceerde Neurale Netwerken.

U bedoelt AI?

Een emotionele term die we op het scherp van de snede liever vermijden.

Maar mijn werk roept wel een aantal verontrustende vragen op

en, professor, ik zit in uw team.

Ook ik geloof hartstochtelijk in menselijke inbreng.

Hoe geen enkele machine, zeg maar Robert Johnson's authenticiteit kan kopiëren,

de kunstenaar die centraal staat in de mythe van de blues-creatie.

Of kan dat?

Professor, de mogelijkheid kwelt mij en op de of andere manier

moet ik het weten.

Wilt u dit nader toelichten, Mr Olayinka.

Ik vraag me af of u mij zou willen toelaten in een leuk experiment.

Stel dat ik mijn programma vraag een bluesopname te synthetiseren

uit de jaren '20 of '30.

Kunt u, professor Adderly,

onderscheid maken tussen het authentieke

en de... - En de nep?

Ik verkies de term MODO...

muziek van digitale oorsprong.

Laten we het doen, Mr Olayinka.

Dat daar.

Als al onze getuigen maar

waren zoals Hilary McLean.

Er zijn hier veel details, mevrouw.

Veel.

Oké, we hebben onze tweede verdachte.

Deze man werd gezien door Hilary McLean

toen hij 20 tot 30 seconden vlak achter het slachtoffer stond

tussen Morrison Street en het Cadogan Plein

Binnen het tijdsbestek van 8u15 tot 8u21.

Dus controleren we alle straatcamera's bij die haltes.

Precies, specifiek op zoek naar

waar deze man in of uit de bus stapte.

Nu, we zijn specifiek geïnteresseerd in

waar u was tussen 8u15 en 8u27

op maandagochtend.

Ik moet op weg zijn geweest.

Van mijn...

Oh, je romantische afspraak?

Op weg?

Ja, ik... nam een bus.

Ik weet niet meer welke of hoe laat precies.

Maar ik heb het gevoel dat u het mij gaat vertellen.

Inderdaad, meneer, het is nummer 6 van Larkhall.

En daar bent u, meneer,

opgestapt in Morrison Street om precies 8u15.

En dit maakt u tot een belangrijke getuige.

En dit is belangrijk omdat...?

Omdat de persoon waar we het gisteren over hadden,

Ian Andrews, hij werd...

hij werd tussen 8u15 en 8u27 op deze bus vermoord.

Mag ik u vragen waar u zat, meneer?

Boven. - Ah, nu dat...

Dat klinkt als muziek in mijn oren, meneer.

Ziet u, omdat ons slachtoffer,

links voorin zat

toen hij werd gewurgd.

Gewurgd?

Nou, dat heb ik niet gezien.

Wurging?

Deed iemand dat?

Heeft u enig idee waar u ongeveer zat, meneer?

De stoel achter de man,

denkt u dat de moordenaar daar zat?

Oh ja, meneer, dat... dat is de werktheorie, ja, ja.

Nou, ik weet niet meer precies waar ik zat,

misschien zat ik daar wel,

maar...

ik heb geen volslagen vreemde gewurgd.

Begrijpt u mij, sergeant?

Oh ja, meneer, ik begrijp u.

Goede man.

Oh ja, natuurlijk, meneer.

Hij wilde niet dat we wisten dat hij in die bus zat. Waarom?

Als hij Ian Andrews niet heeft vermoord.

Maar als hij het deed, dan weet hij dat we geen ooggetuigen hebben.

Mevrouw.

Dit is het busstation voorbije zondag.

Dus, we hebben Ian Andrews,

hij haalt een tas uit het kluisje

en neemt het mee naar het toilet.

Nu spoelen we 20 minuten vooruit en...

Oh, dat is Mr Darcy.

Ik zie hem veel als ik naar de koorrepetitie in de abdij ga.

Dus daarom wist niemand

waar Ian elke dag verdween.

Omdat hij vermomd was als Mr Darcy.

Hoe kun je daar de hele dag staan en niet bewegen,

niet met iemand praten, zomaar in je eentje.

Nou, ik dacht nooit dat ik dit zou zeggen

toen ik solliciteerde voor de politie, maar...

laten we Jane Austen gaan interviewen.

Mevrouw.

Hilary McLean.

De job als gezinshulp is slechts deeltijds.

Dus ik doe dit op wat namiddagen en zondagen.

Ik verdien daar in feite meer mee dan met m'n echte baan.

Is alles oké?

Er is een...

een levend standbeeld hier...

Mr Darcy. Herkent u hem?

Ja, zijn standplek is daarginds.

En heb je ooit met hem gepraat, met hem gecommuniceerd?

Nee.

Gaat dit over de dode man in de bus?

Dit is de man in de bus.

Ian Andries. Mr Darcy.

Dat is...

dat is vreselijk. Ik wist niet...

Mr Darcy? Ik wist het niet...

merkte u onlangs iets ongewoons of anders bij hem op?

Nou, ik weet niet of dit ongebruikelijk is, maar soms...

als ik 's avonds naar huis ging,

zag ik hem in die nis, weet je, in Salvesen Street.

Dat is een wat verlaten gebied, niet?

Ik weet dat, nadat iedereen naar huis was gegaan, zelfs als het regende...

hij daar maar stond en naar niets keek.

Je weet wel, niemand die naar hem kijkt.

En wanneer hebt u hem daar voor het laatst gezien?

Het was afgelopen woensdag. Rond 19 uur.

Ian Andrews had zijn 15 minuten roem

door 3 gewapende overvallers aan te pakken.

Maar toen begon hij te klagen

over de aandacht die hij kreeg.

Hij begon te drinken, zijn huwelijk strandde.

Ja, er zijn een paar kerels in de Sunne Rising

die die kant op gaan.

Ian Andrews, het was alsof het een vloek was om een held te zijn.

Dus werd hij een levend standbeeld, zodat mensen hem niet herkenden.

Wat is het?

Ik weet het niet, mevrouw.

Ik weet het niet.

Hallo?

Meneer?

Het zijn bloedspatten rond zijn neus.

Laten we eens kijken wie hij is.

Alan Jones.

Ook bekend als Jinxy.

Hij was mijn beste vriend op school.

Gaat het?

Ja, ik ben oké.

Was Jinxy getrouwd?

Kinderen?

Nee, nee. Hij...

Z'n zus, Mabel, stierf een paar jaar geleden.

En sindsdien staat hij er alleen voor.

Is de patholoog klaar?

Ja. - Oké, laten we...

ter zake komen.

Welk werk deed hij?

Hij was een letterschilder, Jinxy.

Hij was... Bath's laatste letterschilder.

Ten eerste is hij al minstens vier dagen dood.

Waarschijnlijk langer.

Zowat van afgelopen woensdag?

Dat kan kloppen.

Zijn zakken zijn doorzocht.

We krijgen geen afdrukken van kleding.

Zijn neus is ernstig gebroken.

De spatpatronen duiden op een krachtige klap in het gezicht.

En hier een grote kneuzing aan de zijkant van het hoofd.

Ik zou aan de theorie werken dat dat de doodsoorzaak is.

Ik zie geen defensieve verwondingen, dus...

één klap in het gezicht?

Geen intentie om te doden?

Nee. - Oké.

U mag hem terugbrengen voor de politierechter.

Mevrouw, er is...

Er is een... een flessenetiket daar, mevrouw.

Brigadier Goldie?

Daar.

Het is een wijnfles, nietwaar?

Fijne kam.

We doorzoeken de andere stukken.

We reconstrueren de fles en zoeken naar afdrukken?

Ja. En misschien vinden we DNA?

Wat denk je dat Jinxy hier aan het doen was?

Ik weet het niet, mevrouw.

Blijkbaar gebruikte hij de plek als tijdelijke werkplaats

en het zou niet de eerste keer zijn

dat iemand Jinxy woedend een slag gaf.

Hij was...

Hij hield ervan mensen te irriteren.

Je weet wel, hen jennen, we tolereerden het allemaal in de Sunne Rising

maar hij was zo klein,

er was niet veel voor nodig om hem plat te krijgen.

Dus iemand vermoordde hem in een moment van woede.

Doorzocht z'n zakken, maar pakte z'n portemonnee niet mee.

Waar zochten ze naar?

Ik weet het niet, mevrouw, maar hij is niet erg rijk, toch?

En dan deze planken omtrekken

en al het glas kapot slaan om enkel maar verwarring te zaaien

en de plaats delict te besmetten.

Ian Andrews stond daar woensdag.

Wat als hij werd vermoord omdat hij zag wat er met Jinxy gebeurde?

Ormond.

Ik wil heel graag aan deze zaak werken, mevrouw.

Oké.

Mevrouw.

U had een persoonlijke connectie met het slachtoffer, sergeant Dodds.

Ja, mevrouw...

Jinxy... Sorry.

Mr Jones was mijn vriend.

Mevrouw, ik worstel met mankracht hier.

We zijn traceren en interviewen nog steeds alle buspassagiers.

Ik zou een verzoek om extra ondersteuning kunnen indienen.

Sergeant Dodds werkt samen met het onderzoek

in een niet-bewijsbare hoedanigheid.

Hij neemt geen verklaringen af en kan dus niet voor de rechter komen

in geval van een rechtszaak.

Oké, bedankt, mevrouw.

Dank u, mevrouw. - Sergeant?

Ja, mevrouw?

Ian Andrews was getuige van de moord

van je vriend afgelopen woensdag.

Maar hij deed geen aangifte bij de politie.

Waarom niet?

Verklaart dat het geld onder Ian's bed?

Chanteerde hij de moordenaar?

20 mille in Amerikaanse dollars neigt wel naar

Clarence Adderly als het chantage slachtoffer bij een dodelijke slag.

En die persoon heeft zich nog steeds niet gemeld,

ondanks meerdere getuigenoproepen.

Wat op zich verdacht is.

Hebben we iets over hem?

Nee, mevrouw.

Of Ian nu wel of niet de moordenaar chanteerde,

het is jouw vriend die de sleutel tot dit alles is.

Hij is degene met de connectie met de moordenaar.

nietwaar, sergeant?

Ja, mevrouw. Zou ik ook zeggen.

Alan Jones, ook bekend als Jinxy.

Zoek alles wat we hebben over hem.

En alle mensen die we op de bus hebben getraceerd,

controleer opnieuw hun achtergrond om te zien

als er een verband is met hem.

We moeten uitzoeken wie de eigenaar is van die glasfabriek.

Ik heb ook ontdekt dat je vriend graag reist, sergeant.

Drie aparte maandenlange reizen naar de VS in de afgelopen 7 jaar.

De meest recente in februari.

Jinxy? Op reis?

Je moet het gemerkt hebben toen hij er niet was.

Ja, nou, wij, weet je,

we zagen hem soms wel enkele maanden niet in de kroeg.

Bij elke reis huurt hij een auto voor 4 weken

vanop de luchthaven van New Orleans. - Nee, nee, nee, nee.

Dat staat niet op zijn bankafschriften.

Zijn reisschema is elke keer een paar nachten in het Bourbon Street Shakedown Hotel

en dan doorkruist hij Mississippi,

Alabama, Zuid-Carolina.

Altijd eindigend in Memphis, Tennessee.

Amerika. Opnieuw.

Het diepe zuiden.

Overal waar we kijken, zien we Clarence Adderly.

Ik gaf al z'n reizen een visuele kleurcode.

Dus rood voor 2017, geel 2019, blauw vorig jaar.

Je kunt z'n routes zien en alle plaatsen die hij heeft bezocht.

Elke bar, motel, restaurant, tankstation.

Hij fladdert gewoon willekeurig rond.

Heen en weer.

En na school begonnen we uit elkaar te groeien.

Ik had een baan bij Brockley's ijzerhandel.

Maar Jinxy vond dat saai.

Oké?

Hij wilde met z'n gitaar op pad, net als in dat oude liedje.

Zichzelf een rock-'n-rollband zoeken.

En dat allemaal.

En hij werd uiteindelijk letterschilder.

Ja. Jeugdige dromen.

Nou, het kan mannen overkomen, toch?

Midlifecrisis en zo.

Was hij geen gelukkige kerel?

Ach, nee.

Hij zei altijd... nou, pochte...

"Ik ben enkel gelukkig als ik me ellendig voel."

Moet dat niet... - Ja, Route 66.

Niet 666.

Weet je, Jinxy woonde hier veertig jaar

en ik ben hier nog nooit eerder geweest.

Blues. Blues.

Allemaal bluesplaten.

Al die reizen naar de Verenigde Staten,

hij kocht al die... souvenirs.

Dat is...

Goed gedaan, Jinxy.

Oké. Ik ga even de woonkamer doorzoeken.

Als je klaar bent, controleer je zijn slaapkamer.

Geef jezelf wel een paar minuten, ja?

"Beste wensen, Clarence."

Een gesigneerd exemplaar van Clarence Adderly z'n boek,

"Het Contract op het Kruispunt."

En Jinxy heeft iets gemarkeerd.

"Ondanks de moedige en uitputtende inspanningen van partituren

zo niet honderden toegewijde en fanatieke bluesonderzoekers,

blijft de kaart van kleine Robert,

waarvan wordt gezegd dat ze het exacte kruispunt specificeert

waar hij zijn ziel verkocht,

verleidelijk buiten ons bereik.

Het verloren akkoord dat de melodie misschien nooit zal voltooien."

Wie is kleine Robert? - Dat is...

Robert Johnson...

En zijn contract met het kruispunt,

het is de legende, weet je...

Clarence Adderly had het erover

op het Festival van de Ideeën.

Het is de geboorte van de blues.

De legende gaat dat Robert Johnson in een ver verleden

in de Mississippi Delta de duivel zelf ontmoette

en z'n eeuwige ziel verkocht om de blues te verwerven.

Champagneflorette, '89.

Uit de barcode weten we dat het gekocht is in Shakers Wineshop

in Beau Street om 17u45 afgelopen woensdag...

door Clarence Adderley.

Bedankt.

Nee. Ik ken hem niet.

Zijn naam was Alan Jones.

We troffen hem gisteren dood aan,

in de oude glasfabriek aan Salvesen Street.

Onder verdachte omstandigheden.

Dus elke moord die in Bath plaatsvindt wil je aan mij koppelen?

De moorden zijn met elkaar verbonden.

En deze man hier, het is de... hij, net als jij,

hij was... Jinxy...

hij was een fan van de blues.

En... op de plaats delict, dicht bij het lichaam,

hebben we een kapotte champagnefles teruggevonden.

En toen we de streepjescode reconstrueerden,

hebben we de aankoop naar u getraceerd, meneer.

Zou dit de Champagne Florette zijn geweest?

Ja.

Ik denk dat ik die in een taxi heb laten liggen.

Het is slechts een kwestie van tijd voordat we vingerafdrukken vinden.

Dus, als je een monster van uw afdrukken

wilt afstaan, dan kunnen we dit eenvoudig ophelderen.

Weet je, op de dag dat ik m'n Amerikaans staatsburgerschap kreeg,

dacht ik dat ik het zou vieren.

Dus huurde ik een rode Alfa Romeo Spider uit 1968.

Ik dacht door de Carolina's te rijden.

En...

ik werd aangehouden door een paar politieagenten.

En, nou...

hoe het daarna ging, hoef ik je niet te vertellen.

Ik ben dus nogal huiverig om met de flikken in aanraking te komen

op dit soort basis.

Begrijp je mij?

Sergeant Dodds?

Nee meneer, dat denk ik niet.

Geen afdrukken.

Sorry.

Oké, hoe zit het hiermee?

Waar was jij afgelopen woensdag, rond 19 uur?

Bij uw...

Bij uw speciale vriend?

Nee, rechercheur.

Ik kan je precies vertellen waar ik was.

En precies met wie ik was.

Clarence Adderley?

Ja. - Ja, hij is een cliënt.

Nou ja, een potentiële klant.

Hij is heel gerenommeerd.

Wanneer heb je professor Adderly voor het laatst gezien?

Zou dat afgelopen woensdag zijn?

Ja. Afgelopen woensdag.

Omstreeks 18u30.

Bent u dan nog open?

Het was een privé bezichtiging.

De professor is een verzamelaar

van kleine Edwardiaanse landschappen.

Het is een groeiende markt.

En hoe lang was hij hier?

Enkele uren.

Maandagochtend tussen 8 en 9 uur, waar waren jullie allebei?

Wij waren hier. - Iemand die dat kan bevestigen?

Nee. Waarom zou dat moeten?

Weet je, je hebt nog steeds niet gevraagd waarom ik je dit vraag.

We zien hier veel politie.

Op zoek naar gestolen goederen.

Ze vertellen ons nooit iets.

We zijn gewend aan jouw methodes.

Oké, nou, we zijn hier

omdat we een onderzoek uitvoeren

naar de verdachte dood van deze man.

Alan Jones.

Hij is... ook wel bekend als Jinxy.

Kende je hem?

Nee.

Zijn moord hield verband met de moord

op ene Ian Andrews op maandagochtend.

Herkent u hem?

Nee. - Zou je bereid zijn

om ons een monster van uw vingerafdrukken te geven

voor eliminatiedoeleinden? - Nee.

Er zijn hier veel "nee's", mensen.

Er is iets gebeurd in die glasfabriek

en er werd een klap gegeven

en het doodde Jinxy... Alan Jones.

Als... als... als een van jullie die klap uitdeelde

zitten jullie serieus in de problemen.

En als een van jullie getuige was van die klap...

de moord op Jinxy Jones... en je hebt het niet gerapporteerd,

dan zitten jullie serieus in de problemen.

Begrijpt u mij?

Goededag.

Op Jinxy.

Jinxy.

Kom dan, Doddsy, zeg wat je wilt zeggen.

Hij werd vermoord.

Vermoord?

Jinxy werd vermoord?

Wat, opzettelijk?

Waarom? - Jongens, wij...

We denken dat Jinxy afgelopen woensdag is vermoord.

Hoe?

Eén klap.

In woede.

Ik wist het.

Ik wist dat Jinxy's mond hem een dezer dagen de dood zou injagen.

Zag iemand van jullie hem in de dagen voordat hij stierf?

Nee. - Nee. Sorry.

En hebt u hem ooit met een vreemde gezien?

Iets raars?

Sorry, Doddsy, we hebben Jinxy hier niet meer gezien sinds...

Paasmaandag.

Wat heb je tegen hem gezegd, Doddsy?

Daarna is hij hier nooit meer teruggekomen.

Die Brian... lonkte hij echt naar mij?

Oh ja, sorry, mevrouw.

Weet je, Brian is nogal een rokkenjager.

Nu is hij... Hij had een affaire

met de meeste rock- zangeressen in de jaren '80.

"Power Ballad." Ik zal niet meer zeggen.

Dus, het spijt me daarvoor.

Wat gebeurde er op Paasmaandag?

Tussen jou en Jinxy.

Nou, ik was... ik was dronken en ik...

ik heb hem mijn gedacht gezegd.

Lauren.

Ik wilde m'n pijlen daar niet afschieten waar de jongens bij waren.

Stevige kerels, maar het zijn amateurs.

De waarheid is, Lorie,

ik kwam Jinxy tegen na mijn optreden in The Bell.

Wat, afgelopen dinsdagavond?

Ja. - Brian is de zanger

in een "Bad Company"-tributeband.

"Worse Company".

Ik ging ooit met Paul Rogers op pad.

Juist. Dinsdagavond, Brian.

Jinxy? - Oh, ja.

Nou, Jinxy was bezig met een van z'n dagelijkse zuippartijen.

Ja, blij met zich ellendig voelen.

Nee, Doddsy, Jinxy was blij dat hij zich gelukkig voelde.

Ik heb hem nog nooit zo gelukkig gezien. Het zat in zijn ogen.

Ze fonkelden.

Zijn ogen fonkelden van geluk.

Fonkelend?

Dus, waar was hij zo blij mee dat hij gelukkig was?

Het kruispunt. Ja.

Hij had het kruispunt gevonden en het zou hem rijk maken.

Serieus rijk.

Is hij daar dieper op ingegaan, Brian?

Jinxy ging nooit ergens op in.

Hij verzonk zijn Old Peculiar,

zei me dat ik de slechtste zanger ooit was

en dat m'n hele leven één grote zielige leugen was...

Vooral tegen mezelf... en vertrok.

God, ik zal Jinxy missen.

Ik ook, Brian. Ik ook.

Bedankt, Brian.

Eén liefde.

Het kruispunt?

Er is hier iets aan de hand, nietwaar?

Iets...

Een soort verhaal.

U heeft gelijk, mevrouw.

We vertellen het verhaal, misschien lossen we de zaak op.

Ja. En het verhaal...

het begint in het diepe zuiden.

Ah, professor, u bent gekomen. Bedankt.

Dacht je dat ik zou terugkrabbelen?

Nou, u zult blij zijn om het te horen, ik heb een test bedacht.

"Penitentiaire Hollerin' Blues"?

Ja, het originele productie- exemplaar werd beschadigd.

De middelste A is per ongeluk weggeknipt,

dus ze oordeelden het niet uit te geven.

Maar Columbia vond de eigen, onbesmette kopie van

Robert Johnson terug, eigendom van zijn familie.

Ja, ik heb de geruchten gehoord.

Welnu, meneer, ik heb toegang verkregen.

Dus als we om 13 uur weer bijeenkomen,

Zal u, voor het eerst, de ontbrekende middelste A

van "Penitentiaire Hollerin' Blues" horen.

Nou, oké dan.

Maar voor mijn test zal u ook

mogelijke versies van dezelfde sekwentie horen,

gesynthetiseerd door mijn programma.

Uw uitdaging, mocht u die willen aanvaarden, is deze...

Kan u het authentieke van het synthetische onderscheiden?

Nou, met de woorden van de grote filosoof

"Let's take it to the bridge!"

James Brown?

Natuurlijk.

Dit is tenslotte een patroon, of het is meer een terugkerend thema.

Hij deed het grootste deel van z'n aankopen op of nabij kruispunten.

Het contract op het kruispunt.

Dus Robert Johnson, volgens de legende,

verkocht zijn ziel aan de Hellegraaf.

De Hellegraaf? - Kijk eens hier.

Jinxy's markeerde de kaart van Little Robert.

Nou, mevrouw, deze kaart,

wat als Jinxy tijdens een van z'n reizen naar de Verenigde Staten

op een of andere manier deze kaart in handen kreeg?

Afgelopen dinsdagavond was Jinxy blij om gelukkig te zijn

omdat hij het kruispunt had gevonden

dat hem rijk zou maken.

24 uur later was hij dood

en iemand heeft zijn zakken doorzocht.

Jinxy werd vermoord voor de kaart van Robert Johnson.

En waar is die nu?

En wie heeft ze?

Ja? - Mr Olayinka.

Ik ben Gregg DeVere.

Mijn zus Geraldine.

Mogen we binnenkomen?

Ik werd geadviseerd door het Amerikaanse consulaat

om niets meer tegen jullie te zeggen zonder dat er een advocaat aanwezig is.

Professor, ik ontmoette Jinxy Jones voor het eerst toen wij

beiden vijf jaar oud waren, in de opvangklas

op onze oude "Dame van Fatima" basisschool.

Ik denk dat Jinxy op de een of andere manier

de ontbrekende kaart van Robert Johnson heeft verkregen.

En ik denk dat hij daarom werd vermoord.

Oké.

Misschien had ik eerder iets moeten zeggen,

maar toen jullie kwamen opdagen met een foto

van nog een dode kerel,

panikeerde ik.

De waarheid is... dat ik Jinxy heb ontmoet.

In de glasfabriek?

Ik weet niets van een glasfabriek.

Hij kwam naar het festival, hij wilde met mij over blues praten.

Werd dronken.

Ik kon niet veel maken van wat hij zei.

Er zat hem iets dwars.

Zei hij wat precies? - Kijk, jongens,

ik heb jullie alles verteld wat ik weet.

Maar zodra die stomme weddenschap met onze AI-vriend voorbij is,

ga ik vanavond hieruit nummers maken.

Het was dus een genoegen.

Ze denken dat ze de gehandschoende man uit de bus hebben gevonden.

Gezichtsherkenning op sociale media

kwam terug met 10 overeenkomsten voor deze man.

Er woont er maar één in Bath. Gordon Pendrey.

39 jaar, woonachtig in Bewley. - Dat is op de route van bus 6.

Ja. Hij is een ex-parachutist.

Getrainde moordenaar.

Laten we hem oppikken.

Oh, oh, wacht even.

Zijn... Z'n militaire en medische dossiers

zijn net binnengelopen en...

Een sluipschutterkogel ging door z'n linkerpols

tijdens een patrouille in Sierra Leone in 2012.

Als je een touw niet met beide handen stevig kunt vastgrijpen,

kan je Ian Andrews niet wurgen.

Ondervraag hem, zorg voor een formele getuigenverklaring.

Als we hem uitsluiten, blijft Clarence over...

Ja. Of de DeVere's. Of alle drie.

Oh, Sergeant.

Gegevens over het GPS-systeem van de busmaatschappij...

exacte tijden en locaties van de bus op maandagochtend.

Oké, de glasfabriek, op woensdag.

We weten dat Jinxy daar was. Met zijn kaart.

De champagnefles plaatst Clarence Adderly daar.

En als hij de DeVere's een alibi geeft,

dat betekent dat Gregg DeVere en Geraldine DeVere,

er ook waren.

Dus we hebben een slachtoffer, een moordenaar,

en twee getuigen die de moord hebben gezien,

maar ze niet hebben gemeld, waarom niet?

Oh, dit klopt niet.

Die... Die omleiding.

Ze lieten dus het verkeer linksaf Morrison Street ingaan

vervolgens Wellington Street in.

Maar als ze rechtsaf waren gegaan richting Pultney Bridge

konden ze op de hoofdweg aansluiten naar het stadscentrum van Bath.

Southwest Water heeft geen melding van een omleiding op maandag.

De gemeente ook niet.

Rechercheur McDonald?

De leiding wil een gedetailleerde update over het onderzoek.

Wat heb je nodig?

Ik moet die buschauffeur nog eens zien.

Oké. Jij gaat met hem mee. Jij moet de verklaring opnemen.

Hij mag niet.

Maandagmorgen. Rond 8u15.

De bus werd bij Morrison Street omgeleid naar Wellington Street.

Waarom sloegen ze niet af naar Pultney Bridge?

Dat proberen we vast te stellen, meneer.

Dus je ging om 8u15 Wellington Street in

en miste de halte op Oswald Street,

aankomst op het Cadogan Plein om 8u21.

Ja, klinkt correct.

Dus toen je Wellington Street insloeg,

ging toen de automatische binnenverlichting aan?

Nee. Ze werkten niet.

Er is mee geknoeid.

Oké.

Wat heb je?

Nou, ten eerste,

er waren nergens tekenen van recente wegwerkzaamheden.

Oké. - Ik heb de verkeerscamera's

in Morrison Street nagekeken

en de bus werd daar omgeleid van z'n route.

Om 7 uur werden er een omleidings- bord en verkeerskegels uitgezet

De gemeente verwijderde het vervolgens allemaal om 11u45

vanwege een groot aantal publieke klachten.

Ze dachten dat het kinderen waren of een studentengrap.

Maar eigenlijk was het deze persoon.

En je ziet, hij of zij,

houdt het gezicht verborgen voor die camera...

Juist. Ten tweede?

De binnenverlichting van de bus

werden uitgeschakeld in het depot.

Dus om 08u15,

kwam de verkeerd omgeleide bus deze kant op.

Zoals je kunt zien, onder de brug,

werd het bovendek in duisternis gehuld.

De bus zou dus gereden hebben

tegen 10 of 20 km per uur,

dus het zou zowat 30 seconden hebben geduurd om tevoorschijn te komen

aan het andere eind van de tunnel

Dat is meer dan een oogwenk.

Wat betekent dat de moordenaar niet direct achter het slachtoffer hoefde te zitten.

Nee, mevrouw. Nee.

30 seconden is net genoeg tijd

voor de moordenaar om op de stoel achter het slachtoffer is gaan zitten

en voldoende druk uit te oefenen op het strottenhoofd

om Ian Andrews te vermoorden en terug te keren naar z'n oorspronkelijke stoel.

Oké, laat me dat nog eens zien.

Het kan verdomme iedereen zijn. Elk geslacht.

Het is het beste zicht dat we hebben, mevrouw.

Weet je het zeker?

Hoeveel haltes heeft die bus gemist door die omleiding?

Nou, er is er maar één, mevrouw.

Hij zou moeten, dus daar...

Oswald Street, dat moet het geweest zijn.

De chauffeur zou er dus net uit zijn gekomen

en dan scherp linksaf moeten gaan... Kingswood Road

en vervolgens weer linksaf terug naar beneden om weer op de oorspronkelijke route te komen

op het Cadogan-plein.

Er moeten dus meer borden zijn geplaatst

om de bestuurder terug te leiden naar de oorspronkelijke route.

Ja. Ik zal de camerabeelden tussen hier en het Cadogan Plein gaan controleren.

Oké, het kan dus iedereen zijn geweest die boven zat

tussen Morrison Street en Cadogan Plein.

Tussen 8u15 en 8u21.

Dat is het moment waarop deze man instapte vóór Clarence Adderly.

Dus, als we de lijn volgen,

wie was er nog meer boven tussen de omleiding

en het Cadogan Plein?

Vijf passagiers... nou, zes als je deze man meetelt.

Je had Kevin Buxton achterin.

Barry Oldham, drie of vier rijen ervoor.

Hilary McLean aan de rechterkant.

Hilary McLean...?

Hilary McLean.

Nu weten we dat deze man niet de moordenaar is.

Hoe werd hij überhaupt een verdachte?

Hilary McLean vertelde ons... - Omdat Hilary McLean ons vertelde

dat ze hem 20 tot 30 seconden achter het slachtoffer zag staan,

tussen Morrison Street en het Cadogan Plein.

Ik zag hem, mevrouw.

Zag hem!

Ze moet veel wortels eten.

Juist, diepgaande achtergrond- informatie over Hilary McLean.

Ze ging zojuist van getuige naar verdachte.

Ms McLean, we hebben uitgezocht dat deze man

Ian Andrews niet had kunnen vermoorden.

Oké.

Ik hoop dat je vindt wie dat wel heeft gedaan.

Maar we weten wanneer hij werd vermoord.

Maandagochtend rond 8u16

tussen Morrison Street en het Cadogan Plein.

Toen u zei dat u deze man zag staan

achter Mr Andrews.

Ja.

Ben je vergeten dat de bus werd omgeleid

langs Wellington Street en onder de brug?

Waar hij in duisternis werd gedompeld

gedurende 30 seconden?

Bijna totale duisternis.

Dat betekent dat u niet had kunnen zien

dat deze man achter Mr Andrews stond.

Het lijkt erop dat u tegen ons hebt gelogen.

30 seconden duisternis zou genoeg zijn geweest

voor u om het gangpad over te steken en Ian zelf te vermoorden.

Wat?

We hebben uw arbeidsverleden bekeken.

Vijf jaar geleden werkte u bij

de Ashton-afdeling van OddsMatch- Weddenschappen in Bristol.

Dezelfde plaats als Ian Andrews.

Ik heb Ian niet vermoord.

Je zult het beter moeten doen dan die Hilary.

Ian was een held.

En... voor mij... en...

Ik vond hem altijd leuk, maar ik zag wat er met hem gebeurde

en hij hield niet van al die aandacht.

Weet je, hij was... hij was een rustige, fatsoenlijke man.

Hoe dan ook, hij verliet Bristol

en ik vroeg me altijd af hoe het met hem was

tot een paar jaar geleden, toen ik naar Bath kwam

en ik hem zag.

En ik wilde hem in de bus opnieuw te contacteren.

Maar hij wilde gewoon nooit met mij praten.

Maar hij wist wie ik was.

Hij keek gewoon door mij heen, weet je

alsof hij daar niet aan herinnerd wilde worden.

Je zei me dat je niet wist dat Ian en Mr Darcy

dezelfde persoon was.

Omdat ik jullie gewoon wilde helpen en ik was zo...

zo zeker dat die kerel hem vermoordde.

Ik weet niet wat ik met haar moet doen.

Ze is gewoon een beetje een arme ziel.

Ja. Die een hoop van onze tijd heeft verspild.

En we kunnen haar niet volledig uitsluiten.

Of Clarence. Of eender wie in die verdomde bus.

Mevrouw. - Ja?

Je noemde het goed.

Het laatste omleidingsbord,

hij wist niet dat daar een camera stond

en hij zette zijn masker af.

Het maakt niet uit wie er in die bus zat.

Dit is een dubbele moordenaar voor ons.

Nou, meneer, ik zal drie opnames voor u spelen.

Eén daarvan is het echte ontbrekende stuk van Robert Johnson.

Luister aandachtig naar elke versie en beslis dan.

Ik luister.

Versie één.

Volgende.

Professor, ik denk echt dat u wat langer moet luisteren

voordat u... - Ik ben oké.

Volgende.

Versie drie.

En?

Professor?

Versie drie is Robert Johnson.

U hebt...

U hebt gelijk.

Rechtstreeks uit Compton.

Compton Dando.

Professor?

Hoe heb u het gedaan? Ik ben in de war.

Je medeplichtige deed het goed genoeg.

De... kenmerkende harmonische vervorming

van de RCA 44B microfoon...

"A" min.

De sonische artefacten op de acetaatschijf...

rechte "A".

De Hallmark open G-tuning

en het microtonale melisme...

"B" plus.

Maar het gaat niet om wat er is.

Het gaat om wat er niet is.

En je robot heeft de trein gemist.

Het spijt me?

Kleine Robert nam "Penitentiary Hollerin' Blues" op

dicht bij de Mississippi en Western Railroad.

En als je goed genoeg naar het eerste deel luistert,

hoor je een trein passeren.

Nu, op het derde stuk stond de trein.

Spoor één en twee... geen trein over de brug.

Waar gaat dit nu over?

Wat is dit?

Ik ken u.

U hebt me laten zakken.

Mijn doctoraat.

"De Onmogelijkheid van de Geschiedenis"?

"De Onmogelijkheid van de Geschiedenis."

Nou, je verdiende het om te zakken.

Het was een ondermaats stukje werk.

Nee. Het was goed en dat weet u.

Maar bedankt, professor.

U hebt mij op het pad gezet naar mijn ware roeping.

U hebt niet een gevoelig oor gebruikt, ingesteld op het authentieke.

Het enige wat u deed was wat elke machine had kunnen doen...

recherchewerk.

Recherchewerk zoals bij het vinden van bewijsmateriaal

is een beetje wat geschiedenis is.

Ja, maar als de trein er niet was,

had u dan het verschil kunnen merken tussen de authentieke

en de gesynthetiseerde?

Dat, mijn vriend, dat zal je nooit weten.

Professor.

We zijn klaar om te verkopen. - Aan de hoogste bieder.

Hoe bedoel je de hoogste bieder?

Ik ben de enige bieder.

Hoe bedoel je, hoogste bieder?

Er is meer dan één geïnteresseerde.

Wanneer en waar?

Isde technische ondersteuning blij?

Ja, mevrouw.

Goed. De verdachte wordt geschaduwd?

Allemaal gebeurd. En ze gaan allemaal naar de DeVere's.

Wat er gebeurde in de glasfabriek

afgelopen woensdag gaat weer gebeuren.

Met alle zelfde personen aanwezig.

En onze opties zijn... één moordenaar, twee slachtoffers.

Of twee moordenaars, twee slachtoffers.

Of een gezamenlijke onderneming met meer dan twee moordenaars.

En er is geen bewijs dat de moordenaar met een van de slachtoffers in verband brengt?

Nee, mevrouw.

En je weet zeker dat je genoeg hebt om een bekentenis af te dwingen?

Als alles volgens plan verloopt, mevrouw.

Oké.

Nu of nooit.

Lot nummer één van één, heren.

Een kaart van de Mississippi-delta.

Ondertekend, gedateerd en geverifieerd

door ene Robert Johnson.

Kleine Robert is 40 dagen en 40 nachten in de Delta.

Overal waar hij ging.

En zie...

Het onheilige der onheiligen.

De precieze locatie van het contract op het kruispunt.

Mooier, gedetailleerder

dan alle dromen van je jongeman.

Tientallen jaren van wetenschappers die Little Robert vormden

tot een legende naar hun eigen beeld.

Deze kaart bevestigt het moment

dat de bal begon te rollen.

Toen de mensheid ademhaalde voor een schreeuw van verzet

zou dat de wereld doen schudden.

Kijk ernaar en hoor het gejuich

van predikers en spoorwegfluitjes,

ruik de achterlijke hertogen, de zelfgemaakte maïslikeur,

de gebakken meerval.

Het is meer waard dan geld, Clarence.

Het echte kruispunt in koude, harde cijfers.

De tijd en de plaats van de geboorte van de blues.

April 1932,

33 graden Noord,

91 graden West.

Jaren en jaren heb ik door die plaatsen gesjokt...

20 jaar.

Nicolas, kom op, laten we dit niet doen, man.

Dit is erfgoed. - Kunnen we alsjeblieft verdergaan?

Bank-apps klaar alstublieft?

Zullen we de veiling openen op...

300.000 dollar?

350.

550.

575.

580.

600.

610.

620.

630.

640.

660.

Dat is 660 bij u, Mr Olayinka.

660 voor de eerste keer...

Een momentje. Wacht even.

660 voor de tweede keer...

Ik heb het geld van mijn vader veiliggesteld.

666.

666.

Eén keer.

Twee keer.

Verkocht aan Mr Olayinka voor 666.000 dollar.

Ik stuurde u het herkomst- certificaat per e-mail.

We zijn klaar om het geld te ontvangen.

Met plezier.

Waarom? Waarom doe je dit?

Oké, jullie drie staan onder arrest.

Op een menu vol beschuldigingen van de belemmering van de rechtsgang

tot dubbele moorden.

Ons verhaal begint in de Mississippi Delta in 1932,

toen kleine Robert Jones...

Jinxy kreeg de kaart vorig jaar in handen,

Hij bracht ze terug naar Bath, hij wilde ze verkopen.

En toen?

Eén van jullie drie vermoordde Jinxy,

de andere twee zagen het en meldden het niet.

Dus of je nu een getuige of een moordenaar bent,

het gaat nu om de lengte van de straf.

Ik stel voor dat je praat. - Excuseer mij.

Ik moet gaan.

Jinxy kwam naar je toe met de kaart.

En dan?

Daarom heb ik de herkomst gecontroleerd

en het kwam terug als origineel.

Dus waarom zou u het niet op een openbare veiling plaatsen?

Legitiem.

Je vertelde Jinxy dat ze nep was.

Ik bood hem 500 Pond. Hij zei nee.

Hij leek ons niet te vertrouwen.

Nee!

Sergeant, bent u hiermee bezig? - Oh, ja...

Maar toen werd je gezegd

dat professor Adderly naar de stad kwam

met zijn invloed, zijn geld en zijn passie daarvoor.

Kijk...

we hebben Jinxy niet verteld dat de kaart echt was.

Maar we zijn wel naar hem teruggegaan

en stelde voor dat we de kaart aan de professor zouden verkopen

en dan de winst verdelen.

Dus je regelde afgelopen woensdag de verkoop in de glasfabriek.

Jinxy was dood toen we daar aankwamen.

Kom op, Clarence.

En dan zit je toevallig in bus nummer zes

toen Ian Andrews, die getuige was van de moord op Jinxy...

Zij waren het!

Zij moeten het zijn geweest.

Zij moeten Jinxy hebben vermoord voordat wij daar aankwamen en toen...

ze stuurde me een sms,

"We hebben de kaart.

Wij willen verkopen. Ontmoet mij op de bus."

Wat? Nee, dat deed ik niet!

Ze zei me hoe laat, "8u15 Morrison Street.

Ga boven zitten.

Tweede rij van voren aan de linkerkant."

Ik denk dat hij Jinxy vermoordde voordat we bij de glasfabriek kwamen.

Je bent een grote man.

Sterk genoeg om Jinxy's licht uit te slaan.

Sterk genoeg om Ian Andrews te wurgen.

En we kunnen je plaatsen op beide plaatsen delict.

Nee, kom op.

Clarence Adderly, ik plaats je onder arrest

op verdenking van de moord op Ian Andrews...

Mevrouw, stop! Stop! Stop!

U kunt hem niet arresteren, mevrouw.

Dat kan ik heel goed, sergeant.

Ian Andrews werd vermoord in de 30 seconden

die de bus nodig had om onder de brug door te rijden

aan Wellington Street.

Dus? - Dit is voordat

de professor op het Cadogan Plein in de bus stapte.

De professor is onschuldig.

Je hebt het fout! Hij is onschuldig!

Nee.

Nee?

Mr Olayinka?

Ik bedoel, als hij op beide plaatsen delict was...

in de bus en in de glasfabriek, dan kan hij niet...

Hoe weet je dat de professor in de glasfabriek was?

Omdat u het zei.

U zei dat je z'n afdrukken op de champagnefles vond.

Meneer, Rechercheur McDonald heeft nooit gezegd

dat de afdrukken van de champagnefles kwamen.

Een uur geleden kregen we een bevelschrift om binnen te gaan

en je lieve kleine,

kort gehuurd flat daar in Bathwick te doorzoeken.

En onze technische mensen, en je weet dat ze erg goed zijn,

ontdekten dat u de afgelopen twee weken

de e-mails en telefoontjes van de professor in de gaten hebt gehouden.

Wat? - Ze hebben ook gevonden

dat u de afspraken had onderschept

voor de bijeenkomst in de glasfabriek.

Dus je nam contact op met Jinxy.

Je zei dat hij er 15 minuten eerder moest zijn.

En daar stond jij, op hem te wachten.

Je wilde die kaart,

je wilde ze hebben voordat de professor ze kon kopen.

Maar Jinxy, hij ging je aanbod niet accepteren.

Jij was het die Jinxy provoceerde.

Kom op, maat, ik bied je 10 mille.

Voor 10 mille, zoon, wat heb je nog meer...

Tien mille. Je moet beter doen.

Wat bedoel je? - Ik zeg het maar...

Mensen zoals ik? Wat bedoel je?

Ik zei, duw me niet.

Jij was het. Je hebt hem geslagen.

Dodelijk. - Hij was dood toen ik daar aankwam.

Dat zullen we zien.

Omdat Jinxy die kaart natuurlijk niet bij zich had, toch?

Maar je had nog steeds de tegenwoordigheid van geest

om de plaats delict te verstoren.

Voordat de DeVere's en de professor kwamen opdagen.

Dus je wachtte en keek...

en toen zag je de champagnefles kapot slaan.

En dan besloten de Professor en de DeVere's

de moord op Jinxy niet te melden.

Hij is dood. Ik bel de politie.

De politie, ben je gek?

Want, Mr DeVere, hij had nog altijd een kaart te verkopen

en de professor wilde ze kopen.

Het bestaan van de moord rapporteren

zou betekenen dat ook het bestaan van de kaart aan de politie werd gerapporteerd.

Wat ben je aan het doen? - Ik bescherm je.

Nee.

Ik wil niets met jullie te maken hebben.

Je wist dat de verkoop van de kaart nog steeds bezig was.

En jij wilde het onder Clarence's neus vandaan plukken.

Maar toen werd het erger voor je...

Ik wil geld...

Ian Andrews zag alles,

en hij chanteerde je.

Ian Andrews? Wie is dat?

Dus om Ian Andrews op afstand te houden

gaf je hem de 20.000 dollar,

gecombineerd met een kaartjesstrookje

van het Festival van de Ideeën,

ons hierheen bracht om de professor te verdenken.

Dat gaf je de tijd om de routine van Mr Andrews te observeren

en zijn moord beramen.

Je speculeert.

Afgelopen maandagochtend om 6u23,

heb je de binnenverlichting van bus nummer 6 uitgeschakeld.

Vervolgens zet je een omleiding in Morrison Street op.

Bij je laatste omleidingsbord op het Cadogan Plein, maakte je een fout.

Je merkte de verkeerscamera's niet op.

Je expertise heb je vervolgens ingezet met WhatsApp-berichten

om een afspraak te maken op de bus

tussen Ms DeVere en de professor.

Dus ergens vóór 8u15 op maandagochtend

stapte je in bus nummer 6...

En toen hij Wellington Street inreed

en in duisternis werd gehuld,

sloeg je toe.

We hebben een ooggetuige die u op de bus zag.

Ik zat op de bus.

Maar heeft uw ooggetuige mij gezien, in het donker?

Vervolgens stapte je uit de bus.

En dan jij, professor,

zoals aangegeven in je nep-sms-bericht,

ging achter het al gewurgde slachtoffer zitten.

Nu je afperser, Ian Andrews dood was,

en de professor beschuldigd werd van z'n moord,

ging jij achter die kaart aan.

Hij benaderde ons.

Hij zei ons dat hij een rijke verzamelaar van bluesmemorabilia was,

en of we interessante stukken in onze collectie hadden?

En toen kwam je op het idee van die veiling,

nietwaar?

Om de professor tegenover Mr Olayinka te plaatsen om de prijs te verhogen.

Dus hier zijn we allemaal, vanuit de Mississippi Delta,

naar Bath, Engeland.

Deed je dit allemaal omdat ik je liet zakken?

Je hebt echt hulp nodig, want je hebt ongelijk.

Nee. Ik had gelijk en dat weet je.

Nee, je hebt het fout.

Je hebt het in elk opzicht fout

omdat je nog altijd maar een jongen bent.

Een jongen die het woord nee nooit heeft begrepen.

En jij bent een zelfgenoegzame dwaas

die gefabriceerde authenticiteit verkoopt aan blanke mensen.

Je moet echt volwassen worden. Ik werd volwassen.

Nee, ik werd naar een gemeentelijk landgoed gesleept.

Wij hadden niets.

Jij?

Je bent gewoon een chique jongen.

Ja, ik zie het in je manieren. Ik hoor het aan je stem.

Ik hoor de Engelse openbare school.

Ik hoor de machtiging.

Het privilege.

Gewoon weer een chique jongen die denkt dat het maar een spelletje is.

Nou, jochie.

De wereld is niet van jou.

Jinxy, hij haatte de chique jongens.

Het begint met een mislukking en verandert in een dorst naar wraak.

En hij sloeg de professor waar het pijn doet.

Zijn geloof in bluesmuziek en Robert Johnson

en de authenticiteit ervan.

De druk op Clarence verhogen.

En dan wil hij wat Clarence het liefste wil.

Dat.

En als Jinxy het hem niet geeft,

zinkt hij weg in een kuil van etterende

obsessieve, gekke, vreemde haat.

Allemaal omdat je geen gouden ster hebt gekregen.

Omdat ik Jinxy heb vermoord!

Ik heb een man vermoord

vanwege hem.

Het is allemaal jouw schuld.

Ik heb Jinxy vermoord vanwege jou.

En ik vermoordde...

Ik moet het je horen zeggen, Nicolas.

En ik heb Ian Andrews ook vermoord.

Mooie uitkomst, hé?

Nou, we zijn Jinxy altijd blijven waarderen.

Weet u, mevrouw,

Ik ben maar drie keer dronken geweest.

Op het schoolfeest... ik was zo zenuwachtig voor meisjes...

na de begrafenis van mijn oude tante,

en dan... - Paasmaandag?

Jinxy was gewoon tegen me aan het praten,

over hoe zinloos alles was.

Mijn leven, en zijn leven, ieders leven.

Ik vertelde hem over alle mensen die ooit hebben geleefd

en... en stierven,

in de geschiedenis van de mensheid... 17 miljard,

Omdat ik het gecontroleerd heb... - Ja. Dat dacht ik al.

dat er slechts 300 miljoen mensen zijn die ooit geluk hebben gehad.

Behoorlijk geluk.

En mevrouw, als u een blanke man was

geboren op hetzelfde tijdstip en op dezelfde plaats

zoals ik en Jinxy,

zou u meer voordelen hebben gehad dan wie dan ook

van de 17 miljard.

En Jinxy was een van de 300 honderd miljoen

en ik zei tegen hem dat hij zich niet zo verdomd ellendig moest voelen.

"Jij, Jinxy Jones,

jij bent een van de gelukkigste onder de gelukkigen."

Dus toen wilde hij de kaart voor veel geld verkopen.

En ik... Het kwam nooit helemaal goed met mij, wat ik tegen hem zei.

Wel leuke muziek, toch?

Repair and Synchronization by Easy Subtitles Synchronizer 1.0.0.0