Original subtitles

Het heeft geen zin om ze te volgen. Ze kunnen niet langer schadelijk zijn.

- Egyptenaren kunnen op een zadel rijden. - Rechts.

En het is handig wanneer je moet vluchten.

Randus! Kijk daar beneden!

Egypte is veroverd. Caesar heeft gewonnen.

- En jij samen met hem, meester. - Laten we gaan!

Laten we gaan, anders missen we het avondmaal.

Het is geen mooi gezicht, maar beter onder het kruis dat erop staat.

Ik heb er veel genageld tijdens de oorlog tegen Spartacus.

- Ik ben er nog steeds misselijk van. - Kom op. Het kamp is ver weg.

Dood me, Roman.

Vermoord mij.

Hun lijden verlichten is tegen het edict van de consuls.

Waarom deed je het? Het zou kunnen kost je je rang en vrijheid.

Van de Rijn tot de Nijl, alles is nu Romeins.

- Nostalgisch over je land? - De winnaars hebben geen land, meester.

Ik heb je niet bevrijd om te horen dat je me "meester" noemt.

Je bent vrij, Beroz, en jij bent onze beste ontdekkingsreiziger.

Laat het zien. Ontdekken in de keuken en iets te eten zoeken.

Als er eten is, Ik zal het zeker vinden.

Cleopatra gebruikt Rome wraak nemen.

Zoveel van haar vrienden zal eindigen in kettingen!

Veel.

Randus, Caesar wil je spreken in zijn tentje.

- Akkoord. - Wat wil Caesar?

Alleen hij weet het.

We zouden Egypte kunnen verlaten in het voorjaar, Caesar.

Twee legioenen zijn genoeg. De ene zal de delta van de Nijl bedekken.

En onze tegenstanders? Mijn vijanden zijn in Rome.

Als genegenheid hen niet beweegt, dan moet angst dat doen.

- Ze spreken over mij als een tiran. - Je stem zal iedereen het zwijgen opleggen.

Rome houdt niet van Caesar.

Alleen degenen die een man vrezen te groot voor hun gestalte.

Randus.

Kom dichterbij.

- Je hebt je dag verdiend. - Ik heb je bevelen uitgevoerd.

Je had het niet beter kunnen doen.

Hij nam het commando over de cavalerie op zich

en blokkeerde de vijand op de vlakte met een cohort. Goed gedaan.

- Je bent een centurio. Je verdiende het. - Dank je, Caesar.

Ben je nog steeds vastberaden over het niet leiden van een cohort?

Soldaat van Caesar zijn is voor mij voldoende.

Het borstschild van een commandant weegt te veel in de woestijn.

Je wordt oud. 20 jaar geleden zou je hebben een veel groter gewicht gehad.

Het enige wat ik gemeen heb met Caesar is onze tijd.

Trouwens, mijn beste vergoeding neemt deel aan uw overwinningen.

Maar dat wil je vast niet zilverstukken te weigeren.

Hier. Drink op mijn gezondheid, medesoldaat.

En zing geen vijandige liedjes Caesar met de dronkaards van het legioen.

Kom, Randus.

Zodra de campagne in Egypte voorbij is, de strijd tussen facties

in Rome weer zou kunnen ontstaan en degenereren in een burgeroorlog.

- Dat weet je? - Ja, generaal.

- Ik wil een riskante dienst van je. - Caesar zegt "Ga", en ik ga.

Pompeius' factie kan niet meer schadelijk zijn,

maar Crassus domineert onbetwist in de provincies van het Oosten.

Zijn woord is nog steeds belangrijk in de senaat.

En hoe meer ik weet zijn bedoelingen, hoe beter, Randus.

Ik denk dat één hoofd meer waard is dan twee in Rome.

Een woord hierover bij Crassus' rechtbank, en je verliest je hoofd.

Je moet mijn oog en mijn oor zijn.

Vertrek bij zonsopgang met een paar mannen.

Ga naar Crassus als mijn ambassadeur, in vriendschap,

en probeer erachter te komen wat gebeurt er in Zeugma.

Het zal gedaan worden.

De Nijl is verstopt met het verkeer van de troepen.

Het is beter om in Alexandrië aan boord te gaan.

Het wordt een lange, moeilijke reis.

Het zal moeilijk voor je zijn om te overleven

als Crassus een bondgenootschap sluit met Pharnaces, koning van de Parti, en hij valt mij aan.

Ik wil zoveel mogelijk weten, wat de bedoelingen van Crassus zijn.

Je riskeert je leven in deze onderneming en ik, het verlies van een vriend.

- Mijn leven is van jou, Caesar. - Als het van mij is, bewaar het dan.

Welke barbaarse god hoort dit amulet bij?

Ik weet het niet. Ik draag het al sinds mijn geboorte.

Ik ken Thracië heel goed zich vergissen. Het komt daar vandaan.

Ik zag een identieke toen ik tegenover Spartacus op het veld stond.

- Je geheugen is geweldig. - Men vergeet bepaalde dingen niet.

Hij wilde me vermoorden met een klap de nek. Zijn nek had een soortgelijke.

- Het bracht hem geen geluk. - Hij eindigde op een kruis.

En toch was hij een goede soldaat.

Je was nog niet geboren, centurio. Je weet het niet.

Spartacus kende er weinig en eenvoudig oorlogsregels.

Hij had onze strategie begrepen, en hij had Rome kunnen verslaan.

Maar de massa volgde hem niet.

Vaarwel, Randus. Succes.

En onthoud. Caesars dankbaarheid is zo vast als zijn geheugen.

Verulus, weet je dat waarom lacht de Sphynx?

- Niemand weet het, Caesar. - Omdat niemand het wil begrijpen.

De Sphynx lacht mannen toe, Verulus.

Zand korrels opgevoed door de hand van het lot.

Zo leer je, slaaf! Ik ruk je huid eraf met deze zweep!

- Wat is er aan de hand? Stop! - Ze probeerde te ontsnappen.

Genoeg!

Randus!

Vetus! Ik had niet verwacht om je in Egypte te zien.

Ik was. De echo van je gebaren Rome heeft bereikt.

- Je bent gestegen in rang. Goed. Wat is er aan de hand, Vetius?

De centurion vermeed dat een slaaf wordt zwaar gegeseld.

Ze is Clodia, mijn zus, reist met mij mee richting Zeugma.

- Hallo, Clodia. - Randus geniet natuurlijk

de gunsten van Caesar.

- Stop. Hoe heet je? - Saïda.

Hier. Betaal de handelaar en houd de verandering. Ik koop dit meisje.

- Je hebt niets meer te vrezen. - En dat hoeft ook niet

haal je zwaard uit de schede om haar te verdedigen. - Kom op. Laten we aan boord gaan.

- Jij, volg ons. - Lumone, wie zijn dat?

Vetius is een patriciër die uitbuit het lot van zijn zus

aan het hof van Crassus.

Hij is de beste speerwerper dat ik weet.

Eens, in Gallië, hij brak het hoofd van een Eburone

van de ene oever van de Seine naar de andere. Het wordt een interessante reis.

Prachtige treffer! Burgerlijk leven maakte je spieren niet roestig.

Integendeel, het staat me toe om elke dag te oefenen.

- Je wilt proberen? - Nee.

Een centurio kan geen risico nemen zijn reputatie.

En de jouwe, in de ogen van Caesar, moet heel groot zijn,

zowel als soldaat evenals een diplomaat,

omdat hij jou stuurt op een missie naar Crassus.

- Misschien. - Hij zal mijn schip ruïneren.

Geduld. Crassus zal je kopen een nieuwe.

Geef me iets te drinken.

In Zeugma vind je slaven die is mooier dan deze.

Maar misschien heb jij, als je generaal, willen alleen Egyptische vrouwen.

Ze zeggen dat Caesar zich aangetrokken voelt tot de fascinatie van koningin Cleopatra.

Geen enkele vrouw kan concurreren met een patricische Romeinse vrouw,

zelfs Cleopatra niet. - Blijf je lang in Zeugma?

Nee. Ik zal hulde brengen aan de consul en geef hem nieuws over de generaal.

Crassus zal ze graag ontvangen.

Toen Caesar het bevel overnam van de legioenen,

hij zou bij hem willen zijn zoals in de goede tijden.

Als het goud van Crassus en het ijzer van Caesar

waren verenigd, zouden ze twee onoverwinnelijke krachten zijn.

Maar met goud kopen we het ijzer van de zwaarden

en Caesar is te sluw om dat te vergeten.

Alles heeft een prijs, zelfs je speren.

- Wat bedoel je? - Wat ik zei.

- Ik wilde je niet beledigen. - Laat maar. Vetius begreep het.

Het is het beste om aan de kant van te staan de sterkste. Het is nuttiger.

De wijsheid van Minerva van de lippen van Venus.

Hoe lang zal de reis duren?

Als we niet in de mist komen, dan wel morgen bij zonsopgang in de haven zijn.

Dat wil zeggen, als de grote mast breekt niet.

Verdorie! Ze gingen het bos in door een overspanning.

Het zal de kracht vergen van Hercules om ze eruit te trekken.

Goden van de Olympus, help me trek deze speren eruit

zonder de mast kapot te maken - Laten we de goden niet storen.

Beroz, je zwaard.

Prachtig, Randus!

Laten we ze in zee gooien.

- Wat gebeurt er? - De oude man is dood.

Hij kwam in opstand toen we hem weghaalden.

- Hij leeft nog! - Niet voor lang. Het is een dodelijke wond.

- Ik heb een hekel aan het zien van bloed. - Gaan! Gaan!

Haast je. Gooi ze in zee en reinig het dek onmiddellijk.

Schiet op, ga door! Omlaag!

Je tuniek is besmeurd met bloed.

Hoe vreselijk!

Diepte, 3 armen.

Rotsachtige bodem.

Niets te zien!

Diepte, 4 armen.

Zie je iets aan die kant? - Niets.

Houd je ogen goed open. Diepte, 6 armen.

Wat mistig! Ik ben aan het navigeren voor 20 jaar en nog nooit zo'n mist gezien.

Styx, waar de doden worden vervoerd, erger kan niet.

Voel je niet alsof je in je eigen land bent, Beroz?

De mist van mijn bossen is anders. Ik vind deze niet leuk.

Ik ook niet. De kust van Zeugma ligt vol rotsen.

We zouden in het water kunnen belanden zonder het te beseffen.

Wees voorzichtig. Ik moet terug naar Rome maar niet op een haai rijden.

Het is beter dan dat gezeur van je.

Diepte, 6 armen.

De stroming neemt toe.

Ik zag je in het kamp op de vlakte van de piramiden.

Ik begin te denken je hebt geen stem.

Ik heb je maar één keer horen spreken.

In de haven, weet je nog? Toen je je naam zei.

Hoe behandelt de nobele Clodia je?

Zoals een Romeinse vrouw een slaaf behandelt.

- Als slaaf. - Niet alle Romeinse vrouwen zijn zoals zij.

Er zijn betere en erger.

Je had een slechtere kunnen hebben. Geloof me.

Niks doet er meer toe.

Mijn huis was verwoest door je soldaten.

Mijn vader, mijn moeder... Hun kelen waren doorgesneden als lammeren.

Ze waren alleen schuldig aan verdedigen het land waar ze geboren zijn.

Je zou nooit iets vragen, een levenloos ding,

of het nu gelukkig is of niet. Dus waarom vraag je me hoe ik word behandeld?

Ik ben een soldaat, geen folteraar.

Hoe dan ook, ik kan niet veranderen de stand van zaken.

Er zijn meesters en dienaren, net als mooie en lelijke vrouwen,

wijze en domme mannen.

De meester vindt dit juist, niet de slaaf.

Diepte, minder dan 3 armen. Zicht, bijna niets, kapitein.

Daar, kapitein! We staan ​​op het punt te botsen!

Hulp!

Help me.

Kijk! Het schip gaat weg!

Saïda...

Dankzij de goden zijn we veilig.

- Je hebt je leven gewaagd om mij te redden. - Ik moest. Kan je lopen?

- Ja. - Laten we gaan, anders wordt het te warm.

Kom op.

- Wat is er met de anderen gebeurd? - Toen de mist optrok,

misschien hebben ze veiligheid gevonden.

Hoe gaan we oversteken de woestijn zonder voedsel of water?

Als we geluk hebben, we zullen een caravan tegenkomen.

Komen.

Kijk daar!

Kom op! Blijven bewegen!

Kom op! Blijven bewegen!

Wandeling!

Het zijn vooral Lycische krijgers meedogenloze roofdieren van de woestijn.

Zelfs Lycië is onderworpen aan Crassus. Wees niet bang.

Ga ervoor!

- Zet hem vast! - Laat me gaan!

Laat me gaan, smerige wilden!

Laat ze me bevrijden of je betaalt met je hoofd. Ik ben een Romeinse centurio.

- Ik ga op missie naar Crassus. - Wees stil, jij beest!

Zo groot als je bent, zou je dat kunnen 8 goudstukken waard zijn

en leef een paar jaar je kettingen slepen.

Maar pas op. Een woord van Murdock.

en je wordt zo uit elkaar gescheurd een karkas in het woestijnzand.

En dit, in de naam van Crassus.

Bind hem vast! Zet hem bij de anderen!

- Ga verder! - Idioot. Wil je dat we allemaal vermoord worden?

Kom in beweging!

Geef ze een zweep als ze niet bewegen! Wandeling!

Ga verder!

Ga verder! Beweging!

Laat ze drinken, en dan lopen!

Water! Water!

Mij!

Mij!

Laat gaan!

Spaar je adem en leer de eerste regel.

Als de zweep van de Lyciërs littekens veroorzaakt uw huid, Gular kan het wegnemen.

Gular, we mogen niet vechten onder ons.

Hij heeft ons zelfde lot.

- Stop! Opsplitsen! - Uitschot!

Gaan!

Naar jouw plaatsen, dieren, of ik vermoord je!

Wat is dat?

Waar je zult eindigen, dit zal nutteloos voor je zijn.

Maar het zal me in ieder geval opleveren 6 mokken cider

dat ik de een na de ander zal drinken voor de gezondheid van de ambassadeur van Caesar.

Beweging!

Ze hebben genoeg gerust!

- Laat ze aan de slag gaan! Ga verder! - Ga verder! Blijf lopen!

Vergeef me, buitenlander.

Vergeef deze gek, Gular. Ik was mijn hoofd kwijt.

Gular was een geweldige gladiator. Hij haat iedereen, ziet overal vijanden.

Van nu af aan zal ik je gehoorzamen, omdat ik weet wie je bent.

Dat amulet onthulde het aan mij. Ik zag het bij een pasgeboren jongen.

Zijn moeder was Varinia en was de vrouw van Spartacus.

De baby stikte bijna onder het gewicht van die plaat.

Ik ben een Romein, geen slaaf.

- Toch is dat zo. - Hou je mond, ellendelingen!

Kom op, Baxus. Nog even en we zijn vrij.

Waarom wil je naar Zeugma? Voorbij de rotsen, in de ruïnes van Lubar,

de wegen van de Stad van de Zon gaan open, en anderen wachten op je.

Ik zal je leiden naar het graf van je vader.

Wat zeg je, wat bedoel je? Je moet gek zijn.

Doe niet alsof. Ik weet je naam.

Ik wacht er al 20 jaar op schreeuw het op de dag van de strijd.

Je zult uitvoeren wat je vader heeft gedaan begon, zoals beloofd, Randus.

Ssst! Iemand komt.

- Waar is het meisje? - Ze is hier.

- Laat haar gaan! - Laat me gaan!

- Laat me gaan! - Mijn kleine duif!

Laat me gaan!

Beweeg niet.

Als de goden ons helpen, niemand zal je huid nog een keer slaan.

Ik zei toch dat ik een Romeinse centurion was, en ik zal het je laten zien!

Kom, vrienden!

De man die uit de zee kwam heeft ons bevrijd! Hij is onze leider!

Dit is je amulet.

Eten en drinken voor iedereen en maak je klaar om te marcheren!

Voorbij Lubar ligt de Stad van de Zon, waar vrijheid is!

Redeneer niet als een gek. Als je weet de weg naar Zeugma, geef het aan.

Eindelijk! Ik zie dat het je is gelukt om zelfs in de woestijn te vechten.

Neptunus heeft je leven gespaard, en gespaard mijn verveling om over jou te huilen.

- Ik dacht dat je dood was. - Niemand zal Gular nu geketend zien.

Je mensen wachten op je. Luister naar de stem van je bloed.

Je had het geluk niet te vinden haaien en murenen.

Als ze vlees vinden, ze laten alleen het skelet achter.

Dus je moest je zwaard gebruiken om je vrijheid weer te veroveren.

De naam van Caesar, nobele Crassus, was niet genoeg voor je krijgers.

Mijn Lyciërs maken geen onderscheid, maar het zijn trouwe hulptroepen.

Het spijt me voor wat er is gebeurd.

Maar de naam Caesar opent elke deur

in Zeugma en waar dan ook mijn kracht bereikt.

Jezelf zo gelukkig redden van de golven

om vervolgens de zweep en kettingen te ondergaan als een slaaf

moet geweest zijn een zeer opwindende ervaring.

Niet zo veel als dat van Zaroks mannen.

Zie je? Eén Romein was genoeg weg te vegen

je beste krijgers.

Je zag eruit als de god van de oorlog, Randus.

Het is een kwestie van doden of vermoord worden.

Je hebt gelijk. Doden om niet gedood te worden

is de elementaire wet oorlog en politiek.

Maar wie hield de wapens vast en was erbij betrokken

bij dat ongelukkige incident mag niet leven.

Die groep slaven moet ter dood gebracht worden.

Zarok zal het persoonlijk afhandelen. Ze zullen de dageraad van morgen niet zien.

Maar Saida niet. Ze is mijn slaaf.

ik heb voor haar betaald, en wil haar niet opgeven,

omdat, dankzij Randus, ze was gered.

Ik zal haar sparen, maar de anderen niet.

Ze namen deel aan een opstand.

Ze waren getuige van een daad

dat beledigde mijn prestige en mijn gezag.

Doe je dit omdat ze me hebben geholpen? - Ja, ze hielpen de rebel,

niet de Romein. - Alsjeblieft, genoeg

van deze melancholische redenering, en laten we voor de gast zorgen.

Crassus' beroemde pracht moet schitteren in zijn paleis.

Clodia heeft gelijk. We zullen maken uw verblijf in Zeugma aangenaam.

We zullen het ook hebben over het nieuwe situatie die Caesar in Egypte creëerde.

We zijn naburig, net als vroeger onze villa's aan de Tiber.

Lumone, ik vertrouw de gast aan jou toe. Je kent de gewoonten van het paleis.

- Laten we gaan, Clodia. - Kom, Randus.

Waar wacht je nog op, Zarok? Voer Crassus' bevel uit.

Ken je de legende van koning Midas? Crassus haalt hem in.

Hij kan niet in goud veranderen alles wat hij aanraakt

maar weet hoe hij het moet persen waar het ook is, zonder enige scrupules.

Hij verkoopt als slaven de inwoners van hele dorpen.

Zelfs Caesar kan zich niet voorstellen hoe krachtig en gevaarlijk Crassus is.

Ik heb veel goud gezien binnen deze muren gebracht.

- Wat heb je nog meer gezien? - Vestingwerken langs de rivier,

smeden die ballistae maken. Wie wil hij aanvallen?

Hij verdrievoudigde het aantal bewakers en alle prinsen zijn aan hem onderworpen.

Hij stuurt legers en goud naar Pharnaces, vult de schatkist met edelstenen.

- Wat geeft hij de schatkist van Rome? - Niets.

Crassus is de wet en kracht hier, en heeft geheime ambities.

We zullen proberen meer te weten te komen door het aan de bedienden te vragen.

Nee, ze willen niet praten. Zij weten dat verraad hen het leven zou kosten.

Je moet heel voorzichtig zijn.

Eén verkeerde beweging en je bent verloren.

Hier is niet veel voor nodig om te eindigen aan het kruis, water tot aan je nek.

Als het tij komt, ze zullen allemaal verdrinken als muizen.

Hun geschreeuw zal weerklinken in het hele paleis. Het is verschrikkelijk.

Of Crassus is een zware slaper, of hij houdt van dat concert.

Toen ik in de woestijn was, Ik hoorde over een vreemde plek.

- De Stad van de Zon. - Fantasieën.

Alle slaven praten over een stad waar degenen die aan de kettingen ontsnapten

zoek onderdak, maar ik weet zeker dat het niet bestaat.

Dat moeten we verifiëren. Als het bestaat, de bewoners konden ons helpen.

Caesar dienen elk middel kan nuttig zijn.

Het moet hier zijn. Tussen deze ruïnes daar is de Stad van de Zon.

Wat is het nut van dit alles, meester?

Om de waarheid te achterhalen.

Hier. Wat geschreven is, komt uit.

Het zwaard van Spartacus is in handen van zijn zoon.

Ik, Gular de gladiator,

stond aan de zijde van Spartacus in de strijd om 9 manen.

Jullie kennen me allemaal, en weten het dat ik je nooit heb bedrogen.

Wie de dood van dichtbij heeft gezien, zoals ik deed, liegt niet.

Ik ben de enige, onder meer dan 6.000 die mezelf redde van het kruis.

De grote Spartacus, die rust onder de zwarte steen,

plaatste dit bord om Randus' nek.

Hij werd geboren uit Varinia voor de laatste botsing.

Jij bent de man waar we op zaten te wachten, de leider van de slaven,

onze hoop, onze wraak.

Weet je zeker wat je zegt? - Ik heb geen twijfels.

Je kan alles doen. Je hebt ons leven in jouw handen.

Je kunt ons aan Crassus verkopen, hij die je vader gekruisigd, of leid ons.

De keuze is aan jou.

Luister naar je bloed en beslis.

Je kunt de waarheid ontkennen en vernietig onze laatste hoop,

maar zeg maar één woord, vrijheid,

en op de klank van dat woord, zelfs de doden zullen opstaan.

Laat me alleen.

Moordenaar.

Je bent een moordenaar, Crassus.

Op een dag betaal je voor al je misdaden.

Ook wij zullen op een dag gewroken worden!

Luister naar hoe ze schreeuwen. Het zijn net gevilde varkens.

- Uitschot! - Moordenaars!

uitschot!

Te wapen! Schiet op, ren!

- Hulp! - Hulp!

- Uit! - Verdomme!

- Hulp! - Help ons!

Moordenaars! Nu is het jou beurt!

Haast je. Maak me los en ik zal je helpen. Ik weet wie je bent.

Jij bent de zoon van Spartacus!

Bind ze aan de palen!

Nu is het jouw beurt, lafaard! Zo eindig je allemaal!

Haast je! Voorbij de rivier!

Vind veiligheid in de Stad van de Zon!

Er is geen tijd te verliezen! Gaan!

- Schiet op, laten we gaan! - Hulp!

Hulp!

Hulp!

Wat gebeurt hier? Bewakers!

- Clodia, wat doe jij hier? - Geef alarm!

Rond de bewakers af!

Ze verplichten me mijn kamers te verlaten.

Vetius, wat is er aan de hand? - Ik ga kijken.

De kreten kwamen van het slavengebied.

- Waar zijn de paleiswachten? - Wat is er aan de hand?

Ze activeerden de dam, bevrijdden de gevangenen en doodde de bewakers.

Nog twee van mijn mannen stierf op de polen.

Kijk. Ze hebben dit merkteken achtergelaten op de deur!

Werk, slaaf!

- Hier is hij! - Dat is genoeg! Laten we ons terugtrekken!

- Gaan! Laten we ons terugtrekken! - Deze kant op!

Spartacus heeft weer toegeslagen. Straks zijn we vrij.

De provincie is in rep en roer. De mensen verzetten zich.

Ze willen geen belasting betalen.

Er waren enkele doden, en Crassus besloot strenger te zijn.

Niets ernstigs, hoop ik.

Het zou vervelend zijn als we dat zouden doen weer over oorlog praten.

Er is geen oorlog in de Olympus. Niemand kan uw vrede bedreigen.

Kom allemaal naar de grond! Haast je!

We hebben ze uitgeroeid! Zege!

Al meer dan een maand die vervloekte man heeft de bevolking wakker geschud.

Crassus maakt zich er zorgen over.

Caesar zou kunnen profiteren om hier te komen met zijn legioenen.

- Dat wil jij ook niet. - Wat betekent dat?

De komst van Caesar zou je schade berokkenen. Jij bent de rechterhand van Crassus.

- Je erft de provincie. - Is het een zonde om ambitieus te zijn?

Wie is het tenslotte niet?

Bij het dienen van Crassus, Ik dien de Republiek.

En of ze me een tribune zouden geven toga, ik zou weten hoe ik me moet gedragen.

Maar jij...

Want hoe heerlijk hij ook is, Caesar is een sterfelijk wezen.

Je zou kunnen beginnen aan jezelf denken.

Ja.

Als je wilt, kan mijn zus dat ook bemiddelen voor jou. Ze vindt je leuk.

Crassus is ook niet eeuwig. Op een dag we konden onze opdrachten verdelen.

Ik, de regering, en jij, commandant van het leger.

Het is hetzelfde oude verhaal van ijzer en goud.

Maar het is geen slecht idee. Ik zal er over nadenken.

- Natuurlijk zal ik erover nadenken. - Goed.

Dit moet het gebied zijn. Laten we een tweede kolom vormen.

- Wil je het commando overnemen? - Nee. Ik blijf hier bij jou.

Ik ben niet bekend met de woestijn, en de Lyciërs en ik kunnen niet met elkaar opschieten.

Juist, Zarok?

Jij gaat met mij mee. Jouw ervaring zal dienen om de rebel gevangen te nemen.

Neem de helft van de mannen en doorzoek het rotsachtige gebied.

- We ontmoeten elkaar in de oase van Abal. - Ik ga.

Ga vooruit! Naar rechts!

Hier. Dit is de plek waar die vervloekte man verschijnt.

- Weet je het zeker? - Ja. De informatie was exact.

Daarboven! Kijk!

Hij is het! Hij kan naar de verdoemenis gaan! We moeten hem vangen, dood of levend!

- Ik blokkeer hem van achteren. - Akkoord.

Vooruit! Galop!

Heel goed, Beroz!

Ga vooruit!

Daar is hij daar beneden.

- Hij kan ons niet ontsnappen. Komen! - Galop!

Vooruit! Hij is van ons!

Ze zitten vast.

Verdorie! We zijn in de val gelopen!

Duw!

Naar de grond! Zoek beschutting onder de rotsen!

Ga verder! Ga van je paarden af! Zoek onderdak! Verspreiden!

Naar de grond! Vorm een ​​kring met de paarden!

- Randus! We hebben ze verslagen! - Verdwijn nu.

- Ze mogen niemand vinden. - Achter de rotsen! Laten we ons verspreiden!

Achter de rotsen!

Schiet op, meester. Vetius wacht op je.

Kom snel bij ons langs, zoon van Spartacus. We wachten!

Gaan! Verspreiden!

Bij alle goden, wat is er gebeurd?

Die klootzak heeft ons weer voor de gek gehouden.

Een lawine van stenen viel naar beneden

en verpletterde mannen en paarden. Een bloedbad.

De mysterieuze gladiator was alles rondom. Onmogelijk om hem te vangen.

Onmogelijk bestaat niet. Van een paar slaven ben ik niet bang.

Ik heb veel meer getemd. De opstand in de Laurius-mijnen,

de opstand in Spanje, de rebellen van Spartacus, allemaal onder het kruis!

Gewist van de aardbodem!

Weet je het zeker Crassus?

Weet je zeker dat de man die je hebt verslagen 20 jaar geleden is hier niet weer?

- Je weet wie ik bedoel. Spartakus. - Je bent aan het ijlen!

Spartacus stierf aan het kruis!

- Zijn lichaam is nooit gevonden. - De kraaien hebben hem opgegeten.

Ik zag enkele soldaten vallen.

Op hun lichaam hadden ze een merk als dit.

Ze zeggen dat het het merkteken van Spartacus is.

Absurd! Het is absurd!

Deze opstand moet getemd worden, bij de kosten van een provincie vol kruizen.

En de vrede zal terugkeren in Azië. Je hebt het woord van Crassus!

- Jij gaat me helpen, Randus. - Er is geen glorie

in het vechten tegen slaven, maar het is niet aan mij om te oordelen.

Ik zal je dienen voor de glorie van Rome.

Voor de glorie van Rome, veel dingen worden gedaan.

Ook het vernietigen van het driemanschap, zoals Caesar deed.

Of het vernietigen van de Republiek, zoals hij probeert te doen!

Als je me trouw dient, je zult geen klachten hebben.

Ze zeggen dat ik een Croesus ben. Ik ben de rijkste man van Rome.

Ik kan vrijgevig zijn met wie mij trouw is,

en meedogenloos met wie mijn vijand is. Laat de gevangene binnenkomen.

De murenen hebben honger. Ze kunnen hun honger in overvloed stillen.

Hij komt uit Oboz. In zijn huis hij had speerpunten en Romeinse armen.

Het lijkt erop dat hij contact heeft met de rebellen.

Je lot is gemarkeerd.

Je kunt jezelf alleen redden door vertel me waar je metgezellen zijn

en je leider is.

Spreken! Wie is jouw leider? Waar verstopt hij zich?

Antwoord! Spreek, uitschot!

Spreken!

De zoon van Spartacus is overal.

Zijn teken zal ons naar de overwinning leiden en jij, tot de dood!

- Moordenaar! - Gooi hem voor de murenen!

- Hij durfde me uit te dagen! - Moordenaar!

Mars naar het dorp Oboz met de beste mannen. Raze het op de grond.

Slacht alle inwoners af!

Laat niet één persoon in leven!

Misschien heeft hij gelijk in gebruik deze methoden, maar ik walg ervan.

Natuurlijk. Hij zit in de problemen. De rebellen graven zijn graf.

Ik zou niet in zijn plaats willen zijn.

Zelfs niet met zijn goud.

Randus, geloof je echt zal de generaal tussenbeide komen?

Kun je het je voorstellen? Caesar op de hielen van Crassus.

Stop!

Oboz is daar beneden. We zullen ze in hun slaap verrassen.

Niemand mag in leven blijven. Onthoud dat! Gaan!

Het is het signaal van Baxus. Ze komen er aan. Adviseer de anderen.

Ja.

Het is Gular. Dit is het.

Wacht tot ze het centrum bereiken van het dorp en dan opladen.

- Heb je het mengsel goed gemengd? - Naar perfectie.

Ik heb 10 jaar gewerkt in de Egyptische zwavelmijnen.

Zwavel en Griekse teer. De Lyciërs zullen de warmte op hun rug voelen.

- Ik beloof. - Op de ondergang van onze huizen.

Je zult ze op een dag herbouwen, nog lieflijker.

Daar zijn ze! Ze komen!

Gaan! Aanval! Vuur aansteken en dood, in de naam van Crassus!

Doden!

Steek de daken in brand!

- Op deze kant. - We moeten ze verrassen.

De woningen zijn verlaten. Ze zijn allemaal weggelopen!

Verdomme! Iemand heeft hen gewaarschuwd. Ze hebben spionnen in het paleis!

Alles vernietigen!

Geen enkele muur mag blijven staan. Heb geen medelijden! Gaan!

Als het dorp is verwoest, we jagen op ze in de bergen.

Volg mij!

Haast je! Laten we het dorp verlaten. We zullen ze omsingelen.

Aanval!

We zijn nu met z'n tweeën!

Uitschot!

Wordt gedood door het zwaard van Spartacus zal een eer voor je zijn.

- En nu? - Verlaat je huizen,

vergeet het verleden, bereik de oases, leven in de grotten,

op de bergen van Lubar, in de oude mijnen,

toevlucht zoeken in de Stad van de Zon.

Dit is wat Spartacus je vertelt door de mond van zijn zoon.

Maak je klaar voor de dag van terugverdientijd.

Bewakers!

Bewakers!

Bewakers!

Hij slaagde erin om hier binnen te komen, in mijn kamer,

op de meest heilige plaats van het paleis.

Dit is een hol van verraders. Hun leider is hier,

en kan iedereen zijn. Jij, Vetius, of jij.

- Of Randus. - Juist, Randus.

Waar is hij? Waarom haastte hij zich ook niet?

De Duitser bewaakt zijn deur. Misschien slaapt hij.

Het is onmogelijk. Hij moet het gehoord hebben.

Het begon allemaal met zijn komst. Opstand, aanvallen, hinderlagen.

En die vervloekte "S" verscheen rond sinds hij kwam.

Laten we hem dan wakker maken, als het waar is dat hij slaapt.

Breek de deur open!

Bij alle goden, wat is dit voor commotie?

Wat is er gaande? Zijn de rebellen in de stad?

Nee. Ze zijn onder ons. Het oorlogsrecht treedt nu in werking.

Echt?

- Is het zo serieus? Wil je ons je zwaard ontnemen?

U bent een consul van Rome, dus bestel, en je zult gehoorzaamd worden.

Ga weg, laat me met rust.

Ik zal heel eerlijk zijn, Randus.

Caesar is klaar met optreden de rol van vriend met mij.

Hij schakelde al zijn vijanden uit

en het is nog steeds niet genoeg voor zijn vervloekte ambitie.

Maar met Crassus, de uitvoering is anders!

Tien jaar geleden leende ik Caesar uit 25 miljoen sestertiën

en ik stuurde hem om laurierplanten te oogsten in Spanje.

Hij werd achtervolgd door schuldeisers als een haas met een karige vacht.

Maar nu zal ik mijn sestertiën doorbrengen

om Pharnaces en zijn leger te slingeren op hem.

- Wat denk je? - Politiek is geen voedsel voor mij.

Dan ga je niet dood aan indigestie.

Morgen zal iedereen dat zien Crassus heeft nog zoveel energie

dat hij zijn vijanden kan vernietigen.

Het is aan jou. Met mij of tegen mij.

Ik vind je te intelligent iets geks doen.

Als de hand die de muren uitsmeert van het paleis wordt geleid door Caesar,

we zullen het snel weten.

Crassus beloofde het een onvergetelijke prestatie.

Hij wil de gunst winnen van zijn gast, Manas,

Broer van koning Pharnaces, en hij zal. Kijk. Ze komen.

Mijn nobele Manas, uw aanwezigheid eert ons.

Ik hoop dat je tevreden zult zijn met onze gastvrijheid.

Hallo, Randus. Crassus' feest wordt een succes met uw aanwezigheid.

Je hebt ons je gezelschap ontzegd deze laatste dagen.

Ik jaagde op de rebellen. Herinneren? Ik ben een soldaat.

Maar ik kan je zwaard nodig hebben en jouw aanwezigheid ook.

Niemand kan jou pijn doen. Een godin wordt niet geslagen, maar aanbeden.

Luister alstjeblieft. Vandaag Crasus zal andere onschuldige mensen doden.

Jij, die zo anders bent van de anderen, kan ze redden.

Ik weet dat ze vermoord zullen worden op een afschuwelijke manier.

- Bewaar ze, ik smeek je. - Ik bepaal hun lot niet.

Het zijn rebellen. Hun leider is de zoon van Spartacus, zeggen ze.

Hij moet ze redden. Terwijl ik hem moet tegenhouden.

Ik zal je laten zien hoe ik straf mijn vijanden zonder bloedvergieten,

en hoe ik mijn gasten eer. - Bedankt.

Ik wed om 20 denarii dat zelfs jij niet weten waar die tent voor is.

Het moet een van Crassus' vreemde uitvindingen.

Een zeer vermakelijke avond wordt voorbereid.

Ik betwijfel of dat een idee van Crassus is kan vermakelijk zijn.

Kijk en zie.

Mijn nobele prins, wat je zult zien

is strikt de vrucht van mijn verbeelding.

Als het gelijk is aan het goud je beloofde ons voor onze alliantie,

het zal buitengewoon zijn.

Mijn broer kampeert buiten de woestijn met zo'n talrijk leger

dat het je vijanden kan uitroeien

of heb elke gebroken belofte betaald met de dood.

- Crassus houdt zich aan zijn woord. - Zo veel beter!

Vanuit de woestijn zeggen ze dat Caesar marcheert richting Zeugma

en je wordt bedreigd door de rebellen

geleid door de zoon van Spartacus, de Thraciër die Rome durfde te trotseren.

Het is de illusie van een groep wanhopige mannen. Wachten.

Ontdek het.

Ze zullen langzaam sterven. Het leven zal wegglippen van hun lichaam.

Zodra de urn gevuld is met dampen zal gerechtigheid geschieden.

Op die manier! Haast je!

Daarboven!

-Vetius! - Bewakers! Pak hem!

Gaan! Eruit! Ren weg!

Bewakers!

Jij betaalt voor mijn dood.

De wraak van mijn broer zal jullie allemaal in bloed verdrinken.

Vetius, verzamel de bewakers en de ingang barricaderen.

De tijd voor wraak is gekomen, Crassus.

De zoon van Spartacus zal het doen gerechtigheid voor de moord op zijn vader.

De hendel! Schiet op, Lumone!

Niemand kan Crassus bedriegen!

Je einde is gekomen, slaaf!

Bravo, Lumone. Vetius, haal hem eruit en dood hem.

Ik wil zijn hoofd aan mijn voeten!

Verhoog de poorten!

Maak hem af! Ik wil zijn hoofd!

Trek hem omhoog.

Laten we zijn gezicht zien.

Randus!

Stop!

Deze man moet het mij vertellen veel dingen voordat je sterft.

- Gooi hem in een cel! - Je zult hem niet sparen, hoop ik.

Nee. Ik wil hem laten vloeken de dag dat hij werd geboren

voordat hij smeekt om zijn dood.

Haal hem weg!

Nieuws van de vangst van die verrader heeft verspreid.

De bevolking is in gisting.

Gewapende groepen bezetten enkele dorpjes op de heuvels.

Het garnizoen is niet voldoende en de soldaten zijn bang.

Je zou een demonstratie moeten geven van kracht door die hond nu te doden!

Zijn dood zal de rebellen laten zien dat Crassus sterker is!

Dood hem! Waar wacht je op?

Dood hem meteen, of de slaven zal ook jouw paleis binnenvallen!

Je bent een imbeciel, Vetius.

Als je dat niet was, zou je het niet doen was mijn rechterarm

en mijn huurmoordenaar.

Dat zou je al lang geleden hebben gedaan vergiftigde me met een beker wijn.

Rebellenslaven, opstanden. Dat zijn niet de gevaren.

Vroeg of laat verplettert Rome. Zoals ik Spartacus 20 jaar geleden verpletterde.

Spartacus belandde op het kruis. Waarom niet hetzelfde doen met zijn zoon?

- Of is dit ouderdom? - Zeg dat niet.

Dank de goden dat ik je toesta om in mijn bed te slapen,

in plaats van een bordeel van Suburra.

Het uur is dichtbij. Caesar gaat vooruit naar ons toe in verplichte stops.

Hij heeft maar twee legioenen, maar ze zijn genoeg voor hem.

Hij weet dat alleen Crassus hem hindert hem, en wil hem wegvegen.

En zijn systeem is niet verkeerd. Het heeft nog nooit fouten gemaakt.

Hier is Pharnaces, hebzuchtig naar goud en glorie,

met een leger dat superieur is naar Caesar,

en 100 keer sterker dan de onze.

Een menigte Barbaren geleid door een gek die,

in zijn zieke geest, denkt hij kan de adelaars van Rome verslaan.

Krankzinnigheid. Caesar zou hem vernietigen in één botsing.

Maar dit zal niet plaatsvinden.

Ik zal dat leger leiden verslaafd aan mijn goud.

Pharnaces zal de eer ontvangen Caesar te hebben tegengehouden.

En tenslotte Crassus zal macht hebben over Rome.

Voor de alliantie van Pharnaces, goud is niet genoeg.

We moeten hem bezorgen de man die zijn broer doodde.

Hij heeft bloed nodig om ander bloed te annuleren.

Zijn beulen zal voor de verrader zorgen.

Ik moet Pharnaces bereiken zo spoedig mogelijk,

geef hem het goud en de man, stel de tactiek voor

in het verslaan van de legioenen, en wacht.

Dan keren we terug naar Zeugma,

naar Alexandrië.

Naar Rome!

Bereid een gewapende escorte voor. Laat het goud laden,

en sluit de gevangene op in een kooi. We verlaten de stad na zonsondergang

en over drie dagen komen we terug met het leger dat Caesar versloeg.

Wachten.

Die decurie, Lumone...

Ik heb de indruk dat hij heeft genoeg geleefd.

Randus! Luister naar me!

Ik heb weinig tijd. Crassus mag me niet pakken.

Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik zag dat jij het was.

Ik kon het niet geloven.

Vergeef me, Randus, maar nu weet ik wat ik moet doen.

- Wat? - Caesar is 50 mijl hiervandaan.

Ik moet hem waarschuwen dat Pharnaces' leger bedreigt hem.

Vertel Caesar dat ik hem probeerde te dienen,

door ook die te dienen die lijden in slavernij.

Tot er slaven bestaan, er zullen rebellen zijn

klaar om hun leven te geven voor vrijheid.

Als Rome voor kruisen is, Ik ben tegen Rome.

- Zeg dat maar tegen Caesar. - Caesar is een rechtvaardig man.

- Hij zal genadig zijn. - Ga, Lumone!

Vaarwel, Randus. Mogen de goden mij helpen.

- Waar is de Romein? Stop! - Vaarwel, Randus!

Waar ga je heen?

Naar Caesar.

Het kamp is klaar, Crassus.

Vooruit, haast je.

Ik wil dubbele bewakers om over te waken mijn goud en mijn slaap.

Ik ben moe. Ik moet uitrusten.

Ik moet klaarwakker zijn morgenochtend met Pharnaces.

Het zal gebeuren, Crassus.

Je leeft nog, maar niet voor lang.

Eindelijk ben je verlaagd je valse vriendenmasker.

Je belandde in een kooi als een dier.

Je had rijkdom kunnen hebben en kracht.

In plaats daarvan koos je voor het kruis, Randus! Het wordt jouw tribune toga!

Wij gaan ook..

Gaan. Ik wil niets jou te overkomen.

Red jezelf. Je moet ontsnappen. Ik heb je zwaard meegenomen.

Schiet op, knip hier.

Geef het aan mij.

Ga door, vrienden. Schieten!

Het is onze beurt! Aanval!

Ga verder! Haast je! Omring de tent! Jij, daar!

Uw uur is gekomen!

Baxus! Nee!

- De mijne of de jouwe, meester? - Hij is van mij!

En laten we nu voor Crassus zorgen.

Wat wil je doen?

Dat hebben de Egyptenaren mij ook geleerd.

Goud smelt als boter, maar het is moeilijker te verteren.

Randus! Red mij! Dood me niet!

Laat me niet vermoorden. Ik ben een Romeinse consul.

Het is nutteloos. Je veroordeelde jezelf.

De slaven en de onderdrukten oordeelde over jou.

En ik, als Romeinse soldaat, zie een vijand van Rome in jou.

Je koopt geen leger Caesar te bestrijden.

In ruil voor mijn leven, Ik beloof je vrijheid!

En goud! Je zult zoveel goud hebben je zult het niet kunnen tellen.

Vragen! Het is goud!

Goud! Het is niet genoeg om hun verwondingen te vergoeden

en een leven van lijden en ellende.

- Ze zijn van jou. - Randus! Laat ze me niet vermoorden!

Ik wil niet dood! Saida, ik smeek het je. Red mij!

Ik heb je altijd goed behandeld.

Alsjeblieft, red mij.

Ze is een vrouw. Laat haar leven.

Je bent vrij, maar onthoud dat je je leven aan een slaaf te danken hebt.

Leid haar naar de duinen en laat haar gaan.

Clodia! Clodia, verlaat me niet! Ik wil niet dood!

Breng me weg.

- Pak hem! - Houd hem vast!

Je zegt dat je de rijkste man bent in Rome. Je zult nog meer zijn.

Je hebt goud verzameld door bloed vergieten. Nu drink je het op.

Hier. Wat water en dadels.

Geef me een mes. Het zal nuttiger zijn.

Wat staat je nu te wachten, Randus?

Wie weet. Misschien een nieuw leven, misschien de dood.

Ik hoopte dat ik mijn vader zou wreken om de zaak van gerechtigheid te helpen.

- En dat is niet zo? - Ik weet het niet.

Ik ben een Romeins staatsburger maar nu is alles anders.

Deze mensen hebben mij gekozen als hun leider. Ik kan ze niet in de steek laten.

We hebben Crassus verslagen, maar de strijd voor vrijheid zal lang duren.

Ik ben niet bang, en waar dan ook jij zult zijn, dat zal mijn thuis zijn.

Ik ben klaar om je te volgen, Randus. Altijd.

Mijn vrijheid, mijn leven...

ben jij, mijn liefste.

Randus! De Romeinse cavalerie komt van achter de heuvel!

Laten we ze aanvallen. Ze zullen ons in stukken hakken, maar we zullen tenminste als mannen sterven.

Lever jezelf over aan Caesar, Randus. Caesar zal oordelen.

Gular, ik ga naar Caesar. Beweeg niet.

Ik had je bevolen te observeren Crassus' bewegingen.

- Maar niet op deze manier. - Ik heb mijn plicht gedaan.

Het complot werd onthuld. De man die mijn vader heeft vermoord, is dood.

- Nu is het mijn beurt. - Geen mens, vrij of slaaf,

kent het uur van zijn dood.

Als je bent wie de mensen roepen over, de zoon van Spartacus,

je zult begrijpen waarom Rome kan je niet laten leven.

- Ik vraag nergens om. - Je kunt ook niets hebben.

Het probleem met ons leven is niet alleen vrijheid,

maar in de kracht der dingen.

Ik vertrouwde de regio's toe regering naar Verulus.

Hij is een rechtvaardig man. Als het bevel niet wordt genegeerd,

veel ketenen zullen worden verbroken.

Maar de natuur geeft geen korting.

Jij moet dood.

Je bent een voorbeeld, geen man meer. Rome moet er ook een hebben.

Je zult sterven aan het kruis zoals je vader,

en de anderen zullen zien hoe het is niet mogelijk om tegen Rome in opstand te komen.

Je bent een goede soldaat geweest en een trouwe vriend.

Caesar neemt afscheid.

Wat gebeurt er met de anderen?

Ze zullen leven.

Kijk!

De hele Zeugma-bevolking is hier als de stem van de dood van de rebel.

Een kruis is niet voldoende, Caesar!

Als je de zoon van Spartacus doodt, je moet ons allemaal vermoorden!

Neem de man niet weg die ons hebben bevrijd, of ons ook kruisigen.

Ook nu nog, net als wij 20 jaar geleden,

we zeggen tegen je: "Ik ben Spartacus!"

Caesar, luister naar hun stem! Rome is de wereld en jij bent Rome!

Er is niet genoeg hout voor zoveel kruisen.

We zijn in de woestijn. Is dat niet zo, Verulus?

Ja, generaal, en nooit toegewezen gouverneur van een volk dat dood is.

Laat hem bevrijden!

- Vaarwel, Randus, en veel geluk. - Vaarwel, vriend.

Nu hebben we echt gewonnen, en voor altijd. Kom, Randus!

Hier is je vaders zwaard.

Vaarwel, Verulus. Vaak een woord van clementie

kan nuttiger zijn voor Rome dan het gebruik van het zwaard.

- Vaarwel, Caesar. - Laten we gaan!

Vooruit!

Vooruit!

Er zal altijd een hand zijn klaar om het te grijpen

ter verdediging van de vrijheid en van de menselijke waardigheid.

En elke man die in opstand komt tegen repressie

zal altijd kunnen zeggen, "Ik ben de zoon van Spartacus".