Original subtitles

سلام بچه ها، آنجلا از App Brewery است. و در این درس،

ما قصد داریم به بررسی دقیق نحوه عملکرد اینترنت بپردازیم

زیرا در اینجا این چیزی است که ما هر روز از آن استفاده می کنیم و کاملاً آن را مصرف می کنیم

مسلم است.

بنابراین قبل از اینکه شروع به توسعه وب سایت ها و برنامه های وب عالی برای دسترسی مردم کنیم

از طریق اینترنت،

این واقعا مهم است که ما اصول نحوه اینترنت را درک کنیم

در واقع کار می کند پس اینترنت دقیقا چیست؟ خوب،

بسیاری از مردم آن را مانند یک ابر تصور می کنند،

چیزی که در آسمان آویزان است، فوق العاده پیچیده است،

درک آن بسیار دشوار است، اما در واقع اصلاً این نیست.

اینترنت واقعا ساده است.

فقط یک تکه سیم بلند است و سیم کامپیوترهای مختلف را به هم متصل می کند

به یکدیگر.

بنابراین ممکن است یک کامپیوتر در سیاتل و یک کامپیوتر دیگر در داخل داشته باشید

لندن،

و می توانند از طریق این سیم غول پیکر با یکدیگر صحبت کرده و داده ها را انتقال دهند. اکنون،

برخی از این کامپیوترهای متصل به اینترنت کار بسیار خاصی دارند.

آنها باید 24/7 آنلاین باشند

آماده است تا تمام داده ها و فایل هایی را که درخواست می کنید به شما ارائه دهد

سعی می کنید به وب سایت ها و رایانه هایی که این کار را انجام می دهند دسترسی داشته باشید،

ما سرور و رایانه هایی را که هر کاربری برای دسترسی به آنها استفاده می کنید، صدا می کنیم

اینترنت مشتری نامیده می شود.

اکنون می توانید یک وب سرور را به عنوان یک کتابخانه غول پیکر تصور کنید که 24/7 باز است.

و می توانید در هر ساعت از روز به آنجا بروید و درخواست کنید

من می خواهم صفحه اصلی گوگل را ببینم،

یا من می خواهم آخرین پست در Techcrunch را ببینم.

و می‌تواند با تمام فایل‌ها و داده‌هایی که می‌خواهید به شما سرویس دهد

باید بتوانید هر وب سایتی را که درخواست کرده اید مشاهده کنید.

اکنون می توانید تصور کنید که آیا کتابخانه ای وجود دارد که به اندازه کافی بزرگ باشد که بتواند همه اینها را در خود جای دهد

وب سایت ها،

آنگاه یافتن سریع چیزی که می خواهید بسیار دشوار خواهد بود

از این کتابخانه غول پیکر، درست است؟ پس چگونه این مشکل در اینترنت حل می شود؟

خوب،

بیایید بگوییم که شما در خانه روی رایانه خود نشسته اید و در google.com تایپ می کنید زیرا

می خواهید به صفحه اصلی Google بروید.

آنچه در پشت صحنه اتفاق می افتد این است که مرورگر شما پیامی را برای شما ارسال می کند

ارائه دهنده خدمات اینترنت.

بنابراین اینها افرادی هستند که برای دسترسی به اینترنت به آنها پول می دهید.

و اگر در ایالات متحده هستید، شرکتی مانند AT&T یا Comcast،

و اگر در بریتانیا هستید، آنگاه چیزی شبیه BT یا Talk Talk خواهد بود.

اکنون پیامی که به ISP ارسال می کنید این است که می خواهم google.com و the را ببینم

سپس ISP آن پیام را به چیزی به نام سرور DNS ارسال می کند.

سرور سیستم نام دامنه

و یک سرور DNS در اصل فقط یک دفترچه تلفن کامل است.

و وقتی آن درخواست را از طریق مرورگر خود انجام می دهید، DNS است

سرور در پایگاه داده خود جستجو می کند که آدرس IP دقیق چیست

از آن وب سایتی که می خواهید به آن دسترسی پیدا کنید.

و هر کامپیوتری که به اینترنت متصل است یک آدرس IP دارد.

این مانند یک پست برای کامپیوتر شما است

به طوری که در مواقعی که افراد نیاز به ارسال و دریافت فایل در اینترنت دارند

هر کامپیوتر را می توان با آدرس IP منحصر به فرد خود قرار داد.

و هنگامی که سرور DNS آدرس IP را پیدا کرد،

آن را به مرورگر شما برمی گرداند. خب حالا میدونی

آدرس دقیقی که می توانید صفحه اصلی گوگل را پیدا کنید.

اتفاق بعدی این است که شما یک درخواست مستقیم به آن آدرس ارسال می کنید

از طریق ارائه دهنده خدمات اینترنت شما

و این پیام از طریق چیزی که ستون فقرات اینترنت نامیده می شود، تحویل داده می شود.

اکنون ستون فقرات اینترنت

نوعی قیاس برای برنامه نویسی هوشمندانه نیست.

این به معنای واقعی کلمه ستون فقرات اینترنت است.

و اگر سری به submarinecablemap.com بزنید،

می توانید همه را مشاهده کنید

کابل های زیر آب که اینترنت را تغذیه می کنند. و اینترنت از اینها تشکیل شده است

توده های گسترده ای از سیم ها

اتصال همه کاربران اینترنت جهان همانگونه که می توانید تصور کنید،

این یک دنیای بسیار پیچیده است. اکنون،

اگر من در لندن نشسته ام و می خواهم وب سایتی را ببینم که در آن میزبانی شده است

ایالات متحده،

سپس مرورگر من باید درخواستی را ارائه دهد که از طریق یکی از این موارد انجام می شود

کابل های زیر اقیانوس اطلس برای رسیدن به ایالات متحده.

و هنگامی که آن کامپیوتر درخواست من را دریافت کرد،

آنها همه داده های مربوطه را دوباره ارسال خواهند کرد،

از طریق این کابل های غول پیکر و برای پیمایش همه این دیوانه در زیر آب و

بالای سیم های آب، تنها چیزی که دارم یک آدرس IP است.

انگار نامه ای به نصف دنیا می فرستم

و تنها امید من برای رسیدن نامه به دوستم آدرس پستی است

جلوی پاکت

بنابراین هنگامی که آدرس IP وب سایتی را که می خواهم به آن دسترسی داشته باشم، دریافت کردم،

سپس مرورگر من پیام دیگری را از طریق ارائه دهنده خدمات اینترنتی ارسال می کند

ستون فقرات اینترنت به

سروری که در آن آدرس 216.58 قرار دارد

210.46.

و کامپیوتری که در آن آدرس قرار دارد البته سرور گوگل است.

و در سرور وجود دارد

همه فایل هایی که برای مشاهده گوگل نیاز دارم

صفحه نخست.

سپس سرور همه آن فایل ها را از طریق اینترنت برای من ارسال می کند

ستون فقرات و من می توانم صفحه اصلی Google را در مرورگر خود ببینم.

و همه اینها در عرض چند میلی ثانیه اتفاق می افتد.

و فقط برای تصور سفری که داده های من در طی سفر طی کرده اند

دنیا هزاران بار در روز

پس چرا آن را نمی گذارید؟ مرورگر خود را باز کنید و تایپ کنید

216.58.210.46,

و اینتر را بزنید تا صفحه اصلی Google را ببینید که از طریق آن به شما ارائه می شود

اینترنت