Original subtitles

‫اگه پول منو ظرف مدت یه هفته پیدا نکنین...

‫از تک‌به‌تکتون بازجویی می‌کنم.

‫تا موقعی که نفهمه کی این کار ‫رو کرده، دست نمی‌کشه.

‫خرابکاری کنی، خودم حسابتو می‌رسم

‫کلی سرباز تو جنگل منتظر من هستن تا

‫براشون تجهیزات و سلاح برسونم.

‫اینو بده به الهاندرو

‫دیگه نمیریم شهر هاتورن

‫پس کدوم گوری می‌خوایم بشینیم؟

‫دیشب بابا رو دیدم

‫- همه چی روبه‌راهه؟ ‫- سخته گفتنش

‫مشتری‌شون رو دزدیدی، برای همین ‫عواقبش رو هم باید تحمل کنی.

‫پول من کجاست؟

‫آه!

‫کار بگایی‌ــه. من دیگه نیستم

‫بیشتر از چیزی که فکرشو ‫می‌کردم، دووم آوردی، بچه‌جون

‫می‌دونم

‫ارابه‌ی فرود فکر من بود

‫می‌دونم...

‫ولی...

‫می‌دونی چیه؟

‫ولی کلمه‌ی درستش...

‫فرود اومدن بود، رفیق.

‫از موقعی که این کار رو شروع کردیم،

‫فقط خایه‌مالی من رو کردی و ‫خودتم اینو می‌دونی.

‫پس فقط یه دلیل برام بیار که

‫چرا باید حرف رو باور می‌کردم که

‫یه نمایش ساختگی مظهک دیگه تو

‫هاتورن منتظرمون نیست.

‫فکر نمی‌کردم اینجوری باشه

‫معذرت می‌خوام.

‫ولی، می‌دونی، برام چاره‌ای نذاشتی.

‫هیچ‌ چاره‌ای برام نذاشتی

«زیرنویس و ترجمه از: «حسیـن گنجــی

ارائه شده توسط وبسايت رسانه کوچک LiLMeDiA.TV

‫خانم‌‌ها، ببخشید، امروز کار نیست

‫وقتی کار بود بهتون خبر میدم، باشه؟

‫متأسفم

‫تعجب می‌کنم که انجمن خواهرانت نمی‌تونه ‫بیشتر از این کوکائین بفروشه.

‫معذرت می‌خوام

‫طعنه بود الان؟

‫تا وقتی رامیرو بین ما و بخش شرقی ایستاده،

‫کارمون فایده‌ای نداره.

‫اینجوری نمی‌تونیم محموله‌ی بعدی رو ‫به موقع بخریم

‫خب، فردا یه موقعیت بزرگه

‫خیلی از مردم می‌خوان این جشن ملی‌شون رو

‫با نئشه شدن جشن بگیرن.

‫خوشبختانه می‌تونیم یه چند صد دلاری کاسب شیم

‫فردا جایی رو داری که بری؟

‫- چی؟ ‫- مهمونی‌ای چیزی؟

‫

‫آره، هست

‫خیلی خب. خوبه

‫۲۲بهمن مبارک، اوسو

‫سلام

‫چه خبر؟

‫اون صندلی‌ها رو همونطور که گفتی

‫برگردوندم خونه‌ی جروم.

‫دیروز گفتم این کار رو کن.

‫جشن‌های چهارم جولای که

‫اینجا داشتیم رو یادته؟

‫یادم میاد خیلی دردسر داشتیم بخاطر اون جشن‌ها

‫بابا اینجور فکر نمی‌کرد.

‫می‌دونی برای کسی که هیچ علاقه‌ای به ‫کشورش نداره،

‫هیچ ابایی هم نداشت که از ‫این به عنوان بهونه‌ای برای دعوا استفاده کنه.

‫سالی که همه‌ی دوستای اوکلندی‌اش بهش سر زدند؟

‫اصل جنس بود

‫وقتی تو گاراج بودم، اینو پیدا کردم

‫چطوریه که برای اولین باره که اینو می‌بینم؟

‫چیز خاصی نبوده. ‫فراموششون کن که اصلاً اونا اونجا بودن.

‫تقریباً پدر رو نشناختمش.

‫حتماً عکسش خیلی خوب در نیومده بوده

‫نمی‌شه گفت بهترین عکسم بوده

‫- خودت اینا عکس رو گرفتی؟ ‫- آره

‫مامانم با استعداده

‫بهش فکر نکردی که عکاسی رو ادامه بدی؟

‫عکاسی که نون و آب نمی‌شه

‫حتی اون کار کثافتی که با انجام

‫داری بهمون بی‌احترامی می‌کنی، هم نون‌وآب نمی‌شه برامون.

‫دیگه پیش «چو» نمیرم

‫نمی‌خواستم تو فکر پول باشی، برای همین

‫این موضوع رو پیش خودم نگه داشتم.

‫راجع به پول حق با توئه. و فشار ‫بهم وارد می‌کنه.

‫ولی نه برای مدت طولانی، چون تو برمی‌گردی سر کار.

‫نه تو اون مغازه‌ی مشروب‌فروشی اگه خودت نمی‌خوای.

‫ولی نمی‌تونم تحمل کنم بیکار هم باشی.

‫می‌دونم بیکاری به کجاها ختم می‌شه.

‫نه، چیزی نمی‌شه

‫خودم حلش می‌کنم

‫قول میدم

‫خیلی خب،‌ باشه

‫باید این گوشت‌ها رو آماده کنم

‫می‌خوای تا موقعی که بیدارم یه چیزی برات درست کنم؟

‫نه شام خوردم

‫دیگه مُردم از بس جواب دادم، ‫من کسی هستم که شروعش کرد.

‫تقصیر اون نیست!

‫نمی‌دونم چرا شماها اومدین تو کسب و کار من

‫بیا، هر چی که دارم رو بردار

‫همه‌شو می‌خوای؟ ‫بیا. همه‌ش مال خودت

‫چون اصلاً وقت این کارا رو ندارم.

‫اصلاً با عقل جور در نمیاد. می‌دونی که ‫اینا چرندیاته.

‫من تمام روز اینجا نشسته‌ام. تمام روز رو!

‫باید برم سر کار. اینم باید بره سر کارش

‫خفه‌خون بگیر!

‫- نه، خودت خفه‌خون بگیر! ‫- اون دهنت رو ببند!

‫کسی با تو حرف نمی‌زد در هر صورت! لعنتی!

‫همه اینجا کار و بار دارن

‫مگه ما خونه‌زندگی نداریم؟

‫این پسر خیلی بچه‌ی خوبیه. شماها ‫مثل من نمی‌شناسینش.

‫یه همچین کاری ازش سر نمی‌زنه

‫من می‌خوام برم. دیگه برای امروز بسه

‫شماها مثل من نمی‌شناسینش

‫من دوسِش دارم و اونم منو دوست داره. وای نه.

‫مزه‌ی مقوا میده

‫جونم؟ ‫خودت از فروشگاه خریدیش، مرد جوان.

‫چیکار می‌کنی، رفیق؟

‫نمی‌بینی؟ می‌خوام بخوابم

‫خب بجنب. همین الانش هم دیرمون شده.

‫برای چی دیر شده؟

‫مهمونی خونواده‌ی من

‫اوه

‫شاید فکر خوبی نباشه

‫چرا نه؟ پدر و عموم می‌دونن که ‫برای من کار می‌کنی.

‫اگه نیای خیلی عجیب می‌شه.

‫لباس تمیز داری؟ کراوات؟

‫نه؟

‫می‌خوای از یکی قرض بگیری؟

‫اوه، می‌خوام این یکی رو آسون کنم

‫اوه...

‫چون...کدوم سمت افراد بیشتری کشته دادن؟

‫شهر لکسینگتون و کانکورد

‫اشتباه بود

‫چون لباس قرمزها بد جور گند زدند و

‫با ۲۷۳ نفر مفقود، زخمی و کشته در

‫مقابل ۹۵ نفر ما، که می‌کنه...

‫یه صفر

‫به ۱۳.

‫خدایا

‫باید خودت رو جمع و جور کنی

‫مثل سرباز‌های پاطلا می‌مونی

‫سرباز‌های پاطلا

‫پدرم همیشه از این کنایه استفاده می‌کرد...

‫انگارا خودش این سرباز‌های پاطلا رو اختراع کرده.

‫یالا

‫ایقدر ناله نکن

‫می‌‌دونی، اگه یکی‌ش رو از دست می‌دادم،

‫باید...

‫نه اینکه مهم باشه، چون حتی

‫یادبودش یا حالا هرچی، هم نمی‌تونه

‫منو از از دوست‌داشتن ‫روز استقلال آمریکا بازداره.

‫بازی تتربال. منور و ترقه‌بازی. ‫[تتربال:نوعى‌ بازى‌ دو نفره‌ با راكت‌ وتوپ‌]

‫می‌دونی، نمی‌خوام به این نکته اشاره کنم که

‫چطور الان دارم تعطیلات ‫روز استقلال آمریکار رو سپری می‌کنم.

‫آواره تو صحرای مکزیک با

‫یه آدم علیل نیکاراگوئه‌ای و

‫و ۷۵ کیلو کوکائین پرویی.

‫زنده‌باد آمریکا

‫نه!

‫لعنتی!

‫لعنتی

‫اوه

‫گندش بزنن!

‫وای خدایا

‫لعنتی

‫یالا

‫اندازه‌ی نصف روز آب از دست دادیم

‫فقط اندازه‌ی یه روز آب برامون باقی‌ مونده!

‫صدام رو می‌شنوی؟ ‫می‌خوای برات حساب‌کتاب کنم؟

‫آره؟

‫پس قرارمون اینه

‫بلند می‌شی و

‫می‌پری پشت فرمون این هواپیما،

‫و از این جهنم‌دره می‌بریمون بیرون!

‫می‌شنوی؟!

‫یالا مرده‌شور، عوضی!

‫کمک می‌خوای، جروم؟

‫- آره، در رو برام باز کن ‫- باشه

‫کی این بطری‌ها رو...این بطری‌ها ‫از اونجا بردار...

‫ناسلامتی بلندگوهامن.

‫سلام دختره! چه خبر؟

‫کسی تخم داره به بلند‌گوهای من دست بزنه

‫نه، اینجا! عجله کن!

‫عزیزم، چطوری؟

‫رفیق خودمه!

‫چه خبر رفیق؟

‫اووف! چی داری؟

‫بابام بهش می‌گه پودینگ نون.

‫بیشتر شبیه پودینگ آجره.

‫آندره اینجاست؟

‫کل آخره هفته تا دیرموقع کار می‌کنه

‫تمام آخر هفته رو، هان؟

‫خوبه که هنوز دستگیر نشدی

‫راجع به چی داری صحبت می‌کنی؟

‫خودت رو نزن کوچه‌ی علی چپ.

‫به سلامتی

‫به سلامتی

‫پسره هنوز داره زیرچشمی نگام می‌کنه؟

‫آره،‌ هنوز داره زاغ‌سیات رو چوب می‌زنه

‫

‫حالا خم شو. خم شو

‫آره!

‫بس کن

‫داری می‌ترکونی

‫خودتم می‌دونی که پسره اینجوری دوست داره. ‫بترکون، عزیزم، بترکون.

‫اوه!

‫- گندش بزنن، نه ‫- سیسی

‫صبر کن، صبر کن، وایسا، وایسا. سیسی

‫- اینجا چی می‌خوای؟ ‫- خیلی خب مامان، وایسا

‫برای هر چی که اومدی، امروز نه ‫روزشه و نه وقتش.

‫باید از اینجا بری.

‫از اینجا گمشو برو.

‫چرا اومدی تو صورتم؟

‫مست باشی، نشئه باشی، هوشیار باشی، ‫تخمم نیست.

‫هیشکلی دلش نمی‌خواد اینجا باشی.

‫لازم هیچی بهش بگی

‫باید یه کم با فرانکلین صحبت کنم

‫- اون به تو نیازی نداره ‫- یه کمی فقط، لعنتی!

‫بذار ازش تشکر کنم

‫امروز صبح بازداشت بودم.

‫اگه با وثیقه درم نمی‌آورد، هنوز اون تو بودم.

‫رفتم و قبل از اینکه بیدار بشه، پیداش کردم

‫من...

‫اگه می‌خوای اینجا باشی،

‫باید تر و تمیز باشی.

‫می‌دونی که حموم کجاست

‫عکس‌ها بس نبود؟

‫باید می‌کشوندیش اینجا؟

‫اینجوری‌ها نیست، مامان. خودش اومد.

‫خودش از تو هلفدونی اومده بیرون؟

‫- پول وثیقه رو از کجا جور کردی؟ ‫- یه کم پس‌انداز داشتم

‫- چقدر؟ ‫- چند صد دلار

‫درست بعد از روزی که گفتی از کارت استعفاء دادی.

‫نمی‌تونم این کار رو کنم، فرانکلین

‫دیگه نه

‫می‌دونی که چطور شروع می‌شه.

‫مامان، خودت گذاشتی بمونه

‫نذار اوضاع قاطی‌پاطی بشه

‫فقط از رو مهربونی گذاشتم اینجا بمونه

‫اون ناکس از نظر من چیزی جز یه ولگرد نیست

‫حداکثر یه ساعت، بعدش در خروجی رو بهش نشون میدی

‫فرانکلین!

‫چه خبر از بابات؟

‫اون روز که گفتی کاری باهاش نداری

‫حالا اینجاست داره از صابون ما استفاده می‌کنه؟

‫ازش سؤال‌های درست و حسابی بپرس،

‫مثلاً اینکه کِی می‌خواد اسلحه‌ی من رو برگردونه.

‫ببین باید به صورت جدی باهمدیگه حرف بزنیم که

‫چرا باید از دست اون اسلحه خلاص می‌شدی؟

‫من که اینجور فکر نمی‌کنم.

‫خونه‌ی لوسیاست، نه؟

‫لوسیا موریکونه، اره

‫یعنی اینجا بزرگ شده دیگه؟

‫

‫خیلی سؤال می‌پرسی

‫بریم

‫- یه لحظه برم یه جایی، باشه؟ ‫- آره

‫اوسو!

‫سلام!

‫فکر می‌کردم برنامه‌ی دیگه‌ای داری

‫اینجوری بهت گفته بود؟

‫خوشحالم که اومدی. خیلی خوش می‌گذره

‫هیچ کس اینجا کراوات نپوشیده

‫- سلام ‫- عمو

‫- این آقا کیه؟ ‫- دوست من، گوستاو

‫گوستاو،‌ این پدرم رامیرو‌ـه

‫از دیدنتون خوشحالم

‫همونیه که قبلاً راجع بهش باهاتون صحبت کردم

‫باید باهاش صحبت کنی

‫بذار خودش بگه که چطور می‌تونه کمکمون کنه

‫مگه نه،‌اوسو؟

‫هان؟

‫آب‌جو؟

‫یالا

‫تو کجا میری؟ ‫می‌خوام باهات حرف بزنم. بیا اینجا

‫از نوشیدنیت لذت می‌بری؟

‫- آره ‫- خوبه، خوشحالم

‫دیوونه شدی؟

‫می‌خوای گوستاو پیش بابات بشینه؟

‫می‌خوای همه‌مون رو به کشتن بدی؟

‫همه‌مون رو نه

‫اگه بابام بفهمه فکر می‌کنی من کسی هستم که می‌میره؟

‫من تنها فرزند پسرش هستم

‫سرت رو بالا بگیر، دختر عمو

‫هنوز که کسی بو نبرده

‫پس این کارها رو انجام بده...

‫سرت رو بالا بگیر،

‫تا می‌تونی بخند،

‫و آروم باش.

‫همین فقط

‫حالا تکرار کن

‫کمک می‌خوام

‫چه گهی بخورم الان؟ ‫جان من...

‫لعنتی!

‫جروم، پاشو بیا پایین

‫ببین سیسی، تازه دارم شروعش می‌کنم

‫- ببین چی میگه فقط ‫- نیازی ندارم ببینم چی میگه

‫من دارم سعی می‌کنم این قضیه مهار شده بمونه

‫ببین، تمام حرف من اینه که ‫هرچی تعدادمون بیشتر باشه، قوی‌تریم

‫اگه از من بپرسی میگه که ‫همین الانش هم یه نفر زیادیم

‫فقط کم مونده یه دهن لق

‫کاری که می‌کنم رو بکنه تو بوق و کرنا.

‫اگه هنوز متوجه نشدی باید بگم که،

‫این کارت همین الانش تو بوق و کرنا رفته.

‫به طور مثال...اون دو تا مادر جنده

‫گفتن این کار ما بوده و می‌خوان حسابت رو برسن.

‫اگه اون دو تا احمق دست از پا خطا کنن،‌ خودم ‫حسابشون رو میذارم کف دستشون.

‫ولی تا اون موقع فقط یه اما و اگر ــه.

‫ببین «جی‌جی» مُرده

‫- وایسا ببینم. چی؟ ‫- یکی از افراد «کارول»

‫به خودش و دوست‌دخترش امروز صبح حمله شده

‫ممکنه هر اتفاقی افتاده باشه

‫درسته

‫تا موقعی که ندونم داستان چی بوده، نگران نمی‌شم

‫رفیق، حالا اینا رو ول کن

‫بیا راجع به اینکه چی تو رو اینجوری کرده صحبت کنیم

‫می‌شه با پسرم صحبت کنم؟

‫وسط کار مهمی مزاحمت شدم؟

‫داشتیم کسشعر می‌بافتیم

‫می‌دونی،‌ اون بچه‌ها از موقعی که ‫بچه بودی تا الان دور و برت بودند.

‫یادم میاد یه زمانی حدوداً چهار سالت بود...

‫- چی می‌خوای بابا؟ ‫- من؟

‫تو اومدی تو زندان منو آزاد کردی

‫حتماً باید دنبال چیزی بوده باشی

‫چطور پیدام کردی؟

‫از اون پل عابر پیاده رفتم پایین

‫دوستت «کورتیس» بهم گفت.

‫کورتین مرد خوبیه

‫آره، زیاد لاف می‌زنه

‫حرف زدنش بیست دلار برام آب خورد

‫خب، این پول رو بهت برمی‌گردونم ولی...

‫وثیقه داستانش جداست.

‫فراموشش کن

‫در کل فراموش کن که من اومدم اونجا اصلاً.

‫خب، الان اینجام. کاری کن این ‫خرجت یه فایده‌ای هم داشته باشه.

‫فهمیدم با جروم حرفت شده

‫می‌خوای با این موضوع شروع کنی؟

‫یا هر کی که اون بادمجون رو زیر چشمات کاشته.

‫- تو کار اتفاق افتاده ‫- تو کدوم کارت؟

‫چیدن وسایل تو قفسه‌ها برای کره‌ای ها یا

‫ساقی بودن برای عموت؟

‫نیومدم اینجا که راجع بهت قضاوت کنم

‫- فقط دارم میگم که... ‫- خفه...خفه خون بگیر

‫هان؟

‫نمی‌خوام بشنوم

‫- خفه خون بگیرم؟ ‫- آره، خفه‌خون بگیر

‫نمی‌خوام احساس تأسفت رو بشنوم

‫- نمی‌خوام هیچ کدوم از این خزئبلات رو بشنوم ‫- احساس تأسف؟

‫چرا باید متأسف باشم؟

‫این تنها کاری که تو عمرم انجام دادم

‫تنها چیزی که همیشه می‌خواستم انجام بدم ‫این بوده که تو پسر خودم باشی.

‫و حتی اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم بخاطر ‫این از خودم شرمگین باشم.

‫خب یه خبرهایی برات دارم. اونم این که ‫تو مَرد نیستی.

‫باشه، و تو هم اینو می‌دونی. درسته؟

‫اَه

‫از هیچی خبر نداشتی

‫چون اگه خبر داشتی، پس چرا اومدی دنبالم؟

‫لعنتی!

‫لعنتی!

‫ازم خواست که اینو بهت بدم

‫احتمالاً منظورش موقعی بود که ‫زنده هستی، ولی...

‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. نمی‌...

‫...دونم...

‫...تفاوتی هم ایجاد می‌کنه یا نه. فکر نمی‌کنم...

‫...که دیدن بچه‌ات...

‫...باعث بشه کمتر رنج بکشی.

‫خب...

‫...هیچ وقت فکرش رو نمی‌کردم اینجوری بمیرم.

‫هی...

‫وای خدای من

‫حالت خوبه؟

‫صدام رو می‌شنوی؟

‫خدایا

‫در وهله‌ی اول ما کشاورز هستیم

‫کشاورزی می‌کنیم،

‫محصولات رو میبریم سر مرز، و پخششون می‌کنیم.

‫هر کاری می‌کنیم تا از کشمکش‌ها جلوگیری کنیم

‫فقط با کسایی که بهشون اعتماد داریم کار می‌کنیم

‫و اخیراً یه سری مشکلاتی پیش اومده.

‫پدرو اینو بهت گفته؟

‫بله، قربان

‫بهش فکر کردی؟

‫نه قربان

‫احتمالاً به یه سری افراد نیاز داشته باشیم

‫اگه فرض کنیم که پسرم راجع بهت درست گفته باشه...

‫من در خدمتتونم

‫و تو چی‌ می‌خوای گوستاو؟

‫منظورم علاوه بر پوله.

‫خب...فقط کار و احترام. همین.

‫تو هم مثل بقیه قدرت می‌خوای

‫اگه خیلی باهامون کار کنی، ممکنه به قدرت هم برسی

‫بخوای بهمون نارو بزنی، نابودت می‌کنیم.

‫فهمیدی؟

‫فهمیدم، قربان

‫حالا گمشو بیرون

‫فکر می‌کنی نگه‌اش میداره؟

‫برای بلند شدن مشکلی نداره

‫ببینیم موقع فرود چی پیش میاد

‫دیگه هیچ وقت اینجا برنمی‌گردم

‫نباید اینجا فرود میومدیم

‫بیا از اینجا بزنیم بریم.

‫بزن بریم پس.

‫یه چند تا ترقه‌های مدل ام‌۸۰ هم دارم که بفرستم هوا ولی

‫سیسی میگه که خبری از آتش‌بازی نباشه.

‫این خونه مال کیه؟

‫- خونه‌ی بی‌‌صاب منه ‫- خیلی خب

‫مشکلی پیش اومده جناب سروان؟

‫گزارش رسیده که از پشت‌بوم این خونه صدای شلیک اومده

‫ترقه و آتش‌بازی بود که هر سال این موقع داریم

‫و مشروب نوشیدن؟ ماری‌جوآنا؟

‫اینا هم جزء مناسک این مراسم سالیانه‌تونه؟

‫- جدی می‌گی؟ نه خداییش جدی می‌گی؟ ‫- ببین...جروم

‫- ناسلامتی روز استقلال آمریکاست ‫- حواست به رفتارت باشه

‫- امروز روز استقلال آمریکاست ‫- باید حواست به این تخمام باشه!

‫فرانکلین!

‫ما این کار رو نمی‌کنیم. امروز نه. باشه؟

‫- بذار برم ‫- قربان؟

‫- اینو بگیر ‫- تا موقعی که

‫مثل آدم باهمدیگه حرف نزدیم از جام تکون نمی‌خورم.

‫یالا

‫- یه نوشیدنی می‌خوام ‫- وایسا!

‫چه گهی خوردی الان...

‫- بی‌خیال،‌ رفیق ‫- ولم کن! ولم کن!

‫ولش کن، رفیق!

‫شلیک می‌کنم، برین عقب!

‫نمی‌تونه نفس بکشه!

‫هی با تو هستم...ولش کن!

‫- اسلحه داره! ‫- ولش کن!

‫- با تو هستم، ولش کن! ‫- ولش کن!

‫صبر کن! صبر کن!

‫یالا داداش. ولش کن. ولش کن. حله

‫چیکار داری می‌کنی؟ ‫دارین چه غلطی می‌کنین؟

‫اون اسلحه رو بذار کنار!

‫- سوار ماشین بشین ‫-‌ لعنت بهتون،‌ کثافت‌ها!

‫لعنت بهتون، کثافت‌ها!

‫فرانکلین

‫نفس بکش، فرانکلین

‫از خواهرزاده‌ی من دور شو

‫بس کن!

‫فرانکلین، نفس بکش

‫ملودی

‫پیش خودمی

‫نفس بکش، فرانکلین. چیزی نیست

‫خودم دارمت.

‫خودم دارمت.

‫آره

‫یخ بهترش می‌کنه

‫به نظر حالت خوب نمیاد

‫بهتر از اون چیزیه که به نظر می‌رسه

‫- جدی؟ ‫- معلومه که نه. بدجور درد می‌کنه

‫قبل از اینکه بره چیزی نگفت؟

‫هممم

‫حالت خوبه؟

‫خوبم

‫جدی میگم

‫باید بهت می‌گفتم

‫و می‌خوام اون ۲۰۰ دلار رو برگردونم.

‫دیگه مهم نیستند

‫فقط می‌خوام بشینم اینجا...

‫...و از این لحظه لذت ببرم.

‫خونواده‌ات واقعاً نوبرشن...

‫آره، می‌دونم

‫عموت و پسر عموت...

‫واقعاً دیوونه هستن.

‫تنها کسی که عاقله بابای توئه.

‫ازش خوشم میاد

‫ببین عجب خوایه‌ای داره که رفته

‫دنبال ماهی بزرگی مثل دختر عموت،‌ مگه نه؟

‫مگه اینکه خوابشو ببینه

‫اصلاً بهش نمیاد که با اون بپره

‫شاید پسره یه چیز خاصی داره

‫نه، فقط یه میمون‌ـه

‫یه میمون‌ـه که گوش دختر عموت رو گرفته به حرف.

‫فکر می‌کنی می‌تونم بهش اعتماد کنم؟

‫آره

‫آره، می‌تونی بهش اعتماد کنی

‫همون‌طوری که به انریکه اعتماد کردیم

‫ببین چه اتفاقی افتاد

‫اصلاً لازم نیست که نگران من باشی

‫خودتم اینو می‌دونی، مگه نه؟

‫کاری نیست که بخاطر تو انجام ندم

‫اینکه دوسِت دارم

‫معلومه که زیاد خوردی. خیلی زیاد

‫یکی رو می‌شناسم...

‫که می‌تونه تو فروش موادها بهمون کمک کنه.

‫ممکنه ازشون خوشت نیاد.

‫ولی اگه معامله‌مون بگیره...

‫می‌خوام با تو و پدرو سهیم بشم.

‫مثل اینکه دیوونه شدی

‫نه، نشدم

‫همین الانش دو نفر رو کشتم، لوسیا

‫منو نگاه کن

‫همین الانش دو نفر رو کشتم

‫من از تو پیروی کردم و مجبور نبودم.

‫سهممون برابره...

‫...یا ببینیم...

‫چقدر با پدرو و انجمن خواهرانت دووم میاری.

‫پدرو از این قضیه خوشش نمیاد.

‫پدرو خوشش نمیاد؟

‫نه

‫تخمم نیست

‫باشه

‫اگه معامله جور بشه،

‫تو هم اندازه‌ی ما بهت می‌رسه.

‫ازم خواست که اینو بهت بدم

‫خیلی خب، آخرین باره، قسم می‌خورم

‫مطمئنی اون پایین مشکلی برامون پیش نمیاد؟ ‫you sure we're good down there?

‫داشتم بهش فکر می‌کردم

‫اگه سازمان سیا پشتمونه،

‫پس چه فرقی می‌کنه که اون پایین چی بشه؟

‫نکته‌ی خوبی اشاره کردی

‫آره

‫بی‌خیال رفیق. چرا پیرهن منو گرفتی؟

‫می‌تونی بیای

‫بشین!

‫- لعنتی ‫- وای پسر

‫می‌دونی وقتی پشت‌بوم آتیش می‌گیره یعنی اینکه

‫مهمونی‌ای که اومدی خیلی مهمونی‌ باحالیه.

‫خیلی بلنده، رفیق

‫وای پسر

‫چرا داری نعمت خدا رو می‌ریزی پایین؟

‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- این برای دوستای اهل قبورمون بود

‫اوه

‫- و این برای چی بود؟ ‫- برای همه‌ی دخترهایی بود که

‫سعادت اینو نداشتن که مهمون من باشن.

‫رفیق باید یه بطری بزرگ‌تر بیاری

‫جدی باشین

‫- کِو ‫- اصلاً خنده‌دار نیست. چه خبر؟

‫فردا صبح،

‫به نظرت می‌تونم ماشین عمه‌ات رو برای ‫چند ساعتی قرض بگیرم؟

‫احتمالاً. چرا؟

‫برا اینکه مجبور نباشیم تا خونه‌ی «آوی» با اتوبوس بریم

‫رفیق!

‫دوسِت دارم، رفیق!

‫دوسِت دارم، رفیق!

‫وای، تقصیر من بود. ببخشید

«زیرنویس و ترجمه از: «حسیـن گنجــی ImLoSeR

ارائه شده توسط وبسايت رسانه کوچک LiLMeDiA.TV