Original subtitles

Steve Austin, astronaut. Een man die nog amper leeft.

Heren, we kunnen hem herbouwen. We hebben daar de technologie voor.

We kunnen 's werelds eerste bionische man maken.

Steve Austin wordt die man.

Hij wordt beter dan voorheen.

Beter, sterker, sneller.

Ja, meneer.

Weet u wel hoe laat het is?

Ongeveer vijf voor zeven.

Excuseer me, generaal.

Steve.

Je weet wel de verkeerde mensen op de kast te krijgen.

Ja, zo gaat dat nou altijd. -Waar was je?

Ik had zin in een wandeling. - Wandeling?

Weet je, als ik daar loop, vlak voor de zon opkomt...

is het net of ik weer op de maan ben.

Succes, Steve.

Fijne dag.

We hebben drie projecten gehad die te veel levens en geld kostten.

We hebben alles geanalyseerd.

Er is duidelijk ander beleid nodig. We gaan één speciale eenheid inzetten.

Het oprichten van deze eenheid zal zo'n zes miljoen dollar kosten.

Neemt u een vrijwilliger? Er gebeuren genoeg ongelukken.

Nasa 1, alle brandstof is verbruikt. Ik bevind me nu in een glijvlucht.

We houden hem in slaap, dus hij voelt geen pijn.

Ik wil z'n status weten.

Hij is z'n rechterarm kwijt en we moesten beide benen amputeren.

Hij is aan één oog blind.

Misschien kan hij die andere arm niet meer gebruiken.

Houd hem in leven.

U zegt dat u in staat bent om bij een zwaargewonde als Steve Austin...

de arm, de benen en zelfs het oog te vervangen.….

zodat hij nog beter wordt dan eerst.

Ik ben bereid u het benodigde geld te geven.

Ik wil je iets laten zien.

Dit is je arm.

Kijk nou toch, Steve. Dit is echt volkomen uniek.

We gaan je weer opereren.

We gaan deze arm permanent aan je vastmaken.

Hij zal reageren op je hersens. Hij doet dus precies wat jij wilt.

Als we daarmee klaar zijn, ga je leren hoe je die arm moet gebruiken.

Dan kun je een vrouw in je armen nemen.

Ze zal niet kunnen ontdekken welke arm niet echt is.

We geven je ook twee benen.

Dan kun je naar haar toe lopen en haar hand pakken.

En als je dat wilt, kun je zelfs met haar dansen.

Wat ik Steve Austin niet heb verteld is, als mijn theorieën bleken te kloppen...

zou hij iets worden wat nooit eerder had bestaan.

Een cyborg. Een gereconstrueerde man met ongekende fysieke capaciteiten.

Hoe ging het? -Goed.

Niet heel goed, zo te horen.

Als hij dit overleeft..

weet ik niet hoe hij zal reageren.

Z'n toekomst is onze zorg. -Maar ik ken hem door en door.

Doe gewoon uw werk.

Dr. Frankenstein, neem ik aan?

Is alles goed? Ja, prima.

Kom je even bij me zitten?

Alsjeblieft.

Mag ik je aanraken?

Nu heb ik weer een keus.

Twee handen, alle twee van mij. Tot en met de vingerafdruk.

Met welke zal ik je aanraken?

Kan die andere ook voelen?

Er zijn tastsensoren ingebouwd. -Dus ik kan voelen?

Iets wat daarop lijkt.

Iets wat daarop lijkt. -Je bent God niet.

Vertel dat hun maar.

Wie zegt dat je mij mag aanraken?

Goed zo, Steve. Kom op.

Oké, wacht even. Kijk of hij z'n gewicht kan dragen.

Neem de tijd. Rustig aan.

Goed zo. Nu langzaam naar voren.

Doorzetten, kom op. Geweldig, Steve.

Dat gaat goed. Ga door.

Heel goed.

Heel goed. Gebruik ook je rug.

Voorzichtig omdraaien. Mooi zo. Heel goed.

Voorzichtig.

Het gaat prima. Wacht even.

Hulp nodig?

Ik wil weten waarom, Doc. Waarom? -Wat bedoel je?

Ik loop als 'n peuter, maar ik ben niet gek.

Bedankt voor alles, maar welke prijs moet ik betalen?

We hebben je teruggeven wat je kwijt bent. Meer niet.

Hoe weet jij wat ik kwijt ben? Je hebt weer een arm.

Mijn arm zat niet in een kistje. Wie betaalt dit?

Wat maakt het uit? -Ik krijg de rekening nog.

Waarom zo wantrouwig?

Ik zat 12 jaar in het ruimteproject. Ik weet hoeveel dit kost.

Waarom ben ik zoveel waard? Wat moet ik doen?

Hoe kan ik met je praten als je me zo wantrouwt?

Toen ik op de maan was, was de echte wereld oneindig ver weg.

Maar toch leek hij toen een stuk dichterbij dan nu.

Wetenschappers hebben geen gevoel, zeggen ze.

Niets is minder waar.

De trots die ik voelde..

toen ik besefte dat onze operaties succesvol leken..

was onbeschrijfelijk.

We hebben niet alleen baanbrekend werk verricht...

maar ook een heel bijzondere man een nieuwe toekomst gegeven.

Hij hijgt niet eens.

Z'n longen zijn gewend om twee armen en benen te voorzien van zuurstof.

Nu is het nog maar één arm.

Kijk nou. Dat kan gewoon niet.

Records worden voortdurend verbroken. De beperking zit in ons hoofd.

Die arm en die benen doen alles wat z'n hersens bevelen.

Hij is er klaar voor. Ik weet 't niet.

Hij heeft wel een paar vrije dagen verdiend.

Vindt u ook niet, Miss Manners?

Vliegende mensen. We proberen altijd de natuur te overtreffen.

Waarom toch? -Gewoon, omdat de natuur er is.

Inderdaad. Daarom wou ik ook naar de maan.

Als kind zat het me dwars, dat hij onbereikbaar was.

Dat je er gewoon niet kon komen. -Uiteindelijk wel.

Uiteindelijk kan alles.

Ze hebben me een lange levenslijn gegeven.

Je vroeg me toch of je het zou voelen, als je iets aanraakte?

Ik was erbij, toen ze...

Toen ze die tastsensoren in de vingertoppen zetten.

Toen we je beter leerden kennen, werd alles veel persoonlijker.

Maar in het begin was het allemaal puur technisch.

Voor ons leefde je toen niet echt.

Het spijt me.

Ik heb het warm.

Geeft niets. Alles is nog heel.

Help me. M'n busje ligt daar beneden, met m'n zoontje erin.

Help me, alstublieft. Snel. -U kunt beter hier blijven.

Het komt goed.

Hij zit achterin. Haal hem eruit, alstublieft.

Is alles goed met je?

Hij is ongedeerd, mevrouw.

Ik wil u bedanken.

Wat bent u?

Blij dat je er bent. Hoe was 't op Malta? -Heet. Hoe is het hier?

Kan hij ons zien? -Nee, hij ziet een spiegel.

Is er nog iets veranderd? -Nee, hij zit daar maar.

Hij wil geen reparaties, geen verdoving. En hij weigert te eten.

Hij zit daar maar.

Is hij suïcidaal? -Nee, hij verzet zich tegen ons.

Verzetten?

Alles goed? -Jawel. Alleen wat koud vanbinnen.

Ik hoorde wat er is gebeurd.

Kunnen jullie me zien? -Inderdaad.

Wie kijkt er dan naar me? -Rudy Wells.

We hebben een klus. Ik wil niet.

Tja, de timing is niet zo best.

Het kost niet veel tijd. Hoogstens anderhalve week.

Nee.

Ik zal vertellen waar het om gaat. -Geen interesse.

Het is anders wel heel belangrijk. -Ik ben de 0.S.0. niets verschuldigd.

U hebt 12 mooie jaren als astronaut gehad.

Een van de zes burgers...

die werden getraind en ingezet, op kosten van de staat.

Ik heb m'n plichten ruimschoots vervuld. -Daar komt geen einde aan.

Ik werk niet voor de O.S.0. -Waarom niet?

Omdat u zich door dat voorval van vanmiddag een soort monster voelde?

Nu geeft u ons de schuld, omdat wij u uw nieuwe ledematen hebben gegeven?

Is dat wat u bedoelt? Is dat hoe u zich voelt?

Hou op met die flauwekul. We hebben haast.

Als we gewoon een wapen hadden gewild, hadden we wel iets laten maken.

Maar zo ligt het niet. We hebben een speciaal soort wapen nodig.

Dodelijker dan een kanon.

Het moet mobiel zijn en elk terrein aankunnen.

Het moet zichzelf tijdens een opdracht opnieuw kunnen programmeren.

Het moet extreem krachtig, stabiel en volkomen betrouwbaar zijn.

Dat waren onze eisen. -En ik ben het resultaat. -Ja.

Eén robot. -Die hadden we liever gehad.

Een robot heeft geen emoties. U wel.

U bent het beste wat we konden krijgen, gezien de stand van de techniek.

Een cybernetisch organisme. Half machine, half mens.

De cyborg. Daar moesten we genoegen mee nemen.

Mr. Austin, wij hebben u niet die testvlucht laten maken.

Of u laten neerstorten.

We hebben alleen de scherven opgeraapt en aan elkaar gelijmd.

U bent zelfs beter. -Alleen jammer van die emoties.

Daar komt het op neer, ja.

U lijkt meer op een robot dan ik. Ze hadden u moeten nemen.

Ja, dat was makkelijker geweest.

Stel dat ik die opdracht aanneem.

Hoe weet u of ik het ook waarmaak? -Ik heb helaas geen garanties.

Maar van een man met uw achtergrond verwacht ik...

dat hij graag zijn land wil dienen. -Ik wil met rust gelaten worden.

Een machtig man in Israël is ontvoerd.

Hij is van groot belang voor het vredesproces.

En ik moet hem bevrijden. -Precies.

Kan ik met hem ruilen? -Dat weigeren ze.

Die terroristen willen alleen maar oorlog.

Ik wil niemand doden. -Hoeft niet.

Niet als u het slim aanpakt.

Goed dan. Ik beloof niks, maar ik zal luisteren.

Dr. Wells? -Ja, ik ben hier.

Mr Austin moet zo snel mogelijk worden gerepareerd en aangepast.

Steve?

We hebben weinig tijd, dokter.

U krijgt nog een briefing. Ik zal Miss Manners even roepen.

Ik wil iemand anders.

Ik wil geen vaste verpleegster meer. Te persoonlijk.

We moeten hier iets aan doen.

Dit gaat niet om een verpleegster en haar patiënt.

Dit gaat om een man, een vrouw en gevoelens.

Ik ben verliefd op je. Met die gevoelens zul je toch iets moeten.

Je kunt me wel vervangen, maar dat lost niets op.

Denk er maar over na. Ik ben hier, als je terugkomt.

Hallo, Mr Austin. Blij dat u er zo patent uitziet.

Dank u.

Zullen we beginnen?

Dit is Nudaylah, woestijnspecialist. En Geraldton, operationele tactieken.

Neemt u plaats.

Dit is een netelige situatie, Mr Austin.

Zullen we dan maar? -Doe de lichten uit.

Dit is Ali Ibn Jabral Hagmud. Een Arabier die besloot in Israël te blijven.

Heel rijk en heel machtig.

Hij wil vrede tussen de Arabieren en Israël, Nu is hij dus ontvoerd.

Waarom bevrijdt Israël hem niet?

Hij is Arabier. Als hij het niet overleeft, krijgt Israël de schuld.

Dus wat ze ook doen, ze zitten fout. -Precies.

Neemt u het over, Mr Geraldton?

Ja, dank u.

Saoedi-Arabië. Daar houden ze zich schuil.

De Arabieren noemen het Ar Rap AI Kali, het lege gebied.

Een adequate omschrijving. Het is onbewoond, alleen een heleboel zand.

Niet meer dan een verlaten woestenij.

Deze opnames waren riskant, maar ze zijn wel heel nuttig.

Dat vliegtuig is de DC-3 die u zult gebruiken om te vluchten.

Hier ziet u hem van dichtbij.

Let goed op de twee open trucks. Die zijn bewapend met machinegeweren.

Vlakbij is een mitrailleursnest. Kijk, daar.

Dat heeft nog grover geschut.

Het is zo'n dertig meter van dit gebouw, waar Al Hagmud zich bevindt.

Maar eerst moet u deze tank uitschakelen. Het kanon is 105 mm.

Zoals u kunt zien hebben ze alles goed voorbereid.

Bestormen kan niet, want dan doden ze Al Hagmud meteen.

We moeten hem naar buiten zien te krijgen.

En daar hebben we u voor nodig, Mr Austin.

U wordt zo dicht mogelijk bij hun kampement gedropt.

Maar u moet nog wel een eindje reizen. We hebben niet veel tijd.

Een normale man zou dit nooit overleven, Zelfs voor u is het..

Met een matrasparachute kunt u een glijvlucht maken.

Dan wint u kilometers terrein.

En de wind dan? -Die is onvoorspelbaar.

Maar het is zeker de moeite waard.

Als hij ertoe bereid is, ben ik voor.

Oké.

U gaat hem halen en brengt hem met de DC-3 in veiligheid.

Ssst, kom hier.

Waar is Al Hagmud? -Wie bent u, wat doet u hier?

Vergeet het, ik moet hem bevrijden.

Uw informatie is gedateerd. Al Hagmud is al vijf weken dood.

Hij is gedood bij een vluchtpoging. -Verroer je niet.

U hebt gelogen.

Hoe weet u dat? -Dat doet er niet toe.

Maar hoe kunt u zomaar een man een wisse dood tegemoet sturen?

Ik had m'n redenen. -Dit praat u niet goed.

Nou moet u eens goed luisteren. U bent een zeer bekwaam arts.

Maar van mijn werk weet u niets af. Austin was vanaf het begin een risico.

Steve Austin was een risico vanaf het begin.

Had 'm laten sterven. -Ik had niets anders.

Dus hebben we miljoenen besteed om hem te herbouwen.

Maar hoe vernuftig ook, ik kon niet de juiste mentaliteit inbouwen.

We hebben hem wel getraind.

Maar hoe test je of een man de drang heeft te overleven?

U riskeert het leven van zo'n bijzondere man om hem te testen?

Niet zo zeuren. We maken zo weer een nieuwe cyborg.

Als hij het overleeft, wat ik betwijfel, weet ik dat ik de juiste man heb.

Als hij het overleeft, bent u hem kwijt.

Want hij zal u verachten, om wat u hebt gedaan.

Gevoelens interesseren me niet. Voor ik hem echt in actie laat komen...

moet ik zeker weten dat hij volkomen betrouwbaar is.

Het kon niet anders.

Jullie nemen het wel serieus, hè?

Ja, natuurlijk doen we dat.

Waarom hebben ze jou niet gedood?

Ik ben Israëli. Ze kunnen me gebruiken, als ruilmiddel.

Maar bij jou ligt het anders, vriend.

Ze gaan je ondervragen. Als ze niets aan je hebben, schieten ze je dood.

En?

Hebben ze iets aan me? Nee.

Spijtig.

Hier, pak een kaart.

Jammer. Het is een mooie truc.

Kun je die kist vliegen? -Ja, hoezo?

Ik ga weg. Wil je mee? -Ja, natuurlijk.

Maar ontsnappen valt niet mee, als je een bed van cement meesleept.

Hoe krijg je dat voor elkaar? -Vitaminen.

Maar wat nu? Die deur is heel dik.

Als ze schieten, ren je naar het vliegtuig en start je het. Ik volg je.

Jean?

Toen ik in die woestijn was, wou ik niet sterven.

Ik wou per se terugkomen.

Gefeliciteerd, Steve.

Ik zei het je toch. - Deed je dat?

Ik heb het overleefd.

Daar hoopte ik ook op.

Buig eens voorover. Ik wil wat zeggen.

Ja?

Heus? Zo ben ik sinds de lagere school niet meer genoemd.

Steve, we brengen je weer in elektroslaap, zodat je kunt genezen.

Jij bent de dokter.

Dr. Wells.

Kunnen we hem niet voor altijd in slaap houden?

Wat wou u doen? Hem alleen wakker maken als u hem nodig hebt?

Over m'n lijk.

Het was maar een idee. En nog niet eens zo'n slecht idee.

Drie jaar zijn voorbijgegaan, en Steve Austin blijft me verbazen.

Hij zet zich volledig in voor de mensheid.

Vertaling: Broadcast Text Amsterdam DVD Compression 8 Authoring: i-FRAME

Sync door HCP