Original subtitles

"Vandaag een eerbetoon aan de heldin van Polaris V.

Sarah Jackson...

wetenschapper, moeder, avonturier."

"Een teamlid wordt nog vermist."

"Een hele goede vriendin..."

dus...

"De enige dode bij de brand."

Het is Sa... Het is Sarah.

We moeten verder. -Ja.

"Haar achterhoofdbeen was gebroken.

Ze is niet verbrand."

Ze is vermoord.

Vermoord?

Hoezo vermoord?

De avond van de brand.

Toen ze overleed.

Die trui. -Hij is de dader.

Arthur is de dader.

Weet je het zeker?

Hij moest het zijn.

Arthur zoekt je.

Hij wil weten wanneer de eiwitsequentie af is.

Gaat het wel?

Het heet 'paradoxaal uitkleden'.

Door de kou is je hippocampus zo in de war...

dat je het heet hebt.

Je kleding is verstikkend.

Stel je voor...

Ze vinden me naakt en bevroren...

halverwege naar de Argentijnen.

Wie weet is het de moeite waard.

Ik zeg wel dat ik je niet kon vinden.

Dan heb je nog even.

Wil je dat liever?

Wist je ervan?

Toen je vroeg mee te gaan.

Wist je dat dit kon gebeuren?

Nog een paar weken...

en dan is het zomer.

Nog een paar weken.

Let maar op.

Nou, dan...

"Wat is er gebeurd...

met Sarah Jackson?"

"Sorry, kunt u de vraag herhalen?"

"Wat kunt u mij over haar vertellen?"

"Ze is dood."

"Ze is dood.

Dat is alles wat ik weet."

"Er was een ongeluk.

Ineens was er brand en alles...

stortte in."

"We moesten terug naar binnen...

om een SOS-bericht te sturen...

voordat alles weg was.

Sarah ging naar binnen."

"Ik weet nog dat ze...

de andere kan op rende.

Ze riep iets...

maar ik begreep niet wat.

Iedereen stond buiten...

behalve zij."

"Sarah was een geweldig iemand.

Een prachtmens.

Ik bewonderde haar."

"Sorry, ik was erg op haar gesteld."

Sorry."

"Ik mis haar enorm.

Sorry."

"Helaas is ze overleden...

in de vuurzee van Polaris V.

Ik verloor een collega...

en een vriendin.

Ik wil er niet aan denken...

hoe erg dit moet zijn voor haar familie.

Het verlies is enorm."

Annika.

Hou op.

Stop met die onzin.

Zo'n ding heeft toch geen bereik.

Alsof er iemand langskomt...

midden in de winter.

Als de wanhoop groot is...

Wat er daar gebeurd is was zo erg...

dat Arthur het samen met de rest wil begraven.

Genoeg.

Als ik hier moet sterven...

zeg dan ten minste waarom.

Wat zei ze?

Weet je het niet meer?

Jawel.

Mooi.

Al weet ik niet of je het wilt horen.

Daar is 'ie dan.

De lekkerste cheesecake van het hele continent.

Echt wel.

Alsjeblieft. -Ik pas...

ik zit propvol.

Zelfs niet een klein stukje? Kom op.

Een hap en je wil dat het altijd winter blijft.

Ik niet.

Het enige ijs dat ik wil zien...

zijn ijsblokjes in een Mai Tai.

Heerlijk.

Ik heb de meiden een vakantie beloofd.

Helaas zijn ze dol op skiën.

Nee.

Tja, zo gaat dat.

En jij?

Heb jij plannen met de kinderen?

Ik ga ze helemaal fijn knuffelen.

Ja, misschien.

Wat ga jij als eerste doen...

als je thuis bent?

Thuis?

Dit is mijn thuis.

De mooiste plek op aarde.

Je klinkt als een ware ijsjunk.

Nou Doc, begraaf me hier...

onder de aurora polaris...

en ik ben een gelukkig man.

Begraven?

We mogen geen troep achterlaten.

Er is een gesprek voor je...

in de algemene ruimte.

Wie is het, Sylvia?

Olivia?

Wat je ook van Arthur vindt, hij is onvermoeibaar.

Hij zit nog steeds in het lab.

Hij bereidt zijn grootse onthaal voor.

Hij wil het snel...

beoordeeld hebben door experts.

Meer subsidie en dan uitbreiden.

Jeetje, hij als grote redder van de wereld?

Dan is hij helemaal onuitstaanbaar.

Redden doe je niet in je eentje.

We worden vast levensgroot genoemd in de voetnoten.

En, lekker?

Tot zo.

"Dus er is niet gebeld?"

"Besef je wel wat we deden?"

Ik wilde je bedanken.

Bedankt. -Nee.

Jij...

Ik...

Ik...

Ik moet gaan. -Nee.

Ik ga. Ik wilde net gaan slapen.

Heel even.

Heel even.

Nee, heel even.

Ik kan beter...

Donder op.

Schiet op, wegwezen.

Nee, wacht.

Het spijt me.

Nee, ik heb spijt.

Het spijt me. -Ik...

Ik begreep het verkeerd.

Geeft niet.

Het spijt me.

Het is al goed.

Sorry. We zijn vrienden.

Ja.

Het is al goed. -Ja.

Luister, Sarah.

Ik maakte je groot.

Dankzij mij.

Ik kan dat ongedaan maken.

Begrepen?

Dus laat me...

Heel even.

Grote meid.

Verzet je niet.

Zo ja.

Zo ja.

Kijk me aan.

Nee...

Het was een ongeluk.

Ze is dood.

Het was een ongeluk.

Het is jouw schuld. Ik heb alles gezien.

Het was niet expres.

Ik gaf haar een duw en...

Ik duwde en... -Hou je kop.

Je hebt haar vermoord.

Vermoord.

Ze is...

Jij...

Ik ga niet de gevangenis in.

Dat kan niet.

Je moet bestraft worden.

Je moet ervoor boeten.

Dit was waar ze haar hele leven tegenaan liep.

Waar ik m'n hele leven tegenaan liep.

Eminente professors als jij.

We wringen ons in bochten...

om indruk te maken.

Je koos mij en ik besefte...

dat ik anders ben, nietwaar?

Ik ben anders.

Je wilde mijn talent en passie.

Door jou kon ik groeien.

En nu deze ellende.

Al ons werk. Alles!

Alles waar Sarah zo hard voor werkte, is verloren.

Omdat jij je pik niet in je broek kunt houden.

Het is te triest voor woorden.

En daar moet ik voor opdraaien? Het is zo oneerlijk.

Zo verrekte oneerlijk.

Dit verdient ze niet.

Ze verdient het niet.

En wat nu?

Wat gaan we doen?

Doe je trui uit.

Doe die trui uit.

En de rest dan?

Naar jou luisteren ze niet.

Misschien wel naar mij.

Ga je wassen.

Hoe is het je gelukt?

Het viel niet mee.

Het kostte tijd. Veel tijd.

Rustig.

Laat dat.

Laat dat.

Niet doen.

Niet doen.

Rustig.

Het zomerteam zou pas over drie weken komen.

Ik moest op ze in praten...

en nog meer...

en nog meer praten.

Laat Kopenhagen het maar oplossen.

We melden het...

en wachten rustig af tot ze iemand sturen.

Over drie weken kan er pas een vliegtuig landen.

We sluiten hem tot die tijd op in de wasruimte...

en houden hem om de beurt...

in de gaten.

Wat is daar het nut van?

Het nut? -Ja, het nut.

Hij heeft haar vermoord.

Goed.

Prima.

Ik heb een vraag.

Wat zal er gebeuren als dit bekend wordt?

Nou?

Onze subsidie, toelages, geldschieters: alles weg.

Geen universiteit of instelling ter wereld...

wil ook maar iets te maken hebben met ons onderzoek.

Ze is je vriendin. -Ze was...

mijn vriendin.

Ze heeft even hard geknokt als wij...

om dit project te doen.

Ongelooflijk.

Jij kent de modellen.

Jij weet wat er gebeurt over 30, 20, 10 jaar tijd...

als we in dit tempo CO2 blijven produceren.

Overstromingen...

droogtes, massale hongersnood.

Wat wij hier doen is ongekend.

Er is nog zoveel werk.

We kunnen nu niet stoppen.

Ik weet niet hoor.

Jouw doel hier...

je enige doel, was om levens te redden.

Dat is voor Sarah te laat...

maar voor vele anderen niet.

Rot op met je onderzoek en je ego.

Ego?

Ik ga het nu melden.

Je bent medeplichtig.

Dat kan Arthur bevestigen. Ik trouwens ook.

Ik hoorde het zelf.

Jij stuurde haar naar daar.

Je wist donders goed dat er niet gebeld was.

Maar niet dat hij haar ging vermoorden.

Nee, klopt.

Maar jij bent degene...

die het meest kan verliezen.

Vuil kreng dat je bent.

Goed dan.

Ik was een kreng.

Ik moest wel.

We moeten samenwerken.

Ja. -Goed?

Ik probeer rationeel te blijven.

Ik wil dat ons werk doorgaat.

Waar ben je op uit?

Laat me met rust.

Dit is de realiteit.

Ik snap waar je naar toe wilt...

maar ik weet niet of het de juiste weg is.

Er staan levens op het spel.

Niet een of twee, of ons eigen leven...

maar de hele wereld.

Zit je in het complot?

Denk er even over na. Ik kom terug.

Nee...

Dit kan niet.

Dit draait om meer dan alleen jij en ik...

en het team. -Het draait om jou.

Ik pas ervoor. Wat jij vraagt...

is ontoelaatbaar.

Niet waar. -Ik ga er niet in mee.

Ik ben geen crimineel.

Snap dan hoe belangrijk het is.

'Doen wat moet' als woordkeus...

om moord te dekken.

Luister naar Miles. En naar mij.

Zo kom je helemaal nergens.

Ik doe het niet.

Je geijkte reactie. -Rot op.

Blijf verdorie kalm.

Verdomme.

Als je...

een hele winter samenzit...

met negen anderen...

zul je alles leren wat er over hen te weten valt.

Alle fijne, nare...

en slechte kantjes.

Die melkte ik uit.

Tot de laatste druppel.

Hoe wil je dit geheim houden?

Ooit val je door de mand.

Lukas komt erachter.

Wie zal de voogdij krijgen over de jongens?

Dat is de realiteit.

Ik heb je downloadgeschiedenis gezien.

Als dat bekend wordt...

Hou je kop. -Vergeet maar je carrière.

Op Antarctica, thuis, overal.

Je moeder, je vader...

Ze zullen zich rot schamen.

Het komt goed.

Met jouw verleden...

staat dit slecht op je cv.

Ze halen je voorgoed van het ijs.

Dat weet je.

Wanneer was je voor het laatst thuis?

Niet voor een week of maand, maar langere tijd.

Hou op.

Ik wil je helpen.

Als je alleen teruggaat...

werk je jezelf sneller het graf in...

dan met die fles.

Wat jij doet...

medicijnen verkopen aan je teamgenoten...

is een misdrijf.

Hoor je me?

Iedereen is overstag.

Behalve jij.

Goed dan.

Mooi.

Twijfelde je soms?

Wilde je je bedenken?

Toen gebeurde het.

Door de hitte...

gingen de barsten onder het station open.

Het ijs slokte onze zonden op.

Dat dachten we.

Polaris V ligt weer bloot.

Daarom kwamen jullie terug.

Nee.

Het spijt me.

Nee.

Dat zou ze nooit doen.

Sorry. -Nee.

Ik zei nee.

Gaat het?

Johan.

"In Polaris ligt iets voor je.

Datgene waarvan je verlost dacht te zijn.

Nou, niet dus."

Jezus, Annika.

Ik weet wat je deed.

En dat is?

Annika vertelde Maggie... -De definitie van geruchten.

Ze zei...

dat je Sarah vermoord hebt.

Zei ze dat?

Je gelooft haar?

Je vrouw wilde me in opspraak brengen.

Weg gedeeld auteurschap.

Een verdenking op moord...

en ze staat in een klap bovenaan.

Het hele onderzoek voor haar.

Alle eer...

en roem.

Een ambitieus iemand zou dat zo doen.

Maar zo is Annika natuurlijk niet.

Gedreven...

uit op succes...

ver van de schaduw van zo'n walgelijk zwijn als ik.

Nee.

Sarah overleed aan een klap.

Ontken dat niet. -Nee.

Ze stootte haar hoofd in het vuur.

Dat zou je goed uitkomen.

De brand de schuld geven.

Zo ging het wel.

Alleen zag Micke...

geen rook in haar longen.

Toen de brand begon...

was Sarah al dood.

En wat dan nog?

Het was iemand anders.

Het kan iedereen zijn.

Er was een zuiplap...

een oorlogsveteraan... -En jij.

Een narcist die denkt dat hij alles kan maken.

Jij.

Zoals ik al zei...

er is geen bewijs voor wat Maggie zegt.

En dat weet je.

Ik denk dat het klopt...

wat je over Annika zei.

Ik had alleen wat tijd nodig...

om het te aanvaarden.

Goed.

Annika wilde misschien...

dat het niet uitkwam.

Maar Arthur heeft haar vermoord.

Hij had een reden om de waarheid te verbergen...

zodat het niet uitkwam.

Heeft hij daarom iedereen vermoord?

Dat weet jij.

Ik ook, maar dat is niet genoeg.

De hele wereld moet het weten.

Daarvoor...

is er bewijs nodig.

Anders gaat hij vrijuit.

Dan gaat hij vrijuit.

Ik weet het.

Alsjeblieft...

je moet het terughalen.

Ik moet weten waar Annika is.

De Argentijnen.

We moeten de Sno-Cat proberen.

Veel te gevaarlijk.

Er is te weinig brandstof.

Niet als we over het Westelijk Plateau gaan.

Dat is zelfmoord, alleen al de scheuren.

Nee.

Dat risico moeten we nemen.

Er moet hulp komen.

Ik ga wel.

Nee. Dat bestaat niet.

Astrid heeft het plateau afgezocht.

Als ze naar de Argentijnen ging...

hadden we haar gezien.

Dat is wat ze zei, maar...

Verdomme.

Is dat... -Het Westelijk Plateau.

De Argentijnen gaat niet.

Klote.

Hoe ver zijn de Canadezen?

Te ver.

Kan zijn, maar in elk geval...

zit er geen gigantische storm tussen.

Nee.

Ga aftanken. Ik haal een noodrantsoen.

Klote.

Ze is richting oosten.

Ze is naar de Canadezen, niet de Argentijnen.

Astrid, meld je.

Dit is Johan.

Zeg het maar.

Luister...

Annika ging naar de Canadezen.

Niet de Argentijnen.

We zochten op de verkeerde plek.

Hoe snel kun je daar zijn?

Ik keer meteen om.

Ze zoeken haar.

Dank je.

Sorry.

Sorry dat ik het nu pas weet.

Het is niet jouw schuld.

Zo voelt het wel.

Luister...

je was heel moedig.

Dat weet je, toch?

Ik herinner me meer.

Ik kon hem niet redden.

Waar is ze?

Weg. -Waarheen?

Bij jou vandaan.

Dat overleeft ze niet.

Ze heeft liever een storm dan jou.

Klein kreng dat je bent.

Dat zijn we voor jou.

Kleine krengen.

Ik...

Annika...

Sarah Jackson.

Vrouwen vermoorden.

Dat is het enige wat je kunt.

Rennen.

Rennen.

Het is allemaal jouw schuld.

Al die lui...

Ze moesten niet dood.

Maar je bleef maar rondsnuffelen.

Over Polaris V.

Het was een ongeluk.

Een vergissing.

Dat doet er niet meer toe.

Niemand komt het te weten.

Want als de Denen komen...

ben ik de enige.

Enkel ik.

Ik zal uit de doeken doen...

wat je gedaan hebt.

Verdomme.

Verdomme.

Doe die deur open.

Doe open.

Ik maak je af, kreng.

"Doe open."

"Ik was bang dat hij zou ontsnappen."

Daarom heb ik me...

verstopt...

gewacht en vast ook gebeden.

Toen kwamen jullie.

Volgens mij heb ik haar gevonden.

Zij moet het zijn.

Een Sno-Cat, vastgelopen in een sneeuwbank.

Waar zit je?

Zo'n 15 mijl bij jullie vandaan.

Ik land en bel je.

Hoor je me?

Hoor je me?

Blijf nou hier.

We waren te laat.

Dat spijt me.

Annika was... -Laat dat.

Zeg haar naam niet.

Begrepen?

Waag het niet.

Ik weet ervan.

Je sneed de benzineslang door.

Pardon?

Je hebt haar de dood ingejaagd.

Ze was kansloos.

Ik ben je loze aantijgingen beu.

Echt...

ik kan niet wachten tot de politie komt...

om deze klucht te beëindigen.

Je zult boeten voor hoe je me behandeld hebt.

Jij en je hele team...

kunnen plees schrobben op...

Ken je deze foto nog?

Weet je wat je die avond aan had?

Nou?

Ik heb je gevonden.

Ze is overleden...

om dit uit je handen te houden.

Ze had je door.

Ik geef het aan de politie...

zij doen onderzoek...

en wiens bloed vinden ze dan?

Nou?

Vast dat van Sarah Jackson.

Wat denk jij?

Vergeet je carrière.

Je reputatie.

Je hele leven.

Johan.

Wijs ze hun kamers, dan kunnen ze beginnen.

Miles en Nils in de koelruimte.

Miles met doorgesneden nek.

Heather en Aki.

Ebba in de hangar, Ramón in de fitness.

Nou ja...

Annika.

Ze is...

Ze was Johans vrouw.

Verdomme.

Nog niet.

Nog een laatste gesprek.

Ik ben Margaret Emilia Mitchell.

Ik was de arts hier.

Ik...

leerde Arthur kennen...

nadat ik aankwam.

Hij stelde zich voor en...

Klotezooi.

Binnen.

Klaar voor vertrek?

Echt, ik wil al weken weg.

Dit mag je terug van de rechercheurs.

Dus ik ben geen verdachte meer.

Blijkbaar niet.

Laat mij maar.

Dit effect stopt binnenkort.

Volgens Micke heb je...

nog wat rust nodig.

Ik wil...

me excuseren.

Hoe ik je behandelde...

beschuldigde...

Geloof me...

zo ben ik niet.

Maar je vrouw...

Als dit gebeurde met iemand die ik liefhad...

zou ik ook niet voor mezelf instaan.

Dank je.

Klaar.

Ik neem aan dat je niet terugkomt?

Dat lijkt me niet, nee.

Het allerbeste.

Insgelijks.

Hoi.

"Olivia.

Is het gebeurd?"

Ja.

Het is klaar.

"Ik ben trots op je."

"Sarah, dus je hebt...

twee kinderen.

Is het zwaar om zes maanden weg te zijn bij je dochters...

ver weg op de koudste plek op aarde?"

"Zeker weten.

Maar het zijn flinke, stevige meiden.

Ze weten dat ik dit voor hen doe.

Voor hun toekomst."

Wat was de ware reden om te komen?

Voor mijn moeder.

"Mama zou trots zijn."

Je herinnert me aan iemand.

O ja?

"Ze is niet wie ze zegt."

Ze is niet te vertrouwen.

"Bel de afdeling Medicijnen..."

en vraag het dossier van Margaret Mitchell.

Natuurlijk, ik stuur het gelijk op.

"Ze werkt voor iemand anders."

Nee, dit is te bloeddorstig.

Persoonlijk bijna.

Het spijt me.

Jullie moeder...

verdient de waarheid.

"Die baan was niet eens voor haar."

Ik wilde Lars Olander.

"Een paar weken voor vertrek...

is hij aangereden door een dronkaard."

"Zij was het."

Ze vermoordde iedereen.

Jij hebt haar onderzocht. Is het gespeeld?

Dat?

"Ik zag veel effecten van T3...

maar dat denk ik niet."

"Als dit gebeurde met iemand die ik liefhad...

zou ik ook niet voor mezelf instaan."

"Olivia Jackson."

Klinkt goed.

Maar Maggie Mitchell is beter.

Weet je nog wat je Annika vroeg?

Of ze wel eens twijfelde?

En jij...

heb je getwijfeld?

Maggie?

Wat doe je daar?

Aki.

Goddank, je hebt niks.

Waar is Arthur?

Ben je ontsnapt?

Wat deed je daar?

Annika gaat hulp zoeken.

Dan kunnen we weg. Ze gaat ons redden.

Maar...

Ik heb je gezien.

Toen je...

Je...

Het spijt me.

Had je...

spijt?

Ik heb de rantsoenen.

Klaar?

Klaar.