Original subtitles

Pentonville Gevangenis Londen 1932

Om redenen die spoedig duidelijk zullen worden...

mag niets van wat u deze week ziet en hoort...

ooit bekend worden.

Heren, deze baan is en moet...

��n van de best bewaarde geheimen blijven.

De gevangene wordt als eerste hierheen gebracht.

Dat is attent.

Een haak om hun jas aan op te hangen.

Die zullen ze naderhand echt niet nodig hebben.

Rustig aan.

Dit is dus de hal.

Met een kapstok.

Vervolgens, door deze deur, hun cel.

De enige in zijn soort in deze gevangenis.

Het zal tenminste drie zondagen hun verblijfplaats zijn...

gerekend vanaf de dag van hun veroordeling.

Volgens de wet.

Hier eet, slaapt en wacht de gevangene.

Tot op een ochtend, om negen uur...

��n van jullie door die deur heen komt.

Als dat gebeurt...

zal hij hier zitten.

Als je binnenkomt, zal hij gaan staan...

en instinctief, ��n stap naar je toekomen.

Hij denkt dat je hem naar het portaal brengt.

Op dat moment, heren, heb je hem.

In die paar seconden pak je zijn linkerhand met je rechterhand...

draait hem om, boeien om en leidt hem daarheen.

Hij zal daardoor verward zijn.

En gedesori�nteerd.

Maar hij zal niet bang zijn.

Hij weet wat hem te wachten staat.

Een deur naar een binnenplaats.

En een muur.

En de kapstok van Mr Sykes.

Mr Cooper, wilt u die deur openen?

Wat doen we nu? We maken er gebruik van.

We brengen hem hier en hangen hem op, voordat hij van de schok kan bekomen.

Voordat hij kan tegenstribbelen...

en voordat hij weet wat er gebeurt.

Het is onnodig de kwelling te verlengen, voor hem of voor jou.

Hoe zwaarder de man, hoe korter de val.

Hoe zwakker de nek, hoe korter de val.

Doe je het fout, dan ruk je zijn kop eraf.

Pierrepoint. Mannelijk, 24 jaar, ��n meter achtenzestig. 73 Kilo met kleren aan.

Beroep? - Bouwvakker.

Een sterke nek.

Op de lijst staat ��n meter negentig. Ik noteer hem voor tweemeter tien.

Ik ook. Goed zo.

Heel goed.

Mr Pierrepoint.

Wat een verrassing. Wij verwachten u pas volgende week.

Ik reed toevallig langs.

Ik was eerder met mijn ronde klaar...

en hier ben ik. - Dat is lief.

Ik wilde...

Haal nog wat papieren zakken, Alice.

Nu, graag.

Eerlijk gezegd heb ik een speciale reden om langs te komen, Miss Fletcher.

Ik vroeg me af...

Pierrepoint. Wij verwachten vandaag geen bestelling.

Nee. Ik...

kwam langs voor pijptabak.

Mag ik een pakje Ready Rub...

en een doos Swans, alstublieft.

En hou mijn personeel niet van het werk. Ze hebben het druk.

Goed, Mr Sellers.

Ik wilde alleen... - Dat is ��n shilling en twee pennies.

Mr Sellers, ik kan de zakken niet vinden.

Graag. De bioscoop? Zaterdagavond.

Ik wacht wel bij Churches op je, om zeven uur.

Zaterdagavond.

Dat meisje doet je de groeten.

Je kent Annie toch? Miss Fletcher.

Ze werkt in de snoepwinkel.

Waarom nu, Albert? Waarom nu beginnen?

Het zit in me.

Ik wist dat het op een dag eruit zou komen.

Je zult geen geluk kennen, Albert.

Niet zolang je leeft.

En ik zeg tegen jou, wat ik ook tegen je vader zei.

Je brengt het niet mee naar huis.

Ik laat jullie wel alleen.

Ik ben aangenomen, oom Tom.

Je vader zou trots op je zijn geweest.

Ongetwijfeld.

Dat is wat hij wilde. Weer een Pierrepoint op de lijst.

Ze hebben me een karwei aangeboden.

Strangeways Gevangenis, Anthony David Farrow.

Dinsdag, de 26e.

Wat is er?

Ik moet assisteren.

Hij lijkt niet erg groot.

Ik schat ��n meter achtennegentig, maar ik zal het opzoeken.

We gebruiken deze wel.

Er zit minder rek in.

Zoals Andrews altijd zei...

het enige wat we morgen willen rekken is zijn nek.

Niet waar, Albert?

Ga even opzij.

Werkt goed, lijkt me.

Kom, we gaan een kopje thee halen.

Acht uur...

en 20 minuten, Albert.

Zo lang heeft hij nog te leven.

De klok tikt door.

Hij ontmoet een oude taart.

Ze jaagt hem over de rooie.

Hij belandt hier en zit te wachten tot wij op de deur komen kloppen.

Je moet er niet aan denken.

Zit hij op z'n horloge te kijken?

Ik geloof niet dat ��n meter achtennegentig genoeg is.

Hij is iel, maar is sterker dan hij lijkt.

Ik denk dat je het op twee meter drie moet houden.

E�n meter achtennegentig, twee meter drie.

Het maakt niet echt uit, h�?

Opgehangen wordt hij toch.

God vergeef me...

Alstublieft...

Help mij.

Kom mee.

Alstublieft...

Wacht.

Alstublieft...

Wat hebben we gedaan?

We hebben zomaar een man vermoord.

Heel erg. - Zo moet je er niet over denken.

Beschouw het maar als...

ik ben weer Albert, en jij bent weer Charlie.

We zijn weer dezelfde mensen als we gisteren waren.

Ja, maar het zal nooit meer hetzelfde zijn.

Niet na wat wij net gedaan hebben.

Pak aan. Jij hebt al het werk gedaan. Neem mijn geld ook maar.

Dat hoeft niet. - Ik hoef het niet te hebben.

Goed? Ik hoef het niet.

Ik heb een kotelet voor je.

Ik zal hem opwarmen.

Een varkenskotelet. Je favoriet.

Blijf niet te laat op.

Mrs Pierrepoint, kunt u mij vanavond helpen met inventariseren?

Ik weet dat Alice aan de beurt is, maar ze wil beslist met de WVS mee...

om potten en pannen in te zamelen. - Het is voor de oorlogsinspanningen.

Zorgen dat de winkel winst maakt, is dat ook, weet je.

Ik vind het niet erg Mr Sellers. Mr Pierrepoint is vanavond weg, dus...

Wat, alweer? Waar gaat hij heen op die reisjes?

Priv�zaken, Mr Sellers.

Ja, natuurlijk.

Dank u, Mrs Pierrepoint.

BEROEP AFGEWEZEN

Executie wordt morgenochtend om 9:00 uitgevoerd.

Twee meter zestig.

Ze heeft twee oude vrouwtjes vermoord.

Ze liet hen hun testament maken, en gaf ze toen morfine.

Echt waar?

Kom mee.

God, help me alstublieft.

Veertien en een halve seconde, Pierrepoint. Zeer bevredigend.

Dank u, meneer. Ik probeer trots op mijn werk te zijn.

Ik geloof niet dat er een snellere is. - Dat geloof ik graag.

Heb ik het mis, of zei ze nog wat op het schavot?

Niet dat ik weet, meneer.

Raar. Ik dacht dat ik haar iets hoorde zeggen.

Ze zei wel iets, h�?

Ze vroeg om haar God.

Daar heeft niemand iets mee te maken.

Dat is tussen haar en haar beul.

Als ik die cel inloop...

dan laat ik Albert Pierrepoint buiten.

Ik hou die twee gescheiden.

Daar moet je duidelijk over zijn.

Mensen vragen zich af, of het mogelijk is iemand te doden...

zonder dat het je wat doet.

Er zijn boeken over geschreven.

Wat staat erin? - Ik weet het niet.

Ik neem hun het leven niet.

De regering wil dat deze mensen ge�xecuteerd worden, niet jij of ik.

Zo zie ik het.

Ik bemoei me niet met wat ze gedaan hebben.

Het interesseert me niet.

Goed, haal haar naar beneden.

Mooi zo.

Helemaal schoon.

Tweede en derde ruggenwervel.

Wij doen ze geen pijn, Kirky.

Onmiddellijke dood.

Een professionele klus, goed gedaan.

Ze heeft niets gevoeld.

Laat haar maar zakken.

Goed zo.

Breng maar weg.

Het is niet zozeer de executie.

Dit gedeelte haat ik, Albert.

Waarom kan iemand van het mortuarium dit niet doen?

Omdat die haar niet zo verzorgen.

Ze heeft betaald voor haar zonde.

Ze is nu onschuldig.

Goedenavond, Albert.

Pardon.

Hallo, lieverd. - Ga je voor ons zingen?

Toe nou. Ik ben uitgedroogd.

Hallo, Tosh. - Hallo, Tish.

Hallo, Wack. - Ik dacht dat je niet meer zou komen.

Ik heb het druk gehad vandaag.

Is er geen blikje Spam van je bestelbusje gevallen?

Natuurlijk. Het is een zaak van timing en temperatuur, Percy.

Als de hel bevriest.

Gooi dit naar binnen. Even je stembanden ontspannen.

Tish, laat me even nadenken.

Ik denk graag over dingen na, Tosh.

Weet je waar ik laatst over nadacht?

Stel dat de hersenen van een mens van buskruit gemaakt zouden zijn?

Heb je daar over nagedacht, Tish?

Ja en toen stopte ik, want stel je voor dat het waar zou zijn.

Ik zou me er geen zorgen over maken, Tish.

Hier zit niet eens genoeg in om je hoed eraf te blazen.

En deze dan?

Niet kijken.

Je hebt nooit gezegd dat je kon zingen. - Jessie. Je bent gekomen.

Dat zei ik toch? - Ik ben zo blij dat je er bent.

Is ze niet schattig, Tosh?

Dit is Jessie Kelly, mijn... - Kennis.

En dit is Tosh, mijn partner in de misdaad.

Aangenaam kennis te maken. - Dat is wederzijds.

Wat wil je drinken? - Ik koop m'n eigen drankjes.

Blijf jij maar hier met je vrienden.

Waar is dat verband voor? - Zelfmoordpoging.

Sloeg met zijn arm door een raam, en raakte een slagader.

Hij zit hier omdat hij z'n vriendin vermoord heeft.

Hij wil het zo snel mogelijk achter de rug hebben.

Nou, we doen ons best, Georgie.

E�n meter achtenzestig.

Ik was assistent van Duggie Ford tijdens mijn laatste klus.

O, ja? Houden zo.

Een kerel in Strangeways.

Een gangstermoord. - Hoe ging 't?

Niet slecht.

Ford was zenuwachtig. Maar hij deed het goed.

En snel. Zestien seconden, zeiden ze.

Juist. Hier is de zandzak.

Even een nachtje laten rekken.

Hij denkt dat hij bijna nummer ��n is.

Denkt hij dat?

Let goed op, Georgie.

Morgenochtend...

haal ik deze pen er half uit.

Maar net genoeg om �m te laten pakken.

Zo kan hij er sneller uitwippen.

Dus spring als de donder van die valluiken af.

Ik zal snel zijn, Albert. Wij zijn toch een goed team?

Ik wil morgen de dertien seconden doorbreken, Georgie.

Dat was het gemiddelde van mijn vader.

Zeven en een halve seconde. Een record.

Ik zeg het graag, Pierrepoint, Er is geen betere in het land.

Dank u, meneer.

Zeven en een halve seconden, Georgie.

Ik heb nooit zoiets gezien, in de geschiedenis van de doodstraf.

Ik geloof niet dat Ford en die anderen nog een kans hebben.

Ik kan alleen maar zeggen, Georgie...

dat Maximovsky zijn wens heeft gekregen.

Ze zijn weg.

Met Flanagan.

Wat ben je aan het doen? - Ik weet niet. Hij wil niet rennen.

Jij kan nog geen hobbelpaard berijden.

Daar zul je je excuses voor moeten aanbieden.

Nek aan nek. Nog 30 meter te gaan. En Canteen wint.

Nou, wat zei ik je?

Magnifiek, Flanagan. Mijn excuses voor alles wat ik zei.

De Belsener oorlogsmisdadigers arriveren in L�neberg voor hun berechting.

Hun gezichten geven geen indicatie van wat ze denken.

De laatste uit de wagen is Josef Kramer. Het Beest van Belsen.

De rustige gedisciplineerdheid contrasteert sterk...

met de gruwelijke foto's die het land choqueerden...

toen zij getoond werden op het nieuws.

Meer dan vier miljoen mensen...

zijn wetenschappelijk vergast.

In dit kamp, lieten SS vrouwen, geleid door Irma Grese...

hun slachtoffers aan stukken scheuren door valse honden.

Zwangere vrouwen gingen rechtstreeks naar de gaskamer.

En alles werd gedaan met angstwekkende precisie.

De gevangenen kregen geallieerde officieren als advocaten.

Naast Kramer zit Dokter Fritz Klein, de medische officier in Belsen.

Een man met een zwaar geweten.

Na 12 jaar nazi misdaden...

vraagt men zich af wat zij van de Britse rechtsgang vinden.

Wellicht verwarren zij eerlijkheid net zwakte.

Annie, dit is Tish, die jonge zangvogel waar ik het over had.

Vereert u te ontmoeten. - Hoe maakt u het?

Heb je van de film genoten? - Ja, het was erg komisch, nietwaar?

Ja, je moet er wel om lachen. Ik ben dol op ze, The Crazy Gang.

Ik weet niet waarom. Volwassenen die zich als idioten gedragen.

Het spijt me, Mrs Pierrepoint. Dit is Jessie, mijn vriendin.

We hebben elkaar al ontmoet.

Wil je met ons meegaan? We gaan wat drinken.

Goed, ja... - We moeten maar weer naar huis.

Een andere keer misschien?

Of misschien niet. - Doe niet zo, Jessie.

Ik snap niet waarom je met hen omgaat. Ze hebben geen tijd voor je.

Nou, ik heb geen tijd voor hen.

Jessie.

Over schaamteloos gesproken.

Ze laat hem zomaar staan.

Het heeft niets met ons te maken. - Het klopt niet, Albert.

Ze heeft een man en twee kinderen.

Het klopt niet.

Annie?

Ben je wakker?

Wat is er, lieverd?

Er is iets...

dat ik je wil vertellen.

Kan het niet tot morgen wachten?

Nee, het is belangrijk.

Het gaat over wat ik doe...

als ik op reis ga.

Je weet wel, de brieven.

Ik weet wat voor werk je doet, Albert.

Dat weet je... - Ik ben erachter gekomen.

Waarom heb je niets gezegd?

Ik wilde het van jou horen.

Je vraagt je zeker af waarom we je naar Londen hebben laten komen.

Dat heb ik me afgevraagd, meneer. - Dan moet je bij de veldmaarschalk zijn.

Pierrepoint, dit is veldmaarschalk Montgomery.

Nee. Monty?

Wat zei hij?

Nou, hij zei...

hij keek me in de ogen en zei...

''De ogen van de wereld zijn op ons gericht, Mr Pierrepoint. Na wat de Nazi's...''

in Belsen gedaan hebben...

is het belangrijk te tonen...

dat het Britse rechtssysteem streng maar eerlijk is.

Er is mij verzekerd...

dat u de beste bent in uw vak.

Zei hij dat? Echt waar?

Zei hij echt dat jij de beste was?

De Russen zouden ze zonder meer tegen de muur aanzetten. Ongetwijfeld.

De Amerikanen wurgen ze blijkbaar...

en laten ze een half uur aan een touw bengelen.

Maar ik begrijp dat u een meer verfijnde methode gebruikt, Mr Pierrepoint.

Ik zal stijfsel voor de boorden van je overhemden moeten halen.

En ik heb genoeg bonnen opgespaard voor een paar nieuwe schoenen.

Ik heb een systeem van ophanging, meneer.

Het verwijderen van de tweede en derde wervel resulteert in een onmiddellijke dood.

En dat kunt u elke keer garanderen?

Ja, meneer, ik geloof het wel.

Dan bent u mijn man, Mr Pierrepoint.

Ik wil dat de wereld weet dat onze executies de effici�ntste en meest humane zijn.

En u bent een belangrijk onderdeel van dat plan.

En wat zei jij?

Ik zei dat ik het druk had met mijn bestellingen, maar als ik tijd had...

Albert!

Wat denk je dat ik zei? Ik zei tegen hem...

dat ik woensdag naar Duitsland zou vliegen.

Ik blijf misschien tien dagen weg.

Hij heeft mij speciaal gekozen.

Dit is 't, Annie.

Ik ben nummer ��n.

Als u mee wilt komen, meneer.

Dit is de lijst voor donderdag.

Pierrepoint, fijn je weer te zien.

Gouverneur Paton-Walsh.

Sorry, ik moet natuurlijk Brigadier zeggen. Ik moest wel nadenken toen ze dat zeiden.

Ik begrijp dat Monty persoonlijk om jou vroeg.

Ik was vast de eerste op de lijst, meneer.

Ja. Luister...

we hebben de galgen gemaakt volgens de specificaties van Binnenlandse zaken...

zoals je verzocht.

En hier is de lijst met gevangenen die morgen terecht gesteld worden.

Hoe hadden we zoiets thuis moeten klaren, h�, Pierrepoint?

Dertien op ��n dag?

Ik volg u niet, meneer. Ik dacht dat we een week de tijd hadden.

Ja, maar er zijn dagelijks verschillenden groepen.

Hoeveel zijn er dan?

47 in totaal. - 47?

En dat is alleen deze week.

En ze komen er met bosjes aan...

nu de veroordelingen uitgesproken zijn.

Goed dan.

Luitenant Llewelyn is als uw assistent aangewezen...

en hij zal u naar uw verblijfplaats brengen.

Zal ik die voor u nemen? - Nee, die draag ik zelf wel.

Dank u, meneer.

Het is nogal veel, vindt u niet?

Dertien op ��n dag.

Waar Monty om vroeg, krijgt hij.

Die grote kerel rechts is Kramer.

Commandant van Belsen.

Hij stond op zijn balkon en schoot voor de lol op die arme sloebers.

Net achter hem, die oudere man is Fritz Klein.

Dokter Dood, noemen we hem. Hij deed alle experimenten.

Die jonge vrouw rechts...

is Irma Grese.

Zij liep door het kamp met een zweep. Getuigen zagen haar...

Luister eens goed naar mij, luitenant.

Het interesseert ons niet wat zij gedaan hebben.

Het zijn mensen en zij moeten sterven. Meer hoeven we niet te weten.

Als je met mij werkt, moet jij je concentreren op hun lengte...

gewicht, en gezondheid.

Zo krijgen we het karwei snel en effici�nt gedaan.

89 Kilo.

Irma Grese.

E�n meter zestig.

Doe jij het werk van de Joden maar.

51 Kilo.

Dat was de laatste.

Ik moet ze een uur laten hangen voordat we ze eraf halen.

We moeten dat terugbrengen naar 20 minuten, anders redden we het niet.

We hangen de mannen twee tegelijk op. De vrouwen eerst, ��n tegelijk.

Begin met haar. - Ja. Arrogante teef.

Zij is de jongste.

Zij zal het bangst zijn.

Irma Grese.

Kom mee.

Heren, over 20 minuten weer verzamelen.

Raar. Ik dacht dat dit een makkie zou zijn.

Na wat die mensen gedaan hebben.

Iemand in je vizier krijgen en de trekker overhalen...

is ��n ding.

Maar naast ze bij de galg staan...

en allebei weten wat er gaat gebeuren...

Weten wat er gaat gebeuren is het ergste.

De absolute zekerheid dat ze gaan sterven.

Het in hun ogen zien.

Maar, het is zoals u zei.

Dat zijn wij niet echt.

Dat klopt, knul.

Tijd voor een biertje?

Nee, we mogen geen achterstand oplopen.

Goed...

haal de laatste doodskist, dan zijn we klaar.

Die zijn op. Een foutje in de communicatie.

Hoe bedoel je? - Er zijn geen doodskisten meer.

We moeten hem naar buiten dragen. En hem zo begraven.

Nee, dat hoort niet.

Er zijn dertien gevangenen. Er horen dertien doodskisten te zijn.

Dat accepteer ik niet.

De dertiende van de maand, dertien gevangenen, dertien getuigen.

Dat accepteer ik niet.

Deze man heeft voor zijn zonden geboet.

Wat van hem over is, moet met waardigheid behandeld worden.

Ik ga een kist zoeken.

Doe dat.

Mr Pierrepoint?

Jack Ellis, Daily Sketch.

Kunt u ons vertellen over uw tijd in Duitsland? Hoeveel heeft u er opgehangen?

Wat? - De Belsen bende. Zeiden ze nog iets?

Heeft u een boodschap voor onze lezers?

Nee, die heb ik niet. Wegwezen.

Ben jij dat, schat?

Er staat een verslaggever buiten en een kerel die foto's neemt.

Ja, ik weet 't.

Ze zijn er al een paar dagen. Ze vroegen wanneer je terugkwam...

en je was op de radio. - Hoe bedoel je?

Ze noemden zelfs je naam. Albert Pierrepoint, zeiden ze.

Wat hebben ze over mij gezegd? - Waar je geweest bent...

wat je gedaan hebt...

en je hebt al een paar keer in de krant gestaan. Ik heb ze bewaard.

Nou, dat hoort niet.

Dat hoort niet. Nee.

Goed zo, Mr Pierrepoint.

Hou het goede werk vol, Albert.

Hang ze allemaal op. Nazi zwijnen.

En? Hoe gaat het nu?

Met je vriendin bedoel ik.

Ik heb het uitgemaakt.

Ze bedroog me.

Ze was helemaal kapot toen ik het haar vertelde.

Ze zei dat ik alles voor haar was.

Ik heb haar een diamantenring gegeven.

Kostte me een maandsalaris...

maar ik maakte het uit, omdat...

ze me bedroog.

Je kan niet alles pikken, nietwaar?

Moet je kijken.

Dit hoort niet, Annie.

Wat ik doe is priv�. Nu weet iedereen het.

Ik voel me er niet op mijn gemak bij. Het hoort niet zo te gaan.

Ik heb nagedacht.

Ik heb mijn plicht gedaan.

Misschien is het tijd om er mee te stoppen.

Ik vind dat je gelijk hebt.

Je zegt altijd dat je als kruidenier niet genoeg respect krijgt.

Maar ik bedoelde... - Ik weet wat je bedoelt.

Wil je even naar mij luisteren?

Het geld dat je in Duitsland verdiend hebt...

en wat we al hadden, is bijna 300 pond.

Daar mag je niet aankomen.

Je hebt toch altijd gezegd dat je eigen baas wilde zijn?

Nu is je kans.

De pacht van The Struggler loopt over twee maanden af. Ik heb de brouwerij gebeld.

Met dat geld hebben we een mooie start.

Wij hebben geen kroegervaring. - Nou...

we kunnen het proberen.

Misschien wordt het een fiasco. We hebben geen idee hoe je...

klanten moet optrommelen.

Ik denk dat er genoeg mensen zijn...

die een biertje willen kopen bij de man die het Beest van Belsen opgehangen heeft.

Jij niet?

Evans blijft maar doorratelen.

Dag en nacht...

gaat hij maar door...

dat een ander het gedaan heeft.

Hij kan het niet onder ogen zien.

Wurgde zijn eigen dochter.

Ja, en begroef haar in de wasserij.

En nu kan hij het niet onder ogen zien.

Mr Pierrepoint.

Ik zweer het u, ik zit hier voor iets wat ik niet gedaan heb.

Kom mee.

Ik denk dat Christie het gedaan heeft.

...de doodstraf. Schaf de doodstraf af.

Het is Pierrepoint, de moordenaar.

Daar.

Moge God u vergeven.

Daar is hij.

Wat is er met Tish?

Ik weet niet. Zo is hij de hele avond al.

Twee bier, een whisky en ginger ale.

Wat is dat allemaal?

Die zijn voor jou. Ze kopen de hele avond al whisky voor je.

Die krijg ik niet op. Wat moet ik daarmee? - Verkopen.

- Whisky en ginger ale was het toch? - Dat klopt, ja.

H�, Tosh, zing iets voor ons.

Wat denk je ervan, Tish?

Ik zal je een liedje geven.

Kom, laten we een nummertje opvoeren.

We laten ze even lachen. Waar heb je zin in?

Kom op, wordt vrolijk.

Rustig, knul. - Gin en tonic.

O, God, daar is hij. - Is dat 'm?

Blijf bij haar vandaan.

Ze wil niet dat je haar lastigvalt, volgt of naar haar raam staart, begrepen?

Blijf bij haar vandaan.

Ze hoort nu bij mij. - Ik ga er met hem vandoor.

Ik en de kinderen. Ergens waar je ons niet kunt vinden.

Blijf van haar af. - Ik hou van je, Jessie.

Zo is het genoeg.

Ophouden, anders bel ik de politie.

Hij heeft 't begrepen. - Ik wil dat jullie weggaan.

Ik ga niet weg.

Hij valt mij lastig.

Hij heeft erom gevraagd. - Kom op, alsjeblieft.

Raak me niet aan. Niet na wat je gedaan hebt.

Zo is het genoeg. Eruit!

Ik begrijp niet hoe je het volhoudt dat hij je aanraakt.

Ze zitten onder het bloed.

Onder het bloed.

Onder het bloed, jullie allebei.

Ik heb laatst zelfs gebeden.

Om me rust te geven.

Om er niet aan te denken.

Je kunt het beste alles vergeten.

Weet je wat ik aan jou bewonder?

Je sterke karakter.

Zoals je alles binnenhoudt.

Ik bedoel de dingen die je doet.

Zo'n last meedragen.

En niemand zou iets kunnen vermoeden.

Het is niet makkelijk geweest.

Ik heb hier dingen zitten die ik daar liever niet zou hebben.

Ik kan ze op afstand houden.

Maar ze wachten op me.

Ze wachten tot ik mezelf bloot geef.

Ik heb een hoop klussen in Duitsland gedaan.

Meer dan ik eigenlijk aankon.

Teveel.

Ik ben z� moe.

Albert?

Maar...

het zit me niet dwars.

Ik slaap als een roos, nietwaar, Annie?

Ik ga er vandoor.

Welterusten, Annie.

Welterusten, Tish.

Tosh...

het spijt me zo.

Ik heb je tas ingepakt.

Dat zag ik. Dank je.

En wat had Tish te zeggen?

Hij verontschuldigde zich.

Dat is hem geraden ook, al die problemen de pub in brengen.

Hij houdt van haar.

Dat zei hij.

Er staat hier een melding van een klus in Strangeways...

maar geen betaling daarvan.

Dat is waarschijnlijk een uitstel geweest.

Dat gebeurt vaak.

Is er is geen annuleringspremie?

Dat ligt aan de gevangenis.

Sommige gevangenissen betalen, en anderen niet.

Dat is niet eerlijk.

Het is toch niet jouw schuld dat ze uitstel gekregen hebben?

Hoe zit het met de kosten? Heel dat eind reizen voor niets.

We hebben alleen de pub, toch?

Jij dekt me toch. - Ja, maar dat weten zij niet.

Je runt de zaak geweldig.

Ik ben echt trots op je, Annie.

Albert Pierrepoint. Dat ben jij toch?

Ik herken je van je foto's. - Sorry, mevrouw, kan ik u helpen?

Red hem alsjeblieft.

Red mijn zoon. Ze zeggen dat jij hem gaat ophangen.

Sorry, ik kan u niet helpen - Alstublieft, Mr Pierrepoint.

Jimmy was een brave jongen.

Zeg ze dat je het niet doet.

Sorry, mevrouw, u vergist zich.

Ik weet anders niet hoe ik hem moet redden.

Alstublieft, Mr Pierrepoint. - Het spijt me, mevrouw.

Op de 27e en 28e ben ik weg.

Goed, schat.

Ik moest aan de andere kant binnenkomen.

Albert. - Georgie.

Heb je de demonstranten gezien?

Ze blijven maar terugkomen.

Ze zullen er morgenochtend ook zijn. Hoe koud het vannacht ook wordt.

Wat willen ze nou, Albert?

Die kerel, Corbitt. Hij heeft een jonge vrouw vermoord.

Hij nam haar mee naar een hotel en wurgde haar.

Ze komt toch nooit meer terug, Albert?

Waarom zo'n drukte maken voor die kerel?

Laat ze maar schreeuwen, Georgie.

Doe je werk, dan doe ik het mijne.

En ik zal morgen lekker slapen...

zoals ik altijd doe.

Daar ben je, Pierrepoint. - Gouverneur.

Die kerel Corbitt morgen...

Er is iets vreemds gebeurd...

hij zegt dat hij je kent.

Zegt hij dat? - Hij zegt dat hij een vriend van je is.

Ik ken geen James Corbitt.

Sinds mijn foto in de krant gestaan heeft, denken een hoop mensen dat ze mij kennen.

Hij maakt zich nogal zorgen of je hem morgen zal herkennen.

In welk opzicht?

Op het persoonlijke vlak vermoed ik, als je zijn cel binnengaat.

Hij zegt dat hij het op prijs zal stellen.

Dat is niet de normale gang van zaken.

Het zal wel helpen alles gladjes te laten verlopen.

We willen geen problemen, of wel, Pierrepoint?

Prima.

Er zijn er niet veel die zin hebben om te zingen, nietwaar, Albert?

Hij heeft geen slechte stem.

Albert, wat is er?

E�n meter...

en nog iets.

Wat is dit nou?

We hebben recht op een warme maaltijd.

Dat is ons recht. Een warme maaltijd. Wij zijn geen konijnen.

De kok is al naar huis. - Laat hem maar terugkomen dan.

Anders doe ik het morgen niet.

Ga maar kijken wat je kunt doen.

Hallo, Tosh.

Hallo, Tish, oude vriend.

Het spijt me, makker.

Je moet je omdraaien.

Kom mee.

Alles komt goed, Tish.

Kom op.

Ik zorg wel voor je.

Dank je, Albert.

Waar heb je gezeten?

Dat weet je wel.

Ik begon me zorgen te maken.

Je bent later dan normaal.

Ik ben wat wezen drinken.

Juist.

Met je vrienden?

Ik heb geen vrienden.

Ik wilde dit uitgeven.

Je eten is droog geworden. Ik doe er wel wat jus op.

Wil je een aardappel met...

Ik heb geen honger, dank je.

Waarom vraag je niet...

waarom ik ben wezen drinken?

Zoals mijn vader vroeger deed.

Misschien heb je dadelijk trek in een boterham.

We hebben goed gedraaid vanavond.

De meeste vaste klanten waren er.

Ik heb dozen chocolade achter de bar gelegd.

Ik heb er elf verkocht.

Tegen sluitingstijd beginnen ze zich schuldig te voelen.

En nemen ze een doos mee om het thuis goed te maken.

Ik dacht dat we misschien...

Weet je wat ik vandaag gedaan heb, Annie?

Ik heb Tish opgehangen.

Tish?

James Henry Corbitt, zo heette hij. Dat wisten wij niet.

Hij heeft Jessie vermoord, weet je.

Op een avond was hij haar naar Liverpool gevolgd...

een goedkoop hotel, zijn handen om haar strot.

Als hij haar niet kon krijgen, dan niemand niet.

Alweer een treurig verhaal, net zoals de rest.

Ik deed het touw om zijn nek...

en hing hem daar voor op.

Zeg dan iets.

Wil je er niets over horen?

Wil je niet weten hoe hij er uit zag?

Wat hij zei?

Wil je niet weten hoe het voelt om je vriend op te hangen?

Nee, wat ik wilde zeggen was...

misschien kunnen we bloemen gaan verkopen.

Een heleboel bloemen achter de bar zetten...

Wat vind jij?

Ik heb hem opgehangen, Annie.

Begrijp je dat dan niet?

Ik heb hem gedood, en waarvoor?

Voor geld. Bloedgeld.

Ik keek in zijn ogen, Annie. - Hou op.

Hij zag me, en bedankte me. - Hou op.

We praten er niet over, Albert.

Dat hadden we afgesproken.

Ik wil er nu over praten!

Kijk hier.

Natuurlijk was ik het.

Ik was het de hele tijd. Ik heb ze opgehangen.

Ik.

Zij moorden uit jaloezie, haast, of passie.

En ik? Wat voor reden heb ik?

Ik heb ze allemaal vermoord. Kijk maar.

Honderden.

Blijf van me af.

Nee, Annie, ik kan er niet meer tegen.

Niet alleen. - Dat zal wel moeten.

Ik wil er niets over horen, Albert.

Hou me vast, Annie.

Zoals je altijd doet.

Zeg me dat ik geen slecht mens ben.

Dat kan ik niet, Albert.

Heb je ooit nagedacht hoe het al die jaren voor mij is geweest?

Het gestaar...

het gefluister.

Denk je dat jij de enige bent die geleden heeft?

Wij praten niet over je werk, Albert.

Dat hebben we nooit gedaan en zullen we ook nooit doen.

Sorry, schat.

Vandaag, de moord op Ruth Ellis...

gepleegd uit onze naam.

Achter de politielinie vandaan komt een auto...

zijn passagier...

is Mr Pierrepoint.

Het is Albert Pierrepoint die nu het mikpunt van de woede van de menigte is.

Ik zag dat ze je nog niet betaald hebben voor die klus in juli.

In Strangeways.

Het komt vast weer door een uitstel van executie.

Het klopt niet, Albert.

Je moet het niet meer pikken.

Je moet ze een brief schrijven.

Een brief schrijven?

Wat moet ik erin zetten?

Ik weet niet. Maar...

ze buiten je goedheid uit.

Na al die trouwe jaren.

Als ik jou was, dan zou ik...

Wat, Anne?

Ik weet het niet, maar...

zeg ze dat je overweegt je naam van de lijst te halen.

Uit protest.

Ja, dat zit me al een tijd dwars.

Ik moet mezelf toch vrijmaken op zo'n dag, niet waar?

Misschien moet ik wel extra mensen inhuren.

Je moet het zelf weten...

maar ik geloof niet dat iemand je dat kwalijk zou nemen.

Ik in ieder geval niet.

Ik pik het niet, Anne. Je hebt gelijk.

Het is een principekwestie.

Ik zal vanavond een brief schrijven.

Dan ga ik een pot thee zetten.

Tussen 1933 en 1955 hing Albert Pierrepoint 608 mensen op.

"De vrucht van mijn ervaring heeft een bittere nasmaak...

de doodstraf heeft volgens mij niets opgeleverd behalve wraak. "

Gedownload van: www.NLOndertitels.com