Original subtitles

Mr McEnery.

Dames en heren, dit staat er goed op zo.

Hartelijk dank. Tien minuten pauze.

Hoe vaak heb ik u al verzocht niet op het dak te komen?

Hoort u mij, Mr McEnery?

Ik zit hier altijd als de maestro dirigeert.

Zo krijg ik inspiratie. - En ik krijg m'n ontslag.

Mr Crawford betaalt hier niet de verzekeringspremies.

Hoe vond je het? - Niet slecht.

Goede momenten, je weet wel welke.

Maar ik heb wel wat puntjes. - Ga je hem die vertellen?

Laat je niet te veel meeslepen, dan ben je uren bezig.

Dank u, zuster. Mooi pianospel, trouwens.

En de pianiste? - Kan ermee door.

Hoe klonk het daarboven? - Loepzuiver, Mr Crawford.

Iets interessants? - Een paar leuke dingen.

Leuke dingen. - Inderdaad.

Wou je het erover hebben? - Dat is goed.

Kom maar mee.

Mooie dame, die Rebecca. - Ik bof, ja.

Bruiloft in zicht? - Als ik gevestigd ben.

Mooi woord is dat, gevestigd.

Nathaniel, ik neem aan dat je tevreden bent?

Het staat er prima op. Wilt u het zien? - Dat komt later wel.

Neem maar even pauze. Ik laat het weten als ik klaar ben.

Kom op, jongens. Op naar de cafe�ne en de donuts.

En, welke parels zijn ontsproten aan de zuigelingen?

Ik zou willen beginnen aan het eind, daar heb ik een aardige suggestie voor.

Findlay, jongen, het is je weer gelukt.

Vond je het wat? - Fantastisch.

De muziek stopzetten bij het steken en het gillen, geweldig.

Bedankt, jongens. - Ok�, Sidney.

Wat dat einde betreft vond ik...

dat je veel meer drama cre�ert door de muziek daar weg te laten.

Maar jij hebt het geregisseerd.

Nu jij je magie hebt losgelaten op de eindsc�ne, zitten we weer geramd.

Ik moet er vandoor. De schrijver voor de volgende wacht.

Blijf meelopen, jongen. Leer van de maestro.

Morgen concert, h�.

Crawford dirigeert Crawford. Dat wordt wat.

Ik heb zin in een borrel.

Zullen we dit gaan vieren in de bungalow?

Ja, we gaan het vieren.

En we gaan praten. - Zo is het. Muziekpraat.

Blijf meelopen, zei ie. - Sidney? Daar bedoelt hij niks mee.

Hij is dol op je.

Hoe lang werkt u al voor Sidney?

Ik doe alle muziek voor Sidney, al twintig jaar zo'n beetje.

Een film of acht, negen.

Leer nou eens een glas te gebruiken. Slechte gewoonte, jongen.

Jongen? Slechte gewoonte? Meelopen? Moet ik m'n leven beteren?

Zo ken ik je helemaal niet.

Neem een borrel, daar kalmeer je van. We hebben wat te vieren.

U hebt wat te vieren. Muzikaal gezien besta ik niet eens.

Ik heb al uw stukken op video gezien. Heel vaak.

Daarom ben ik hier. U was fantastisch. De beste in uw vak.

Maar sinds ik hier ben, raakt u het kwijt.

Raak ik wat kwijt? - Uw talent, gave. Uw scheppingsdrift.

Ik ben nu vijf jaar uw leerling, en ik ben u dankbaar voor die eerste tijd.

Maar u had me nodig.

En nu doe ik bijna al uw filmmuziek.

Wat we nu af hebben is voor driekwart van mij.

En dit stuk, waar u uw mooie prijs voor kreeg...

Dit heb ik allemaal gecomponeerd.

Ik heb banden van het origineel en van mijn stuk, waarmee u won.

Maar er kon nog geen bedankje af. Ik besta hier gewoon niet.

Ik ga Sidney Ritter alles vertellen, en dan heb ik zo een baan bij hem.

Ik stap op. - Niet zo snel, Gabriel.

Ik haal het me nog zo voor de geest.

Inderdaad, al weer vijf jaar geleden.

Freddie zei dat er een man op het dak mijn muziek stond te dirigeren.

Razend nieuwsgierig liet ik m'n orkest in de steek.

Ik heb naar je gekeken en ik was zeer onder de indruk.

We hebben gepraat, je liet me wat van jouw werk zien.

En toen werd je mijn leerling.

Maar het sprookje liep niet goed af. De groeten.

Niet zo snel, Gabriel. Niet zo snel. Ik ben nalatig geweest.

Kan ik mezelf dit ooit vergeven?

Maar de wijze waarop ik je ga bedanken zal je deugd doen.

Dit ken je. Het concert.

Crawford dirigeert Crawford. Een benefiet met film- en moordmuziek.

Melodie�n uit 'The Killer', 'Alibi', 'Extinctior e.a.

Heren, avondkleding. Dames, moordkleding.

Dat laatste vond ik erg grappig. - U meent het.

Wil jij je stuk uit 'The Killer' dirigeren? - Op het dak?

Nee, met mijn orkest. Op het podium, voor publiek.

Jouw stuk komt na de pauze, en ik kondig je aan.

Dit is een grap. Dat meent u niet.

Integendeel. Ik meen het absoluut.

Vanavond bel ik Sidney Ritter om hem alles uit te leggen.

Niet alles, want ik ga me niet helemaal vernederen.

Maar ik vertel hem wel van je talent...

en vraag hem of jij z'n volgende film mag componeren.

Naar mij luistert ie wel. Wat zeg je ervan?

Nogal een schok, h�?

Mr Crawford, het spijt me... - Onzin. Je had helemaal gelijk.

En geen Mr Crawford meer.

Voortaan is het Findlay. Hand erop?

Dank u wel, Mr Crawford. - Findlay.

Dank je wel. Ik ga... Ik ga een berg beklimmen of zoiets.

E�n minuut en 58 seconden.

Jij bent vroeg.

We krijgen een verrassing. Ik moet repeteren.

Dan heb je het rijk voorlopig alleen.

Hoezo repeteren? Een verrassing? - Ben je erbij vanavond?

Zeker weten. Dan ben ik vrij. - Dan zie je het vanzelf. Tot kijk.

Pas openen bij de studio

ter ere van je eerste keer een noot van liefde, Rebecca

mijn liefdesnoten aan jou Gabe

Kijk eens aan. Eindelijk eens een pak.

Ik wilde m'n stuk gaan repeteren. Dan weet ik vast hoe het voelt, zo'n pak.

Je bent vroeg.

Ik had je thuis al gebeld. Ik heb interessant nieuws voor je.

Nieuws, zei je? Heb je Sidney gesproken?

We hebben een babbeltje gemaakt.

Wat zei hij?

Je hebt Rebecca zeker al verteld over ons idee met Ritter?

Alleen over het dirigeren vanavond. Dat andere moest eerst vaststaan.

Staat het vast?

Je hebt het toch wel iemand verteld? - Ik wilde eerst zekerheid.

Deze zal wat lauw zijn, maar dat vind je vast niet erg als je het nieuws hoort.

Vertel nou wat ie gezegd heeft. - Drink op.

Maestro. - Heeft hij toegestemd?

Hij stond perplex over mijn voorstel. Hij wist niet dat je zoveel talent had.

Maar hij vertrouwt op mij.

Je mag z'n filmmuziek componeren, en als het hem bevalt, zit je gebeiteld.

Proost.

Hoe kan ik je ooit bedanken? - Drink op. Vier het. Proost.

Dat was niet zo slim van me. - Onzin. E�n zo'n glaasje.

Het concert begint pas over twee uur. Neem nog wat.

Ik drink bijna nooit. Af en toe een biertje misschien.

Ik wil alert blijven, voor vanavond. - Wat een discipline.

E�n glas zal ook wel voldoende zijn.

Stom van me. Sorry. - Dat is zo opgeruimd.

Zet de cd op, dan repeteren we samen. Twee maestro's.

Ik weet niet wat ik heb. Ik voel me...

Alles komt helemaal in orde.

Alles komt helemaal dik voor elkaar.

Goedenavond, Mr Crawford.

Hoe laat is het? M'n horloge is van slag.

Zeven minuten en veertien seconden voor acht.

Dank je. Ik ben er klaar voor.

Ik kan er helaas niet bij zijn. Succes, meneer.

De voorstelling gaat beginnen.

De ouvreuse begeleidt u verder.

Drie minuten. Waar is ie? - Findlay is nooit te laat.

Ik zei het al. Ha, Findlay. - Dag Sidney.

Muziek klaar? En de dirigeerstok? - Ik dacht dat u die had.

Mijn fout. Ik haal hem even. Begin maar vast, Sidney.

Dimmen op het publiek.

Spot op het podium.

Bedankt voor deze ovatie, mensen.

De meesten van u zullen zich afvragen: Wie is die vent?

Ik ben de regisseur van de films waaruit u de muziek gaat horen.

Sidney Ritter, om u te dienen.

Volgens het programma is dit een avond met moord- en filmmuziek.

Wat weet ik nou helemaal van moord?

Kennelijk toch iets, want ik maak nu al twintig jaar moordmysteries.

En die zouden geen succes zijn zonder de spannende, fenomenale muziek...

van Findlay Crawford.

Zoals u ziet staat het hier vol met camera's.

Met een beetje geluk komt u nog op televisie ook.

Onze eerste film was 'Alibi', en onlangs maakten we 'Extinctior.

Muziek betekent sfeer. Muziek betekent een verhaal.

En voor Findlay Crawford betekent muziek moord.

Zijn muziek draagt alles in zich wat goede filmmuziek nodig heeft.

Een fantastische vriend, een fantastische componist en dirigent.

Dat zal hij wel weten, want hij schreef deze inleiding zelf.

Speciaal voor u openen we vanavond met een stuk dat u nog niet kent.

Uw dirigent van de filmmuziek uit het binnenkort te verwachten 'Corkscrew':

Findlay Crawford.

Schiet nou op, schat. - Ik kom al.

Heb je de kaartjes? Ze zijn al begonnen.

Een gruwelijk ongeluk. Er is iemand van het dak gevallen.

Noodgeval bij Studio 28. Laat een ambulance komen.

Een tragedie.

Zo jong nog, zoveel talent.

Arme Rebecca.

U was wat laat, en zag toen het slachtoffer van het dak vallen?

Ik zag hem landen. Ik viel bijna over hem heen.

We moesten rennen en die jongen viel zo voor onze voeten. Wham.

Wham.

Heeft u het ook gehoord, inspecteur?

Ik zit hier, brigadier.

Ik had u niet gezien. Sorry.

Geeft niet, brigadier. Dat overkomt me voortdurend.

Heeft u het gehoord? - Het meeste wel.

Klaar? - Nog een opname.

Doe deze maar.

Ga je gang maar, jongens.

Toen hij de grond raakte... - Wham.

Dat begreep ik al. Maar wat gebeurde er daarvoor?

We moesten rennen... - Je was weer eens te laat.

Ik zocht naar de kaartjes.

En toen keek u omhoog... - We keken niet omhoog.

Dus u zag hem pas... - Toen hij neerviel.

Ze viel bijna over hem heen. - Echt ongelofelijk.

Zoiets kan erg verwarrend zijn. Maar u zag hem dus niet vallen.

U zag hem alleen neerkomen.

Heb je hun gegevens? Dank u wel. Dat was het voorlopig.

Goedenavond. Dank u wel.

Laat die aantekeningen eens zien.

Wacht nog even.

Het spijt me dat ik u weer lastigval, maar wilt u nog even goed nadenken?

Kreeg u een teken dat hij van het dak afviel?

Wat bedoelt u? - Teken?

U heeft verklaard dat u moest gillen toen hij neerviel.

En heeft ��n van u het slachtoffer horen gillen voor hij neerviel?

Ik gilde. - En hard ook.

Was dat de enige gil?

Weet u dat zeker? - Absoluut.

Hier bevond ie zich.

Waarom stond hij hier in z'n eentje te dirigeren?

Hij kwam hier overdag ook, toch? - Heel vaak.

Wist z'n baas daarvan? - Iedereen.

Het was een echte musicus.

Volgens z'n vriendin zou hij ook dirigeren bij het concert.

Vandaar de smoking. Maar hoe kon hij de muziek horen?

Beneden was een microfoon, en via de radio kwam de muziek bij de speakers.

Ik snap het. Die knul was dus zo stom nog niet.

Wat hebben we hier?

Hij had een muzieklessenaar.

Waar stond die? - Altijd op die plek.

Dan waande hij zich in een concertzaal. Hij was wat excentriek.

Excentriek, ja.

U staat wel erg dicht bij de rand. - Dat is een heel eind.

Als u hier over de rand zou vallen, het duister tegemoet, zou u dan gillen?

Tot in Timboektoe zouden ze het horen. - Maar Gabriel viel doodstil van het dak.

Het is giswerk, maar volgens mij was hij al dood, of anders gedrogeerd.

Nee, denk daar maar eens over na.

Dus hij stond hier? - Hier stond ie altijd te dirigeren.

Wat droeg hij bij zich? - Een zakdoek en een papiertje.

En onder z'n lichaam? - Daar heeft u toch gekeken?

Daar gaat het niet om.

Hebben je mannen de plek onderzocht waar hij neerviel, en de hele steeg?

Mag ik die zaklamp even?

'The Killer'. Dat kan ik me nog herinneren.

M'n vrouw heeft me daar eens mee naartoe gesleept. Niet slecht.

'Muziek gecomponeerd door Findlay Crawford'.

Die is beroemd.

Waar zit ie? - In de bungalow hier bij het gebouw.

Wie is daar? - Inspecteur Columbo. Politie.

Kom verder.

Neem me niet kwalijk, meneer. U zult het zwaar hebben.

Drink wat mee. Het is een goed moment om te drinken.

Nu maar even niet. Ik heb nog dienst, weet u.

Maar vindt u het goed als ik een klein sigaartje rook?

Ik mag ze zelf ook graag roken. Neemt u er eentje van mij.

Ik ben gewend aan deze, dank u. - Zoals u wilt.

Steek op, ga zitten, en doe alsof u thuis bent.

Dat kan Gabriel niet meer zeggen. - Een trieste zaak.

Een tragedie, Mr Columbo. Een tragedie.

Geweldige knul, met een grote toekomst voor zich.

Dat heb ik gehoord, ja.

Ik beschouwde hem als m'n zoon.

En nu wat muziek.

Tsjaikovski. - Om u te zeggen...

Liever wat rock-'n-roll? - Dat nou ook weer niet.

Nu is uw smaak gedeeltelijk vastgesteld.

Maar het is tijd voor iets droevigers. Iets dat beter bij deze avond past.

De cello, lijkt me. Een cello weent als geen ander.

U heeft vast nog veel meer prachtigs, maar ik heb wat vragen.

U bent natuurlijk van slag, maar het moet gebeuren.

Zegt u het maar.

Waar was u toen het slachtoffer van het dak viel?

Op het podium, aan het dirigeren.

Wanneer heeft u Mr McEnery het laatst in levenden lijve gezien?

Gisteravond, hier. - In wat voor een stemming was hij?

Ik had hem net verteld dat hij 'The Killer' mocht dirigeren.

In extase, dus. - In extase op de dag ervoor.

Was hij dan niet hier toen u vandaag aankwam?

Ik kwam even voor het concert aan. Gabriel zag ik niet.

Ik nam aan dat hij weer op het dak was, om mee te dirigeren met mij...

en dat hij later het podium op zou komen.

Dus u zag hem vandaag voor het eerst toen hij van het dak gevallen was.

Wat vreselijk. - Ik ben er kapot van.

En wat deed u daarna?

Er stond wat publiek te kijken.

Ik stuurde ze naar binnen.

Toen kondigde ik aan dat het concert was afgelast...

en dat de kaartjes komende zaterdag geldig waren.

Dan spelen we een extra muziekstuk, als eerbetoon aan Gabriel.

Een mooi gebaar.

Kunt u mij zeggen of Gabriel altijd een dirigeerstok gebruikte?

Natuurlijk. We gebruiken allemaal een dirigeerstok.

Waarom vraagt u dat?

Ik hoorde dat hij wat excentriek was. - Zo erg nou ook weer niet.

Ik ga maar eens naar huis.

Had u nog iets?

Ik zie hier een kledingzak liggen. Is die soms...

Die is van Gabriel. Hij had zelf geen smoking.

Kleedde hij zich hier om?

Hier was ie altijd. - Ligt er nog meer?

Er hangt nog wat in de kast, en z'n rugzak natuurlijk.

Mag ik dit meenemen? - Ga vooral uw gang.

Ik wil niet herinnerd worden aan wat had kunnen zijn.

Alles van Gabriel hangt links.

Zijn deze van hem? - Inderdaad.

U bent me zeer van dienst geweest. Dank u wel.

Goedenavond. - Dag, Mr Columbo.

Die andere auto, is die... - Van Gabriel.

Die moeten we in beslag nemen. - Ga uw gang.

Hier heb ik de sleutels al. Ik laat hem morgenochtend ophalen.

Meneer... - Nog meer vragen?

Nee, maar u kunt vanavond beter niet meer rijden.

Waar heeft u het over?

U heeft binnen het een en ander op, en de politie is heel link als...

Larie. Ik drink eens avonds altijd wat. Daar rijd ik juist beter op.

Ziet u krassen?

Zelfs een mooie wagen als deze kan wel eens een kapot achterlicht hebben.

Als ze u aanhouden en drank ruiken, rekenen ze u meteen in.

Doet u dat maar.

Dat zal ik u niet aandoen, na wat u vandaag heeft doorgemaakt.

Maar ik heb wel een idee.

Volgt u mij maar naar uw huis. We nemen een rustige route...

en als er iets gebeurt, regel ik het wel.

Dat vergeet ik helemaal. Waar woont u eigenlijk?

Mateo Drive 16, in Bel Air.

O ja, dat is vlak bij het museum. Daar gaat mijn vrouw nog wel eens heen.

Kunt u daar nu dan ook heen gaan? - Nu meteen. Volg mij maar.

Mr McEnery had een dirigeerstok, zei u. Die kunnen we niet vinden.

Heeft u enig idee?

Weet ik veel. Blijven we hier nog lang?

Sorry, dat vroeg ik me even af. Hij komt wel weer terecht.

Laten we maar eens verdergaan. We zijn er zo.

Slecht nieuws. Ik sta zonder benzine.

Geen benzine meer. Mag dit even achterin?

Het is maar voor even. - Genoeg nu. Ik ben weg.

Dat is te link, meneer.

Ik heb een beter idee. Heeft u een telefoon bij u?

U bent me er eentje.

Ongelofelijk. Ik leg me neer bij m'n lot. - Zo mag ik het horen.

Welk nummer? - 5550169.

Ben jij dat, Jack? Ja, Columbo hier.

Ik sta zonder benzine.

Laat Degarmo een paar liter brengen naar...

Waar staan we? - Chancellor Street.

Twee straten voorbij Livorno. - Twee straten na Livorno. Heb je dat?

De sleuteltjes liggen onder de stoel. Hij moet naar Mateo Drive 16.

Daar pik ik hem op.

Zo snel mogelijk. Heb je dat? Dank je wel, Jack.

Ik ga het nog leuk vinden. - Hoe dat zo?

Met die prijs had ik ook een chauffeur. - Dat was vast het einde.

Waar woonde Gabriel? In een studentenuis, of een hotel?

Ik ben nooit bij hem thuis geweest.

Deze vond ik in z'n zak. Kijkt u er eens naar.

Er zit een autosleutel bij, waar Volkswagen op staat.

Eentje van een postbus, en twee van een kast of een gereedschapskist.

Maar geen huissleutel.

De meeste huissleutels hebben toch zo'n beetje dezelfde vorm?

Daar weet ik niks van.

Van het dak vallen, wat een vreselijke dood, h�?

Stelt u zich eens voor, dat moment dat je over de rand gaat.

De doodsangst, de schreeuw. - Afgrijselijk, ja.

We houden erover op.

Wat dacht u hiervan?

Dat vind ik wel wat. Daar zit beweging in.

U hoeft niet in z'n ��n te blijven rijden. - Je kunt nooit voorzichtig genoeg zijn.

Daar zijn we dan. Veilig en wel.

Ik hoop maar dat u het niet erg vond.

Het was een hele ervaring.

Eind goed, al goed. Dat is van Shakespeare.

Ik zorg wel dat die auto's verdwijnen. Goedenavond.

Er zat nog een halve tank in, inspecteur.

Aan niemand verklappen.

Heb je iets kunnen vinden? - Niet veel.

32 dollar, kleingeld. In z'n portemonnee zit niks bijzonders.

Creditcards, rijbewijs, foto van z'n vriendin...

kwitantie van een smokingverhuurder.

Van die smoking? Ach, je kunt nooit weten.

Bladmuziek, pennen, z'n rugzak...

Geef dat rijbewijs eens. Voor z'n adres. - Hij woont in de Valley, geloof ik.

Hier zijn we klaar mee. - De sleutels, ja. Die heb ik al gezien.

Er is geen huissleutel gevonden?

Nee, maar dit lag in z'n auto. Sportschoenen...

En dat stukje papier? Dat zat in z'n smoking.

Een stukje papier.

En een zakdoek. - Dat komt later wel.

Muzieknoten.

Enige aanwijzing dat die knul al dood of gedrogeerd was voor hij viel?

Je zou zeggen van niet.

Nog niet.

Morgen, Archibald. Lekker fris weertje. - Lekker fris weertje, ja.

Zou het lukken? - Laat maar eens zien wat u heeft.

143 B. Daar moeten we zijn.

Makkie. Die sloten ken ik al eeuwen.

Houdt u even vast? Ik laat het zien.

Dat is ��n.

En twee. Kijk eens aan. - Kon dat niet sneller?

Eens even kijken...

Sluit vanzelf. Gewoon dichttrekken. Ik ben op het bureau.

Dank je, Archibald. - Graag gedaan.

Kijk nou. Foto's.

Kijk eens aan.

En daar heb je ze weer.

Hij was wel gek op die spijkerbroek en die sportschoenen.

Daar staat hij met Mr Crawford.

Ik vraag me af...

Wie weet.

Gabe.

Wie bent u? Wat moet u hier?

Het spijt me vreselijk. Ik wist niet dat hier iemand was.

Ik ben van de politie. Ik ga meteen weer.

U moet Rebecca zijn.

Ik kwam hier gisteravond om dicht bij hem te kunnen zijn.

Ik kon niet slapen. Ik heb een slaapmiddel genomen.

Dit is een vreselijke tijd voor u.

Het spijt me dat ik u stoorde. Ik ga meteen.

E�n ding nog. Mag ik deze foto even meenemen?

Ik zal u verder met rust laten.

Rust is niet het goede woord.

Wat kan ik voor u doen? - Deze kwitantie is gisteren afgegeven.

Niet door mij. Ik zat toen in het andere filiaal.

Gabriel McEnery. Hij zit toch niet in de problemen?

Daar hoeft hij niet bang voor te zijn. - Aardige knul.

Hij wilde eens een pak om z'n meisje te verrassen. Had 21 dollar bij zich.

Alleen het jasje wilde hij. Ik gaf hem alles mee.

Hij vroeg of hij korting kreeg als hij de schoenen niet nam.

Wilde hij geen schoenen? - Die had hij zelf, zei hij.

Wie heeft er gisteren geholpen? - Dat is Antonio.

Houdt u gegevens bij van maten en dergelijke?

Deze heer is van de politie. Hij wil wat vragen.

Heeft u gisteren dit pak en deze schoenen verhuurd?

Ja, dat klopt. Die kwam eens morgens.

Voor we open gaan staat hij er al. Hij wil een pak. Snel.

Hij was... - Opgewonden.

Hij draagt muziek in z'n hand, en hij doet dit.

Dirigeren.

Hij zit, en hij doet zo.

Ik haal het pak. Ik kom hierheen om het pak te halen...

Hier heb ik het. - Mag ik even, meneer?

Geen schoenmaat.

Ik vraag schoenmaat, hoort hij niet. Bezig met muziek.

Hij hoort niks, hij zegt niks, ik gok de schoenmaat.

Ik doe schoenen in de zak, hij weg.

Colbert, maat 48. Taille, 81 centimeter. Nek, 39 centimeter.

Geen schoenmaat.

Zou ik dit kaartje en deze schoenen een paar dagen mogen lenen?

Dank je wel, Antonio.

Jullie allebei bedankt.

Het is me een genoegen zaken met jullie te mogen doen.

Koperblazers, blijf eens even wakker.

Oliver, ik wil die hobo horen. Nog eens.

Wat krijgen we...

O, bent u het.

U heeft zojuist een perfecte opname verknald.

Dat was niet m'n bedoeling. Ik pakte dit kaartje even uit m'n zak.

Men wordt geacht zich hier gepast te gedragen...

maar dat kan ik van u natuurlijk niet verwachten.

U bent immers niet zo vertrouwd met verfijnde muziek.

Maar u bent er nu, en we zullen u op gepaste wijze welkom heten.

Ik wil niet storen... - Geen sprake van. Kom verder.

Ik stel u voor aan inspecteur Columbo, van de politie hier in de stad.

En de naam Columbo lijkt me Italiaans.

Ja, die ken ik wel.

Mag ik u allen iets vragen?

Zou u er vreemd van opkijken als een agent hier uit de stad...

niet de waarde kon inschatten van de muziek van Tschikov...

Wat was het? - Tsjaikovski's Ouverture 1812.

Die bedoel ik. Zou u daar vreemd van opkijken?

Het zou vreemd zijn als u ooit van hem had gehoord.

En dan nog iets.

U maakt muziek voor bij de film.

Voor eentje daarvan heeft Mr Crawford een grote prijs gewonnen.

Mede dankzij m'n collega's hier.

Maar als ik naar de film ben geweest en iemand vraagt hoe de muziek was...

dan kan ik me die nooit herinneren.

Je herinnert je alleen slechte muziek.

Of het moet een musical zijn. 'Oklahoma', of 'Sound of Music'.

Als filmmuziek goed gemaakt is, herinner je je die niet.

Maar je onthoudt wel het beeld dat erbij hoort.

Mag ik even, Chris?

Ik laat u een melodietje horen...

en u vertelt me tegelijkertijd wat u voor u ziet.

Een douche, een mes... Er wordt een vrouw neergestoken.

En de titel?

Iets over getikt zijn...

'Psycho'.

'Psycho', ja. Die was eng, zeg.

Stelt u zich dat eens voor met deze muziek.

Hier zou niemand bij gegild hebben.

En nu deze.

Die vis.

Die film met die vis...

'Jaws'.

Nathaniel. - Wat is er, Mr Crawford?

Eens kijken of onze vriend er nog eentje raadt.

Van het concert van gisteren. - Ik vrees dat...

Laat maar horen. Na Sydneys aankondiging.

Stop. Je hebt niks gezegd van die storing.

Dat lukte gisteren niet, vanwege de onderbreking.

Laat het niet meer gebeuren.

Het is weer in orde. Alles is nagekeken.

Mooi zo.

Laten we maar vroeg gaan lunchen. Ik zie u om ��n uur. Dank u wel.

Inspecteur, mijn excuses voor daarnet.

U kwam hier vast niet alleen vanwege uw liefde voor de muziek.

Mr McEnery stond u zo na, dat u me wellicht kunt helpen.

Er zit me iets dwars. - En wat mag dat zijn?

Ik heb eens in z'n huis rondgekeken, en daar hangen een aantal foto's.

Op elke foto draagt hij sportschoenen.

Zo was hij, ja. Hij kleedde zich informeel, zogezegd.

Hij droeg ze zelfs onder een smoking. - Dat zal toch niet?

Jazeker wel. Hij was toen met u.

Het is nogal moeilijk te zien...

maar ik heb een vergrootglas meegenomen.

Dat is wel heel vreemd.

Met die donkere kleuren zie je het snel over het hoofd.

Tenzij je echt goed kijkt.

Ik zie het, ja.

Dat is me nooit opgevallen. Excentrieke jongen was het toch.

Maar gisteravond had hij deze aan.

Ik blijf me maar afvragen waarom hij brak met die gewoonte.

Hou daarmee op. - Waarmee?

Gisteravond zou de belangrijkste avond van z'n leven worden.

Hij zou een orkest dirigeren, met publiek erbij.

Zou hij het wagen om zich op zo'n avond ongepast te kleden?

Dat zou een verklaring kunnen zijn. Maar er is nog wat.

Ziet u dit? Er staat geen schoenmaat op het lijstje van de smokingverhuurder.

Nou en? - Hoe bedoelt u?

Z'n leven veranderde, en z'n gewoontes.

Hij wilde nu dus mooie schoenen, en die kreeg hij.

Ik wed dat hij haast had. - Dat zeiden ze, ja.

Altijd onderweg, die Gabriel.

Maar ik heb geen idee waarom ze z'n schoenmaat niet noteerden.

Vraag het ze. - Zal ik doen.

Het spijt me dat ik uw tijd heb verknoeid.

Ik heb genoten van de muziek. Elke dag leer je weer iets nieuws.

Ik ga maar weer eens.

Hartelijk bedankt. - Het was geen moeite.

Z'n sportschoenen waren maat 42. - U meent het.

Fascinerend.

Ik werd even opgehouden, sorry. Al iets gevonden?

Niks. - Alles doorzocht.

Hij ligt niet op de plek waar hij viel, en hier ligt hij ook niet.

Waar is dat ding?

Hier zitten scharnieren, en er zit een spleet in het midden.

Heb je dat handige zakmes bij je?

Altijd. Ik kan een boek schrijven over dat ding.

Daar komt nu weer een hoofdstuk bij. Dit is niet breder dan een centimeter.

Geef eens iets om hem op te tillen. - Probeer dit eens.

Wat een diep gat. Wat is dit?

Dat is van voor mijn tijd. Iets van een film.

Een lift voor de camera of zo. Nooit meer gebruikt.

Wie weet hiervan? - Cameramensen, zou ik denken.

Vraag het Mr Ritter.

Al z'n films zijn hier gemaakt. Hij kent het hier precies.

Bel jij hem even. - Wat is z'n nummer?

5550148. Dan krijgt u hem direct te spreken.

Mag ik Mr Ritter van u? Inspecteur Columbo.

Mr Ritter, ik geef u de inspecteur.

Wat was dat voor een dreun?

Dat was de ijzeren klep op het dak van studio 28.

Daar zit nog een verhaal aan vast. - Dat wil ik graag horen.

Prima, maar ik zit nu in vergadering. Dat duurt nog wel even.

Schikt vanavond om negen uur u ook? - Ik zal er zijn.

Ze vertellen u bij de poort wel waar ik zit.

Goed gedaan, Gabriel.

De kerel die hem liet bouwen was de kip met de gouden eieren.

Ze hadden allemaal rotzooi gemaakt en toen bracht hij een kassucces.

Toen kon hij alles voor elkaar krijgen. Die vent draaide door.

Hij liet dat ding bouwen voor ��n enkel shot.

Met een tiende van het geld had het ook gekund...

maar zo gaat dat met die jongeren. Het succes stijgt ze naar het hoofd.

Dan krijg je zoiets.

Hij noemde de film 'Rest in Peace', en dat bleek zeer toepasselijk.

Flopte volledig. Lag na een week in de videotheken.

Hoe is het hem vergaan? - Kwam nergens meer aan de bak.

Doet nu een goedkope komische serie.

Komt die schacht helemaal tot het dak? Met de lift erin?

Waar is de lift dan? - Dat zal ik laten zien.

Daar heb je hem.

Met een camera, een machinegeweer en belichting gingen ze zo het dak op.

Ik snap niet wat u hiermee wilt. - Het gaat hier om een moordzaak.

Dat ligt in mijn straatje. Wat is de premisse?

De reden waarom je iets doet. Zo begin je een scenario.

Ik weet niets van scenario's, maar dit is geen ongeluk geweest.

Iedereen mocht die knul graag.

Ziet u die knoppen? Overal stof en spinrag, maar daar niet.

En die kist is kortgeleden versleept. Het stof is hier en daar weg.

Maar dit is in geen jaren gebruikt. - Dat zullen we snel weten.

Dat zei ik toch?

Misschien.

En misschien ook niet.

Er is iemand door dit stof heen gelopen.

Heeft u een aanwijzing? - Goeie vraag.

Ik ben gek op aanwijzingen.

Ik ook.

Blijft u alstublieft. Wilt u koffie? - Nee, ik ben zo al klaarwakker.

Dat gevoel ken ik.

Gaat u zitten.

Ik weet dat dit een nare tijd voor u is, maar wij moeten toch ons werk doen.

Heeft u Gabriel gisteren nog gezien?

We waren samen totdat hij naar de studio ging.

Ik ben met hem meegelopen naar z'n auto.

Daar heb ik hem een kus gegeven en een cadeautje.

En toen ging hij ervandoor.

Wat heeft u hem gegeven? - Een stok.

Om te dirigeren?

Dus die stok had Gabriel bij zich, in de bungalow van Mr Crawford?

Daar ging hij repeteren.

Is dit de stok?

Ik had er iets op geschreven.

Iets persoonlijks, speciaal voor hem.

Mag ik?

Rebecca, ik zou deze graag even willen lenen.

Ik wil hem graag houden. - Je krijgt hem terug.

Dirigeerde Gabriel ook voor publiek?

Dat zou gisteravond voor het eerst gebeuren.

Waarom?

Crawford had hem al zo lang in z'n macht.

Hij vond zeker dat Gabriel ook een kruimel verdiende.

Een kruimel?

Voor de muziek die hij voor hem maakte. - Zoals?

'The Killer', bijvoorbeeld. - Die film kreeg toch die grote prijs?

Elke noot werd door Gabriel geschreven.

Is daar een kopie van?

Hier bewaarde hij al het werk dat hij af had.

Het zat in een bruine envelop.

Die ligt er niet meer.

Waar is ie? - Hij is verdwenen, Rebecca.

Verdwenen.

Hij zegt toch: Dood tengevolge van val.

Als hij leefde toen hij viel, was hij buiten bewustzijn.

Dat blijft dood door val.

Toen hij op het dak was, was hij dood of buiten bewustzijn.

Wat maakt dat nou voor verschil? - Niks. Tenzij ik het kan bewijzen.

U bent er vroeg bij, inspecteur.

Ik wil het dossier van Gabriel McEnery inzien.

McEnery... Loop maar mee.

Daar is ie. Gabriel McEnery.

Doodsoorzaak: Ten gevolge van val.

Dood door val. - Zei ik toch?

Tijdstip: 20.02, bij benadering.

Bloed in het lichaam: Wat alcohol, verder schoon.

Twee breuken aan het hoofd.

Bloed vanwege letsel: Bevestigt tijdstip van overlijden.

Alles staat erin. - Ik wil het lichaam zien.

In nummer 14.

Kom hier eens kijken.

Is dat geanalyseerd?

Dat valt onder bloed vanwege letsel. - Dat hoeft niet.

Dit bloed was in die steeg al opgedroogd.

Het bloed op het hoofd was nat. Ga dat na, wil je?

Misschien hebben ze dit niet gezien. - Als je het maar uitzoekt.

Brigadier, ga na hoe laat Mr Crawford vandaag begint met de opnames.

Hoe gaat het? - Geen vingerafdruk te zien.

Verbaast me niks. Ga door. Mag ik een zaklamp?

Mick, geef de inspecteur je zaklamp.

We gaan even op zwart, jongens.

Zaklampen aan, wie er eentje heeft.

Wat denk je?

Het zou niet de eerste keer zijn dat u me te slim af bent.

Goed, brigadier. Ik geloof dat we hier wel klaar zijn.

Wat zeg je daarvan, Sidney? - Ik kom eraan.

Even rust.

Alles in orde, Findlay? - Prima.

Je weet dat ik altijd zeg waar het op staat.

Die muziek is klote. - Vind je?

Gewoonlijk doe je het veel beter.

Binnenkort zit ik met een premi�re, en dit moet snel klaar zijn.

Suggesties?

De moord is gepleegd, de dader gepakt.

Aan het eind wil ik romantiek zien, en niet zo'n dikke brij.

Romantiek kun je krijgen. - Mooi zo. Regel het.

Laat ze maar doorwerken. Morgen moet het af zijn.

Stel me niet teleur. Maak me gelukkig.

Weet u misschien hoe laat het is?

Wat zei u? - Hoe laat het is. M'n horloge doet raar.

3 uur 21, en 11 seconden.

Zeker weten? - Absoluut. Hij is digitaal.

Ik heb zo'n ouderwetse. Die vergeet je soms op te winden.

Over tijd gesproken, ik heb het druk.

Ik ook. Ik moet een moordzaak oplossen.

Een moordzaak. En wat voor eentje?

Waarin iemand vermoord wordt. - En wie heeft wie vermoord?

Mr McEnery lijkt me het slachtoffer, en wellicht kunt u me helpen met de dader.

Daarbij kan ik u toch niet helpen?

Het heeft te maken met muziek, en u bent deskundig op dat gebied.

Ik heb hulp nodig. - Morgen kan ik wel.

Het moet vandaag. We willen niet dat de dader ontkomt.

Een gladde aal, zo te horen. - Je weet het nooit, h�?

Het komt erg ongelegen.

Ik moet eerst even met het orkest overleggen.

Wacht u hier even? - Ik wil graag mee, als u dat goedvindt.

Zoals u wilt.

Zoals u ziet is deze heer van de politie nog steeds onder ons.

U zult hem wel mogen, want als hij er is, krijgt u steeds pauze.

Geniet ervan, want we gaan het laat maken vanavond.

Wie is die meneer in de regelkamer? - Nathaniel, van het geluid.

Nathaniel? Zou je nog even willen blijven?

We hebben hem nodig voor wat muziek.

Veel plezier, mensen.

We zijn zo klaar.

Plannen om te gaan dirigeren? - Nee, dat is niks voor mij.

Het zal u verheugen te horen dat ik de oorzaak van die storing heb ontdekt.

Naar boven, brigadier.

Wat krijgen we nou? - Alles op z'n tijd.

Nathaniel, laat het stuk eens horen waar die storing in zat.

Kan de muziek wat zachter?

Dank je, Nathaniel. Naar beneden, brigadier.

Waar komt die herrie in vredesnaam vandaan?

Dat is een lift.

Een lift? - Van beneden, uit de kelder.

Die veroorzaakte de storing in de opname.

Vlak voordat die andere onderbreking alles stopzette.

Daar is toch alleen een opslagruimte?

En toch blijkt er echt een lift te zijn. Wilt u hem zien?

Goed idee.

Dan kunnen we dat verrekte ding voorgoed buiten werking stellen.

De lift werd in werking gesteld tijdens de inleiding van Mr Ritter...

en ging hij naar boven toen u aan het dirigeren was. Kom maar.

Ik maak hem liever meteen onklaar.

Dat gebeurt wel als we klaar zijn. Ik heb nog wat muziekadvies nodig.

U bent een geval apart. Heel bizar.

Maar wel vlug graag. - We doen het vlug, ja.

Ga uw gang.

Wel eens in de dierentuin geweest? Walrussen gezien?

Leuke beesten. - Vind ik ook.

Wat vindt u ervan? - Dat zal me nou echt worst wezen.

Het is nu zo gebeurd.

Komt u er maar uit.

Wat is dit voor vertoning?

Toen Mr McEnery hier stond te dirigeren, had hij dit bij zich.

Die konden we niet vinden, weet u nog?

Hierdoor wist ik zeker dat Mr McEnery via die lift van het dak werd geduwd.

Deze dirigeerstok is daardoor naar beneden gevallen.

Gabriel had die lift toch gehoord, en weggesprongen zijn?

En moet u die spleet eens zien. Daar valt zo'n stok zo doorheen.

Het handvat blijft steken.

Maar dat was een heel goede vraag. Waarom heeft hij de lift niet gehoord?

Hij had altijd z'n sportschoenen aan. Maat 42.

Daarmee rijst meteen een andere vraag.

Waarom droeg hij op de avond waarop hij stierf schoenen in maat 44?

En dan is er nog een andere vraag.

Dit is maestro Crawford.

Dit zijn grote bewonderaars van u. - Absoluut. Wat een eer.

Aangenaam. - Kunt u...

Zij haastten zich naar het concert, toen Gabriel voor ze neerviel.

Vlak voor ze. Jij gilde, h� Marcia?

Nou en of. - En hard ook.

Ja, ze gilde.

Gabriel viel 25 meter naar beneden, vier verdiepingen, in doodse stilte.

Waarom gilde hij niet? We hebben dus vragen zat.

Neem deze foto bijvoorbeeld. U kunt weer gaan zitten.

U ziet hier kleine druppeltjes bruinig, opgedroogd bloed.

Kent u het middel secobarbital?

Dat gebruikte ik na de dood van m'n vrouw.

Het wordt snel afgebroken. In Gabriels bloed was niks te vinden.

Maar dit bloed zat niet in het lichaam, maar erbuiten.

Dat zat hier, bij z'n hand.

Hij moet zich ruim voordat hij viel gesneden hebben...

want toen ik dat bloed zag, was het kurkdroog.

Bovendien, en nu komt het...

zat het barstensvol secobarbital.

Gabriel kon niet gillen, omdat hij gedrogeerd was.

Hij was...

Wat wil ik nou zeggen, brigadier? - Buiten bewustzijn.

Buiten bewustzijn. Dat is de uitdrukking die ik zocht.

Als je buiten bewustzijn bent...

dan klaag je niet als je schoenen aan krijgt die twee maten te groot zijn.

Dan merk je niet dat iemand je huissleutel steelt.

Wie had er een motief om Gabriels versie van 'The Killer' te stelen?

Daarmee won iemand de hoogste onderscheiding in Hollywood.

We weten wie die onderscheiding heeft gewonnen.

Dezelfde persoon die de huissleutel stal.

Dezelfde persoon die hem drogeerde.

Want het motief om Gabriels muziek te stelen is hetzelfde...

als het motief om die knop in te drukken en de jongen van het dak af te gooien.

En dat zou alleen lukken als hij gedrogeerd was.

Zoals u zelf namelijk al zei...

zou hij anders immers de lift hebben gehoord.

Rebecca, wil jij deze noten spelen en ze opnoemen?

G-A-B-E

B-E-C-C-A

Liefdesnoten, Mr Crawford.

Voor Gabe, van Becca. Dat stond op de dirigeerstok.

Die gaf ze hem cadeau. U had het zo druk, dat viel u niet op.

Nu het volgende, graag.

B-E-C-C-A

G-A-B-E

Lieve Becca, mijn liefdesnoten voor jou. Voor altijd, Gabe.

Neem hem maar mee.

Bedankt allemaal, we zijn klaar.

Mogen we uw handtekening? - Maar natuurlijk, beste mensen.

Mr Columbo, u bent een bron van informatie.

Welke gevangenis doet nog wat aan muziek?

In San Quentin zijn ze eens een fanfare begonnen.

Vraag het de rechter.

Die handtekening gaat geld opleveren.

Als m'n vrouw schoonmaakt, neuriet ze altijd hetzelfde wijsje.

Als jij me nou eens de noten leert, dan kan ik deze lenen.

Dan speel ik het op haar verjaardag.

Dat zou ze geweldig vinden. - Hoe gaat het?

O, dat. Dat is makkelijk.

Dat is het, ja.

Alleen de makkelijke noten. - Kijk hier maar.

Murder with Too Many Notes

DUTCH