Original subtitles

Eerder is This is Us...

Jij nam de zuurste citroen

die het leven te bieden heeft

en veranderde het in iets dat lijkt op limonade.

Ik begin het gevoel te krijgen

alsof jij jezelf verbindt aan iets dat geen

gecalculeerde handeling is, teveel

voor jouw leeg menselijk omhulsel om mee om te gaan.

En dat is ons teken om te vertrekken.

- Waar zijn ze heen? - Ze vertrokken.

Mijn auto!

Is dat Sloane in jouw bed?

Hé, Kate.

- Jij bent zo mooi. - Dank je, lieverd.

Nou, als ik mooi ben, ben jij mooi, want we lijken op elkaar.

Ik moet mezelf in de hand krijgen

met het gewicht, en met alles.

Ik heb dat nu meer nodig dan wat dan ook, en ik wil het.

Ik wil het meer dan wat dan ook nu.

Zelfs meer dan mij?

Jij en William kennen elkaar

al gedurende Randalls' hele leven, en je hield dat geheim voor hem?

Jij hield dat 36 jaar geheim voor me.

Dat moet ontzettend eenzaam zijn geweest.

Nee. Nog niet.

Ik zie je met Kerstmis.

Hebben we het overdreven?

Het lijkt wel een speelgoedfabriek daar onder.

Ik weet niet wat voor boodschap dat uitstuurt.

Dat we drie kinderen hebben en ik heel hard werk.

Het is oké.

Mam, gaan we zingen?

Ja, dat doen we.

Hé, Kate,

stop met het tellen van de cadeaus.

Mammie, ik heb buikpijn.

Dat denk ik ja.

Ik zag die open pak koekjes

in de keuken die eigenlijk voor de buik van de Kerstman was,

- en niet de jouwe. - Pow, pow, pow!

- Hé, stop met dollen! - Jongens.

Mam, Kevin pikte mijn geld van oma.

Nee, dat deed ik niet. Het ligt daar op tafel.

Waarom kan het jou wat schelen?

- Je bent toch te gierig om iets uit te geven. - Kev.

Als we ouder zijn,

zal ik rijk zijn.

En jij zult niets hebben,

en je zult in een doos moeten wonen.

Genoeg over geld.

Jullie beseffen dat Kerstmis niet alleen gaat

over cadeaus en dingen krijgen, toch?

Jullie weten dat.

Hé, waarom vertellen jullie je moeder niet

waar Kerstmis om gaat?

Alsjeblieft.

Het gaat over Jezus dingen.

'Jezus dingen'.

Dat is het. We gaan naar de kerk.

Waarschijnlijk een goed idee.

Ja. We gaan.

Mijn buik doet echt pijn.

Lieverd, dat houdt je niet weg uit de kerk.

We gaan zingen als we terug zijn.

Ik weet het niet, schat.

Ze.. ze is heel warm.

Mammie, ik ben bang.

Ik weet het, lieverd, alles komt goed.

Ik beloof het je.

Je zult slapen,

en ze verwijderen iedere dag blinde darmen.

Het is als... een tand trekken.

Maar dat doet pijn.

- Ja, dat was een vreselijk... - Slecht voorbeeld.

Kun je even stoppen?

Ik heb een idee.

Iedereen houdt elkaars hand vast. Ik ben zo terug.

Kom op, jongens. Handen vast.

Hé, lieverd.

Deze tak... zie je deze tak?

Deze tak heeft Kerstmagie.

Op kerstavond gebeurt nooit iets slechts.

Zeg het.

Op kerstavond gebeurt nooit iets slechts.

Nu, ik bewaar deze voor je,

en als je wakker wordt,

zitten we allemaal op jou te wachten, en raad eens wat.

Het zal Kerstmis zijn.

- Oké. Ik hou van je. - Bedankt, jongens.

Ik hou van je.

Bedankt.

Goede moeder.

Ja.

- Oké. - Kev?

Makker?

Kev?

Wacht even, makker. Bedankt, jongens. Sorry.

Het is eng, maar het komt goed met haar, ik beloof het je.

Ik denk dat we hier nog wel even zijn,

dus waarom ga ik niet kijken voor een paar snacks.

Ik werkte 40 jaar in dit ziekenhuis.

Ik weet dat je een voorraad fatsoenlijke dekens hebt.

Dr. K?

Ik dacht al dat ik die stem herkende.

Hé, jij.

Ja, het is even geleden.

Negen jaar.

Wat is er gaande? Waar gaat dit allemaal over?

Ik ging gehaast naar de luchthaven, raakte het ijs.

Reed met mij oude Le Sabre tegen een lantaarnpaal.

Hoe zit het met jou?

Kwam je alleen voor het eten?

Nee. Onze kleine Kate...

blindedarmoperatie.

Nee.

En op Kerstavond.

Nou, maak je geen zorgen, het is een routinekwestie tegenwoordig.

Ja, dank je. Ik weet het.

Waar is jouw familie?

Zijn ze onderweg?

Montana, daar gaan we heen.

Ik bedoel, ze... ze proberen het, maar zoals het weer is,

zouden ze hier, hoe dan ook, toch niet op tijd zijn om vaarwel te zeggen.

Vaarwel?

Ik... ik begrijp het niet echt.

Je lijkt in orde.

Ja, nou... het is inwendig.

Een langzame bloeding tussen het hart en de longen.

Kunnen ze niet opereren?

Nou, ik weet dat ze het zullen proberen,

maar laat dit flatterende ziekenhuislicht

je voor de gek houden, Rebecca, ik ben oud.

En de kansen om in mij om te woelen

zonder een zware beroerte of bloeding te veroorzaken

zijn dicht bij nul om te slagen in elke berekening die ik ken.

Nee, kom aan. Ze gaan hem oplappen.

Ik weet het niet, Jack.

Wie is Dr. K?

Hij is de dokter die bij de bevalling was van Kevin en Kate.

Zonder hem hadden wij jou nooit gevonden.

Dus hij soort van verantwoordelijk voor onze familie.

En vanavond... zijn we die van hem.

Dank je.

Het is niet alleen toeval.

De enige reden dat je onze baby's ter wereld bracht

was omdat onze dokter een gebarste blinde darm had,

en nu heeft Kate's blindedarm ons hier samengebracht.

Op Kerstavond... van alle avonden.

Probeer je me met poëziewax in te smeren?

Ik zou liever die snor waxen.

Want als je overpeinzingen over de grote cirkel van het leven

de laatste dingen zijn die ik hoor,

lieve God, neem me dan nu.

Jij gaat nergens heen, oké?

Het komt goed met je.

En, Jack, ik ben heel enthousiast dat je dokter werd

in de jaren dat we elkaar niet spraken maar je hoeft dat niet te zeggen.

Je zei het zo vaak tegen ons.

Van hoe ik het zag, had ik gelijk.

Ja.

Ben je bang?

Rebecca.

Bang?

Van de grote hiernamaals?

Nou, nu, ik heb nogal wat morfine,

dus werkt er aan mee,

maar... nee.

Ik denk dat ik zou zeggen... nieuwsgierig.

Ik weet nog de eerste keer dat ik liep

op de rand van de Grand Canyon.

Er wordt lovend over gesproken,

dus mijn verwachtingen waren nogal hoog.

Maar toch, het...

het stelde niet teleur.

Helemaal niet.

Mount Rushmore kon ik nemen of laten.

Nee, ik meen het.

Het grote hiernamaals is niet meer indrukwekkend

dan oversized mokken van vier oude blanke mannen,

dat kan ik dat zien in mijn woensdag golfgroep.

Als ik wil bidden, welke werkt dan het beste?

Nou, uiteindelijk,

zou ik zeggen dat ze het allemaal goed doen.

Dus de oude man is bijna verdwenen op dit punt.

En ik ben daar met zijn vrouw,

en hun kinderen huilen,

weet je, wachtend op het einde.

De man zegt, nauwelijks meer dan fluisterend,

ik bedoel, je kan hem amper horen...

'Laat me gaan, ik wil gaan.'

Nou, zijn vrouw is... in tranen,

en leunt over hem heen,

en ze zegt, 'Ja, ga, mijn liefste.

Het komt wel goed met ons. Je kunt gaan.'

De oude man hijgt, 'Nee, ik kan het niet.

Je staat op mijn verdomde katheter.'

Hé, lieverd.

Wil je binnen komen?

Ik neem aan dat jij Randall bent.

Mijn vader zei dat u de reden bent dat ze mij adopteerden.

Dus dank u wel.

Nou, kijk eens aan.

Dat is een mooie sneeuwbol.

Ik vind het mooi.

Dank je, Randall.

Maar, weet je, het enige wat ik deed die dag

was een duwtje in een richting die hij al wilde gaan.

Als op een bepaald moment in je leven

je een manier vindt om iemand anders dezelfde vriendelijkheid te laten zien

die jouw ouders jou lieten zien, dat is...

nou, dat is alles wat ik nodig heb.

Maar ik vind deze sneeuwbol prachtig.

Ja, meneer. Weet je,

ik durf te wedden dat het is hoe mijn Montana cabine eruit ziet,

op dit moment.

Het licht op.

Is dat zo?

Kom het me laten zien.

Nou, kijk eens aan.

Het is zo.

Verdraaid nog aan toe.

Ze kunnen ons toneelstuk niet annuleren op Kerstavond. Wie doet dat?

Wat dacht je dat er zou gebeuren?

Onze hoofdrolspeelster verdween een maand geleden

compleet van de wereld

reed weg bij jouw hut, dus dank je wel.

'Dank je wel'? Wat heb ik gedaan?

Jij had verkering met haar.

Jij sliep met de Tony-genomineerde ster van mijn stuk

en ruïneerde alles.

Ja, nou, weet je, ik sliep ook met jou.

Het ruïneerde niets.

Ja, alleen tien jaar therapie.

Ik kwam naar New York speciaal om dit stuk te spelen.

Mijn stuk. En nu, door jou, moet ik

naar Hanukkah diner bij mijn ouders thuis

en hen en mijn perfecte zus vertellen

dat het stuk niet doorgaat... jaren moest ik horen dat ik nooit

toneelschrijver zou zijn, en dan eindelijk was ik het, maar nu ben ik het niet.

Het spijt me, oké? Echt, het spijt me.

- Wat kan ik doen? - Kom met me mee naar het diner.

Bedankt, ja, maar ik heb een Kerstavond

traditieding...

Nee, ik vraag het je niet echt. Je bent het aan me verschuldigd.

Waarom wil je dat ik naar jullie familiediner kom?

Omdat ik tegen mam zei dat ik met the Manny uit ga.

Dat lijkt raar.

Nou, ik heb gewoon een grote fout gemaakt om met je te slapen.

En toen was ik aan de telefoon met mijn moeder,

en ze ging maar door en door over hoe ik nooit

geld zou verdienen als toneelschrijver, en omdat

onze enige andere onderwerp van gesprek mijn liefdesleven is,

zei ik, 'Ik ga uit met the Manny', gewoon zodat ze haar mond zou houden.

En dus, nu kan ik niet aankomen met geen toneelstuk en geen Manny.

Dus je wilt dat ik doe alsof we met elkaar gaan.

Wat krankzinnig is, ik weet het.

Nee. Nee, het is prima. Eigenlijk deden we die verhaallijn twee keer

in de show. Kom aan.

Geweldig, daardoor voel ik me een stuk beter.

Kevin, nog iets anders?

Nee, mevrouw Sandberg, ik heb voldoende gehad.

Maar... dank je. Alles was geweldig.

- Hanukkah, toch? Gek. - We keken altijd naar the Manny.

- Ja? - Wanneer keek jij ooit the Manny?

We keken the Manny. We vonden het geweldig.

Echt? Omdat ik dacht dat je het te druk had om TV te kijken.

We keken the Manny, Sloane.

- Wat wil je dat ik zeg? - Nou, ik zal je wat zeggen,

ik ben blij dat je dat deed.

- Dank je. - Ik ook.

Ik ben zo blij dat je de tijd had

om the Manny te kijken, maar je kon niet komen kijken

naar mijn stuk dat vier weekenden liep, verderop in de straat.

Is dat het stuk met de vreselijke moeder?

Jij was het, Ma. Ik was het niet.

- Ze gaf het personage jouw naam. - Hoe weet je dat?

Je had het druk met naar The Manny te kijken om het te gaan zien.

- Mogen we van tafel? - Na de lezing.

Paul, the sjamash?

Sloane, vertel het verhaal.

Kevin, je krijgt een traktatie.

- Ze vertelt het prachtig. - Waar mag zij altijd?

Ik kan het prachtig vertellen.

Lieverd, met alle respect, maar jij vertelt het alsof een gijzelingsvideo is.

Ik ben welbespraakt.

Laat iemand het verdomde verhaal lezen.

Oké, kleintjes.

Dus, vele, vele jaren geleden,

was er een Griekse koning die regeerde over heel Israël.

En deze koning zei,

Jullie moeten bidden tot de Griekse Goden,

of jullie gaan grote problemen krijgen.'

En de Joden zeiden, 'Ja, dat denk ik niet.'

En daar was een man genaamd Mattathias

die vijf zonen had en waarschijnlijk ook een paar dochters...

maar we zullen het nooit weten, want welkom bij geschiedenis...

en een zoon genaamd

Judah Maccabee, die allemaal vechters verzamelde,

en hij noemde ze de Maccabees

omdat hij ze een naam mocht geven.

En zij gingen in tegen de koning

om de tempel terug te krijgen, ook al kwamen de Griekse soldaten

binnen kwamen op gigantische olifanten, en ik zou denken

'een olifant' en dan opgeven

maar zij deden dat niet.

De Joden hielden zich sterk tot de Grieken Jeruzalem verlieten.

Geweldig, toch?

Behalve toen ze terug gingen naar de tempel

om de menora aan te steken en schoon te maken,

ontdekten ze dat de Grieken alle olie vernietigd hadden

behalve één kruik.

Dat is maar genoeg voor een avond om aan te steken.

Maar als beloning van God

voor hun loyale gevecht, liet hij die kruik

acht hele nachten duren.

- Waarom doen we dat niet? - Wat?

Maar het is als jij en ik, toch?

Niemand gelooft dat ik een echte acteur ben.

Niemand gelooft dat jij een echte toneelschrijver bent.

- Wie gelooft dat niet? - Jij, ma.

- Niet waar. - Ik ook.

Zie je? Niemand gelooft het. We moeten vertrouwen hebben in elkaar.

Toch? De pot op met die producenten.

We voeren dit toneelstuk zelf op.

Wat... wat bedoelt hij?

Ging er iets mis met het toneelstuk?

Het spijt me.

Ze trokken de stekker eruit.

We hebben geen actrice,

dus we hebben geen toneelstuk.

Nou, misschien hebben we wel een actrice.

Nee. Kom aan.

Nee, nee, nee, je zei

- dat je rol eerder gespeeld hebt, toch? - Nee. Nee. Ja.

- Toen ik aan het schrijven was, ik... - Dat is geweldig.

Je had haar moeten zien in 'Guys and Dolls'.

Het was in de zesde, ze hebben het er nog over.

Melvin, pak de opname.

- Ik wil de opname zien. - Nee, nee.

Kevin, een stuk opvoeren is...

het is enorm veel werk.

En geld, ik had een verkoper die me wilde laten investeren in een show...

'Wicked...', ik zei, 'Echt niet'.

En hier zijn we.

Luister, hier is mijn punt, het kan me niet schelen, oké?

Ik stop mijn eigen geld erin. We... ik heb vertrouwen in ons.

Ik geloof in ons. Jij ook?

Wat heb je te verliezen?

- Oké! - Ja!

- Oké, ja! - We gaan het doen!

Nee, dit is geweldig. Dit is... dit gebeurde ook een keer

in The Manny, maar je moet voorzichtig zijn, omdat we verloofd zijn

- aan het einde van het seizoen twee, dus... - Oké.

Dit zal de maat zijn van de nieuwe maag.

Portie controle van cruciaal belang.

In het begin kun je ongeveer 60 gram per keer eten,

dus je zult 6 kleine maaltijden moeten eten gedurende de dag

om alle voedingsstoffen die je nodig hebt binnen te krijgen.

Is dat een echt ei?

Er zit geen ruimte in.

Als je overeet of iets eet dat

je nieuwe maag niet aankan, kun je heel ziek worden...

trillen, overgeven, zweten, diarree, flauwvallen.

Hoor je het allemaal?

Dat probeer ik, maar iemand stopt niet met praten.

En omdat je niet veel eet,

moet je letten op de kwaliteit

van je eten om ondervoeding te voorkomen.

Je zult voorgeschreven vitaminen en mineralen moeten slikken

voor de rest van je leven of je riskeert dingen zoals

bloedarmoede, botontkalking...

ziektes waar je nooit aan zou denken.

En ik dacht dat de operatie zelf

het enige was waar ik me zorgen over moest maken.

Het klinkt eng, ik weet het.

Maar deze operatie

is eigenlijk een positieve keuze voor de meeste mensen.

Het is een van mijn taken om te zorgen

dat iedereen alle gevaren kent.

Nou, je bent er erg goed in.

Dank je.

En, omdat ik weet dat we hier allemaal graag weg willen

en beginnen met onze feestdagen,

ik hoop dat je iets leuks in de planning hebt.

Dat hebben we. We gaan naar het huis van mijn zoon.

Nou, goed. Dus, Kate, ik heb nog wat...

dingen nodig voor je inschrijvingsformulieren.

Is dat je huidige gewicht?

Ja, ongeveer.

Oké.

Neem je ooit iets voor depressies?

Prozac. Maar ik kwam er van aan, dus ik...

- Wat? - Wat?

Ik wist niet dat je Prozac gebruikte.

- Ja, nou... - Waarom?

Omdat ik niet altijd vrolijk ben.

En hoe zit het met eetgewoontes?

Heb je eetbuien?

- Ja. - Nee.

Mam.

Oké, prima, toen je een kind, misschien,

maar ik weet niet waarom...

Ja. Ook afgelopen maand.

Echt?

Ja, echt.

Dus, ik hoop dat je fijne feestdagen hebt.

Dank je.

We kunnen ons snel verkleden en direct naar Randall gaan.

Ik heb hem al ge-sms't. Ik heb geen zin om te gaan.

Er is gewoonlijk Kerstmuziek op 101.7.

Deed ik dit?

Ja, of niet?

Met het eten.

Ik wist niet of ik het teveel over eten had

of juist niet genoeg.

Ik wist nooit wat ik moest zeggen, Kate.

Heb ik je dit aangedaan?

Ik weet het niet.

Hé! Hé!

Hé, ik ben er uit met de lichten. Het was de hoofdschakelaar die...

- Ja. - we nooit vernieuwde

nadat we de afvalpers installeerden.

Oké, momentje.

Ja, oké, prima.

Weet je wat ik wil?

Ik wil dat er één persoon is die me vertelt dat ik het juiste doe.

Weet je nog toen je blindedarm verwijderd werd?

Ja.

En ik weet nog dat ik zo bang was

want je was mijn kleine meisje.

Wat zei je toen tegen me?

Dat er nooit iets ergs gebeurt op Kerstavond.

En ik wed dat ik het leuk vond.

Ja!

Echt!

Ik zag op een avond een aap op straat.

Door mijn oude gewoonte was ik nogal laat buiten.

Maar die avond... dat was het.

Het was in een zijstraat, het zat daar gewoon

in het licht onder een lantaarnpaal.

Staarde even naar me,

en rende toen omhoog tussen de gebouwen, maar eerst,

met een blik naar mij van, '- Je weet het wel.'

Nou, ik kan het niet met zekerheid zeggen

of het echt was, zoals hij,

wist ik in het algemeen dat als je op straat bent om 03.30 uur

dat je ergens op een punt,

jij je realiseert dat je een verkeerde weg bent ingeslagen.

Dus ik stopte met de drugs

en leerde die woestheid te temmen van binnenuit,

tot ik uiteindelijk in het daglicht kon lopen.

Dat is waarom, toen er op een dag een man aan mijn deur klopte...

ik er was om open te doen.

Ik weet niet of het van God was of wat.

Ik verwachte geen genade van God,

maar nu moest ik mezelf openen voor de pijn ervan,

om de vreugde ervan te kunnen voelen.

En dat is een woord dat we gebruiken tijdens de feesttijd, vreugde.

Want de feestdagen zijn een moeilijke tijd.

Maar vanavond ga ik weer naar het huis van mijn zoon,

vier Kerstmis mijn zijn prachtige gezin,

en blijf lang genoeg op, om te voelen dat Kerstavond

verandert in Kerstdag, voor een laatste keer.

En jullie gaven me dat.

En ik wil zeggen dat ik dankbaar ben,

en prettige kerstdagen.

Dank je.

Hallo. Ik ben Jessie.

Hai, Jessie.

Geen aapverhaal voor jou, ben ik bang.

Ik heb er wel een over een paard, maar het wordt behoorlijk smerig.

Ongeveer een jaar geleden, was ik

op een heel goede plek.

Met dank aan toewijding en deze bijeenkomsten,

had ik grip op mijn verschillende gewoonten.

En ook had ik iemand ontmoet,

op een moment in mijn leven dat ik dacht dat een deel

van mijn hart niet opnieuw kon worden geroerd.

Maar toen ging die liefde weg.

Beter gezegd, het voorwerp ervan ging weg.

Liefde zelf was koppiger.

Ik dacht dat hij gestorven was.

Of gedood was of in de gevangenis zat.

Ik had geen idee. Hij ging gewoon weg.

En had een paar hele duistere nachten,

nachten die dagenlang duurden.

En... en toen kwam ik er achter

dat hij oké was.

Nee, hij was meer dan oké.

Hij had zijn eigen nieuwe liefde gevonden, zijn familie.

Ik wilde blij zijn voor hem.

Ik probeerde dat te zijn.

Maar ik was er heel, heel slecht in.

En dus verviel in mijn oude gewoonten

om de vragen te verjagen van hoe een persoon

zich zo onmenselijk kon gedragen.

Kijk.

Er zit toch een dier in mijn verhaal.

Dus nu, om beter te worden,

moet ik een nieuwe vaardigheid leren, vergeving.

En tot zover, lijkt het erop dat ik daar ook heel, heel slecht in ben.

Dus ik vraag om uw gebeden...

want...

deze groep is het enige waar ik op kan vertrouwen.

Hé, Randall, ik ben het.

Ik zal iets later zijn dan ik dacht.

Ik moet nog wat dingen regelen.

Ik zie je dan.

De aap was echt.

Ik herinner het me op het nieuws.

Voormalig dierentrainer van de film,

had een aap als huisdier...

ontsnapte...

was weer gevangen.

Nou, dat is een opluchting, denk ik.

Fijn om te zien dat het goed me je gaat.

Gaat het goed met mij?

Kerstboom of Kerstman?

Niet zoveel eetlust.

Dus het verspreidde zich?

Ja, het zit nu overal.

- Prognose? - Slecht.

En je dacht dat ik het wilde weten.

Het spijt me.

Ik kwam hier vanavond

om je te zeggen dat het me spijt, ik wist dat je hier zou zijn.

Wist je dat?

Ik wist het niet.

Drie maanden geleden dacht ik dat ik nergens zou zijn vanavond.

Ik was zo gebroken dat ik jouw gekke buurman zou bezoeken

zodat ik jouw verdomde kat kon vasthouden.

Ik had niet moeten weggaan.

Waarom deed je dat?

Ik wilde je sparen.

Leuk.

Hoe onbaatzuchtige van je.

Oké, spaar me dan.

Ik wilde fatsoenlijk afscheid nemen.

Het was fout om dat niet te doen.

Dus, ga je vanavond dood?

Niet nu, nee.

Morgen dan?

Over enige tijd, denk ik.

Nou, dan houd ik dit heel eenvoudig.

William Hill,

ik hield van je en je vertrok.

Nu zou ik graag

de tijd die je nog hebt samen met je doorbrengen.

Wil jij dat?

Ik zal iets later zijn dan ik dacht.

Ik moet nog wat dingen regelen. Ik zie je dan.

Drinkt iedereen genoeg?

Randall Pearson.

Mijn vader zal ook niet thuis zijn.

Kevin en Kate hebben afgezegd.

Ni heeft William dingen te regelen.

Waar denk je trouwens dat hij heen ging?

Geheimzinnig aan het doen.

Ik sprak net een paar dames bij de toiletten,

en het gerucht gaat dat jij een boot kocht.

Nou, Andy Fannin verkocht die van hem.

Je had toch niet al een boot voor me gekocht, wel?

Dat is niet grappig.

Wat ga je doen met een boot?

Soms heeft een man gewoon een boot nodig, Beth.

Deze boot is geen boot, Randall, deze boot is verdriet.

Slechte naam voor een boot.

Als je depressief wordt koop je dingen, Randall.

Ik ben niet depressief.

Schatje. Alsjeblieft, oké?

Je vader is stervende en je moeder loog tegen je...

Ik zei tegen mijn moeder dat ik het begreep.

Begrijpen en vergeving zijn twee verschillende dingen.

De volwassene in jou is waarschijnlijk in orde,

maar de kleine jongen in jou is nog gekwetst.

Dus ik heb een boot voor hem gekocht.

Graag gedaan, kleine jongen.

Hé, ga Andy Fannin zoeken en annuleer de aankoop van de boot.

Kan niet.

Tyler is nog steeds bonussen aan het uitdelen.

Oké, laten we kijken of Linda Banks

stout of lief was dit jaar.

- Dit is gewoon verkeerd. - Ik weet het.

Hij laat ons hier allemaal naar toe komen op Kerstavond,

alleen omdat hij zelf geen familie heeft.

Wij ook niet, nu ze allemaal hebben afgezegd.

Hé. We hebben twee meisjes bij mijn zus, weet je.

- Tenzij jij ze daar wilt laten. - Nee.

Weet je wat ik wil?

Ik wil dat het wordt zoals het vroeger was.

Voordat ik alles oprakelde.

Ik vond William en opende de deur naar iedereen zijn drama.

En kocht een boot.

Ik zal de aankoop gaan annuleren.

- Dank je. - Oké.

Ik Andy Fannin nu zoeken.

Maar kom niet bij me klagen als je snel naar Bermuda wilt.

- Zal ik niet doen. - Doe niet.

- Ik zal dat niet doen. - Dank je wel.

Hé, weet je wat? De pot op ermee.

Ho, ho, ho, iedereen.

Het gaat een hele groene Kerstmis worden.

Wow.

Andy, hé.

Randall!

Wat is er?

Wat doe je hier buiten, man?

Even een pauze, man, roken.

Ik wist niet dat je rookte.

Ja. Ik.. ik ben pas begonnen.

Waar zijn je sigaretten?

Ja, ik vergat ze.

Alles oké, man?

Alles is goed.

- Goed. - Ja.

Ik wilde even met je praten over de boot,

maar ik ben niet echt een fan van hoogtes.

Is het goed als we naar binnen gaan?

Waarom blijf je niet gewoon daar staan.

Oké. Dat is geen probleem.

- Wees cool, oké? - Ik ben cool. Wees jij cool.

Nee, ik ben cool. We zijn allebei cool.

Wat is er aan de hand, man?

Je... je was hier... afgelopen Kerstmis?

Ja. Ik moest er zijn, toch?

Herinner jij je Tina?

Die rode jurk?

Van Payables? Ja.

Ja, dat was.. dat was me een jurk.

Was het alleen de ene keer?

In het grootste deel van het jaar.

Oké.

Dus... dingen gingen slecht thuis.

Nee, ze waren goed.

Catherine was goed, was er altijd.

Dus ik werkte en zij...

zij zorgde voor mij...

en onze familie, onze levens, en...

en op een gegeven moment ging ze van... een vrouw

naar een teamgenoot.

En je hebt geen seks met je teamgenoot.

Je hebt seks met...

Tina van Payables.

Hé, luister naar me, Andy.

Je had een affaire.

Je begrijpt het niet.

Nou, help me dan.

Catherine is er klaar mee.

Nou, ja, op dit moment is ze kwaad op je.

Randall, ze vroeg scheiding aan.

Ze... het is kapot. Ik heb het kapot gemaakt.

Zonder reden.

Mijn vrouw, mijn beste vriend, is weg.

Mijn kind, weg. Mijn carrière, afgelopen.

En ik verwerk het allemaal alleen.

Wat bedoel je, je carrière is afgelopen?

Het is geleidelijk, man.

Ik heb onverantwoord gehandeld, nam grote risico's.

Ik ben veel geld verloren.

Wat is veel?

Veel. Het mijne en van andere mensen.

- Weet Tyler er van? - Hij gaat het weten.

Dat is waarom ik hier kwam om de.. De bonus te krijgen, want...

dan heb ik dat tenminste.

Dat is waarom je mij de boot verkocht.

- Krabbel niet terug. - Doe ik niet.

- Ze hebben het nodig. - Ik krabbel niet terug, Andy.

Het was niet tot ik in de lift stond

dat ik besloot om het hier te doen.

Het was alleen alle verdiepingen, naar boven,

en ik.. en ik dacht...

'Ja. Dit lost het op.'

Hé, man, praat niet zo.

Nee. Ik was niet bang, Randall.

Toen dacht ik aan de motelkamer waar ik naar terug moet,

en ik werd doodsbang.

Besluit genomen. Andy, stop, stop.

Kijk, op dit moment ben je gewoon overstuur.

Lijk ik overstuur?

Ik ben helder. Ik ben helder als een bel.

Want terwijl ik hier was,

en niets opbouwde, bouwde Catherine ons leven.

Onze familie, onze vrienden.

En ze gingen allemaal met haar mee.

Ik ben je vriend.

Waar moet ik wonen?

Andy, ik weet niet waar je woont.

Hou dan je mond.

Wil je mijn horloge? Het was van mijn vader.

Verdomme, man, je maakte een fout.

En ik weet hoe het is om te denken

dat het niet mag, maar je kunt niet zomaar opgeven.

- Je begrijpt het niet, man! - Wat, Andy? Wat begrijp ik niet?

Je leeft niet in mijn wereld, oké?!

- Jouw leven is perfect! - Waar...

Je hebt geen idee.

Waar heb je het over, Andy? Jij weet dat niet.

Jij hebt niet het monopolie op pijn, man.

Mijn vader liet me achter bij een brandweerkazerne op de dag dat ik geboren werd.

Hij vertrok gewoon.

Maar dit jaar, Andy, dit jaar vond ik hem.

Oké?

Het kostte me 36 jaar,

maar ik vond hem, en ik vergaf hem.

En mijn moeder...

ze deed ook dingen.

Maar ze is nog steeds in mijn leven en ze ziet het onder ogen,

zoals hij deed,

omdat er altijd een kans is dat dingen beter worden.

En jouw dochter... hoe heet ze?

Chloe.

Chloe.

Als je veel van Chloe houdt, houdt ze ook van jou.

Dat is hoe het werkt met kinderen.

En ze zal je vergeven, Andy.

Maar niet als ze het niet kan.

Zoals als je hier een verhaal van maakt...

dit 'the night before Christmas' toen haar vader

zich verspreidde over heel Second Avenue, dan nee.

Toch?

Het is jouw taak als haar vader, om hier te blijven tot ze klaar is.

En als je dat niet kunt, A...

Chloe zal je vergeven.

Ik weet dat.

Hé, Randall, ben je klaar?

Hé, Beth, stop. Kom niet naar buiten.

Zeg me niet om te stoppen. Wat? Jij kwam...

Alsj.. alsjeblieft, niet nu! Ik ben net...

we waren aan het pra... Andy, nee!

Nee, nee, nee, nee!

Randall, wat is er verdomme aan de hand?

Heb je...

geprobeerd hem de boot terug te geven, of...

Nee.

Waarom ging je hier dan naar buiten?

Omdat er niets ergs gebeurt op Kerstavond.

Laten we onze meisjes gaan ophalen. Kom aan.

Oké, kleine mama's. Snel de pyjama's aan

zodat papa kan voorlezen uit 'The Night Before Christmas, oké?

Ben je oké?

Ja.

Het was een grote avond.

En fijne, rustige Kerstmis, alleen ons vieren...

dat is alles wat ik dit jaar wil.

Denk je dat we het overdreven?

Altijd.

Klop, klop.

Ho, ho, ho.

- Hé. - Hé.

Dacht dat je niet kon komen.

Ja, we waren vroeg klaar, dus...

- Hai. - Beth, dit is Sloane.

Leuk je te ontmoeten.

- Sloane, laat mij je jas pakken. - Bedankt.

Dank je.

Ja.

- En Sloane is...? - Joods.

Ja, ik bedoel, is ze...

Nee. Ze is de toneelschrijfster.

Ja, ze verte3lde aan haar moeder, dat we verkering hebben,

dus ik moest Hanukkah doen, en ik dacht dat het raar zou zijn

als... als ik wegging, ik haar niet mee zou nemen, dus...

Ja, het is helemaal niet raar.

- Misschien zal wijn dat verhelpen. - Waarschijnlijk.

- Ja. Ja. - Goed. Dank je.

- Hé. - Vrolijk Kerstfeest.

- Jullie zijn er ook. - Ja.

Nou, dat is een mooie boom. Wat is dat?

Is dat een Douglas spar?

- We hebben een kunstboom dit jaar, maar... - Dank je.

Een Doug Spar, dat is een klassieker.

Ik hoop dat het goed is dat we toch kwamen.

Natuurlijk is het dat.

Hai.

Hé.

Mam... laat me je jas aannemen.

- Tuurlijk, dank je. - Zeker.

Oma!

Hai.

Vrolijk Kerstfeest. Ik heb jullie gemist.

Ik denk dat opa misschien een paar cadeautjes heeft

voor jullie om vanavond open te maken, als jullie geluk hebben.

Vrolijk Kerstfeest. Kom hier.

Jij ook. Hai.

Laat me deze van je aanpakken.

Sloane?

Dit is geen ding.

- Hé, het is de Kerstman! - Nee, lieverd, dat is de Kerstman niet.

De Kerstman komt niet voordat je in slaap bent gevallen.

Lijkt toch wel op de Kerstman.

Hé, vrolijk Kerstfeest!

Jij moet Tess zijn. Hier, die zijn voor jou en je zus.

Daar. Randall?

Ja. Ja. Hé.

Hé. Toby. Hoe gaat het met je?

- Mijn God. - Goed je te zien. Vrolijk Kerstfeest.

Vrolijk... vrolijk Kerstfeest.

- Is dit oké? - Ja. Ja, ja.

Hai.

- Hai. - Toby.

Vrolijk Kerstfeest.

Wow, dat is een mooie boom.

- Het is een Doug spar. - Ja?

Ben je, ben je echt hier?

Nou, ik heb net zes uur doorgebracht

op een middenstoel in iets dat Zoom Airlines heette,

dus ik ben net zo verbaasd als jij.

Kate, ik ben hier om de eerste stappen te zetten

om onze waarzin nog een keer te overwinnen,

voor ons beiden.

Omdat het Kerstmis is.

En omdat we samen goed zijn.

Ik ben weer op dieet.

Niet voor jou, voor mij.

Maar ook voor jou, zodat je bij mij wilt zijn.

Ik kan leven zonder pizza en koekjes

en chips en...

wat dat brownie-ding ook was

dat ze serveerden in het vliegtuig.

Het enige waar ik niet zonder kan leven...

ben jij.

Zes uur in op de middenstoel geeft een man meer dan genoeg tijd

om een entree voor te bereiden.

Wijze man, wijze man, wijze man,

- neef, misschien? - Ik weet het niet.

En dan... de ezel praat.

Of de... ik haal dat misschien door elkaar

met een tekenfilm, eigenlijk.

Ja, je bent beter met een draaiboek.

Ja.

- Hé, iedereen, vrolijk Kerstfeest. - Hé!

William!

Ik... ik bracht een vriend mee.

- Ik hoop dat dat goed is. - Absoluut.

Hé, ik ben Randall.

- Jessie. - Leuk je te ontmoeten, Jessie.

Hé, maak het jezelf gemakkelijk.

Ik ben zo bij jullie.

Ja.

In mijn rij in het vliegtuig was ik de kleine man.

Elk deel van mijn lichaam doet pijn nu.

Wil je vrijen?

En ik ben genezen. Jij bent een heks.

- Ja? - Ja.

Oké.

Hoe is het met die rustige Kerstmis?

- Hier. - Hé, heeft...

heeft William het ooit over Jessie gehad?

Niet tegen mij.

Ik weet niet wie dat is.

Ik denk dat het is zoals Roy op school.

Wie is Roy?

Die jongen met twee vaders.

Wat bedoel je..twee vaders? Ik weet...

Pap, opa is homoseksueel.

Of ten minste bi.

Wat is dat nu?

Hai.

Hé.

Ik geef Toby een rondleiding door jullie mooie huis.

Moet wel lang geweest zijn, zoals hij ademt.

Ja... de architectuur is..

Is adembenemend.

Dank je.

Je bloes is verkeerd geknoopt.

Oké.

Mistletoe.

En kijk naar Randall.

Nee, nee, nee, dat willen we niet zien.

Kom aan, nu!

Kennen jullie de namen van alle rendieren van de Kerstman?

Niet?

Weet oma dat?

Je hebt Dasher,

Prancer, Vixen...

Een, twee, drie!

Vrolijk Kerstfeest.

De operatiekamer is klaar. We gaan hem nu opereren.

Mijn God.

Randall!

Bel 112!

Bel 112!

Wees voorzichtig, voorzichtig.

Toby?

Nou, wel verdraaid.

Hai.

Vertaling: Janeliz