All language subtitles for The Miracle of Teddy Bear_S01E02_Episode 2.Thai (CC)
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated:
1
00:00:03,440 --> 00:00:05,720
[เพลง "แล้วเราจะพบกัน" โดย ดับเบิลเค]
2
00:02:06,200 --> 00:02:07,400
[ดนตรีตื่นเต้น]
3
00:02:07,480 --> 00:02:09,160
[เต้าหู้] อยู่ดีๆ ผมก็กลายเป็นคนฮะ
4
00:02:09,240 --> 00:02:11,840
[เสียงเห่าต่อเนื่อง]
5
00:02:15,160 --> 00:02:16,240
มึงเป็นใคร
6
00:02:17,120 --> 00:02:18,320
มึงบอกกูมา มึงจะเอาอะไร
7
00:02:18,400 --> 00:02:19,880
กูจะช่วยให้ความจำมึงกลับมาเอง
8
00:02:20,560 --> 00:02:22,720
เพราะกูก็อยากรู้เหมือนกัน ว่ามึงเป็นใครกันแน่
9
00:02:23,800 --> 00:02:25,600
แม่ แม่เห็นเต้าหู้ไหม
10
00:02:26,320 --> 00:02:27,160
รอด้วย
11
00:02:27,240 --> 00:02:29,080
[เสียงร้องตกใจและเสียงแตรรถ]
12
00:02:29,920 --> 00:02:32,320
น้อง เป็นอะไรมากหรือเปล่า
13
00:02:33,000 --> 00:02:34,200
- [เกณฑ์] โอ๊ย
- หล่อ
14
00:02:35,240 --> 00:02:36,560
พี่หนึ่ง
15
00:02:36,640 --> 00:02:37,880
[เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ
16
00:02:38,360 --> 00:02:41,320
[ดนตรีสนุก]
17
00:02:42,360 --> 00:02:43,640
เฮ้ย
18
00:02:43,720 --> 00:02:45,600
[เสียงถีบ]
[เต้าหู้] พี่ณัฐ
19
00:02:46,200 --> 00:02:47,760
[ณัฐ] ทำไมมึงไม่ใส่เสื้อผ้า
20
00:02:48,720 --> 00:02:49,800
พี่ณัฐยังไม่ใส่เลยฮะ
21
00:02:53,240 --> 00:02:56,240
[มทนา] พ่อจ๋า หยิบช้อนให้แม่หน่อย
22
00:02:58,320 --> 00:02:59,240
ขอบคุณค่ะ
23
00:03:00,240 --> 00:03:03,240
[ดนตรีผ่อนคลาย]
24
00:03:05,200 --> 00:03:06,560
โอ๊ย เจ้าชายน้อย
25
00:03:06,640 --> 00:03:08,280
มันไม่ได้หั่นแบบนี้ลูก
26
00:03:09,240 --> 00:03:11,480
มันต้องเอาอันนี้ออกลูก
27
00:03:11,560 --> 00:03:14,120
[เสียงหั่นซอย]
28
00:03:15,360 --> 00:03:16,280
พ่อ
29
00:03:16,360 --> 00:03:18,600
[มทนา] เดี๋ยวเราไปกินข้าว
ในสวนกันเหมือนเดิมนะ
30
00:03:18,680 --> 00:03:19,960
ชวนเจ้าชายน้อยไปด้วย
31
00:03:21,120 --> 00:03:23,120
ไปกินกันสามคนเลย นะ
32
00:03:24,080 --> 00:03:25,040
ฮะ
33
00:03:31,480 --> 00:03:33,000
ณัฐไปแล้วนะแม่
34
00:03:33,560 --> 00:03:35,480
เดี๋ยวณัฐกินข้าวด้วยกันก่อนสิลูก จะเสร็จแล้ว
35
00:03:35,560 --> 00:03:37,080
ไม่อะแม่ ณัฐรีบ
36
00:03:39,880 --> 00:03:41,520
งั้นเอาปิ่นโตไปด้วย
37
00:03:42,520 --> 00:03:45,200
พ่อกับแม่ช่วยกันทำ ของชอบณัฐทั้งนั้นเลย
38
00:03:45,280 --> 00:03:47,640
[ดนตรีตึงเครียด]
39
00:03:47,720 --> 00:03:49,560
แม่เลิกพูดถึงพ่อสักทีได้หรือเปล่า
40
00:03:51,640 --> 00:03:53,160
ณัฐไปทำงานแล้ว
41
00:03:58,200 --> 00:03:59,840
[มทนา] ณัฐก็เป็นแบบนี้แหละพ่อ
42
00:04:02,120 --> 00:04:03,080
พ่ออย่าโกรธลูกเลยนะ
43
00:04:05,040 --> 00:04:07,920
[มทนา] ไม่เอาพ่อ อย่าทำเอง มันร้อน
44
00:04:08,000 --> 00:04:10,040
งั้นเดี๋ยวผมไปเปิดประตูให้พี่ณัฐก่อนนะฮะ
45
00:04:10,120 --> 00:04:10,960
[มทนา] จ้ะ
46
00:04:13,600 --> 00:04:15,200
[มทนา] เจ้าชายน้อย
47
00:04:15,720 --> 00:04:17,839
เดี๋ยวป้ากับลุงไปรอในสวนนะจ๊ะ
48
00:04:17,920 --> 00:04:19,160
ฮะ
49
00:04:34,800 --> 00:04:36,080
[เสียงจันหัวเราะเจื่อนๆ ]
50
00:04:36,160 --> 00:04:39,440
ไม่ต้องตกใจนะจ๊ะ พวกเราเป็นเพื่อนบ้านคุณนา
51
00:04:39,520 --> 00:04:42,560
น้าเห็นเราแวบๆ อยู่บ้านหลังนี้เหรอจ๊ะ
52
00:04:42,640 --> 00:04:44,800
แล้วเราเป็นใคร ชื่ออะไร มาจากไหนจ๊ะ
53
00:04:44,880 --> 00:04:46,520
จะค้างชั่วคราวหรือจะอยู่ถาวรล่ะ
54
00:04:47,320 --> 00:04:48,760
ตอบไม่ได้
[เสียงโหน่งตกใจ]
55
00:04:48,840 --> 00:04:50,200
ความลับเหรอ
56
00:04:50,280 --> 00:04:53,360
ไม่ใช่ความลับหรอกฮะ
ผมแค่ไม่รู้ว่าจะตอบตอนไหน
57
00:04:53,440 --> 00:04:57,080
[เต้าหู้] ตอบใครก่อนดีฮะ
[เสียงหัวเราะสะใจและสะอึก]
58
00:04:57,160 --> 00:05:00,200
[เสียงหัวเราะกลบเกลื่อน]
มุกเยอะนะเราเนี่ย
59
00:05:00,280 --> 00:05:02,800
- นี่ พวกเราไม่ได้อยากจะซอกแซกหรอกนะ
- เออ
60
00:05:02,880 --> 00:05:06,080
เห็นเป็นเพื่อนบ้านกัน
ก็แค่อยากจะรู้จักกันไว้เท่านั้นน่ะ
61
00:05:06,160 --> 00:05:08,120
ใช่จ้ะ น้าชื่อจัน
62
00:05:08,200 --> 00:05:10,560
- น้าชื่อโหน่ง
- ลุงชื่อชู
63
00:05:10,640 --> 00:05:13,360
มากับโหน่งแล้วก็มากับจัน
[เสียงหัวเราะ]
64
00:05:13,440 --> 00:05:15,040
ผมชื่อเต้าหู้ฮะ
65
00:05:15,120 --> 00:05:17,040
[เต้าหู้] เพิ่งย้ายมาอยู่บ้านพี่ณัฐเองฮะ
66
00:05:17,120 --> 00:05:18,520
พี่ณัฐให้มาช่วยดูแลคุณป้าฮะ
67
00:05:18,600 --> 00:05:21,480
โห เต้าหู้ชื่อน่ากินจังเลยนะ
[เสียงชูหัวเราะ]
68
00:05:21,560 --> 00:05:24,000
มีอะไรก็บอกได้นะ ลุงช่วยได้เสมอนะ
[เสียงโหน่งกระแอม]
69
00:05:24,080 --> 00:05:24,960
[เต้าหู้] ได้เลยฮะ
70
00:05:25,040 --> 00:05:26,720
- ขอบคุณนะฮะ
- เออ
71
00:05:26,800 --> 00:05:27,720
[มทนา] เจ้าชายน้อย
72
00:05:27,800 --> 00:05:29,360
เจ้าชายน้อยมากินข้าวได้แล้วลูก
73
00:05:29,440 --> 00:05:32,520
สงสัยคุณป้าจะเรียกผมแล้ว ผมไปก่อนนะฮะ
74
00:05:33,080 --> 00:05:34,320
เอ้าๆ
75
00:05:34,400 --> 00:05:35,720
[ดนตรีเบาสมอง]
76
00:05:43,240 --> 00:05:46,360
แปลกนะ คุณนาอยู่คนเดียวมาตั้งหลายปี
77
00:05:46,440 --> 00:05:48,200
ไม่เห็นมีใครมาดูแลเลย
78
00:05:48,280 --> 00:05:50,800
ทำไมน้องณัฐจู่ๆ ถึงจ้างคนมาดูแล
79
00:05:50,880 --> 00:05:54,320
หือ ก็ไม่ใช่แค่คนดูแลน่ะสิคะ
80
00:05:55,480 --> 00:05:56,520
[ชู] หือ
81
00:05:56,600 --> 00:06:00,560
[ผู้ประกาศข่าว] หลายคนเนี่ยพยายาม
จะแหงนมอง ไบร์ทคือหนึ่งในนั้น มองไม่เห็น
82
00:06:00,640 --> 00:06:03,760
เมฆเยอะ แต่นี่เป็นภาพจากอำเภอแม่ริม
83
00:06:03,840 --> 00:06:06,120
จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อคืนนี้
[เสียงขึ้นฉ่ายเห่า]
84
00:06:08,000 --> 00:06:09,320
[เสียงกระแทกและเสียงตกใจ]
85
00:06:10,720 --> 00:06:12,400
[ดนตรีตื่นเต้นปนลึกลับ]
86
00:06:16,080 --> 00:06:17,360
เจ้าชายน้อย
87
00:06:18,400 --> 00:06:19,400
[มทนา] เจ้าชายน้อย
88
00:06:34,920 --> 00:06:36,160
- หา
- หา
89
00:06:36,240 --> 00:06:37,920
- เฮ้ย
- ไม่ใช่เสื้อผ้า
90
00:06:38,000 --> 00:06:39,720
ตกมาจากระเบียงคุณณัฐเลยเหรอครับ
91
00:06:40,280 --> 00:06:41,960
บันเทิงไหมล่ะคะบ้านนี้
92
00:06:42,040 --> 00:06:44,600
ไม่รู้ว่าดูแลถึงซอก ถึงมุมไหน
93
00:06:44,680 --> 00:06:46,680
- [จัน] ถึงกับต้องแก้ผ้าดูแลอะค่ะ
- [ชู] อื้อฮือ
94
00:06:46,760 --> 00:06:49,880
แล้วคุณนานะคะ
ก็เรียก "เจ้าชายน้อย เจ้าชายน้อย" อีก
95
00:06:49,960 --> 00:06:52,160
ไม่ป่วยจริงทำไม่ได้นะคะเนี่ย
96
00:06:52,240 --> 00:06:54,240
คิดมากไปหรือเปล่าน่ะคุณจัน
97
00:06:54,320 --> 00:06:56,880
มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างนั้นก็ได้นะผมว่า
98
00:06:56,960 --> 00:06:58,720
ไม่อย่างนั้นแล้วมันยังไงคะ
99
00:06:58,800 --> 00:06:59,640
หือ
100
00:07:01,120 --> 00:07:02,160
ก็
101
00:07:02,920 --> 00:07:05,400
[โหน่ง] เขาก็อาจจะอาบน้ำอยู่นะ
102
00:07:06,600 --> 00:07:09,600
[ดนตรีผ่อนคลาย]
103
00:07:18,440 --> 00:07:20,920
[โหน่ง] แล้วก็ลืมว่าตากผ้าเช็ดตัวไว้ที่ระเบียง
104
00:07:24,320 --> 00:07:26,360
แล้วก็เดินออกมาเอา
[เสียงลมพัด]
105
00:07:26,840 --> 00:07:30,080
[โหน่ง] บังเอิญโชคร้ายมาก
ร่วงลงมาจากระเบียง
106
00:07:31,000 --> 00:07:32,240
ไม่ใช่อะ
107
00:07:32,320 --> 00:07:34,880
ตอนที่เด็กคนนั้นตกลงมา ตัวไม่ได้เปียก
108
00:07:35,440 --> 00:07:37,480
แล้วก็ไม่มีผ้าตกลงมาด้วยสักชิ้นค่ะ
109
00:07:37,560 --> 00:07:39,920
เขาอาจจะมาล้างระเบียงจริงๆ ก็ได้
110
00:07:40,000 --> 00:07:43,160
โดยที่เขากลัวเสื้อผ้าจะเปื้อน
ก็เลยถอดเสื้อผ้าออก
111
00:07:43,240 --> 00:07:46,960
แล้วทีนี้ก็ขัดไปขัดมามันลื่น อาจจะตกลงมานะครับ
112
00:07:47,040 --> 00:07:51,520
โอ๊ย ที่บ้านปลูกลาเวนเดอร์หรือเปล่าคะเนี่ย
[เสียงชูถอนใจ]
113
00:07:52,200 --> 00:07:53,720
เลิกโลกสวยได้แล้วค่ะ
114
00:07:53,800 --> 00:07:56,600
เด็กสมัยนี้เขาไปถึงไหนต่อไหนกันแล้วค่ะ
115
00:07:56,680 --> 00:07:59,280
ไอ้ถึงไหนต่อไหนของคุณจันน่ะไปถึงไหนล่ะครับ
116
00:07:59,360 --> 00:08:02,360
ก็เมื่อคืนนะคะ ฉันเห็นเด็กคนนั้น
117
00:08:02,440 --> 00:08:04,240
[จัน] ปีนเข้าระเบียงห้องณัฐค่ะ
118
00:08:04,320 --> 00:08:07,320
[ดนตรีเบาสมอง]
119
00:08:09,880 --> 00:08:13,680
[จัน] กลางค่ำกลางคืน ยังลับๆ ล่อๆ
ย่องเข้าห้องแบบนั้น
120
00:08:13,760 --> 00:08:16,280
เช้าวันนั้น ก็คงไม่ต่างกันหรอกค่ะ
121
00:08:22,240 --> 00:08:23,760
[เสียงถอนหายใจอย่างหงุดหงิด]
122
00:08:32,360 --> 00:08:33,880
[เสียงจันถอนใจตกใจ]
123
00:08:33,960 --> 00:08:38,120
[จัน] สุดท้าย ก็ไม่พ้น จบลงที่เตียง
124
00:08:38,200 --> 00:08:39,200
[เสียงจันหัวเราะคิกคัก]
125
00:08:41,440 --> 00:08:43,520
ไม่รู้ว่าคุณนาจะรู้หรือเปล่า
126
00:08:43,600 --> 00:08:47,760
ว่าลูกชายกับคนดูแลนี่ ไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว
127
00:08:47,840 --> 00:08:49,080
วุ้ย
128
00:08:49,160 --> 00:08:53,080
ถ้าเกิดว่ารู้เนี่ย คงจะต้องอกแตกตายอีกแน่ๆ
129
00:08:53,160 --> 00:08:55,080
[เสียงหัวเราะ]
โอ้โฮ
130
00:08:55,160 --> 00:08:56,360
[เสียงเห่าและเสียงโหน่งร้อง]
131
00:08:56,440 --> 00:08:57,400
อุ๊ย ว้าย ผู้หญิง
132
00:08:58,200 --> 00:08:59,560
หมาบ้า
133
00:08:59,640 --> 00:09:00,640
[ดนตรีเบาสมอง]
134
00:09:00,720 --> 00:09:03,080
[เสียงจันถอนใจและเสียงขึ้นฉ่ายคราง]
135
00:09:05,080 --> 00:09:06,880
- ใครบ้า
- จันน่ะ
136
00:09:07,600 --> 00:09:10,600
[ดนตรีอบอุ่น]
137
00:09:11,240 --> 00:09:12,400
[มทนา] น่าทานไหม
138
00:09:14,280 --> 00:09:15,720
เจ้าชายน้อยมาพอดีเลย
139
00:09:22,920 --> 00:09:24,240
ขอบใจจ้ะ
140
00:09:24,320 --> 00:09:25,920
ลุงแสนชอบน้ำส้ม
141
00:09:31,520 --> 00:09:32,600
นี่ไงจ๊ะลุงแสน
142
00:09:35,280 --> 00:09:37,720
[มทนา] เดี๋ยวเราอ่านเจ้าชายน้อยกันต่อนะ
143
00:09:38,280 --> 00:09:41,480
วันนั้นขำมากเลย แม่อ่านเจ้าชายน้อยอยู่ดีๆ
144
00:09:41,560 --> 00:09:43,920
เจ้าชายน้อยก็ตกลงมาจากฟ้าจริงๆ
145
00:09:44,000 --> 00:09:45,960
แม่นะหัวใจจะวาย
146
00:09:46,040 --> 00:09:49,600
ดีนะที่พ่อบอก ว่าพ่อเป็นคนส่งเจ้าชายน้อยมา
147
00:09:49,680 --> 00:09:52,520
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
148
00:09:55,640 --> 00:09:58,640
[ดนตรีสดใส]
149
00:10:16,680 --> 00:10:17,640
นี่มึงแก้งานแล้วเหรอวะ
150
00:10:18,520 --> 00:10:19,680
เออ
151
00:10:19,760 --> 00:10:21,520
กูเติมมาเอาใจพี่เจือสุดๆ เลย
152
00:10:21,600 --> 00:10:24,080
ถ้ารอบนี้ไม่ผ่านนะ ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว
153
00:10:24,640 --> 00:10:26,480
ดูมึงอยากทำเรื่องนี้จังวะ
154
00:10:27,440 --> 00:10:29,640
มีอะไรในใจหรือเปล่า
155
00:10:30,200 --> 00:10:32,760
[ดนตรีอบอุ่น]
156
00:10:32,840 --> 00:10:34,400
[เกณฑ์] "เฟิสต์เลิฟ"
157
00:10:35,360 --> 00:10:36,640
หรือว่า…
158
00:10:37,960 --> 00:10:38,960
หรือว่าอะไรของมึง
159
00:10:40,560 --> 00:10:42,240
ก็โอกาสมันมาพอดี
160
00:10:42,320 --> 00:10:44,080
กูเคยอยากทำเรื่องนี้นานแล้ว
161
00:10:44,560 --> 00:10:46,320
กูว่ามันก็ถึงเวลาแล้วล่ะ
162
00:10:50,360 --> 00:10:51,760
เวลาอะไรของมึงวะ
163
00:10:53,040 --> 00:10:54,520
เวลาประชุมไง
164
00:10:54,600 --> 00:10:56,560
ไปตามไอ้พริบมาซิ อยู่ไหนเนี่ย
165
00:10:56,640 --> 00:10:57,720
มันลาจ้ะ
166
00:10:58,600 --> 00:11:01,160
มิน่า สมาธิกูมาแต่เช้าเลย
167
00:11:02,320 --> 00:11:03,680
[เสียงดัง]
ลา
168
00:11:03,760 --> 00:11:04,880
ไปไหนวะ
169
00:11:05,440 --> 00:11:07,840
ไม่รู้ว่ะ เห็นมันบอกว่ามีธุระด่วน
170
00:11:08,880 --> 00:11:10,120
ได้เหรอวะ
171
00:11:10,200 --> 00:11:11,960
วันนี้มีประชุมพี่เจือนะเว้ย
172
00:11:12,040 --> 00:11:16,200
ก็นี่ไง มันถึงได้ฝากงานมาให้มึง
พรีเซนต์แทนกับพี่เจือ
173
00:11:19,760 --> 00:11:21,600
ส่วนนี่เนี่ย กูขอนะ
174
00:11:22,840 --> 00:11:24,120
ไปล่ะ
175
00:11:24,200 --> 00:11:25,760
[ดนตรีผ่อนคลาย]
176
00:11:26,320 --> 00:11:28,000
[เสียงระบายลมหายใจ]
อะไรวะ
177
00:11:33,000 --> 00:11:35,200
[ดนตรีตึงเครียด]
178
00:11:39,600 --> 00:11:42,600
[เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพ]
179
00:11:43,480 --> 00:11:45,440
[แสน] หลานผมอาการเป็นยังไงบ้างครับคุณหมอ
180
00:11:47,520 --> 00:11:49,840
[หมอ] คนไข้มีแผลแตกที่กะโหลกศีรษะนะครับ
181
00:11:49,920 --> 00:11:51,640
กะโหลกยุบตัวลงไปในโพรงกะโหลก
182
00:11:51,720 --> 00:11:53,720
แต่ว่าตอนนี้หมอผ่าตัดให้เรียบร้อยแล้วครับ
183
00:11:53,800 --> 00:11:56,040
แล้ว เมื่อไหร่เขาถึงจะฟื้นล่ะครับ
184
00:11:56,920 --> 00:11:59,560
คงต้องรอประเมินระดับความรู้สึกตัวก่อนน่ะครับ
185
00:11:59,640 --> 00:12:02,520
[หมอ] เพราะว่าในตอนที่ผ่าเนี่ย
คนไข้มีภาวะหัวใจหยุดเต้น
186
00:12:02,600 --> 00:12:05,880
แต่หมอกู้ชีพให้หัวใจ
กลับมาเต้นเป็นปกติแล้วนะครับ
187
00:12:05,960 --> 00:12:10,280
ตอนนี้ก็คงต้องรอดูว่า หลังจากผ่าตัด
คนไข้จะฟื้นตัวได้เร็วมากน้อยแค่ไหนครับ
188
00:12:11,240 --> 00:12:13,440
แล้วต้องรอดูอาการนานเท่าไรครับ
189
00:12:14,440 --> 00:12:17,360
[หมอ] หมอก็ยังตอบไม่ได้นะครับ
ขึ้นอยู่กับตัวคนไข้ด้วย
190
00:12:18,080 --> 00:12:21,120
แต่ในเคสที่แย่ที่สุด ถ้าคนไข้ยังไม่รู้สึกตัว
191
00:12:22,240 --> 00:12:24,640
ก็อาจจะต้องนอนอยู่ในสภาพนี้ไปตลอดชีวิตนะครับ
192
00:12:25,120 --> 00:12:28,120
[ดนตรีสะเทือนใจ]
193
00:12:32,960 --> 00:12:34,080
เอ่อ
194
00:12:34,840 --> 00:12:38,160
สวัสดีค่ะคุณอา พริบเป็นเพื่อนรุ่นน้องพี่ธารค่ะ
195
00:12:38,800 --> 00:12:40,360
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
196
00:12:40,960 --> 00:12:42,320
[อนิก] ผมก็อยากรู้เหมือนกันครับ
197
00:12:50,040 --> 00:12:53,480
นี่เป็นที่มีคนเจอคุณตาธารถูกทำร้าย
198
00:12:55,200 --> 00:12:56,840
[เอฟเฟกต์ตึงเครียด]
199
00:12:57,520 --> 00:13:00,800
[อนิก] เช้ามืดวันนั้น มีชาวบ้านผ่านมาพอดี
200
00:13:01,280 --> 00:13:02,440
[เอฟเฟกต์ระทึก]
201
00:13:03,960 --> 00:13:05,800
[ชาวบ้าน 1] เฮ้ยพี่ นั่นคนหรือเปล่านั่นน่ะ
202
00:13:06,480 --> 00:13:09,280
[ดนตรีตื่นเต้น]
203
00:13:09,360 --> 00:13:10,800
[ชาวบ้าน 1] คุณครับ
204
00:13:10,880 --> 00:13:12,520
[เสียงหวูดรถไฟ]
205
00:13:12,600 --> 00:13:14,320
[ชาวบ้าน 2] รถไฟมา เอาเขาออกก่อนเร็ว
206
00:13:15,240 --> 00:13:17,200
[เสียงหวูดรถไฟ]
207
00:13:29,400 --> 00:13:33,360
[อนิก] โชคดีครับ ที่ชาวบ้านช่วยกันพาคุณตาธาร
ออกจากรางรถไฟได้ทัน
208
00:13:33,440 --> 00:13:35,480
ไม่อย่างนั้นเนี่ย คงโดนรถไฟทับแน่
209
00:13:35,560 --> 00:13:37,680
แล้วธารเขามานอนอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ
210
00:13:38,240 --> 00:13:41,120
แถวนี้เป็นที่เปลี่ยว แล้วก็ไม่มีกล้องวงจรปิด
211
00:13:41,200 --> 00:13:44,200
เราก็ไม่รู้ว่าคุณตาธาร มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงครับ
212
00:13:44,680 --> 00:13:47,840
แต่เป็นไปได้ว่า เขาอาจจะถูกดักปล้น
213
00:13:47,920 --> 00:13:49,440
- ปล้น
- ครับ
214
00:13:49,520 --> 00:13:53,480
ตำรวจท้องที่ค้นหาหลักฐานจนทั่วแล้ว
แต่ว่าไม่พบอะไรเลย
215
00:13:54,920 --> 00:13:58,440
เจอแต่รถคุณตาธาร
จอดห่างจากจุดตรงนี้ไปประมาณกิโลหนึ่ง
216
00:13:58,520 --> 00:14:01,040
ตอนแรกเนี่ย ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร
217
00:14:01,120 --> 00:14:03,680
[อนิก] จนมีคนที่โรงพยาบาล
จำได้ว่าเป็นคุณตาธาร
218
00:14:03,760 --> 00:14:07,800
เราติดต่อค่ายมือถือ เพื่อเช็กบันทึก
การโทรเข้าออกของคุณตาธาร
219
00:14:07,880 --> 00:14:10,920
เลยรู้ว่าคุณสองคน
โทรเข้าไปเป็นสองเบอร์สุดท้าย
220
00:14:12,880 --> 00:14:15,520
ผมถึงเชิญพวกคุณสองคนมาสอบปากคำ
221
00:14:15,600 --> 00:14:18,560
[ดนตรีอึดอัด]
222
00:14:26,920 --> 00:14:28,920
พริบเคยรู้จักพี่ธารค่ะ
223
00:14:29,000 --> 00:14:32,080
เราสนิทกันเพราะเคยเรียนม.เดียวกันที่ญี่ปุ่น
224
00:14:32,160 --> 00:14:34,640
ผมกับธารก็ไปมาหาสู่กันบ้างนะครับ
225
00:14:34,720 --> 00:14:36,120
[แสน] แต่ก็ไม่บ่อยครับ
226
00:14:36,960 --> 00:14:39,840
ที่โทรหาก็ คุยกันตามประสาญาติครับ
227
00:14:39,920 --> 00:14:41,280
คุณเป็นญาติเขา
228
00:14:41,360 --> 00:14:42,800
ผมเป็นอาเขย
229
00:14:42,880 --> 00:14:44,080
แล้วหนูพริบล่ะ
230
00:14:44,160 --> 00:14:45,520
เป็นอะไรกับคุณตาธาร
231
00:14:46,080 --> 00:14:48,720
สถานะชัดๆ เลยก็คือเพื่อนค่ะ
232
00:14:49,520 --> 00:14:52,520
แต่จริงๆ แล้วพริบเคยอยากเป็นมากกว่านั้น
233
00:14:52,600 --> 00:14:54,760
[ดนตรีตึงเครียด]
234
00:14:55,480 --> 00:14:57,400
พ่อแม่ของธารเขาเสียหมดแล้วครับ
235
00:14:57,480 --> 00:14:58,720
[แสน] ธารเขาเป็นลูกคนเดียว
236
00:14:58,800 --> 00:15:01,880
ญาติที่เหลือก็ อยู่ที่กรุงเทพฯ
237
00:15:01,960 --> 00:15:03,400
[แสน] ไม่ค่อยได้ติดต่อกันแล้วครับ
238
00:15:03,480 --> 00:15:06,160
ผมเห็นว่าธารเขาอยู่ที่นี่คนเดียว
239
00:15:06,240 --> 00:15:08,200
ก็เลยแวะเข้าไปดูแลเขาบ้าง
240
00:15:08,280 --> 00:15:09,600
แต่ก็ไม่บ่อยนะครับ
241
00:15:10,160 --> 00:15:11,960
ธารเขามีโลกส่วนตัวสูง
242
00:15:12,880 --> 00:15:14,520
พวกศิลปินก็เป็นแบบนี้ล่ะครับ
243
00:15:14,600 --> 00:15:19,080
ใช่ค่ะ พี่ธารเป็นศิลปิน
และก็เป็นนักโฆษณามือรางวัล
244
00:15:19,160 --> 00:15:21,560
แต่หลังๆ ก็หันไปเปิดสตูดิโอนะคะ
245
00:15:21,640 --> 00:15:26,880
ว่างๆ ก็ไปเดินป่า ไม่ก็ไปรวมกับกลุ่มองค์กร
นักศึกษาทำงานเพื่อสังคมค่ะ
246
00:15:26,960 --> 00:15:29,680
แล้ววันนั้น คุณโทรหาตาธารเรื่องอะไร
247
00:15:29,760 --> 00:15:32,120
ก็แค่นัดว่าจะไปหาที่บ้านน่ะครับ
248
00:15:32,600 --> 00:15:36,640
พอไปถึงที่บ้านก็พูดคุยถามไถ่
สารทุกข์สุกดิบกันบ้าง
249
00:15:36,720 --> 00:15:39,160
ไม่นานน่ะครับ ธารเขาก็ต้องออกไปทำธุระ
250
00:15:39,640 --> 00:15:40,960
ธุระอะไร
251
00:15:41,040 --> 00:15:43,000
ธารเขาไม่ได้บอกผมครับ
252
00:15:43,080 --> 00:15:44,320
แล้วต่อจากนั้นล่ะครับ
253
00:15:44,400 --> 00:15:46,960
ต่อจากนั้นเราก็ออกจากบ้านพร้อมกันครับ
254
00:15:47,040 --> 00:15:49,280
ผมขับรถตามหลังตาธาร
255
00:15:49,360 --> 00:15:53,920
แล้วเราก็คลาดกันตอนที่ผมขับรถไปเฉี่ยวคน
แล้วก็พาไปส่งที่โรงพยาบาลน่ะครับ
256
00:15:54,000 --> 00:15:56,200
เสร็จจากตรงนั้น ผมก็ตรงกลับบ้านเลย
257
00:15:56,760 --> 00:15:59,640
ก่อนหน้านั้น พริบส่งเมลคุยกับพี่ธารเรื่องงานค่ะ
258
00:15:59,720 --> 00:16:01,120
[พริบ] แต่ว่าเขาไม่ตอบ
259
00:16:01,200 --> 00:16:04,480
พริบก็เลยโทรหาเขา แต่พี่ธารก็ไม่รับสาย
260
00:16:04,560 --> 00:16:08,080
พริบคิดว่าเขาคงยุ่งอยู่ ก็เลยไม่ได้ติดต่อไปอีกค่ะ
261
00:16:08,560 --> 00:16:11,640
จนเห็นข่าวประท้วง แล้วก็ยังไม่เห็นพี่ธารเลย
262
00:16:11,720 --> 00:16:15,280
กำลังจะโทรหาเขา แต่ว่าท่านรองก็โทรมาก่อน
263
00:16:15,360 --> 00:16:18,920
แล้วคุณพอจะรู้ไหมว่าคุณตาธารมีปัญหากับใครบ้าง
264
00:16:19,000 --> 00:16:20,200
[เอฟเฟกต์ตึงเครียด]
265
00:16:20,920 --> 00:16:22,080
ไม่มีนะครับ
266
00:16:22,680 --> 00:16:24,400
ธารเขาเป็นเด็กดีนะ
267
00:16:24,480 --> 00:16:28,600
ใช่ค่ะ พี่ธารเป็นคนดี
แล้วก็เป็นคนมีอุดมการณ์มากๆ
268
00:16:28,680 --> 00:16:30,120
เป็นคนเอาจริงเอาจังกับงาน
269
00:16:30,200 --> 00:16:31,760
แบบกัดไม่ปล่อยเลยค่ะ
270
00:16:31,840 --> 00:16:36,000
งั้นหนูพริบคิดไหมว่า
อาจจะมีคนจงใจทำร้ายคุณตาธาร
271
00:16:36,080 --> 00:16:37,560
[อนิก] โดยไม่หวังทรัพย์สิน
272
00:16:37,640 --> 00:16:40,000
พริบก็ไม่มั่นใจเหมือนกันนะคะ
273
00:16:40,080 --> 00:16:44,240
แต่พริบคิดว่าถ้าจะมีคนคิดร้ายกับพี่ธารจริงๆ เนี่ย
274
00:16:44,320 --> 00:16:46,400
ก็น่าจะเป็น…
275
00:16:48,440 --> 00:16:51,080
บริษัทที่พี่ธารประท้วงอยู่นั่นแหละค่ะ
276
00:16:51,560 --> 00:16:54,520
[ดนตรีอึดอัดปนตึงเครียด]
277
00:16:56,960 --> 00:16:57,960
มัน…
[เสียงจิ๊ปาก]
278
00:16:58,040 --> 00:17:00,600
คือมันเครียดไปน่ะ หา ณัฐ
279
00:17:01,520 --> 00:17:03,440
มัน มันเครียดยังไงพี่
280
00:17:03,520 --> 00:17:05,760
ไหนพี่บอกว่าช่องต้องการวายแนวนี้ไม่ใช่เหรอ
281
00:17:05,839 --> 00:17:08,440
ก็ใช่ ช่องต้องการวายแนวนี้
282
00:17:09,160 --> 00:17:13,920
แต่เป็นวายที่สดใสวัยรักแรกรุ่น
ปิ๊งปั๊งๆ ปิ๊งปั๊งๆ น่ะ หา
283
00:17:15,280 --> 00:17:19,000
[เสียงกระแทกเอกสาร]
เนี่ย ถ้าอย่างนี้ ใครจะไปดู เครียดฉิบหาย
284
00:17:19,720 --> 00:17:23,079
พี่กลัวคนไม่ดู หรือว่าโฆษณาไม่เข้ากันแน่พี่
285
00:17:23,160 --> 00:17:26,400
โอ้โฮ ณัฐ มึงยังไม่เข้าใจอะไรอีกวะ
286
00:17:26,480 --> 00:17:30,120
ช่องขายสปอนเซอร์ไม่ได้
287
00:17:30,200 --> 00:17:33,720
อะไรมันจะเกิดขึ้นตามมา เป็นช็อตๆ ฉากๆ
288
00:17:35,160 --> 00:17:37,200
สปอนเซอร์ไม่จ่ายเงินช่อง
289
00:17:37,280 --> 00:17:38,760
ช่องไม่จ่ายเงินเรา
290
00:17:38,840 --> 00:17:41,160
และเงินลงทุนที่พี่ลงไปล่ะ
291
00:17:41,240 --> 00:17:44,600
ฮะ หายหมด ไม่มีเงินจ่ายพวกแกไง
292
00:17:45,560 --> 00:17:47,600
[เจือพูดน้ำเสียงหงุดหงิด]
ฮะ คิดบ้างสิ
293
00:17:47,680 --> 00:17:48,960
กลับไปทำมา
294
00:17:49,840 --> 00:17:50,880
[เจือ] แก้มาให้ด้วย
295
00:17:53,160 --> 00:17:54,520
[เสียงฟาดเอกสาร]
296
00:17:54,600 --> 00:17:57,120
[ดนตรีอึดอัด]
297
00:17:58,080 --> 00:17:59,520
[เสียงพ่นลมแบบกระอักกระอ่วน]
298
00:18:01,080 --> 00:18:02,280
ไอ้ณัฐ
299
00:18:02,960 --> 00:18:06,360
[เกณฑ์] กูเข้าใจทั้งมึง
แล้วก็เข้าใจทั้งพี่เจือนะเว้ย
300
00:18:07,240 --> 00:18:11,120
เอาน่า มึงอุตส่าห์ได้โอกาสลองทำแล้วอะ
301
00:18:11,680 --> 00:18:14,440
มึงก็ ลองทำอีกสักทีสิวะ
302
00:18:15,760 --> 00:18:17,760
ยังไงพี่เจือเขาก็ไว้ใจมึงนะเว้ย
303
00:18:20,000 --> 00:18:22,400
อะ กาแฟแก้เครียด
304
00:18:29,440 --> 00:18:30,960
ไม่เอาก็ได้ โอเค
305
00:18:31,680 --> 00:18:34,320
งั้น เมาไหม ไปเมากัน
306
00:18:34,800 --> 00:18:36,280
ไปเมาให้หัวแล่นเลย
307
00:18:36,360 --> 00:18:38,640
วันนี้นะ ยัยไฟกะพริบไม่อยู่เนี่ย ต้องรีบจัด
308
00:18:38,720 --> 00:18:40,160
ถ้ามันอยู่นะ
309
00:18:40,240 --> 00:18:42,680
[เสียงจิ๊ปาก]
[เกณฑ์] มันตามมึงแน่นอนเลยเพื่อน
310
00:18:46,280 --> 00:18:47,200
เต้าหู้
311
00:18:48,320 --> 00:18:49,880
เอากล่องนี่ไปแช่ให้ป้าหน่อยไป
312
00:18:50,480 --> 00:18:51,480
ได้ฮะ
313
00:18:52,320 --> 00:18:55,320
[ดนตรีผ่อนคลาย]
314
00:19:03,680 --> 00:19:06,000
[เต้าหู้] พี่ณัฐกับคุณป้าชอบทานแอปเปิ้ลเหรอฮะ
315
00:19:06,080 --> 00:19:07,480
มีอยู่เต็มตู้เย็นเลย
316
00:19:08,040 --> 00:19:10,320
ณัฐไม่ชอบหรอกจ้ะ แต่ป้าชอบ
317
00:19:10,400 --> 00:19:11,920
ณัฐก็เลยซื้อมาให้ป้า
318
00:19:14,800 --> 00:19:17,320
ลูกรู้ว่าแม่ชอบเหมือนที่พ่อรู้แหละ
319
00:19:22,400 --> 00:19:23,560
ตอนแรกจำได้ไหม
320
00:19:24,880 --> 00:19:29,880
[มทนา] พอพ่อรู้ว่าแม่ชอบกินแอปเปิ้ล
พ่อก็เลยซื้อมาให้แม่ทุกวันเลย
321
00:19:29,960 --> 00:19:31,080
พ่อจำได้หรือเปล่า
322
00:19:32,600 --> 00:19:34,160
[ณัฐ] ณัฐบอกแม่แล้วไม่ใช่เหรอ
323
00:19:34,240 --> 00:19:36,120
ว่าให้หยุดพูดถึงพ่อ
324
00:19:36,200 --> 00:19:37,520
ทำไมอะลูก
325
00:19:38,880 --> 00:19:41,240
แม่ก็แค่คุยกับพ่อเขาเรื่องเก่าๆ
326
00:19:41,320 --> 00:19:43,520
สมัยที่เรายังไม่มีณัฐ ก็แค่นั้นเอง
327
00:19:47,480 --> 00:19:50,520
แม่รู้ไหม ว่าณัฐทนมานานขนาดไหนแล้ว
328
00:19:50,600 --> 00:19:51,880
ที่แม่เป็นแบบนี้
329
00:19:54,400 --> 00:19:55,440
พี่ณัฐฮะ
330
00:19:57,760 --> 00:19:59,160
แล้วไอ้แอปเปิ้ลบ้าๆ เนี่ย
331
00:19:59,240 --> 00:20:01,440
[ณัฐ] ณัฐก็คิดว่าแม่อยากกินจริงๆ
332
00:20:01,520 --> 00:20:03,720
แต่แม่แค่เอามันมาเป็นตัวแทนพ่อ
333
00:20:03,800 --> 00:20:05,840
งั้นก็ไม่ต้องกินมันแล้ว
334
00:20:05,920 --> 00:20:07,240
[เสียงปัดของตกกระจาย]
335
00:20:07,320 --> 00:20:10,320
[ดนตรีตึงเครียด]
336
00:20:13,840 --> 00:20:16,120
[ดนตรีเศร้า]
337
00:20:16,200 --> 00:20:18,040
[เสียงดัง]
ทำไมณัฐทำแบบนี้
338
00:20:18,120 --> 00:20:21,760
[เสียงดัง]
ถ้าณัฐไม่ทำแบบนี้ แม่จะหยุดพูดถึงพ่อไหม
339
00:20:21,840 --> 00:20:23,720
พ่อเขาไม่อยู่แล้วนะแม่
340
00:20:26,040 --> 00:20:27,520
ณัฐโกหก
341
00:20:28,720 --> 00:20:30,720
พ่อเขาก็อยู่กับแม่ตลอดเวลา
342
00:20:30,800 --> 00:20:32,600
เวลาณัฐไปทำงาน
343
00:20:33,120 --> 00:20:34,640
เราก็ไปกินข้าวด้วยกันในสวน
344
00:20:36,000 --> 00:20:37,960
[มทนา] เมื่อเช้าเรายังไปกินด้วยกันอยู่เลย
345
00:20:38,040 --> 00:20:40,040
แม่ก็ยังชวนเต้าหู้ไปกินด้วย
346
00:20:41,080 --> 00:20:43,320
แล้วณัฐจะมาบอกว่าไม่อยู่กับแม่ได้ยังไง
347
00:20:43,400 --> 00:20:45,520
[ตะโกน]
แม่เลิกหลอกตัวเองสักทีได้ไหม
348
00:20:46,400 --> 00:20:48,280
พ่อเขาไม่อยู่แล้วไงแม่
349
00:20:49,440 --> 00:20:51,240
[พูดเน้นเสียง]
พ่อตายแล้ว
350
00:20:51,320 --> 00:20:52,800
[เอฟเฟกต์เสียงตึงเครียด]
351
00:20:59,400 --> 00:21:01,760
[เอฟเฟกต์กรอเทป]
352
00:21:10,400 --> 00:21:13,240
[มทนา] พ่อจ๋า หยิบช้อนให้แม่หน่อย
353
00:21:13,320 --> 00:21:15,000
ขอบใจจ้ะ
354
00:21:17,560 --> 00:21:20,560
โอ๊ย เจ้าชายน้อย มันไม่ได้หั่นแบบนี้
355
00:21:22,040 --> 00:21:25,720
พ่อจ๋า เดี๋ยวเราไปกินข้าว
ในสวนกันเหมือนเดิมเนอะ
356
00:21:26,600 --> 00:21:28,600
นะ แล้วชวนเจ้าชายน้อยไปด้วย
357
00:21:29,280 --> 00:21:30,680
เดี๋ยวไปกินกันสามคนเลย
358
00:21:31,800 --> 00:21:33,360
ณัฐไปแล้วนะแม่
359
00:21:35,120 --> 00:21:36,640
ถ้างั้นเอาปิ่นโตไปด้วย
360
00:21:39,360 --> 00:21:40,920
พ่อกับแม่ช่วยกันทำ
361
00:21:42,080 --> 00:21:43,760
ของโปรดณัฐทั้งนั้นเลย
362
00:21:45,600 --> 00:21:47,680
แม่เลิกพูดถึงพ่อสักทีได้หรือเปล่า
363
00:21:48,800 --> 00:21:50,200
ณัฐไปทำงานแล้ว
364
00:21:53,040 --> 00:21:54,800
[มทนา] ณัฐก็เป็นแบบนี้แหละพ่อ
365
00:21:55,280 --> 00:21:56,720
พ่ออย่าโกรธลูกเลยนะ
366
00:21:56,800 --> 00:21:59,400
ไม่เอาพ่อ มันร้อน
367
00:22:00,520 --> 00:22:02,960
- งั้นเดี๋ยวผมไปเปิดประตูให้พี่ณัฐก่อนนะฮะ
- จ้ะ
368
00:22:03,920 --> 00:22:05,280
[มทนา] เจ้าชายน้อย
369
00:22:05,760 --> 00:22:07,880
เดี๋ยวป้ากับลุงไปรอในสวนนะจ๊ะ
370
00:22:07,960 --> 00:22:09,520
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
371
00:22:16,320 --> 00:22:17,320
ขอบใจจ้ะ
372
00:22:18,960 --> 00:22:21,520
ลุงแสนน่ะ ชอบน้ำส้ม
373
00:22:21,600 --> 00:22:22,600
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
374
00:22:26,760 --> 00:22:28,600
นี่ไงจ๊ะลุงแสน
375
00:22:28,680 --> 00:22:30,960
[ดนตรีไม่ชอบมาพากลปนลึกลับ]
376
00:22:31,040 --> 00:22:32,480
พ่อจ๋า
377
00:22:32,560 --> 00:22:36,160
เดี๋ยวพอเรากินเสร็จเนี่ย
อ่านเจ้าชายน้อยกันต่อนะ
378
00:22:37,080 --> 00:22:39,600
วันนั้นแม่ขำมากเลย แม่อ่านอยู่ดีๆ
379
00:22:39,680 --> 00:22:41,760
เจ้าชายน้อยก็ตกลงมาจากฟ้าจริงๆ
380
00:22:42,240 --> 00:22:44,120
แม่นะหัวใจจะวาย
381
00:22:44,200 --> 00:22:48,560
แต่ดีนะที่พ่อเป็นคนเฉลยว่า
พ่อเป็นคนพาเจ้าชายน้อยมาเอง
382
00:22:58,080 --> 00:22:59,600
[เสียงตบโต๊ะ]
แม่ได้ยินณัฐไหม
383
00:23:00,400 --> 00:23:02,320
[เสียงดัง]
พ่อตายแล้วแม่
384
00:23:02,400 --> 00:23:04,320
[เอฟเฟกต์ตึงเครียด]
385
00:23:04,400 --> 00:23:05,360
[เสียงสะอื้น]
386
00:23:05,440 --> 00:23:08,560
พ่อจะไปไหน พ่อ พ่อจะไปไหน
387
00:23:08,640 --> 00:23:11,640
[ดนตรีเศร้า]
388
00:23:13,120 --> 00:23:16,880
ณัฐจะโกรธจะเกลียดพ่อยังไง แม่ห้ามณัฐไม่ได้นะ
389
00:23:16,960 --> 00:23:21,000
แต่ณัฐอย่าพูดแบบนี้อีก
พ่อเขาไม่ได้ไปไหน พ่อเขาก็อยู่กับแม่
390
00:23:21,080 --> 00:23:23,920
- แล้วเขาก็เป็นคนพาเต้าหู้มาที่นี่ด้วย
- แม่
391
00:23:24,640 --> 00:23:26,320
- พอได้แล้ว พอได้แล้วแม่
- [ตะโกน] ไม่
392
00:23:26,400 --> 00:23:28,000
ณัฐขอแม่พอได้ไหม
393
00:23:28,080 --> 00:23:29,800
แม่พอได้ไหม
394
00:23:29,880 --> 00:23:31,600
[พูดพลางร้องไห้]
ก็แม่ไม่เชื่อ
395
00:23:31,680 --> 00:23:33,760
พ่อเขาก็อยู่กับแม่
396
00:23:35,120 --> 00:23:37,480
พ่อเขาก็อยู่กับแม่ตรงนี้แหละ
397
00:23:38,600 --> 00:23:41,880
แล้วณัฐจะมาบอกว่าไม่อยู่กับแม่ได้ยังไงล่ะ
398
00:23:42,840 --> 00:23:44,920
เขาก็ไม่ได้ไปไหนนี่
399
00:23:46,760 --> 00:23:48,880
[ตะโกน]
แม่เลิกบ้าสักทีได้ไหม
400
00:23:50,280 --> 00:23:51,680
ณัฐอายเขาแม่
401
00:23:51,760 --> 00:23:54,440
[เสียงสะอื้นขัดใจ]
ได้ยินไหมเนี่ย ณัฐอายเขา
402
00:23:54,520 --> 00:23:56,160
ไม่จริงอะ
403
00:23:57,000 --> 00:23:59,680
[มทนาพูดพลางร้องไห้]
พ่อเขาก็อยู่กับแม่อะ
404
00:23:59,760 --> 00:24:02,680
[ดนตรีหดหู่]
405
00:24:05,720 --> 00:24:08,440
[พูดพลางร้องไห้]
พ่อเขาก็อยู่กับแม่อะ
406
00:24:08,520 --> 00:24:12,240
[มทนา] พ่ออยู่กับแม่อะ
[เสียงร้องไห้]
407
00:24:44,920 --> 00:24:47,880
[ดนตรีเศร้า]
408
00:25:18,200 --> 00:25:20,400
[เต้าหู้] ตอนผมนั่งเก้าอี้ข้างหน้าต่าง
409
00:25:21,320 --> 00:25:24,040
ผมเคยได้ยินคุณป้าเรียกคุณลุงเวลาอยู่ในสวน
410
00:25:25,120 --> 00:25:27,920
แต่ก็ไม่เคยเห็นคุณลุงตามคุณป้าออกมาเลยสักครั้ง
411
00:25:29,400 --> 00:25:32,840
มิน่า คุณป้าพูดถึงคุณลุงทีไร
412
00:25:33,640 --> 00:25:35,400
พี่ณัฐถึงโมโหทุกที
413
00:25:36,640 --> 00:25:39,200
[เสียงณัฐร้องไห้สะอื้น]
414
00:25:41,840 --> 00:25:44,800
[ดนตรีเศร้า]
415
00:26:01,960 --> 00:26:03,760
[เต้าหู้] ตอนเป็นตุ๊กตาหมี
416
00:26:04,400 --> 00:26:05,800
ผมได้อยู่ข้างๆ พี่ณัฐ
417
00:26:06,360 --> 00:26:09,360
[เสียงร้องไห้]
[เต้าหู้] คอยให้พี่ณัฐกอดทุกครั้งที่พี่ณัฐร้องไห้
418
00:26:10,160 --> 00:26:11,400
แต่ตอนนี้
419
00:26:11,960 --> 00:26:14,680
ผมเป็นคนมีมือสองมือ
420
00:26:14,760 --> 00:26:16,480
ไม่ต้องคอยให้พี่ณัฐมากอด
421
00:26:17,560 --> 00:26:19,520
แต่ผมกลับทำอะไรไม่ได้เลยฮะ
422
00:26:21,080 --> 00:26:22,720
มันแย่มากๆ เลยนะฮะ
423
00:26:36,200 --> 00:26:38,160
[เสียงนกร้อง]
424
00:26:39,400 --> 00:26:42,400
[ดนตรีซึ้ง]
425
00:26:52,000 --> 00:26:53,400
[เสียงกระแทกประตูเบาๆ ]
426
00:26:56,440 --> 00:26:58,240
[เสียงประตูเปิดกระแทก
และเสียงเต้าหู้ร้องตกใจ]
427
00:27:00,880 --> 00:27:02,040
มึงมานั่งอะไรตรงนี้เนี่ย
428
00:27:03,080 --> 00:27:05,120
ที่กูสั่งไม่เคยเข้าหัวมึงเลยใช่หรือเปล่า
429
00:27:07,120 --> 00:27:08,680
ผมรู้ฮะ
430
00:27:08,760 --> 00:27:10,320
แต่เมื่อคืนพี่ณัฐร้องไห้
431
00:27:10,400 --> 00:27:11,880
[เต้าหู้] ผมเป็นห่วงพี่ณัฐนี่ฮะ
432
00:27:12,880 --> 00:27:16,440
แต่ผมเข้าห้องไม่ได้ ผมก็เลยมานอนอยู่ตรงนี้
433
00:27:20,800 --> 00:27:23,000
มึงไปได้แล้วไป กูจะไปทำงาน
434
00:27:35,800 --> 00:27:37,080
ณัฐไปนะแม่
435
00:27:39,520 --> 00:27:41,520
[เอฟเฟกต์ตึงเครียด]
436
00:27:45,760 --> 00:27:47,960
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
437
00:27:55,840 --> 00:27:57,640
[ณัฐ] ขึ้นฉ่าย
[เสียงครางตอบรับ]
438
00:27:57,720 --> 00:27:58,920
แม่อะ
439
00:28:00,040 --> 00:28:01,160
[เสียงครางแผ่วเบา]
440
00:28:02,320 --> 00:28:05,280
[ดนตรีตึงเครียด]
441
00:28:07,720 --> 00:28:09,040
ขึ้นฉ่าย
442
00:28:24,880 --> 00:28:26,040
[เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ
443
00:28:26,120 --> 00:28:27,120
พี่ณัฐ
444
00:28:28,200 --> 00:28:29,560
[เต้าหู้] ผมยังไม่เห็นคุณป้าเลยฮะ
445
00:28:30,040 --> 00:28:31,360
คุณป้าหายไปไหนเหรอฮะ
446
00:28:36,520 --> 00:28:39,520
[ดนตรีหดหู่]
447
00:29:23,240 --> 00:29:24,480
นั่นมันคุณนานี่
448
00:29:24,560 --> 00:29:26,480
เอ้า จอดๆ จอดๆ จอดๆ จอด
449
00:29:26,560 --> 00:29:29,200
- [ชู] เฮ้ย อะไร เกิดอะไรขึ้นล่ะโหน่ง
- [โหน่ง] ผมเห็นคุณนานะครับ
450
00:29:29,280 --> 00:29:31,520
- มายืนทำอะไรแถวนั้นก็ไม่รู้
- ไหน
451
00:29:31,600 --> 00:29:33,760
- ทางโน้นน่ะครับ เอ้าลงก่อน ลงก่อน
- เออ
452
00:29:34,440 --> 00:29:36,480
[ดนตรีระทึก]
453
00:29:36,560 --> 00:29:37,880
- [ชู] อุ๊ย
- โอ๊ะ ระวังครับ
454
00:29:37,960 --> 00:29:40,000
- ไหนล่ะ ไหนๆ
- อ้าว หายไปไหนของเขาล่ะ
455
00:29:40,080 --> 00:29:42,240
- เมื่อกี้ยังอยู่แถวนี้เลยครับ
- แถวไหน
456
00:29:42,920 --> 00:29:44,640
เอ่อ มีหรือเปล่า
457
00:29:44,720 --> 00:29:46,800
[เสียงน้ำกระจาย]
[ผู้หญิง] เฮ้ย คนตกน้ำ
458
00:29:46,880 --> 00:29:48,320
- ช่วยด้วย
- [ผู้ชาย] ช่วยด้วยครับ
459
00:29:48,400 --> 00:29:50,280
- หรือว่า…
- คุณนา
460
00:29:51,840 --> 00:29:54,520
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
461
00:29:55,160 --> 00:29:57,800
[เสียงโทรศัพท์เรียกเข้า]
462
00:29:57,880 --> 00:29:59,000
ครับน้าโหน่ง
463
00:30:00,720 --> 00:30:02,080
เดี๋ยวผมรีบไปเดี๋ยวนี้แหละครับ
464
00:30:03,040 --> 00:30:06,480
มึงดูแลแม่กูประสาอะไรเนี่ย
ถ้าแม่กูเป็นอะไรไปนะ กูไม่เอามึงไว้แน่
465
00:30:11,480 --> 00:30:13,120
[เต้าหู้] พี่ณัฐ ผมไปด้วยฮะ
466
00:30:13,200 --> 00:30:15,120
พี่ณัฐฮะ พี่ณัฐๆ
[เสียงล้ม]
467
00:30:23,920 --> 00:30:25,160
เต้าหู้
468
00:30:26,200 --> 00:30:27,360
เจ็บมากไหมจ๊ะ
469
00:30:28,080 --> 00:30:29,960
[เสียงพ่นลมหายใจ]
นิดหน่อยฮะ
470
00:30:30,520 --> 00:30:32,040
น้าจันเห็นคุณป้าบ้างไหมฮะ
471
00:30:32,120 --> 00:30:33,480
ไม่เห็นจ้ะ
472
00:30:33,560 --> 00:30:35,160
น้าเพิ่งตื่นเมื่อกี้นี้เอง
473
00:30:35,840 --> 00:30:37,880
[เสียงจิ๊ปาก]
ณัฐนี่ ไม่ได้เรื่องเลย
474
00:30:37,960 --> 00:30:39,160
วู่วามไม่เข้าท่า
475
00:30:40,200 --> 00:30:42,760
ตามน้ามาจ้ะ เดี๋ยวน้าจะล้างแผลใส่ยาให้ ไป
476
00:30:44,120 --> 00:30:45,200
ขอบคุณนะฮะ
477
00:30:45,280 --> 00:30:47,520
แต่เดี๋ยวผมไปรอคุณป้าในบ้านก่อนดีกว่าฮะ
478
00:30:48,480 --> 00:30:49,400
จ้ะ
479
00:30:50,000 --> 00:30:51,600
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
480
00:30:57,920 --> 00:31:00,160
สร้างปัญหาตั้งแต่สาวยันแก่
481
00:31:00,680 --> 00:31:02,600
[ผู้หญิง] ไปสิ เร็ว
[เสียงชูถอนใจ]
482
00:31:04,080 --> 00:31:06,640
- [ผู้ชาย] เฮ้ยหยุดหายใจแล้ว ตายไหมเนี่ย
- [ผู้หญิง] รีบปั๊มหัวใจสิ
483
00:31:09,040 --> 00:31:12,120
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
484
00:31:17,040 --> 00:31:19,360
[ณัฐ] ขอทางหน่อยครับ แม่ผมครับ
485
00:31:20,040 --> 00:31:21,360
แม่
486
00:31:21,440 --> 00:31:22,640
[เสียงสำลัก]
487
00:31:24,680 --> 00:31:27,400
บอกแล้วว่าอย่าเพิ่งวู่วาม อย่าเพิ่งวู่วาม
488
00:31:30,760 --> 00:31:31,880
ณัฐ
489
00:31:31,960 --> 00:31:34,840
น้าขอโทษ น้าเข้าใจผิดน่ะ
490
00:31:34,920 --> 00:31:38,160
แต่ แต่โทรหาณัฐหลายครั้งแล้ว ณัฐไม่รับสายอะ
491
00:31:38,240 --> 00:31:42,240
แต่ แต่ลุงก็เห็นนะว่า
คุณนาน่ะ เดินอยู่แถวๆ นี้แหละ
492
00:31:42,320 --> 00:31:44,160
[ชู] เห็นจริงๆ ไม่ได้…
493
00:31:44,240 --> 00:31:45,560
อ้าว
494
00:31:45,640 --> 00:31:47,760
หา เอาแล้วแก เห็นไหมเล่า
495
00:31:49,960 --> 00:31:51,160
[เสียงถอนหายใจ]
496
00:31:53,880 --> 00:31:56,880
[ดนตรีเศร้า]
497
00:32:06,360 --> 00:32:07,600
[เสียงถอนหายใจ]
498
00:32:10,640 --> 00:32:12,120
คุณรองเท้าแตะ
499
00:32:12,200 --> 00:32:14,680
ยังไม่เจอคุณนาอีกเหรอเต้าหู้
500
00:32:19,080 --> 00:32:21,640
แต่ผมว่าคุณป้าต้องตั้งใจไปไหนสักที่นะฮะ
501
00:32:21,720 --> 00:32:23,520
ไม่อย่างนั้นคงไม่เปลี่ยนรองเท้า
502
00:32:23,600 --> 00:32:25,600
แถมยังถอดไว้เรียบร้อยด้วยนะฮะ
503
00:32:25,680 --> 00:32:29,440
[โทรศัพท์] คุณนาหนีออกจากบ้านแน่เลย
504
00:32:29,520 --> 00:32:34,920
ถึงได้จงใจทิ้งฉันไว้ ไม่ให้ใครตามเจอ
505
00:32:37,440 --> 00:32:40,440
[ดนตรีอึดอัด]
506
00:32:41,000 --> 00:32:42,240
ไม่หรอก
507
00:32:42,920 --> 00:32:44,960
[เก้าอี้โยก] คุณมทนาคงลืมน่ะ
508
00:32:45,760 --> 00:32:49,720
และถ้าหนีออกจากบ้านจริง
ก็น่าจะเอากระเป๋าเสื้อผ้าไปด้วย
509
00:32:51,520 --> 00:32:52,960
แบบในหนังไง
510
00:32:53,640 --> 00:32:56,520
มีใครเห็นคุณป้าทำอะไรแปลกๆ
ก่อนออกจากบ้านไหมฮะ
511
00:32:57,560 --> 00:32:59,000
[รองเท้าซ้าย] อือ
512
00:32:59,080 --> 00:33:01,760
ก็ไม่เห็นมีอะไรแปลกเลยนะ
513
00:33:01,840 --> 00:33:05,240
จิ๋วน้อย มีเซลล์สมองแปดหมื่นเซลล์ใช่ไหมเนี่ย
514
00:33:05,320 --> 00:33:07,920
ถึงจำไม่ได้ว่าพอคุณป้าแต่งตัวลงมาจากชั้นบนน่ะ…
515
00:33:28,480 --> 00:33:29,720
[เสียงหยิบกุญแจ]
516
00:33:56,920 --> 00:33:58,720
พวงกุญแจเก่าๆ
517
00:34:02,520 --> 00:34:03,640
หรือว่า…
518
00:34:04,360 --> 00:34:07,480
หา อะไรนะ แม่หาย
519
00:34:07,560 --> 00:34:08,920
แล้วตอนนี้มึงอยู่ไหนเนี่ย
520
00:34:09,000 --> 00:34:10,880
[เสียงแตรรถ]
[เกณฑ์] เหี้ย
521
00:34:12,239 --> 00:34:13,440
ไอ้เกณฑ์ขึ้นมาเร็ว
522
00:34:14,320 --> 00:34:15,280
ไป
523
00:34:15,360 --> 00:34:18,239
พี่เกณฑ์ พี่ณัฐ ไปไหน พริบไปด้วย
524
00:34:18,320 --> 00:34:20,199
พริบไปด้วย
525
00:34:20,280 --> 00:34:22,880
โอ๊ย ไปไหนอะ โอ๊ย
526
00:34:27,800 --> 00:34:30,480
ว่าแล้ว ใครจะทิ้งพริบลง
527
00:34:32,679 --> 00:34:33,520
[เกณฑ์] นี่
528
00:34:33,600 --> 00:34:37,280
แล้วฝากบอกพี่เจือด้วยนะ
ว่าขอเลื่อนประชุมไปก่อน แม่ไอ้ณัฐหายตัวไป
529
00:34:37,360 --> 00:34:38,639
- รีบไป
- เฮ้ยไปด้วยสิ
530
00:34:38,719 --> 00:34:40,440
[พริบ] ไปด้วย
531
00:34:40,520 --> 00:34:41,600
โอ๊ย
532
00:34:42,800 --> 00:34:45,400
[เสียงตกใจ]
หา แม่ไอ้ณัฐหาย
533
00:34:45,480 --> 00:34:47,400
- อือ
- แย่อะสิ
534
00:34:47,480 --> 00:34:49,760
ใช่สิ พี่ณัฐแย่แน่ๆ เลยอะ
535
00:34:49,840 --> 00:34:51,280
ฉันน่ะสิแย่
536
00:34:51,360 --> 00:34:53,480
จะประชุมยังไง ไม่มีมันเนี่ยหา
537
00:34:53,560 --> 00:34:56,400
[ขึ้นเสียง]
น้าเจือ ก็เลื่อนประชุมไปสิคะ
538
00:34:56,480 --> 00:34:58,560
แม่หายทั้งคน ใครเขาจะมีแก่ใจมาประชุม
539
00:34:58,640 --> 00:35:01,680
โอ๊ย ลูกน้องฉันแต่ละคน
540
00:35:01,760 --> 00:35:04,000
เอาแต่ใจตัวเองทั้งนั้นเลย
541
00:35:04,080 --> 00:35:07,400
นี่ ฉันยังไม่ได้เฉ่งแกเลยนะวันนั้น
ที่แกยังไม่ส่งงานฉันน่ะ
542
00:35:07,480 --> 00:35:08,960
หนีไปเชียงใหม่ทำไม
543
00:35:09,040 --> 00:35:11,840
ไปหาไอ้ผู้ชายที่เทแกนั่นน่ะเหรอ หา
544
00:35:11,920 --> 00:35:14,240
น้าเจือ แล้วจะรื้อฟื้นทำไมล่ะ
545
00:35:14,320 --> 00:35:16,840
ทุกคนที่เขาลาเขาก็มีเหตุจำเป็นกันทั้งนั้นแหละ
546
00:35:16,920 --> 00:35:20,240
เป็นถึงผู้บริหารน่ะ หัดเข้าใจจิตใจพนักงานบ้าง
547
00:35:20,320 --> 00:35:22,040
เดี๋ยวไม่มีใครช่วยแล้วจะหาว่าไม่เตือน
548
00:35:22,120 --> 00:35:23,120
เตือนตัวเองเหอะ
549
00:35:23,200 --> 00:35:25,440
นี่ ถ้าไอ้ณัฐมา บอกฉันด้วย
550
00:35:25,520 --> 00:35:26,560
จะมีข่าวดีบอกมัน
551
00:35:26,640 --> 00:35:28,520
หา ข่าวดีอะไรน่ะ
552
00:35:30,080 --> 00:35:32,160
ลองใช้แอปหาก่อนดีกว่าไหมวะ
553
00:35:32,240 --> 00:35:34,240
แม่กูลืมมือถือไว้ที่บ้าน
554
00:35:34,320 --> 00:35:35,520
[เสียงถอนหายใจและจิ๊ปาก]
555
00:35:36,000 --> 00:35:38,920
ถ้างั้นก็ ลองวนหาที่ที่แม่มึงชอบไปดู
556
00:35:39,520 --> 00:35:41,720
กูวนดูทั่วตลาดสองสามรอบแล้ว
557
00:35:41,800 --> 00:35:43,240
หรือว่าแม่ไปหาหมอ
558
00:35:43,320 --> 00:35:44,840
หมอนัดอีกทีสองเดือนโน่น
559
00:35:44,920 --> 00:35:46,400
[เสียงครางและเสียงจิ๊ปาก]
560
00:35:46,480 --> 00:35:47,760
แจ้งความเหอะว่ะ
561
00:35:48,400 --> 00:35:49,600
[เสียงถอนหายใจ]
562
00:35:50,920 --> 00:35:52,640
[เสียงโทรศัพท์เรียกเข้า]
563
00:35:52,720 --> 00:35:54,000
เฮ้ย
564
00:35:54,920 --> 00:35:56,680
- แม่
- [เต้าหู้] พี่ณัฐ
565
00:35:58,720 --> 00:36:00,360
ผมรู้แล้วฮะคุณป้าหายไปไหน
566
00:36:01,560 --> 00:36:03,280
[เต้าหู้] คุณป้าน่าจะหายไปบ้านหลังเก่า
567
00:36:03,760 --> 00:36:05,240
หลังก่อนที่เราย้ายมาที่นี่ฮะ
568
00:36:05,320 --> 00:36:06,840
แล้วมึงรู้ได้ไง
569
00:36:07,800 --> 00:36:09,000
ผม…
570
00:36:09,800 --> 00:36:11,240
ผมแค่สงสัยน่ะฮะ
571
00:36:11,320 --> 00:36:13,480
[เต้าหู้] เห็นคุณป้าชอบพูดถึงบ้านหลังเก่าบ่อยๆ
572
00:36:13,560 --> 00:36:15,320
แกน่าจะคิดถึงที่นั่นน่ะฮะ
573
00:36:16,360 --> 00:36:18,440
เดี๋ยวพี่ณัฐมารับผมแล้วเราไปพร้อมกันนะฮะ
574
00:36:19,560 --> 00:36:20,440
[เสียงกดตัดสาย]
575
00:36:20,520 --> 00:36:22,440
[เสียงสายตัด]
ฮัลโหล
576
00:36:22,960 --> 00:36:24,240
พี่ณัฐ
577
00:36:24,320 --> 00:36:25,640
[ดนตรีตึงเครียด]
578
00:36:26,680 --> 00:36:27,560
พี่ณัฐ
579
00:36:27,640 --> 00:36:31,040
[โทรศัพท์] น้องณัฐวางสายไปแล้ว
580
00:36:31,120 --> 00:36:33,520
ไอว่าณัฐคงไม่เชื่อยูนะ
581
00:36:34,000 --> 00:36:36,360
[เก้าอี้โยก] อือ ถ้าน้องณัฐไม่เชื่อ
582
00:36:36,440 --> 00:36:38,960
เต้าหู้ก็ไปตามหาคุณมทนาเองสิ
583
00:36:39,040 --> 00:36:41,400
ผมรู้แค่ว่าบ้านอยู่ในซอยผีเสื้อ
584
00:36:41,480 --> 00:36:43,640
แต่ผมไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนอะฮะ
585
00:36:43,720 --> 00:36:45,920
[รองเท้าขวา] แล้วทำไมไม่หาจากในมือถือล่ะ
586
00:36:46,000 --> 00:36:47,960
ณัฐเขาทำประจำไม่ใช่เหรอ
587
00:36:48,520 --> 00:36:49,800
[โทรศัพท์] เดี๋ยว เดี๋ยว
588
00:36:49,880 --> 00:36:53,360
คุณมทนาไม่เคยอัปเดตฉันเลยนะ
589
00:36:53,440 --> 00:36:56,560
ไม่รู้จะใช้ได้หรือเปล่า
590
00:36:56,640 --> 00:36:59,640
[ดนตรีตื่นเต้น]
591
00:37:01,520 --> 00:37:03,320
เจอซอยผีเสื้อไหม
592
00:37:06,880 --> 00:37:08,520
เครื่องค้างไปเลยฮะ
593
00:37:10,480 --> 00:37:11,920
หรือผมเรียกแท็กซี่ไปดีฮะ
594
00:37:14,640 --> 00:37:17,280
[เสียงกริ่งหน้าบ้าน]
595
00:37:19,320 --> 00:37:20,440
คุณนากลับมาหรือยัง
596
00:37:21,000 --> 00:37:22,000
ยังเลยฮะ
597
00:37:22,080 --> 00:37:23,920
แต่ผมรู้แล้วคุณป้าหายไปไหน
598
00:37:24,000 --> 00:37:25,080
ไปไหนอะ
599
00:37:25,160 --> 00:37:27,400
ไปบ้านเก่าในซอยผีเสื้อฮะ
600
00:37:27,960 --> 00:37:29,840
ลุงชูกับน้าโหน่งพาผมไปทีได้ไหมฮะ
601
00:37:30,800 --> 00:37:32,640
บ้านในซอยผีเสื้อเหรอ
602
00:37:33,360 --> 00:37:35,280
เอ้อ โหน่งรู้จักไหม
603
00:37:35,360 --> 00:37:38,320
ไม่รู้จักครับ อะ ไม่เป็นไร
เดี๋ยวโหน่งโทรถามเพื่อนให้
604
00:37:38,400 --> 00:37:41,000
- [ชู] เร็วๆ
- น้ารู้จัก เดี๋ยวน้าพาไปเองจ้ะ
605
00:37:41,080 --> 00:37:41,920
[ชู] อุ๊ย
606
00:37:48,280 --> 00:37:51,040
[ดนตรีเศร้าสะเทือนใจ]
607
00:39:07,000 --> 00:39:08,800
ไม่น่าใช่หลังนี้นะฮะ
608
00:39:08,880 --> 00:39:10,320
รถมันเข้าได้แค่นี้
609
00:39:10,400 --> 00:39:11,920
[จัน] เราคงต้องเดินเข้าไปต่อแล้วล่ะ
610
00:39:12,440 --> 00:39:13,360
เฮ้ย
611
00:39:14,160 --> 00:39:15,600
เต้าหู้
612
00:39:15,680 --> 00:39:16,840
เดี๋ยวก่อน เต้าหู้
613
00:39:18,800 --> 00:39:21,080
[จัน] นี่ จะไปไหน
614
00:39:21,160 --> 00:39:23,400
รู้เหรอว่าบ้านหลังไหนหา เต้าหู้
615
00:39:23,480 --> 00:39:25,360
- [จัน] เต้าหู้
- [ผู้ชาย] คุณๆ
616
00:39:25,440 --> 00:39:28,280
จอดรถอย่างนี้ได้ยังไง
ถอยหลังไปหน่อย ผมจะออก
617
00:39:28,360 --> 00:39:29,440
เอ่อ แป๊บ…
618
00:39:30,840 --> 00:39:32,320
โอ๊ย ค่ะ
619
00:39:50,800 --> 00:39:52,720
[เต้าหู้] ทำไมผมจะไม่รู้ล่ะฮะ
620
00:39:52,800 --> 00:39:54,600
ก็ผมเคยอยู่ที่นี่มาก่อน
621
00:39:57,880 --> 00:40:00,840
[ดนตรียิ่งใหญ่]
622
00:40:15,920 --> 00:40:17,600
[ดนตรีอบอุ่น]
623
00:40:18,360 --> 00:40:20,240
[เต้าหู้] ผมจำได้ว่าตอนนั้น
624
00:40:20,320 --> 00:40:23,280
มีพี่ณัฐ คุณป้า แล้วก็คุณลุง
625
00:40:23,800 --> 00:40:26,240
นานๆ คุณป้าจะเอาผมออกไปซักตากสักที
626
00:40:27,080 --> 00:40:29,120
ผมเลยได้เห็นโลกภายนอกบ้าง
627
00:40:29,640 --> 00:40:31,920
แต่ก็ยังไม่เคยเห็นหน้าคุณลุงอยู่ดี
628
00:40:36,600 --> 00:40:38,400
สำหรับคุณป้าและพี่ณัฐ
629
00:40:39,400 --> 00:40:41,960
คงมีความทรงจำมากมายเกิดขึ้นที่นี่
630
00:40:42,520 --> 00:40:44,160
ก่อนที่ผมจะตื่นขึ้นมา
631
00:41:19,960 --> 00:41:22,080
[เสียงร้องไห้]
632
00:41:25,280 --> 00:41:27,640
[เสียงสะอื้นและร้องไห้]
633
00:41:31,400 --> 00:41:33,280
[เสียงสะอื้น]
634
00:41:33,360 --> 00:41:35,600
[ดนตรีเศร้า]
635
00:42:01,120 --> 00:42:02,280
[เต้าหู้] คุณป้า
636
00:42:04,920 --> 00:42:06,040
คุณป้าฮะ
637
00:42:15,080 --> 00:42:16,720
[ดนตรีลึกลับ]
638
00:42:17,240 --> 00:42:19,880
[เสียงประตูแง้มเปิด]
639
00:42:50,080 --> 00:42:51,240
[เต้าหู้] ผม
640
00:42:52,120 --> 00:42:53,680
ตื่นที่ห้องนี้
641
00:42:54,240 --> 00:42:55,320
บนเตียงนั้น
642
00:43:19,400 --> 00:43:22,360
[ดนตรีลึกลับปนเศร้า]
643
00:43:47,680 --> 00:43:50,280
[เสียงชิงช้าขยับ]
644
00:43:54,960 --> 00:43:57,000
[เสียงชิงช้าขยับดังต่อเนื่อง]
645
00:43:57,080 --> 00:43:58,560
[เสียงถอนหายใจ]
646
00:44:06,240 --> 00:44:07,880
[เสียงจันร้องหงุดหงิด]
647
00:44:10,760 --> 00:44:12,560
โอ๊ย โอ๊ย
648
00:44:18,520 --> 00:44:19,560
[ณัฐ] น้าจัน
649
00:44:19,640 --> 00:44:20,520
[เอฟเฟกต์ตึงเครียด]
650
00:44:21,680 --> 00:44:23,200
[จัน] เอ่อ…
651
00:44:23,680 --> 00:44:25,440
น้ามาส่งเต้าหู้อะจ้ะ
652
00:44:27,960 --> 00:44:29,040
ขอบคุณนะครับ
653
00:44:29,560 --> 00:44:31,720
ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าคุณนาจะอยู่ที่นี่จริงๆ
654
00:44:31,800 --> 00:44:33,920
คงจะจมอยู่กับอดีตจนเป็นบ้า
655
00:44:34,000 --> 00:44:36,720
น่าสงสารจัง
[เสียงหัวเราะในลำคอ]
656
00:44:37,880 --> 00:44:39,200
[เอฟเฟกต์ตึงเครียด]
657
00:44:41,080 --> 00:44:43,640
คนที่จมอยู่กับอดีต
ไม่จำเป็นต้องเป็นบ้าหรอกนะครับ
658
00:44:45,000 --> 00:44:47,160
แต่คนที่เห็นคนอื่นมีความสุขกว่าไม่ได้
659
00:44:47,720 --> 00:44:50,040
[ณัฐ] หรือคิดร้ายกับคนอื่น
จนไม่เป็นอันกินอันนอน
660
00:44:50,720 --> 00:44:53,640
ผมว่าคนแบบนั้นต่างหากล่ะครับ ที่จะเป็นบ้า
661
00:44:53,720 --> 00:44:54,760
[ดนตรีตึงเครียด]
662
00:44:54,840 --> 00:44:58,000
อ้อ ถ้าน้าจันพอที่จะรู้จักคนแบบนั้น
663
00:44:58,080 --> 00:44:59,800
ผมว่ารีบพาเขาไปหาหมอดีกว่านะครับ
664
00:44:59,880 --> 00:45:01,480
ก่อนที่มันจะสายเกินไป
665
00:45:01,560 --> 00:45:02,800
นี่…
666
00:45:02,880 --> 00:45:04,440
[จัน] นี่
[เสียงหงุดหงิด]
667
00:45:04,520 --> 00:45:06,480
นี่ อะไรเนี่ย
668
00:45:06,560 --> 00:45:07,800
[เสียงพ่นลมหงุดหงิด]
669
00:45:08,560 --> 00:45:09,960
เผื่อจะยังไม่เข้าใจ
670
00:45:10,040 --> 00:45:12,080
ณัฐบอกว่าเชิญกลับครับ
671
00:45:12,160 --> 00:45:13,480
ชะนี
672
00:45:14,360 --> 00:45:15,200
[เสียงครางหงุดหงิด]
673
00:45:17,880 --> 00:45:19,480
เชิญ กลับ
674
00:45:19,560 --> 00:45:20,640
[เสียงพ่นลมหายใจ]
675
00:45:29,280 --> 00:45:30,720
คุณป้าฮะ
676
00:45:31,280 --> 00:45:33,840
เจ้าชายน้อยรู้ได้ยังไงว่าป้าอยู่ที่นี่
677
00:45:37,960 --> 00:45:39,320
คุณลุงบอกใช่ไหม
678
00:45:41,400 --> 00:45:42,640
[มทนา] มานั่งนี่มา
679
00:45:48,920 --> 00:45:50,480
คุณป้าดูอะไรอยู่เหรอฮะ
680
00:45:55,320 --> 00:45:56,840
นี่เป็นรูปคู่
681
00:45:58,880 --> 00:46:01,400
รูปแรกที่ป้ากับคุณลุงถ่ายด้วยกัน
682
00:46:03,960 --> 00:46:08,200
เราสองคนรู้จักกันตอนที่ป้าอยู่บ้านหลังนี้
กับคุณยายของป้า
683
00:46:08,840 --> 00:46:11,080
[ดนตรีซึ้ง]
684
00:46:12,600 --> 00:46:15,200
ป้ายังจำวันแรกที่เราเจอกันได้เลย
685
00:46:18,720 --> 00:46:21,040
เหมือนมันเพิ่งผ่านไปเมื่อวานนี้เอง
686
00:46:23,880 --> 00:46:26,480
[มทนา] วันนั้นเป็นช่วงปลายฝนต้นหนาว
[เสียงครางด้วยความหนาวสั่น]
687
00:46:27,360 --> 00:46:29,680
ป้าออกไปสอนพิเศษ
688
00:46:29,760 --> 00:46:31,840
คุณยายไข้สูงมาก
689
00:46:32,800 --> 00:46:36,360
คุณยายก็เลยโทรไปหาป้า
ที่บ้านลูกศิษย์ที่ป้าให้เบอร์ไว้
690
00:46:37,720 --> 00:46:38,800
สวัสดีครับ
691
00:46:38,880 --> 00:46:40,400
- [มทนา] แต่คุณยายโทรผิด
- คุณ…
692
00:46:40,480 --> 00:46:44,960
[เสียงสั่น]
คุณกรุณา ตามคุณครูมทนา
693
00:46:45,040 --> 00:46:48,360
ให้ ให้กับดิฉันหน่อยเถอะค่ะ
694
00:46:48,440 --> 00:46:50,320
[มทนา] ไปติดที่บ้านคุณลุง
695
00:46:50,400 --> 00:46:53,080
ขอโทษนะครับ คุณยายโทรผิดหรือเปล่าครับ
696
00:46:55,880 --> 00:46:57,280
คุณยายเป็นอะไรหรือเปล่าครับ
697
00:47:01,480 --> 00:47:03,240
- คุณมทนาใช่ไหมครับ
- ค่ะ
698
00:47:03,320 --> 00:47:05,200
คุณยายของคุณอยู่ที่โรงพยาบาลน่ะครับ
699
00:47:06,320 --> 00:47:08,160
[มทนา] ทั้งๆ ที่ไม่รู้จักกัน
700
00:47:08,240 --> 00:47:11,560
แต่คุณลุงก็ขับรถมาบ้านป้าตามทางที่คุณยายบอก
701
00:47:11,640 --> 00:47:14,000
แล้วก็ช่วยพายายไปหาหมอ
702
00:47:15,920 --> 00:47:18,440
แล้วก็พาป้ามาหาคุณยายที่โรงพยาบาล
703
00:47:19,240 --> 00:47:22,240
[ดนตรีซึ้ง]
704
00:47:23,600 --> 00:47:26,400
ต้องขอบคุณอีกครั้งนะคะ ที่พาคุณยายมาส่ง
705
00:47:26,480 --> 00:47:27,960
ไม่เป็นไรครับ
706
00:47:33,480 --> 00:47:34,360
[แสน] สวัสดีครับคุณยาย
707
00:47:34,440 --> 00:47:36,560
อ๋อ สวัสดีลูก สวัสดีลูก
708
00:47:36,640 --> 00:47:37,840
[เสียงยายมทนาครางเบาๆ ]
709
00:47:37,920 --> 00:47:39,120
สวัสดีครับคุณนา
710
00:47:39,680 --> 00:47:41,200
สวัสดีค่ะคุณแสน
711
00:47:42,480 --> 00:47:43,680
ผมซื้อมาฝากครับ
712
00:47:44,520 --> 00:47:46,960
ขอบคุณนะคะ แต่
713
00:47:47,040 --> 00:47:50,000
แอปเปิ้ลที่คุณแสนซื้อมาให้เมื่อวาน
ยังไม่หมดเลยค่ะ
714
00:47:51,120 --> 00:47:52,800
[มทนา] คุณยายทานไม่ค่อยไหวอะค่ะ
715
00:47:52,880 --> 00:47:54,120
เคี้ยวไม่ค่อยได้
716
00:47:54,200 --> 00:47:56,840
[เสียงมทนาหัวเราะ]
หือ ยัยนา
717
00:47:56,920 --> 00:48:00,640
คุณแสนน่ะ เขาซื้อมาฝากยายที่ไหนกันเล่า
718
00:48:01,120 --> 00:48:04,120
[ดนตรีโรแมนติก]
719
00:48:16,680 --> 00:48:18,920
เจ้าชายน้อยเชื่อเรื่องปาฏิหาริย์หรือเปล่าจ๊ะ
720
00:48:21,880 --> 00:48:23,000
เชื่อฮะ
721
00:48:24,640 --> 00:48:26,000
งั้นป้าเล่าอะไรให้ฟัง
722
00:48:28,360 --> 00:48:31,880
วันที่คุณยายไม่สบาย
แล้วโทรผิดไปติดที่บ้านคุณลุงน่ะ
723
00:48:31,960 --> 00:48:35,160
[มทนา] เป็นวันแรกในรอบปีที่คุณลุงอยู่บ้าน
724
00:48:36,160 --> 00:48:38,800
แล้วก็เป็นครั้งแรกในรอบสองปี
725
00:48:38,880 --> 00:48:40,720
ที่คุณลุงรับโทรศัพท์เอง
726
00:48:42,360 --> 00:48:44,120
เจ้าชายน้อยว่ามันใช่ปาฏิหาริย์หรือเปล่า
727
00:48:44,920 --> 00:48:46,000
ใช่ฮะ
728
00:48:50,200 --> 00:48:51,960
คุณป้าเคยเล่าเรื่องนี้ให้พี่ณัฐฟังไหมฮะ
729
00:48:55,440 --> 00:48:57,200
ณัฐเขาไม่อยากฟังหรอก
730
00:48:59,720 --> 00:49:02,880
เต้าหู้ก็เห็นว่าเวลาป้าเล่าเรื่องคุณลุงทีไร
731
00:49:04,280 --> 00:49:06,520
ณัฐเขาก็จะโมโหทุกที
732
00:49:09,120 --> 00:49:11,120
บางทีป้าก็สงสัย
733
00:49:14,360 --> 00:49:17,960
ว่าที่ณัฐเขาโมโหนี่เป็นเพราะว่าเขาไม่เชื่อป้า
734
00:49:19,400 --> 00:49:22,600
หรือว่า เป็นเพราะเขาไม่ชอบป้า
735
00:49:26,680 --> 00:49:29,080
ป้าทำอะไรก็ผิดไปหมดเลย
736
00:49:30,400 --> 00:49:32,160
ไม่ใช่อย่างนั้นนะฮะ
737
00:49:32,240 --> 00:49:34,320
พี่ณัฐรักคุณป้ามาก
738
00:49:35,280 --> 00:49:38,400
[เต้าหู้] ผมเห็นพี่ณัฐเกือบจะร้องไห้ด้วยซ้ำ
ตอนที่คุณป้าหายไป
739
00:49:38,880 --> 00:49:41,040
แล้วก็รีบออกไปตามหาคุณป้าใหญ่เลยนะฮะ
740
00:49:43,120 --> 00:49:44,320
จริงเหรอ
741
00:49:45,200 --> 00:49:46,240
ใช่ฮะ
742
00:49:52,960 --> 00:49:54,960
ป้าก็แค่อยากมา
743
00:49:58,280 --> 00:50:00,320
อยู่ในที่สงบๆ
744
00:50:02,320 --> 00:50:04,400
ที่ที่ป้าสบายใจ
745
00:50:05,280 --> 00:50:07,240
[ดนตรีเศร้า]
746
00:50:07,320 --> 00:50:09,000
ป้าคิดว่า
747
00:50:09,880 --> 00:50:12,200
ถ้าณัฐไม่เห็นป้าสักพัก
748
00:50:13,480 --> 00:50:15,880
ณัฐเขาก็คงสบายใจขึ้น
749
00:50:20,280 --> 00:50:22,560
นี่ป้าทำให้
750
00:50:23,480 --> 00:50:26,480
ลูกป้าเดือดร้อนอีกแล้วใช่ไหม
751
00:50:28,760 --> 00:50:32,560
[เสียงสั่น]
ป้าเป็นแม่ที่ แย่มาก
752
00:50:32,640 --> 00:50:35,160
[เสียงสะอื้น]
753
00:50:35,240 --> 00:50:37,640
แย่มาตลอด
754
00:50:40,960 --> 00:50:42,160
คุณป้า
755
00:50:48,200 --> 00:50:49,040
แม่
756
00:50:49,120 --> 00:50:51,840
[ดนตรีซึ้ง]
757
00:51:05,160 --> 00:51:06,800
กลับบ้านกันเถอะนะ
758
00:51:24,840 --> 00:51:27,400
โอ๊ย เรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่เองน่ะหา
759
00:51:27,480 --> 00:51:30,960
เมื่อตอนบ่ายนะ น้าเห็นคุณจันกลับมาคนเดียว
ก็รีบเข้าไปถามข่าว
760
00:51:31,040 --> 00:51:33,560
- โดนเขาตะเพิดให้กลับมาถามเต้าหู้แทนน่ะ
- [ชู] เออ
761
00:51:34,360 --> 00:51:38,280
สงสัยน้าจันน่าจะโกรธผมแน่เลยฮะ
ที่ผมลืมแกไว้บนรถน่ะ
762
00:51:38,360 --> 00:51:40,680
เฮ้ย เรื่องแค่นี้ไม่น่าจะโกรธเลยนะ
763
00:51:40,760 --> 00:51:42,240
[ชู] ไอ้ความจริงแล้วเนี่ย
764
00:51:42,720 --> 00:51:45,280
ที่เต้าหู้เป็นห่วงความปลอดภัยของคุณนาน่ะ
ถูกต้องแล้วนะ
765
00:51:45,360 --> 00:51:47,560
เอาน่ะ อย่าคิดอะไรมากเลย นะ
766
00:51:47,640 --> 00:51:49,800
คุณจันแกคิดได้ว่าไม่ใช่ความผิดของเต้าหู้
767
00:51:49,880 --> 00:51:51,680
แกคงจะหายโกรธเองแหละ
768
00:51:51,760 --> 00:51:53,400
[เสียงชูหัวเราะ]
[ชู] นะ
769
00:51:53,960 --> 00:51:55,760
นะ อย่าคิดมาก
770
00:51:57,760 --> 00:52:00,680
[ดนตรีผ่อนคลาย]
771
00:52:05,200 --> 00:52:06,960
[เสียงหมาเห่า]
772
00:52:08,040 --> 00:52:10,320
- ผมกลับบ้านก่อนนะฮะ
- [ชู] เออ
773
00:52:13,280 --> 00:52:14,760
- นี่ครับ
- [ณัฐ] ครับ
774
00:52:21,320 --> 00:52:22,640
เอาไปใส่จาน
775
00:52:27,040 --> 00:52:28,880
- [สอง] ขอบคุณมากนะครับ
- ขอบคุณครับ
776
00:52:49,400 --> 00:52:50,360
[ณัฐ] มีอะไร
777
00:52:52,080 --> 00:52:55,440
ผมว่าจะไปขอบคุณ แล้วก็ขอโทษน้าจันด้วยฮะ
778
00:52:57,560 --> 00:52:58,920
ขอโทษทำไมวะ
779
00:52:59,000 --> 00:53:01,320
ก็น้าจันอุตส่าห์พาผมไปหาคุณป้า
780
00:53:01,400 --> 00:53:03,040
แต่ผมดันลืมน้าจันไว้บนรถ
781
00:53:03,720 --> 00:53:06,400
น้าโหน่งบอกว่าตอนแกกลับมา
แกโมโหใหญ่เลยนะฮะ
782
00:53:07,000 --> 00:53:08,680
น่าจะโกรธผมมากๆ เลยอะ
783
00:53:08,760 --> 00:53:09,960
เขาไม่ได้โกรธมึงหรอก
784
00:53:11,080 --> 00:53:12,360
พี่ณัฐรู้ได้ไงฮะ
785
00:53:13,160 --> 00:53:14,480
กูรู้แล้วกัน
786
00:53:15,560 --> 00:53:18,480
นี่ กูขอเตือนมึงไว้ก่อนเลยนะ
787
00:53:18,560 --> 00:53:20,400
ถ้ามึงยังอยากอยู่บ้านหลังนี้
788
00:53:20,480 --> 00:53:21,640
[ณัฐ] กูไม่…
789
00:53:21,720 --> 00:53:24,640
[ดนตรีหวานซึ้ง]
790
00:53:25,760 --> 00:53:27,160
จริงเหรอฮะ
791
00:53:27,240 --> 00:53:28,800
ผมได้อยู่บ้านนี้ต่อจริงๆ เหรอฮะ
792
00:53:30,360 --> 00:53:31,320
เต้าหู้
793
00:53:31,880 --> 00:53:33,280
มึงฟังกูก่อนสิ
794
00:53:34,320 --> 00:53:35,880
ข้อแรกนะ
795
00:53:35,960 --> 00:53:37,560
มึงห้ามไปยุ่งกับน้าจัน
796
00:53:37,640 --> 00:53:39,200
[ณัฐ] ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ
797
00:53:42,080 --> 00:53:42,960
เข้าใจใช่หรือเปล่า
798
00:53:44,280 --> 00:53:45,560
ข้อสอง
799
00:53:45,640 --> 00:53:48,000
ถ้ามึงสร้างปัญหา ขัดคำสั่ง
800
00:53:48,080 --> 00:53:49,880
[ณัฐ] และทำตัวไม่น่าไว้ใจนะ
801
00:53:50,360 --> 00:53:51,600
มึงไสหัวไปเลย
802
00:53:58,920 --> 00:54:02,520
ดีใจจังเลยนะฮะ วันนี้ได้กินข้าว
พร้อมหน้าพร้อมตากันด้วย
803
00:54:06,840 --> 00:54:09,800
เสียดายป้าไม่ได้เป็นคนทำกับข้าวให้กิน
804
00:54:15,000 --> 00:54:16,400
ไว้พรุ่งนี้ก็ได้ฮะ
805
00:54:16,880 --> 00:54:18,320
พี่ณัฐอยากกินอะไรฮะ
806
00:54:18,400 --> 00:54:20,560
ผมจะช่วยทำสุดความสามารถเลยนะฮะ
807
00:54:24,920 --> 00:54:26,080
ณัฐอิ่มแล้ว
808
00:54:26,640 --> 00:54:28,080
จะรีบไปทำงานต่อ
809
00:54:28,160 --> 00:54:29,600
เอาผลไม้ไหมลูก
810
00:54:33,040 --> 00:54:34,400
เดี๋ยวแม่ปอกแอปเปิ้ลให้
811
00:54:34,880 --> 00:54:35,760
ผมไปช่วยนะฮะ
812
00:54:35,840 --> 00:54:37,440
[เสียงแข็ง]
ณัฐไม่กิน
813
00:54:38,720 --> 00:54:41,240
[ดนตรีเศร้า]
814
00:54:44,320 --> 00:54:45,600
ไอ้เต้าหู้
815
00:54:46,160 --> 00:54:47,760
เดี๋ยวมึงกินเสร็จแล้วขึ้นไปหากูบนห้องด้วย
816
00:55:26,840 --> 00:55:28,120
มึงไม่เจ็บเหรอวะ
817
00:55:29,200 --> 00:55:30,440
ไม่เจ็บฮะ
818
00:55:30,520 --> 00:55:32,800
[เสียงพ่นลมหายใจ]
ตอนนั้นมึงคงโกรธกูมากเลยสิ
819
00:55:33,280 --> 00:55:34,440
ไม่โกรธนะฮะ
820
00:55:36,960 --> 00:55:38,120
มึงไม่กล้าบอกว่าโกรธ
821
00:55:39,000 --> 00:55:40,560
เพราะกลัวกูไล่ออกจากบ้านใช่ไหม
822
00:55:41,880 --> 00:55:43,360
ผมไม่โกรธจริงๆ ฮะ
823
00:55:44,120 --> 00:55:45,160
ผมเข้าใจ
824
00:55:46,120 --> 00:55:47,240
เข้าใจว่าอะไร
825
00:55:47,960 --> 00:55:50,120
เข้าใจว่าพี่ณัฐเป็นห่วงคุณป้า
826
00:55:51,040 --> 00:55:52,720
แล้วก็ไม่ได้ตั้งใจชนผม
827
00:55:52,800 --> 00:55:55,520
[ดนตรีซึ้ง]
828
00:56:04,280 --> 00:56:05,760
ไปได้แล้วไป เสร็จแล้ว
829
00:56:13,400 --> 00:56:14,400
[เต้าหู้] ขอบคุณนะฮะ
830
00:56:15,760 --> 00:56:17,200
ผมสัญญา
831
00:56:17,280 --> 00:56:19,800
ผมจะดูแลพี่ณัฐกับคุณป้าให้ดีที่สุดเลยฮะ
832
00:56:20,480 --> 00:56:22,280
มึงอย่ามาสัญญาอะไรมั่วซั่ว
833
00:56:22,840 --> 00:56:24,440
[ณัฐ] เดี๋ยวความจำมึงกลับมา
834
00:56:24,520 --> 00:56:25,640
มึงก็ต้องไปอยู่ดี
835
00:56:26,400 --> 00:56:28,440
เผลอๆ มึงคงจำกูไม่ได้ด้วยซ้ำ
836
00:56:29,000 --> 00:56:31,200
เพราะกูไม่ได้สำคัญกับมึงขนาดนั้น
837
00:56:34,880 --> 00:56:36,600
แต่พี่ณัฐคือคนสำคัญของผม
838
00:56:37,080 --> 00:56:40,040
[ดนตรีโรแมนติก]
839
00:56:42,200 --> 00:56:43,160
มึงพูดว่าอะไรนะ
840
00:56:50,240 --> 00:56:51,560
ผมบอกว่า
841
00:56:53,040 --> 00:56:54,520
พี่ณัฐเป็น…
842
00:56:54,600 --> 00:56:55,720
เป็นอะไร
843
00:56:58,040 --> 00:56:59,800
เป็นคนสำคัญของผมฮะ
844
00:57:00,560 --> 00:57:02,920
[เพลง "รอเธอรู้ใจ"
โดย ธนพล จารุจิตรานนท์]
845
00:57:06,520 --> 00:57:08,240
มึงไปได้แล้วไป
846
00:57:08,320 --> 00:57:11,760
นอกจากมึงความจำเสื่อมแล้ว กูว่ามึงเป็นบ้าด้วย
847
00:57:11,840 --> 00:57:13,640
- พี่ณัฐ
- [ณัฐ] เสร็จแล้วก็ไป
848
00:57:13,720 --> 00:57:14,840
[เสียงประตูปิด]
849
00:57:18,240 --> 00:57:19,920
ผมรู้ฮะ
850
00:57:20,000 --> 00:57:22,040
พี่ณัฐไม่อยากให้ผมอยู่ที่นี่
851
00:57:22,120 --> 00:57:24,160
ในฐานะเต้าหู้คนความจำเสื่อม
852
00:57:25,320 --> 00:57:28,960
แต่สักวันหนึ่ง ผมจะหาทางกลับไปเป็นตุ๊กตาหมี
853
00:57:29,040 --> 00:57:31,640
คนสำคัญของพี่ณัฐให้ได้ฮะ
854
00:57:42,160 --> 00:57:44,400
[ดนตรีผ่อนคลาย]
855
00:57:54,120 --> 00:57:55,440
[เต้าหู้] โอ๊ย
856
00:57:57,480 --> 00:58:00,680
[มทนา] อู๊ย ทำไมมันไหม้อย่างนี้ล่ะลูก
857
00:58:01,240 --> 00:58:02,560
ไป เดี๋ยวป้าทำเอง
858
00:58:03,640 --> 00:58:04,680
เอ่อ
859
00:58:05,760 --> 00:58:06,760
เป็นไร
860
00:58:07,520 --> 00:58:08,640
ร้อนเหรอ
861
00:58:08,720 --> 00:58:09,960
ฮะ
862
00:58:10,040 --> 00:58:11,640
เอามือจับติ่งหูซิ
863
00:58:11,720 --> 00:58:13,080
[ดนตรีเบาสมอง]
864
00:58:14,520 --> 00:58:15,680
ไม่ใช่
865
00:58:15,760 --> 00:58:17,080
จับของตัวเอง
866
00:58:17,160 --> 00:58:18,600
จับแล้วจะหายร้อนเหรอฮะ
867
00:58:18,680 --> 00:58:21,160
ป้าก็ไม่รู้ ป้าเคยเห็นในละครเขาทำกัน
868
00:58:21,640 --> 00:58:22,680
แล้วมันหายไหม
869
00:58:24,600 --> 00:58:26,160
ก็ดีขึ้นหน่อยๆ นะฮะ
870
00:58:29,000 --> 00:58:31,120
ทีหลังอะ ถ้าหนูจะกินน่ะ
871
00:58:31,200 --> 00:58:34,120
ก็เอาส้อมจิ้มแล้วก็เอามาเป่าก่อน
872
00:58:34,200 --> 00:58:36,240
- [มทนา] จะได้ไม่ร้อน
- ฮะ
873
00:58:36,320 --> 00:58:38,960
ส่วนไอ้ที่มันตกเนี่ยก็เอาทิชชูหยิบ
874
00:58:39,040 --> 00:58:41,480
แล้วค่อยเอาไปทิ้ง นะ มันจะได้ไม่ลวกมือ
875
00:58:43,840 --> 00:58:46,560
[ดนตรีระทึก]
876
00:58:46,640 --> 00:58:49,600
[เสียงหายใจถี่เร็วและเสียงคราง]
877
00:58:57,240 --> 00:58:59,400
ขนาดหมายังฉลาดกว่าผมเลยนะฮะ
878
00:58:59,880 --> 00:59:03,240
ถ้าการเป็นคนมันเป็นง่าย
เหมือนช่วงชิงสิทธิเสรีภาพของประชาชนนะ
879
00:59:03,720 --> 00:59:04,640
ใครๆ ก็เป็นกันหมดแล้วสิ
880
00:59:04,720 --> 00:59:06,640
แกต้องเรียนรู้อีกเยอะเจ้าหมี
881
00:59:06,720 --> 00:59:11,760
เราจะคุยกันแบบไม่โยงการเมืองบ้าง
ได้ไหมพี่ชาย
882
00:59:13,120 --> 00:59:15,480
การเมืองเป็นเรื่องของทุกคน
883
00:59:15,560 --> 00:59:19,000
พี่มีสิทธิเสรีภาพที่จะพูดในสิ่งที่พี่คิด
884
00:59:19,080 --> 00:59:20,840
ปล่อยเขาไปเถอะเต้าหู้
885
00:59:20,920 --> 00:59:24,320
เอาเป็นว่า จิ๋วน้อยคิดว่าการได้เป็นคน
886
00:59:24,400 --> 00:59:26,200
ได้มีความรู้สึก
887
00:59:26,280 --> 00:59:29,680
ได้ไปไหน ได้ทำอะไรอย่างอิสระ
888
00:59:29,760 --> 00:59:31,960
ถึงจะยาก แต่ก็คุ้มนะ
889
00:59:32,040 --> 00:59:34,080
[รองเท้าขวา] ฮึ โลกสวย
890
00:59:37,480 --> 00:59:38,560
ณัฐไปนะแม่
891
00:59:47,800 --> 00:59:49,040
[เสียงจัดของเบาๆ ]
892
00:59:49,600 --> 00:59:50,520
แม่
893
00:59:51,800 --> 00:59:54,800
[ดนตรีซึ้ง]
894
00:59:57,160 --> 00:59:59,000
[เสียงคราง]
895
00:59:59,080 --> 01:00:00,400
[มทนา] เสร็จพอดีเลยลูก
896
01:00:01,760 --> 01:00:03,640
แม่กับเจ้าชายน้อยช่วยกันทำ
897
01:00:05,840 --> 01:00:06,840
ขอบคุณครับ
898
01:00:22,440 --> 01:00:24,200
[ดนตรีสดใส]
899
01:00:24,280 --> 01:00:25,960
[พริบ] อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ณัฐ
900
01:00:30,480 --> 01:00:33,120
เฮ้ย อะไร
[เสียงออกแรง]
901
01:00:33,200 --> 01:00:36,040
พี่ณัฐจะได้ไม่ต้องลำบากเอาไปให้พริบที่โต๊ะไง
902
01:00:51,800 --> 01:00:53,480
อุ๊ย
903
01:00:53,560 --> 01:00:56,240
[เสียงร่าเริง]
คุณแม่น่ารักอะ
904
01:00:56,320 --> 01:00:59,400
[พริบ] คุณแม่มุ้งมิ้งจังเลยอะ
905
01:00:59,480 --> 01:01:01,640
[เสียงฮือฮาในออฟฟิศ]
906
01:01:02,200 --> 01:01:03,480
[พริบ] อุ๊ยๆ อุ๊ย
907
01:01:03,560 --> 01:01:08,520
มีใครแอบอยากบอกอะไรพริบหรือเปล่าน้า
908
01:01:08,600 --> 01:01:10,960
แหม บอกกันซึ่งหน้าก็ได้ไหม
909
01:01:15,000 --> 01:01:17,560
หยุดมโน แล้วไปทำงาน
910
01:01:21,040 --> 01:01:22,000
[เกณฑ์] อะไอ้ณัฐ
911
01:01:25,640 --> 01:01:26,480
ไป
912
01:01:26,560 --> 01:01:28,880
[เกณฑ์] จะกินข้าวหรือทำงานก็ทำไป
913
01:01:34,920 --> 01:01:37,520
[มทนา] ขอโทษนะที่เมื่อวานแม่ทำให้ณัฐวุ่นวาย
914
01:01:38,360 --> 01:01:40,880
ต่อไปแม่จะพยายามไม่สร้างปัญหา
915
01:01:42,120 --> 01:01:45,080
[ดนตรีซึ้ง]
916
01:01:48,880 --> 01:01:50,040
ณัฐไปนะแม่
917
01:01:53,400 --> 01:01:54,320
แม่
918
01:01:57,880 --> 01:01:59,160
เสร็จพอดีเลยลูก
919
01:01:59,720 --> 01:02:01,680
แม่กับเจ้าชายน้อยช่วยกันทำ
920
01:02:03,760 --> 01:02:04,800
ขอบคุณครับ
921
01:02:04,880 --> 01:02:07,040
[มทนา] แม่จะเป็นแม่ที่ดีที่สุด
922
01:02:08,400 --> 01:02:10,080
จะดูแลณัฐให้เต็มที่
923
01:02:11,040 --> 01:02:12,960
เท่าที่แม่คนนี้จะทำได้
924
01:02:15,240 --> 01:02:19,560
[มทนา] รักและเป็นห่วงลูกเสมอ แม่
925
01:02:20,360 --> 01:02:22,800
[เต้าหู้] กินให้อร่อยนะฮะ เต้าหู้
926
01:02:24,120 --> 01:02:25,080
[เสียงพ่นลม]
927
01:02:25,600 --> 01:02:27,400
ลายมืออย่างกับเด็กอนุบาล
928
01:02:33,960 --> 01:02:34,880
ยัยพริบ
929
01:02:35,920 --> 01:02:37,360
[เสียงพ่นลมหายใจ]
นังพริบ
930
01:02:37,440 --> 01:02:38,760
นั่นมันข้าวกลางวันไม่ใช่เหรอ
931
01:02:39,320 --> 01:02:40,520
ก็พริบหิวนี่
932
01:02:40,600 --> 01:02:42,360
[พริบ] และมันก็น่ากินซะขนาดนี้
933
01:02:42,440 --> 01:02:44,280
พริบอดใจไม่ไหวจริงๆ อะ
934
01:02:44,760 --> 01:02:45,920
[เสียงถอนหายใจ]
935
01:02:46,440 --> 01:02:49,040
[ดนตรีเบาสมอง]
936
01:02:50,720 --> 01:02:51,920
[เสียงถอนหายใจ]
937
01:02:52,680 --> 01:02:55,680
แล้วไหนล่ะ ของฝากจากเชียงใหม่
ที่แกบอกว่าจะให้ฉันน่ะ
938
01:02:55,760 --> 01:02:57,880
อุ๊ย จริงด้วย
939
01:02:59,640 --> 01:03:00,760
[พริบ] นี่
940
01:03:02,120 --> 01:03:03,240
แค่นี้นะ
941
01:03:03,320 --> 01:03:05,160
[เจือ] แค่นี้มันก็บุญหัวแล้ว
942
01:03:05,240 --> 01:03:06,320
เกณฑ์
943
01:03:06,400 --> 01:03:08,040
น้ามันได้อะไรรู้หรือเปล่า
944
01:03:08,120 --> 01:03:09,160
[ทำเสียงเล็ก]
แค่นี้
945
01:03:09,960 --> 01:03:11,360
โห ไอ้ขี้งก
946
01:03:11,440 --> 01:03:12,520
ไม่ได้งก
947
01:03:12,600 --> 01:03:14,840
- เขาเรียกว่าให้ด้วยจิตเสน่หา
- เสน่หา
948
01:03:14,920 --> 01:03:16,720
เสน่หาแค่ไหนก็เอาไปแค่นั้นแหละ
949
01:03:17,320 --> 01:03:18,360
[เจือ] หือ
950
01:03:18,440 --> 01:03:19,440
นั่นอะไร
951
01:03:19,520 --> 01:03:21,000
นี่ ของพี่ณัฐ
[เสียงเจือตกใจ]
952
01:03:22,800 --> 01:03:23,760
[เจือ] ไส้อั่ว
953
01:03:24,320 --> 01:03:25,440
น้ำพริกหนุ่ม
954
01:03:25,520 --> 01:03:26,560
[เจือ] เสื้อ
955
01:03:26,640 --> 01:03:27,800
แคบหมู
956
01:03:27,880 --> 01:03:29,480
[เจือ] แล้วนี่อะไรเนี่ย หา
957
01:03:30,040 --> 01:03:31,320
พายมะพร้าว
958
01:03:31,400 --> 01:03:34,640
[เจือ] เฮอะ ถ่อไปถึงเชียงใหม่
ปากซอยก็มีขาย
959
01:03:34,720 --> 01:03:36,840
แต่ร้านที่พริบซื้อน่ะเป็นร้านดัง
960
01:03:36,920 --> 01:03:39,920
แล้วการที่พริบหอบหิ้วมาเจ็ดร้อยกว่าโลเนี่ย
961
01:03:40,000 --> 01:03:42,280
ก็แปลว่ารักมาก
962
01:03:44,360 --> 01:03:46,680
[เสียงเจือครางหงุดหงิด]
[เกณฑ์] พริบ
963
01:03:48,880 --> 01:03:50,520
[เจือ] เอ้า ดูงบซิ
964
01:03:51,520 --> 01:03:53,280
[เสียงณัฐถอนหายใจ]
เนี่ย ห้องส้วมทำไมเนี่ย
965
01:03:53,360 --> 01:03:55,800
- [พริบ] พี่ณัฐ
- [เจือ] ทำไมมันสิบล้าน
966
01:03:56,800 --> 01:03:58,280
เออนี่ๆ พริบ
967
01:03:58,880 --> 01:04:01,040
แล้วตกลงนี่แกไปทำอะไรที่เชียงใหม่วะ
968
01:04:01,120 --> 01:04:05,680
ก็พี่ที่พริบรู้จักที่ญี่ปุ่น
ถูกทำร้ายจนเกิดอาการโคม่าน่ะสิ
969
01:04:06,160 --> 01:04:08,560
แล้วเขาไปทำอะไร ถึงได้ถูกทำร้าย
970
01:04:08,640 --> 01:04:09,880
โดนปล้น
971
01:04:09,960 --> 01:04:12,440
[พริบ] แต่พริบตามทวิตเตอร์
พวกนักเคลื่อนไหวเนี่ย
972
01:04:12,520 --> 01:04:14,360
เขาบอกว่าเป็นการพยายามอุ้มฆ่า
973
01:04:14,440 --> 01:04:16,160
[พริบ] แต่ไม่มีข่าวออกสักช่องเลยอะ
974
01:04:16,240 --> 01:04:19,280
โห ถ้าเป็นเรื่องจริงเนี่ย แสดงว่าปิดข่าว
975
01:04:19,360 --> 01:04:20,720
แบบนี้มันไม่ถูกต้องนะเนี่ย
976
01:04:20,800 --> 01:04:22,080
[เจือ] ถ้ามันจะถูกจริงๆ เนี่ย
977
01:04:22,160 --> 01:04:24,600
ก็คือพวกแกต้องตั้งใจทำงานมากกว่านี้
978
01:04:24,680 --> 01:04:25,720
[เจือ] หา เข้าใจไหม
979
01:04:25,800 --> 01:04:26,960
ไป
980
01:04:27,040 --> 01:04:28,040
[พริบ] ไป ไปทำงานกัน
981
01:04:28,120 --> 01:04:29,600
ก็ได้ครับ
[เสียงหัวเราะกร่อย]
982
01:04:29,680 --> 01:04:31,480
[เจือ] รีบไป ไปทำ
983
01:04:31,560 --> 01:04:33,600
ถูกครับ เยี่ยมครับ
984
01:04:33,680 --> 01:04:34,640
[เสียงถ่ายรูป]
985
01:04:34,720 --> 01:04:37,800
ที่ฉันมาวันนี้
ก็เพราะอยากจะมาให้กำลังใจทีมแพทย์
986
01:04:37,880 --> 01:04:40,320
ที่รักษาคุณตาธารเป็นการส่วนตัว
987
01:04:40,960 --> 01:04:41,880
แต่ก็
988
01:04:42,520 --> 01:04:45,520
ไม่ทราบว่าข้อมูลหลุดไปถึงพี่ๆ นักข่าวได้ยังไง
989
01:04:45,600 --> 01:04:49,240
แต่ไหนๆ ก็ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ
ที่ให้ความสนใจ
990
01:04:49,320 --> 01:04:52,720
[แก้วชิงดวง] ความจริงแล้ว
ดิฉันได้ติดต่อกับท่านผอ.
991
01:04:52,800 --> 01:04:56,120
แล้วก็ครอบครัวของคุณตาธารตั้งแต่วันแรกที่รู้ข่าว
992
01:04:56,200 --> 01:04:58,640
ว่าให้รักษาคุณตาธารอย่างเต็มที่
993
01:04:58,720 --> 01:05:01,560
ทางทีอาร์ดีจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด
994
01:05:01,640 --> 01:05:06,080
[แก้วชิงดวง] ไม่ใช่เพราะว่าเราต้องการที่จะ
สร้างภาพเพื่อกลบข่าวอย่างที่ใครๆ คิดนะคะ
995
01:05:06,160 --> 01:05:10,080
แต่เป็นเพราะว่า เราเป็นห่วงเขา
อย่างบริสุทธิ์ใจจริงๆ
996
01:05:11,200 --> 01:05:13,040
ในฐานะเพื่อนมนุษย์คนหนึ่งน่ะค่ะ
997
01:05:13,120 --> 01:05:14,120
[เสียงชัตเตอร์]
998
01:05:14,200 --> 01:05:15,280
ญาติคนไข้มาครับ
999
01:05:15,360 --> 01:05:18,120
[ดนตรีอึดอัด]
1000
01:05:19,200 --> 01:05:20,720
เรารู้จักกันค่ะ
1001
01:05:20,800 --> 01:05:22,480
คุณแสนเชิญทางนี้ค่ะ
1002
01:05:23,280 --> 01:05:24,800
[เสียงชัตเตอร์]
1003
01:05:31,680 --> 01:05:35,240
นี่คุณแสน เป็นผู้จัดการบริษัทในเครือทีอาร์ดีค่ะ
1004
01:05:35,320 --> 01:05:37,560
[เสียงชัตเตอร์ดังต่อเนื่อง]
1005
01:05:38,400 --> 01:05:40,080
ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
1006
01:05:40,160 --> 01:05:43,040
คุณตาธารเป็นญาติของคุณ
ก็เหมือนเป็นคนของเรา
1007
01:05:43,600 --> 01:05:45,360
บริษัทจะไม่ทิ้งเขาแน่นอนค่ะ
1008
01:05:46,360 --> 01:05:47,520
ขอบคุณครับ
1009
01:05:47,600 --> 01:05:49,800
[อนิก] สวัสดีครับคุณแสน คุณแก้วชิงดวง
1010
01:05:52,040 --> 01:05:55,160
ผมไม่คิดว่าจะเจอพวกคุณพร้อมกันที่นี่
1011
01:05:57,680 --> 01:05:59,440
ผมมาเยี่ยมธารน่ะครับ
1012
01:06:00,480 --> 01:06:02,520
ฉันมาให้กำลังใจทีมแพทย์ค่ะ
1013
01:06:02,600 --> 01:06:04,840
ไม่คิดว่าจะเจอคุณแสนที่นี่เหมือนกัน
1014
01:06:07,920 --> 01:06:10,200
คุณล่ะคะ มาที่นี่ทำไม
1015
01:06:10,280 --> 01:06:13,440
ผมมาที่นี่ ตั้งใจมาพบคุณครับ
1016
01:06:14,800 --> 01:06:16,840
ไม่ทราบว่าคุณได้รับหมายเรียกหรือยัง
1017
01:06:18,360 --> 01:06:19,440
ค่ะ
1018
01:06:19,520 --> 01:06:22,360
ฉันเสร็จธุระแล้วก็ว่าจะไปที่โรงพัก
1019
01:06:22,440 --> 01:06:23,760
ไปด้วยกันไหมคะ
1020
01:06:23,840 --> 01:06:24,960
[ดนตรีอึดอัด]
1021
01:06:25,040 --> 01:06:28,440
หรือว่า คุณอยากจะคุยกับญาติผู้บาดเจ็บก่อน
1022
01:06:30,080 --> 01:06:31,520
ถ้ามีอะไรคืบหน้า
1023
01:06:32,360 --> 01:06:34,040
ผมจะเชิญคุณมาสอบเพิ่ม
1024
01:06:35,560 --> 01:06:36,400
ครับ
1025
01:06:38,800 --> 01:06:41,320
คือ ผมขอตัวไปเยี่ยมธารก่อนครับ
1026
01:06:52,480 --> 01:06:55,520
[เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นระยะ]
1027
01:06:59,320 --> 01:07:01,120
ธาร
1028
01:07:02,840 --> 01:07:06,680
อาไม่คิดจริงๆ ว่าเรื่องมันจะลงเอยแบบนี้
1029
01:07:15,920 --> 01:07:17,680
- คุณป้าฮะ
- [มทนา] จ๋า
1030
01:07:17,760 --> 01:07:20,560
มีคนมาส่งของหน้าบ้าน
เขาบอกว่าต้องเซ็นรับด้วยฮะ
1031
01:07:22,440 --> 01:07:25,080
ถ้างั้นเจ้าชายน้อยเอาเสื้อใส่ตู้ให้ป้าทีนะ
1032
01:07:25,720 --> 01:07:28,640
แล้วก็กดปุ่มเหมือนที่ป้าสอนเมื่อเช้าอะจ้ะ
1033
01:07:29,200 --> 01:07:31,000
[ดนตรีตึงเครียด]
1034
01:07:31,080 --> 01:07:32,720
เอ่อ
1035
01:07:35,600 --> 01:07:36,880
เป็นอะไรหรือเปล่า
1036
01:07:41,360 --> 01:07:42,440
ไม่เป็นไรฮะ
1037
01:07:56,320 --> 01:07:58,440
ตอนนี้ผมเป็นคนตัวตั้งใหญ่
1038
01:07:58,520 --> 01:08:01,640
ไอ้เจ้าอุโมงค์นรกเนี่ย ทำอะไรผมไม่ได้หรอกฮะ
1039
01:08:07,480 --> 01:08:10,480
[ดนตรีเบาสมอง]
1040
01:08:16,720 --> 01:08:18,040
ผมทำได้แล้วฮะ
1041
01:08:18,920 --> 01:08:20,160
[เสียงเปิดเครื่อง]
1042
01:08:20,240 --> 01:08:21,200
[เสียงกดปุ่ม]
1043
01:08:29,840 --> 01:08:32,800
[เสียงเครื่องซักผ้าปั่นหมุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ]
1044
01:08:33,640 --> 01:08:36,399
[เสียงปั่นความเร็วสูง]
1045
01:08:38,520 --> 01:08:40,080
[เสียงล้มตึง]
1046
01:08:40,880 --> 01:08:42,640
[เต้าหู้] ทำไมบ้านหมุนล่ะฮะ
1047
01:08:44,080 --> 01:08:46,600
หรือว่าผมกำลังจะกลับไปเป็นตุ๊กตาหมี
1048
01:08:47,359 --> 01:08:49,840
[ดนตรีเศร้า]
1049
01:08:54,800 --> 01:08:55,920
[เอฟเฟกต์เสียงปิ๊ง]
1050
01:08:56,840 --> 01:08:58,880
[เต้าหู้] ทำไมผมเห็นวันนั้นอีกแล้วล่ะ
1051
01:08:58,960 --> 01:09:00,600
วันที่ผมตื่นขึ้นมา
[เสียงสะอื้น]
1052
01:09:01,840 --> 01:09:04,080
หรือว่าผมกลับมาเป็นตุ๊กตาหมีอีกแล้ว
1053
01:09:08,279 --> 01:09:10,520
[เต้าหู้] เหมือนผมจะได้ยินเสียง
คุณลุงกับคุณป้าทะเลาะกัน
1054
01:09:11,560 --> 01:09:12,880
คุณป้าร้องไห้
1055
01:09:13,920 --> 01:09:15,960
พี่ณัฐก็ร้องไห้
[เสียงสะอื้น]
1056
01:09:16,040 --> 01:09:17,720
[เต้าหู้] คุณลุงก็คงร้องไห้เหมือนกัน
1057
01:09:19,760 --> 01:09:21,760
[เสียงร้องไห้]
1058
01:09:25,160 --> 01:09:28,439
[เต้าหู้] ทำไมผมถึงตื่นขึ้นมา
ในวันที่ทุกคนเศร้าขนาดนี้นะ
1059
01:09:29,200 --> 01:09:30,680
[ดนตรีระทึก]
1060
01:09:35,080 --> 01:09:36,680
[เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพ]
1061
01:09:38,439 --> 01:09:39,560
ธาร
1062
01:09:39,640 --> 01:09:40,560
[ดนตรีตื่นเต้น]
1063
01:09:40,640 --> 01:09:42,880
คุณหมอครับ คนไข้ฟื้นครับ
1064
01:09:42,960 --> 01:09:44,319
คุณหมอ
1065
01:09:44,800 --> 01:09:45,720
[แสน] คนไข้ฟื้น
1066
01:09:45,800 --> 01:09:47,600
[พยาบาล] รบกวนญาติคนไข้รอด้านนอกนะคะ
1067
01:09:47,680 --> 01:09:50,479
[ดนตรีตื่นเต้น]
1068
01:10:02,160 --> 01:10:03,600
[มทนา] เจ้าชายน้อย
1069
01:10:05,960 --> 01:10:07,240
เจ้าชายน้อย
1070
01:10:10,240 --> 01:10:11,560
เจ้าชายน้อย
1071
01:10:14,480 --> 01:10:17,480
[ดนตรีซึ้ง]
1072
01:10:25,440 --> 01:10:26,880
ไม่ใช่มือหมี
1073
01:10:28,240 --> 01:10:30,080
นี่ผมยังเป็นคนอยู่ใช่ไหมฮะ
1074
01:10:32,800 --> 01:10:34,080
[เสียงมทนาออกแรงเบาๆ ]
1075
01:10:34,160 --> 01:10:36,200
เจ้าชายน้อยก็เป็นคนอยู่แล้วนี่จ๊ะ
1076
01:10:36,960 --> 01:10:39,800
สงสัยเมื่อกี้ฝันร้าย
ว่าตัวเองกลายเป็นหมีแน่ๆ เลย
1077
01:10:41,400 --> 01:10:43,840
[เต้าหู้] ผมเป็นหมีที่กลายเป็นคนต่างหากล่ะฮะ
1078
01:10:46,920 --> 01:10:48,080
[เสียงขยับตัวลุกขึ้น]
1079
01:10:49,600 --> 01:10:52,120
[เต้าหู้] การเป็นลมอะ มันเป็นแบบนี้นี่เอง
1080
01:10:52,640 --> 01:10:55,400
คุณรองเท้าแตะข้างขวาพูดไว้ไม่มีผิดเลยฮะ
1081
01:10:56,120 --> 01:10:58,880
ผมยังต้องเรียนรู้การเป็นคนอีกเยอะเลย
1082
01:11:12,120 --> 01:11:14,000
คนไข้ดีขึ้นใช่ไหมครับ
1083
01:11:14,080 --> 01:11:16,160
เท่าที่หมอตรวจดูก็ยังเหมือนเดิมนะครับ
1084
01:11:16,920 --> 01:11:19,200
แล้ว ที่คนไข้ลืมตาล่ะครับ
1085
01:11:19,280 --> 01:11:21,120
หมอก็ยังไม่ทราบแน่ชัดนะครับ
1086
01:11:21,200 --> 01:11:22,680
แต่ก็น่าแปลก
1087
01:11:22,760 --> 01:11:25,880
[หมอ] เพราะหมอเองก็ไม่อยากจะเชื่อด้วยซ้ำ
ว่าคนไข้จะลืมตาได้
1088
01:11:26,400 --> 01:11:28,600
แต่ยังไงเดี๋ยวหมอจะลองเช็กอาการอีกทีนะครับ
1089
01:11:29,160 --> 01:11:30,320
ขอตัวนะครับ
1090
01:11:30,400 --> 01:11:31,800
- ขอบคุณครับ
- ครับ
1091
01:11:34,360 --> 01:11:37,360
[ดนตรีเศร้า]
1092
01:11:40,520 --> 01:11:42,920
[อนิก] คุณรับเป็นเจ้าของไข้คุณตาธาร
1093
01:11:43,000 --> 01:11:46,200
ทั้งที่เขาประท้วงจนโครงการของทีอาร์ดี
1094
01:11:46,280 --> 01:11:48,040
แทบไม่คืบหน้าเนี่ยนะ
1095
01:11:50,040 --> 01:11:50,960
ค่ะ
1096
01:11:51,520 --> 01:11:53,640
ก็เหมือนกับที่ฉันบอกนักข่าวไปแล้วว่า
1097
01:11:53,720 --> 01:11:56,800
เราต้องการแสดงความบริสุทธิ์ใจ
ว่าเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง
1098
01:11:56,880 --> 01:11:59,080
ตามที่พวกประท้วงเพ่งเล็งมาที่เรา
1099
01:11:59,760 --> 01:12:03,440
ความจริงแล้ว คุณรู้สึกยังไงกับคุณตาธาร
1100
01:12:03,520 --> 01:12:05,280
[อนิก] ถ้าเขาตายไปเลย
1101
01:12:05,760 --> 01:12:07,800
น่าจะดีกับคุณมากกว่า
1102
01:12:10,240 --> 01:12:12,680
ถ้าเราได้ไปทำความเข้าใจกับชาวบ้าน
1103
01:12:12,760 --> 01:12:16,560
โดยที่ไม่มีคนต่างถิ่นมาแทรกแซง
มันก็ต้องดีกว่าอยู่แล้วล่ะค่ะ
1104
01:12:16,640 --> 01:12:17,880
[แก้วชิงดวง] แต่…
1105
01:12:18,840 --> 01:12:20,800
ฉันก็เข้าใจองค์กรพวกนี้นะคะ
1106
01:12:20,880 --> 01:12:23,480
ถ้าเขาไม่ประท้วง ไม่สร้างภาพ
1107
01:12:23,560 --> 01:12:25,480
เขาก็คงไม่ได้รับเงินบริจาค
1108
01:12:25,560 --> 01:12:27,800
ต่างชาติก็ไม่ให้ทุนสนับสนุน
1109
01:12:29,080 --> 01:12:30,840
ฉันขอยืนยันนะคะ
1110
01:12:30,920 --> 01:12:34,280
ว่าเราไม่ได้โกรธแค้นคุณตาธารเป็นการส่วนตัว
1111
01:12:34,840 --> 01:12:37,480
เพราะคุณตาธารก็เป็นแค่แกนนำการประท้วง
1112
01:12:37,560 --> 01:12:41,520
ถ้าเกิดเรากำจัดเขาไปได้ ก็ไม่ได้หมายความว่า
การประท้วงมันจะหมดลงนี่คะ
1113
01:12:41,600 --> 01:12:44,480
แต่ก็ขาดตัวตั้งตัวตีกับมันสมองนะครับ
1114
01:12:45,440 --> 01:12:46,520
ถูกค่ะ
1115
01:12:47,600 --> 01:12:50,360
แต่ต่อให้มีกลุ่มประท้วงขึ้นมาใหม่อีก
1116
01:12:50,440 --> 01:12:52,080
ทีอาร์ดีเราก็ไม่กลัว
1117
01:12:52,160 --> 01:12:56,040
เพราะว่าการก่อสร้างของเรา
ทำทุกอย่างอย่างถูกต้อง
1118
01:12:57,040 --> 01:13:00,120
เราไม่จำเป็นต้องทำร้ายใคร
เพื่อหยุดการก่อสร้างค่ะ
1119
01:13:02,080 --> 01:13:03,280
[ดนตรีอึดอัด]
1120
01:13:09,760 --> 01:13:12,400
ขอบคุณนะครับ
ที่ให้ความร่วมมือกับเราเป็นอย่างดี
1121
01:13:13,080 --> 01:13:15,000
ทีอาร์ดีร่วมมือกับทุกฝ่ายอยู่แล้วค่ะ
1122
01:13:15,960 --> 01:13:17,120
ขอโทษนะครับ
1123
01:13:17,920 --> 01:13:19,000
ผมขอถามอีกเรื่อง
1124
01:13:19,920 --> 01:13:21,520
คุณรู้จักกับคุณแสนมานานหรือยังครับ
1125
01:13:23,120 --> 01:13:24,960
หลังจากที่เกิดเรื่อง
1126
01:13:25,040 --> 01:13:28,400
ก็มีคนเห็นข่าวแล้วก็โทรมาบอกฉัน
ว่าเขาเป็นญาติกับคุณตาธาร
1127
01:13:29,120 --> 01:13:31,040
ฉันยังนึกเสียใจอยู่เลยนะคะ
1128
01:13:31,120 --> 01:13:32,800
ถ้าฉันรู้เร็วกว่านี้
1129
01:13:32,880 --> 01:13:36,200
ฉันคงจะทำความเข้าใจกับคุณตาธาร
ก่อนที่จะเกิดเรื่อง
1130
01:13:40,080 --> 01:13:41,280
ขอบคุณครับ
1131
01:13:41,840 --> 01:13:44,320
ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวนะคะ
1132
01:13:44,400 --> 01:13:45,560
เชิญครับ
1133
01:13:53,560 --> 01:13:55,040
ผมได้ข้อมูลมาเพิ่มครับ
1134
01:13:55,120 --> 01:13:57,040
วันที่คุณตาธารถูกทำร้าย
1135
01:13:57,720 --> 01:14:01,640
คุณแก้วชิงดวงเนี่ย เธอมีพยานเห็นว่า
เธออยู่ในงานสัมมนาที่กรุงเทพฯ
1136
01:14:01,720 --> 01:14:04,520
ส่วนคุณพริบพรี ตอนนั้นเธออยู่ที่ออฟฟิศครับ
1137
01:14:05,040 --> 01:14:06,480
ส่วนคุณแสนเนี่ย
1138
01:14:06,560 --> 01:14:09,640
กล้องบนถนนจับภาพได้ว่า ขับตามรถคุณตาธารไป
1139
01:14:09,720 --> 01:14:12,400
[ก้อง] ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุ แถววัดสารภีครับ
1140
01:14:13,200 --> 01:14:14,040
ดี
1141
01:14:14,520 --> 01:14:16,280
ไล่เช็กเบอร์โทรขึ้นไปอีก
1142
01:14:16,360 --> 01:14:17,720
ดูว่ามีใครโทรมาบ้าง
1143
01:14:18,280 --> 01:14:19,280
[อนิก] แล้วก็
1144
01:14:19,360 --> 01:14:22,440
ไล่ดูกล้องทุกตัว ละแวกบ้านนายตาธารให้หมด
1145
01:14:22,520 --> 01:14:23,440
ได้ครับ
1146
01:14:23,520 --> 01:14:27,000
แล้วอย่าลืม เร่งขอใบชันสูตรจากแพทย์ด้วย
1147
01:14:27,080 --> 01:14:28,120
ครับ
1148
01:14:32,760 --> 01:14:34,000
สุดยอด
1149
01:14:35,200 --> 01:14:38,240
ตอนเปิดเรื่องเนี่ย มันตื่นเต้นจนแบบ
1150
01:14:38,320 --> 01:14:40,080
[เจือ] น่าติดตามไปหมดเลยณัฐ
1151
01:14:40,160 --> 01:14:42,360
ที่แกเพิ่มมาเนี่ย มันสนุก
1152
01:14:42,920 --> 01:14:44,400
[เจือ] มันแปลกใหม่
1153
01:14:44,480 --> 01:14:47,560
ยิ่งไอ้พวกที่เป็นปมปริศนา
1154
01:14:47,640 --> 01:14:50,400
ไขไปไขมา หรือวกไปวกมาเนี่ย
1155
01:14:50,480 --> 01:14:53,320
จนพี่แบบ โอ้โฮ คิดไม่ถึงอะณัฐ
1156
01:14:53,920 --> 01:14:57,360
นี่เป็นซีรีส์วายเรื่องแรกของแกอะนะ
1157
01:14:57,440 --> 01:14:58,800
แกยังทำได้ขนาดนี้
1158
01:14:58,880 --> 01:14:59,920
เก่งว่ะ
1159
01:15:00,000 --> 01:15:02,640
- ซีรีส์วายมันก็เรื่องรักแหละพี่
- ใช่
1160
01:15:02,720 --> 01:15:04,280
มันก็แค่เปลี่ยนจากชายหญิง
1161
01:15:04,360 --> 01:15:06,080
- มาเป็นชายชาย
- โอเค
1162
01:15:06,160 --> 01:15:08,120
- ผมก็เขียนเรื่องรักมาตลอดอยู่แล้ว
- [เจือ] อือ
1163
01:15:08,200 --> 01:15:09,400
มันก็ไม่ได้แตกต่างมากครับ
1164
01:15:09,480 --> 01:15:11,480
[เสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ ]
แต่
1165
01:15:12,600 --> 01:15:13,640
มันเครียดว่ะ
1166
01:15:14,680 --> 01:15:15,800
ไม่ฟินด้วย
1167
01:15:15,880 --> 01:15:17,720
[ดนตรีตึงเครียด]
1168
01:15:17,800 --> 01:15:19,840
แล้วพี่อยากจะได้ฟินอะไรนักหนาเนี่ย
1169
01:15:19,920 --> 01:15:21,560
ผมก็เพิ่มมาให้แล้วนะ
1170
01:15:21,640 --> 01:15:23,360
พี่ไม่ว่าอะไรหรอก
1171
01:15:23,440 --> 01:15:24,880
[เจือ] แต่ทางช่องอะ
1172
01:15:25,360 --> 01:15:29,120
เขาต้องการรักใสๆ วัยมัธยมกุ๊กกิ๊กๆ อะ
1173
01:15:31,320 --> 01:15:34,040
แล้วพี่คิดว่ารักมัธยมมันมีแต่ด้านใสๆ เหรอพี่
[เสียงตบโต๊ะ]
1174
01:15:34,560 --> 01:15:36,280
พี่ก็น่าจะรู้จากเรื่องย่อผมแล้วนะ
1175
01:15:36,360 --> 01:15:38,240
- เออ
- ว่าผมไม่ได้อยากทำแค่เรื่องรัก
1176
01:15:39,120 --> 01:15:41,360
ผมอยากแทรกสิ่งที่ผมอยากจะสื่อเข้าไปด้วย
1177
01:15:41,920 --> 01:15:45,440
มันจะได้เข้มข้น จริงจัง เหมือนที่พี่ด่าผมไง
1178
01:15:46,120 --> 01:15:47,120
กูขอโทษ
1179
01:15:48,000 --> 01:15:50,800
นี่มึง มึงอินมากไปหรือเปล่าเนี่ย หา
1180
01:15:50,880 --> 01:15:53,360
มึงเอาความเครียดของมึง
เขียนไปในบทหรือเปล่าเนี่ย
1181
01:15:53,440 --> 01:15:54,960
นี่ชีวิตจริงมึงเหรอ
1182
01:15:55,040 --> 01:15:58,920
พี่ ไม่ว่างานไหนๆ
มันก็มีคนเขียนอยู่ในนั้นทั้งนั้นแหละ
1183
01:15:59,000 --> 01:16:00,160
เออ
1184
01:16:01,160 --> 01:16:03,080
แต่ถ้าพี่ยังยืนยันว่าอยากได้ความฟินเพิ่มอะนะ
1185
01:16:03,600 --> 01:16:05,320
ผมก็จะทำให้เท่าที่ทำได้แล้วกัน
1186
01:16:06,200 --> 01:16:08,120
ถ้าพี่ไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวนะครับ
1187
01:16:13,080 --> 01:16:14,640
โอ๊ย
1188
01:16:15,160 --> 01:16:17,520
ถ้ามันเขียนมาจากชีวิตจริง
1189
01:16:17,600 --> 01:16:19,600
ยัยพริบพรีจะเป็นยังไงวะเนี่ย
1190
01:16:22,200 --> 01:16:23,640
พี่ณัฐซื้ออะไรมาเยอะแยะฮะ
1191
01:16:23,720 --> 01:16:26,040
ไม่ได้ซื้อเอง มีคนซื้อมาให้
1192
01:16:26,600 --> 01:16:28,080
ใครไปเชียงใหม่มาเหรอลูก
1193
01:16:28,720 --> 01:16:30,160
ยัยพริบน่ะแม่
1194
01:16:31,280 --> 01:16:32,200
[เต้าหู้] โอ้โฮ
1195
01:16:32,680 --> 01:16:33,840
มีเสื้อด้วยอะ
1196
01:16:33,920 --> 01:16:35,240
พี่พริบใจดีจังเลยฮะ
1197
01:16:35,800 --> 01:16:37,680
[ดนตรีผ่อนคลายปนซึ้ง]
1198
01:16:51,840 --> 01:16:52,920
[เสียงครางหงิงๆ ]
1199
01:17:00,560 --> 01:17:01,880
[เสียงแป้นพิมพ์]
1200
01:17:02,600 --> 01:17:03,920
[เจือ] อินมากไปหรือเปล่าเนี่ย
1201
01:17:04,000 --> 01:17:06,440
มึงเอาความเครียดของมึง
เขียนไปในบทหรือเปล่าเนี่ย
1202
01:17:06,920 --> 01:17:08,160
นี่ชีวิตจริงมึงเหรอ
1203
01:17:15,160 --> 01:17:17,160
(อนนต์ ธนากุล)
1204
01:17:19,640 --> 01:17:22,960
ผ่านไปสิบปี ยังใช้รูปเดิมอยู่เลยเหรอ
1205
01:17:24,800 --> 01:17:25,920
[เสียงเคาะประตู]
1206
01:17:26,000 --> 01:17:29,040
[เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ ขอเข้าไปนะฮะ
1207
01:17:33,360 --> 01:17:34,640
ใครอนุญาตให้มึงเข้ามาเนี่ย
1208
01:17:35,840 --> 01:17:37,800
ผมขอแล้วไม่มีใครตอบนี่ฮะ
1209
01:17:42,760 --> 01:17:43,760
อะไรเนี่ย
1210
01:17:44,320 --> 01:17:45,800
เผื่อทำงานดึกๆ จะหิวอะฮะ
1211
01:17:46,280 --> 01:17:47,560
แม่ใช้ให้มึงเอามาเหรอ
1212
01:17:48,440 --> 01:17:51,960
เปล่าฮะ ผมเอามาจากละครที่ดูกับคุณป้าฮะ
1213
01:17:52,520 --> 01:17:54,480
ทำงานดึกๆ อาจจะเป็นลมได้นะฮะ
1214
01:17:54,560 --> 01:17:56,120
วันนี้ผมก็เป็นลม
1215
01:17:56,200 --> 01:17:58,600
บ้านหมุน แล้วก็ฝันร้ายด้วยนะฮะ
1216
01:17:59,560 --> 01:18:01,120
มึงนี่พูดมากจังเลยเนอะ
1217
01:18:01,840 --> 01:18:03,280
[ดนตรีซึ้ง]
1218
01:18:03,840 --> 01:18:05,200
ขอโทษฮะ
1219
01:18:07,120 --> 01:18:09,520
ไปได้แล้วไป ไป
1220
01:18:20,200 --> 01:18:23,760
พี่ณัฐก็รู้นี่ฮะว่า ผมไม่มีที่ไป
1221
01:18:25,040 --> 01:18:26,560
เออ กูรู้
1222
01:18:27,520 --> 01:18:29,920
กูก็หาทางให้มึงได้กลับบ้านอยู่นี่ไง
1223
01:18:35,360 --> 01:18:36,960
[เสียงดีดหูและเต้าหู้ร้องเจ็บ]
1224
01:18:37,040 --> 01:18:38,120
[ขึ้นเสียง]
ไป
1225
01:18:42,840 --> 01:18:43,880
[ขึ้นเสียง]
ไป
1226
01:18:57,400 --> 01:18:59,040
[ณัฐพูดเสียงดัง]
ยังอีก
1227
01:18:59,120 --> 01:19:00,040
หา
1228
01:19:04,200 --> 01:19:05,400
ไปจริงๆ แล้วนะฮะ
1229
01:19:15,040 --> 01:19:16,160
ไอ้เต้าหู้
1230
01:19:17,440 --> 01:19:18,840
มึงคิดว่ากูโง่เหรอ
1231
01:19:20,480 --> 01:19:21,480
[เสียงดัง]
ไป
1232
01:19:22,800 --> 01:19:23,960
[เต้าหู้] ฮะพี่ณัฐ
1233
01:19:28,000 --> 01:19:31,000
[ดนตรีเศร้า]
1234
01:19:52,600 --> 01:19:54,840
เฮ้ย นี่ นี่ถึงแล้วเหรอวะ
1235
01:19:55,560 --> 01:19:56,720
นี่บ้านใครวะเนี่ย
1236
01:19:58,560 --> 01:20:00,720
บ้านของคนที่น่าจะบอกได้ว่าไอ้เต้าหู้เป็นใคร
1237
01:20:00,800 --> 01:20:03,080
[ดนตรีเบาสมอง]
1238
01:20:04,600 --> 01:20:06,400
มึงจะเอาหน้ามาใกล้ทำไมเนี่ยเต้าหู้
1239
01:20:07,920 --> 01:20:09,040
มึงรออยู่นี่แหละ
1240
01:20:10,000 --> 01:20:11,120
เดี๋ยวกูลงไปดูให้แน่ใจก่อน
1241
01:20:11,200 --> 01:20:12,080
ไปไอ้เกณฑ์
1242
01:20:12,160 --> 01:20:13,080
ไป
1243
01:20:18,800 --> 01:20:20,680
- นี่หรือเปล่า
- หลังโน้น
1244
01:20:58,760 --> 01:21:01,760
[ดนตรีเศร้า]
1245
01:21:08,320 --> 01:21:09,240
[หนึ่ง] ใครอะ
1246
01:21:15,440 --> 01:21:16,320
น้องนี่เอง
1247
01:21:17,840 --> 01:21:18,760
ชื่ออะไรนะเราอะ
1248
01:21:22,120 --> 01:21:23,440
[เสียงเขินอาย]
ชื่อณัฐครับ
1249
01:21:24,360 --> 01:21:25,960
รู้จักบ้านพี่ได้ยังไง
1250
01:21:28,720 --> 01:21:31,560
อ๋อ พี่ที่ชมรมบอกมาครับ
1251
01:21:38,480 --> 01:21:41,480
[ดนตรีซึ้ง]
1252
01:21:48,240 --> 01:21:49,800
ของที่พี่ฝากซื้อครับ
1253
01:21:51,080 --> 01:21:52,240
เรื่องแค่นี้
1254
01:21:53,480 --> 01:21:56,240
วันจันทร์ไปเอาที่ชมรมก็ได้ ขอบใจนะ
1255
01:21:57,560 --> 01:21:58,680
ครับ
1256
01:21:59,560 --> 01:22:01,720
[อนิก] หนึ่ง อยู่ไหนลูก
1257
01:22:01,800 --> 01:22:03,240
มาช่วยพ่อขนของที
1258
01:22:03,800 --> 01:22:04,960
ครับพ่อ
1259
01:22:05,040 --> 01:22:06,240
พี่หนึ่งครับ
1260
01:22:11,960 --> 01:22:12,880
สวัสดีนะครับ
1261
01:22:34,560 --> 01:22:35,720
[เสียงถอนหายใจ]
1262
01:22:42,800 --> 01:22:44,120
[ดนตรีหยุดลง]
1263
01:22:47,520 --> 01:22:48,760
- เฮ้ย
- เฮ้ย
1264
01:22:48,840 --> 01:22:50,680
[ดนตรีสดใส]
1265
01:22:50,760 --> 01:22:51,880
[สอง] ลุง
1266
01:22:51,960 --> 01:22:54,280
นี่ ลุงมาทำอะไรที่นี่ หา
1267
01:22:54,360 --> 01:22:55,840
กูจำเป็นต้องบอกไหม
1268
01:23:00,840 --> 01:23:02,120
เจอลุงที่นี่ก็ดีเลย
1269
01:23:02,680 --> 01:23:03,960
ผมจะได้คืนตังค์ให้
1270
01:23:04,440 --> 01:23:05,720
[สอง] อะ
1271
01:23:07,320 --> 01:23:08,520
อือ
1272
01:23:08,600 --> 01:23:09,880
[เสียงเกณฑ์ถอนหายใจ]
1273
01:23:11,080 --> 01:23:12,160
[เกณฑ์] ไม่ต้อง
1274
01:23:12,240 --> 01:23:14,560
บอกแล้วว่าให้ ไม่ได้ให้ยืม
1275
01:23:15,400 --> 01:23:16,240
เอาไป
1276
01:23:16,760 --> 01:23:18,120
พูดแล้วนะ
1277
01:23:19,400 --> 01:23:23,560
สาธุ ขอบคุณนะลุง ขอให้ลุงเจริญๆ นะเพี้ยง
1278
01:23:23,640 --> 01:23:24,960
[เสียงเป่าลม]
1279
01:23:26,400 --> 01:23:28,120
[เกณฑ์] เรียกกูว่าลุงอีกคำเดียว
1280
01:23:28,200 --> 01:23:30,040
กูตบม้ามมึงแตกเลยนะ
1281
01:23:31,160 --> 01:23:33,360
ตามมาตรา 295
1282
01:23:33,440 --> 01:23:35,600
ผู้ใด ทำร้ายผู้อื่น
1283
01:23:35,680 --> 01:23:38,880
จนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจ
1284
01:23:38,960 --> 01:23:41,640
ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี
1285
01:23:41,720 --> 01:23:44,280
หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท
1286
01:23:44,360 --> 01:23:47,400
หรือทั้งจำ ทั้งปรับ
1287
01:23:48,000 --> 01:23:49,480
[เกณฑ์] พ่อมึงเป็นตำรวจหรือไงเนี่ย
1288
01:23:49,560 --> 01:23:52,040
การล้อพ่อ
ถือว่าเป็นการกลั่นแกล้งอย่างหนึ่งนะลุง
1289
01:23:52,560 --> 01:23:53,680
มึงจะเอาใช่ไหม
1290
01:23:53,760 --> 01:23:55,840
- ไอ้เด็กแว้น
- [ณัฐ] น้อง
1291
01:23:55,920 --> 01:23:56,960
น้อง
1292
01:23:57,520 --> 01:23:59,280
พี่มาหาเจ้าของบ้านหลังนี้
1293
01:23:59,360 --> 01:24:00,560
เจ้าของบ้าน
1294
01:24:01,240 --> 01:24:02,280
เออ
1295
01:24:02,360 --> 01:24:04,960
ส่งของเสร็จแล้วก็รีบกลับ เกะกะ
1296
01:24:05,040 --> 01:24:06,360
ผมไม่ได้มาส่งของนะลุง
1297
01:24:06,440 --> 01:24:07,800
ที่นี่บ้านผม
1298
01:24:07,880 --> 01:24:10,440
[ดนตรีเบาสมอง]
1299
01:24:17,320 --> 01:24:19,960
เออ น้องครับ ถอยรถให้พี่หน่อยได้ไหมครับ
1300
01:24:22,760 --> 01:24:23,720
[เสียงผ่อนลมหายใจ]
1301
01:24:27,840 --> 01:24:29,840
เลิกกวนประสาทสักทีได้ไหมไอ้เด็กแว้น
1302
01:24:29,920 --> 01:24:31,120
ไอ้เกณฑ์
1303
01:24:31,200 --> 01:24:34,320
ใจเย็นก่อนสิวะ ฟังน้องเขาพูดก่อน
1304
01:24:35,640 --> 01:24:39,280
ผมจะพูดยังไงให้พวกพี่เชื่อเนี่ย
ว่าผมอยู่บ้านนี้จริงๆ
1305
01:24:39,840 --> 01:24:41,680
และบ้านนี้ก็อยู่กันแค่สองคน
1306
01:24:41,760 --> 01:24:43,320
- คือผมกับ…
- [เต้าหู้] พี่ณัฐฮะ
1307
01:24:45,080 --> 01:24:46,240
คือ…
1308
01:24:46,800 --> 01:24:47,720
พี่หนึ่ง
1309
01:24:47,800 --> 01:24:50,560
[ดนตรีสนุกสนาน]
1310
01:25:01,680 --> 01:25:02,960
เชิญตามสบายนะครับ
1311
01:25:38,840 --> 01:25:40,040
[เสียงตกใจ]
1312
01:25:40,120 --> 01:25:41,720
เฮ้ย ไอ้ณัฐ ไอ้ณัฐ
1313
01:25:44,080 --> 01:25:45,640
หน้าเหมือนไอ้เต้าหู้จริงด้วยว่ะ
1314
01:25:48,960 --> 01:25:50,280
คนนี้คือพี่หนึ่งเหรอฮะ
1315
01:25:51,720 --> 01:25:54,640
เขาจะบอกผมได้ใช่ไหมฮะ ว่าผมเป็นใคร
1316
01:25:56,200 --> 01:25:59,600
[เสียงพ่นลมหายใจ]
บางที พี่หนึ่งกับไอ้เด็กเมื่อกี้เนี่ย
1317
01:25:59,680 --> 01:26:01,320
[เกณฑ์] อาจจะเป็นญาติมึงก็ได้นะเว้ย
1318
01:26:01,400 --> 01:26:03,240
[ดนตรีเศร้า]
1319
01:26:03,320 --> 01:26:05,080
[เต้าหู้] ผมจะมีญาติได้ยังไงล่ะฮะ
1320
01:26:05,160 --> 01:26:06,800
ในเมื่อผมเป็นตุ๊กตา
1321
01:26:07,560 --> 01:26:11,520
แต่ไม่แน่นะฮะ
ผมอาจจะเกี่ยวข้องอะไรกับพี่หนึ่งก็ได้
1322
01:26:11,600 --> 01:26:13,480
หน้าผมเหมือนเขาอย่างกับฝาแฝด
1323
01:26:15,200 --> 01:26:17,200
ถ้าได้คุยกับพี่หนึ่ง
1324
01:26:17,280 --> 01:26:21,040
เขาอาจจะตอบได้ก็ได้
ว่าทำไมผมถึงกลายเป็นคน
1325
01:26:27,400 --> 01:26:30,760
ทีนี้เชื่อกันหรือยัง ว่าผมอะอยู่บ้านนี้จริงๆ
1326
01:26:33,120 --> 01:26:34,080
[ณัฐ] น้อง
1327
01:26:34,760 --> 01:26:37,160
เมื่อกี้น้องบอกว่าอยู่บ้านนี้กันสองคนใช่ไหม
1328
01:26:37,240 --> 01:26:38,280
ใช่ครับ
1329
01:26:38,360 --> 01:26:41,120
บ้านนี้ก็มีผม กับพ่อ
1330
01:26:41,960 --> 01:26:43,120
พ่อเหรอ
1331
01:26:43,200 --> 01:26:44,200
ครับ
1332
01:26:44,280 --> 01:26:45,800
[สอง] มีอะไรกันหรือเปล่าครับ
1333
01:26:45,880 --> 01:26:47,160
แล้วพี่หนึ่งล่ะ
1334
01:26:48,560 --> 01:26:50,000
พี่หนึ่งไม่ได้อยู่ที่นี่เหรอ
1335
01:26:51,440 --> 01:26:52,920
พี่หนึ่งไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วครับ
1336
01:26:56,640 --> 01:26:57,800
แล้วเขาไปไหนล่ะ
1337
01:27:08,560 --> 01:27:10,640
[เกณฑ์] เราก็ไม่รู้อยู่ดีว่าไอ้เต้าหู้เป็นใคร
1338
01:27:10,720 --> 01:27:12,120
แต่ที่รู้แน่ๆ เนี่ย
1339
01:27:12,880 --> 01:27:14,600
มันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพี่หนึ่งเลย
1340
01:27:14,680 --> 01:27:16,720
[เกณฑ์] ทั้งๆ ที่หน้าตามันเหมือนกันขนาดนั้น
1341
01:27:18,240 --> 01:27:19,360
[เสียงเบรกและเสียงร้อง]
1342
01:27:19,440 --> 01:27:22,040
[ดนตรีตื่นเต้น]
1343
01:27:22,120 --> 01:27:23,840
สนุกอย่างกับในหนังเลยพี่
1344
01:27:23,920 --> 01:27:24,880
[พริบ] อุ๊ย
1345
01:27:24,960 --> 01:27:26,240
[ณัฐ] ไอ้เต้าหู้
1346
01:27:26,320 --> 01:27:27,760
ทำไมมึงไม่ใส่กางเกงในวะ
1347
01:27:27,840 --> 01:27:29,040
อ้าปาก
1348
01:27:29,640 --> 01:27:30,720
เฮ้ย อย่ากัด
1349
01:27:30,800 --> 01:27:32,120
[เสียงถ่ายรูป]
1350
01:27:33,720 --> 01:27:34,560
เอาไปเลย
1351
01:27:34,640 --> 01:27:36,880
[เสียงร้องตกใจ]
1352
01:27:38,960 --> 01:27:40,600
[เสียงกรีดร้อง]
1353
01:27:41,320 --> 01:27:42,520
[เสียงกระจกแตก]
1354
01:27:42,600 --> 01:27:44,080
คนไหนคือลุงแสนตัวจริง
1355
01:27:44,160 --> 01:27:45,800
คนไหนคือพ่อของพี่ณัฐฮะ
[เสียงต่อย]
1356
01:27:46,800 --> 01:27:48,640
พ่อกูมีคนเดียว
1357
01:27:48,720 --> 01:27:50,960
มึงจำไว้ว่าพ่อกูมีคนเดียวโว้ย
1358
01:27:51,040 --> 01:27:52,480
[ดนตรีตึงเครียด]
1359
01:27:52,560 --> 01:27:55,560
[เพลง "ปลดล็อก" โดย สาริน รณเกียรติ
และธัชพล กู้วงศ์บัณฑิต]
1360
01:28:47,240 --> 01:28:52,240
คำบรรยายโดย: ธีรพล มณีสาตร์
147319