Original subtitles

Juni 1815. Na 25 jaar oorlog is Frankrijk verslagen.

Napoleon is verbannen. Een nieuwe koning wacht om gekroond te worden.

De oude orde zal worden hersteld. De revolutie zal worden vergeten.

De dag na de slag

Dank je, sergeant.

Een rijke buit. Laten we die eens even bekijken.

Je bent niet dood, mijn vriend.

Wie heeft de slag gewonnen? - De Engelsen. Jammer genoeg.

Het is dus voorbij.

In mijn zak zit een horloge en een portemonnee.

Je mag ze hebben. - Dank u.

Er zit niets.

Dan moet ik zijn beroofd. Het spijt me.

Ze komen eraan. Ik ga.

Je hebt mijn leven gered. Wie ben je? - Een Fransman, net als u...

en als ze me pakken word ik neergeschoten. - Wat is je naam en rang?

Thenardier. Sergeant.

Sergeant.

Ik zal je niet vergeten, en jij mij niet. Kolonel Pontmercy.

Als we het beiden overleven, kun je een beroep op me doen. Dat zweer ik.

Ik pak hem wel.

Daar. Daar gaat hij.

SubTiel & Zn presenteren: Les Mis�rables S01E01: Episode 1

Parijs

Kolonel baron Pontmercy voor Monsieur Gillenormand.

Pontmercy? Leeft hij nog. Ik dacht dat hij bij Waterloo gesneuveld was.

Ik wil hem wel spreken. Om hem af te snauwen en de deur te wijzen.

Je durft hier te komen? - Goedendag, schoonvader.

Breng dat niet ter sprake tegenover mij.

Ik betreur de dag dat mijn arme dochter je heeft ontmoet.

Nu is dat arme meisje dood. Ik bedankte God dat ik je nooit meer hoefde te zien.

En nu ben je toch hier. - Ik hoopte dat we het konden goedmaken.

Is dat zo?

Ik verwonder me over je onbeschaamdheid. Het goedmaken?

Alle hoop daarop is vervlogen toen jij jezelf lieerde...

met die Corsicaanse schurk Bonaparte. - Ik heb voor Frankrijk gevochten.

Napoleon was een groot man. Hij heeft nog steeds mijn loyaliteit.

Dat zou ik niet al te hard roepen, jongeman. Frankrijk heeft godzijdank weer een koning.

Ze knopen jullie soort nu op aan lantaarnpalen.

Wat vind je daarvan, nu het andersom is?

Bonapartistische schorem. Je bent een verrader van je klasse.

Meneer, mag ik op z'n minst wat tijd met mijn zoontje doorbrengen?

Nooit. Je zult hem nooit zien. En dit beloof ik je...

breek je mijn verbod, dan onterf ik hem. - Ik smeek u...

doe het niet voor mij, maar voor Marius. - Nooit.

Hij zal worden opgevoed om jouw naam te vervloeken, Pontmercy.

Verlaat nu mijn huis. Schiet op. Ga weg.

Meneer.

Elke zondag neem ik de jongen mee naar de kerk. U kunt hem daar zien.

Dank u. Welke kerk?

St Sulpice.

Dank u.

Alsjeblieft, Favorite. Je hoeft niet op me te letten, ik kan voor mezelf zorgen.

Toe dan. - Goedendag, meneer.

Goedendag, juffrouw.

Alsjeblieft.

Nee, Fantine, je bent te jong, het mag niet van ons.

Maar ik ben oud genoeg om met jullie te werken.

Laat haar nou gewoon meegaan.

Wat zeg je ervan?

Nou...

ok� dan. - Dank je.

Het komt wel goed met haar.

Jij zorgt voor haar als dat niet zo is. Je moet doen wat wij zeggen, ok�?

Zet me niet voor schut, Fantine. - Ik beloof dat ik me gedraag.

Opstaan stelletje kadavers.

De gevangenisschepen van Toulon.

Ga terug in de rij. Terug in de rij, schoft.

Ik zei: Recht vooruit kijken.

Doorlopen. Schiet op.

Ga weer werken.

Je hebt me gehoord.

Ik zei: Til ze op.

Kom op. Til die emmers op.

Smerige hond.

Waar zit jij naar te kijken?

Haal hem eronder vandaan. - Ja, Monsieur Javert.

Help me.

Gebruik de touwen om hem onder die rots vandaan te krijgen.

Kom op, jullie zijn met z'n vieren. En zet die groep weer aan het werk.

Gebruik de touwen.

Laat hem er maar onder kruipen. Hij gaat het proberen.

Kom op. Weer aan het werk.

Maak de boeien van 24601 los en plaats hem in de bewakers ruimte.

24601.

Nou, 24601.

Wat had dat vandaag te betekenen?

Je hebt het leven van die cipier gered. Waarom?

Als het je bedoeling was om zo eerder vrij te komen, was dat tevergeefs.

Daar is geen kans op. Geen enkele. Sorry dat ik je te moeten teleurstellen.

Is dat wat je daarmee probeerde te bereiken?

Je krachtpatser act.

Waarom deed je dat?

Om mij voor schut te zetten?

Ik heb gelijk, of niet?

Ik zal je iets vertellen waar je misschien raar van zal opkijken.

Ik had een crimineel kunnen zijn.

Ik ben in de gevangenis geboren. Mijn ouders waren criminelen.

Mannen zoals wij hebben twee keuzes: De maatschappij misbruiken, of te beschermen.

Jij koos het eerste, ik het tweede.

Ik zeg je, was ik een crimineel geworden...

zou ik een veel betere zijn geweest dan jij bent geworden.

19 jaar voor een brood.

Je moet nog twaalf maanden uitzitten.

Ik vermoed dat je hier weer terug bent voordat het jaar voorbij is.

En de volgende keer...

is het levenslang. Wat je ook denkt...

jij kunt nooit winnen.

Cipier.

Breng hem terug.

Rijke jongens die op jacht zijn. - Net als wij.

Moet je Blondje daar eens zien, in het blauw.

Hij kijkt naar je alsof hij je wil opeten, Fantine.

Ik vind hem er goed uitzien.

Blondje, dit is je geluksavond.

Wat zeggen jullie ervan, heren? Kunnen ze ermee door?

Ze zijn rijp om geplukt te worden.

Een of twee van hen zijn al eerder geplukt, denk ik.

Ik hou wel van een meisje die weet wat ze met een man moet doen.

Dan eis ik die kleine brunette op. Ze is beeldschoon.

Wat nou als ze een van ons wil? - In plaats van mij?

Onmogelijk. Nee, ik meen het, heren. Blijf bij haar weg. Ze is van mij.

Wees niet verlegen.

Mannen. Je kan op ze blijven wachten.

Kom mee, Fantine.

Nee. Ik vrees dat we niet kunnen toestaan dat jullie zonder danspartners dansen.

Ik dacht dat u het nooit zou vragen.

Mag ik vragen hoe u heet, juffrouw?

Fantine, meneer.

En, gaan we volgende week weer?

Zolang het maar duidelijk is dat zij alles betalen en ons weer thuisbrengen.

Waarom ook niet? Fantine? - O ja. Natuurlijk.

Moet je haar eens zien. Ze is nu al verliefd. - Niet waar.

Kom eens hier, liefje.

Je moet niet vergeten dat dat soort types niet serieus zijn. Ze vermaken zich alleen.

Ze komen naar Parijs om te leren nette heren te worden...

dan gaan ze naar huis en trouwen met het meisje dat hun vader wil.

Misschien gaat het niet altijd zo. - Jawel, zo gaat het altijd.

Wij zijn niet zoals hen. Wij zijn geen dames, wij zijn arbeidsters.

De grond waar wij op lopen is geen vaste grond.

Wij kunnen er elk moment doorheen vallen. Belanden wij in de goot maalt niemand er om.

Er zijn er nog genoeg van ons.

Maar waarom zou het altijd zo moeten gaan? - Omdat het zo is.

Dit is niet goed. De naad is scheef. Haal het weer los en doe het opnieuw.

Langzaam en gestaag wint de wedstrijd.

Kom op, Felix, zet je schouders eronder, man. - Fantine, probeer ons bij te houden.

Kom op, Felix, we raken achterop. - Dat maakt me niets uit.

Ik wil alleen maar naar jou kijken.

Zie ik er dan erg mooi uit?

Je ziet eruit als een engel.

Volgens Favorite moet ik geen woord geloven van wat je zegt.

Natuurlijk.

Ze wil je beschermen, ze is een goede vriendin.

Maar ze hoeft zich nergens zorgen om te maken, Fantine.

In dit geval ben jij degene die alle macht heeft.

Ik ben volledig aan jouw genade overgeleverd. - Ik geloof je niet.

Laat me het je dan bewijzen. - Hoe wil je dat doen?

Dat zul je wel zien.

Voordat ik jou leerde kennen...

probeerde ik alleen maar mijn eigen ego�stische geneugten te bevredigen.

Nu wil ik mijn leven aan jou wijden.

Want ik ben een dichter.

Ik hoop ooit beroemd te worden.

En jij zult mijn muze zijn.

Ik vraag me af of je weet hoe erg ik lijd.

Zul je genadig zijn, Fantine? En medelijden met me hebben?

Ik wil niet dat je bedroefd bent.

Dus?

Beloof je dat je goed voor me zult zijn? - Dat zweer ik.

Ok� dan.

Doorlopen.

Wat heeft hij gedaan? - Hij sloeg me, meneer.

Haal hem ertussenuit.

Ga op jullie knie�n zitten, schoften. Jullie allemaal, zitten.

Kijk me niet aan. Ga op jullie knie�n zitten en blijf daar.

Discipline moet worden gehandhaafd.

Anders gaat de beschaving ten onder.

Vuurpeloton.

Presenteer geweer.

Richten.

Vuur.

Op de herstelde orde, nu iedereen zijn plek weer kent.

Op de koning.

Grote jongen.

Napoleon was een schobbejak.

Wat was hij? - Een schobbejak.

En je vader...

het spijt me je te moeten zeggen, is ook een schobbejak.

Kijk niet zo naar me, ik spreek de waarheid. Een verrader van zijn klasse.

Daarom zal hij nooit welkom aan deze tafel zijn.

Hij hoort weg te rotten in de gevangenis, of verbannen te worden, zoals zijn meester.

De schobbejak.

Schobbejak. - Grote jongen.

Weet je, Marius, ik vind het niet leuk om zo over je vader te praten.

Een jongen moet zijn vader kunnen respecteren.

Maar dat maakt niet uit, je grootvader zal je leren het juiste pad te volgen.

Ben je klaar? Grote jongen. Neem hem mee, Nicolette.

Ik wil die norse blikken niet meer zien, anders krijg je een oorvijg.

Kom maar, Marius.

Wacht even. Geef je grootvader een kus.

Grote jongen.

Slaap lekker. Laat je niet bijten door de mijten.

Neem je hem morgenochtend mee naar de kerk? - Ja, meneer.

Goed zo, ga maar.

Kijk eens aan.

Meneer.

Een jaar later

24601.

Doe zijn boeien af.

Trek je kleding uit.

Broek, blouse, jas, pet, schoenen.

Trek ze aan.

Hoe zit het met mijn spaargeld? 171 francs.

109.

171. Ik heb het in mijn hoofd bijgehouden. - Een veel gemaakte vergissing.

De gevangene berekent het bedrag van de dagen van gevangenschap...

niet van het aantal werkdagen.

Na aftrek van de niet gewerkte dagen, zoals zondagen, feestdagen...

en de bijdrage voor het jaarlijkse kerstdiner...

kom het bedrag totaal op 109 francs.

Geef het verstandig uit.

Hier is je paspoort.

Je bent verplicht het in iedere stad en dorp waar je komt aan de autoriteiten te tonen.

Je hebt je naam terug, Monsieur 24601.

Ik vraag me af of je nog weet wat het is.

Jean Valjean. - Weet je dat zeker?

Jean Valjean.

Jean Valjean.

Goedenavond, meneer.

Zij zal blij zijn om u te zien, in uw schitterende broek.

Wat is er, Felix? - Je kent me.

Ik heb soms van de stomme gedachten.

Wat voor soort gedachten?

Dat op zekere dag jij mij vertelt dat alles voorbij is...

dat je een nieuwe minnaar hebt.

Ik hou van je, gekkie. - Maar je bent veel te mooi.

Ben je naar complimentjes aan het vissen?

We hadden lol samen, nietwaar?

Ik zou geen enkele wrok koesteren als je mij in de steek liet voor een jongere minnaar.

Ik zal je nooit in de steek laten. Jij bent mijn grote liefde.

De jeugd heeft de toekomst.

Ik zou willen dat je ophield zo te praten, ik vind dat niet leuk.

Goed. Verandering van onderwerp.

Luister.

Mijn vrienden en ik hebben een verrassing voor jou en je vriendinnen voorbereid.

Aanstaande zondag. Een bijzonder uitstapje, de hele dag.

Een hele dag? Jullie zijn ook zo goed voor ons.

Laat je papieren zien.

Schiet op.

Extra hulp nodig?

Ja, goed. Je ziet er sterk genoeg uit. Begin maar.

Zij kregen meer. - Dat is genoeg voor jou.

Wat doe je hier, vriend?

Ik probeer te slapen, ziet u dat niet?

Waarom ga je niet naar een herberg? - Dat deed ik.

Ze wilden me niet binnenlaten.

Niemand wil mij binnenlaten. Ze gooien de deur voor mijn neus dicht.

Heb je geprobeerd op die deur te kloppen?

Welke? - Van het huis met het licht in het venster.

Nee. - Klop daar aan.

Heeft u gehoord wat de mensen vertellen, monseigneur?

De hele stad praat erover. - Waarover?

Over de schooier die door de stad zwerft.

Zij zeggen dat hij een bandiet is met een afschuwelijk gezicht.

Een mens kan er niets aan doen hoe zijn gezicht eruitziet.

Binnen.

Wat kan ik voor u doen, mijn zoon?

Ik wil graag iets eten en een bed voor vannacht. Ik heb geld. Ik kan betalen.

Een vrouw zei me om bij u aan te kloppen.

Dan bent u aan het juiste adres.

We hebben een bed voor u en we staan net op het punt om te gaan eten.

Wil je een extra bord bijzetten, Madame Magloire?

Is het lekker?

Ja, heel lekker.

U had erge honger, zie ik.

Laat me u nog wat wijn inschenken.

U bent een raar soort priester.

We hadden priesters in de gevangenis. Zij waren niet zoals u.

Zegt u dat ik hiervoor niets hoef te betalen? - Wat van mij is, is van u, mijnheer.

Ik heb geld. 109 francs...

en vijf sou.

En hoe lang heeft het geduurd om dat te verdienen?

19 jaar.

19 jaar.

19 jaar dwangarbeid. De vijf sou heb ik vandaag verdiend.

Het zouden er zeven moeten geweest zijn maar hij bedroog me.

Een geel paspoort. Mensen profiteren daarvan.

U hebt heel wat geleden, mijn vriend.

Dag en nacht aan kettingen geketend...

geslagen voor een verkeerd woord of een verkeerde blik of zomaar voor niets.

19 jaar lang.

En nu het gele paspoort, dus hebben ze mij nog altijd.

Maar dit is...

anders.

Dit is alsof ik droom.

Is dit een list? - De bisschop behandelt iedereen gelijk.

Ja, God leert ons om onze medemensen lief te hebben.

Hoe kan ik mijn medemens lief hebben als hij mij erger dan een hond behandelt?

Het is heel gemakkelijk voor u.

U kunt het zich permitteren om vriendelijk en aardig te zijn.

U kunt het zich permitteren om uw eten en wijn te delen, of niet?

Ja, natuurlijk hebt u gelijk. Volstrekt gelijk. Het is gemakkelijk.

Maar...

denk hier eens over na. Zelfs als de wereld u groot onrecht heeft aangedaan...

heb je er echt iets aan om een gemoed vol bitterheid en haat te hebben?

Hoe kan ik niet vol bitterheid en haat zijn?

Ik zou u graag zien na 19 jaar gevangen in drijvende wrakken.

Dus predik niet tegen mij over God en liefde.

Mijn excuses, vergeef me. Ik zou uw gevoelens hebben moeten begrijpen.

Maar denkt u niet dat het mogelijk is...

dat goedheid en liefde een mens kan veranderen?

Dit hier is mijn slaapkamer.

En dit hier is waar u slaapt.

Morgenochtend krijgt u een mok warme melk rechtstreeks van onze eigen geit.

U geeft mij een bed vlak naast die van u? Bent u niet goed wijs?

Hoe weet u dat ik geen moordenaar ben?

Dat is Gods zaak, niet de mijne.

Of, anders gezegd...

ik gok het erop, mijn vriend.

Ga nu naar bed en slaap lekker.

Monseigneur.

Wat is er? - De mand met tafelzilver. Die is verdwenen.

Nee hoor, die is daar. Kijk daar maar.

Waar is het tafelzilver?

Ik ben bang dat ik je daar niet mee kan helpen.

Het is gestolen.

Die man die hier afgelopen nacht was, moet het hebben gestolen.

Ondankbaar monster.

Na al uw goedheid.

Wanneer je erover nadenkt...

was al dat zilver eigenlijk echt van ons?

Ja, dat was het. Natuurlijk was het dat.

Maar nog belangrijker, waarmee moeten we nu eten?

Hebben we eigenlijk zelfs een houten vork of lepel nodig...

om een stuk brood in een kom met melk te dopen?

Te bedenken wat afgelopen nacht had kunnen gebeuren.

Door zo'n wilde uw huis binnen te laten...

we hebben geluk dat alleen maar iets stal.

Binnen.

Monseigneur. Deze man is op 15 kilometer van hier gearresteerd...

met een hoeveelheid tafelzilver in zijn rugzak...

dat volgens mij het eigendom van de kerk is.

Dank u, sergeant, om hem bij mij terug te brengen.

Welkom terug, ik ben blij u te zien.

U vergat om de kandelaars mee te nemen, nietwaar?

Wat?

Vertelde hij u niet dat ik hem zei dat hij het tafelzilver mocht hebben?

Hij weigerde om bij de ondervraging te antwoorden, monseigneur.

Dat is zijn recht. Maar er is niets aan de hand.

U deed uiteraard uw plicht.

Alles is nu opgelost, u kunt nu gaan.

Wilt u dat we hem vrijlaten?

Dat is juist, en bedankt voor uw moeite.

U kunt nu gaan.

Zoals u wilt, monseigneur. - Inderdaad. Prettige dag verder.

Hier zijn ze. Berg ze op in uw rugzak.

Monseigneur, wat gaat die man met onze kandelaars doen?

Ik neem aan dat hij ze gaat verkopen aan de hoogste bieder.

Vergeet niet, vergeet nooit...

dat u beloofde om de opbrengst te gebruiken om een eerlijk mens te worden.

Ik kan me dat niet herinneren.

Hoe dan ook, het is wat u wilt, nietwaar? Een eerlijk leven te leiden?

Ik weet het niet.

Jean Valjean, mijn broeder, u hoort niet langer tot het kwaad.

U behoort aan het goede.

Ik heb uw ziel met het tafelzilver en deze kandelaars gekocht.

Ik ben bang dat daar niets aan kan worden veranderd.

Je behoort nu toe aan God, Jean Valjean. Ga in vrede.

God zij met u.

Nou, dat was dat.

Ik heb gedaan wat ik kon.

Het is nu aan Jean Valjean.

Nog wat hoger, alsjeblieft.

Geen bedrog. Kom op. - Ga door.

Rennen, sneller. Rennen.

Sneller. Kom op.

We hebben een winnaar...

Je zei dat er een verrassing zou zijn. - De verrassing komt later.

Houd je van me, Favorite? - Natuurlijk, Blachevelle, liefste.

Ik aanbid je.

Wat zou je doen wanneer ik niet meer van je zou houden?

Nee, zeg dat niet. Zelfs niet als grapje.

Ik zou achter je aangaan en je de ogen uitkrabben.

Wat je net zei over Blachevelle, meen je toch niet echt?

Ik verafschuw hem. Hij is te vol van zichzelf...

en hij is gierig.

Er is een jongen in onze straat waar ik verliefd op ben.

Alleen hij verdient maar 20 sou per dag. dus, wat doe je daar aan?

Kijk me niet zo aan, Fantine. Ik weet dat je van je Felix houdt.

En hij is niet gierig, dat geef ik toe, door je een eigen plek te geven.

Zijn we allemaal klaar?

Ober...

ober, nog een fles graag. - Twee...

Nog twee... - Een toast...

Dames en heren.

Gedraagt u zich een beetje, alstublieft.

Laten we dit feestmaal wat waardigheid geven.

Laat ons met rust, Felix. - Opgehoepeld met de tiran.

Bekogel hem.

Vrienden, ik doe een beroep op jullie.

Er moet een grens zijn, zelfs aan een feestmaal zoals deze.

Vraatzucht straft de veelvraat.

En onthoud, al onze hartstocht, zelfs liefde...

kan doven door overmatige genotszucht.

Gematigdheid is het devies.

Gematigdheid op alle gebied.

Een goede speech.

Ga nu zitten en hou verder je kop.

Ik ben nog niet klaar...

Een toast op de vrolijkheid. - Op de vrolijkheid, het leven is goed.

Alles is schitterend.

Ik ben omringt door schoonheid.

Dat is beter. - Ga nu zitten en wordt weer verstandig.

Nee.

Het moment is nu gekomen. Het is tijd voor de verrassing.

Heren... - De verrassing.

Blijf niet te lang weg. - Zorg dat het een goeie is.

Dit is de verrassing.

Eindelijk, de verrassing. Wat zal het zijn?

Ik weet het niet, maar ik hoop dat het mooi is.

Gouden halskettingen.

Wat is er? Waar zijn de heren?

De heren hebben een brief voor u afgegeven.

Geef maar hier.

Er staat op: "Dit is de verrassing".

Ga door. Open hem. - Gelukkig kan ��n van ons lezen.

Goed, hier gaan we dan.

"O lieve dames.

Tenslotte is de tijd gekomen om jullie eraan te herinneren dat wij ouders hebben.

Wij hebben landgoederen, ver weg op het platteland en plichten te vervullen.

Onze vaders roepen hun verloren zonen naar huis...

en slachten vetgemeste kalveren voor ons.

Wanneer jullie dit lezen...

dragen drie galopperende paarden ons naar huis naar onze mama's en papa's.

Wij gaan weg.

Wij zijn vertrokken.

Treur kort over ons, en vervang ons snel.

Getekend, Felix, Blachevelle en Fameuil.

PS, de maaltijd is betaald"

Heeft u mijn 40 sou muntstuk gezien, mijnheer?

Zou u uw voet willen optillen, mijnheer?

Hoe heet je? - Petit-Gervais.

Wilt u nu uw voet optillen, mijnheer?

Loop verder, verdwijn.

Verdwijn.

U heeft het, h�? U heeft mijn geld.

U bent een vuile dief. Ik vervloek u.

Petit-Gervais...

Daar is mama.

Is ze lief geweest? - Ze heeft zich goed gedragen.

Ik hoop dat u zich ook heeft gedragen, mejuffrouw.

Doe ik dat niet altijd?

Oh, Cosette.

Wat moeten we nu doen?

Vertaling en sync: SubTiel & Zn