Original subtitles

Pijnlijk? - Nee.

Weet u het zeker? - Ja.

Een lichte infectie. Niets ernstigs.

Maar denk aan uw gewicht. Als u te veel afvalt, stopt uw menstruatie weer.

En de buikpijn? - Is die terug?

Ja, steeds erger.

Ik zie niets abnormaals. Ik kan u doorsturen voor röntgenonderzoek.

Maar ik denk dat het vooral psychisch is. Tussen de oren.

Kunt u iemand aanbevelen?

Ik ben er klaar voor.

Liever een man of een vrouw?

Paul Meyer psychiater

Mevrouw Fortin?

Gaat u zitten.

Ik moet beginnen, neem ik aan?

Als u wilt.

Ik heb altijd al last van buikpijn gehad.

Ik heb allerlei diëten gevolgd...

ook glutenvrij.

Maar ook de diverse specialisten konden niets vinden.

Omdat ik steeds hoorde dat het psychisch was, dat de buik een tweede brein is...

dacht ik: Dan maar naar de psychiater.

Dat snap ik.

Ik ben 25.

Ik woon alleen.

Niet helemaal. Ik heb een kat, Milo.

Momenteel ben ik op zoek naar werk.

Dat geeft veel stress. Ik zeg de verkeerde dingen, verpruts alles.

Toen ik jonger was, heb ik goed verdiend. Als fotomodel.

Maar daar ben ik mee gestopt.

Ik heb een paar relaties gehad.

Niets groots.

Ik geloof dat ik niet van iemand kan houden.

Ik voel me soms heel leeg.

Alsof er iets mist.

Soms moet ik zonder reden huilen.

Dat is het.

Kunt u iets voor me doen?

Ik denk dat die pijn iets over uzelf zegt.

Samen gaan we uitzoeken wat dat is.

Ik heb al over u gedroomd.

Is dat een goed teken?

Ik luister.

Ik was zwanger.

Ik weet niet van wie. Maar het was heel pijnlijk.

M'n buik groeide maar door. Ik was bang dat hij zou knappen.

Ik was hier. Ik lag op een onderzoekstafel.

U had metalen instrumenten...

die leken op martelwerktuigen.

Ik vroeg of u me geen pijn wilde doen, maar u zei niets.

U spreidde mijn benen...

en keek in mijn kruis.

Ik wilde m'n dijen sluiten. Het voelde alsof u me ging verkrachten.

Belachelijk, hè?

Toen ik met modellenwerk begon, voelde dat...

opwindend.

Maar het werd naargeestig.

Als kind wilde ik actrice worden. Ik wilde betoveren...

de mensen om me heen verleiden.

Vooral de volwassenen.

De vrienden van m'n moeder.

Ik vond het prettig als ze naar me keken.

Maar niet als ze me aanraakten.

Ik was verlegen.

Nooit op m'n gemak.

Ik fantaseerde vaak dat ik een zusje had.

Een tweelingzusje...

een dubbelgangster die me zou beschermen.

Op m'n zevende vertelde m'n moeder dat ik een ongelukje was.

Van een eenmalig contact, een man die ze vergeten was en niet eens zou herkennen.

Misschien was het onder dwang.

Of misschien heeft hij haar betaald.

Als een hoer.

Ik ben door mijn grootouders opgevoed.

Mijn moeder had geen tijd.

Het was een heel mooie vrouw. Onafhankelijk...

slim.

Maar er was nooit genegenheid tussen ons.

Als ik me haar dood voorstel, haar begrafenis...

dan voel ik niks.

In haar kist zie ik mezelf liggen. Dood.

Ik zie haar niet meer.

Maar het voelt alsof ze mij in de gaten houdt...

alsof ze mijn gedachten kent.

In mijn dromen kijkt ze streng naar me.

Oordelend.

Het voelt alsof ze niet van me houdt.

En dat doet pijn.

Waar doet dat pijn?

In mijn buik.

Eindelijk zegt u wat.

Als u zo naar me kijkt...

voelt het alsof ik besta.

Ze belden vandaag: ik ben aangenomen.

Parttime in een museum, best goed betaald.

Suppoost.

Grappig.

Grappig?

Raar om mensen in de gaten houden.

Maar ach, het is een museum, geen gevangenis.

Dankzij u heb ik weer zelfvertrouwen.

Ik heb al een week geen buikpijn meer.

Maar ik ben bang om te snel beter te worden.

Hoezo? - Ik geloof dat ik zwak wil blijven.

Dat ik lijd, en dat u...

dat u sterk blijft.

Hebt u vandaag niks te melden?

Ik voel me goed.

Ik geloof dat ik gelukkig ben.

Oké, dan moeten we met de gesprekken stoppen.

Waarom? Heb ik iets verkeerds gedaan?

Het ligt aan mij.

Dit is nooit eerder gebeurd.

Ik heb gevoelens die onverenigbaar zijn met de therapie.

Gevoelens?

Ik zal u doorverwijzen naar een collega. Een prima therapeut.

Nee, dat hoeft niet.

Laten we het even rustig bespreken.

Dat hoeft niet.

U hebt me toch genezen?

U bent mijn redding geweest.

Tot ziens.

We mogen hier niet mee spelen. - Ik speel niet.

Verhuist u naar het appartement op 13-hoog?

Hallo.

We worden buren. Ik woon op dezelfde verdieping.

Ik mocht de vorige bewoners graag. Ze zijn verhuisd toen zij zwanger was.

U hebt een kat.

Wat een schatje.

Hoe heet hij? - Milo.

Wat een knapperd.

Hoe oud ben je? - Zeven.

Ik ben dol op katten. Mijn schat is al twee jaar dood.

Neem een nieuwe poes.

Nee.

Tot ziens.

Tot ziens.

persoonlijke spullen Paul

Delord

Ik ben het.

Chloé, ben je daar? - Hier.

Dag, lieverd.

Je kat voelt zich al thuis? Weg, jij.

Iets drinken?

Hoe ging het vandaag? - Ik was in het ziekenhuis.

Het is zo anders met mensen die echt in nood zitten.

Heel anders dan met mij.

Jij bent mijn speciale geval.

Gaat het?

Echt? - Het is raar, jij weet alles van mij en...

Maar voor mij ben jij soms een vreemde...

iemand die dingen verbergt.

Waarom zeg je dat?

In een doos vond ik een oud paspoort van je.

Snuffel je in m'n spullen? - Nee, ik wilde uitpakken.

Ik zag dat je een andere achternaam had.

Delord, meen ik.

Wil je het er niet over hebben?

Jawel, maar het is onbelangrijk. Daarom heb ik er niks over gezegd.

Toen ik m'n praktijk begon, heb ik m'n moeders naam aangenomen.

Paul Meyer klinkt goed, toch?

De afspraak was: niet in de slaapkamer. - Sorry. Het moet nog wennen.

Kom, poes.

Paul?

Beloof je dat je niks voor me achterhoudt?

Snuffel jij dan niet meer in m'n spullen?

Dat beloof ik.

Goedemorgen.

Lekker geslapen? - Niet echt. Ik heb raar gedroomd.

Niet zo gek, zo'n eerste nacht.

Vooral met een vreemde.

Ik moet meteen weg. Drukke dag in het ziekenhuis.

Fijne dag, schat.

Jij ook.

Tot vanavond? - Ja.

Hallo. Jij kunt gaan.

Wat heb je vandaag gedaan? - Het was razend druk.

Waar was je? - In het ziekenhuis.

Ik had niet eens tijd om te lunchen.

Waarom lieg je?

Ik lieg niet.

Ik zag je op weg naar huis. Je praatte met een vrouw.

Onzin. Het ziekenhuis ligt ver daarvandaan.

Maar ik heb je zelf gezien.

Dan vergis je je. Ik was het niet. Het was iemand die op me lijkt.

Nee, jij was het.

Chloé, rustig.

Je bent moe. Je hebt vannacht niet geslapen.

Rustig maar.

Louis Delord psychoanalist

Hallo. Ik wil graag een afspraak maken.

Ik heet Eva. Eva Martin.

U kunt me bereiken op nummer 06 34 22 19 16.

Dank u wel.

Mevrouw Martin?

Met dokter Delord. Ik heb uw bericht gehoord.

U wilt dus een afspraak maken?

Prima. Het zou over twee weken kunnen.

Niet eerder? - Ik kijk even.

Morgen om één uur heeft iemand afgezegd.

Oké, morgen komt goed uit.

Tot morgen. - Tot morgen.

Ben je helemaal ingericht? - Ja, dank u.

Vindt hij het fijn?

Je kat. - O, Milo.

Ja. Alleen houdt mijn vriend niet van katten.

Mannen snappen niks van dieren.

Goedenavond. - Fijne avond.

Milo?

Waar zit je?

Lieverd, wie heeft je daar opgesloten?

Met mij.

Alles goed? - Ja, prima.

Hoe laat ben je thuis? - Spoedgevallen in het ziekenhuis.

Het wordt laat. Eet maar zonder mij. Het kan een lange avond worden.

Oké. - Ben je boos?

Nee. Werk ze.

Dank je. Kus.

Mevrouw Martin?

Kom verder.

Gaat u zitten.

Heeft u daar vaak last van? - Waarvan?

Van duizelingen.

Nee.

Alleen in bepaalde situaties?

U lijkt op iemand die ik ken.

O ja?

Op Paul Meyer.

Niet zo vreemd, hij is m'n broer.

Kent u hem goed?

Niet echt. Ik ben bij hem in therapie geweest, maar het werkte niet.

We zijn een tweeling en hebben samen gestudeerd.

Maar onze aanpak is totaal anders.

Hij heeft u niet aanbevolen, neem ik aan.

Dat was een vriendin. Ik bedoel: mijn zus.

Vriendin, zus...

Ken ik haar? - Ik denk het niet.

Ik heet Eva, ik ben 25...

En ik woon samen met een man op wie ik dol ben.

Hij houdt van mij. Maar soms voel ik me heel eenzaam.

Alsof er iets mist. - Vrijt u wel met uw vriend?

Ja, natuurlijk wel.

Het komt door de dood van mijn moeder. Zelfs nu nog houdt zij me in de gaten.

Maar ik weet niet of u mij kunt helpen.

Als u mijn therapie volgt, die niet goedkoop is...

kan ik u genezen. Maar dan mag u niet meer liegen.

Lieg ik dan? - Ik geloof niet dat u een zus hebt.

U bent enig kind, niet?

En is uw moeder echt dood? Of wenst u haar dood?

Liegen om te verleiden komt vaak voor bij mooie vrouwen.

Vooral als ze frigide zijn.

Ik bel je terug.

Liefs.

Excuus. U mag terugkomen.

Ik wijs ook patiënten af. Omdat hun 'afwijking' hun enige interessante kant is.

Sorry, maar het wordt niks tussen ons.

Wilt u wel de volledige sessie betalen? 150 euro.

Zeg niets over mij tegen m'n broer.

Ik zie hem niet meer. - Mooi.

De volgende keer zien we of u interessant bent of een trutje.

Er komt geen volgende keer.

Hoe gaat het in het museum?

Matig.

Heus? - Het gaat wel.

Verveel je je?

Waarom zeg je dat? - Omdat...

Uren achtereen zitten lijkt me...

Waarom stel je me niet voor aan je familie?

Je weet dat m'n ouders in de VS wonen. Zodra ze hier zijn, komt dat goed.

Jij hebt mij ook niet aan je moeder voorgesteld.

Liefje...

Wat is er? - Ik weet het niet. Sorry.

Misschien moet je weer in therapie gaan.

Vind je?

Je zit niet lekker in je vel. Ik kan iemand aanbevelen.

Ik voel me prima. - Ik weet nog, de eerste keer dat ik je zag...

Je was van streek, maar veel sterker dan de meeste patiënten.

Je vond me zeker een trutje?

Nee. Een grote trut.

Zeg wat je echt dacht.

'Als ik maar niet verliefd wordt op haar...'

Milo...

Lieverd van me.

Had jij een broer willen hebben? - Een broer?

Ik vond het niks, enig kind zijn.

Ik heb het nooit gemist. Ik heb een gelukkige jeugd gehad.

En een tweelingbroer? - Nee dank.

Alsof je de hele tijd in de spiegel kijkt.

Misschien heb je er eentje, zonder het te weten.

Waarom heb je je naam veranderd? Waarom heet je niet Delord?

Dat weet je. M'n moeders naam was handiger.

Het gaat ver terug. M'n vader had met z'n bedrijf problemen met justitie.

Belangenverstrengeling, omkoping. Het stond maanden op de voorpagina's.

Hij was niet schuldig, wel verantwoordelijk.

Maar de naam Robert Delord was nu besmet.

Daarom zijn m'n ouders geëmigreerd.

Daarom lag het voor de hand dat ik m'n moeders naam gebruikte.

M'n vader heeft het me zelfs aangeraden.

Dat is het. Geloof je me?

Die kat...

Shit.

Hallo.

Alles goed?

Ik heb een taart gebakken. Wil je ook wat?

Heel aardig. - Mag ik binnenkomen?

Ja...

Je hebt het goed ingericht.

Mooie kleuren.

Zou u iets voor me willen doen? - Natuurlijk.

M'n vriend kan niet tegen Milo. Mag hij een paar dagen bij u?

Natuurlijk. - Vindt u het echt niet vervelend?

Ik zal goed voor 'm zorgen.

Ik ben dol op poezen.

Hapje van Rose?

Droomduiding A. Wexler

Agnès Wexler...

Verbaasd dat ik teruggekomen ben? - Ik heb er geen moment meer aan gedacht.

Hebt u nu spijt? - Uw houding laatst beviel me niet.

Maar ik denk dat u me kunt helpen. - Waarmee?

Om te genezen. - Te genezen waarvan?

Van mijn problemen. - Van uw problemen of uw probleem?

Mijn probleem.

Hoe zou u dat omschrijven?

Dat weet ik niet goed. - Jawel.

Daarom ben ik hier. Zodat u me ermee kunt helpen.

Ik denk dat u weer liegt. Daarvoor bent u niet teruggekomen.

Goed. Volgende week zelfde tijd.

We zijn net begonnen. - Ik ben hier de baas.

Dit was genoeg voor vandaag.

Tot ziens.

Neem me niet kwalijk.

150 euro.

Hoe ging het bij Agnès Wexler?

Goed.

Mag ik het niet weten?

Ze zei niet veel. Ze heeft vooral geluisterd.

Net als jij, de eerste keer. - Heb je verteld over je buik?

Wat vindt ze? - Dat het jouw schuld is.

Mijn schuld? - Grapje.

We zijn er niet dieper op ingegaan. - Ben je tevreden?

Ja, ze denkt dat ze me kan genezen. - Gebruikte ze het woord 'genezen'?

Opmerkelijk.

Hoezo? - Niks voor haar.

Wat is er?

Kom verder.

Kom mee. - Waarheen?

Kleed u uit. - U bent niet goed wijs.

Tijd voor de praktijk. Kom dichterbij.

Jawel.

U wilt het.

Ik kan het niet.

Wie verlangt, maar niet handelt, genereert bederf.

Ik verlang niet naar u.

Waarom ben je dan teruggekomen? - Om...

Ja?

Om de waarheid te achterhalen.

Laat jezelf dan gaan.

De volgende keer kom je klaar.

Ga je al weg?

Ik moet gaan werken.

Wat vond je van de sessie?

Dit heb ik niet eerder meegemaakt. - Ben je nooit zo geneukt?

Je fantaseerde erover. Dat is hetzelfde.

Mooie kat. Is die van u? - Ja.

Ik heb ook een kat. Die zit bij de buurvrouw, vanwege m'n vriend.

Is hij allergisch?

Hij wil thuis het enige mannetje zijn.

Is dit een vrouwtje? - Nee.

Danton is een kater, heel bijzonder voor een schildpadkat.

Schildpad? - Ken je dat niet?

Het zijn meestal vrouwtjes, met twee kleuren.

In nog geen één procent van de gevallen zijn het katers, met drie kleuren.

Het zijn altijd tweelingen. - Tweelingen?

Een erfelijke afwijking.

Het gevolg van een trisomie van de geslachtschromosomen.

Unieke wezens.

Monsterlijk.

Een bevruchte eicel ontwikkelt zich als tweeling in de baarmoeder van de poes.

Maar na een paar weken versmelten die tot één organisme.

Een unieke kat met het genetische materiaal van een tweeling, XXY.

Eigenlijk is het 't dominante exemplaar van de tweeling.

Bij mensen komt het ook voor.

Die ontdekken dan als ze volwassen zijn...

dat ze de foetus in zich dragen van hun tweelingbroer of tweelingzus.

Zogenaamde kannibalistische tweelingen.

Alles goed met Milo? - Ik wilde net aankloppen.

Wat is er? - Sorry, ik heb iets doms gedaan.

Maar katten komen meestal terug.

Hij is daar ontsnapt.

Ik laat de deur op een kiertje staan voor hem.

Dat is mijn lieve Luigi.

Hij was de kat van mijn dochter. - Uw dochter?

Dit was haar kamer. - Sorry, dat wist ik niet.

Ze is niet dood, hoor.

Gelukkig. - Alleen een beetje ziek.

Ze zit sinds haar 20ste in een instelling.

Een gekwelde jonge vrouw.

Kom...

Waar ken je Paul van? - Hij wil niet dat ik daarover praat.

Waarom niet?

Niet verder vertellen. Ik ben een ex-patiënte.

Ik snap het. - Ken je Paul z'n broer?

Heeft hij een broer? - Een tweelingbroer.

Heb je die nooit ontmoet? - Nee.

Ze hebben samen gestudeerd. - Dat zou ik me herinneren.

Excuseer me.

Hebt u wel eens met tweelingen te maken?

Een patiënt die zijn tweelingbroer verzwijgt.

Nee, maar dat zal voorkomen.

Als tweelingen identiek worden opgevoed...

willen ze de ander later uit hun leven bannen.

Ik herinner me bezorgde ouders die dachten dat hun tweeling paranormaal verbonden was.

Ze hadden een geheimtaal ontwikkeld.

En een van de twee zoog op de duim van zijn broer.

Bizar, hè?

Mevrouw?

Waar was je?

Een beetje rondgelopen. Wie is die vrouw?

Neem je me in de maling? Herken je haar niet?

Het is je psychiater, Agnès Wexler.

Ik heb te veel gedronken. Sorry. Zullen we naar huis gaan?

Goedenavond.

Pas op. Wat is er met je? - Niks.

Chloé?

Voel je je al wat beter? - M'n buikpijn is terug.

Vanwege Wexler? Sinds je haar gezien hebt...

Stop de auto. Ik moet eruit.

Ik kan hier niet stoppen.

Niet doen. - Stop dan.

Wat doet ze?

Niet te geloven.

Je vindt me vast hysterisch.

Ophouden met die onzin.

Kom.

Je vriend zou jaloers zijn.

Als hij het wist, zou ik ermee stoppen.

Je geeft dus minder om mij dan om hem?

Met jou heb ik alleen seks.

En hij? Denk je dat je hem kent?

Nee, niet echt.

Wie van ons is aantrekkelijker?

Dat weet ik niet.

Weet je het niet of wil je het niet zeggen?

Als ik bij jou ben, denk ik aan hem.

En als ik bij hem ben, denk ik aan jou.

Waar denk je aan?

Aan jou. - Dat lieg je.

Echt.

Niet vanavond.

Ik heb buikpijn. - Alweer?

Ik ben ongesteld.

Niet doen.

Laat je gaan. - Ik wil niet.

Neukt m'n broer je ook zo?

Wat?

Je bent niet de eerste patiënte die zich onder een valse naam meldt, Eva/Chloé.

Hoe weet je het? - Ik wist het de hele tijd al.

Waarom heb je niks gezegd? - Leuk om je verstrikt te zien raken.

Ik snap het wel. M'n broer kan je niet helpen zoals ik.

Ik moet weg. - Wacht.

Ik heb haast. - Wacht. We moeten praten.

We moeten ermee stoppen, Louis. - Hij hoeft het niet te weten.

Voor hem besta je niet.

Dat weet ik.

Hij vond het vreselijk om een tweelingbroer te hebben.

Hij ontkent mijn bestaan. Hij wilde de enige zijn.

Een enig kind.

Het lievelingetje van m'n ouders.

Ik besta niet meer.

Ik denk dat ik stop. - Je bent net weer begonnen.

Het voelt als drek oprakelen. - Dat hoort bij therapie.

Ik ben het zat. - Net een grillig klein meisje.

Het is geen gril. - Je hebt het nodig, dat weet je.

Heb je het haar verteld? Doe dat dan, ze snapt het vast.

Ik mag haar niet. - Hoe bedoel je?

Ik wil zo bij haar in de smaak vallen dat ik haar haat.

Ik denk continu aan haar, terwijl ik aan jou wil denken.

Mooi. Dat heet overdracht. Een goed teken.

Denk je?

Nu doorzetten. Straks voel je je echt beter.

Waar blijf je nou?

Sorry, ik kan niet. - Waarom niet?

Ik ben bang dat Paul wat vermoedt. - Heb je iets verteld?

Natuurlijk niet. - Maak je dan niet druk.

Ik verwacht je morgen.

Zie je wel dat je het fijn vindt. - Ja, maar...

Maar wat?

Ik wil iets anders proberen.

Echt? Wat dan?

Ik wil jou neuken.

Wil jij dat niet?

Uitgesloten. - Waarom?

Je therapie draait toch om het ontdekken van mijn verdrongen verlangens?

Ja, maar je gaat het niet met mij doen.

Met wie dan?

Raad eens...

Heeft Paul z'n naam veranderd om met jou te breken?

Natuurlijk.

En wat voel jij nog voor Paul?

Niets.

Ik denk zelden aan hem.

We worden vaak verward, meer niet.

Als mensen horen dat ik z'n oudere broer ben, vragen ze hoe hij het maakt.

Oudere broer? - Ja, ik ben 15 minuten ouder.

Waarom lach je? - Een kwartier is niet veel.

Ik kwam 15 minuten eerder, m'n hoofd eerst.

Daarna kwam Paul, z'n voeten eerst.

Een hel voor m'n moeder.

Door hem heeft ze veel bloed verloren.

Ik woog bijna vijf pond, hij nog geen vier.

Zelfs in haar buik was ik al de dominante van de twee.

Ik ben rechtshandig, hij linkshandig. Ons haar krult de andere kant op.

Zijn linkeroog is zwakker, mijn rechteroog.

We zijn elkaars spiegelbeeld.

Bij bepaalde primitieve volkeren...

werd de als tweede geborene gedood...

omdat die zwakker was en minder overlevingskansen had.

Ik heb gereserveerd op de naam Meyer.

Loopt u mee?

Je had gelijk. Het was een goed gesprek.

Ik snap nu meer over mezelf. Over jou.

Over mij? - Ja, waarom ik tot je aangetrokken was...

waarom ik van je hou.

En m'n buikpijn is bijna over. - Fijn. Daarom moet je doorgaan.

Dan voel je je straks nog...

U bent mijn psych niet meer, meneer. Alleen...

mijn geliefde.

Chloé...

Wil je met me trouwen? Mijn vrouw worden?

Help je even?

Wil je niet naar de slaapkamer? - Nee, hier is leuker.

Weet je het zeker?

Voorzichtig.

Zachtjes. - Zo?

Zachtjes.

Dat doet pijn.

Was dat de eerste keer voor je? - Natuurlijk.

Vond je het lekker?

Het was voor jou.

Waarom vertel je 't hem niet? Wil hij geen kinderen?

Ja, ik denk van wel.

Arme Chloé, je zit in de nesten. Je weet niet of het van mij of van hem is.

Maar gelukkig voor jou hebben we dezelfde genen.

Niet doen, Louis. Hou op.

Wat is jullie geheim, Louis?

Ik moet het nu weten.

Wat is er gebeurd?

Waarom heeft hij je uit zijn leven gebannen?

Vertel het me alsjeblieft.

Ik ben zwanger en Paul wil trouwen.

Vraag het maar aan hem. Jouw geheim tegen het zijne.

En als jij nou degene bent die door hem geobsedeerd is?

Die jaloers is?

In twee tellen ben je lelijk geworden.

Je haat Paul.

Omdat hij de dominante van jullie tweeën is.

Hij neukte jou in je kont.

Oprotten, Chloé. Wegwezen.

Wil je dat ik wegga?

Prima. Ik pak mijn spullen.

Ik ben weg.

Paul wacht op me.

Opdonderen.

Rotwijf.

Hou op.

Vuile hoer.

Rot op met je foetus, voordat ik je vermoord.

Milo...

Dit voelt een beetje koud...

Ik druk iets harder...

Is er iets mis? - Nee...

Wacht, ik kijk even goed...

Ik kan niet praten. Hij zit in de kamer hiernaast.

Ik mis je. Jij mij ook?

Nee, het is voorbij. - Het spijt me. Ik wil het goedmaken.

Ik wil je neuken. - Hou op, Louis.

Je mist m'n lul. - Gestoord.

Ik wil je zien. - Nee.

Ik vrij graag met zwangere vrouwen. - Ik hang op.

Morgen, zelfde plaats, zelfde tijd. Je draagt mijn kind. Check de data maar.

Hou op. Ik hang op.

Wie was dat? - Een collega van het museum.

Een probleem met het rooster.

Paul.

Stoor ik niet? - Eindelijk kom je eens langs.

Een patiënt die afbelde. Ik trakteer op de lunch.

Fraai.

M'n pauze is over 10 minuten. Wacht je? - Ik kijk even rond.

Tot zo.

Dacht je dat ik je verjaardag zou vergeten? - Nee, maar je zei vanochtend niets.

Ik hoop dat je het mooi vindt. - Het is vast een sieraad.

Goed geraden.

Het doet me aan Milo denken. - Fijn dat je het mooi vindt.

Dank je wel.

Dacht je dat ik m'n broer was?

Rustig.

Het spijt me. Ik moest en zou je zien.

Ik wil doorgaan met onze therapie. Ik zal je genezen.

Liefje, je bent jarig.

Op onze hereniging. - Klootzak.

Wat geil. - Ik weet niet wat me weerhoudt.

Ons geheimpje.

Heeft Paul verteld over onze schoolvriendin? - Wat?

Vraag maar naar Sandra Schenker. Dan zul je het snappen.

fijne verjaardag voor jou

fijne verjaardag voor jou, Chloé

fijne verjaardag voor jou

Ik heb iets voor je...

Wat is het? - Raad maar.

Een broche in de vorm van een poes. - Dat zou smakeloos zijn.

Vind je 'm mooi? - Ja.

Hij is prachtig.

Dank je wel.

Zie jij nog wel 's oude schoolvrienden? - Hoezo?

Ik kwam een vriendin tegen die ik tien jaar niet gezien had.

Raar, vroeger waren we heel dik en nu hadden we elkaar bijna niks te zeggen.

Ze heet Sandra.

Laat toch overgaan.

Het is vast een patiënt.

Leuk als je jaloers bent op m'n patiënten.

Spreekt u mee.

Ja. Prima.

Morgenochtend half negen. Uitstekend.

Tot morgen.

Wie was dat? - De taxi voor het vliegveld.

Wanneer ben je terug? - Het symposium duurt drie dagen.

Vrijdag dus.

Delord-tweeling betovert het publiek.

ik hou zielsveel van je je liefste Sandra

Mag ik Sandra Schenker spreken? - Wie bent u?

Een oud klasgenootje van Sandra. Ik was benieuwd hoe het is.

Mijn dochter komt de deur niet meer uit.

Al heel lang niet meer. - En waarom gaat ze de deur niet meer uit?

Weet u niet van haar ongeluk?

Antigone, haar mooiste rol. Ook als Ophelia was ze geweldig...

hoewel het geen goeie uitvoering was. Ze was nog piepjong.

Voor iedere voorstelling zei ze op haar knieën een gebedje.

Was ze niet beeldschoon? - Ja.

Ze had een actrice van formaat kunnen worden.

Ze leek altijd zo sterk.

Zo intelligent.

Zeg eens gedag, Sandra. Dit is een oud klasgenootje van je.

Chloé.

Praat maar tegen haar. Wees niet bang.

Hallo, Sandra.

Je herinnert je mij vast niet, maar...

Ik ben Chloé.

Sandra, niet zo onbeleefd, liefje.

Chloé is er. Kijk maar, daar.

Ze was zo blij dat je kwam. We hebben ons voorbereid, ons haar gedaan.

En ze heeft haar mooiste jurk uitgekozen. Voor jou.

Ze heeft goeie en slechte momenten.

Je kunt er geen peil op trekken.

Sorry, ik...

Ik had niet mogen storen. - Je stoort niet.

Integendeel.

Gaat het?

Heb je tijd voor een kopje thee?

Als u wilt. - Mooi. Kom maar.

Ze waren een perfect stel, Sandra en Paul, Paul en Sandra.

Hij was verlegen, maar heel innemend.

Heel anders dan zijn tweelingbroer, een monster.

Die heeft haar dronken gevoerd, zogenaamd als Paul.

Sandra had nooit een druppel gedronken. Het was een serieus meisje.

Naïef.

Nog maagd.

Toen is het gebeurd.

Hij heeft haar verkracht.

Toen Paul dat te weten kwam, reageerde hij heel heftig.

Hij was zo jaloers dat hij z'n broer vanaf toen haatte.

Hij wilde Sandra niet meer zien. Daar snapte Sandra niets van.

Toen heeft ze het gedaan: een zelfmoordpoging met een vuurwapen.

Weet je wat het is met tweelingen?

Als we de ene kennen, denken we ze allebei te kennen.

Maar de broers Delord...

Heb jij ze ook gekend?

Maar jou is toch nooit iets overkomen?

Nee, ik bedoel...

Ben jij ook slachtoffer van ze geweest?

Hoe bedoelt u?

Maar jij...

vond het fijn.

Of niet soms? - Nee.

Slet dat je bent.

Je vond het fijn. Vuile sloerie.

Vuile sloerie. - Ik ga maar.

Ik dacht het al.

Hoertje.

Lieve Chloé. Mijn kat geeft je zijn hart, en ik het mijne. De man die echt van je houdt.

Hallo. - Is er iets?

Paul is er niet. Ik ben bang zonder hem.

Is de kamer van uw dochter vrij?

Kom maar mee.

Hier zul je je veilig voelen.

Kom maar.

Ik was bang dat je nog boos was vanwege Milo.

Alsjeblieft, een nachthemd van m'n dochter.

Heel erg bedankt.

Chloé, wakker worden.

Er is iemand voor je.

Kijk eens wie ik beneden vond.

Milo, lieverd...

Hoe wist je dat ik hier was? - Van Rose.

Ik had gevraagd op je te letten.

Kom mee, naar huis.

Sorry, ik had het moeten vertellen. - Jazeker.

Als ik wist van je broer, was alles voorkomen.

Alles? - Ja, je hebt niet de waarheid verteld.

Daarom moest ik zelf gaan zoeken, in je leven en in je spullen snuffelen.

Waarom?

Omdat ik van je hou.

Ik wilde niks meer horen over dat verhaal.

Over m'n broer, over Sandra.

Ik wilde het vergeten.

Ze had me bedrogen.

Hij had haar bezoedeld.

Ik heb met haar gebroken omdat ik niet meer van haar hield.

Ik voelde niks meer.

Alleen nog medelijden.

Maar het was niet Sandra's schuld.

Je broer had zich voor jou uitgegeven. Zo heeft hij haar verkracht.

Welnee. Sandra voelde zich tot hem aangetrokken.

Ze had iets met mij omdat ik Louis z'n tweelingbroer was.

Ze wilde hem. Wat dacht je dan?

Dat zij het slachtoffer was van twee duivelse broers? Nee.

Zij was medeverantwoordelijk.

Het feit dat ze tweelingen fascinerend vond, opwindend...

dat is haar dood geworden. - Ze leeft nog.

Maar half.

Goedemorgen, Chloé.

Lekker geslapen? Ik heb het lievelingsgebak van m'n dochter gemaakt.

Sorry.

Ik moet ervandoor.

Waarom heb je gelogen?

Met wie spreek ik? - Met mij.

Paul? - Ja.

Ben je terug? - Wexler was er. Ze kent je helemaal niet.

Waarom zei je dat zij je therapeute was? Heb je een ander?

Nee, ik zal het uitleggen.

Ben ik wel de vader?

Eindelijk. Leuk om m'n oud-patiënte te zien.

Handen thuis.

Was je niet blij met mijn hart?

Dacht je dat het echt zijn hartje was?

Je weet hoe dol ik op 'm ben. - Hou op.

Ik ben bij Sandra en haar moeder geweest. Ik weet wat je gedaan hebt.

Je maakt alles kapot.

Dat was een absurde, maar tragische toestand.

Sandra was een beeldschone meid.

Maar volslagen hysterisch.

Die bitch heeft verzonnen dat ik haar verkracht had.

Dat lieg je.

Heeft haar moeder ook verteld dat Sandra zwanger was? Van mij uiteraard.

Grappig, als ik jou zie, is het of ik haar weer zie.

Diezelfde gulzige mond. - Je bent een monster.

Helaas, monsters bestaan niet. Er zijn alleen mensen zoals jij en ik...

en Paul.

Mijn god, Sandra Schenker is echt terug.

Dit loopt anders af. Ze had jou moeten doodschieten.

Weet je zeker, lieve Chloé...

dat ik Louis ben...

en niet Paul?

Pas op of ik schiet.

Wat doe je? - Ik geloof dat we een gast hebben.

Paul? - M'n broer heeft alles verteld.

Je had niet moeten liegen. - Dezelfde fout als Sandra.

Hou op.

Leg dat pistool weg. - Geef je over.

Dan gaan we je om beurten neuken. - Want dat wil je.

Je laten neuken door een tweeling. - Hou allebei je mond.

Wie is Paul? - Ik.

Ik. - Nee, ik.

Je ziet toch dat ik Paul ben, en niet Louis?

Willen jullie dit? Net als Sandra toen?

Wie ik ook ben, niet schieten. Je draagt mijn kind.

Als je een van ons doodschiet, ben je de ander ook kwijt.

Denk aan je zus.

Jij hebt ook een dubbelganger.

Hallo, Paul.

Ik neem het mezelf zo kwalijk.

Het is jouw schuld niet. Mijn dochter is nooit sterk geweest.

Ik wilde het niet zien.

Ik dacht dat ik haar met mijn liefde kon helpen om te leven.

Liefde heeft nog nooit iemand gered.

Meneer Meyer? U mag binnenkomen.

Hoe is het met haar? - Sinds vanmorgen beter. Ze eet weer.

Ze herstelt goed van de operatie. Ze mag mee naar huis.

Hebt u haar verteld van de baby?

Uiteraard. Dat was moeilijk om aan te horen, te bevatten. Maar het lukt haar.

Op de röntgenfoto's ziet u dat de woekering die Chloé voor een foetus aanzag...

een soort cyste was van een kleine kilo.

En dit hebben we uit haar buik gehaald...

Het is niet prettig om te zien...

Het ziet er enorm uit, maar in werkelijkheid het is zo'n 15 centimeter groot.

Heeft haar toestand hiermee te maken?

Het besef dat ze haar ongeboren tweelingzusje in zich had...

heeft onbewust een emotionele schok en seksuele geremdheid veroorzaakt.

Dus dat betekent...

dat ik toen twee vruchten droeg?

Ja, in het begin van de zwangerschap.

Dus ik had tweelingmeisjes kunnen hebben? - Ja.

Als de tweede foetus niet door die van Chloé opgenomen was.

Weet u nog hoe uw röntgenfoto's er toen uitzagen?

Nee.

Ik ontdekte pas heel laat dat ik zwanger was.

Chloé was geen gewenst kind.

Ik snap het.

Dag, dokter.

Chloé? Paul en je moeder komen je ophalen.

Dag, liefje.

Gaat het?

Dag, Chloé.

Ik laat u verder samen.

Volgens de dokter gaat het beter. Heb je geen pijn meer?

Ik voel mijn buik niet meer. - Gelukkig maar.

Ben jij niet verdrietig? - Waarover?

Dat er geen baby komt.

We hebben alle tijd. Je bent zo weer zwanger.

Heb je Sandra gezien?

Sandra? - Mijn tweelingzusje.

De foetus.

Nee. Natuurlijk niet.

Op internet las ik dat ik een kannibalistische tweeling ben.

De juiste term is parasitair. Parasitaire tweeling.

In jouw buik heb ik mijn tweelingzusje opgegeten.

Zij zat in mijn buik. - Nee, Chloé.

Je hebt haar niet opgegeten, maar opgenomen. Jij kunt er niets aan doen.

Het is nooit een echte foetus geworden.

Het was meer een soort woekering, van ledematen en botjes.

Het was mijn zusje.

Wel thuis.

Ik weet dat je me altijd kwalijk genomen hebt dat ik er niet was wanneer je me nodig had.

Maar nu zal ik er zijn voor je.

Je bent mijn dochter, Chloé.

Mijn enige dochter.

Gaat het?

Had jij een broer willen hebben, Paul?

Hou daar nu mee op, Chloé.

Het is voorbij.

Ja.