Original subtitles

Steve Austin, astronaut. Een man die nog amper leeft.

Heren, we kunnen hem herbouwen. We hebben daar de technologie voor.

We kunnen 's werelds eerste bionische man maken.

Steve Austin wordt die man.

Hij wordt beter dan voorheen.

Beter, sterker, sneller.

Ongelooflijk dat er al drie jaar voorbij zijn..

sinds ik meewerkte aan het ruimteproject Moonshot XYZ.

Ik was verantwoordelijk voor de gezondheid van astronaut Steve Austin.

Ik kende hem toen vier maanden.

Samen verdiepten we ons in ruimtegeneeskunde.

De onbekende materie en onverwachte problemen schiepen een band.

Wat begon als een arts-patiëntrelatie..

ontwikkelde zich tot een hechte vriendschap.

Die ons leerde wat het betekent de dood in de ogen te zien.

Ruimtevaart heeft allerlei effecten op lichaam en geest.

Wetenschappers staan nog voor een raadsel.

We moesten nog zo veel leren op dit gebied.

Maar uiteindelijk leerde ik het meest over menselijk gedrag.

Niet over ruimtevaart...

maar over fysieke kracht en menselijke moed.

Steve, ben je zenuwachtig?

Alles in orde? -Ik voel me goed.

20 maanden later

Hij is er niet. Het is al bijna 07.00 uur.

Er is vast een reden. -Als Austin zo niet komt, blaas ik het af.

Hij kan ons niet zomaar laten wachten. -Generaal, kijk.

Wat is hier aan de hand? Waar denkt hij dat hij is?

Hoe is het, Charlie? -Prima, Steve.

Kan ik me nog scheren? -Ja, hoor.

Hé Gus, hoe is het thuis? -Goed.

Is alles in orde? -Zeker.

Generaal

Mr. Austin!

Ja meneer.

Weet u wel hoe laat het is?

Ongeveer vijf voor zeven.

Excuseert u mij generaal.

Hé, Steve.

Je weet wel hoe je de verkeerde mensen op de kast moet krijgen.

Ja, zo gaat het nou altijd. -Waar was je?

Ik had zin in een wandeling. -Een wandeling? -Ja.

Weet je, als ik daar loop, vlak voor de zon opkomt...

is het net of ik weer op de maan ben.

Daar word ik rustig van. Ik kom er zo aan.

Steve ging nog twee keer naar de maan.

In zekere zin reisde ik met hem mee.

Continu controleerde ik of alles wel goed met hem ging.

Maar zijn lichaam was zeer sterk en zijn geest was onverzettelijk.

Daarna werd hij overgeplaatst naar de luchtmacht.

Ik moest met hem mee om ervoor te zorgen dat hij gezond bleef.

Die dag had ik een merkwaardig voorgevoel.

Ik voelde angst. Dat had ik anders nooit.

Ik had altijd rotsvast in Steves succes geloofd.

Maar dat moment vergeet ik nooit meer.

Ik was overmand door angst en ik kon niets doen..

om het drama te voorkomen.

In tien minuten veranderde m'n leven compleet.

Jij nog iets? Ik ben helemaal klaar. -Nee, alles is in orde.

Goed dan. Veel succes. -Dank je.

Veel succes, Steve. -Fijne dag.

Bedankt.

Toren, dit is Chase 2. Klaar voor vertrek.

In orde, Chase 2. Ga maar.

Vlieg in westelijke richting tot het keerpunt, en dan terug.

Wilt u deze uitdelen?

NASA 1, dit is Chase 2. Het ziet er goed uit.

Oké, We kunnen je goed horen. Ga je gang.

Ik begin met het afwerken van de checklist.

Oké, heb je die B-52 in het vizier? -Nee.

Oké, kijk naar links. Je bent gestart op 2-2.

Kijk maar naar links. 35 tot 40 graden.

Ik vlieg nu achter hem. -Begrepen.

Nog één minuut. Er luistert iemand mee.

Steve, houd je gereed.

Er luistert iemand mee. Andere frequentie. Even wachten, NASA 1.

Begrepen. We wachten nog even. -De B-52-camera's draaien.

Wind is oké. Westelijk, tien knopen. Ik kies 0-0-4. Is dat in orde?

Ziet er goed uit. Hier alle systemen oké. Westenwind, tien knopen.

Stabiliteitssysteem aan. Lichten uit.

Oké, alles staat goed ingesteld. Wat vind je?

Ik schakel nu over.

Instrumenten uitgeschakeld.

Dit is NASA 1, nog tien seconden. -Tien seconden, begrepen.

Oké, Steve. Daar ga je, jongen.

Ik ontsteek nummer 3 en 4.

Geslaagd.

Let op je hoogte, Steve. Oké, ga achter Theta aan.

Je zit op koers en we kunnen je zien. Het ziet er allemaal goed uit.

Dit is NASA 1, je wijkt een beetje af, maar hou hem maar zo.

Ziet er goed uit. -Nog een motor aan.

Ik zet de bocht in.

Oliver?

De afgelopen tijd hebben we drie projecten gehad...

die te veel levens en geld hebben gekost en te riskant waren.

Zo riskant dat er kans was op internationale conflicten.

We hebben alles geanalyseerd.

Er is duidelijk ander beleid nodig.

We gaan slechts één eenheid gebruiken, die speciaal is toegerust.

Het oprichten van deze eenheid zal zo'n zes miljoen dollar kosten.

En dan jaarlijks een miljoen..

voor het nodige onderhoud. -Voor één prototype?

We moeten hem eerst perfectioneren.

Waar haal je het bouwmateriaal vandaan? Een vrijwilliger?

Nee, we nemen gewoon iemand die een ongeluk heeft gehad.

Motoren uitschakelen. Je zit op maximale hoogte.

Koers bijna goed. Vijf graden naar links. -Vijf naar links.

Ik ben in positie. -Wind neemt af tot 5 à 6 knopen.

Blijf naar links gaan.

Oké.

Alles gaat goed. Vijf graden links, Steve. Je koerst nu naar het keerpunt.

Oké.

Je zit nu op 17.000 voet. -Oké.

Nu is het 18.000. Correctie, 20.000.

Nee, het is nu 18.000. -Goed, 18. Dank je, Bill.

Je bent bij het keerpunt. -M'n snelheid is nog wat te hoog.

Oké, Steve. Controleer nog een keer je zijkleppen.

Ik zet de zijkleppen omhoog.

Dit voelt niet helemaal goed.

Ze gaat nu echt tekeer. -Zo is het genoeg. Red jezelf.

Nee, ik kan het wel aan.

Neem geen risico's. -Doe ik niet.

Jongens, geef hem ruimte. -Goed, doen we.

Oké, NASA 1. Ik probeer te landen.

Oké, kies zelf een baan. Breng de snelheid terug.

Het gaat mis. Stuur de brandweer erheen.

Dit is NASA 1. Stuur meteen de brandweerwagen.

Sorry, ik wist niet dat u er was.

Ligt hij in coma? Hij zou allang bij moeten zijn.

We houden hem zo, met elektroslaap.

Een Russische vinding. We prikkelen zijn hersens met stroom.

We simuleren een alpha-ritme, en het lichaam resoneert mee.

Zolang we dat doen, slaapt hij. Hij voelt niets.

Ik wil z'n status weten.

Rudy.

Rudy?

Dit is Mr. Spencer, van Strategie Operations.

Kun je hem inlichten over Steves toestand?

Nou...

Hij is z'n rechterarm kwijt en we moesten beide benen amputeren.

Hij is aan één oog blind.

We vrezen ook schade aan de ruggengraat.

Als een belangrijke zenuw is beschadigd...

kan hij zijn andere arm misschien niet meer gebruiken.

Enzovoort.

Houd hem in leven.

Ze zeiden dat u hierheen gaat, in uw pauze.

Ik begrijp hoe u zich voelt. -0, ja?

Ja, hij is een goede vriend van u.

Dit is een buitenkans voor u.

Hoezo? We hebben u in de gaten gehouden.

U zegt dat u in staat bent om bij een zwaargewonde als Steve Austin...

de arm, de benen en zelfs het oog te vervangen...

zodat hij nog beter wordt dan eerst. Klopt dat?

In theorie kan dat. In theorie.

Ik ben bereid u het benodigde geld te geven.

Meent u dat? Het kost miljoenen. -Het maakt niet uit hoeveel het kost.

Wat is het probleem?

Dat het op papier allemaal lijkt te werken.

Maar wat als het niet lukt?

Geen idee. Wat zeg je dan tegen iemand?

Steve is niet zomaar iemand.

Hij zou nooit willen leven zoals hij nu is.

Dan bent u z'n enige hoop. Als u het niet kunt, wie dan wel?

Nog een vraag. -Natuurlijk.

Het gaat me niks aan.

Maar wat gebeurt er als hij die nieuwe onderdelen heeft?

We hebben werk voor hem. -Wat voor werk?

Opdrachten waarbij de inzet van schepen, vliegtuigen of personeel...

ongepast zou zijn. En waarbij een normale agent zou falen.

Daarvoor hebben we u nodig. Een agent die half machine en half mens is.

zou de beste oplossing zijn.

Hij zou alleen werken.

En aangezien hij een machine is..

gaat hij langer mee, omdat u beschadigde delen kunt vervangen.

En als hij dat werk niet wil doen? -U weet niet wat wij doen.

Spionage. Sabotage. Liquidaties.

Beslis niet namens Mr. Austin op grond van geruchten en uw vooroordelen.

Ik ken die man. -Voor mij is hij ook geen onbekende.

Ik heb een uitgebreid dossier over hem gelezen.

Over mij hebt u vast ook een dossier. -Zeker. Anders zat ik hier niet.

Mr. Spencer, u biedt me de kans van m'n leven.

Ik ben u heel dankbaar. Vergeef me als ik me toch ook zorgen maak.

Daar zet u zich maar overheen.

Steve Austin wordt overbracht naar ons onderzoekscentrum.

Ik ben zo vrij geweest...

u en uw team op dezelfde vlucht te boeken. We gaan binnen een uur.

Tijdens m'n carrière ben ik de dood veel te vaak tegengekomen.

Ik heb geleerd m'n gevoelens te onderdrukken.

M'n patiënten werden nummers, anders kon ik het niet.

Maar voor het vreselijke lot van Steve kon ik me niet afsluiten.

Mijn diepste gevoelens kwamen boven.

Vreemde lading, Bill. Hou je kist zo stabiel mogelijk.

Die man was als een zoon voor me. Godzijdank was er een manier...

om hem weer tot leven te wekken.

Steve, maak je alsjeblieft geen zorgen.

We zijn op weg naar Colorado.

Sparine, 50 milligram.

Help me even om hem vast te binden.

Om hem gerust te stellen.

Want we zouden dit niet hoeven doen als hij hulpeloos was.

Ik gebruik liever paraldehyde om hem te verdoven.

Ouderwets, maar in dit geval beter. Het heeft geen effect op de ademhaling.

Oké?

Ik wil niet dat je hier bent, als hij bijkomt.

Schiet op, ga weg.

Jean?

Dank je, Jean.

Steve?

Kun je me verstaan?

Steve?

Ik zal je alles vertellen, Steve.

Schitterend, hè?

Je wilt vast weten waarom ik niks tegen je gezegd heb, sinds die nacht.

Hoe lang is dat geleden? -Vier maanden.

Ik had niets te zeggen.

Kennelijk, en dat is deels aan jou te danken, blijf ik leven.

Dat kan ik maar beter accepteren.

Hoe staat het? -Weet u, eigenlijk is dit onmogelijk.

Hij mist een oog. Dat kun je toch niet zomaar vervangen?

En nu...

Maar moet u dit eens zien.

Hoe zal dat eruitzien? -Net als het andere oog.

Je ziet geen verschil.

De kleur wordt precies hetzelfde. Ik verwachtte een glazen oog.

Ze dachten dat dit onmogelijk was, omdat het oog het zou afstoten.

Ze hebben veel piloten geopereerd...

die splinters in hun oog hadden gekregen.

Ze ontdekten dat de raampjes van straaljagers..

van een soort plastic zijn dat het oog niet afstoot.

Ik wil je iets laten zien.

Dit is je arm.

Dus dat is hem. Inderdaad. We zijn er best trots op.

Er zit een vuistdikke handleiding bij. Die zal ik je geven.

Hij is nog niet af, maar zo kun je alvast zien hoe de structuur is.

Kijk nou toch, Steve. Dit is echt volkomen uniek.

Dit genereert kernenergie om de motor te laten draaien.

Die motor laat de arm, hand en vingers bewegen.

Veel krachtiger dan je eigen arm.

Dit is je arm, Steve.

Hij wordt bedekt met huid die identiek is aan je eigen huid.

Dezelfde haartjes op je onderarm, en je eigen vingerafdrukken.

Kijk nou, Steve.

Steve?

Het is geen vreemd voorwerp.

Het is je eigen arm.

Nu...

We doen het als volgt. We gaan je weer opereren.

We gaan deze arm permanent aan je vastmaken.

Hij zal reageren op je hersens. Hij doet dus precies wat jij wilt.

Nu, Steve.

En als we daarmee klaar zijn, Steve...

Als we daarmee klaar zijn, ga je leren hoe je die arm moet gebruiken.

Net zoals een baby moeten leren grijpen en oppakken.

Als dat allemaal achter de rug is, kun je weer een vrouw in je armen nemen.

Ze zal niet kunnen ontdekken welke arm niet echt is.

Niet door te kijken, niet door te voelen. Onmogelijk.

We geven je ook twee benen.

Dan kun je naar haar toelopen en haar hand pakken.

En als je dat wilt, kun je zelfs met haar dansen.

Ik wilde hem daarmee duidelijk maken..

dat hij weer een normale man zou zijn.

Maar ik had hem nog niet verteld...

in hoeverre hij abnormaal zou zijn.

Als de operatie slaagde, zou zijn fysieke kracht adembenemend zijn.

Grenzeloos, zelfs. Hij zou ongelooflijk hard kunnen rennen.

Z'n nieuwe arm zou de kracht van een bulldozer hebben.

Z'n nieuwe oog zou veel scherper zien dan een normaal oog.

In het kort, Wat ik Steve Austin niet verteld heb,

Is dat als mijn theorieën bleken te kloppen...

zou hij iets worden wat nooit eerder had bestaan.

Een cyborg. Een gereconstrueerde man met ongekende fysieke capaciteiten.

cyborg

een mens wiens originele ledematen

gedeeltelijk zijn vervangen

door machines die dezelfde functies hebben

Wordt Vervolgd

Vertaling: Broadcast Text Amsterdam DVD Compression 8 Authoring: i-FRAME

Resync HCP