Original subtitles

Bedankt. Tot ziens.

Tot ziens, meneer Arnaud. - Tot ziens.

Ja? Nee! Hoe is het met je?

Mooi zo. Jouw moeder!

Ik geef ze aan jou.

Ja? Heel goed!

Nee, mam, ik kan het nu niet uitleggen. ja ik zal je bellen Pikken!

De oorbellen zien er goed uit!

Tot vanavond.

400 in groen en 400 in geel. - OKÉ.

Maandag twee uur, gisteren niets en vandaag drie uur.

En zaterdag! - Ja, drie op zaterdag. Hier! - Bedankt.

Heb je het pakket? - Ja, en snel alstublieft.

En morgen? - Ik weet het niet. Bel hun. - Oké, doei.

Ik weet het niet. Ik denk dat hij niet meer wil werken.

Laatst liep hij net weg bij een interview.

Wat denkt hij Is dat beneden zijn waardigheid?

Zeker!

Hoe lang is dat al aan de gang? - Bijna een jaar.

Je zou hem de oproer-wet moeten voorlezen. - Het heeft geen zin.

Hij laat me rennen. Hij zegt dat het hem niets kan schelen.

Wat doet hij de hele dag? - Niks. Hij verlaat bijna nooit het huis.

Anders kijkt hij tv. - En wachten tot je thuiskomt.

Dat wordt niet gezegd.

Nog een koffie? - Ja. - Nog twee koffie, alstublieft!

Wanneer moet je naar de bakker? - Over een uur.

Ik wil je iets anders laten zien in de boetiek daar.

Is dat Pierre Arnaud?

Pierre!

Ik dacht dat je niet in Parijs was. - Slechts drie minuten.

Ik zou je snel gebeld hebben. Ga zitten!

Kennen jullie elkaar? Pierre Arnaud, Nelly! - Ja.

Je ontmoette... - ...op je verjaardag.

Dat was... - ...drie jaar geleden. - Twee!

Een koffie? - Een cognac!

Mooi zo. Een cognac! - Heel veel!

Hoe gaat het met Daniël? - Heel goed.

Hij moet hem bellen. Hij moet de kinderen ophalen!

Twee jaar geleden had je korter haar. Of waren ze lichter?

Beide. - Ja.

We hebben elkaar hier even van ver gezien. - Ja.

Bezet? - Nee, ik ben mijn geld vergeten.

Zie je Jacqueline vaak? - Wel, ja. Jij ook?

Nu en opnieuw. We kennen elkaar sinds...

Ik vind haar echt leuk. Ze deelt haar problemen met mij.

Ze lijkt het momenteel goed te doen. - Ik denk het.

Nee, dat hebben we niet besteld.

Ben je nog steeds getrouwd - Ja.

Zijn naam was... - Jerome! - Precies, ik herinner het me weer.

Provocerend, maar op een positieve manier.

Ze dansten. Een echte prestatie, grappig.

We waren behoorlijk blauw.

En ben je blij?

Maak je je geen zorgen? - Nee.

Geldzorgen. - Ah.

Schulden? - Ja.

Ben je niet met Jacqueline naar die uitgeverij geweest? - Ja,

maar de winkel zat in de problemen en ik was geen vaste werknemer.

Ja, het zijn moeilijke tijden.

Nou, alle tijden zijn moeilijk. Dat had je gewoon niet van haar verwacht.

Dus je bent... - Nee, ik werk hier en daar.

Oh, ik begrijp het.

Het zijn mijn zaken niet, maar is het een groot bedrag?

Onder andere zes maanden huur. - Alsjeblieft!

Vielen Dank!

Bedankt!

Als u wilt, kan ik u dit bedrag verstrekken.

Nee, dank u. - In zo'n moeilijke positie?

Nee, we kennen elkaar niet goed. Daarom heb ik het je niet verteld.

Ik ben bewust. Het zou mij een genoegen zijn.

Nee! - Waarom niet?

Geef het me terug als je kunt. Dat is niet belangrijk.

Bedankt maar nee.

Begrijp me niet verkeerd. Het aanbod was niet dubbelzinnig.

Ik hoop het.

Heb je hem bereikt? - Ja.

En alles duidelijk? - Ja.

Hij zat in de rechterlijke macht. Daarna deed hij grote zaken.

Ken je hem al lang? - Meer dan 15 jaar.

Ik had iets met hem.

Geen grote passie, het was meer een vriendschap.

Ik voelde me toen niet lekker. Hij was de enige die naar me luisterde.

Dat voelde goed.

Het is daar! - Ik heb niet veel tijd.

Waar praatte je over? - Het was maar kort, maar niet saai.

Hij is raar. Subtiel, maar heb je zijn blik gezien?

Hij merkt alles op, niets ontgaat hem.

Daar is 'ie dan, de zwarte!

Wat vindt u er van? - Mooi zo. Zit het niet te strak?

Je zal me vertellen

Goedendag. Ik wil dit in het raam proberen.

Franse mensen! - ...het beste voor de huid.

...opluchting na de chaos... - ...vooruitgang in Brussel...

Groet! - Goedenavond!

Ben je vroeg uit elkaar gegaan - Ja.

Er was geen brood meer. - De kopie-shop belde.

Moet ik je terugbellen? - Nee, hij zei dat hij om negen uur moest komen.

Zal ik je helpen? - Nee.

Ik kocht ham, druiven en noten.

Ik zag.

Weet je wat me vandaag is overkomen?

Ik heb vandaag iets meegemaakt! Ik was in het café met Jacqueline.

Een jongen die ze kent, kwam bij ons zitten.

Op een gegeven moment was ik alleen met hem. We spraken met elkaar.

Hij bood me 30.000 Franks aan.

Gezien onze situatie accepteerde ik het.

Hij gaf me een cheque en ik bracht hem naar de bank.

Nu is de huur betaald, niets teveel betaald, geen schulden!

Alles is in orde.

Een jongen? Wat voor soort?

Een vriendin van Jacqueline. Een oude heer, sympathiek.

Oud? - Al ouder.

Kende je hem - Gewoon op zicht.

Heeft hij je het geld gegeven of aan je geleend?

Ik zou het hem terug moeten geven als ik kan. Dat is niet belangrijk.

Het is goed nieuws! - Ja.

Eet je niet - Ten slotte.

Heeft Jacqueline veel van dat soort vrienden?

Laat het gewoon, mijn liefste. Wat kan ik zeggen?

Niks. - Ik denk dat het te laat is om te protesteren.

En.

En anders? Met jou?

Niks. Ten slotte! Om vier uur belde een marskramer aan.

Ik luisterde een tijdje naar hem, hij wilde praten. Dat is het.

Je had daar gezelschap. - Ja.

Ik verlaat je Jerome.

We gaan scheiden

Ik kan zo niet meer leven, weet je?

Weet je zeker dat je dit wilt? - Ja.

Dan blijf jij hier en ik zal... - Nee.

Ik zou liever gaan Ik ga verhuizen

Ik red me wel.

Ik kan het je ook doorgeven onder de tafel. - Erg bedankt.

Ik weet niet wanneer ik het kan terugbetalen. - Daar ging het niet om.

Ja, ik ben het je verschuldigd. - Doe niet zo gek. Het is mijn vreugde.

Het is leuker dan het verliezen tijdens het spelen. Je bent me niets verschuldigd!

Dat moet duidelijk zijn tussen ons.

Drink je nog iets alcoholisch? - Ja.

Cognac? - Ja.

Weer hetzelfde!

Kom je hier bijna elke dag? - Tijdelijk.

Ik ga graag wandelen. Ik wissel van kamer, ik kijk naar mensen.

Je hebt waarschijnlijk geen tijd om te gaan wandelen in Parijs.

Ik kan het niet bedenken. - Tijd is een luxe. - Ja.

Je moet veel reizen. - Was altijd aan en uit. Maar dat is lang geleden.

Verveel jij je wel eens? - Nee.

Komt het voor dat ik angsten heb? - Dat hoort bij het leven.

Maar verveling is vernederend. En het is buitengewoon ongemakkelijk.

Je hebt dus niet veel tijd. - Ik heb meer zin om ze te verspillen.

Dat kun je je nog veroorloven. Heel erg bedankt!

Ik heb iets aan mijn hoofd. Weet jij iets van tekstverwerking?

Natuurlijk, dat hoort bij mijn werk. - Ik ben nu een boek aan het schrijven.

Ik ben geen schrijver. Het gaat meer om herinneringen van een exotisch soort.

De tijd dat ik bij justitie op de eilanden was.

Bij toeval raakte ik in gesprek met een jonge, actieve uitgever.

Verrassend genoeg was hij geïnteresseerd, dus ik sprong erin.

Plots had ik een manuscript dat netjes geschreven moest worden.

Ja. - Daar heb ik een bekwame dame voor ingehuurd.

Ze was zeer bekwaam. Met grijs haar.

Maar ze verveelde zich, dus gingen we uit elkaar.

Op goede voet, maar hals over kop. - Bied je me de opvolger aan?

Je hoeft er niet de hele dag voor op te offeren. Slechts een uur of twee.

Net zoals je het kunt instellen. - Dat zou genoeg zijn.

Ik doe dit graag voor je ...Begin daar niet mee!

Daar gaat het niet om.

Je Wordt net als deze dame betaald.

En als je je verveelt met het werk, zeg dat dan.

Het is zeker het proberen waard! - Overeengekomen!

Geef me alsjeblieft het kussen. - Ja.

Doe het licht uit. - Ja, maar laat de deur open.

Ik doe het.

Is het niet te ongemakkelijk? - Nee, dat is geweldig.

Je ruimt op voordat je gaat slapen. - Ja.

Wanneer moet ik bellen over het appartement?

Vroeg. Het is niet duur en kan snel weg zijn.

Je belt Jij kent haar. - Ik heb al.

Je hoeft het alleen maar te bevestigen. Welterusten, Nelly. Welterusten. - Jij ook.

Begrepen? Ja, lijkt erop.

Maak je geen zorgen, ik zal je niet vertellen hoe vaak ik dit heb meegemaakt.

Maar als je eenmaal hebt besloten, is het definitief.

Wanneer start je bij Arnaud? - Ochtend.

Het is goed, nietwaar? - Ja.

Hoe leeft hij Alleen? - Ja, hij is gescheiden van zijn vrouw.

Hij heeft een groot appartement. Hij heeft kinderen, maar hij ziet ze bijna nooit.

Jacqueline?

Waar is de zwarte koffer? - In de kamer. - Het is niet daar.

Wat doe jij hier? - Ik wilde Nelly welterusten zeggen.

Maar dan heel snel.

Welterusten! - Bedankt!

Heb je de plank gecontroleerd? - Voorbij.

Blijf je lang bij ons - Nee, niet erg lang.

Wie schade!

Ga je nu scheiden - Laten we zien.

Mag ik bij jou slapen? - Graag, maar kun je ook naast mij in slaap vallen?

Ik zei "snel". Laat Nelly met rust en ga slapen.

Laten we gaan!

Goede nacht! - Goede nacht schat!

Kom op, ik zal het doen.

Het is indrukwekkend. - Ja, maar ik wil wat dingen kwijt.

Het wordt teveel.

Het is gewoon ballast voor mij.

Melk? Citroen? - Zonder alles.

Wat vind je van dit ding? Toen ik het wilde gebruiken, heb ik alles verwijderd.

Het is net zo eenvoudig als een typemachine met geheugen.

Eng. Een herinnering, maar geen herinneringen.

Nee, daarvoor reken ik op jou.

Dat zou het doel zijn. Het is uitgebreid. - Ja ik zie het.

Soms is het getypt, soms is het handgeschreven.

Ik schrijf leesbaar, maar ik dicteer het liever aan jou.

Ik weet dat er nog werk aan de winkel is.

Ik moet nog snijden. Ik ben geïnteresseerd in uw suggesties.

Jouw kritiek. Gewoon geen valse beleefdheid, oké?

Kun je me vertellen wat het is... - Oh, ja!

Ik had een kleine synopsis voor de uitgever voorbereid.

Ik stel voor dat je een kijkje neemt.

De Bovenwindse Eilanden. Is dat niet Polynesië? - Ja.

Hoe laat waren ze daar? - Mijn eerste bericht na de oorlog.

Daar werden jonge rechters naartoe gestuurd

en degenen die niet langer bruikbaar waren.

Dus 'n soort verbanning. Weg naar de tropen.

Een rechter met uitgebreide bevoegdheden... - Dat zegt niets.

Dat is het onderwerp van het boek. Een dwaas vol idealisme,

die gerechtigheid en gerechtigheid belichaamt in een aards paradijs,

waar niemand om geeft.

Een soort reisverslag over... - ...een inwijding.

Over het op brute wijze zijn maagdelijkheid verliezen.

Moeten we beginnen? - Ja / Ja.

Reflecteert het licht ook niet op het scherm? - Nee, ik ben oké.

Mooi zo. Voor later zal deze lamp waarschijnlijk voldoende zijn.

Goed, ik luister.

Hierdoor krijg je zo'n alerte gezichtsuitdrukking.

Ik had Frankrijk nog nooit verlaten. Punt.

Een vader die er nooit was, had mijn reislust weggenomen.

Punt. Zijn rusteloosheid, die mijn moeder diep bedroefde,

Ik heb bezwaar gemaakt tegen mijn beroep om te oordelen, komma,

dus een nogal zittend kantoor.

Ze zal opstijgen. Nieuwe lijn!

Toen mij werd verteld waar ik rechterlijk, komma,

Ik zocht de naam Ururoa in een atlas,

maar hij stond daar niet vermeld.

Ik was op zoek naar de naam U... - Ururoa!

Dat wordt URUROA gespeld.

...Ik zocht de naam Ururoa in een atlas,

maar hij stond daar niet vermeld.

Mijnheer! - Ik zei toch dat ik niet gestoord wil worden!

Het is madame, monsieur! - Oké.

Ja, goede dag. Hoe is het met je?

Ik ben in orde, ja. ik ben er gewoon mee bezig...

Ja, u hoeft alleen het document te ondertekenen.

Nee, ik kan niet voor je tekenen.

Maar luister, Lucie, dat heb ik je toch gezegd.

Bel Falkner, ik bel niet meer.

Ja. Als je absoluut moet komen, dan kom je.

Nee

Ja, ik ook. Tot ziens.

Mijn vrouw!

Jacqueline moet gezegd hebben dat we al meer dan 20 jaar gescheiden zijn.

We zijn nog bezig, dus valt ze me af en toe lastig.

Ze woont in Genève met een lieve man

wat ik zeer waardeer.

Hij geeft haar de juiste aandacht en begrip.

Genève is erg mooi

met zijn oevers, zijn ontspannen ritme.

Laten we verder gaan? - Ja, waar waren we?

Ik zocht naar Ururoa in een atlas, maar het stond daar niet vermeld.

De overtocht op een groot vrachtschip duurde 45 dagen.

Punt.

Jacqueline vertelde me dat je niet langer in de... - Ja.

Als je hulp nodig hebt... - Dank je. ik heb iets gevonden

Dan is dat prima.

Je bent tenslotte mooi, jong, ongebonden.

Maak je geen zorgen! Ik zal hier geen misbruik van maken.

Ik weet niet hoe. Excuus.

Ik ben, godzijdank, voorbij bepaalde verlangens.

Ik had een eersteklas hut

aangezien ik bereid was de meerprijs te betalen. Punt.

Aan dek probeerde ik vaak onbekende cocktails uit,

die werden gemengd door stewards uit Marseille.

...die werden gemixt door stewards uit Marseille. - Nieuwe lijn.

Ik was 25 jaar oud, maar ze schatten dat ik hooguit 20 ben.

Wat is er mis met haar? - Ingeslikt water!

Ik denk dat ze het niet leuk vond. - Wil je je zus plagen?

Zij begon. - Ben je gek? Laat haar met rust!

Ze hangt altijd aan me vast als een braam! - Hij kwam plotseling van achteren!

Zwem je met mij mee - Ik ben geweest en ik ben helemaal uitgeput.

Ik kwam vast te zitten aan de bar. Kijk: Christophe!

Sinds wanneer ben je hier?

Voor drie weken. Mag ik voorstellen: Marianne, Nelly!

We kennen elkaar uit Lissabon. - Ik heb veel over je gehoord.

Blijven jullie in Parijs? - Ja. - Wat doe jij?

Ik ben weer aan het werk in de bibliotheek. - Ik ga zwemmen. Tot ziens.

Hoe lang geleden was dat? - Dat we elkaar zagen? vier jaar.

Christophe, eet je mee? - Ja.

Dus dan zijn we met negen. - Negen.

Ik belde Jerome.

Kom snel, hij kijkt nu niet.

Als je nog iets nodig hebt... - ...dan bel ik.

Je hebt een sleutel

L? Ik, mam.

Oh, Jacqueline zei je...

Natuurlijk had ik je gebeld.

In een gemeubileerd appartement helemaal niet erg.

En.

Ja, zo is het.

Lange tijd. Ik heb er niet over gesproken omdat...

Als je het niet begrijpt, leg ik het niet uit.

Oké, vertel het hem gewoon. Ja. Prachtig.

Wanneer je maar wilt. Ja, kusjes, mam.

Nadat de fans faalden , was er een verschrikkelijk

in de gang. Johnny ging door met het ondervragen van de getuigen,

dit keer in Maori. - Punt.

Zonder enige autoriteit te hebben , zat ik een proces voor

waarin ik werd gemaakt om te begrijpen, komma,

dat ik alleen werd getolereerd. Punt.

Ben je oké? - Ja.

Ik denk dat dat goed gelezen is.

Hoeveel pagina's hebben we? - 82.

De uitgever dringt aan. Kun je het begin daarheen brengen? - Ja natuurlijk.

Mooi zo. Hier is een sleutel, zodat je kunt komen wanneer het jou uitkomt. - Ja.

Heb je al rondgekeken?

Daar, alles. - Voor de stadsbibliotheken?

Ja. - Dat moet gecatalogiseerd zijn, genoteerd op steekkaarten

en verpakt in dozen. - Ja.

Maar je hebt ook eerste edities. Echte rariteiten.

Ja. Zou je de catalogisering kunnen doen? - Natuurlijk.

Verkoopt u ook de eerste edities? - Ja.

Ik ken boekverkopers die geïnteresseerd zouden zijn.

Waarom niet? - In de praktijk heb je niets.

Nee Er komt een tijd dat je dezelfde drie boeken keer op keer leest.

Kan dat snel? - Het duurt een paar weken.

Tot ziens, Nelly. - Tot ziens.

Wanneer moet ik beginnen? - Wanneer je maar wilt.

Ik zou morgen kunnen komen. - Heel goed, dus tot morgen. Bedankt.

Hij maakt een goede indruk. Dank je.

Ken je hem al lang? - Ja.

Is hij een vriend - Ja.

Een een?

Ja ja ja.

Meer wordt waarschijnlijk niet onthuld!

Wat wil je? - Vertel gerust iets over jezelf.

Dat doe ik soms. - Dit is waar.

Je bent echter niet erg communicatief. Dus wat denk je?

Lijkt me behoorlijk levend, nietwaar? - Ja.

Ja wat? - Ik denk dat sommige dingen een beetje repetitief zijn.

Ik voel me niet zo. - Bijvoorbeeld de sfeer in de rechtszaal.

Ik zou inkorten. - Wat zou je inkorten?

Het hele ding hier. Het zou dichterbij zijn.

Eigenlijk. Van mijn kant vind ik het grappig.

Ik ben er al een hele tijd mee aan het stoeien. Heb je er niet om gelachen? - Nee.

Bevalt de vorm of de inhoud u niet?

Beide. - Zeker.

Maar hoe voel je je?

Zelfingenomen? Verouderd? Ook allebei! - Ja.

De manier waarop ze naar mensen kijken... - ...is kolonialistisch. Zeg het.

Ja, misschien.

Deze mix van vindingrijkheid en sluwheid, ja, dat is stom.

Soms trap je in oude valkuilen. Ik dacht dat het anders te droog zou zijn.

Nee - Oké, laten we het doorstrepen. Maar dat blijft!

Pardon. Klopt, dat was ik helemaal vergeten.

Goedenavond. - Goedenavond.

Goedenavond, mademoiselle. - Goedenavond.

Stoor ik je op je werk? - Nee. Op die manier!

Daar zijn ze. Ik geloof dat ik het recht heb om dat te doen.

Je bent hier omdat ik wil dat je er bent. Je zit me dwars.

Er kan niets gezegd worden zonder dat je uit je vel springt.

Kijk naar de documenten. Je kunt ze niet negeren.

Tot ziens, mademoiselle. - Tot ziens.

Dank je. Tot ziens. - Tot ziens.

En? Tevreden met de verminking van deze armzalige tekst?

Wat blijft er aan het einde over van het opus, behalve een skelet?

Je wilt kritiek. - Ja.

Achter uw schijnbare vriendelijkheid gaat een gevreesde criticus schuil.

Er is een diep puriteinse strengheid in jou die grenst aan intolerantie.

Heb je dat gemerkt? - Voor mij is het een teken van interesse.

Goedendag. Kunt u dit doorgeven aan Vincent Granec, alstublieft? - Ja?

Het manuscript van... - ...Pierre Arnaud.

Wil je een kop koffie? - Ik wil je niet tegenhouden.

Ik heb het al opgegeven.

Ga zitten.

Ik dacht dat hij het project liet vallen.

Ik zal het nu lezen.

Blijkbaar is het jouw verdienste. Bedankt!

Vergiffenis. Ja?

Ik sta meteen tot uw beschikking.

Vind je het leuk? - Ik heb niet genoeg afstand, maar ik vind het leuk.

Vreemd, deze breuk in het leven! Eerst rechter, dan zakenman.

Wanneer volgt de rest? - We zouden binnen een maand klaar kunnen zijn,

maar... - Hij heeft geen haast! - Nee.

Hij voelt zich goed! In jouw samenleving.

Ja. Maar ik ook.

Zonder u te willen opjagen: het boek verschijnt in maart.

In deze serie, als de eerste titel.

Nee, hou het. - Bedankt.

Kennen wij elkaar niet ergens van?

Niet dat ik weet.

Gewoon een gevoel. Ja?

Maak het door. Hallo is alles goed?

Ja ik zag het.

De afspraak is uitstekend. Schrijf me je nummer.

En.

En.

En.

Vielen Dank.

Ik kan je daar niet volgen. nee

nee

Dat is niet mogelijk.

Natuurlijk is het mogelijk. - Ja.

Nelly, kom op. Mag ik introduceren?

Mijn dochter Isabelle, haar man Jean-Marc.

Nelly, die mij steunt in mijn literaire ambities. - Goedendag.

Ben je in Granec geweest? - Ja. - Ik heb het kort gehouden.

Ja, maar het moet nog worden herzien.

Het is als verhuizen!

Maar het werd tijd. - Is dat de heer die... - Ja.

Je verkoopt alles - Ja, het doet pijn, maar het moet.

Op den duur wordt het een last en verstikt het me.

Je snapt het idee Begrijp je dat, Jean-Marc?

Maar je houdt de Bijbel achter voor Kolmar, nietwaar?

Ik dacht het niet. Dat hangt af van de prijs.

En van de markt. - Daar ben ik het mee eens.

Gaat het wel, Madeleine? - Heel goed, mevrouw.

Een whisky, Jean-Marc? - Nee, ik moet nog naar de kliniek.

Je weet dat we moeten... - Ik heb iets voor je zoon.

Hij is nog nooit zo onrustig geweest.

Maak je goede vorderingen? - We boeken vooruitgang.

Hij heeft het hier al lang over.

Het is zijn oude droom. - Het is nooit te laat.

Nu moet hij alleen nog een publiek vinden. Maar het raakt de zenuw van de tijd.

Hij heeft het in ieder geval druk.

Je ziet hem elke dag. Is hij soms moe?

Nee - Neemt hij zijn medicijnen regelmatig in?

Dat weet ik niet. - Hij zal het niet gezegd hebben: vorig jaar had hij...

...een hartaanval, maar niets ernstigs. Hij moet zijn pillen slikken.

Ik heb niets gemerkt.

Hier een geïllustreerde geschiedenis van Frankrijk.

Chauvinistisch, maar prachtig geïllustreerd. - Erg bedankt.

Nou, pap, we laten je met je bezigheden. - Mooi zo.

Tot ziens, Nelly. Tot ziens, mademoiselle.

Waarom kom je 's avonds niet eten? - Ik doe het.

Tot ziens.

Vreemd, de plotselinge interesse van mijn dochter in de bibliotheek,

waar ze alleen tijdschriften leest. - Maar je lokt het uit.

Ze denkt dat ik het familiefortuin verspil.

Welke invloed heeft ze op jou? - Zij is mooi. - Ja.

Ze doet veel aan sport. tennis, zeilen.

Je hebt een huis op het platteland. - Ga je?

Nee, we zien elkaar nauwelijks. Vandaag was haar herfstbezoek.

En jouw zoon? - Ik zie hem nooit.

Hij woont in Seattle, heeft twee kinderen en werkt bij Microsoft.

Ik ga dan. Tot ziens. - Tot ziens.

Morgen ruim ik de eerste dozen op. - Overeengekomen.

Is acht uur te vroeg? - Geen probleem. - Tot morgen.

Waar was ik? - Met je zoon. - Ja.

Hij is heel anders dan Isabelle. Hij is onverzettelijk.

We hebben altijd verschillende meningen. Er is geen dialoog.

Wij negeren elkaar

De twee zijn meer gehecht aan hun moeder.

Waarom zijn jullie uit elkaar gegaan? - Je bent zo nieuwsgierig vandaag.

Ze heeft me verlaten.

Dat weet je.

In het begin hadden Lucie en ik veel lol, maar opeens was ik het monster.

Ik denk dat ik dat ook was, in de moeilijke fase van mijn vrouwenhaat.

Maar ik maak vorderingen.

Des te beter. - In mijn balans , een pure kwestie van overleven.

Ja? Ah, Vincent, goede dag!

Het is Granec!

Ja? Echt waar?

Dank je, dat geeft me moed.

Dit komt voornamelijk door...

En.

Ja, ze is hier. Weet je wat?

Ik geef ze aan jou.

Hoi? Goedendag.

Nee, niet bijzonder.

Ja begrepen. Wanneer?

Ja zie je later

Hij nodigt me uit voor een etentje. - Ik dacht het al.

Heb je lang met hem gepraat? - Nee.

Hij verspilt geen tijd. Het is in orde!

Heb je liever dat ik annuleer? - Maar nee, nee.

Hoe kan dat?

Nee, ik hield van dat gevoel van paradox.

Er ontstaat weer een verloren wereld. En het is grappig.

Wist je dat het niet zijn eerste is? - Nee.

Heeft hij je dat niet verteld? - Nee.

Zijn boek, een pamflet over internationaal recht, is goed verkocht.

Vielen Dank.

Ik wilde wachten om je te bellen, maar toen ik hem sprak, gebeurde het.

Nou, ik... Hij was een beetje... - ...verbaasd.

Ik ook. - En ik eerst.

Hij wist niet of je met mij wilde dineren.

Ten slotte. - Ik had tenminste een gevoel.

Dan ja! - Je zou willen dat het wederzijds was, maar...

Denk alsjeblieft niet dat dat mijn stijl is. - Dat is niet belangrijk.

O maar!

Jouw jas. Let op.

Plankenkoorts!

Ongebruikelijk. Ik weet zeker dat ik je eerder heb gezien.

Ik weet het niet. Misschien bij een uitgeverij?

Nee, dan zou ik het weten.

En waar woon jij? - Achter mijn kantoor.

Dus dit is jouw manier om mij te bellen. - Ik dacht dat je belde.

We zeiden jou - Misverstand. - Misschien.

Ga je me bellen? - Ja.

Mooie avond! - Tot ziens.

Kom je hier vaak? - Ja, het is dichtbij.

Het is hier leuk, nietwaar? - Heel. - Zullen we iets anders nemen?

Nog een helft, alstublieft!

We zagen elkaar in een bakkerij!

Ik verkocht baguettes bij een plaatselijke bakker.

Oh ja.

Dus je leeft alleen.

En.

Dus tot snel dan?

Hij is een buitengewoon imposante man, zeer dynamisch.

En wat heb je daarna gedaan?

Hij bracht me naar huis. - En jullie hebben de nacht samen doorgebracht.

En.

En...

Het was leuk. Heel leuk zelfs.

Geen details alstublieft Ook al stel ik je teleur, ik ben niet jaloers.

We zullen! Laten we dan werken!

Voor hem! De geweldige minnaar.

Waar zijn we? - De Chinese koopman biedt je zijn dochter aan.

Om mijn gedachten af ​​te leiden van zijn rechtszaak...

Heb je het aanbod geaccepteerd? - Heb geduld, we komen eraan.

Het is allemaal hier. Waar is mijn bril?

Op de tafel achter je. - Ah!

Is er iets mis? - Ik voel me niet zo lekker. Pardon.

Staat u toe

Waar doet het pijn?

Nee, verderop!

Daar? - Ga rechts verder.

Hier? - Ja, da.

Wil je dat ik je een massage geef? - Kan je dit doen?

Dat is tenminste wat ze zeggen.

Het beste is om je jas en shirt uit te doen en daar te gaan liggen.

Heb je geen orthopeed? - Hij stierf drie maanden geleden.

Ik heb een goede acupuncturist, maar hij is nu op vakantie.

Gaat het hier goed? - Ja.

Ik zal je nu een beetje pijn doen.

Dat is het.

Nee nee. Laat Madame het proeven.

Hij is ouder dan jij. - Een 61, mevrouw.

Er zijn meer personeel dan gasten in dit restaurant!

Ik heb mijn leven aan jou te danken omdat ik niet naar McDonald's wilde.

Je hebt tegen me gelogen!

Je hebt de nacht niet bij Vincent doorgebracht.

Oh ja?

Want dan had je het voor mij verborgen gehouden.

Je begon het alsof je het echt wilde horen.

Je kunt doen wat je wilt met jongens van jouw leeftijd.

Erg bedankt. - Hij en ik zijn niet dezelfde situatie.

Ik heb echt geen reden om tegen je te liegen. Ik wil ook niet.

Ik heb geen enkele verplichting jegens jou. - Blijf waakzaam!

Ik beschouw je niet als een heilige.

Maar ik heb nooit gedroomd om iemand zoals jij te ontmoeten.

Dit gaat verder dan werk. Je bent nu een deel van mijn leven.

Wees stil.

Goedenavond. - Goedenavond. - Goedenavond.

Tot ziens!

Hij is een bankier uit Taiwan. Maar gekenmerkt door Europese overtuiging.

Ik ervaar je als een naïeve rechter, en je was ook een zakenman.

Natuurlijk ben je verrast. Maar toch was ik zo.

Ze waren zeker gevreesd.

Niet meer dan wie dan ook. Maar ook niet minder.

Maar je hebt geld verdiend. Veel van?

Ja. - Zeg niet dat je er spijt van hebt.

Echt niet.

Wil je er niet over praten? - Ten slotte.

Toen ik terugkeerde naar Frankrijk, kreeg ik andere banen.

Maar toen besefte ik hoe zinloos het was wat ik aan het doen was.

Zakendoen was voor mij eerst een ontsnapping, daarna een spel.

Was je toen al getrouwd? - Ja.

Lucie vond het niet erg. Ze voelde me watertrappen.

Ik wil haar niet kwaadspreken

maar ze stond open voor de materiële voordelen die dat met zich meebracht.

Ik hield veel meer van de speelse kant

ondanks alle weerzinwekkende aspecten. Het was erg kannibalistisch.

Het is niet zonder poëzie, maar het maakt je geen edeler persoon.

Uw aanwezigheid hier verlaagt de gemiddelde leeftijd van de gasten niet veel.

We fascineren haar allebei behoorlijk.

Ze vervelen zich. - Je denkt wie-weet-wat.

Je kan het wel raden.

Dat ik een soort hoer ben. - Ik zou zeggen: charmant gezelschap.

Heb je lang gewacht Ik kon geen taxi vinden.

Je bent helemaal nat - Het maakt niet uit.

Ik ben een beetje aangeschoten. Ik was aan het eten met Arnaud.

Zou je gebeld hebben als je nuchter was? - Niet zo snel.

Ik was gewoon nog niet moe. waar woon je - Daar.

Ik was onzeker. Je had bezoek kunnen krijgen. - Ja, dat zou een risico zijn.

Ik had geluk. - Wat was het oogstjaar van de wijn? - Een '61.

Ik dacht aan iemand. Een vriend van mij heeft een fotozet-atelier.

Ik bel hem

Het boek van Arnaud zal niet eeuwig duren.

Weet ik.

Dan ja. Zorg goed voor jezelf.

Ik zal je bellen.

Waar gaat dat heen? - Naar Besançon, omdat het historisch spul is.

Is dit oké? Er hoeft niets ingekort te worden?

Integendeel. Het is zo anders. Het wordt steeds serieuzer.

Zo heeft het zich ontwikkeld. Je kunt niet altijd afstand houden.

Hopelijk ziet onze uitgever dat ook zo. Je gaat het hem uitleggen.

Ja? Dag mevrouw.

En en.

Haar moeder!

Hallo, wat is er aan de hand?

Wie was daar?

Hoe ben je erachter gekomen

Waar is hij nu?

Natuurlijk ga ik!

Nee, ik blijf niet bij jou.

Wat er is gebeurd? - Het gaat over Jerome.

Goedendag.

Goedendag. Dag meneer. - Mademoiselle!

Hoe ben je erachter gekomen - Mijn moeder belde me.

De conciërge moet u hebben ingelicht.

Ga je een rondje draaien? - Ik rook een sigaret.

Ik moet mijn benen strekken.

Ga zitten!

Hoe voel je je? - Mooi zo.

Het is een stom verhaal. ik had gedronken.

Ik kon niet slapen en nam een ​​slaappil.

Ik nam er nog een of twee. En met de alcohol: Black-out.

De conciërge vond me op de vloer.

Dan het gebruikelijke: reanimatie, spoedarts en zo.

Maar nu is het terug!

Wat heb je?

U lijkt...

Niks.

Toen mama belde, dacht ik... - Wat?

Dat ik dit tranendal wilde verlaten?

Ik vind je moeder leuk, maar je dacht van niet...

nee

In ieder geval leuk dat je gekomen bent.

Maar geef jezelf gewoon niet de schuld.

En gaat het goed met je? - Ja.

Ik ben weer aan het werk. Hoe zit het met computers. is grappig.

Ik vind het goed.

En?

Goedendag. - Goedendag.

Florence, mijn vrouw Nelly!

Goedendag. - Goedendag.

Hoe is het met je? - Dat zou ik je liever vragen.

Ik hoop dat je het nog niet hebt gelezen. - Gek, ik wilde het kopen.

Ik vind het echt geweldig.

We hebben vijf jaar samengewoond

en ik had de indruk dat hij een vreemdeling was die ik niet meer kende.

Hij vertelde me een verhaal, waar of niet.

Ik stond daar volkomen onbewogen.

Ik wist niet wat ik moest zeggen en hij liet me rennen.

Het was niet eens wraak. Zo stiekem is hij niet.

En toen kwam deze vrouw... - Je kunt hem dat niet verbieden.

Nee

Ik weet niet wat er met hem aan de hand was. - Hij was blij je te zien.

Je hebt hem verlaten Het zou je niet zoveel meer moeten schelen.

Wil je gaan?

Ik verliet het feest voordat het ritueel begon. Punt.

Ik gaf mezelf over aan uitsluiting zoals van mij werd verwacht.

Is dat misschien een wartaal. Verdomd!

Dat moet worden aangepast. Geef jezelf niet over aan uitsluiting!

Hoe kun je dat zeggen ? Kom op, help me!

Verbannen werkt ook niet. - Ik weet het niet.

Daar moet een precieze uitdrukking voor zijn.

Heb je geen mening? - Nee.

Het maakt je niet uit. - Ik begrijp niet waar dit over gaat.

Als je het niet begrijpt, moet je dat zeggen. Ik verwacht je.

Ja? Goedendag.

Jij ook? Ik heb het bureau niet gebeld.

Mijn advies was dat je accepteert.

Dat was vijf jaar geleden, Lucie. Er zit nu niets in voor jou.

En?

Heeft hij het laten nakijken? Goed, ik hoop dat...

Maar ja, ik ook.

Werk je op mijn zenuwen?

Waar waren we zojuist - Ze vonden verboden...

Dat is het. Ik heb iets geschreven wat ik niet meer kan vinden.

Jij compliceert... - Ik maak niets ingewikkeld, ik streef naar stijl.

Maar als dat je verveelt! Je bent niet meer op de goede plek.

Alsof je geen list hebt. - Dat is niet waar. - Ten slotte.

Ik kan niet werken met iemand die gaapt en te laat is!

Ik heb je verteld waarom. - We komen niet verder!

Waarom zie je alles zo negatief? - We gaan niet weg!

Ik geef ook niets om dat stomme boek . Het kan me niet schelen.

Nog een korst die niemand leest.

Misschien laten we het even rusten als je uitgeput bent.

Ik ben niet uitgeput. Als je niets anders te zeggen hebt, zwijg dan!

Mooi zo. - Ach ja. Je staat ineens boven de dingen.

Er waren tijden dat je je eigen standpunten had.

Ze spraken met mij over vertrouwelijke zaken. En ineens weer stil.

Je verdwijnt in complete wanorde om je naar je halfdode echtgenoot te haasten.

En? Hij leeft? Is hij dood? Een absoluut geheim!

Hij is in orde! - Lekker, maar verder gesloten als een oester!

Leef je kleine leven! Ja, daarvoor voelde ze zich verplicht

en opeens: voorbij!

Het is zielig wat je zegt.

Je hurkt voor de machine als een ectoplasma! - Dat is genoeg!

Wie ben je dan? Jij betaalt, ik werk. Ik hoef je niets te vertellen!

Dat is precies wat je moet doen! - Het is genoeg! Ze klagen over alles en iedereen!

Ik ben geen vuilnisbak. Ik luister niet meer naar de klachten van een idioot!

Je moet goed neuken!

Ik kan morgen niet komen. Overmorgen?

En.

Hoe gaat het - Ja.

Alsjeblieft, je kunt alles eruit halen. - Goed, dank je wel.

Goed idee om de afbeelding gedeeltelijk bij te snijden.

Dat is dynamisch! - Alleen de kleur...

Nee, het is de blootstelling.

Ik probeer de vergaderingen te beperken. We zien elkaar heel kort.

Ik geef haar een baan en dan vertrek ik meteen.

Haar niet zien is nog moeilijker.

Ze is hier de hele tijd.

Dit gaat me stilaan boven de pet.

Jij lijdt! - Ja.

Er gebeurt tenminste iets met je.

Er moeten ook laatbloeiers zijn.

Ik heb je niet geïnspireerd om je zo te voelen.

Dat had je waarschijnlijk ook niet leuk gevonden.

Ze is erg aan je gehecht. - Denk je?

Het feit dat ze met iemand anders uitgaat, stoort me niet eens meer.

Ken je hem? - Ja, we reisden vroeger samen.

Ik vond hem heel... - ...heel indrukwekkend!

Daar, je man!

Goedenavond Pierre! - Goedenavond!

Hoe weet je waar ik ben? - Ik laat je in de gaten houden!

Dus jij bent het! - Ik hoop dat het je humeur niet bederft. - Echt niet!

Goedendag. - Goedendag. Hij is niet daar.

Hij verwachtte me niet. Ik was toevallig in de buurt.

Hem vertellen dat zijn vriend Dolabella hier was?

Nee, ik laat hem liever hier een bericht achter.

Goedendag. - Goedendag.

Hier vinden grote veranderingen plaats.

Blijf alsjeblieft werken.

Kun je het binnenkort lezen? - Ik weet het niet.

Pierre heeft geluk.

Uw aanwezigheid brengt licht in dit oude gebouw.

Hij was een kluizenaar. Fijn dat hij zijn momentum weer heeft gevonden.

En voor jou is het ook een meevaller. - Ja.

Hij is uitzonderlijk.

Wat heet een humanist.

Heb je veel van hem te leren?!

Kennen jullie elkaar al lang? - Hij is een van mijn oudste vrienden.

Het is beter bij zijn vrienden te horen dan bij zijn vijanden te horen.

We hebben allemaal onze nadelen. Dat maakt hem nog boeiender.

Heb je een envelop voor me?

Als je hem dat geeft, alsjeblieft. Dan hou ik je niet langer vast.

Erg bedankt. Het beste.

En blijf zoals je bent. Bewaar je natuurlijkheid.

Wie is dit? - Ik weet het niet. Hij komt zo nu en dan.

Kijk gewoon. Ik vond deze foto's in een boek.

Dat zal zijn vrouw zijn, toch?

Ja. - Ze was een echte schoonheid.

Zal ik je helpen? - Nee het is goed.

Ja, ik heb hier genoeg van.

Hoe was je interview? - Ik zou over twee maanden kunnen beginnen.

Ik heb Jerome ontmoet.

Hij lijkt zijn werk leuk te vinden.

Hij zei dat jullie gaan scheiden. - Ja.

Dat had ik niet voor mogelijk gehouden. - Ten slotte.

Weet je nog hoe ik je voorstelde? - Ja.

Waar moeten ze heen? - In de doos.

Bedankt. - En met Marianne? begrepen?

Ja. We begrijpen het en prima.

Ze heeft me wakker gemaakt.

Dus waar was je naar op zoek? - Het was zo onverwacht.

Hij betaalt niet goed. - Maakt niet uit. Ik hoop dat je hem niet onder druk hebt gezet.

Hij is geen filantroop.

Het spijt me, ik was het er helemaal mee eens. - Groet!

Goedenavond.

Je kent Vincent - Goedenavond. - Zullen we helpen? - Nee.

Nelly!

Pardon. - Hoi!

Je kent elkaar nog niet: Vincent, Christophe, Marianne!

Ze bevrijden Arnaud uit zijn boeken. - En jij haalt de zijne tevoorschijn.

Woont u al lang in Lissabon? - Ja.

Ik was er net Mooi.

Waar is Jacqueline? - Er is een klein probleem.

Waar is je moeder? - Ze is in de badkamer.

Ik ben zo terug!

En?

Hoi? - Kom binnen en sluit de deur.

Goedenavond. - Goedenavond.

Wat is er gaande? - Het is weer goed.

Ja het werkt! - En wat?

Zijn ex-vrouw!

Wat betekent ex? Blijkbaar ziet hij haar twee keer per jaar.

Drie maanden geleden kreeg ze nog een kind. - Door hem?

Van de paus! Hij zegt dat ze hem erin heeft geluisd. Dat is gemakkelijk.

Het is mogelijk. - Ik smeek u!

Hij vertelde me dat terloops en gaf me oorbellen. Die!

Hier!

Het belangrijkste is dat je plezier hebt! - Nee.

Hij is tenminste eerlijk genoeg om het je te vertellen. - Wat een vertrouwen!

Ik sta daar als een domme koe.

Hij houd van jou. Hij bewees het. - Ja, dat is bewijs!

Ik ben tenslotte 43 en hij 37.

We waren niet van plan om in het wit te trouwen.

Met een oude man als ik had je je vrijheid en strikte moraal gehad.

Jacqueline, je moet hierheen komen.

Ik kom.

Het is helemaal niet grappig voor mij.

Ze zijn prima. - Ik heb afstand genomen. - Ik ook.

Compliment. Ik heb niets toe te voegen aan de laatste levering. - Geruststelling.

Het spijt me dat we elkaar dan niet meer zullen zien. - Een boodschapper verbindt ons.

Ik ben je veel dank verschuldigd. Ik heb haar via jou leren kennen.

Maar dat was niet wat ik van plan was. - Dus je hebt er geen spijt van? - Nee.

Je zou slechter af kunnen zijn. Ik dacht dat je vrijgezel zou willen zijn.

Ja, dat dacht ik ook.

Nog een slokje, Pierre? - Nee, dank u.

Dit zal zeker je hele leven veranderen.

Is dit een kwestie van mijn bedoelingen?

Sorry, dat zijn mijn zaken niet. - Ja, ja!

Ik weet het niet. We hebben er niet over gepraat. Het is een avontuur.

Dit is iets moois!

Heb je me nog nodig, monsieur?

Nee, Madeleine. - Dank u, mijnheer.

Madame belde en bevestigde. - Weet ik.

Tot maandag, monsieur. - Vaarwel, Madeleine.

Goed, ik luister. - Het gedeelte eindigt als volgt.

De brief lag op mijn bureau. Ik heb het meteen verscheurd.

Ja. - Klinkt goed, maar ik weet het niet.

Gaan we hier niet te snel overheen? - Misschien wel.

Je lijkt zo afwezig. - Ja sorry.

We kunnen stoppen - Nee.

Ik heb je verteld over de man met wie mijn vrouw samenwoont in Genève.

Ja. - Ik heb het je niet verteld. Het was niet mijn bedoeling je daarmee lastig te vallen.

Hij is een paar dagen geleden overleden.

De begrafenis was eergisteren.

Je bent niet gegaan! - Wat deed ik daar?

Ik koester geen wrok tegen hem, daar gaat het niet om.

Het is gewoon een raar gevoel. Begrijp je dat?

Ik denk het.

Lucie komt morgen en blijft een paar dagen.

Wat bedoelde je met "We zijn er te snel overheen"?

Ik dacht dat het best interessant zou kunnen zijn...

Vergiffenis.

Goedendag. - Kijk, ik zit midden in mijn werk.

Heb je mijn bericht gekregen? - Ja sorry.

Ik had geen tijd. Kun je morgen terugkomen

Wanneer? - Rond de middag.

Beter eerder. Dan zie ik je morgen. - Tot morgen.

Wie is deze mysterieuze heer? - Dolabella.

Dat klopt, je hebt het genoegen al gehad. - Ja.

En hoe vind je hem? - Best wel vreemd.

Hij zei dat jullie elkaar al heel lang kennen. - Correct.

Hij is, hoe zal ik het zeggen, een overlever.

Een overlevende van wat? - Van mijn werkdagen.

Het spel was slechts de vleiende kant ervan.

Soms word je in cirkels getrokken waardoor je jezelf niet meer herkent.

Dolabella en ik waren partners. Via hem kreeg ik toegang tot deze kringen.

Als voormalig advocaat was hij behendig, open en betrouwbaar.

In onroerend goed hebben we bijgedragen aan de misvorming van Parijs.

We vertrouwden elkaar.

Toen kantelde het. Hij pleegde verduisteringen achter mijn rug om.

Hij verduisterde op grote schaal fondsen.

Dat deed nogal wat stof opwaaien.

Er was een proces met veel gezamenlijke eisers.

En ik stond daar als doelwit.

Kon je jezelf niet verdedigen? - Ik was er snel uit.

Hij had zichzelf daar weg kunnen trekken

maar raad eens wat het volgende is

kijk dan waartoe Pierre Arnaud in staat is.

Ik had een schone lei, maar nee!

Ik moest de man ruïneren, hem ruïneren.

En dat is wat ik achterin deed, met de ijver van een roofdier,

tot er voor hem geen uitweg meer was. Al zijn bezittingen werden in beslag genomen.

Hij kreeg drie jaar gevangenisstraf zonder voorwaardelijke vrijlating.

Hij bestond niet meer.

En ik voelde geen schuldgevoel.

Vind je dat niet walgelijk? - Ten slotte

Waarom vertel je me dit allemaal?

Ik ben niet alleen degene die je kent.

Een slechte echtgenoot en vader die te laat belangstelling toonde voor anderen.

Er is ook deze puinhoop!

Heb je dat tegen je vrouw gezegd? - Nee.

Ik heb hier nog nooit met iemand over gesproken.

Misschien voelde je je vernederd. - Misschien.

Of het was verschrikkelijker!

Na de gevangenis verliet hij Frankrijk . Er werd gezegd dat hij dood was.

Maar twee jaar geleden kwam hij weer opdagen en belde aan.

Hij was gewoon een wrak. Hij stond daar en repareerde me.

Eerst dacht ik dat hij me wilde vermoorden. Maar hij kwam alleen voor geld.

Hij is speler Hij is daar druk, dus gaf ik het hem.

Daarom komt hij: vanwege zijn cheque, vanwege contant geld.

Chanteert hij je? - Nee! Laten we zeggen dat hij het gelooft.

Soms laat hij me belastende papieren zien, maar dat zijn vervalsingen.

Na verloop van tijd ontwikkelde ik een vreemde band met hem.

Voordat ik je ontmoette, dacht ik dat zijn bezoek me zou afleiden.

Laten we stoppen met werken voor vandaag.

Geniet van je dag!

Hij is mooi

Baroli's boek wordt goed ontvangen. Ik ben zeer tevreden.

In een boekhandel werden twee stapels opgesteld.

De rekening graag! - Ja, meneer.

Ik heb gisteren een appartement bekeken.

Zij is goed. Drie kamers,

een hele grote. Je moet er iets aan doen, maar...

Ja? - Misschien moet je eens kijken.

Ik wist niet dat je er naar op zoek was. - Het gebeurde gewoon zo.

Ik dacht het niet.

Luisteren Ik weet het niet. Ik denk dat we zo goed zitten.

Dus je wilt niet bij mij wonen?

Nee

Het spijt me dat ik het mis had.

Dat wil ik op dit moment niet.

Ik wil niet tegen je liegen.

Ik vind het leuk hoe we elkaar ontmoeten. De gestolen momenten.

Gestolen van wie?

Ik weet het niet, misschien hou je nog steeds van je man?

Ik probeer gewoon... - Je kunt je ons voorstellen als een stel, maar ik...

Ik weet niet zeker of ik voor jou zo...

Jij denkt dat dat ook beter voor mij is.

Excuseer mij alstublieft.

Ik ben in orde zo. Dat is alles.

Gewoon geen verandering! Het is ook veel handiger.

Noem het hoe je wil. - Waar ben je bang voor?

Wees stil! Graag gedaan!

Maar er verandert niets. We zullen elkaar zien zoals voorheen.

Nee Jij was open tegen mij, ik ook . Daar moeten we het bij laten.

Ik zou willen gaan vind je het leuk om een ​​paar stappen te lopen

nee Maar jij gaat.

En jeetje!

Alstublieft! - Erg bedankt.

Ja? - Het is Nelly.

Excuseer me, het is laat. - Maar nee. Kom binnen.

Ik lees.

Wil je iets drinken?

En.

Ja, dat begrijp ik goed.

Ik ken hem nauwelijks, maar het is normaal dat hij zich afsluit.

En.

Hij heeft je afgesnauwd. - Ik heb me ellendig gedragen.

Ik hoorde hem praten en kon er nog steeds niets aan doen.

Daar wil ik je niet mee verontrusten.

Ik kan daar geen commentaar op geven.

Ik leef heel passief.

Ik heb geen directe ervaring.

Je wilt liefde, maar als het opduikt, vertraag je.

Dan ben je bang voor haar.

Je bent moe. - Ja.

Maar ik wil niet naar huis. Mag ik misschien...?

Wil je hier slapen? Duidelijk. Er zijn hier genoeg kamers.

Vielen Dank.

Een bevindt zich tegenover de badkamer.

Kan je niet slapen?

Nee

ik ga weer - Niet blijven.

Een ogenblikje.

Kom binnen!

Ben je erg moe? - Nee het is goed.

Het spijt me heel erg voor je. - Bedankt.

Je zei dat het niet goed met hem ging , maar... - Het kwam als een verrassing.

Wat was zijn leeftijd? - Zestig.

Zo jong Was Isabelle daar? - Ja, gelukkig.

Zij verzorgde de uitvaartdienst en alle formaliteiten.

Ze heeft me veel geholpen.

Soms doe je haar verkeerd. - Ja / Ja.

Wilt u een kopje thee? - Ja.

En gaat het goed met je? Het ziet er zo uit.

Ja, behalve een zekere agressie, die is afgevlakt.

Dus je hebt geen boeken meer. Alles is weg.

En.

Heb je geen geldproblemen? - Nee.

De jonge vrouw die parttime voor mij werkt, heeft hier vandaag geslapen.

In welk hotel verblijft u? - Bij Saint Simon.

Blijf je langer - Een week.

Ik wilde gewoon niet in dit huis in Genève blijven. - Ik begrijp dat.

Maar een?

Ik wil de kinderen van Isabelle bezoeken.

Goedendag.

Mag ik introduceren? Nelly, Lucy!

Het is me een genoegen je te ontmoeten. Mijn dochter heeft me over je verteld.

Je bent precies zoals ik me je had voorgesteld. - Heb je goed geslapen?

En.

Hoe ver ben je daarmee? - Eigenlijk bijna klaar.

En ik dan? Zit ik er ook in?

Ik geloof dat het snel zal zijn.

Wanneer de geschiedenis oplost, als in een sprankje hoop.

Ik moet dit lezen!

Ik zal nu gaan. Tot ziens. - Tot ziens.

Tot maandag. Oh nee, daar is de afspraak met Jerome.

De procedure. - Ja.

Doe het rustig aan. Daarna tot dinsdag. - Tot dinsdag.

Goedendag. - Goedendag.

Je bent een vroege vogel, al wakker! - Ja.

Maar... - Maar?

Zijn vrouw is daar. - Nou ja, wat dan.

Lucie. - Ja. - Hij zei langs te komen, maar...

Wat zal ik doen? - Pardon, ik moet nu gaan.

Ga.

Het is waarschijnlijk beter als ik een bericht achterlaat bij de conciërge. - Ja.

Tot ziens. - Prettige dag verder, mademoiselle.

Jij ook!

Hoelang zal het duren? - Het zal snel zijn.

Een kwartier?

Ze hebben geen kinderen en zijn het eens geworden over een gemeenschap van winsten.

De scheiding vindt plaats in onderling overleg.

Ik herinner u eraan dat u drie maanden de tijd heeft om erover na te denken.

Ik wil je aanmoedigen. Je kunt het goed met elkaar vinden.

Daarom gaan we scheiden. - Mooi zo.

Doe dan een verklaring van afstand van beroep.

Ging het goed? - Heel goed. - Ten slotte.

Dat weet je. - Het was moeilijker voor mij.

Dat hangt ervan af wanneer en hoe u beslist. - Ja.

Hoe voel je je? - Mooi zo.

En geen spijt? - Nee.

Het is goed zoals het is.

Marianne denkt dat ik nog steeds verliefd op je ben.

Zou je haar kunnen kalmeren - Ik heb het geprobeerd, maar ze houdt vol.

Geef niet op!

Ik zet je af bij Montparnasse. Vind je het niet erg? - Nee.

Dit is Vincent Granec. Laat alsjeblieft een bericht achter.

Hier is Nelly.

Ben je er niet?

Heb ik je wakker gemaakt - Nee.

Kun je iets eerder komen? - Ja.

Er is iets onvoorziens gebeurd. Niks slechts.

Ik moet reizen. Ik zal het uitleggen.

Om negen uur? - Ja. - Bedankt.

Ben ik laat? - Nee, kom binnen.

Maar ik blijf niet.

Goedendag.

Ga je weg? - Lucie en ik gaan spontaan op een vrij lange reis.

Lang? - Ja, zoals een rondreis.

Eerst Genève, daarna St. Petersburg, Istanboel,

India en het Midden-Oosten,

maar alleen waar het rustig is en je geen toeristen doodt.

Tot Seattle. Je weet dat onze zoon daar woont. - Ja.

Maar voor hoe lang?

Ik weet het niet.

Aantal maanden.

Ik beëindig mijn sedentaire levensstijl.

En ook met onze gewoonten.

Maar... - Hier is het einde. Spaar een paar zinnen die ik waardeer.

Je herkent ze. Ik heb er zelfs een of twee onderstreept.

Neem de tijd.

Stuur het manuscript naar Vincent. Hij weet.

Mijn bank betaalt u uw contributie nog drie maanden uit.

Nee, hoe komt dat? - Ten slotte. Bewaar de sleutel.

Je komt wanneer je wilt.

Goedendag. De taxi zal daar zijn. De chauffeur pakt de bagage.

Maar ga je meteen weg?

Ja, de vlucht is om 10.12 uur.

Pierre, ik kan de zwarte tas niet vinden.

Ze moet in de slaapkamer zijn.

Het komt een beetje snel.

We hebben er net over gepraat en eergisteren besloten.

We zullen wel zien. We hadden het plan al.

30 jaar geleden!

Dat moet je een beetje belachelijk lijken.

Nee, integendeel.

We doen het omdat het nu nog kan.

Ik hoop dat we elkaar niet op de zenuwen werken. Dat is de taxi!

Dag meneer. - Goede middag mevrouw. - De twee koffers.

Alles inbegrepen? Mijn paspoort!

Ik ga naar beneden - Ik ben zo terug.

Tot ziens, Nelly. Bedankt voor alles. - Tot ziens. Goede reis!

Als Dolabella verschijnt, raak dan niet gepompt.

Hij wikkelt je gemakkelijk in.

Ik zal je schrijven. U hoeft mij niet te antwoorden.

En.

Ik had het je eerder moeten vertellen.

Misschien wel.

Vergiffenis. Ik dacht aan mezelf.

Je bent te laat!

Vergeet je tas niet!

Goedendag. Voor het vliegtuig naar Istanboel.

Pierre?

Pierre! uw paspoort alstublieft

Hier! - Bedankt.