Original subtitles

Στον εμφύλιο πόλεμο, κατά των μοναρχοφασιστών...

...Έλληνες και Σλαβομακεδόνες, αγωνίστηκαν μαζί.

Το 1949, μετά την ήττα,

του Ελληνικού Δημοκρατικού Στρατού(ΔΣΕ),

.του οποίου, οι επιχειρήσεις, είχαν επικεντρωθεί κυρίως...

...στο βόρειο τμήμα της χώρας, (Μακεδονία του Αιγαίου)

πολλοί μαχητές του ΔΣΕ, καθώς και απλοί πολίτες...

...αναγκάστηκαν να φύγουν έξω, ως πολιτικοί εξόριστοι.

Κάπου στην Αλβανία, κοντά στα ελληνικά σύνορα, το 1949.

Σιγά! Σιγά! Γιατί τόση βιασύνη;

Τέσσερα χρόνια, το έσερνα μαζί μου!

Που το πάτε; Που το πάτε;

Βάντσο, μας το πήραν! Μπροστά απ'τα μάτια μας!

- Νικηφόρε! Νικηφόρε! - ’σε με στην ησυχία μου!

Γαμώ τη μάνα σας! Δεν σας το δίνω! Να δούμε αν μπορείτε...

Να δούμε πόσο ήρωες είστε...

Που σκοπεύουν να μας πάνε;

Και τι με νοιάζει; Φτάνει που είμαι ζωντανός.

Δεν το δίνω! Δεν το δίνω!

Γιάννη, δώσ'το σε παρακαλώ! Κάνε ότι σου λένε.

Αυτό είναι φόνος! Είναι φόνος εκ προμελέτης!

Σκότωσαν όλη την οικογένεια Κόλεφ!

Τώρα σκότωσαν και τον Γιάννη Κόλεφ.

Ο αδερφός του, ο μεγαλύτερος, συνήθιζε να μιλάει για ωραία πράγματα.

Ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή του.

- Πολέμησε δίπλα-δίπλα με τους Έλληνες. - Έζησε και πέθανε τίμια.

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΛΟΓΟ

Κρατήσου απο τη ζώνη μου, Βάντσο.

Έχει πολύ νερό, θείε Μπόρις!

Μην ανησυχείς!

Εγώ κάποτε με το καράβι... πήγα μέχρι τη Γαλλία!

’φησε με, θείε Μπόρις!

’φησε με! ’φησε με!

’φησε με! Γελάνε μαζί μου!

Μπόρις! Εδώ είσαι...

Μπόρις!

Σούϊντε! Σούϊντε!

Που είναι ο Βάνι Γιόσμοφ;

Κάπου εδώ θα'ναι...

Βάνι...Βάνι!

Κοίτα που καταλήξαμε...

Ο Βάνι Γιόσμοφ ήταν μαζί σας.

Δεν ήμουν με κανένα δικό μας.

Ήμουν μόνο με Έλληνες. Δεν μιλούσα τη γλώσσα τους.

’κουσε με...μας πηγαίνουν γύρω απο την Πελλοπόνησο...

...για να τους επιτεθούμε απο... ...πίσω τους.

- Πίσω απο ποιους; - Αυτή είναι η τακτική μας, Μπόρις.

Το ξέρω απο αξιόπιστη πηγή.

’κου που σου λέω... Ξέρω απ'αυτά τα πράγματα.

- Σούιντε! - Βάνι!

Μουσική! Βάλτε λίγο μουσική!

Βρε Νικηφόρε, βρε ελληνικό παλιόσκυλο!

Είσαι σαν Τσιγγάνος, ξεροκέφαλος και βλάκας...

Τι σκέφτεται τώρα... το ελληνικό σου ξεροκέφαλο;

Γιατί με είπες ελληνικό παλιόσκυλο;

Αν μη τι άλλο, εσύ κι εγώ, μοιραζόμαστε τις ίδιες ψείρες...

Δεν γίνεται να είμαι ελληνικό παλιόσκυλο.

Πολεμήσαμε μαζί, παντού...

...σε Έδεσσα και φλώρινα...

Αστεία το είπα. Μην το παίρνεις στα σοβαρά.

Ξυπνήστε! Σηκωθείτε!

Το τουφέκι μου! Που είναι το τουφέκι μου;

- Σταμάτα...μην φωνάζεις! - Αυτή είναι η Ρωσία;

Εκτός κι αν την περάσαμε...

Ταξιδεύουμε σ'αυτό τον τόπο πάνω απο πέντε μέρες.

Πολύ παράξενο.

Λένε ότι και οι ’ραβες, έχουν κάτι σαν κι αυτό...

-...απο την Αλεξάνδρεια και κάτω... - Αυτό είναι η έρημος.

Μπόρις, γιατί κατέβηκες;

Κουράστηκες να περιπλανιέσαι;

Θα θαφτείς κάτω απ'την άμμο...

Δώσ'μου το χέρι σου, να σε τραβήξω! Δώστο!

Τι θα έχει να λέει ο παππούς, αν σε παρατήσω εδώ;

Σου έδωσα ζωή κι εσύ θέλεις να την παρατήσεις...

’ντε, έλα...

Το χέρι σου! Δώσ'μου το χέρι σου!

’σε με να πιάσω το χέρι σου! Δεν μπορώ να σ'αφήσω εδώ!

Πως θα ξαναντικρύσω τον παππού;

Δώσ'μου το χέρι σου, Μπόρις!

Αφήστε με ήσυχο! Τον έχασα!

Όχι...μη με πλησιάζετε!

Παππού...

Υπάρχουν, περίπου, άλλοι δέκα οικισμοί σαν αυτόν.

Υπάρχουν πολλές ελείψεις αλλά...

Θα είναι εντάξει. Όλοι τους υπήρξαν άστεγοι για χρόνια.

Νικηφόρε, θέλουν να μου τον "τυφλώσουν."

Μη μου το κάνεις αυτό, αδερφέ.

Αυτά τα σπίτια χρησιμεύουν για διάφορους σκοπούς.

Οι άνθρωποι σας, θα τα συνηθίσουν.

Ο Γιάννης, ήταν τα πάντα για μένα.

Ήταν παραπάνω κι απο αδερφός!

- Το πουκαμισό μου! - Εδώ είναι.

Τώρα, το μόνο που μου μένει να χάσω είναι το παντελόνι μου!

Καθόλου χρόνος, για ξύρισμα ή για κούρεμα.

Η γενειάδα του αντάρτη μεγαλώνει.

Γενειάδα μου, πόσο έχεις μεγάλωσει!

Έχει δίκιο ο Σταυρόπουλος. Αυτή είναι η χώρα του Στάλιν;

Που μας κουβαλήσατε;

Εγώ σας τα έλεγα αυτά... Θα επιστρέψουμε!

Κάνεις λες και έχεις ήδη... γυρίσει πίσω!

Όλα θα πάνε καλά!

- Απο ποιόν είναι; -Απ'τη μάνα μου.

Ο αδερφός μου, ο μικρότερος, έγραψε απο την Πολωνία,

η αδερφή μου απο την Ρουμανία. Κανένα νέο απο την μεγαλύτερη.

Ο παππούς μου, αρρώστησε.

Δεν γράφει τίποτα για το χωριό.

Φορτηγά! Φορτηγά! Φορτηγά...

Επιστρέφουμε στα σπίτια μας!

Γειά σας, στρατιώτες!

Αγαπητοί σύντροφοι! Αυτά είναι τα εργαλεία σας. Χρησιμοποιήστε τα.

’ντε παιδιά! Τι περιμένετε;

’ντε παιδιά!

- Μπόρις. - Ναι...

Δεν σου έχω πει γι'αυτόν; - Για ποιόν; -Για τον Κόστια!

Είναι μέρες που τον κοιτάς και δεν ρωτάς τίποτα.

Κι εσύ δεν ρωτάς για τίποτα, κι αυτό είναι καλό.

Τέσσερις μερές μετά, απο την επιστροφή απ'το μέτωπο...

...χτυπήθηκε απο ένα φορτηγό.

Όχι, όχι, μη! Τι θα πει ο κόσμος;

Θα πει "τυχερή" η Όλγα!

Μπόρις, πες μου, μ'αγαπάς;

Πως γίνεται να μη σ'αγαπώ;

Με πλένεις, με ντύνεις και με ταϊζεις...

Πως γίνεται να μη σ'αγαπώ;

Σταθείτε.

Βάντσε!

Γιατι δεν μου προσέχεις το παιδί; Μου φαίνεται πολύ χλωμός.

Αποκοιμήθηκες;

Πες μας. κάτι! Γιατί είσαι τόσο σιωπηλός;

Σούϊντε, πες κάτι μεγάλο!

Αρκούδα! Ρωσία! Έχει περάσει ο καιρός που λέγαμε μεγάλα λόγια.

Τον κακό σου τον καιρό! Πως τα πας τον τελευταίο καιρό;

Δεν έχω κανένα παράπονο. θείε Μπόρις.

Έτσι μπράβο! Σύντροφοι, εδώ είναι το σπίτι μου.

- Όλγα! - Μπόρις, εσύ είσαι;

Έφερα μερικούς φίλους. Περάστε.

Ο Βάνια...σου έχω μιλήσει γι'αυτόν.

- Κι αυτός είναι ο Σούϊντε. Ο συγχωριανός μου. - Καλημέρα.

Κι ο Νικηφόρος ο Έλληνας.

Τον έχω σαν αδερφό μου.

- Έτσι Σούϊντε; - Σαν αδερφό...

Και ο ψηλός, είναι απο ένα άλλο χωριό.

Αυτός είναι ο Βάνια; Χαίρω πολύ.

Γειά σας.

- Γειά σας. - Γειά σας.

Γειά σας.

Παρακαλώ, καθίστε.

Καθίστε.

Νικηφόρε, πιάσε.

Ας πιούμε στην υγειά μας...

...που είμαστε ζωντανοί, και για όλα τα υπόλοιπα...

Όλοι σας, με γνωρίζετε.

Η Μαρία μου έχει πεθάνει εδώ και καιρό,

και δεν έχω, άλλη γυναίκα στο χωριό.

- Έτσι, δεν είναι Σούϊντε; - Έτσι είναι, θείε Μπόρις.

Η Όλγα γνωρίζει πως η Μαρία μου, δεν ζει πλέον.

Ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή της. Έχω τρείς κόρες. Το ξέρετε...

Την Βέτα, την Βίσα και την Γιάννα.

Δεν το ήξερες αυτό, Νικηφόρε;

Αλλά στ'ορκίζομαι, είναι αλήθεια.

Κι εσύ Βάντσε, τι γνώμη έχεις;

Το όνομα της είναι Όλγα. Σας φώναξα όλους, εδώ...

...για να σας πω, ότι πλέον αυτή θα είναι η γυναίκα μου.

Στην υγειά μας, σύντροφοι!

Συγχαρητήρια Μπόρις, να ζήσετε!

Να ζήσετε!

Μπράβο, ’ντσε!

Νικηφόρε, έλα!

Βάντσε!

’κουσε, άκουσε!

’σε με, θείε Μπόρις! Τι θα πει ο κόσμος;

Δεν ήρθα μέχρι εδώ για να ακούσω παραμύθια!

Ήρθα για σένα. Για σένα.

Κανένας δεν έρχεται πια, ούτε ο Σούϊντε, ούτε ο Νικηφόρος.

Κανένας σας. Γιατί;

Μ'αφήσατε τελείως μόνο.

Δεν είσαι μόνος σου, θείε Μπόρις.

Έχεις την Όλγα.

Έχω την Όλγα, αλλά, πλέον, δεν έχω εσας.

Ο καθένας έχει την θέση του.

Μ'άφησες μόνο μου, μ'ένα μπουκάλι.

- Κανένα γράμμα απ'το σπίτι; - Εγώ; Απο ποιόν;

Εγώ παίρνω γράμματα, τακτικά, απ'τα κορίτσια μου.

Κάθε μήνα...κάθε δύο μήνες.

Γράφουν για το χωριό, για τους φίλους...

...τα γνωστά...

- Θείε Μπόρις...με πιέζουν πολύ. - Πως;

Μας παρακολουθούν! Και οι τοίχοι έχουν αυτιά.

Δεν μ'αφήνουν, ούτε ένα απ'τα τραγούδια μας, να τραγουδήσω.

Βάντσε!

Βάντσε!

Ίλε!

Είμαστε, βαθύτατα, θλιμένοι απο τον θάνατο του Ιωσήφ.Β.Στάλιν...

...αυτού του μεγάλου ηγέτη, ο οποίος, επίσης, υπήρξε και...

...ένα πολύ αγαπητό πρόσωπο.

Ολόκληρη η ζωή του, έλαμπε απ'τα μεγάλα ιδεώδη του...

...για τον αγώνα του κομμουνισμού...

...και υπήρξε παράδειγμα για μας.

Ήταν ένας άνθρωπος του λαού, που πάλευε για τον λαό,

για την εργατική τάξη και την αγροτιά.

Αφιέρωσε όλη του την ενέργεια και την εξυπνάδα του, για τον λαό.

Όντας, ακόμη νεαρός, αντιλήφθηκε,

χάρη στο εκπληκτικά, δαιμόνιο μυαλό του,

ότι ο μόνος δρόμος, για ευτυχία στη ζωή είναι μέσω του κομμουνισμού.

Θα ήθελες να σου παίξω κάτι;

Σήμερα δεν είναι μέρα για παίξιμο.

Ελπίζω να μην χρειαστεί πάλι, να ξανάρθω εδώ πέρα.

Ποιός διάολος, το ξέρει αυτό;

Ακόμα μ'εξετάζουν παντού, απ'όλες τις πλευρές.

Ο Σούϊντε δεν πέρασε καθόλου απο'δω.

’κουσα ότι φύγατε απ'τους στρατώνες.

Οι επικεφαλείς πήγαν στην πόλη. Τώρα, δεν υπάρχει κανένας να διοικεί.

Κι εμείς, το σκάσαμε όλοι, λες και δεν ανήκουμε πλέον στο στρατό.

Αλλά, πάλι, δεν μας αφήνουν σε ησυχία.

’κουσε, Βάντσε...

Μπορεί να μην βλεπόμαστε πολύ, αλλά ξέρεις ότι σε εκτιμώ.

Βρες κι εσύ μια καλή κοπέλα.

Ακόμη και σ'αυτή την έρημο, δεν πρέπει να χαθούμε.

Είμαστε πολύ μακριά απ'το σπίτι μας.

Δεν ξέρω, αν αυτό είναι το σωστό.

Μόνος μου μπορεί να το αντέξω, όμως με μια γυναίκα...

Σκέφτεσαι να γυρίσεις σπίτι;

- Ναι. - Εμένα μη με κορόϊδευεις!

Απ'όσο μου κόβει, τίποτα δεν πρόκειται να γίνει μ'αυτό.

Μην ακούς τα παραμύθια τους.

Φώναζαν: "Ο Στάλιν νοιάζεται για σας, ο Στάλιν θα..."

...και στη συνέχεια, μας τον έμπηξαν στον κώλο!

Παραλίγο να το ξεχάσω. Ο Σούϊντε παντρεύτηκε.

- Και έκανε κανονικό γάμο. - Τι πήγε κι έκανε το κάθαρμα!

Και έχει γυναίκα στο χωριό!

...μια εξωτερική πολιτική, πάντα προς το συμφέρον του Σοβιετικού λαού.

Ησύχασε, Όλγα. Ησύχασε. Σύντομα, θα είμαι πίσω.

Οι γιατροί μου είπαν ότι ο Καύκασος, θα μου κάνει καλό.

Για να δούμε πόσο καλό θα μου κάνει...

Βάντσε, συνέχισε με το ακορντεόν...

...κι έτσι θα μπορέσεις, να διώξεις την στενοχώρια σου.

Όσο για τον γυρισμό στο σπίτι...

...είναι κάτι, που μας τρώει όλους.

Όσο θα λείπω εγώ, θα σε βοηθάει ο Σούϊντε.

Είναι δικός μας.

Όπως κι ο Νικηφόρος, παρόλο που είναι Έλληνας.

Βρε Νικηφόρε, παλιόγερε, σήκωσε το κεφάλι σου.

Δεν πρόκειται να πεθάνω...

...απλά θα παω ν'απαλλαγώ απ'την αρρώστεια μου.

- Να μην ξεχνάς να μου γράφεις, Μπόρις. - Αντίο Όλγα, και να προσέχεις...

Βάντσε! Αντίο...

Να γράφεις, Μπόρις. Μη με ξεχνάς!

Να γράφεις...

- Μπόρις! - Τι συμβαίνει;

Ήταν λάθος μου, Μπόρις.

Καταλαβαίνεις; Εγώ φταίω.

Μα τι συμβαίνει, γυναίκα;

Ο Βάνια μας...

Ο μικρός μας Βάνια...

Είναι νεκρός!

Συγχώρεσε με!

ΒΑΝΙ ΓΙΟΣΜΟΦ ΚΡΟΝΤΣΕΛΕΒΟ-ΕΛΛΑΔΑ

Όταν έφυγες εσύ...

...μετά απο μια εβδομάδα, αρρώστησε...

Είπαν πως είχε καρκίνο στο στομάχι.

Όσο εγώ τριγυρνούσα στον Καύκασο και στη Μόσχα,

ο Βάνι μου, εδώ πέρα...πέθαινε.

Ξέρω πόσο άσχημα νοιώθεις λόγω του Βάνι.

Αυτό το παιδί είχε καρδιά.

Έπαιζε...και τραγουδούσε.

Αλλά, έτσι είναι τα πράγματα!

Αν ήμουν εδώ, όμως, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.

Θα ζούσε μέσα στην καρδιά μου...

...τώρα, σιγά-σιγά, αρχίζει να σβήνει.

Γι'αυτό πονάω, Νικηφόρε.

Στηρίξου πάνω στην Ρωσίδα σου, είναι πολύ καλή γυναίκα.

Μια φορά, μου είχε πει:

"Είμαστε πολύ μακριά, απο το σπίτι, θείε Μπόρις."

"Αν παντρευτώ, ποιός ξέρει πότε θα ξαναγυρίσω πίσω."

Είχε δίκιο...να ξέρεις.

Βρε Νικηφόρε, έχω ανεχτεί πάρα πολλά πράγματα.

Έγραψα στην ελληνική πρεσβεία, στην Μόσχα,

και τους ζήτησα, να μ'αφήσουν, να γυρίσω στο σπίτι.

Τι με κοιτάς, μ'αυτό το ύφος;

Οι ηγέτες μας, έτσι που μας φέρονται,

και μας απειλούν...

...ξέρουν πως να καλοπερνούν. Ο μόνος δρόμος για μένα...

...είναι να γυρίσω σπίτι μου, με οποιόνδηποτε τρόπο.

Στην πρεσβεία μου ζήτησαν να υπογράψω αυτά εδώ:

Ότι δεν είμαι κομμουνιστής.

Και ποιός ξέρει αν είμαι;

Ότι μας κουβάλησαν εδώ, με τη βία...

Ότι είμαι Έλληνας. Ακριβώς, είμαι Έλληνας.

Κι εδώ που είμαι, κι εδώ... δεν θέλουν να είμαι Έλληνας;

Και στο τέλος, η υπογραφή μου. Κάτω απ'όλα αυτά.

Τι θες να σου πω, Μπόρις;

Είναι δικό σου ζήτημα, εσύ ξέρεις καλύτερα...

Πως όμως, μπορείς να γίνεις Έλληνας με μια υπογραφή...αυτό δεν το ξέρω.

Θα είμαι ένας νεκρός Σλαβομακεδόνας,

αν μείνω εδώ, σ'αυτή την άμμο, όπως ο Βάντσε.

Λυπάμαι που φεύγεις.

Παρά τα οσα έγιναν, περάσαμε ωραία.

Περίμενε! Το πουλάς το άλογο;

Το πουλάς;

Το πουλάς;

Αν δεν ζητήσεις πολλά, μπορεί και να συμφωνήσουμε.

Αν θες να το αγοράσεις; Τότε θα συμφωνήσουμε!

Κοίτα το! Κοίτα το!

Δεν κάνει γι'αυτά τα μέρη. Μήπως το έχεις βαμμένο;

Όχι φυσικά... Η μάνα του, ήταν σαν κι αυτό.

Ας δώσουμε τα χέρια!

Με παλτό, με κοστούμι, με μια βαλίτσα...

Εσυ δεν θες άλογο.

Εγώ θέλω ένα άλογο, κι εσύ πουλάς ένα άλογο.

Πόσο θες;

- Εννιά. - Πέντε.

- Οχτώ. - Έξι...

- Οχτώ... - Εφτά... - Οχτώ... - Εφτά...

- Οχτώ... - Εφτά...

Μην ανησυχείς. Είναι υπέροχο άλογο.

Ανέβα και θα σε πάει κατευθείαν στο χωριό.

Είναι το κατάλληλο άλογο για σένα.

Κατάλληλο ή ακατάλληλο, τώρα το αγόρασα.

Θα περάσω λίγο αργότερα, για να μου δώσεις τα χαρτιά.

Μπορείς να ρωτήσεις για μένα στην αγορά...

Και τώρα μείναμε τα δυό μας.

Πάλι εσύ βγήκες νικητής!

Μα τι άλογο!

Μην το πλησιάζεις απο πίσω.

Έχεις πολύ ωραίο άλογο!

Ένα όμορφο κόκκινο άλογο!

Όλα τα άλογα είναι όμορφα, το καθένα με τον τρόπο του.

Είναι υπέροχο. Μακάρι να είχα κι εγώ ένα άλογο σαν κι αυτό.

Ίσως να σου αγοράσει ο Σαμπρίγια.

Κοιταξέ τον, πατέρα! Μια ζωντανή φλόγα! Μια ζωντανή φλόγα!

Τι άλογο; Ένα πουλάρι.

Δεν έχει φορέσει σαμάρι, ακόμα.

Αυτό δεν είναι άλογο για τα δικά μας μέρη.

Κοίτα τι μεγάλες οπλές!

- Να σε ανεβάσω μπαμπά; - ’φησε με, βρε!

Θέλεις να το πουλήσεις;

Έχεις τα χαρτιά;

Εσύ είσαι...Μπόρις!

Ο ξάδερφος Μπόρις, απ'τη Ρωσία!

Θείε Νικόλα!

Θείε Νικόλα!

Θείε Νικόλα! Γύρισε ο αδερφός σου!

Ο αδερφός σου, ο Μπόρις απ'τη Ρωσία!

Πάω να τον καλοσωρίσω.

Φίλοι μου...η κόρη μου!

Φίλοι μου! Αυτό είναι το κοριτσάκι μου;

Γιάννα, κορούλα μου!

Πατέρα...κράτα με, μη μ'αφήνεις!

Η κορούλα μου! Η κορούλα μου!

Καλοσώρισες, αδερφέ μου.

Δεν επισκέφτηκες, ακόμα, το σπίτι μου,

γι'αυτό, ήρθα εγώ, στο δικό σου.

Γιατί κοιτάς τους τοίχους;

Είναι ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι.

Να'σαι ευχαριστημένος απ'ότι απέμεινε.

Ο πατέρας μας, έχτισε ένα σπίτι, με μια κοινή στέγη.

Έπρεπε να προσέχεις και την πλευρά μου.

Την πρόσεχα και έκανα αυτό που μπορούσα...

Κι εγώ ολομόναχος έχω μείνει. Τα παιδιά μου φύγανε.

Θα τα φτιάξω όλα, μόνος μου.

Τι συμβαίνει; Γιατί με κοιτάς έτσι;

Αδέρφια είμαστε. Σκέφτηκα μήπως θέλεις βοήθεια.

Όταν σε χρειαζόμουν, δεν ήσουν εδώ.

Θα καθαρίσω μόνος μου, αυτά τα σκουπίδια.

Δεν θυμάμαι πόσο καιρό έχω να πάω στην εκκλησία.

- Να γυρίσω πίσω; - Ψηλά το κεφάλι, πατέρα.

Θα'ρθεις στην εκκλησία, για τον γάμο μου, δεν θα'ρθεις;

Βοήθεια μας...θείε Μπόρις.

- Πολύ σύντομη προσευχή, θείε Μπόρις. - Κόψε τις μαλακίες, ανηψιέ!

Εγώ σε εκκλησία;

Ούτε ο Λένιν, ούτε ο Στάλιν, με βοήθησαν, το ίδιο κι ο Θεός.

- ’ντε, δεν πάμε να πιούμε κάτι. - Πάμε. Την Γιαννα την άφησες στη εκκλησία;

Μου φαίνεται πως έχουνε βαφτίσια.

Βαφτίσια, θείε Μπόρις. Βαφτίσια. Βαφτίσια...

Φέρε μας, δύο μεγάλα.

Γειά σου, Πένι!

Γειά σας!

Πένι! Εγώ είμαι ο Μπόρις! Ο Μπόρις Τούσεφ, δεν με γνώρισες;

Γιάννα!

Γιάννα!

Εδώ είμαι, πατέρα.

Απαίσιος καιρός. Έγινα μούσκεμα!

Ας βρέξει. Καιρός δεν είναι...

Μερικοί δουλεύουν, ακόμα, στα χωράφια.

Δεν είναι καιρός για άλλα πράγματα, τώρα ο καιρός, είναι μόνο για βροχή.

Στάσου, μη φύγεις! Θα ήθελα να σου μιλήσω για κάτι.

Δεν φεύγω, πατέρα. Εσύ... κάνεις βόλτες.

Γνωρίζεις καλά που βρισκόμουν, όλ'αυτά τα χρόνια.

Η Τασκένδη είναι στην άκρη του κόσμου. Τριγύρω της, υπάρχει μόνο άμμος.

Αλλά, ακόμα και στην άμμο, ο κόσμος ζεί τίμια.

Οργώνουν, φυτεύουν, δουλεύουν. Ζουν τίμια και καθαρά.

’σε κάτω το φουστάνι. Δεν μπορείς να το κρύψεις.

Μακάρι, εκείνη η άμμος, να με είχε καταπιεί...

...όπως έκανε και στον Βάντσε.

Είχα την ελπίδα, πως τουλάχιστον θα περίμενες μέχρι το γάμο.

Στάσου στο φώς!

Γιατί είναι φουσκωμένη η κοιλιά σου;

Απάντησε!

Ένα δώρο, μαζί μ'ένα άλλο δώρο...

...για τον πεθερό, για την πεθερά,

για τον αδερφό του, για την αδερφή του...

Θα ήθελα να θυμούνται, για πάντα, τον γάμο της κόρης του Μπόρις Τούσεφ!

Αλλα ποιάς κόρης; Ποιού κοριτσιού;

Της τσούλας, που πήγε και με ντρόπιασε;

Βγες έξω απ'το σπίτι μου!

Βγες έξω!

Βγες έξω!

Χάσου απο μπροστά μου! Βγες έξω απ'το σπίτι μου!

’τιμη...σκύλα!

Γιάννα...

Τι πήγες κι έκανες Μπόρις; Την σκότωσες.

Καταρραμένος να'σαι...

Γιατί μαζευτήκατε τριγύρω μου, όπως οι μέλισσες στο μέλι;

Μήπως συνέβη κάτι κακό; Απαντήστε μου.

Τι με κοιτάτε όλοι έτσι...σαν μύγες;

Κάτι κακό σκαρώνει, σίγουρα...

Αντίχριστε! Φωνάξτε τον Παπά, να έρθει να ρίξει λίγο αγίασμα.

Πάρτε του κάποιος, την τσάπα, απ'τα χέρια.

Βαράει στα τυφλά! Κάντε πίσω!

Θείε Μπόρις, θα είναι δύσκολο να τα βάλεις μαζί τους.

Αντί να μάθουν κάτι απο σένα...

...αυτοί λένε ξόρκια για να μην τους μολύνεις.

Ούτε κι εγώ ξέρω, τι θες να κάνεις εδώ, αλλά δεν με πειράζει.

Λένε πως κρατάς μια φλόγα σε μπουκάλι. Είναι αλήθεια;

Γιατί δεν πας στα γουρούνια σου;

Μιλάω σαν κομμουνιστής προς κομμουνιστή.

Θείε Μπόρις, έκανα κι εγώ φυλακή. Να εδώ...κοίταξε με!

Ακόμα ψηφίζω τους κομμουνιστές. Τίποτα δεν με τρομάζει.

Μόλις τελείωσα ένα φοβερό βιβλίο, θείε Μπόρις. - Ποιό;

Ένα κομμουνιστικό. Μόνος μου το έγγραψα.

Θα σου το δώσω να το διαβάσεις.

Πήγαινε σπίτι, Μπέλκο.

Νομίζεις ότι είμαι θυμωμένος μαζί σου,

γιατί δεν υπόγραψες τα χαρτιά, αδερφέ.

Δεν είμαι.

Δεν σε κατηγορώ για τίποτα.

Θυμάσαι εκείνη τη νύχτα, Μπόρις...

...που κάποιος απ'τους δύο μας, έπρεπε να μείνει πίσω;

Τραβήξαμε δύο άχυρα κι εγώ έτυχα το μικρότερο.

Με παρηγόρησες και μου είπες ότι και οι δυό μας θα πολεμήσουμε.

Εσύ για την ελευθερία και την επανάσταση, κι εγώ για την οικογένεια.

Με πήρες στον λαιμό σου, με τα τόσο ωραία λόγια, που μου είπες.

Ούτε εσύ έφερες την ελευθερία, ούτε εγώ έσωσα την οικογένεια μου.

Μόνο που εσύ πυροβολούσες με όπλο, εναντίον τους,

ενώ εγώ έπρεπε να τους φιλήσω τον κώλο.

Γνωρίζεις τον Πένι Τόφλεφ;

Βρήκαν πάνω του ένα αστέρι. Κόκκινο.

Καταδικάστηκε για 101 χρόνια.

Αλλά βγήκε σύντομα.

Το έχει ακόμη το αστέρι;

Μόνο αυτός το ξέρει.

Αν κανένας, δεν ξέρει, ότι το'χει...

...είναι σαν να το'χει χάσει.

Μη μου λες, λοιπόν ποιός σε γύρισε πίσω...

...και γιατί γύρισες. Αυτό είναι δική σου δουλειά.

Το μόνο που ξέρω είναι ότι κι εσύ έπρεπε να πληρώσεις.

Να φιλήσεις κι εσύ κώλους.

- Έτσι γίνεται, αν θες να ξέρεις. - Αυτά ήταν σκληρά λόγια, αδερφέ.

Νάντσο, δεν μου φέρνεις ένα μεγάλο.

Δεν ήρθες να μας δείς καθόλου, Μπόρις.

Ο γιός μου πεθαίνει, να σε δεί. Τριγυρίζει, συνέχεια, με το άλογο σου.

Γέμισε την αυλή μου, με καυσόξυλα.

Ο Βάνι μου είπε, πως σε είδε στο Νέγκουσι.

Έκανα μια βόλτα στα μέρη μας, για να θυμηθώ που βρίσκομαι.

Θείε Μπόρις, πάντα ήθελα να σε ρωτήσω...

Είναι όντως, η Ρωσία, μια κόκκινη χώρα;

Στην υγειά σου ανηψιέ. ’σ'τα αυτά.

Μια χώρα είναι πάντα μια χώρα.

Κι έχει απ'όλα. Περιπλανήθηκα μέσα σε μια άμμο, άσπρη σαν το αλάτι.

Έχεις δίκιο, αφεντικό. Εσύ τι έχεις να πεις;

Έχει δίκιο ο άνθρωπος. Μπορεί να του κάψει τον κώλο, αυτή η κόκκινη φλόγα.

Εσύ...να μαζέψεις τη γλώσσα σου...

...για να μη σου σπάσω και τ'άλλο πόδι.

Εσύ δεν είσαι ο ανηψιός του Πένι;

Δώσ'του χαιρετίσματα απο τον Μπόρις Τούσεφ.

Κάποτε ήμασταν πολύ φίλοι.

Μη χάνεις τον καιρό σου, μ'αυτήν την μαϊμου. Ο Πένι αποφεύγει ακόμη και την σκιά του.

Μην πιάνεις τον θείο μου, στο στόμα σου.

Μπέλκο, αυτός ο κομμουνιστής...

...ξέρει μόνο να γαβγίζει. Βλέπει μια πατάτα και λέει:

"Κοιτάξτε τι πατάτες βγάζουν οι κομμουνιστές..."

"...το άλογο του Μπόρις είναι κι αυτό κομμουνιστικό, γι'αυτό είναι κόκκινο."

Χάσου απο'δώ!

’φησε το παιδί ήσυχο!

Λέει τα πράγματα όπως θα πρέπει να λέγονται.

Κάποτε, έψαξαν το χωριό...

...και βρήκαν ένα κόκκινο αστέρι στην τσέπη του θείου σου.

Του έσπασαν όλα τα κόκκαλα, και τον πέταξαν. Καταλαβαίνεις;

Ο άνθρωπος πρέπει να είναι προσεκτικός.

Γιατί να συναντηθεί με κάποιον που έχει επιστρέψει, κι έχει κόκκινο άλογο;

’ντε...πάμε... η αστυνομία δεν είναι μακριά.

Μην ανησυχείς, θα βρεθεί κάποιος να σου φορέσει ένα "σαμάρι."

Μέχρι εδώ έφτασε η χάρη σου, ανηψιέ;

Θείε Μπόρις, κάθισε να μιλήσουμε.

Δεν μου έχεις μιλήσει, ούτε για την Ρωσία, ούτε για τον Στάλιν.

Σαν αγέλη λύκων, σου ορμήσανε!

Χέσ΄τους, όλους! Δεν μπορούν να μας κάνουν τίποτα.

’λλα, όταν εσείς δραπετεύσατε εμάς μας γαμήσανε!

- Δεν δραπετεύσαμε. Επιστρέφουμε. - Επιστρέφετε;

Σκατά...σιγά που επιστρέφετε!

Ποιός επιστρέφει και γιατί επιστρέφει;

Γιατί να επιστρέψει;

Σου είπα, κάπως έτσι ήταν.

- Τι είναι αυτό που θέλεις να μου πεις; - Τίποτα.

Απλά, ήθελα για ένα λεπτό, να μείνω μόνος, μαζί σου.

Έρχομαι, συχνά, απο'δώ.

Βλέπεις, πόσο όμορφα είναι.

Φωνάζω και βγαίνει απο μέσα μου.

Μόνο όταν είμαι μόνος μου, αισθάνομαι ελεύθερος. Καταλαβαίνεις;

Βλέπεις, μπορώ να φωνάζω, να τραγουδάω, να ουρλιάζω.

Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις, θείε Μπόρις.

Αισθάνομαι πολύ όμορφα.

Και τώρα είμαστε οι δυό μας.

Θα πληρώσω! Θα πληρώσω! Θα πληρώσω...

Ανηψιέ, θα τον σκοτώσεις!

Τι τρέχει μαζί σου, ανηψιέ;

Θείε Μπόρις! Το σκότωσαν!

Σκότωσαν το άλογο μας!

Νάντσο, βάλε ένα γύρο, ακόμα.

Ο άνθρωπος ήρθε εδώ, για να πενθήσει το άλογο του...

Να κοιτάς τη δουλειά σου, Μπόρις.

Αν την κοιτούσε, μπορεί η κόρη του, να μην ήταν φουσκωμένη.